Love match (chanbaek)

ตอนที่ 13 : 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,697
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 294 ครั้ง
    12 ก.ค. 62














" สร้อยสวยดีนะ  "


" ใช่ไหมล่ะ!   "


ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มหวานอย่างถูกใจให้คิมจงแดที่พูดชมสร้อยข้อมือที่ตัวเองสวมอยู่  ก็จะไม่ให้จงแดพูดชมได้ยังไงกันในเมื่อแบคฮยอนเล่นยกข้อมือขึ้นมาให้เห็นอยู่ตลอดเวลา    เดี๋ยวเอื้อมหยิบนั่นเอื้อมหยิบนี่ผ่านหน้าคิมจงแดตลอด


" รองเท้าคู่เหยียบแสนของกูกับคยองซูเลยกลายเป็นของไร้ค่าไปเลยจ๊ะ  "


" ของไร้ค่าอะไรเล่า   ก็ใส่อยู่นี่ไง  "


คิมจงอินแกล้งเบี่ยงแขนหลบแบคฮยอนที่กระแซะมาสอดแขนกอดพร้อมกับซบหัวที่ไหล่กว้างอย่างออดอ้อนพี่ชาย   พร้อมกับหัวเราะคิกคักอย่างอารมณ์ดีจนคยองซูเห็นแล้วหมั่นไส้ขึ้นมาอีกคนแกล้งผลักหัวกลมๆ  นั่นออกไปด้วยอีกแรง


" กูกอดแค่นี้หวงเหรอ  "   แบคฮยอนหันไปส่งค้อนให้คยองซูพร้อมกับขยับเข้าไปกอดแขนพี่ชายให้แน่นยิ่งขึ้น


" ไปกอดผัวมึงโน่นไป " 


" เออ  ป่านนี้มันยังไม่เลิกเรียนอีกเหรอวะ "   


ชานยอลบอกเอาไว้เมื่อเช้าตอนที่ขับรถมาส่งเค้าว่าเลิกเรียนตอนบ่ายสองแล้วจะขับรถมารับ  นี่ก็ปาไปสองโมงครึ่งเห็นจะได้ก็ยังไม่เห็นวี่แววของคนตัวสูงเลย   ว่าแล้วก็ล้วงมือถือขึ้นมาดูเผื่อว่าแฟนหนุ่มจะส่งข้อความอะไรมาหารึเปล่า   


" คลาสมันปล่อยช้ารึเปล่า "    จงแดออกความเห็นขึ้นมาเมื่อหน้าสวยของเพื่อนเริ่มกลายเป็นหงิกงอขึ้นมา


" เดี๋ยวกูเดินไปหามันดีกว่า  "  


" ไปคนเดียว? " 


" ก็ไปด้วยกันหมดนี่แหละ   ลุกเร็ว! " 
























" ยังไง?  เข้าไปตบเลยม่ะเดี๋ยวกูช่วย " 


" ตบใคร?  "     


แบคฮยอนหันหน้ามาถามคยองซูที่ยื่นหน้ามากระซิบถามในตอนที่ตัวเองกำลังหยุดยืนอยู่หน้าคณะสถาปัตย์    


" ตบผัวมึงไง   ดูหน้าดิระรื่นเชียว  "


ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันจนแน่นขณะที่ยืนกอดอกมองแฟนหนุ่มนั่งคุยอยู่กับผู้หญิงคนนึงที่โต๊ะประจำของเจ้าตัวแถมดูแล้วเพื่อนๆ ในกลุ่มของชานยอลก็ดูเหมือนจะสนิทสนมกับผู้หญิงคนนั้นมากทีเดียว


" เพื่อนมันรึเปล่า?  "      


จงอินพูดขัดขึ้นมาเพราะไม่อยากให้น้องชายกับเมียตัวเองพากันเดินเข้าไปตบผู้หญิงคนนั้นซะก่อนที่จะรู้เรื่องว่าเค้าเป็นใคร


"  แต่ดูสนิทกันมากเลยนะ " 


"  จงแด!  " 


" กูก็พูดตามที่เห็นไง "    คิมจงแดรีบเดินหนีมาหลบข้างจงอินเมื่อเห็นเพื่อนตัวเล็กทำท่าจะฟาดฝ่ามือลงมาหา


" อ้าวแบคฮยอน    มาหาชานยอลเหรอจ๊ะ " 


" อือ "   


ดวงตาเรียวปรายไปมองซอฮยอนที่เดินเข้ามาทักก่อนจะรับคำสั้นๆ เพราะจริงๆ แล้วก็ไม่ได้อยากจะสนทนาด้วย  เห็นว่าเป็นเพื่อนร่วมคณะของชานยอลหรอกนะ


"  แล้วทำไมไม่เข้าไปหาล่ะ   อ๋อ..ดูเหมือนชานยอลจะยุ่งๆ อยู่เน๊อะ  "


"    .........​   "     คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเมื่อเริ่มจะเข้าใจว่าซอฮยอนต้องการจะสื่อถึงอะไร


" อยากรู้ไหมล่ะว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร? " 


" ใคร? "     


"  คนนั้นน่ะ....   "​   


" ใครถาม ?   "       


