เจ้าสาวจำเลย (ฉบับรีไรท์)

ตอนที่ 85 : 12 กอดเมีย หอมเมีย (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,285
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    10 ส.ค. 62

“สวัสดีจ้ะ อุ้ม” หญิงสาวลุกไปคุยที่ริมรั้วกั้นระหว่างลานเล็กๆ ของร้านอาหารกับทะเลสาบ เนื่องจากรู้สึกว่าการนั่งคุยต่อหน้าชายหนุ่มเป็นการเสียมารยาท

อุ้มโทร.มาเล่าให้ฟังว่าป้าของหล่อนแวะไปดูความเรียบร้อยที่ร้านแทน ทั้งยังบอกว่าหล่อนแต่งงานแล้ว ซึ่งถือเป็นเรื่องเซอร์ไพรส์มากๆ สำหรับอุ้ม พอป้าอนงค์กลับไปสักพัก อุ้มถึงได้โทร.มาแสดงความยินดีด้วย ก่อนจะถือโอกาสนี้อัปเดตข่าวคราวเกี่ยวกับลูกค้าประจำให้ฟังนิดหน่อยว่ามีมาถามถึงกระเป๋าคอลเลกชั่นใหม่

“หญิงได้แบบแล้วละ แต่ยังไม่ค่อยเรียบร้อยดีเท่าไร ถ้ายังไงหญิงจะส่งแบบให้อุ้มทางอีเมลนะจ๊ะ น่าจะสักราวๆ อาทิตย์หน้า แล้วช่วงนี้หญิงคงไม่ได้เข้าไปที่ร้านบ่อยนัก ฝากอุ้มดูแลแทนหญิงด้วยก็แล้วกัน” ราชนิกุลสาวรู้ดีว่าป้าอนงค์ไม่ค่อยได้สนใจกิจการร้านกระเป๋าของหล่อนนัก หากเดาไม่ผิดท่านคงผ่านไปทำอะไรแถวนั้น ถึงได้แวะเข้าไปดูเสียมากกว่า

เมื่ออิงจันทร์วางสายและกลับมาที่โต๊ะอีกครั้ง หล่อนก็พบว่าอาหารที่สั่งถูกนำมาเสิร์ฟแล้ว

“ใครโทร.มาเหรอครับ” สิชลชวนคุยพร้อมยิ้ม อิงจันทร์จึงตอบไปตรงๆ

“พนักงานที่ร้านกระเป๋าของจันทร์ในกรุงเทพฯ ค่ะ”

“ขายดีไหม”

“ก็...พอได้ค่ะ แต่ก็ยังไม่เป็นที่รู้จักในวงกว้าง”

“จันทร์คงมีความสุขกับงานที่ทำนะครับ” ชายหนุ่มจำได้ว่าห้าปีก่อนนั้น อิงจันทร์เคยเล่าให้เขาฟังว่าหล่อนเรียนออกแบบ และถ้าเรียนจบก็ฝันอยากมีแบรนด์กระเป๋าเป็นของตัวเอง มีร้านเล็กๆ ที่ตกแต่งเป็นสไตล์วินเทจ เขายังเคยสัญญากับหล่อนด้วยซ้ำว่าถ้าหล่อนเปิดร้านตอนไหนจะไปช่วยเป็นลูกมือจัดร้านฟรีๆ เสียดายที่หล่อนทิ้งเขาไปก่อน ตอนนี้เขาก็เลยอดไม่ได้ที่จะอยากเห็น

“อืม...ถ้าจันทร์จะไปดูร้านวันไหนก็บอกผมนะ ผมจะได้ไปด้วย ร้านสไตล์วินเทจ...ต้องสวยหวานเหมือนเจ้าของร้านแน่ๆ” ชายหนุ่มยิ้ม ทว่าอิงจันทร์กลับเลิกคิ้วขึ้นด้วยสีหน้าแปลกใจ

“คุณรู้ได้ยังไงคะ”

คำถามนั้นทำให้ชายหนุ่มเพิ่งฉุกคิดได้ว่าเผลอพูดในสิ่งที่เขาไม่ควรจะรู้ออกไป

ให้ตายสิ! เขาจะให้หล่อนรู้ไม่ได้ว่าเขาเป็นผู้ชายจืดชืดคนนั้น เพราะในเมื่อเขารู้สึกว่าหล่อนไม่ใช่อิงจันทร์คนเดิมอีกแล้ว เขาก็ไม่ควรจะรื้อฟื้นอะไรที่ทำให้หล่อนต้องรู้สึกไม่ดีกับตัวเองด้วย  

อย่างไรเสียตอนนี้เขากับหล่อนก็กำลังจะเริ่มต้นใหม่ด้วยกัน  

“ก็เดาๆ เอาครับ ผู้หญิงส่วนใหญ่ก็ชอบอะไรน่ารักๆ แบบนั้นไม่ใช่หรือ กินข้าวกันดีกว่า ทิ้งไว้นานๆ จะชืดจนหมดอร่อย” สิชลยิ้มพลางหยิบช้อนขึ้นมาตักกับข้าวไปวางในจานหญิงสาว อิงจันทร์จึงไม่ได้พูดอะไรอีก ก่อนจะเริ่มลงมือกินอาหารเย็นเงียบๆ

สิชลสังเกตเห็นว่าสีหน้าของหล่อนไม่ค่อยมีความสุขนัก ถึงเมื่อครู่หล่อนจะยอมคุยกับเขาแล้ว แต่เขาก็รู้สึกได้ว่าหล่อนคุยแบบถามคำตอบคำ

เมื่อกินอิ่ม สิชลจึงตัดสินใจจูงมือภรรยาเดินขึ้นบันไดด้านข้างอาคารรีสอร์ตไปยังดาดฟ้า ที่นั่นมีสวนหย่อมและม้านั่งสำหรับพักผ่อนหย่อนใจ แต่ลึกเข้าไปด้านในสุดนั้น อิงจันทร์เห็นชิงช้าสวรรค์ขนาดค่อนข้างใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่

สิชลจูงมือหล่อนเข้าไปนั่งในชิงช้าตัวที่ว่าง ก่อนพนักงานจะปิดประตู

“คุณพาจันทร์มาทำไมคะ” อิงจันทร์ตัดสินใจถามเขา เมื่อชิงช้าค่อยๆ หมุนขึ้น



++++++++++++++

ฝากอีกเรื่องที่กำลังอัป ^^
ภรรยาเถื่อน [ 4 ตอน ] 
เป็นเมียผมสามสิบวัน แล้วตึกนั้นจะเป็นของคุณ 
Type :เรื่องยาว > รักดราม่า 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

211 ความคิดเห็น

  1. #145 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 23:31
    มาง้อสิคะ
    #145
    0