×

คุณหนูแว่นหนา กับ นายคาสโนว่าสุดหล่อ

~จะทำยังไงดี เมื่อฉัน คุณหนูผู้รักความเรียบร้อย ต้องมาเป็นคู่หมั้นของนายคาสโนว่าสุดหล่อ ที่เป็นคู่กัดกับฉันตั้งแต่เด็ก ยังไงฉันก็ไม่ยอมหรอกจะบอกให้ 555~

ยอดวิวรวม

147

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


147

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนรีวิว : ยังไม่มีคนรีวิว
จำนวนตอน : 0 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  1 ม.ค. 13 / 07:00 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


                                                                   ตอนที่ 1

"ไอ้หมวยเล็กกก ทำจานแตกเป็นใบที่ 4 แล้วนะ" พี่กิ๊ฟพี่สาวแสนสวยและน่ารักของฉัน ด่าด้วยความโมโห ก็ฉันทำไข่เจียวไม่เป็นนี่นา แล้วให้ฉันทำไงอ่ะ ไข่แตกไปแค่ 3 โหลเองนะคะ
" โห! เจ้จ๋า นิดหน่อยเองนะ เกรซสัญญานะคะ อีกครั้งเดียวจะไม่แตกแล้วนะคะ" ฉันขอร้องสุดชีวิต โถ่! ขอเถอะนะเจ้ ก็ใดล้จะเข้าค่ายแล้ว ก็ต้องฝึกไว้ก่อนนะคะ อิอิ
" พอเลยหมวยเล็ก เอาไว้ให้ถึงวันนั้นก่อนเหอะ คนอย่างแกน่ะซุมซ่ามจะตายไป ฝันไปเถอะว่าจะสำเร็จ " พี่สาวใจร้ายของฉันพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวววว อ๊ากกก ฉันอยากทำนี่น่า
และแล้วฉันก็ต้องเดินจากห้องครัวไปและไม่มีวันหวนกลับ - -'

ระหว่างเดินไปอ่านหนังสือชั้น 2 ของบ้าน ฉันขอเเนะนำตัวก่อนเลยนะคะ ^o^
ฉันชื่อ เกสรี ตันติไฟศาลกุล หรือชื่อเล่นๆ ว่า ' เกรซ ' ฉันเรียนอยู่ ม.4/1 ห้องวิทย์ - คณิต
ของโรงเรียน อัจฉะริยะบัณฑิตศึกษา โรงเรียนสหศึกษาที่มีชื่อเสีย เอ้ย ชื่อเสียงมาก
ฉันมี พี่ 2 คน ชื่อพี่กิ๊ฟกับพี่กัน พี่กิ๊ฟอยู่ ม.6 ส่วนพี่กันอยู่ ม.5

เช้าวันจันทร์

" นี่เธอ เมื่อวานฉันได้ไปออกเดทกับต้นด้วยแหละ หล่อ รวย เท่ ฉลาด เสป็กฉันเลยล่ะแก..."

เด็กสาวคนหนึ่งพูดขึ้นในชั่วโมง Home Room ฉันไม่เข้าใจจริงจริ๊ง พวกนี้เส้นใหญ่มากแน่ๆ ถึงได้เข้ามาอยู่ห้องวิทย์ - คณิตได้ แหวะ บ้าผู้ชายสุดๆ ว่าแต่ไอ้คนที่ชื่อต้นอะไรเนี่ยเป็นใครกันนะ
ฉันจึงหันไปถาม 'ใบไผ่' เพื่อนรักของฉันว่า
" นี่ๆๆ ไผ่จ๋า คนที่ชื่อ ต้น อะไรเยี่ยใครกันเหรอ?" ฉันถามขึ้น
" นี่เกรซไปอยู่ไหนมาคะ เป็นนักเรียนดีเด่นอย่างเดียวไม่สนใจสังคมบ้างเลย ไอ้แหวนหนาๆ เนี่ยนะทำให้เก่งได้หรือไง................." ยัยไผ่ใส่เป็นชุดเลยอ่ะ

ฉันลืมบอกไปนะว่าฉันเป็นนักเรียนดีเด่น 4 ปีซ้อน แถมยังมีแว่นหนาๆ เนี่ยเป็นเกราะกำบังผู้ชายต่างๆ ให้ออกไปไกลๆๆๆๆ อีกด้วย

" ก็ต้นที่เป็นคาสโนว่า และเป็นผู้ชายที่หล่ออออ ที่สุดในห้องเรียนเลยล่ะแก๊... ฉันยังแอบชแบเค้าเลยน้า.. " โหหห เพื่อนฉันก็เป็นไปด้วยเหรอเนี่ย เหอๆๆๆ

ที่บ้าน..

"กลับมาเเล้วเหรออาหมวยเล็ก.." อาม่าของฉันพูดขึ้น
"กลับมาแล้วค่ะ อ้าว! แล้ววันนี้ใครมากันเยอะแยะเลยล่ะคะ "
"ก็คู่หมั้นของลูกไงล่ะจ๊ะ"  คุณแม่พูด
"อ๋ออ.. คู่หมั้น เอะ! คู่หมั้นนนนนนน...." ฉันตกใจสุดขีด
แล้วพี่กันก็วิ่งมาลากฉันไปนั่งที่โต๊ะทานข้าวแล้วถอดเเว่นหนาๆของฉันออก...
"เฮียกัน เกรซมองไม่เห็นนะ"
"เอาเหอะน่า แปบบบเดียวน่านะ ^_^" พี่กิ๊ฟปลอบใจ
เอะใครกันนะ มองไม่ชัดเลยแหะ ใครหว่า จะใครก็ช่างเหอะยังไงฉ้านก็ไม่หมั้น ฉันอยู่แค่ ม.4 เองนะจะให้หมั้นกับใครได้เล่า
"เกรซ นี่ต้น เพื่อนลูกสมัยเด็กๆ ไงล่ะ  จำได้มั้ยจ้ะ" แม่ถาม
"เกรซไม่รู้อ่ะค่ะ มองไม่เห็นเลยย"
"เอาเป็นว่าตกลงตามนี้นะครับคุณไพศาล ยังไงลูกของเราก็ต้องแต่งงานกันอยู่ดีนะครับ ช่วงนี้ก็ให้คบหากับไปก่อนนะครับ" พ่อพูดกกับน้าไพศาลที่เค้าบอกว่าเป็นพ่อของต้นคนนั้น..."

~ ยังไงฉันก็ไม่หมั้นอะไรทั้งนั้น เรื่องอาไรล่ะ หน้ายังมองไม่ชัดเลย แล้วยังมาบอกว่าเราเคยเป็นเพื่อนกันมาก่อน ใครกันนะ ~




นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น