อีกสามคนที่ยืนฟังคนทั้งคู่ถึงกับขำพรืดออกมา    เมื่อซอฮยอนโดนแบคฮยอนสวนกลับไปจนถึงกับทำหน้าไม่ถูก


" ไม่มีใครถามฉันก็จะบอก  ว่าโซมีน่ะเคยเป็นเพื่อนสาวคนสนิทของชานยอล  "


" .......    "


" สนิทแบบที่ว่า... เกือบจะเคยคบกันเลยนะ " 


" แล้วไง?   ก็แค่ เกือบ


แบคฮยอนจุดยิ้มบางที่มุมปากในขณะที่หันหน้าปรายตาไปมองหน้าซอฮยอนก่อนที่เจ้าตัวจะสะบัดหน้าใส่แล้วเดินหนีไป   


ก็แค่เกือบจะเป็นไม่ใช่เป็นแล้วแบบเค้าซะหน่อย.. 


" ตกลงจะเข้าไปหามันไหม?   "   คยองซูหันมาถามแบคฮยอน  เมื่อเห็นว่าซอฮยอนเดินห่างออกไปไกลแล้ว




" ไปดิ  ยังไงวันนี้ก็ต้องรู้เรื่อง " 





















    Ã Â¸Â£Ã Â¸Â¹Ã Â¸â€ºÃ Â¸Â Ã Â¸Â²Ã Â¸Å¾Ã Â¸â€”ี่เกี่ยวข้อง


















" ไอ้ชาน!   เมียมาหาเว้ย " 


ขาเรียวที่กำลังก้าวเข้าไปในลานหน้าคณะสถาปัตย์ถึงกับหยุดชะงักกับเสียงตะโกนที่ดังขึ้นมาตามด้วยเสียงวี๊ดวิ้วแซว        จนเค้าต้องหันไปฉีกยิ้มให้บรรดานักศึกษาที่ต่างพากันหันมามองตามเสียงตะโกน  


รู้งี้ให้ไอ้พวกนั้นเดินเข้ามาเป็นเพื่อนก็ดีหรอก....ไม่น่าทำใจกล้าเดินเข้ามาคนเดียวเลย


" มาได้ไง "    เสียงทุ้มของร่างสูงที่รีบลุกมาหาเอ่ยถามพร้อมกับฝ่ามือที่วางลงบนหัวกลม


" มาหาไม่ได้เหรอ   ก็ไม่เห็นไปรับสักที "    


" โทษที   พอดีเพื่อนมาคุยกันเพลินไปหน่อย "     


" คุยเพลินจนลืมกูเลยเหรอ "   


แบคฮยอนแกล้งด้วยน้ำเสียงน้อยอกน้อยใจจนชานยอลเหมือนจะหน้าเสียไปเล็กน้อย    คนตัวเล็กหลุดหัวเราะคิกก่อนจะฉีกยิ้มกว้างให้


" กูล้อเล่นหรอกน่า  "


" เดี๋ยวจะโดนดี  "   
 

อดไม่ได้ที่จะขยี้กลุ่มผมนุ่มมือนั้นเล่นด้วยความหมั่นเขี้ยว    ก่อนจะคว้าเอามือเรียวไปกุมไว้พร้อมกับพาแบคฮยอนเดินไปที่โต๊ะ     ลู่หานย้ายไปนั่งกับเซฮุนเพื่อหลบให้แบคฮยอนนั่งกับชานยอล    แบคฮยอนส่งยิ้มให้กลุ่มเพื่อนของชานยอลไม่เว้นแม้แต่ผู้หญิงคนนั้นที่ไม่เคยเจอหน้ามาก่อนเลยก็ตาม


เราต้องเป็นนางเอก... อันนั้นคยองซูเพื่อนรักสอนเค้ามา


"  นี่.. แบคฮยอนที่ชานเล่าให้เราฟังบ่อยๆ ใช่ไหม  " 


ผู้หญิงชื่อโซมีตามที่ซอฮยอนบอกเค้าเมื่อกี้เอ่ยทักทันทีที่แบคฮยอนนั่งลงเก้าอี้โดยมีชานยอลนั่งประกบลงข้างกัน


เล่าให้ฟังบ่อยๆ  งั้นเหรอ? 


หึ.... ที่พูดแบบนี้ต้องการจะสื่ออะไรกันแน่? 


เล่าให้ฟังบ่อยๆ หมายถึงคุยกันบ่อยๆ  งี้เหรอ?


