VENUS OF KILLER [Blackpink x bts ]

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,012
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 164 ครั้ง
    14 ต.ค. 62




save me
ปลดปล่อยฉันที








ฟรึบ ฟรึบ ฟรึบ 
เสียงเท้าที่เหยียบไปบนหญ้าอย่างเร็ว พร้อมกับตัวที่ค่อยๆก้มโค้งหมอบไปตามหญ้าที่ถูกตัดแต่งเอาไว้เพื่อไม่ให้คนที่เดินถือปืนเดินไปเต็มบริเวณมองมาเห็น
แกร็ก  ก่อนจะตามด้วยเสียงชักปืนที่เป็นเหมือนเสียงเรียกเพื่อเตรียมพร้อม
" ฮยอง พร้อมนะ " เสียงผู้ที่ดูเหมือนจะเป็นผู้นำและมีสติสัมปะชัญญะที่สุดเอ่ยถามขึ้นทำให้คนที่นั่งมองไปข้างหน้าพร้อมกับปืนที่อยู่ในมือหันมาเหลือบมองพร้อมพยักหน้าให้ ทำให้แรปม่อนพยักหน้าตอบคนเป็นพี่ก่อนที่ชูก้าจะยกปืนขึ้นมาชักหลังปืนถอยหลังไปเพื่อเตรียมพร้อม ทำให้แรปม่อนได้แต่พยายามข่มอารมณ์และถอนหายใจเพื่อเรียกสติไม่ให้ตื่นเต้นเช่นเดียวกับเจโฮปและจิน ที่มีสีหน้าไม่ต่างกัน ซึ่งเห็นได้ชัดว่าพวกเขากำลังกังวลอยู่ไม่น้อย
" เอาล่ะ งั้นทำตามแผนที่ว่างกันไว้ ผม ไอ้ โฮป จิน และพวกคนของเรา จะล่อมันให้หันมาสนใจ ส่วนฮยองไอ้วี และจองกุก หาทางหลีกเข้าไปข้างใน 
เครนะ " แรปม่อน พูดยำ้แผนที่วางกันไว้ ทำให้ทุกคนพยักหน้า
" เคร แล้วอย่าลืมนะเรามีเวลาแค่ สามสิบนาที  ก่อนที่ไอ้จีดีจะกลับมาและทุกอย่างจะจบ ฮยองและพวกเมิงต้องรีบพาทั้งสองคนออกมาให้ได้ เข้าใจไหม " แรปม่อนยำ้ ใช่ วันนี้คือวันที่จีดี ไม่อยู่บ้านเพราะต้องไปคุยเรื่องธุรกิจด้านมืดกับเครือข่ายของเขาซึ่งแน่นอนว่าเขาก็ให้คนคอยตามสืบและรู้นั้นแหละ ทำให้วันนี้พวกเขาจึงตัดสินใจที่จะบุกมาเพราะว่าอย่างน้อย ก็ต้องมีคนติดตามเจ้านายของมันไปบางเลยเป็นโอกาศเหมาะ
" อืม " ชูก้าพยักหน้าเข้าใจเช่นเดียวกับอีกสองคน 
" เอาล่ะ งั้นอีกหนึ่งนาที พร้อมนะ " เมื่อพูดเสร็จทั้งหมดก็ตั้งท่าเตรียมพร้อมและมองไปยังคฤหาสหลังใหญ่ตรงหน้าที่มีคนถือปืนวนไปมาจำนวนมากเหมือนรับรู้ว่าพวกเขาจะมา
และหลังจากนั้นไม่นาน
ปัง ปังๆๆๆๆๆๆๆ เสียงปืนที่ดังถี่หยิบ ทำให้คนทั้งในบ้านและรอบๆบ้านพากันตกใจหาที่หลบกันจ้าระหวั่นก่อนจะพยายามยิงสวนกลับ 
ปังๆๆๆๆๆ
