Love match (chanbaek)

ตอนที่ 14 : 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,699
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 197 ครั้ง
    10 พ.ย. 62
















 
" เป็นอะไร?  " 


เสียงทุ้มติดจะแหบดังขึ้นมาในความเงียบจนคนในอ้อมกอดเงยหน้าขึ้นมามอง   ทั้งที่น่าจะหลับไปแล้วตั้งแต่ตอนที่เค้าอุ้มออกจากห้องน้ำพามานอนบนเตียง   แต่เจ้าตัวกลับเอาแต่ขยับตัวยุกยิกมาได้สักพักแล้ว  วงแขนแกร่งโอบรัดร่างบางให้แนบเข้ามาอีกก่อนจะขยับใบหน้าลงไปงับริมฝีปากบางที่เบะออกจนน่าหมั่นเขี้ยว


" ก็มึงอ่ะ!  "


" กูทำไม?  " 


" ก็มึงอ่ะ  ทำไมไปเปิดลำโพงให้เค้าฟังแบบนั้นเล่า!  " 


" ได้ยินแล้วยังไง" 


" เค้าก็รู้หมดน่ะสิ  ว่า.. เรา... เรา " 


" กำลังเอากัน " 


" ฮึ่ย!  "   แบคฮยอนทำเสียงฮึดฮัดก่อนจะฟาดฝ่ามือเรียวลงไปบนต้นแขนแกร่งด้วยแรงไม่น้อย 


" ผัวเมียเอากันแปลกตรงไหน   ตอนกูเปิดไม่เห็นมึงจะห้าม  " 


" ก็... ก็ตอนนั้นมัน  มัน.. มัน " 


" มันทำไม? "     ชานยอลแกล้งถามคนที่แก้มแดงก่ำด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ


" มัน..  " 


" มันเสียว? "  


ชานยอลแกล้งก้มหน้าลงไปกระซิบถามด้วยแววตากรุ้มกริ่มจนอีกคนอ้าปากค้างอย่างเถียงไม่ออก   พอเถียงเค้าไม่ได้คนในอ้อมแขนก็แก้เขินโดยการมุดลงไปงับฟันซี่เล็กลงกับแผงอกกว้าง


" ได้ยินก็ดีแล้ว  โซมีจะได้เลิกยุ่งกับกูไม่ดีรึไง  "


" ใครเค้าจะไปหน้าด้านแบบมึงกันเล่า!  "  


" หน้าด้านแล้วไม่รักรึไง "   


" รักสิ! "     คนในอ้อมกอดเงยหน้าขึ้นมาตอบตาใสแป๋วจนชานยอลอดไม่ได้ต้องก้มลงไปฟัดแก้มนุ่มๆ 


แบคฮยอนก็เป็นซะแบบนี้... 


เป็นคนซื่อตรงกับความรู้สึกของตัวเอง... 


แล้วเค้าจะไม่รักได้ยังไงกัน... 


" กูก็รักมึง  "     กดจูบแผ่วเบาบนริมฝีปากน่ารังแกพร้อมกับกระซิบบอก


" แต่กูรักมึงมากกว่า  "   


" กูรักมากกว่า  "   ชานยอลแกล้งเถียงอีกคนที่ทำสีหน้าจริงจังจนอดที่จะแกล้งไม่ได้


" กูสิ!   กูรักมากกว่าตั้งเยอะเถอะ! " 


" เอาอะไรมาวัดว่ามึงรักกูมากกว่า "       มือหนาบีบลงบนปากเล็กๆ ที่เถียงไม่หยุดด้วยความมันเขี้ยว


" ก็ความรู้สึกกูมันบอก " 


" แล้วความรู้สึกมึงไม่ได้บอกบ้างรึไง  ว่ากูรักมึงมากขนาดไหน " 


คนเก่งของปาร์คชานยอลถึงกับมุดหน้าลงกับแผงอกกว้างด้วยความเขินต่อสายตาสื่อความหมายของร่างสูง    แก้มนุ่มซุกเบียดแนบลงกับหน้าอกจนได้ยินเสียงหัวใจของชานยอลที่เต้นอยู่ข้างในอก   ริมฝีปากบางคลี่ยิัมจนเต็มแก้มในขณะที่กอดรัดเอวสอบเอาไว้แน่น


พวกเค้าสองคนไม่ได้เอ่ยเถียงอะไรกันต่อ      มีเพียงเสียงลมหายใจของกันและกันที่ดังให้ได้ยินอยู่ในความเงียบ... 


