Love match (chanbaek)

ตอนที่ 11 : 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,126
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 283 ครั้ง
    5 เม.ย. 62






รูปภาพที่เกี่ยวข้อง







" เป็นไรวะ   นั่งหน้าหงิกหน้างอเชียว "


คิมจงแดก้มหน้าลงมาในระดับเดียวกันเพื่อมองหน้าเพื่อนตัวเล็กที่นั่งกดมือถือด้วยสีหน้าบึ้งตึงก่อนจะนั่งลงข้างกัน   มือเรียวยื่นมาคว้าแก้วชาเขียวที่ตนเองฝากจงแดซื้อก่อนจะเข้ามาคณะ     พร้อมกับส่งเข้าปากดูดทีเดียวจนเกือบหมดแก้วเพื่อระดับอารมณ์ที่กำลังหงุดหงิดของตนเอง


" ผัวทิ้ง? "


" ปากเสีย!   ตบปากตัวเองเดี๋ยวนี้เลยนะคิมจงแด "


" เอ้า!  ก็กูถามมึงไม่ตอบอ่ะ บยอนแบคฮยอน "


คิมจงแดเบี่ยงตัวหลบมือเพื่อนตัวเล็กพร้อมกับลอยหน้าลอยตาบอกด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ  คนตัวเล็กทำท่าฮึดฮัดก่อนจะหันไปกดมือถือต่อ


" ตกลงยังไง  เลิกเรียนแล้วจะกลับพร้อมพวกกูไหม "


" ก็มันไม่ให้กูไปหาอ่ะ "   แบคฮยอนบอกพี่ชายด้วยน้ำเสียงงอแงขั้นสุด


" งั้นก็กลับกับกู  เดี๋ยวมันทำงานเสร็จมันก็มาหามึงเองนั่นแหละ "


คยองซูบอกพลางเก็บของที่กองอยู่บนโต๊ะเพื่อเตรียมตัวจะไปเข้าเรียนวิชาถัดไป   คยองซูส่งกระเป๋าให้จงอินรับไปถือเอาไว้ก่อนจะเหล่ไปมองเพื่อนที่ยังนั่งกดมือถือไม่เลิก


" ได้ยินกูป่ะเนี่ย "


" ......... "


" เอามือถือมาไว้กับกู "   


มือหนาเอื้อมไปดึงมือถือออกมาจากมือของน้องชาย พร้อมกับส่งต่อให้เมียรักที่เอาไปเก็บใส่กระเป๋าไว้อย่างรู้งาน   





" หยุด! ห้ามงอแง  เดี๋ยวเลิกแล้วกูจะคืนให้เอง "































" เป็นไรวะ  ทำหน้าเครียดเชียวพี่ปาร์ค "


" ทะเลาะกับเมียอ่อ? "


" เสือก "


คำด่าสั้นๆได้ใจความถูกส่งไปให้คริสกับเซฮุนที่คอยแกล้งถามกวนประสาท ไหนจะเร่งทำงานที่ต้องทำให้เสร็จภายในวันนี้ซึ่งก็ยังไม่แน่ใจว่าจะเสร็จกี่โมงกี่ยาม   ไหนจะต้องวางงานในมือมาตอบแชทแฟนตัวเล็กที่งอแงร้องจะมาหาที่คณะให้ได้   


" อู๊ยยยย......   พี่ปาร์คไม่อ่อนโยนกับน้องฮุนเลยนะครับ        ใช่ซี๊~กูมันไม่ใช่แบคฮยอนนี่สุดที่รักของพี่ปาร์คนี่นา "


" ลู่หาน  มาเก็บผัวมึงไปดิ "


ชานยอลยัดมือถือเครื่องหรูใส่กระเป๋ากางเกงเมื่อเห็นแบคฮยอนไม่ได้ตอบอะไรกลับมา         ก่อนจะหันไปบอกลู่หานที่ก้มหน้าทำงานอย่างตั้งอกตั้งใจอยู่ไม่ไกลกันให้มาเอาผัวสุดที่รักไปเก็บ


