เจ้าสาวจำเลย (ฉบับรีไรท์)

ตอนที่ 47 : 6 เข้าหอ (7)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,344
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    26 ก.ค. 62

ท้องฟ้าเบื้องบนกระจ่างใส ร่างสูงในชุดเสื้อลายสก็อตกับกางเกงยีนตัวเก่งเดินกลับออกมาจากแปลงองุ่นขนาดใหญ่เพื่อตรงไปยังรถจี๊ปสีขาวที่จอดอยู่บนถนนลาดยางมะตอยทางด้านข้าง สิชลมักมาตรวจองุ่นในไร่ของเขาด้วยตัวเองเป็นประจำ แต่ความที่อิงจันทร์ลื่นล้มในห้องน้ำเมื่อคืน เขาจึงไม่แน่ใจว่าหล่อนจะดูแลตัวเองได้มากน้อยเพียงไร

            แรกทีเดียวนั้นสิชลจะให้ป้านวลไปคอยดูแลหล่อนที่บ้าน แต่วันนี้ป้านวลนัดหมอตรวจสุขภาพประจำปีในเมืองแต่เช้า เขาก็เลยไม่วางใจที่จะทิ้งอิงจันทร์ให้อยู่บ้านคนเดียว

            ไม่แน่ใจว่าหล่อนตื่นนอนหรือยัง แต่เมื่อรถจอดสนิทตรงหน้าบ้าน สิชลก็รีบเดินขึ้นไปดูที่ห้องนอนเป็นอันดับแรก

ครั้นเห็นเตียงนอนว่างเปล่า ไม่มีแม้ร่องรอยของกลีบกุหลาบซึ่งแสดงให้เห็นว่าพอหล่อนตื่นมาก็เก็บกวาดเตียงเสียเอี่ยม เขาเลยค่อนข้างสบายใจว่าอาการบาดเจ็บของหล่อนน่าจะดีขึ้นแล้ว

            ไปไหนของเขานะ...

สิชลเดินลงไปดูที่ห้องครัว พอเห็นอาหารที่เขาทำไว้พร่องไปเท่านั้น สิชลก็ถึงกับยิ้มโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะเดินไปมองหาอิงจันทร์รอบๆ แล้วเริ่มยิ้มไม่ออกเมื่อไม่เห็นหล่อนในบริเวณบ้าน

            หวังว่าอิงจันทร์คงไม่ได้หนีไปอีก

            เมื่อความคิดนั้นปรากฏขึ้นในหัวสมอง ร่างสูงก็สาวเท้าไปหน้าบ้านอีกครั้งเพื่อขับรถตามหาหล่อน ก่อนจะชะลอรถให้หยุดแถวๆ หน้าแปลงองุ่นที่ใกล้ที่สุด เมื่อบังเอิญเจอกับคมสันต์ ผู้จัดการไร่วัยสี่สิบต้นๆ กำลังยืนตรวจองุ่นอยู่กับบรรดาคนงาน

            “สวัสดีครับนาย” คมสันต์ได้ยินเสียงรถก็หันมาทักทาย ยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาวเรียงเรียบครบสามสิบสองซี่ “มาหานายหญิงเหรอครับ”

            คำถามนั้นถูกส่งมาก่อนที่เขาจะถามหาหล่อนเสียอีก

            “นายหญิงอยู่ไหน”

            “เมื่อกี้มาเดินเล่นอยู่แถวนี้แหละครับ ยังคุยกับผมเรื่องพันธุ์องุ่นอยู่เลย แต่เอ...ไม่แน่ใจว่าเดินไปถึงไหนแล้ว เห็นไปทางโรงบ่มไวน์โน่นแหนะครับ” คมสันต์รายงานยังไม่ทันจบประโยคด้วยซ้ำ สิชลก็ดับเครื่องยนต์ เดินผ่านหน้าผู้จัดการไร่คนสนิทของเขาไปทางโรงบ่มไวน์ซึ่งอยู่ห่างจากถนนเข้าไปเกือบหนึ่งกิโลเมตร