คลอไปกับเสียงหัวใจของเราทั้งคู่ที่เต้นดังเป็นจังหวะเดียวกัน... 
































" ไงแบคกี้  เล่นเป็นเพื่อนแบคฮยอนเหรอ?  " 


เซฮุนตะโกนทักแฟนเพื่อนที่นั่งกอดฟัดอยู่กับหมาตัวโตที่นอนกระดิกหางตรงสนามหญ้าหน้าบ้านที่พอจะมีร่มไม้บังไม่ให้แสงแดดส่องลงมากระทบผิว  จนมองดูคล้ายกับหมาสองตัวกำลังเล่นฟัดกัน       แบคฮยอนหันไปโบกมือให้เซฮุนกับลู่หานที่กำลังไขประตูรั้วเดินเข้ามาในบ้าน     ก่อนจะส่งค้อนวงใหญ่ให้เพื่อนแฟนเมื่อคิดตามประโยคเมื่อสักครู่ได้


" ต้องเราเล่นเป็นเพื่อนแบคกี้สิ " 


" แล้วชานล่ะ  "    


ลู่หานเดินมานั่งลงข้างกันกับแบคฮยอนพลางถามถึงเพื่อนตัวสูงที่ปกติไม่เคยห่างจากอีกคนได้เลย


" ทำกับข้าวอยู่ในครัวน่ะ  เราจะช่วยก็ไม่ยอมไล่ให้เราออกมาอยู่กับแบคกี้ " 


แบคฮยอนตื่นนอนขึ้นมาในตอนสายของวัน   พอตื่นมาแล้วไม่เห็นคนที่นอนกกกันมาทั้งคืนก็รีบลุกไปอาบน้ำแต่งตัว   ตามออกมาก็เจอชานยอลกำลังยืนทำอาหารอยู่ในครัว


" ไปกวนมันรึเปล่า "     


เซฮุนแกล้งถามแซวแบคฮยอนที่นั่งบ่นปากยื่นปากยาว  จนคนโดนแซวชะงักไปพร้อมกับหันมาทำตาโตเถียง


" เปล๊าาา   เราแค่ทำจานแตกไปใบเดียวเองเดี๋ยวซื้อให้ใหม่ก็ได้   " 


ก็แค่อยากจะช่วยบ้าง   แต่จานมันดันหนักแล้วก็ลื่นเองนี่นา ไม่ใช่ความผิดของเค้าสักหน่อย! 


" มันก็ทำดุไปแบบนั้นแหละ   จริงๆ แล้วมันเป็นห่วง "   


ลู่หานยิ้มบอกแบคฮยอนที่บ่นงุ้งงิ้งให้ชานยอลที่โดนอีกคนไล่ออกมาจากในครัว ดูก็รู้ว่าทำไมชานยอลถึงไล่ให้ออกมาอยู่กับแบคกี้   ถ้าขืนให้อยู่ในครัวต่อก็คงไม่พ้นโดนจานที่ตัวเองทำแตกนั่นแหละบาดเข้าให้จนได้


" อันนั้นก็รู้~ "   


ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันจนแก้มขึ้นเป็นลูก      ในขณะที่พยักหน้าอย่างยอมรับกับความเห็นของลู่หาน   


" แล้วนี่ไปไหนกันมาเหรอ "


" ไปส่งโซมีที่สนามบินมาน่ะ " 


"  อ้าว!  กลับไปแล้วเหรอ~ "  