" ฮุนรีบทำงานให้เสร็จเลยไม่ต้องไปกวนชานยอล "


คนตากวางเงยหน้ามาบอกแฟนหนุ่มที่มัวแต่แกล้งแหย่เพื่อนตัวสูงก่อนจะหันกลับไปสนใจงานของตนเองต่อ


" แล้วตกลงเป็นไรวะ  ทะเลาะกัน? " 


คริสส่ายหน้าขำให้เซฮุนที่รีบลุกเดินไปหาลู่หานก่อนจะหันมาถามชานยอลต่อ


" เปล่า   มันดื้อจะมาหากูที่นี่ "


" เค้าอยากมาก็ให้เค้ามาสิวะ "


" มึงก็เห็นว่าในช็อปมันร้อน ยุงก็เยอะ แบคฮยอนมันยิ่งแพ้ง่ายๆอยู่  "


" เป็นห่วง ก็บอกเค้าไปตรงๆดิ  "


ร่างสูงชะงักไปเล็กน้อยกับประโยคที่คริสเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ   


" เออ  กูเป็นห่วง "


ก่อนคนที่ไม่เคยคิดจะสนใจใครมาก่อนจะยอมรับกับเพื่อนออกไปอย่างตรงๆ       สายตาคมเหลือบไปมองหน้าจอมือถือที่ยังคงมืดสนิทหลังจากข้อความสุดท้ายที่ตนส่งไปหาอีกคนถูกอ่านแล้วแต่ก็ไม่ได้รับข้อความอะไรกลับมา  ชานยอลถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะก้มหน้ารีบทำงานตรงหน้าต่อให้เสร็จ























" ไอ้ชาน   เมียมึงมาหารออยู่หน้าช็อปอ่ะ  "


ชานยอลที่นั่งก้มหน้าทำงานอยู่ละทิ้งทุกอย่างที่อยู่ในมือพร้อมกับลุกพรวดเดินตรงออกไปทางหน้าช็อปทันทีที่ได้ยินเพื่อนในห้องตะโกนบอก    ร่างสูงสาวเท้าอย่างเร็วไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าคนตัวเล็กที่ส่งยิ้มให้จนตาหยี


" กูบอกมึงว่าไง "


" ก็.. "


" พูดไม่รู้เรื่อง? "


ชานยอลพูดแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงดุๆ       จนคนตรงหน้าถึงกลับเม้มปากเข้าหากันจนแน่น   ดวงตาเรียวกรอกไปมาอย่างหาข้ออ้างก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าเอามือหนามากุมไว้พร้อมกับส่งยิ้มหวานให้


" อย่าดุสิ~ "          



" ........ "


ชานยอลหลุบตาลงมองมือเรียวที่ตบปุ ๆ     ลงบนหลังมือหนาของตนเอง  พร้อมกับดวงตาเรียวที่ช้อนสายตาขึ้นมามองตาปริบๆ  


" ก็มาแล้วนิ....จะไล่ให้กลับเหรอ? "   


" ........ "


" งั้นเดี๋ยวโทรให้จงอินกลับมารับก็ได้ "


ชานยอลมองคนตัวเล็กตรงหน้าที่บอกด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ  พร้อมกับล้วงมือถือขึ้นมาทำท่าจะต่อสายหาญาติผู้พี่ตามที่เจ้าตัวบอก   


" ถ้าจะอยู่ก็ห้ามบ่น "


" โอเคเลย   " 


มือถือเครื่องหรูถูกยัดกลับลงไปในกางเกงยีนส์สีดำพอดีตัวทันทีที่ชานยอลเอ่ยปากบอก   


" อย่าให้กูได้ยินแม้แต่คำเดียว "


" อื้อ! "


" ถ้าบ่นกูตีมึงจริงๆนะ   แบคฮยอน "


" ถ้าบ่นให้ตีเลยสัญญา  ป่ะเข้าไปข้างในกันดีกว่า  "    


