รักจรดใจ

ตอนที่ 43 : ตอนที่ 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 184
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    2 ส.ค. 61

ข่าวด่วนค่ะข่าวด่วน!” อรนิดาส่งเสียงสดใส พร้อมกับชูมือถือวิ่งมาหาพลอยโพยม

         ข่าวด่วนแต่เช้าเลยนะคะพี่นิ

         เรื่องนี้ด่วนจริงๆ ค่ะ พี่นิเพิ่งเห็นประกาศเมื่อกี้เอง ก็เลยถ่ายรูปมาให้หมอเอิงดูด้วย อรนิดายื่นมือถือของตัวเองให้คนตัวเล็กดู

         พลอยโพยมรับไปอ่าน แล้วยื่นคืนให้ด้วยสีหน้าปกติ

         อ้าว...ไม่ตื่นเต้นหรือคะ

         ไม่เห็นมีอะไรน่าตื่นเต้นนี่คะ ก็แค่ทางโรงพยาบาลขอเปลี่ยนตัวหมอจากศูนย์ไปช่วยงานที่โน่นหนึ่งคน เอิงว่ามันก็ไม่แปลก เรื่องนี้ก็เคยคิดๆ กันอยู่ว่าคงมีแน่นอน แต่จะวันไหน เมื่อไหร่ และใครเท่านั้น อย่าตื่นเต้นไปเลยค่ะ ถ้าหมอดาไม่อยู่ พี่นินั่นแหละจะเหงาปาก เพราะไม่รู้ว่าจะนินทาใครดี

         หมอเอิงพูดถึงเรื่องอะไรคะ หมอดาอะไรกัน พี่นิว่าหมอเอิงอ่านไม่ถ้วนถี่แน่นอน เพราะในประกาศน่ะ เขาระบุว่าให้... อรนิดาชักไม่แน่ใจก็เลยอ่านในมือถือใหม่อีกรอบ อ้าว...พี่นิคงรีบไป ก็เลยถ่ายไม่ค่อยชัด

         ค่ะ ไม่ชัด แต่หัวข้อเรื่องอ่านแล้วพอจะเดาได้นิดหน่อยค่ะ

         แต่ในประกาศ พี่นิอ่านเห็นชื่อหมอเอิงนะคะ

         คะ...

         จริงๆ ค่ะ

         ไม่จริงมั้งคะ พูดแล้วรีบเดินไปดูที่บอร์ดประชาสัมพันธ์ทันที

         พลอยโพยมตั้งใจอ่านตั้งแต่บรรทัดแรก แต่ถูกอรนิดาชี้จุดสำคัญให้ดู ก็เลยเปลี่ยนสายตามายังใจความสำคัญที่อรนิดาต้องการให้เธออ่าน ในประกาศเขียนระบุอย่างชัดเจนว่าเธอต้องไปช่วยงานที่โรงพยาบาล

         เป็นไปได้ยังไงคะ คำถามที่ไม่รู้จะถามใครได้ก็คือ แล้วทำไมทางโรงพยาบาลจึงไม่เรียกตัวพีรดากลับไปทำงานที่นั่น แต่กลับเรียกตัวเธอไปแทน

         เป็นไปแล้วค่ะ แล้วก็มีผลบังคับมะรืนนี้ด้วยค่ะ

         หมอดารู้เรื่องนี้แล้วหรือยังคะพี่นิ พลอยโพยมคิดว่าการไม่พบหน้าพีรดาในวันนี้น่าจะดีกว่า เพราะอีกฝ่ายคงไม่ยินดีด้วยเท่าไหร่

         พี่นิว่าไม่น่าพลาดนะคะ

         พลอยโพยมยิ้มเรี่ย เธอไม่ค่อยหนักใจทางด้านพีรดานัก แต่เมื่อนึกถึงโรงพยาบาลกลับหนักใจอย่างประหลาด คล้ายกับว่ามีเรื่องร้ายๆ เธออยู่ที่นั่น

 

หมอเอิงคะ! มีแขกมาหาค่ะ อรนิดาเยี่ยมหน้าเข้ามาในห้องตรวจคนไข้ หลังจากที่พลอยโพยมตรวจเสร็จแล้ว