แบคฮยอนแกล้งถามด้วยน้ำเสียงตกใจแต่กลับหัวเราะร่า  จนอีกสองคนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะตามไปด้วย


" กลับไปแล้ว   โซมีแค่มาเที่ยว " 


" แล้วชานยอลไม่ไปส่งเหรอ " 


"  กูขี้เกียจกลับมาง้อคนขี้งอนแถวนี้  "


แบคฮยอนสะดุ้งกายพร้อมกับหันขวับไปมองเสียงทุ้มที่ดังมาจากด้านหลัง  แต่ก็ไม่วายที่จะเถียงคนตัวสูงที่เดินออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทันรู้ตัวกลับไป


" ใครขี้งอน  ไม่มีเถอะ!  "   


" ไปกินข้าวได้แล้ว   พวกมึงด้วย "  


ชานยอลบอกพลางใช้มือขยี้ลงบนกลุ่มผมลื่นมือก่อนจะดึงข้อมือให้คนตัวเล็กลุกขึ้นมายืน  โซมีส่งข้อความมาบอกแล้วว่าจะกลับเช้าวันนี้   ในฐานะเพื่อนเค้าก็อยากจะไปส่งอยู่เหมือนกัน   


แต่ในฐานะคนรัก.... 


เค้าก็ไม่อยากให้มีอะไรมารบกวนความรู้สึกของแบคฮยอนอีก... 


" กินข้าวเสร็จแล้วไปห้างกันนะ "       


นิ้วเรียวสอดเข้ามาประสานกับฝ่ามือหนาพร้อมกับส่งเสียงชวนคนตัวสูง  หลังจากเพื่อนอีกสองคนเดินนำเข้าไปในบ้านก่อนแล้ว


" ไปทำไม?  " 


" ก็ไปซื้อจานไงเล่า " 


" มีเยอะแยะจะซื้อใหม่ทำไม  " 


ชานยอลบอกกลับมาโดยที่พอจะรู้ว่าทำไมแบคฮยอนถึงร้องให้พาไปซื้อจาน  อาหารเม็ดในถังถูกตักออกมาใส่ในชามอาหารให้เจ้าแบคกี้ที่นั่งกระดิกหางรออย่างเรียบร้อยโดยไม่ต้องให้เจ้านายออกคำสั่ง


" ก็แทนใบที่กูทำแตกไปไง  "


" กูมีให้มึงทำแตกอีกเยอะ   "   


ปากก็เอ่ยตอบคนตัวเล็กที่ยืนรออยู่ข้างถังอาหารของเจ้าแบคกี้      มือหนาลูบลงบนหัวของหมาตัวโตหลังจากตักอาหารใส่ชามให้เรียบร้อยแล้ว   ก่อนจะคว้าข้อมือเรียวให้เดินตามกันเข้าไปในบ้าน


"  หรือถ้ามึงทำแตกจนไม่เหลือให้ใช้ " 


"..........  "


" เดี๋ยวกูยืมของแบคกี้ให้มึงใช้ก่อนก็ได้   รับรองไม่แตกแน่นอน " 


" เหรอ?  "  


แบคฮยอนทำหน้างงๆ  มองคนตัวสูงก่อนจะหันกลับไปมองหมาตัวโตที่เงยหน้ามากระดิกหางให้ราวกับรู้ว่าเจ้านายกำลังพูดถึงตัวเอง





" ย๊าห์!   กูไม่ใช่หมานะชานยอล  "









































" ไปหาชานยอลไหม  เดี๋ยวกูให้จงอินมันขับรถไปส่ง " 


" ไม่ไป!  มึงไม่เห็นเหรอว่ากูตั้งใจอ่านหนังสืออยู่เนี่ย " 


คยองซูที่อุตส่าห์ถามด้วยความหวังดี    แต่ตอนนี้กลับรู้สึกอยากจะลุกไปถีบเพื่อนสนิทที่ส่งค้อนประหลับประเหลือกมาให้   เห็นหอบเอาหนังสือมาอ่านที่ห้องของเค้ากับจงอิน  แต่ผ่านไปแล้วเกือบชั่วโมงก็ดูเหมือนจะยังไม่ได้อ่านเลยสักตัว