ชานยอลมองริมฝีปากบางที่คลี่ยิ้มกว้างอย่างดีใจ        ก่อนจะก้าวขาเดินตามแรงดึงของอีกคนเข้าไปด้านในช็อป          สายตาทุกคู่พากันหันมามองคนทั้งคู่ด้วยความสนใจ     ร่างสูงคว้าเข้าที่ข้อมือเรียวก่อนจะพาเดินไปนั่งตรงโต๊ะที่ตัวเองทำงานค้างเอาไว้


" อ้าวแบคฮยอน  มาได้ไงเนี่ย  " 


" หวัดดีทุกคน    "


แบคฮยอนคลี่ยิ้มกว้างให้กลุ่มเพื่อนสนิทของชานยอลที่เงยหน้าขึ้นมามองก่อนทุกคนจะส่งยิ้มกลับมาให้แล้วก้มหน้าทำงานของตัวเองต่อ


" นั่งเฉยๆ  อย่าไปกวนคนอื่นมันกำลังยุ่งกันอยู่ "


แบคฮยอนหันไปมองคนอื่นๆที่กำลังก้มหน้าทำงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียดไม่ผิดจากที่ชานยอลบอก      ก่อนที่จะเขยิบเก้าอี้ไปใกล้ๆกับร่างสูงแล้วกระซิบถาม


" เหลืออีกเยอะเลยเหรอ   ให้ช่วยไหม "


" กูว่ามึงนั่งอยู่เฉยๆ น่าจะดีกว่า   "  


ชานยอลหัวเราะในลำคอให้คนตัวเล็กที่ใช้กำปั้นน้อยๆ  ต่อยลงมาที่ต้นแขนแกร่ง   แบคฮยอนมองชิ้นงานที่อยู่ตรงหน้าชานยอลก่อนจะถามต่อ


" แล้วไม่ทำตั้งแต่เมื่อคืนล่ะ  "    


" มึงคิดดูดีๆ  แบคฮยอน "


" อะไร? "   คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันอย่างงงๆ ในสิ่งที่อีกคนบอก


" เป็นกูเหรอที่ไม่คิดจะทำงานตั้งแต่เมื่อคืน "


" ....... "


" ไม่ใช่เพราะมึงรึไง  ที่เดินไปเดินมายั่วกูไม่เลิก "


ใบหน้าคมที่โน้มลงมากระซิบบอกที่ข้างใบหูให้ได้ยินกันแค่สองคนเรียกริ้วสีแดงบนแก้มขาว          แบคฮยอนขยับตัวถอยออกจากอีกคนก่อนจะทำปากขมุบขมิบเถียงอีกคนกลับไป


" ตอนไหน?  มึงอ่ะมั่วแล้ว  ยังไม่ได้ยั่วเลยเหอะ "


" ความจำเสื่อม? "     


แบคฮยอนปัดมือหนาที่เอื้อมมาขยี้หัวออกก่อนจะเขยิบเก้าอี้ออกห่างจากชานยอล    ชานยอลมองแบคฮยอนที่ล้วงมือถือออกมาจากกระเป๋าก่อนจะเปิดเกมส์ขึ้นมาเล่นระหว่างนั่งรอ


" รีบทำงานมึงไปเลย  กูไม่คุยด้วยแล้ว "


" กินอะไรมารึยัง "  


ชานยอลเอ่ยถามขึ้นมาอีกรอบเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเวลาก็ล่วงเลยเข้ามาจนจะห้าโมงเย็นได้แล้ว       ปกติเวลาเลิกเรียนแบคฮยอนจะร้องให้ชานยอลพาไปหาอะไรกินหรือไม่ก็เป็นชานยอลเองที่ต้องเป็นคนทำอะไรให้กิน   


จากที่เคยตั้งใจจะหัดให้เจ้าตัวทำอาหารง่ายๆ กินเอง   ชานยอลก็ต้องล้มเลิกความตั้งใจไปเพราะแขนขาวๆ ที่โดนน้ำมันกระเด็นใส่  ถึงแม้จะเป็นเพียงแค่รอยเดียวแต่นั่นก็ถือว่ามากเกินไปแล้ว   