" ใช่นี่แบคฮยอนแฟนเรา   ส่วนนี่โซมีเพื่อนกูเอง " 


ก็โอเค๊... ถือว่าชานยอลยังทำดี


แต่จะไม่ดีอยู่นิดนึงก็ตรงที่แทนตัวเองว่าเรากับยัยนั่น   ทีกับเค้านะมีแต่กูกับมึง  แบคฮยอนยังคงคลี่ยิ้มกว้างให้โซมีอย่างเป็นมิตรในสายตาของคนอื่นๆ  ที่นั่งอยู่ในโต๊ะรวมไปถึงชานยอลก็ด้วย


" ใครเหรอ  ไม่เห็นชานเคยเล่าให้แบคฟังเลยอ่ะ  "


แบคฮยอนเอียงคอถามแฟนหนุ่มด้วยแววตาใสซื่อ       ก่อนจะหันไปส่งยิ้มเป็นมิตรให้โซมีอีกรอบ    


" โซมีเคยเรียนกับพวกกูตอนปีหนึ่ง  แต่ย้ายไปเรียนที่อังกฤษ " 


"  อ๋อเหรอ~   ถึงว่าไม่ค่อยคุ้นหน้าเลย  "    แบคฮยอนพยักหน้าให้ชานยอลโดยที่ใบหน้ายังเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม


" เดี๋ยวเราจะไปกินข้าวกัน   แบคฮยอนไปด้วยกันสิ  "   


แบคฮยอนหันไปมองหน้าโซมีที่เอ่ยชวนด้วยท่าทางเป็นมิตรก่อนจะหันไปมองชานยอลเป็นเชิงถาม   และร่างสูงก็พยักหน้าให้เป็นการยืนยันคำพูดของโซมี




" อื้อ!  ไปสิ  "































" ขอโทษนะแบคฮยอน   ถ้าเรานั่งหลังจะเมารถน่ะ  "



แบคฮยอนมองหน้าโซมีที่บอกด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด   เอาตรงๆเค้าก็ไม่ได้อยากจะยอมทำตามที่แม่นั่นบอกนักหรอก      แต่ชานยอลที่เป็นเจ้าของรถรวมถึงเป็นแฟนเค้าด้วย  กลับไม่เห็นจะพูดอะไรออกมาสักคำ   


นึกแล้วมันน่าน้อยใจชะมัด!! 


" ไม่เป็นไร   เดี๋ยวเรานั่งหลังเองก็ได้   "


แบคฮยอนตัดสินใจพูดออกไปด้วยรอยยิ้มที่ใครไม่สังเกตุให้ดี ก็คงจะไม่รู้ถึงความผิดปกติในรอยยิ้มนั่น    ร่างบางเดินไปเปิดประตูรถด้านหลังคนขับขึ้นไปนั่งโดยที่ไม่ได้สนใจชานยอลที่ยืนอยู่ข้างกัน


รู้งี้กลับบ้านกับสองคนนั้นก็ดี... 


แบคฮยอนนั่งเม้มปากมองเบอร์จงอินที่หน้าจอมือถือก่อนจะตัดใจเก็บมันเข้ากระเป๋ากางเกง  แล้วหันหน้ามองออกไปนอกกระจกรถ    


" อ๊ะ!   "


แบคฮยอนรีบชักมือที่โดนดึงไปกุมไว้กลับมาเพราะความตกใจ  ก่อนจะทำตาโตมองหน้าแฟนหนุ่มที่เข้ามานั่งอยู่ข้างกันด้วยความแปลกใจ     ที่ชานยอลไม่ได้ไปนั่งประจำที่คนขับแต่กลับกลายเป็นคริสที่ไปนั่งตรงนั้นแทน


" ทำไม? กูจับไม่ได้รึไง " 


"  ก็มันตกใจนิ   แล้วทำไมมึงไม่ขับรถล่ะ " 


" กูอยากนั่งกลับ เมีย มากกว่า " 


ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันจนแก้มขึ้นเป็นลูกเพราะพยายามกลั้นรอยยิ้มเอาไว้   ในขณะที่ยอมปล่อยให้ชานยอลจับเอามือเรียวไปกุมไว้บนหน้าขา


"  พอๆ  เลิกสวีทกันได้แล้ว   กูอิจฉา!  " 


แบคฮยอนหันไปฉีกยิ้มกว้างให้คริสที่หันมาหัวเราะแซว   ก่อนจะมองซบตากับโซมีที่มองผ่านมาทางกระจก    แวบนึงก่อนที่หญิงสาวจะส่งยิ้มมาให้แบคฮยอนมั่นใจว่าเห็นแววตาบางอย่างที่โซมีใช้มองชานยอล




และแบคฮยอนก็รู้ว่ามันไม่ใช่แววตาที่เพื่อนธรรมดาเค้าใช้มองกัน... 
























ร้านชาบูหน้ามอเป็นร้านที่ถูกเลือก   ชานยอลจัดการดันแฟนตัวเล็กให้เข้าไปนั่งด้านในสุดตามด้วยตัวเองและคริสที่นั่งปิดท้าย   อีกฝั่งเป็นโซมี  ลู่หานและเซฮุนนั่งปิดท้าย   ถึงแม้ว่าแบคฮยอนเองจะไม่ค่อยได้ไปไหนกลับกลุ่มเพื่อนของชานยอล  แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาเพราะแบคฮยอนเองก็ถือว่าสนิทกับทั้งสามคนในระดับนึงแล้ว


เว้นไว้ก็แต่หญิงสาวที่นั่งตรงข้ามกันนี่แหละ! 