" กูเห็นแต่มึงนั่งเหล่มือถือ   จนตามึงจะเหล่ตามแล้วเนี่ย  " 


" ก็ชานยอลมันเงียบไปเลยอ่ะ " 


" มึงเป็นคนบอกมันเองว่ามึงจะอ่านหนังสือ  กูได้ยิน " 


แล้วคนที่โดนเพื่อนสนิทดักคอเอาไว้ก็เบะปากให้อย่างหมดคำจะเถียง       ก็ความจริงมันเป็นอย่างที่คยองซูบอกจริงๆ น่ะสิ    ใกล้จะสอบแล้วเค้าก็อยากจะตั้งอกตั้งใจอ่านหนังสือชานยอลเองก็คงจะเหมือนกัน  ไหนเจ้าตัวยังจะมีงานที่ต้องทำส่งอีก


ก็เลยบอกให้ชานยอลกลับไปนอนที่บ้าน.... 


แล้วยังห้ามไม่ให้มาหาที่คอนโดด้วย...


" มึงก็โทรไปหามันดิ " 


หันไปมองคยองซูที่พูดขึ้นมาลอยๆ  ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาดูอย่างลังเลใจ  อยากโทรไปหาใจจะขาดแต่ก็กลัวว่าจะรบกวนเวลาอ่านหนังสือของอีกคน


แต่ถ้าโทรไปครั้งเดียว... 


คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง? 


นึกในใจแล้วก็กดต่อสายหาชานยอลทันที     เสียงรอสายดังให้ได้ยินอยู่ชั่วครู่ก่อนจะกลายเป็นเสียงทุ้มที่ดังเข้ามาแทน


" ฮัลโหล " 


" ชานยอล~" 


" เป็นอะไร   แล้วไม่อ่านหนังสือรึไง" 


" อ่านไปตั้งเยอะแล้วเนี่ย   เหนื่อยมากเลยแล้วตอนนี้ก็หิวข้าวด้วย   " 


ทำเสียงงุ้งงิ้งๆ อ้อนไปตามสาย โดยมีเพื่อนสนิทนั่งเบะปากอย่างหมั่นไส้ให้อยู่ข้างๆ   


" หิวข้าว?  แล้วพี่กับเพื่อนมึงไปไหน  " 


ถ้าหากแบคฮยอนมีตาทิพย์ก็คงจะได้เห็นใครบางคนรีบร้อนลุกเดินไปคว้าเอากระเป๋าเงินกับกุญแจรถ  ทันทีที่ได้ยินคำว่าหิวข้าวตามที่ตัวเองบอกไปตามสาย


" สองคนนั้น?  ก็.. ก็อ่านหนังสืออยู่ไง    " 


" รออยู่นั่นเดี๋ยวกูซื้อเข้าไปให้ "      ตอบกลับไปในตอนที่เปิดประตูขึ้นไปนั่งอยู่บนรถยนต์เรียบร้อยแล้ว  



" โอเค๊ !   "
































" อันนี้ก็น่ากิน " 


ไก่กอดชิ้นใหญ่หน้าตาน่ากินถูกมือเรียวหยิบขึ้นมาจิัมซอสในถ้วยตรงหน้าที่ก็ไม่พ้นคนซื้อมาให้เป็นคนจัดการเทใส่ถ้วยให้   


" อื้อ!   อร่อยจริงๆ ด้วย  "


" กินดีๆ  เลอะไปถึงหูแล้ว " 


" ไม่ขนาดนั้นซะหน่อย " 


คนโดนดุก็ไม่ได้สลดแถมยังยิ้มเถียงจนตาหยีแต่ก็ยอมนั่งนิ่งๆ   ให้ชานยอลใช้กระดาษเช็ดซอสที่มุมปากให้จนสะอาด     


" ชานยอลมันมาได้ไงวะ?  " 