" แล้วมึงได้กินอะไรบ้างรึยัง" 


ชานยอลละสายตาจากงานในมือขึ้นมามองแบคฮยอนที่ย้อนถามกลับมาอย่างรู้ว่าอีกคนเลี่ยงที่จะตอบคำถาม   


" กูถามมึง  ตอบมา" 


" กินแล้ว" 


" ตั้งแต่เมื่อไหร่ " 


" ก็... ก่อนจะมานี่ไง"   


ท่าทางหลุกหลิกของคนตรงหน้ายิ่งทำให้ชานยอลแน่ใจว่าเจ้าตัวต้องยังไม่ได้กินอะไรมาแน่นอน


" ต้องให้กูโทรไปถามพี่ชายมึงไหม" 


" กินไปตั้งแต่กลางวัน   ก็เดี๋ยวรอไปกินพร้อมมึงไง "


" ถ้างานกูเสร็จเที่ยงคืน ตีหนึ่ง  จะทำยังไง "


" นานขนาดนั้นเลยเหรอ "   


แบคฮยอนที่ความจริงแล้วก็เริ่มรู้สึกหิวขึ้นมานิดหน่อยถึงกับทำสีหน้าตกใจเมื่อได้ยินที่ชานยอลบอก


" กูถึงบอกให้กลับไปรอที่ห้องก่อน  มึงก็ไม่ฟัง" 


" ไม่เป็นไร  กูรอได้  "   


" งั้นก็ตามใจ "  


" อื้อ  "


ชานยอลเหลือบมองคนที่พยักหน้ารับคำด้วยเสียงแผ่วๆ  ก่อนจะหันไปสนใจงานตรงหน้าต่อ   คนดื้อพูดไม่ฟังก็ต้องโดนดัดนิสัยกันบ้าง   ในเมื่อยืนยันว่ารอได้ชานยอลก็จะลองปล่อยให้รอดูสักครั้ง





















เวลามันช่างเดินผ่านไปอย่างเชื่องช้าพอๆ   กับงานตรงหน้าร่างสูงที่แทบจะไม่เดินหน้าไปไหนเลยด้วยซ้ำ   ทั้งๆ ที่เพิ่งจะผ่านไปแค่หนึ่งชั่วโมงแต่คนนั่งรออย่างแบคฮยอนกลับรู้สึกว่าเหมือนกับผ่านไปสี่ถึงห้าชั่วโมงก็ไม่ปาน


 อยากจะถามออกไปว่าอีกนานไหม  ก็กลัวจะโดนบ่นกลับมา


หรือจะโทรให้จงอินมารับกลับก่อนดีนะ


แต่ก็ไม่ได้หรอก   วันนี้น่ะมันเป็น วันสำคัญ ของแบคฮยอนเลยนะ


หรือว่า.....​ชานยอลจะลืมจริงๆ


แต่เดี๋ยวนะ !  


หรือว่าชานยอลจะไม่รู้


แบคฮยอนมัวแต่ปล่อยให้ความคิดในหัวตีกันยุ่งเหยิงจนไม่ทันได้สังเกตุว่าชานยอลลุกเดินออกไปด้านนอกหลังจากคุยโทรศัพท์เสร็จ  กว่าจะรู้ตัวก็ตอนที่กล่องสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ถูกวางลงตรงหน้า


" อะไรเหรอ?"    เอ่ยถามออกไปในขณะที่มือกำลังเปิดถุงพลาสติกออกดู


" หิวก็กินซะ "   


เสียงทุ้มตอบกลับพร้อมกับแอบยกยิ้มให้กับสีหน้าดีใจของคนที่กำลังเปิดฝากล่องเบนโตะตรงหน้าออกดู   


"   ว้าว.......เอามาจากไหน   ซื้อมาเหรอ? " 


" เห็นลูกหมาหิวข้าวแล้วสงสาร    กูเลยสั่งมาให้ "   