"  อื้มมม... อร่อยอ่ะ  "   


เนื้อหมูที่ชานยอลคีบใส่จานให้ถูกแบคฮยอนตักเข้าปากเคี้ยวกินอย่างอร่อยจนแก้มตุ่ย  โดยมีสายตาของโซมีลอบมองอยู่แทบจะตลอดเวลา   กระดาษเช็ดปากถูกชานยอลหยิบมามาซับที่มุมปากบาง


"  ขอบคุณ  " 


ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มให้ชานยอลก่อนจะเป็นฝ่ายคีบปลาหมึกที่สุกแล้วใส่จานให้ชานยอลบ้าง  แต่พอนึกอีกทีก็เปลี่ยนใจคีบมาเป่าให้พอหายร้อนแล้วจึงคีบไปจ่อที่ปาก


" กินดิ  " 


แบคฮยอนยิ้มบอกชานยอลที่ยังนั่งนิ่งอยู่   ก่อนจะหันไปมองโซมีที่ถามแทรกขึ้นมา


" ชานยอลไม่ชอบกินปลาหมึก   " 


" .......  " 



" แบคฮยอนไม่รู้เหรอ " 


























แบคฮยอนยืนนิ่งอยู่ในห้องน้ำพลางมองหน้าตัวเองในกระจก   มันก็ไม่ผิดหรอกที่โซมีจะถามออกมาแบบนั้น    


เค้าเป็นแฟนชานยอล... แต่กลับไม่รู้ว่าอีกคนชอบอะไรไม่ชอบอะไร


แย่จริงๆ เลยแบคฮยอน... 


มือเอื้อมไปหยิบเอากระดาษเช็ดมือมาเช็ดมือที่เปียก   ถอนหายใจทิ้งหนึ่งทีก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำเพื่อไปรอให้พี่ชายมารับกลับคอนโดก่อน     หลังจากที่โซมีถามเค้าออกมาแบบนั้นก็เล่นเอาแทบจะกินอะไรต่อไม่ลงเลยด้วยซ้ำ


ถึงแม้ชานยอลจะอ้าปากรับปลาหมึกชิ้นที่เค้าป้อนให้ไปกินจนหมด    แต่เค้าก็รู้สึกไม่ดีจนต้องเอ่ยปากขอตัวไม่ไปผับกับชานยอลและคนอื่นที่ตกลงกันว่าจะไปกินเหล้ากันต่อ


" แบคฮยอน" 


ร่างบางที่กำลังคิดอะไรจนเพลินเงยหน้าขึ้นมามองเสียงเรียก    ก่อนจะเจอกับโซมีที่ยืนอยู่หน้าห้องน้ำหญิง


" เมื่อกี้เราขอโทษนะ เราไม่ได้ตั้งใจน่ะ " 


" อืม  ช่างมันเถอะ " 


" ไม่นึกว่าแบคฮยอนจะไม่รู้ว่าชานยอลไม่ชอบ "    


 จะเอายังไงกันแน่วะ!   


แบคฮยอนคิดในใจพลางมองสบตากับโซมีที่ทำสีหน้ารู้สึกผิด    พนันกันล้านเปอร์เซ็นต์เลยว่าผู้หญิงตรงหน้าเค้าน่ะ   คิดไม่ซื้อกับชานยอลแฟนของเค้าแน่นอน


" เธอต้องการอะไร  "


" แบคฮยอนหมายถึงอะไรเหรอ?   "


" ที่เธอทำอยู่เนี่ย  ต้องการอะไรกันแน่  "


มือเรียวกำเข้าหากันจนแน่นเพื่อจะพยายามระงับอารมณ์ไม่ระเบิดมันออกมา       เค้าไม่ได้อยากทะเลาะกับโซมี   แต่ถ้าอีกคนยังวุ่นวายกับเค้าไม่เลิกก็ไม่รู้ว่าจะทนได้อีกนานแค่ไหนเหมือนกัน   


" มีอะไรกันรึเปล่า  "    


แต่ก่อนที่จะได้เถียงกันต่อเสียงของชานยอลก็ดังแทรกขึ้นมาซะก่อน แบคฮยอนหันไปมองมือหนาที่แตะลงมาบนต้นแขนเป็นเชิงถาม      พอเค้าจะเอ่ยตอบโซมีก็ชิงตอบตัดหน้าเค้าไปซะงั้น


"  ไม่มีอะไรหรอกชาน  เราไปรอข้างในนะ  "  


" แบคฮยอน "   


ชานยอลหันมาเรียกเค้าอีกรอบหลังจากโซมีเดินลับไปแล้ว   ริมฝีปากบางพยายามที่จะคลี่ยิ้มให้อย่างปกติที่สุดพร้อมกับแกล้งล้วงเอามือถือขึ้นมาทำเป็นกดดู


" จงอินมันน่าจะใกล้ถึงแล้ว   เดี๋ยวกูไปรอข้างหน้าดีกว่า" 


" เป็นอะไร "   


" เปล่า   กูแค่เหนื่อยอยากกลับไปนอนแล้ว "   


ใบหน้าเรียวส่ายไปมาพร้อมกับอ้างเหตุผลว่าเหนื่อยอยากกลับไปพัก   ถือว่าโชคยังเข้าข้างแบคฮยอนที่รถยนต์คันหรูของพี่ชายแล่นมาจอดเทียบท่าอยู่ไม่ไกลพร้อมกับกดแตรเรียก    มือหนาจับเข้าที่ข้อมือเรียวเอาไว้ได้ทัน  ก่อนที่แบคฮยอนที่เดินหนีไปขึ้นรถ