" ไป !!! " ก่อนจะตามด้วยเสียงที่เหมือนกับสัญญาณอะไรบางอย่างก่อนที่แรปม่อน จิน และ เจโฮป จะลุกขึ้นและยิงรัวๆที่ผู้คนที่กำลังแตกตื่นก่อนจะเดินเข้าไปและพยายามล้อให้พวกนั้นหันมาสนใจซึ่งมันก็เป็นไปตามนั้นจริงๆ ชายชุดดำทั้งหมด ต่างพากันยิงกลับ โดยที่ไม่ทันสังเกตเลยว่ากำลังมีคนแปลงตัวเป็นพวกของมันโดยจัดการกับบริการ์ดที่เฝ้าหลังบ้านอยู่และปลีกตัวเข้าไป เมื่อเข้ามาในบ้านทั้งสามก็พยายามแฝงตัวเข้าไปพร้อมกับบริการ์ด หลายคนๆที่กำลังแตกตื่นและเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ข้างนอกทำให้ไม่มีสังเกตหรือจับได้เลยว่ามีคนนอกแฝงตัวเข้ามาก่อนที่ทั้งสามจะแยกขึ้นไปชั้นบนตามที่ลิซ่าได้บอกว่า เจนนี่ และจีซูอาจจะโดนขังเอาไว้ด้านบน 
และเดินวิ่งขึ้นมา ทั้งสามก็ต้องตกใจกับภาพที่เห็น 
เป็นภาพที่เต็มไปด้วยเลือดที่เลอะเต็มพื้นไปหมดพร้อมกับตามรอยเปื้อนบนกำแพงที่เล่นเอาทำให้นึกถึงหนังสยองขวัญในหนังฆาตกรรมอย่างไงอย่างงั้น และที่พีคไปกว่าคือร่างของคนที่นอนเต็มพื้นจมกองเลือดไปตามทางเดินสามสี่ร่างที่มองก็รู้ว่าพวกเขาไม่มีลมหายใจตลอดทางเดินด้านหน้าพวกเขา
"นะ นะ นี้ นี้มันเกิดอะไรขึ้นอ่ะ " เสียงจองกุกเอ่ยถามออกมาอย่างตกใจกับภาพที่เห็นแต่มันกลับไม่มีใครตอบกลับมาเลยเพราะอีกสองคนเองก็ต่างพากันอึ้งและงงกับภาพตรงหน้าเช่นกัน
" อ้ายยย  อย่าเข้ามานะ อ้ายยย " แต่แล้วจู้ๆ ก็มีเสียงดังขึ้นจากในทำให้ทั้งสามหันมองหน้ากันก่อนอย่างครุ่นคิดก่อนที่วีจะวิ่งเข้าไปและตามด้วยชูก้ากับจองกุกที่วิ่งผ่านทางเดินมา และพยายามวิ่งมาตามเสียงร้องที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องเหมือนกำลังร้องขออะไรสักอย่างก่อนที่ทั้งสามจะวิ่งมาหยุด ณ ห้องห้องหนึ่ง ไม่รอช้า ทั้งจองกุกและวีรีบพังปะตูเข้าไปทันที ก่อนจะต้องตกใจและถอยหนีร่างหญิงสาวในชุดเมทแม่บ้านกระเด็นมาตรงหน้าโดยมีเลือดไหลออกมาจากท้องที่ถูกมือกุมเอาไว้พยายามถอยหนีคนตรงหน้าที่ยืนถือมีดกำลังมีเลือดหยดไปที่พื้นด้วยสภาพเนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือดและนั้นทำให้ทั้งสามพากันเงยหน้ามองคนตรงหน้า ก่อนที่พวกเขาจะอ้าปากค้างอย่างพูดไม่ออก
" จะ จีซู " เสียงแผ่วเบาของวีที่เอ่ยเรียกหญิงสาวที่ตนเห็นตรงหน้าออกมาอย่างไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองว่าคนตรงหน้าคือหญิงสาวที่มีรอยยิ้มสดใสและน่ารักคนนี้ตอนนี้การเป็นฆาตกรโรคจิตที่ไล่ฆ่าผู้คนอย่างคนบ้าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่ไม่ต่างอะไรจากสัตว์ที่กำลังสัตว์​คลั่ง​ เขาได้แต่อ้าปากค้างมองร่างบางที่กำลังใช้มีดแทงไปที่ร่างหญิงสาวอีกคนที่นอนอยู่ทีแล้วทีเล่าอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด โดยที่ไม่ได้สนใจเลยว่าร่างนั้นจะหยุดหายใจไปแล้วหรือไม่