ชานยอลแกล้งตอบกลับมาก่อนจะหันกลับไปทำงานต่อ      ใจจริงก็อยากจะแกล้งเด็กดื้อให้รู้สึกซะบ้าง  แต่พอได้เหมือนสีหน้าหงอยๆ แต่กลับไม่บ่นอะไรออกมาสักคำก็อดที่จะรู้สึก เป็นห่วง ขึ้นมาไม่ได้


"  เป็นห่วงก็บอกว่าเป็นห่วงดิ    ไม่ต้องเขินหรอก  " 


เก้าอี้ถูกลากมาใกล้กันกับชานยอลที่หันมามองแววตาล้อเลียนของแบคฮยอน   ตะเกียบในซองกระดาษที่มีสัญลักษณ์ของร้านอาหารญี่ปุ่นชื่อดังถูกดึงออกมาใช้คีบซูชิหน้าตาน่าทาน


" อ่ะ " 


" อะไร? "   ชานยอลมองซูชิที่ถูกตะเกียบคีบมาจ่อตรงปากก่อนจะถามกลับไป


" กินสิ  มึงก็ยังไม่ได้กินข้าวนิ" 


" ........." 


" เร็วดิ   อ้าปาก.. อ้ามมมมม     เก่งมากเลยครับ  " 


ชานยอลส่ายหน้าขำให้แบคฮยอนที่หัวเราะคิกอย่างชอบใจเมื่อตนอ้าปากรับเอาซูชิที่เจ้าตัวป้อนมากิน   อันที่จริงชานยอลก็ชอบอยู่หรอกนะที่อีกคนคอยป้อนให้       ถ้าไม่ติดที่ว่าเมื่อกี้หางตาดันเหลือบไปเห็นไอ้เพื่อนเวรมันหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปเก็บไว้  และรับรองได้เลยว่าชานยอลไม่พ้นต้องถูกประจานแน่นอน
























" ชานยอล... " 


" อีกนิดนึง  ใกล้จะเสร็จแล้ว " 


งานตรงหน้าสำเร็จจนเกือบจะร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วในตอนที่เสียงเรียกชื่อชานยอลดังขึ้นเอื่อยๆ    ใบหน้าคมหันไปมองแบคฮยอนที่นอนเอาแก้มแนบอยู่กับท่อนแขนเรียวที่วางพาดอยู่บนโต๊ะเมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบรับจากเจ้าตัว


" โดนยุงกัดรึเปล่า?  "


" ไม่โดน "


ดวงตาเรียวเหลือบมาสบตาก่อนจะหันกลับไปมองเวลาที่ข้อมือตัวเองต่อ  แบคฮยอนน่ะนั่งมองเวลามานานแล้วตั้งแต่....


สองทุ่ม  


สามทุ่ม


สี่ทุ่ม


จนตอนนี้.....ห้าทุ่มครึ่งแล้วนะ


อีกครึ่งชั่วโมงก็จะเข้าสู่วันใหม่แล้ว      


แล้วมันก็หมายความว่า วันเกิดของแบคฮยอน กำลังจะผ่านพ้นไปอย่างเงียบๆ  ปกติแล้วในทุกปีพอถึงวันเกิดแบคฮยอนจะต้องกลับไปทานข้าวที่บ้านใหญ่    แต่ปีนี้อุตส่าห์ขอคุณหญิงแม่เลยนะว่าไม่กลับบ้าน


" นั่งรออยู่นี่ก่อน  เดี๋ยวกูเอางานไปเก็บแป๊บเดียว" 


" อือ.. " 


แบคฮยอนลุกขึ้นเดินเอาถุงขยะที่บรรจุกล่องเบนโตะเปล่ากับขวดน้ำเปล่าๆ ไปทิ้งที่ถังขยะมุมห้องระหว่างที่รอชานยอลเอางานไปเก็บ       ส่วนคนอื่นๆที่นั่งทำงานกันมาเป็นเวลานานก็เริ่มทยอยกันเอางานไปเก็บ


" เบื่อแย่เลยแบคฮยอน "


" ไม่หรอก   เราโอเค  "   