" เดี๋ยวกูจะรีบกลับ " 


" อื้อ  ไปนะ " 
































" ทะเลาะอะไรกันรึเปล่า  "



คิมจงอินเอ่ยถามขึ้นมาหลังจากที่นั่งมองแบคฮยอนมาสักพัก      น้องชายของเค้าเดินตามมาที่ห้องแล้วก็เดินมาทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาตั้งแต่ที่กลับมาถึงจนตอนนี้ยังไม่ลุกไปไหนเลยสักครั้ง


"  เปล่า  "


แบคฮยอนยังเอ่ยปฎิเสธก่อนจะลุกขึ้นมานั่งแล้วรับกล่องไอศกรีมมาจากคยองซู   ดวงตาเรียวยังจับจ้องอยู่กับหน้าจอทีวีที่มีซีรีย์ฉายอยู่   มือเรียวตักเอาเนื้อไอศกรีมเข้าปากก่อนจะอมให้มันละลายกลายเป็นน้ำแล้วค่อยกลืนลงไปในคอ


" แบคฮยอน " 


"  อะไรเล่า?  "   


" เวลามีเรื่องไม่สบายใจมึงชอบกินไอติม " 


" .......  " 



"  ยิ่งไม่สบายใจมากเท่าไหร่  มึงก็จะอมไอติมนานเท่านั้น  " 



" ไม่มีอะไรจริงๆ "  


แบคฮยอนกลืนไอติมที่อมอยู่ในปากลงไปในลำคอก่อนจะส่ายหน้าให้สองผัวเมียที่นั่งจ้องหน้าอย่างจะจับผิด    ดวงตาเรียวยังคงจ้องที่หน้าจอทีวีเพราะไม่อยากสบตาอีกสองคน


" เรื่องผู้หญิงคนนั้น?  "


" ........  "


" กูเดาถูกใช่ไหม   ยังไงไหนเล่าให้พวกกูฟังสิ  "   


แบคฮยอนหันไปมองคยองซูที่ขยับมานั่งข้างกันด้วยความอยากรู้   พอจะหันไปมองหน้าพี่ชายก็ดูท่าจะอยากรู้ไม่แพ้กันกับเมีย


" มันชอบผัวมึงใช่ม่ะ "


" คงงั้นมั้ง "   ไอติมในกล่องยังถูกตักใส่ปากอยู่เรื่อยๆ  พลางตอบรับคำถามของคยองซูด้วยน้ำเสียงเนือยๆ


" แล้วชานยอลมันว่าไง  " 


คิมจงอินเป็นฝ่ายถามต่อในขณะที่ก้มลงมองหน้าจอมือถือของตัวเองที่มีสายเรียกเข้าจากคนที่ตัวเองเพิ่งจะเอ่ยชื่อไปเมื่อครู่   


" ชานยอลมันไม่อะไรหรอก    กูอ่ะเชื่อใจมัน " 


คิมจงอินกดรับสายแต่ไม่ได้ยกขึ้นมาคุย    เค้าตั้งใจให้ชานยอลได้ยินสิ่งที่น้องชายเค้ากำลังพูด  และคิมจงอินก็มั่นใจว่าปลายสายได้ยินมันแน่นอน    


" แล้วทำไมมึงมานั่งเป็นหมาหงอยแบบนี้วะ " 


" กู... ไม่รู้ดิ   เหมือนกูไม่ใส่ใจชานยอลเท่าที่ควร  "


" .........  " 


" แค่มันไม่ชอบกินปลาหมึกกูยังไม่รู้เลยอ่ะ " 


" .........  " 


" กูดูเป็นแฟนที่ไม่ได้เรื่องรึเปล่าว่ะ " 


" มึงคิดมากไปรึเปล่า "   


คิมจงอินพูดปลอบใจแบคฮยอนที่เริ่มตักไอติมเข้าปากอมอีกครั้ง    พลางหลุบตาลงมองเวลาบนหน้าจอมือถือที่คงยังเดินไปเรื่อยๆ  



" กูน่ะ.... รักชานยอลมากเลยนะ " 



























ประตูห้องนอนถูกปิดลงอย่างเบามือเพื่อไม่ให้รบกวนคนที่นอนหลับอยู่บนเตียงนอน       ชานยอลเดินมานั่งลงบนเตียงนอนฝั่งที่แบคฮยอนนอนอยู่   ปลายนิ้วยาวเกลี่ยเส้นผมที่ปรกลงมาบนหน้าผากออกให้อย่างเบามือ


เค้าเองได้ยินที่แบคฮยอนพูดกับจงอินและคยองซูทุกคำ   ที่ยอมปล่อยให้อีกคนกลับมากับพี่ชายไม่ใช่ว่าเค้าไม่สนใจ  แต่ชานยอลต้องการจัดการเรื่องที่แบคฮยอนกำลังไม่สบายใจให้มันเรียบร้อย   


