รักจรดใจ

ตอนที่ 29 : ตอนที่ 12.1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 295
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    8 ก.ค. 61

เสียงลากเฟอร์นิเจอร์ภายในห้องทำให้คนที่ยืนใช้สมาธิอยู่นั้นหันมองทันที ปฏิรพละสายตาจากภาพที่มองอยู่ นัยน์ตาสีนิลเป็นประกายวับเพียงครู่ก็หายไป พลอยโพยมมัวแต่สำรวจทุกอย่างในห้องก็เลยไม่เห็นว่าเขายืนอยู่ตรงนี้

          “อะแฮ่ม”

          เสียงกระแอมกระไอดังมาจากมุมหนึ่งของห้อง พลอยโพยมกวาดตามองดูจึงเห็นคนตัวสูงยืนแอบอิงหน้าต่างมองมายังเธอ

          “ฉันเข้ามารบกวนหรือเปล่าคะ” หญิงสาวเอ่ยท่าทีค่อนข้างเกรงใจเจ้าของบ้าน

          “นิดหน่อย คุณเข้ามาทำอะไรในห้องนี้”

          “พอดีว่ากำลังหาอะไรทำแก้เซ็งน่ะค่ะ”

          “แล้วหาเจอไหม” คำถามทอดเสียงอ่อนโยนกว่าทุกครั้ง

          “เจอ...แล้วค่ะ” หัวใจพลอยโพยมเต้นโครมคราม เพราะเจอคนที่กำลังทำให้หวั่นไหวแบบไม่ทันตั้งตัว นัยน์ตาสีนิลคู่นั้นราวกับว่ากำลังค้นหาบางอย่างในตัวเธออยู่ จู่ๆ แขนขาก็เกิดหมดเรี่ยวแรงขึ้นมาเสียอย่างนั้น

          “อะไรล่ะที่เจอ”

          “โต๊ะ กับเก้าอี้ค่ะ” คนตัวเล็กหลบสายตา แกล้งทำเป็นเดินไปเปิดผ้าคลุมผืนอื่นดู

          “ตัวเล็กๆ คงลากไม่ไหวหรอก คุณถูกดลภพหลอกให้ขึ้นมาที่นี่ล่ะสิ”

          “หือ...ทำไมละคะ”

          “ทำไมผมต้องบอก แต่ไหนๆ ก็มาแล้วก็ช่วยเลือกผ้าคลุมเตียงให้หน่อยได้ไหม”

          “คะ...” เธอคิดว่าตัวเองฟังผิดไปแน่ๆ

          “ใกล้ๆ มือน่าจะเป็นตู้นะ ลองเปิดผ้าคลุมออกดู ผ้าคลุมน่าจะอยู่ในนั้นแน่ๆ”

          พลอยโพยมทำตามที่เขาบอก หญิงสาวเปิดและค้นหาผ้าคลุม แล้วก็พบว่ามันอยู่ในนี้จริงๆ ด้วย

          “เจอแล้วค่ะ”

          “ใช้สีไหนดี” เขาเอ่ยขณะที่เดินเข้ามาใกล้ๆ

          “มีหลายสี หลายลาย เลือกไม่ถูกค่ะ มีแต่ลายสำหรับผู้หญิง ถ้าใช้ปูนอนคุณปุ่นจะนอนได้หรือคะ” พูดแล้วแทบจะกัดลิ้นตัวเองไว้ ที่นี่เกือบกลายเป็นเรือนหอ ถ้าเขาจะใช้ผ้าคลุมสีแบบนี้นี้ก็คงมีแค่เหตุผลเดียว นั่นคือ...ความรัก

          “ก็เอาแบบที่ชอบ ไม่เห็นจะยาก”

          “จะดีเหรอคะ”

          “อืม”

          “งั้นเอา สีฟ้าค่ะ จะได้หลับสบายๆ หน่อย”

          ปฏิรพเดินมาหยิบผ้าคลุมจากมือของคนตัวเล็ก สีหน้าเขาเฉยมากจนคนเลือกใจตุ้มๆ ต่อมๆ ไม่รู้ว่าเขาพอใจหรือไม่พอใจกันแน่

          “ฉันว่าเปลี่ยนเอาสีเทาขาวดีกว่าไหมคะ มันน่าจะเหมาะกับผู้ชายมากกว่า” หญิงสาวยื้อผ้าคลุมไว้ เผื่อเขาจะเปลี่ยนใจ