ลู่หานที่โดนเพื่อนตัวสูงไหว้วานให้เดินเข้ามาคุยเพื่อจะดึงความสนใจส่งยิ้มให้แฟนเพื่อนที่หันมาบอกด้วยคำพูดที่ขัดกับใบหน้าอย่างสิ้นเชิง   


" ตอนแรกก็ไม่นึกว่าจะนานขนาดนี้เหมือนกัน " 


" เสร็จทันก็ดีแล้วล่ะ  "


ลู่หานยังคงส่งยิ้มบางๆให้พลางนึกสงสารเพื่อนตัวสูงอยู่ในใจที่ดันโชคร้ายมาโดนงานเข้าตรงกับวันเกิดของแฟน       แต่พอเห็นคนตรงหน้าที่เคยได้ยินกิตติศัพท์ความเอาแต่ใจว่าไม่ใช่น้อยๆ     แต่กลับไม่มีอาการงอแงใดๆ แล้วก็ค่อยโล่งอกแทนชานยอลขึ้นมานิดนึง


ถ้าจะให้ลู่หานเปรียบเทียบแบคฮยอนกับแฟนคนก่อนๆ ของชานยอล  ลู่หานเองก็คงจะตอบไม่ได้เหมือนกัน  


ที่ตอบไม่ได้ก็เพราะปาร์คชานยอลน่ะ   ไม่เคยคบใครมาก่อนเลยน่ะสิ   


" เดี๋ยว​ว่าจะไปหาอะไรกินกันก่อน   ไปด้วยกันนะแบคฮยอน " 


" อื้อ  ไปสิ  "   


แบคฮยอนพยักหน้ารับคำเพราะคิดว่าชานยอลเองก็คงต้องตกลงไปกับเพื่อนๆ อยู่แล้ว   


พรึ่บ! 


แบคฮยอนสะดุ้งกายพลางมองไปรอบๆ  ห้องที่มืดสนิทเพราะจู่ๆไฟก็ดับอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย  ดวงตาเรียวพยายามเพ่งมองในความมืดพร้อมกับเอ่ยถามลู่หานที่รู้สึกได้ว่ายังยืนอยู่ข้างกัน


" ฟะ.... ไฟดับเหรอ" 


" สงสัยเค้าดับไฟไล่น่ะ"     ลู่หานตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงติดตลก   


" มองไม่เห็นเลยอ่ะ" 


" นั่งรออยู่ตรงนี้ก่อนละกัน " 


" อื้อ " 


แบคฮยอนรับคำลู่หานกลับไปแต่ก็ยังสอดส่ายสายตามองหาชานยอลที่บอกไว้ว่าจะเอางานไปเก็บ   ดวงตาเรียวหรี่มองแสงไฟดวงเล็กๆ     ที่มองเห็นอยู่ไกลๆ  ก่อนริมฝีปากบางจะคลี่ยิ้มออกมาอย่างเก็บเอาไว้ไม่อยู่


แบคฮยอนหันไปมองรอบๆ เมื่อไฟสว่างขึ้นมาเหมือนเดิมพร้อมกับร่างสูงที่มีก้อนเค้กอยู่ในมือเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าพอดี    ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มให้เพื่อนๆ ของชานยอลที่ช่วยกันร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธ​เดย์ให้จนเสียงดังก้องไปทั่วทั้งช็อป   ก่อนจะยกมือขึ้นมากุมพร้อมกับหลับตาลงอธิษฐาน


" แฮปปี้เบิร์ธเดย์ "


" รู้ด้วยเหรอว่าวันเกิดกูอ่ะ  "   


ดวงตาเรียวยังคงจับจ้องอยู่ที่ก้อนเค้กตรงหน้าอย่างไม่วางตา พร้อมกับเอ่ยถามชานยอลไปด้วย   ส่วนคนอื่นๆต่างพากันบอกว่าจะออกไปรอด้านนอกเพื่อปล่อยให้ทั้งคู่ได้อยู่กันตามลำพัง