คิมจงอินเดินหน้าง่วงมากระซิบถามคยองซูที่นั่งอยู่คนเดียวบนโซฟาด้วยความสงสัย   หลังจากที่เดินออกมาจากห้องนอนมา   เค้าก็เห็นน้องชายตัวเองนั่งกินข้าวกระหนุงกระหนิงอยู่กับแฟนหนุ่ม     ทั้งๆ ที่ก่อนหน้าจะแอบเข้าไปนอนในห้อง  เค้าเห็นน้องชายกับเมียของตัวเองทำท่าจะพากันอ่านหนังสือเตรียมสอบ

  
" ก็น้องชายสุดที่รักมึงโทรไปตามมาไง " 


" เอ้า!  ไหนมันว่าจะอ่านหนังสือ " 


" จะเอาอะไรกับน้องมึง   กูไม่เห็นมันจะอ่านสักตัว  แป๊บๆ ก็โทรไปอ้อนผัวว่า ชานยอลหิวข้าว~  " 


คยองซูกระซิบตอบก่อนจะเบะปากใส่แบคฮยอนที่เหล่ตามามองเหมือนจะรู้ว่ากำลังโดนเค้ากับจงอินนินทา   นี่คยองซูยังไม่ได้เม้าท์ให้คนรักฟังด้วยนะ  ว่าพอชานยอลมันมาถึงน้องชายตัวดีของเจ้าตัวก็ปรี่เข้าไปเกาะแขนเกาะขาไม่ยอมห่าง

 
" มึงสองคนอ่ะ   กินไก่ทอดไหม?   "


" เชิญมึงสองคนตามสบายเลยจ้า    พวกกูยังไม่หิว " 


ยังดีที่คยองซูคว้าตัวจงอินเอาไว้ได้ทันก่อนที่จะลุกเดินไปกินไก่ทอดตามที่แบคฮยอนหันมาชวน  


ถึงปากมันจะชวนแต่สายตาที่ส่งมาน่ะ  


ตรงกันข้ามกับคำพูดอย่างเห็นได้ชัด


" แต่กูหิว " 

 
" ดูหน้าน้องมึงด้วยคิมจงอิน   อยากไปนั่งเป็นก้างขวางคอมันรึไง  "  


คยองซูกัดฟันตอบคนรักกลับไปเบาๆ  ให้ได้ยินกันแค่สองคน   ก่อนที่จงอินจะถอยกลับมานั่งตามเดิมเพราะเห็นสายตาที่น้องชายส่งมาให้เป็นจริงตามที่เมียรักบอก


" แล้วจะให้กูกินอะไร " 


" ตื่นมาก็หิวเลยนะมึง   กินกูก่อนไหม  "


" ได้จริงดิ!  ป่ะงั้นเข้าห้องกัน  "


" กูประชดไหมล่ะ " 


ดวงตากลมโตตวัดไปมองหน้าคนรักที่ดึงแขนให้ลุกขึ้น    ทำท่าทางขัดขืนอยู่นิดหน่อยก่อนจะพากันเดินหายเข้าไปในห้องนอน       ปล่อยให้อีกสองคนในครัวพรอดรักกันตามสบาย



































อาทิตย์แห่งการสอบที่แสนจะเหนื่อยล้าผ่านพ้นไปได้ในที่สุด    และในตอนนี้ปาร์คชานยอลก็กำลังเดินอยู่ในห้างตามหลังคนตัวเล็กที่เดินเข้าออกมันแทบจะทุกร้านในโซนของเล่นเดินเด็ก  


เหตุผลที่ต้องมาเดินในโซนของเล่นเด็ก   ก็เป็นเพราะเมื่อวานเค้าบอกเจ้าตัวว่าเย็นวันนี้ต้องกลับบ้านเพื่อไปร่วมงานวันเกิดของหลานชาย    ได้ยินแบบนั้นแบคฮยอนก็ลากเค้ามาเดินหาซื้อของขวัญให้หลานชายก่อนจะพากันไปยังบ้านตระกูลปาร์ค