          “ขี้เกียจเลือก เอาสีนี้แหละ”

          “แต่...โอ๊ะ!” พลอยโพยมถลามาข้างหน้าเล็กน้อย เพราะตั้งใจยื้อไว้แน่น แต่ไม่คิดว่าเขาจะดึงผ้าคลุมแรงๆ

          ดวงตาหวานเบิกกว้างขึ้น รู้สึกหายใจลำบากเมื่อต้องสบตากับเขาในระยะที่ใกล้ๆ แบบนี้

          “สวยดี” ถ้อยคำเอ่ยรดใบหน้าหญิงสาว ซึ่งกลายเป็นสีชมพูระเรื่อทันที

          พลอยโพยมปล่อยผ้าคลุมหลุดมือ แล้วถอยออกมาสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ หลังจากที่กลั้นหายใจไว้อยู่นาน

          “ฉันว่า ตัวเองไม่ค่อยเหมาะกับงานนี้เท่าไหร่ เดี๋ยวไปหาอะไรอย่างอื่นทำดีกว่าค่ะ”

          “อยากหลับก่อนสักนิดไหม”

          “คะ” เธอไม่ได้เกิดมาเพื่อนอนนะ แต่หมอปุ่นกำลังจะทำให้เธอกลายเป็นคนแบบนั้น “ไม่ดีกว่าค่ะ ช่วงบ่ายแบบนี้นอนไม่หลับแน่ค่ะ”

          “แต่ถ้าไม่นอนตอนนี้ คืนนี้ก็อาจไม่ได้นอนแล้วนะ”

          พลอยโพยมหันไปซ่อนหน้า เธอรู้สึกไม่เข้าใจหมอปุ่นเข้าไปทุกทีๆ หรือว่าเขาจะมีปัญหาเรื่องการนอนหลับ ก็เลยชอบย้ำคิดย้ำทำเรื่องนี้กับคนอื่นเป็นพิเศษ

รบกวนฝากนิยายอีกเรื่องที่ตัดสินใจเอามาทำเป็นอีบุ๊คจ้ะ เรื่องนี้หยิบมาอ่านทีไรก็ยิ้มทั้งน้ำตาทุกที เพราะชอบคาแร็กเตอร์ของตัวละคร ชอบความมีกึ๋นของนางเอก ทั้งที่นางเองก็ไม่ได้เข้มแข็งเท่าไหร่ แต่นางก็เป็นหลักให้คนอื่นเสมอ นางไม่ได้มาเล่นๆ ทุกงานที่นางเข้าไปเผือกล้วนแต่ทำให้คนข้างๆ เงิบได้ตลอดเวลา รักนาง รีริน รักโมกข์ เพราะตอนเขียนนึกถึงผู้ชายที่ต้องเอารีรินให้อยู่หมัด ฉลาดน้อยกว่านางไม่ได้ไม่งั้นนางกินเรียบ


รีริน กับ ลีลินถ้าใครเคย แค่ฟัง แต่ไม่ได้เห็นกับตาว่า รีริน กับ ลีลิน นั้นเขียนต่างกัน ก็จะเข้าใจเพียงว่า ผู้หญิงคนนั้นชื่อลีลินเพราะผู้เอ่ยเรียกนั้นเลี่ยงการกระดกลิ้น คล้ายกำลังลวงหลอก ทว่าความจริงแล้ว รีรินเป็นผู้คุมเกมส์ทั้งหมด เธอเหนือกว่าเอวิกา แต่ไม่ยอมอยู่สูงกว่าลีลิน หงส์ไร้รังตัวนี้ ยอมบินอย่างโดดเดี่ยวเพื่อค้ำจุน ภารดาให้คงมั่น เพียงนามที่มองว่าไร้ค่า กลับพลิกชะตาโมกข์ไปชั่วชีวิต

นิยาย เงาสีเพลิง

สามารถโหลดนิยายอ่านได้ที่นี่นะจ๊ะ

http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjk2NTAxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNzc5NzUiO30

                   ฝากคุณโมกข์ กับรีรินไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะจ๊ะ เพิ่งวางขายจ้ะ จัดโปรโมชั่น หลบฝน อ่านนิยายคลายเหงาอยู่นะจ๊ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

49 ความคิดเห็น