" เอาจริงๆ กูเพิ่งรู้เมื่อตอนเย็น " 


"  เหรอ   แล้วรู้ได้ไง "     แบคฮยอนเลิกคิ้วถามชานยอลที่วางเค้กลงบนโต๊ะ    

" พี่มึงโทรมาบอก "    มือหนาเอื้อมมาคว้าเอามือเรียวมาจับเอาไว้พร้อมกับบีบเบาๆ   


" อ๋อ~ จงอินอ่ะนะ มันโทรมาบอกหรือโทรมาด่ามึงกันแน่  "   


แบคฮยอนหัวเราะออกมาอย่างไม่แปลกใจเลยเมื่อรู้ว่าใครเป็นคนมาบอกชานยอล        คิมจงอินน่ะส่งข้อความมาตามให้แบคฮยอนกลับห้องตั้งหลายรอบแล้วรวมถึงขู่ว่าจะมาจัดการชานยอลที่ไม่สนใจวันเกิดของแบคฮยอนด้วยซ้ำ  ยังแต่ก็ยังดีนะที่มีคยองซูคอยรั้งเอาไว้ให้


"  โกรธรึเปล่าที่กูเพิ่งรู้ " 


"  ไม่อ่ะ   ทำไมกูต้องโกรธด้วยละ  กูเองก็ยังไม่เคยบอกมึง  ถ้ามึงจะไม่รู้ก็ไม่เห็นแปลกเลย  "


ชานยอลพยายามมองหาอาการน้อยใจที่แบคฮยอนอาจจะเก็บเอาไว้แต่สุดท้ายก็ไม่มีให้เห็นเลยแม้แต่น้อย   คนตรงหน้ายังคงพูดไม่หยุดด้วยท่าทางร่าเริง  จนชานยอลเองนั่นแหละที่ยังคงรู้สึกผิดเอง  วันเกิดของแฟนแท้ๆ กลับต้องมานั่งรอตนเองทำงานอยู่เป็นครึ่งคืน


" พรุ่งนี้อยากไปไหนเดี๋ยวกูพาไปทุกที่เลย  "


" ทุกที่เลยเหรอ   จริงอ่ะ "


" อืม...ชดเชยที่วันนี้ปล่อยให้มึงนั่งรอตั้งนาน "


" ไม่เห็นต้องคิดมากเลย  อย่างน้อยๆ กูก็ได้อยู่กับมึงไง "


ที่บอกออกไปแบบนั้นเพราะแบคฮยอนก็คิดแบบนั้นจริงๆ  วันเกิดมันก็แค่วันๆ นึง    มันอาจจะรู้สึกพิเศษนิดนึงถ้าได้ไปหาอะไรอร่อยๆ ทานด้วยกัน แต่ท้ายที่สุดแล้วเหตุผลทั้งหมดมันก็แค่เราอยากอยู่กับคนสำคัญของเราก็แค่นั้นเอง



" แบคฮยอน "


" อื้อ "


ครางตอบอีกคนกลับไปในลำคอแล้วก็เอื้อมมือไปหยิบสตอเบอรี่ลูกใหญ่ที่วางอยู่บนหน้าเค้กมาเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ  รสหวานฉ่ำของสตอเบอรี่ทำให้แบคฮยอนรู้สึกดีขึ้นมานิดนึง  ก็ตอนนี้ท้องมันเริ่มร้องขึ้นมาอีกแล้วน่ะสิ


" กูยังไม่เคยบอกใช่ไหม "


"..?"