" ยอนโฮชอบอะไรเป็นพิเศษไหมล่ะ " 


คนตัวเล็กหันมาถามเอาข้อมูลจากเค้า       คงจะเป็นเพราะตัดสินใจไม่ได้ว่าจะซื้ออะไรเป็นของขวัญวันเกิดให้หลานชายดีหลังจากเดินเข้าเดินออกมาหลายร้านแล้ว


"  หลานกูชอบวาดรูป  " 


" วาดรูปเหรอ?   งั้นเราซื้อพวกดินสอสีอะไรพวกนี้ดีไหม   "


ดูเหมือนประโยคหลังเจ้าตัวจะคุยกับตัวเองซะมากกว่า    พอพูดจบก็เดินลิ่วไปทางร้านเครื่องเขียน       สีสารพัดชนิดถูกแบคฮยอนกวาดซื้อมาจนหมดเพราะเจ้าตัวไม่รู้จะเลือกแบบไหนไปให้หลานชาย     พอจัดการซื้อของเสร็จก็พากันมาขึ้นรถขับออกจากห้างเพื่อตรงไปยังบ้านตระกูลปาร์ค   


" เป็นอะไร?  " 


เสียงทุ้มดังขึ้นมาตอนที่รถกำลังจอดติดไฟแดง     ชานยอลรู้สึกได้ว่าอีกคนเงียบไปตั้งแต่ขึ้นมาบนรถ   คิ้วก็ขมวดยุ่งเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ


"  เปล่า... "


พอได้ยินที่เค้าถามแบคฮยอนก็ตอบกลับมาด้ว​ยน้ำเสียงเบาๆ   จนชานยอลต้องแกล้งหันไปมองด้วยสีหน้าเรียบเฉย   แบคฮยอนถึงได้ยอมเอ่ยปากบอก


" จริงๆ ก็คิดอะไรนิดหน่อย  " 


" อะไร ? " 


" แม่มึงดุไหม " 


" ดุ " 


" จริงเหรอ... "


" อืม  "   


ชานยอลตอบในลำคอพลางหันกลับไปมองทางหน้ารถ   วางข้อศอกเข้ากับประตูรถพลางยกมือขึ้นมาบังที่ปากเพื่อปิดบังรอยยิ้มเอ็นดูไม่ให้คนที่กำลังคิดมากได้เห็น


" แล้วแม่มึงจะชอบกูไหมอ่ะ " 


" ไม่รู้    รอดูเอาเอง "   


สัญญาไฟเปลี่ยนเป็นสีเขียวพอดีกับที่เค้าพูดจบ   แบคฮยอนไม่ได้ถามอะไรต่อแต่ชานยอลก็ได้ยินเสียงเจ้าตัวบ่นพึมพำกับตัวเองไปตลอดทาง  





" กูดูโอเคไหม ?  " 


ชานยอลเดินไปเปิดท้ายรถเพื่อหยิบเอาของที่ซืัอมาหลังจากรถจอดสนิทอยู่ภายในรั้วบ้านของตระกูลปาร์ค      ก่อนจะหันมามองแบคฮยอนที่เดินตามมาถาม   คนตัวเล็กในชุดเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนสีดำพอดีตัวกำลังยืนตัวตรงแน่วให้เค้าสำรวจความเรียบร้อย


" ความจริงกูน่าจะแต่งตัวให้เรียบร้อยกว่านี้ " 


แบคฮยอนเริ่มทำหน้ายุ่งพร้อมกับพำพึมเมื่อชานยอลทำเพียงมองเฉยๆ  แต่ไม่ตอบอะไรกลับมา    ข้อมือเล็กถูกคว้าไปกุมเอาไว้ก่อนจะถูกดึงให้เดินตามไปทางตัวบ้าน


" คุณหนู   มาแล้วเหรอคะ " 