กับโซมีเค้าเองก็รู้ว่าอีกคนมีใจให้กับเค้าตั้งแต่ที่โซมียังไม่ไปเรียนต่อแล้ว  แต่ด้วยความที่เป็นเพื่อนกันและโซมีเองก็ไม่ได้ล้ำความเป็นส่วนตัวของเค้ามากจนเกินไป   ทำให้เค้าไม่เคยที่จะปฏิเสธอีกคนให้ชัดเจน


แต่พอได้เห็นแววตาหวั่นไหวของแบคฮยอน        ทำให้เค้าตัดสินใจที่จะพูดกับโซมีให้ชัดเจน  และยิ่งมาได้ยินความรู้สึกที่แบคฮยอนเป็นผ่านทางมือถือของคิมจงอิน   เค้าเองอยากจะกลับมากอดอีกคนให้แน่นๆ ในตอนนั้นเลยด้วยซ้ำ


" กลับมาแล้วเหรอ..  "


" อย่าขยี้ตา  "


ชานยอลคว้าที่ข้อมือเรียวพร้อมกับรั้งเอาไว้ไม่ให้แบคฮยอนดึงกลับไปขยี้ตาอีกรอบ   ถึงแม้ในห้องนอนจะมีเพียงแสงไฟจากหัวเตียงแต่ชานยอลก็สังเกตุเห็นว่าดวงตาเรียวนั้นดูจะบวมกว่าปกติ


" ทำไมรีบกลับ   นึกว่าจะกลับดึกกว่านี้ซะอีก   "


" รีบกลับมาง้อเมีย   กลัวจะร้องไห้จนน้ำตาท่วมห้อง " 


" ไม่ได้ร้....." 


ริมฝีปากร้อนผ่าวประกบลงไปปิดเสียงที่กำลังจะเอ่ยเถียง     จูบดูดดื่มที่เจือไปด้วยรสชาดของแอลกอฮอลล์จางๆ จากปลายลิ้นร้อนทำเอาแบคฮยอนเริ่มจะหายใจติดขัด    ชานยอลขยับริมฝีปากขบเม้มกลีบปากนุ่มเบาๆ แล้วแทรกเรียวลิ้นเข้าไปในโพรงปากหวาน


" อื้ออ... " 


ชานยอลยอมละริมฝีปากออกมาก่อนที่อีกคนจะขาดอากาศหายใจ   แต่ก็ไม่ยอมห่างออกไปไกล  ริมฝีปากยังคงคลอเคลียอยู่กับแก้มนุ่มไม่ห่าง


" นี่... มึงเมาเหรอ " 


แบคฮยอนเบี่ยงหน้าหลบริมฝีปากร้ายกาจนั่นแต่ก็เหมือนจะกลายเป็นการเปิดโอกาสให้ปลายจมูกโด่งซุกไซร้ลงกับซอกคอหอมกรุ่นได้อย่างง่ายดาย    มือเรียวที่ดันอยู่กับอกกว้างถูกคนด้านบนจับกดลงกับที่นอนนุ่ม


" โกรธอะไรหึ? "  ชานยอลกระซิบถามพลางกดจูบลงที่กกหูขาวจนเจ้าตัวต้องย่นคอหนี


" ไม่ได้โกรธ  "  แบคฮยอนเอ่ยตอบก่อนจะหลบสายตาคมที่มองมาอย่างจะจับผิด


" กับโซมี  กูไม่ได้คิดอะไรกับเค้า  ก็แค่เพื่อน  "    


" แล้วเค้าคิดกับมึงแค่เพื่อนไหมล่ะ "   


ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันจนแน่นเมื่อรู้สึกตัวว่าเผลอตัวตอบกลับไปทั้งเมื่อกี้เพิ่งจะบอกว่าไม่มีอะไร   ชานยอลหัวเราะในลำคอให้กับคนใต้ร่างที่เม้มปากจนแก้มป่อง   ปลายจมูกโด่งขยี้ลงบนแก้มนุ่มอย่างอดใจไม่ได้


" หึง? " 


" ก็เออไง!   กูหึงแล้วกูก็หวงมึงมากด้วย " 


" ทำไมเมียกูน่ารักได้ขนาดนี้วะ "   ชานยอลจับเอามือเรียวที่ทุบลงมาบนต้นแขนมากดจูบลงไปบนข้อมือเรียวที่มีสร้อยข้อมือสวมอยู่


" ถ้ากูน่ารัก   ก็รักกูมากๆ สิ " 


และก็เป็นอีกครั้งที่กลีบปากนุ่มอีกครอบครองเอาไว้   เรียวลิ้นร้อนแทรกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดอยู่กับลิ้นเล็กจนเสียงหวานครางอื้ออึงในลำคอ         เสื้อนอนที่แบคฮยอนสวมอยู่ถูกมือหนากระชากออกในคราเดียวจนกระดุมหลุดกระเด็นไปคนละทิศละทาง   


"  อ๊ะ... "   