แบคฮยอนทำตาโตถามชานยอลที่อยู่ๆ ก็ถามขึ้นมา  กรอบหน้าเรียวถูกกอบกุมด้วยอุ้งมือหนาทั้งสองข้าง   เปลือกตาสีนวลหลับลงเมื่อใบหน้าคมโน้มลงมาหา   กลีบปากนุ่มที่มีรสหวานของสตอเบอรี่ติดอยู่ถูกดูดดึงอย่างอ่อนโยน  แบคฮยอนลืมตาขึ้นมาอีกครั้งเพราะเสียงทุ้มที่กระซิบบอกอยู่ข้างใบหู


ประโยคที่แบคฮยอนไม่เคยถามแต่ก็ยอมรับว่าอยากได้ยินมากที่สุด



" ว่ากูรักมึง  "












*****************************
ตอนหน้ามีcut นะจ๊ะ




















































































































































































































































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 283 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

503 ความคิดเห็น

  1. #319 Park_CB (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 14:00
    น้องแบคน่ารักมากๆเลยยยย
    #319
    0
  2. #310 sky_shine (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 21:53
    น้องบอกอย่าลืมบอกรักชานยอลกลับนะ
    #310
    0
  3. #277 mtrdttt (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 22:23
    ประโยคเดียวจอดเลย เขินนน
    #277
    0
  4. #276 Galaxy cb (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 13:34

    หึ้ย น่ารักอะ

    > <
    #276
    0
  5. #275 PP2545 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 17:43
    รออออออออออ
    #275
    0
  6. #274 SaySomething12 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 17:44
    แบคน่ารักมากกกก ไม่งี่เง่า คือดีย์ยยยยยยย เยี่ยมมากตาหนู หวานกันสุดๆคับ~
    #274
    0
  7. #272 qzmybear (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 21:45
    ว้าวววว คิดว่าพี่ชานจะลืมซะแล้ว
    #272
    0
  8. #271 Mr.B_toey (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 11:12
    เกิอบงานเข้าแล้วพี่ปาร์คค
    #271
    0
  9. #270 pondmay (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 09:17
    ชานแบคคคคค
    #270
    0
  10. #269 uoohuma (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 06:52
    น่ารักที่สุด ดีจริงๆคู่นี้
    #269
    0
  11. #268 aueyaa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 00:33
    นั้มตาจะไหลไรท์มาอัพฟิค กลับมาพร้อมความหวาน555
    #268
    0
  12. #267 GJiiii (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 23:51
    ทิ้งไว้ด้วยคำว่ามีcut. ง่าาาาาาาาาาาาาาา😊
    #267
    0
  13. #266 PookieChan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 21:38
    พี่..หวานมดขึ้นตาแล้วตอนหน้าเราจะไปแอบรอที่ใต้เตียงพี่55
    #266
    1
    • #266-1 pimjungnae(จากตอนที่ 11)
      6 เมษายน 2562 / 02:51
      ไปทุกเตียงเลยป่าวเนี่ย555
      #266-1
  14. #265 เด็กสามัญ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 17:44
    แงงงงง ใจบางเป็นอากาศแล้ววว
    #265
    1
    • #265-1 pimjungnae(จากตอนที่ 11)
      5 เมษายน 2562 / 18:36
      แงงงงงงงง
      #265-1
  15. #264 FafaSuworaphan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 16:25
    เขินแทนนนนนนนนน ไม่ไหวว
    #264
    0
  16. #263 chmpx (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 12:19
    หวานเว่ออะคู่นี้ น่ารักกกก
    #263
    0
  17. #262 Whipss (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 11:51

    นึกว่าไรท์​จะเทสะแล้ว ดีใจจังงงงง
    #262
    1
    • #262-1 pimjungnae(จากตอนที่ 11)
      5 เมษายน 2562 / 12:19
      ไม่เทจ้าาาา
      #262-1
  18. #261 Rung_moohham (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 10:09
    แว๊กกกก หนูอยากได้พี่ปาร์ค!!!!
    #261
    0
  19. #260 yeolcon (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 09:35
    ตอนนี้แบคน่ารักมากฮื้อ
    #260
    0
  20. #259 พรนภา ทองเทพ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 09:32

    รอค่ะ เข
    #259
    0
  21. #258 พรนภา ทองเทพ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 09:31
    โง้ยยยยยเขินแทน น่ารักมาก รอนะคะ เป็นกำลังใจให้
    #258
    0
  22. #257 พอลลี่23 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 08:21

    เชร้ดดดด​ หวานเว่อร์​
    #257
    0