         ใครมาหรือคะพี่นิ

         บอกว่าชื่อคามภีร์ค่ะ

         พลอยโพยมเลิกคิ้ว คามภีร์เคยเป็นหนึ่งในผู้ป่วยของโครงการกู้ใจ แล้ววันนี้เขามาทำอะไรที่นี่

         เชิญเขาเข้ามาได้เลยค่ะ หญิงสาวมีท่าทางลังเลนิดหน่อย แต่ในเมื่อคามภีร์มาถึงที่ก็ยากจะปฏิเสธได้ลงคอ

         ใบหน้าคามภีร์สดใสร่าเริงกว่าทุกครั้งที่พบกัน

         ไม่ได้เจอกันนานแล้วนะครับ

         ไม่ทราบว่ามาพบหมอทำไมคะ พลอยโพยมใช้สรรพนามแทนตัวเองอย่างเป็นทางการ ไม่เปิดโอกาสให้เขาได้ตีสนิท

         มีเรื่องนิดหน่อย ผมรู้มาว่าคุณรู้จักรุ้งร่วง

         ค่ะ แต่ไม่ได้สนิทสนมมากมายอะไรหญิงสาวพยายามให้น้อยที่สุด เพราะไม่รู้ว่าคามภีร์ต้องการอะไรกันแน่

         ผมอยากพบรุ้งร่วง คุณหมอพอจะนัดให้หน่อยได้ไหม เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงมั่นคง แววตามุ่งมั่นจนคนตัวเล็กรู้สึกได้

         เห็นจะไม่ได้หรอกค่ะ ถ้าคุณชื่นชอบผลงานของเธอมากก็ควรไปร่วมแสดงความยินดีกับเธอโดยตรงจะดีกว่า ฉันเป็นหมอ ไม่ได้เป็นผู้จัดการส่วนตัวของรุ้งร่วง เรื่องนี้ฉันคงช่วยคุณไม่ได้หรอก

         แล้วถ้าผมบอกว่ารู้จักกับรุ้งร่วงเป็นอย่างดีล่ะ

         งั้นคุณก็น่าจะขอพบเธอได้ น่าจะง่ายกว่าฉันด้วยซ้ำเกิดความแคลงใจบางอย่างขึ้นในใจพลอยโพยม

         บอกตามตรงว่าผมมีเหตุขัดข้องนิดหน่อยจึงได้ขอให้คุณช่วยเหลือ แต่ถ้าคุณไม่อยากช่วย ก็น่าจะมีเรื่องเดือดร้อนนิดหน่อย

         ใบหน้าพลอยโพยมกลายเป็นสีแดงเพราะต้องข่มอารมณ์ขุ่นมัวไว้ในใจ นานทีเดียวกว่าหญิงสาวจะเอ่ยคำพูดออกมาได้

         คุณกำลังข่มขู่ฉันอยู่นะคะ 

         เรียกว่าขอร้องน่าจะดีกว่าครับ ถ้อยคำเอ่ยเรียบ ชายหนุ่มสบตาคนตัวเล็กที่มองมาอย่างไม่กลัวเกรงเขาเลยแม้แต่น้อย

         คุณควรกลับไปเรียนรู้มารยาทในการขอร้องคนอื่นให้ดีกว่านี้นะคะ แล้วอีกอย่าง ถ้าคุณต้องการให้ฉันช่วยเหลือก็ควรอธิบายเรื่องราวระหว่างคุณกับรุ้งร่วงให้ฉันเข้าใจสักหน่อย จะได้ตัดสินใจถูกว่าควรช่วยดีหรือเปล่า

         ผมกับรุ้งร่วงเคยเป็นเหมือนคนรักกัน เขาตอบสีหน้าเฉยเมย ไม่พบร่องรอยกลบเกลื่อนใดๆ บนสีหน้าเขา

         แสดงว่าเคยคบกันด้วย คนตัวเล็กเอ่ยราวกับรู้เรื่องราวความรักดี

         จะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ แต่เป็นช่วงเวลาสั้นๆ เท่านั้น

