เจ้าสาวจำเลย (ฉบับรีไรท์)

ตอนที่ 114 : 16 หลงทางรัก (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,524
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    31 ส.ค. 62

รถจี๊ปสีขาวแล่นมาหยุดบริเวณฟาร์มม้าของไร่รวินทร์ธารา สิชลไม่รอช้าที่จะเอาม้าตัวเก่งของเขาไปตามหาอิงจันทร์ในป่า เพราะเกรงว่าหล่อนจะหลงทางไปไกลจนหากันไม่เจอ

            เมื่อครู่นี้เขาแวะถามคนงานแถวๆ ไร่องุ่น ก่อนจะได้รู้ว่าหล่อนมาถามทางไปสวนผีเสื้อ และมีคนงานแนะให้ขี่จักรยานผ่านทางลัดในป่าไป ทว่าช่วงนี้ฝนตกบ่อยๆ ทางลัดมีหลุมบ่อเยอะ เสี่ยงต่อการประสบอุบัติเหตุระหว่างทางได้ เขาก็เลยเพิ่งสั่งปิดทางลัดไป ซึ่งคนงานในไร่ที่ไม่ได้รับผิดชอบหน้าที่นี้โดยตรงอาจยังไม่รู้

            ที่สำคัญ...ใกล้ๆ กับทางลัดนั้นมีทางแยกสำหรับเดินป่า หากอิงจันทร์ขี่จักรยานตรงไปเรื่อยๆ แล้วเจอป้าย งดใช้ทางนี้ หล่อนอาจเข้าใจผิดคิดว่าเป็นทางเก่าที่ถูกยกเลิก และเลี้ยวรถหลงไปทางเดินป่าแทน แน่นอนละว่ามันไม่เหมาะสำหรับมือใหม่ เพราะมีทางแยกอีกมากมาย ปกติหากมีนักท่องเที่ยวมาเดินป่ากางเต็นท์รอชมทะเลหมอกที่จุดชมวิว ทางไร่ยังต้องให้เจ้าหน้าที่ชำนาญทางเป็นคนพาไปด้วยซ้ำ

            สิชลบังคับม้าลึกเข้ามาตามทางเล็กๆ ที่ถูกขนาบด้วยต้นไม้น้อยใหญ่ กวาดสายตามองหาอิงจันทร์ด้วยความกระวนกระวาย

            ทันใดนั้นเอง เขาก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง

            “กรี๊ด!

            โครม!

            ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะบังคับม้าไปทางต้นเสียง ภาพที่เห็นคืออิงจันทร์กับรถจักรยานกระเด็นอยู่คนละทิศละทาง

            “จันทร์!” ชายหนุ่มตกใจ รีบกระโดดลงจากหลังม้า ก่อนจะตรงไปหาหญิงสาวที่กำลังร้องโอดครวญ เอามือกุมศอกและหัวเข่าด้วยสีหน้าเหยเก “เป็นไงบ้าง”

            เมื่อเงยหน้าขึ้นเห็นเขา ดวงตากลมโตก็ดูจะอึ้งๆ จนลืมความเจ็บปวดไปชั่วขณะ

            “คุณมาได้ไง”

            สิชลไม่ตอบคำถาม แต่กลับช้อนร่างหญิงสาวขึ้นท่ามกลางความตกตะลึงของเจ้าหล่อน

            “นี่! ปล่อยฉันนะ คุณจะพาฉันไปไหน” อิงจันทร์ดึงเสื้อชายหนุ่มให้สนใจคำถามของหล่อน แต่เขากลับเพียงแค่ตอบปัดๆ ไป

            “อยู่เฉยๆ เถอะน่า ดิ้นมากเดี๋ยวก็ได้ตกลงไปเจ็บตัวอีกหรอก”

            อิงจันทร์หน้าตูมเมื่อถูกสวน แต่ก็ไม่ได้พูดหรือมีอาการอยากต่อต้านอีก กระทั่งชายหนุ่มวางร่างหล่อนให้นั่งลงบนก้อนหินขนาดพอเหมาะใกล้ๆ กับทางที่ไถลตกลงไป อิงจันทร์ก็เริ่มแปลกใจที่เห็นเขาเดินไปหยิบอะไรบางอย่างในกระเป๋าสัมภาระเล็กๆ ซึ่งผูกติดอยู่กับลำตัวม้า

หล่อนจับสายตามองเขา จนเมื่อชายหนุ่มเดินกลับมาวางถุงผ้าเล็กๆ ลงบนพื้นและหยิบของที่อยู่ในนั้นออกมา อิงจันทร์ถึงได้รู้ว่ามันเป็นอุปกรณ์สำหรับทำแผล



++++++++++++++++



ฝากผลงานในรูปแบบ E-Book ด้วยนะคะ
จิ้มๆ ได้ตรงนี้ค่ะ >> E-book เจ้าสาวจำเลย
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

211 ความคิดเห็น

  1. #179 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 00:15
    ดูแลดีคร้า
    #179
    0