ยังไม่ทันที่แบคฮยอนจะก้าวเท้าขึ้นบันไดก็ได้ยินเสียงร้องทักด้วยน้ำเสียงดีอกดีใจ    พร้อมกับร่างอวบของหญิงมีอายุที่เดินตรงเข้ามาสวมกอดร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างกัน


" พอแล้วครับคุณนม " 


แบคฮยอนทำตาโตให้กับน้ำเสียงของคนรักที่ฟังดูอ่อนโยนเป็นพิเศษ     ส่วนหญิงมีอายุที่ชานยอลเรียกว่าคุณนมก็ยอมคลายวงแขนออกจากคุณหนูของเจ้าตัว   

 
" นมทำของโปรดของคุณหนูไว้รอเต็มเลยค่ะ  " 


" ขอบคุณครับ  "   


" น่าตีจริงๆ  ไม่กลับบ้านเลยนะคะ  นมคิดถึงคุณหนูจะแย่ " 


คุณนมยิ้มบอกพลางลูบหน้าลูบหลังคุณหนูของตัวเองด้วยความคิดถึงไม่หยุดมือ    ถุงของในมือถูกส่งต่อให้แม่บ้านที่เดินออกมารับไปจากชานยอล วงแขนแกร่งของคุณหนูตระกูลปาร์คโอบกอดรอบเอวนุ่มนิ่มของคุณนมพร้อมกับยิ้มบอก


" คิดถึงคุณนมเหมือนกันครับ  "


" ปากหวานอีกแล้วนะคะ "     


มือที่เต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นลูบไปตามกรอบหน้าคมของคนที่เธอเห็นมาแต่อ้อนแต่ออก  ก่อนจะเบนสายตามามองคนตัวเล็กที่ยืนอมยิ้มอยู่เยื้องไปด้านหลังของคุณหนูสุดที่รัก


" แฟนคุณหนูใช่ไหมคะ  "    คุณนมหันไปถามก่อนชานยอลจะพยักหน้ารับคำพร้อมกับแนะนำอีกคนไปด้วย


" ครับคุณนม    แบคฮยอนแฟนผมเอง  "


" หน้าตาน่ารักจังเลย   เข้าใจเลือกนะคะ "   


คุณนมผละจากคุณหนูสุดที่รักมาหาคนตัวเล็กเพื่อมองหน้าใกล้ๆ  ก่อนจะยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูคนรักของคุณหนู


" หวัดดีครับคุณนม " 


" หวัดดีคะคุณ  เข้าบ้านกันดีกว่านะคะคุณหญิงท่านรออยู่ด้านในคะ  "


คุณนมยิ้มให้อย่างใจดีก่อนจะเอ่ยชวนแขกคนสำคัญของบ้านเข้าไปด้านในแล้วเดินนำเข้าไป    มือหนาเอื้อมมาแตะที่เอวบางเมื่อแบคฮยอนหันไปมองหน้าด้วยสีหน้าเป็นกังวล


" เข้าบ้านกัน " 


" ชานยอล..."   


เสียงหวานกระซิบเรียกด้วยความกังวล       แต่สัมผัสที่บีบลงมาบนเอวบางกับเสียงทุ้มที่กระซิบตอบ      กลับทำให้ความกังวลภายในใจคลายลงจนแทบจะมลายหายไป



"​ ไม่ต้องกลัว   กูอยู่ตรงนี้  "
































************************
ม... มาแล้วจ้าาาาาาาาาา
ห้ามด่าเค้านะ55555555






















































































































































































































































































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 197 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