         เลิกกันเพราะเรื่องอะไรหรือคะ

         เขาทำร้ายคนที่ผมรักมากที่สุด

         คงไม่ได้หมายถึงแม่สินะ พลอยโพยมเอ่ยน้ำเสียงเรียบเรื่อย เธอมั่นใจว่าตัวเองเดาถูกก็เพราะคามภีร์ขยับตัวด้วยความอึดอัดขณะที่เขาฟังเธอพูด คบซ้อนหรือคะ

         เปล่าครับ เรียกว่าแอบรักดีกว่า

         แล้วจะบอกเหตุผลที่แท้จริงกับฉันได้หรือยังคะ หญิงสาวเอ่ยเข้าประเด็นสำคัญ

         รุ้งร่วงมีสิ่งของบางอย่างที่ผมต้องการอยากได้ ถ้าคุณคิดว่าผมจะทำร้ายเธอก็ขอให้ลืมเรื่องนั้นไปได้เลย ประโยคท้าย เขาเอ่ยดักคอคนตัวเล็ก เมื่อเห็นเธอหน้าซีด ราวกับว่าไม่ต้องการเข้าไปมีส่วนร่วมเรื่องชู้สาวของผู้อื่น แต่รู้ไว้อย่างว่าของสิ่งนั้นสำคัญกับผมมาก มากยิ่งกว่าชีวิต แววตามั่นคงส่งตรงมายังพลอยโพยม

         หญิงสาวซึมซับเอาความรู้สึกบางอย่างที่มากกว่าสำคัญ ความรู้สึกนั้นทำให้หญิงสาวโศกเศร้าขึ้นมาทันใด จนต้องหลุบตามองพื้นโต๊ะทำงานแทน หลายนาทีทีเดียวกว่าหญิงสาวจะกล้าสบตาเขา

         ถ้ามันสำคัญกับคุณมาก ฉันก็จะช่วย แต่ไม่รับปากว่าจะสำเร็จไหม เพราะรุ้งร่วงเป็นคนสันโดษ เธอไม่ค่อยให้ใครเข้าพบได้ง่ายๆ นอกเสียจากว่าเธอต้องการพบคนคนนั้นจริงๆ

         เรื่องนั้นเป็นหน้าที่ของผมเอง ผมคงต้องขอตัวก่อน ขอบคุณมากนะครับ คามภีร์กลับไปพร้อมกับความหนักใจของพลอยโพยม

         หลังจากที่คามภีร์ไปแล้ว พลอยโพยมก็นั่งคิดอะไรเงียบๆ คนเดียว ด้วยเหตุผลใดก็สุดรู้ เธอเหมือนคุ้นเคยกับแววตามุ่งมั่นของคามภีร์ แล้วอีกอย่าง เธอวางใจในตัวเขาง่ายมาก ง่ายจนตัวเองนั้นยังรู้สึกตกใจเลย

ตอบเม้นท์จ้ะ  คุณ banidin  ขอบคุณที่ชอบตัวละครที่เค้าเขียน และคอยตามให้กำลังใจเรื่อยมา มันช่วยได้ในวันที่ปั่นไม่ออก ^_^  ไม่ว่านิยายเรื่องนี้จะได้รวมเล่มหรือไม่นั้น (เพราะยังเขียนไม่จบ ยังไม่รู้ชะตากรรมเฮอๆ) แต่รบกวนเก็บค่าสินสอดไว้ก่อนเน้อ 

ตอบเม้นจ้ะ  คุณหมีหญ่าย  ติดตามไปจนนิยายเรื่องนี้อัพจนจบนะคะ มันอาจจะมีอะไรที่มากกว่านั้นก็เป็นได้ ขอบคุณที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของรักจรดใจด้วยเน้อ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

49 ความคิดเห็น

  1. #45 banidin (@banidin) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 12:32
    ดีใจจัง...ที่กำลังใจเล็กๆสื่อถึงนักเขียนที่รีดชื่นชอบ สู้ต่อไปนะจ๊ะ จะอยู่เคียงข้างไปตลอดๆจร้า
    #45
    0