คิ้วหนาที่พาดอยู่เหนือนัยน์ตาคมกริบนั้นขมวดเข้าหากันจนแทบจะผูกเป็นโบ เมื่อเดินหาหล่อนตามแปลงองุ่นแล้วไม่พบแม้เงา ยิ่งเดินมาถึงแปลงสุดท้ายหน้าโรงบ่มไวน์แล้วยังไม่เจอ ชายหนุ่มก็ยิ่งโมโห

ให้ตายเหอะ! หล่อนเดินเล่นไม่ดูสังขารตัวเองบ้างเลย

เสียงลื่นล้มในห้องน้ำดังเสียขนาดนั้น ถึงหล่อนจะดีขึ้นอย่างไรก็ช่าง เขาคิดว่าหล่อนไม่ควรเดินเล่นนานๆ หรือระยะทางไกลเป็นกิโลๆ

ชายหนุ่มกวาดตามองหาอิงจันทร์รอบๆ ก่อนจะได้ยินเสียงประตูโรงบ่มไวน์ถูกเปิดออกมา

ใบหน้าคมแข็งแกร่งหันไปโดยอัตโนมัติ นึกไม่ถึงเลยว่าจะได้เห็นภรรยาที่เพิ่งจะลื่นหกล้มเมื่อคืนหมาดๆ เดินหัวเราะคิกคักออกมากับวิเชียรเจ้าหน้าที่ควบคุมการผลิตไวน์อย่างสนิทสนม ดวงตาคมกริบหลุบมองแถวสะโพกและขาของหล่อน

ไม่มีวี่แววว่าหล่อนจะเดินกะเผลกหรือขยับเท้าไม่คล่องเลยสักนิดเดียว!

“ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยแนะนำ หญิงได้รู้จักวิธีการทำไวน์เพิ่มขึ้นเยอะมากเลยค่ะ” เสียงหวานชื่นชมชายหนุ่มที่เดินเคียงคู่กันออกมา

วิเชียรเป็นลูกจ้างของเขาที่มีสาวๆ มาติดพันเยอะที่สุด เพราะนอกจากสูงถึงร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรแล้ว ยังออกกำลังกายสม่ำเสมอจนกล้ามเป็นมัดๆ เหมือนฝรั่ง ผมหยักทรงเป็นลอนดูเซอร์ๆ ยิ้มสวย อัธยาศัยดี และด้วยรูปลักษณ์ภายนอกของวิเชียรนั้นทำให้ภาพนักร้องมาดเซอร์ในไนต์คลับที่มิลานปรากฏทับซ้อนขึ้นโดยอัตโนมัติ

สิชลไม่ลังเลใจเลยสักนิดที่จะขึ้นบันไดหินไปยังทางเดินลาดคอนกรีตหน้าโรงบ่มไวน์

เสียงฝีเท้าของเขาทำให้วิเชียรกับอิงจันทร์พร้อมใจกันหันมามอง ทันทีที่หล่อนสบตาเขา สีหน้าที่เคยระบายไว้ด้วยความสนุกสนานเพลิดเพลินก็เหมือนจะหายไปโดยพลัน



++++++++++


วันนี้ไปส่งหนังสือให้นักอ่านที่สั่งไว้แล้วน้าาา แต่ยังพอมีอยู่เล็กน้อยนะคะ ถ้าใครสนใจสั่งซื้อ แจ้งได้เลยจ้า

#หนังสือพร้อมส่ง ♥

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

211 ความคิดเห็น

  1. #111 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 12:56
    หนีไปคุณหญิง หนีปายยยยยย
    #111
    0
  2. #32 Ferrinicorn (@Ferrinicorn) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 14:37
    ดื้อจริงนายสิชล 5555
    #32
    0