สาบเสื้อนอนถูกแหวกออกเผยให้เห็นผิวขาวเนียนที่สะท้อนกับแสงจากโคมไฟหัวเตียง ปลายนิ้วสากบดขยี้ลงไปบนยอดอกที่ชูชันจนแผ่นหลังบางอยู่ไม่ติดที่นอน   ใช้เวลาไม่ถึงนาทีร่างบางก็เปลือยเปล่าไม่เหลืออะไรติดกายสักชิ้น


" ถอดเสื้อให้หน่อย " 


เสียงแหบพร่ากระซิบบอกอยู่ข้างกกหูขาวจนริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันจนแน่น     ปลายนิ้วเรียวจิกลงบนไหล่กว้างแต่ไม่ยอมเลื่อนไปถอดเสื้อให้จนชานยอลก็ต้องกระซิบบอกอีกรอบ


" ถอดให้หน่อยนะครับ    คนเก่ง  " 


"  ฮรืออ.... ก็ได้ๆ " 


ฟันซี่เล็กขบกัดลงบนกลีบปากนุ่มของตัวเองพลางเลื่อนมือลงไปแกะดุมเสื้อเชิ้ตที่ชานยอลสวมอยู่ออกให้ทีละเม็ด   


พอแกะออกได้เม็ดนึงก็โดนจูบทีนึง... 


กว่าที่แบคฮยอนจะแกะกระดุมออกหมดแผงปากนุ่มๆ ก็โดนรังแกจนแทบจะช้ำหมดแล้ว  ชานยอลผละออกไปจัดการกับกางเกงยีนส์ที่สวมอยู่ให้หลุดออกไปกองอยู่ที่พื้นห้อง


" แล้วเรื่องที่กูชอบอะไรไม่ชอบอะไร   มึงก็ไม่ต้องคิดมาก "


" ......  " 


" รู้ไว้แค่ว่ากูรักมึงมาก   แค่นั้นก็พอ " 


น้ำสีใสไหลออกมาทางหางตาเรียวในจังหวะเดียวกันกับที่สัมผัสอุ่นประทับลงบนหน้าผากเนียน    ปลายนิ้วสากเกลี่ยน้ำตาที่ไหลออกมาก่อนจะจูบซับให้จนแห้ง   


" กูรักมึงนะชานยอล  รักมากๆเลยด้วย  "


" รู้แล้วครับ  "   


ชานยอลกดจูบลงบนปลายจมูกเล็กก่อนจะป้อนจูบหวานให้ก่อนที่เจ้าตัวจะร้องไห้ออกมาซะก่อน          ท่อนแขนเรียวยกขึ้นมาคล้องที่ต้นคอแกร่งพร้อมกับส่วนล่างที่กำลังสอดประสานเข้าหากัน


ครืด.. ครืด...


เสียงสั่นบนหัวเตียงเรียกให้ร่างบางที่กำลังโยกคลอนอยู่เตียงเงยหน้าขึ้นไปมอง   มือเรียวคว้าเอามือถือของชานยอลมาดูที่หน้าจอมือถือก่อนมองสบตากับคนด้านบน


" ใครโทรมา ?.. " 


.... โซมี... 


แบคฮยอนหันหน้าจอมือถือให้ชานยอลดูรายชื่อที่โทรเข้า   ก่อนจะใช้มือดันที่ไหล่กว้างเป็นเชิงให้อีกคนขยับออกไปจากตัว   


" อ๊ะ... เบาๆ สิ  "


แบคฮยอนเอ่ยต่อว่าอีกคนที่อยู่ๆ    ก็ดึงให้เค้าขึ้นมานั่งคร่อมอยู่บนหน้าขาจนส่วนที่เชื่อมกันอยู่กันยิ่งประสานกันลึกเข้าไปอีก   ริมฝีปากหยักกดจูบที่ขมับเล็กก่อนจะดึงเอามือถือมากดรับสายโซมีที่โทรเข้ามาโดยไม่ลืมเปิดลำโพงให้แบคฮยอนได้ฟังด้วย


" อ๊ะ...  " 


มือเรียวรีบยกขึ้นมาปิดที่ปากตัวเองก่อนจะส่งค้อนให้ชานยอลที่ตั้งใจเด้งเอวขึ้นมาอย่างแรงจนเค้าหลุดเสียงครางน่าอาย    


" ฮัลโหล..." 


( ชาน  นอนรึยัง )​  


ริมฝีปากบางเบะให้เสียงปลายสายที่ถามชานยอล   ก่อนจะฟาดมือลงไปบนต้นแขนของชานยอลที่ยังไม่ยอมหยุดขยับกาย


" ยัง.. ห่ะ... มีอะไรรึเปล่า   "


แบคฮยอนทำตาโตให้ชานยอลพลางเอื้อมมือไปปิดปากของอีกคนไว้ด้วยกลัวว่าเสียงหอบหายใจกับกิจกรรมเข้าจังหวะจะดังเข้าไปในมือถือ


( เรามีเรื่องสำคัญอยากคุยกับชาน   ออกมาหาเราหน่อยได้ไหม )


แขนแกร่งคว้าเอวบางเอาไว้ก่อนที่เจ้าตัวจะงอนลุกหนีไปซะก่อน   มือถือในมือถูกวางลงบนที่นอนพร้อมกับดันให้แบคฮยอนนอนราบลงไป


" เราไปไม่ได้   มีเรื่องสำคัญต้องทำ...  " 


( เรื่องอะไรเหรอ )


" อ๊ะ... เบาๆสิ...อ๊า...ช...ชานยอล... " 
  

มุมปากหยักกระตุกยิ้มให้คนใต้ร่างที่หลุดเสียงครางออกมาอย่างกลั้นเอาไว้ไม่ไหว  ก่อนจะโน้มตัวลงไปบดจูบริมฝีปากบางอย่างร้อนแรง   มือถือถูกตัดสายไปแล้วก่อนที่มันจะถูกโยนไปที่มุมไหนสักมุมของเตียง






เพื่อไม่ให้มารบกวนเรื่องสำคัญของพวกเค้าได้อีก... 




