503 ความคิดเห็น

  1. #420 _kkanta_ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:17
    มาเถอะไรท์ พลีสสสส
    #420
    0
  2. #411 marshmallow_2 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 22:27
    น้องน่ารัก;-;
    #411
    0
  3. #407 Arine Nine (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 00:00
    รอไรท์เสมอค่ะ
    #407
    0
  4. #406 SpongeByan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 00:26
    อ่านไปยิ้มไป เขินมากกก ตัวบิดไปหมดแล้วววววว มาเร็วนะคะ
    #406
    0
  5. #405 real_parkhyunee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 15:26
    รอค่าาาาาา
    #405
    0
  6. #404 plaimy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 22:39
    รอออออออออ เมื่อไหร่ไรท์จะมา แง่งงง
    #404
    0
  7. #403 ` peachypeach (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 22:25
    เหมือนฝันไปปป ดีใจที่มาอัพนะค่า
    #403
    0
  8. #402 koii0926 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 21:46
    ชานยอลพาสะใภ้เข้าบ้านแล้ว /คิดถึงไรท์ คิดถึงชานแบคนะคะ
    #402
    0
  9. #401 mtrdttt (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 16:28
    ชานยอลขี้แกล้งอ่ะ //แอบลืมเนื้อเรื่องนิดนุง55555ต้องย้อนอ่าน
    #401
    0
  10. #399 aueyaa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 23:58
    โหยหายไปนานเลยลืมไปหมดต้องไปอ่านย้อนใหม่ แต่ขอบคุณที่กลับมาอัพค่าา อย่าหายไปอีกนะไรท์5555
    #399
    0
  11. #398 mam_sukanya35 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 22:28
    อัพแล้ว คิดถึงมากๆเลยค่ะ
    #398
    0
  12. #397 PookieChan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 22:06
    อัพแล้วหลังจากืรอกันสักพัก ดีใจค่ะ
    #397
    0
  13. #396 ice_nong_ice (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 22:06
    ทำไมอ้อนเก่งงงง
    #396
    0
  14. #395 nineqx (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:28
    อัพแล้วๆๆๆ
    #395
    0
  15. #394 TeddyBear614 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:23
    แม่ชานคงจะถูกใจว่าที่ลูกสะไภ้คนนี้แน่ๆเลยน่ารักขนาดนี้เนอะ
    #394
    0
  16. #393 uoohuma (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 19:53
    แม่ชานคงเอ็นดูแบคน่าดู น่ารักซะขนาดนี้ใครจะใครร้ายลง
    #393
    0
  17. #392 BHHH (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 19:53
    รอเสมอฮะ
    #392
    0
  18. #391 kkmaew (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 15:11
    ชานยอลแกล้งแบคหรอออ
    #391
    0
  19. #390 trd_ka (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 14:56
    ไรท์หายไปนานนนน นี่ลืมหมดแล้วเนี่ย คืออ่านตอนนี้เสร็จละพึ่งนึกได้ว่าเราลืมเนื้อหาก่อนๆจนย้อนกลับไปอ่านใหม่5555 อิคนหลงเมียย~
    #390
    1
    • #390-1 pimjungnae(จากตอนที่ 14)
      10 พฤศจิกายน 2562 / 15:09
      อย่าว่าแต่คนอ่านเลย ไรท์เองก็ต้องกลับไปอ่านเหมือนกัน555
      #390-1
  20. #389 jjannyne (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 14:51
    ต้องย้อนกลับไปอ่านตอนที่แล้วเพราะลืม555555 นอกจากไม่ดุแล้วน่าจะรักหัวปักหัวปำด้วยนะสิ
    #389
    1
    • #389-1 pimjungnae(จากตอนที่ 14)
      10 พฤศจิกายน 2562 / 15:08
      หลอกให้กลับไปอ่านอีกรอบไง555
      #389-1
  21. #388 วายคือสายกู (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 13:27
    หายไปนานจนลืมบทที่เเล้วเลย55555
    #388
    1
    • #388-1 pimjungnae(จากตอนที่ 14)
      10 พฤศจิกายน 2562 / 13:34
      มันเป็นกลยุทธ์ให้อ่านอีกรอบ555
      #388-1
  22. #387 Rung_moohham (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 13:23
    แงงงงง เค้าคิดถึงคู่นี้
    #387
    0
  23. #386 subbo_z (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 13:21
    แอแงงง
    #386
    0
  24. #385 rinsiva (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 13:18
    แงงงงง อัพปุ๊บรีบมาอ่านเล๊ยยยยยยย
    #385
    0