เจ้าสาวจำเลย (ฉบับรีไรท์)

ตอนที่ 81 : 11 เข้าใจผิด (7)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,183
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    8 ส.ค. 62

“ปล่อยนะ...” เสียงเครือๆ ร้องขอ ก่อนที่เขาจะละริมฝีปากไปจากหน้าอกของหล่อนจริงๆ

นาทีนั้นอิงจันทร์ก้มลงมองเขาพร้อมกับน้ำตาที่ร่วงเผาะ สิชลเงยหน้าขึ้นจูบริมฝีปากของหล่อน แม้ว่าหล่อนจะตัดสินใจถอยใบหน้าหลบ เขาก็ยกมือขึ้นประคองแก้มหล่อนไว้พร้อมกับที่ริมฝีปากนั้นดูดดึงอย่างอ่อนโยนจนอิงจันทร์เปลี่ยนใจไม่หลบเสียเอง

หล่อนไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงไม่อยากจะต่อต้านเขาแล้ว บางทีคงเพราะรู้สึกเหมือนเขากำลังปลอบโยนหล่อน แต่ครู่เดียวเท่านั้น เมื่อเขาสอดมือเข้ามาใต้กระโปรง อิงจันทร์ก็ถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจกลัว

“อย่าค่ะ” หล่อนตะครุบมือเขาที่กำลังจับขอบกางเกงตัวน้อยใต้กระโปรงนั้น ก่อนที่ชายหนุ่มจะดันร่างหล่อนลงอีกครั้งโดยมีแขนของเขาประคองแผ่นหลังไม่ให้ชนกับขอบแข็งๆ ของขั้นบันได

“ทีกับคนอื่นทำไมทำได้”

แม้เขาจะพูดเรียบๆ ไม่ได้กระโชกโฮกฮากอย่างตอนแรก แต่มันกลับทำให้อิงจันทร์รู้ว่าเขายังไม่หายโกรธหล่อน และไม่เชื่อเรื่องที่หล่อนอธิบายไปสักนิด

เมื่อเขาพรมจูบไปตามพวงแก้มและลำคอ น้ำใสๆ ที่เกือบจะแห้งไปแล้วจึงรื้นร่วงลงทางหางตา

อิงจันทร์ไม่มีแก่ใจจะต่อต้านเขา เพราะรู้ดีว่าถึงสู้ไปก็ไม่ชนะ ทั้งยังจะทำให้หล่อนเจ็บตัวเปล่าๆ หากเขาไม่อ่อนโยนอย่างตอนนี้ หล่อนจะรอให้เขาเป็นฝ่ายหยุดไปเอง

ใช่... หล่อนหวังว่าเขาจะหยุด

แต่แล้วสัมผัสจากริมฝีปากและมือของเขาที่เคล้าคลึงอกอิ่มก็ทำให้ความเสียใจของหล่อนแตกสลายไปชั่วขณะ อิงจันทร์รู้สึกว่ามันยาวนานเหลือเกินทั้งๆ ที่บางทีมันอาจจะเป็นเวลาแค่ไม่กี่อึดใจด้วยซ้ำ กระทั่งเขาเลื่อนมือผ่านสีข้างมาถึงกระโปรงของหล่อน และร่นมันขึ้นเพื่อแตะฝ่ามือลงที่ใจกลางลำตัว วินาทีนั้นหล่อนก็รู้สึกได้ทันทีว่าเขานิ่งไป

ชายหนุ่มละริมฝีปากจากหล่อน ในขณะที่อิงจันทร์มองเขาอย่างอายๆ และอ่านสายตาเขาไม่ออกว่ากำลังโกรธหรือผิดหวังที่แตะไปเจอเครื่องป้องกันวันนั้นของเดือนสำหรับผู้หญิง

อันที่จริงหล่อนไม่ได้เป็นหรอก...

หล่อนก็แค่กลัวเขาไม่รักษาคำพูด ถึงได้สวมใส่เอาไว้เฉยๆ เพราะถ้ารอให้หล่อนต้องเป็นฝ่ายบอกเหมือนอย่างเมื่อคืน หล่อนอาจจะไม่มีโอกาสได้บอก หรืออีกกรณีหนึ่งคือเขาอาจจะไม่เชื่อ

ดังนั้น การแปะผ้ายันต์เอาไว้กับตัวเช่นนี้คงช่วยได้มากกว่า และหล่อนหวังว่าเขาคงจะไม่อุตริถอดออกมาดู

หัวใจของอิงจันทร์เต้นระทึก เมื่อสบสายตานิ่งๆ ของชายหนุ่มตรงหน้า ริมฝีปากของเขาขยับเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่สุดท้ายแล้วเขาก็เม้มมันจนแทบจะเป็นเส้นตรง ก่อนจะผละจากหล่อนเพื่อเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นบนโดยไม่พูดอะไรสักคำ

วินาทีนั้นอิงจันทร์แทบจะถอนหายใจโล่ง แต่เมื่อนึกได้ว่าตนเองยังอยู่ในสภาพไม่เรียบร้อย หล่อนก็รีบดึงสาบเสื้อเข้าหากันทันที ร่างบางขยับไปนั่งชิดผนังข้างๆ บันไดอย่างไม่รู้ตัวว่าควรทำอย่างไรต่อ ครู่เดียวเท่านั้นน้ำตาที่เพิ่งจะแห้งเหือดไปก็รื้นริน

ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น แต่หล่อนก็รู้สึกเสียใจและละอายเหลือเกินที่เมื่อครู่นี้เผลอมีความรู้สึกพึงพอใจในรสสัมผัสของเขา

ทำไมกันนะ... ทำไมถึงมักจะรู้สึกอ่อนไหวเวลาอยู่ใกล้ๆ เขาด้วย

หล่อนรู้สึกเหมือนมีบางสิ่งบางอย่างผูกพันกับเขา ทั้งๆ ที่ไม่เคยรู้จัก ไม่เคยพบพานกับเขามาก่อนด้วยซ้ำ

หล่อนควรจะเกลียดเขาต่างหาก คนใจร้าย... จอมฉวยโอกาสที่ใช้วิธีสกปรกมาบังคับหล่อนให้แต่งงานด้วย ทั้งยังพยายามจะยัดเยียดข้อหาให้หล่อนต่างๆ นานา อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ เหมือนคนเป็นไบโพลาร์จนหล่อนเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าจะต้องทำตัวอย่างไร  


++++++++++++++++




ฝากผลงานในรูปแบบ E-Book ด้วยนะคะ
จิ้มๆ ได้ตรงนี้ค่ะ >> E-book เจ้าสาวจำเลย
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

211 ความคิดเห็น

  1. #141 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 22:40
    มันมีความผูกพันกันในใจและความรู้สึก
    #141
    0
  2. #140 naanaa2532 (@naanaa2532) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 20:28
    เมื่อไรคุณสิชล จะได้กินคุณหญิงสักที่ รอๆๆ ฉากนี้ 5555
    #140
    0