***********************
คิดถึงกันไหมมมมมมมม
มีตัวละครเพิ่มขึ้นมา
เพื่อให้รู้ว่าเค้ารักกันมากกกกก






























































































































































































































 






























































































 

































































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 294 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

503 ความคิดเห็น

  1. #481 haneul_o4 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 18:48
    จบไหมโซมี????? เสียงตามสายขนาดนั้น5555
    #481
    0
  2. #408 Gigss (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 08:18
    เริ่ดดดดไปอีกค๊าาถ้าจะรับโทรศัทพ์แบบนี้
    #408
    0
  3. #382 manitasaebea (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 22:55
    ไม่เป็นไรนะลูกค่อยๆเรียนรู้กันเน๊อะ
    #382
    0
  4. #381 kosssy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 00:30
    เป็นแซ่บเด้อออ
    #381
    0
  5. #372 pondmay (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 10:04
    โอ้ยยยยชานแบคดีจริงๆอ่าา. ชอบที่พี่ชานใส่ใจแบคแบบนี่จัง
    #372
    0
  6. #369 AreeyaPiwpuead (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 23:53

    รอออออออ😆😆
    #369
    0
  7. #368 Eavv3 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 23:29
    อิจฉาๆๆๆๆคนมีแฟนโว้ยยยย
    #368
    0
  8. #363 nineqx (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 23:26

    รออออออออออ
    #363
    0
  9. #362 chmpx (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 01:21
    ดีๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ชนะเลิศมาก รักคู่นี้มากๆชอบที่รักกันมากๆ เชื่อใจกัน แต่แอบน้ำตาไหลอย่าคิดมากนะแบค
    #362
    0
  10. #361 Rozelraa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 00:52
    เรื่องสำคัญญญญญฯ เเน้ววววว (・∀・)
    #361
    0
  11. #360 ` peachypeach (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 23:56
    แซ่บๆๆๆๆๆๆมากกกกกกกกกกกกกกกกก กรี้ดยัยโซมี ได้ยินชัดจัดเต็มมั้ยจ้ะ!
    #360
    0
  12. #359 koii0926 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 23:24
    เราเชื่อแล้วว่าพี่ชานกับแบครักกันมาก อือ!!เขินแทนแบค
    #359
    0
  13. #358 Gigss (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 22:55
    ชนะเลิศค๊าาา เรื่องสำคัญที่ต้องทำ!!
    #358
    0
  14. #357 muay272543 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 12:26

    ชานยอลเจาไม่ว่างหลอกนะโซมี กิจกรรมของเขายังอีกยาวไกล

    #357
    0
  15. #355 pondmay (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 11:09
    โอ้ยยยว แต่งดีมากเลยค่ะอินสุดๆไปเลย พี่ชานทำดีมากค่ะ
    #355
    0
  16. #354 ACH1903 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 06:35
    น่ารักกกกก
    #354
    0
  17. #353 khamdavan614 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 06:05
    น่ารักกกกกกกกกกกกกก
    #353
    0
  18. #352 sysh (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 00:36
    แรงม๊ากกกพี่ปาร์คโซมีเธอก็นะเขาเป็นแฟนกันก็ยังจะเข้ามายุ่ง
    #352
    0
  19. #351 aueyaa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 00:18
    หายไปนานกลับมาพร้อมก้างตัวใหม่ โซมีจะดื้อด้านขนาดไหนอย่าเยอะเชียวนะ555
    #351
    0
  20. #350 qzmybear (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 00:03
    ฮื่อออออ ไรทมาต่อแล้ววว นังโซมีนี่ก้อะไรรุว่าเค้ามีแฟนก้ยังมาทำแบบนี้อีก นิสัยไม่ดี
    #350
    0
  21. #349 TeddyBear614 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 23:59
    โอ้ไหหหห...มือสั่น ปากสั่น หน้าสั่น เลยมั้ยล่ะโชมี
    #349
    0
  22. #348 nineqx (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 23:20

    ต่อออออออ
    #348
    0
  23. #347 nineqx (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 23:20
    คือดี เขินนนนนนนน
    #347
    0
  24. #346 finn_zaa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 21:21
    พี่ปาร์คเขาเป็นคนเด็ดขาดคะ
    #346
    0
  25. #345 ambeer2 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 20:50
    ยัยโซมีไม่มีทางแย่งชานยอลจากแบคได้หรอกคะ
    #345
    0