" จะ จีชู จีชู จีชู!!!! " และนั้นทำให้วีตะโกนออกเพื่อหวังจะให้คนข้างหน้าหยุดและมันก็ได้ผลหญิงสาวร่างเล็กสะดุงตกใจก่อนจะหันมามองตามเสียงที่เรียก
" นะ นาย นาย นายมาช่วยฉันแล้วเหรอ นะนาย " จีซูลุกออกจากร่างตรงหน้าและหันมาพูดกับคนที่เรียกเมื่อกี้พร้อมพยายามเดินเข้ามาหาทีละเก้าด้วยรอยยิ้มที่จะร้องไห้และยิ้มไปพร้อมกัน ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่แปลกไปจากเดิมมากๆ ซึ่งวีเองก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปได้ทำเพียงแต่มองร่างที่ค่อยๆเดินเข้ามาหาตนในสภาพสะบักสะบอมอย่างพูดไม่ออก แต่แล้วร่างที่ยิ้มก็หยุดชะงักไปก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีหน้าเรียบนิ่งแทนทำให้วีขมวดคิ้วแลเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาแทน
" อย่าเข้ามานะ ไม่งั้นฉันแทง " แต่แล้วเขาก็ต้องชะงักไปเมื่อหญิงสาวเปลี่ยนสายตาโกรธแค้นและอำมหิตปรากฏขึ้นอีกครั้งพร้อมมีดที่จ่อมาตรงหน้าร่างหนาที่กำลังเดินเข้าไปทำให้ทั้งจองกุกและชูก้าอดห่วงไม่ได้ แต่นั้นกลับไม่ได้ทำให้ร่างหนากลัวเลยแต่เป็นจะร้องไห้แทนมากกว่านำ้ตาใสๆเริ่มคลอที่เบ้ามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยแววตาที่รู้สึกผิด ใช่เขากำลังรู้สึกผิด ผิดที่มาช่วยเธอช้าไปปล่อยให้เธอต้องตรงอยู่ในสภาพแบบนี้ สองขาค่อยๆเดินเข้ามาหาร่างบาง ทำให้ร่างเล็กเริ่มมีแววตากลัวคนตรงหน้าและค่อยๆถอยหลังหนี
" บอกว่าอย่าเข้ามาไง ไม่งั้นฉันแทงจริงๆนะ " เสียงที่บ่งบอกคนตรงหน้าพร้อมแววตาที่จ้องเขม็งพร้อมกับเลือดที่เต็มมือไปหมดกำลังสั่นระริกและถอยหนีเรื่อยๆอย่างไม่กล้าสู้กับคนตรงหน้า
" ขอโทษ ฉันขอโทษ ฮึก ฉันขอโทษ  ฉันขอโทษ " แต่แล้วร่างหนาที่เดินเข้าไปก็ทรุดลงไปนั่งคุกเข่ากับพื้นก้มหน้าให้นำ้ตามันไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้เมื่อเห็นคนตรงหน้าที่ตอนนี้กลายเป็นปีศาจในร่างมนุษย์แล้ว  ฉันขอโทษ ฉันผิดเอง ถ้าฉันมาช่วยเธอไว้เร็วกว่านี้ เธอก็คง ไม่เป็นแบบนี้
" ไอ้วี / ฮยอง " เสียงตัดพ้อที่ดังขึ้นทำให้อีกสองคนที่ยืนดูอยู่อดเศร้าแทนไม่ได้เมื่อเห็นร่างที่ทรุดลงไปคุกเข่าและร้องไห้ออกมา
" ฮึก ฉันขอโทษ จีซู ฉันขอโทษ ที่ปล่อยให้เธอต้องเป็นแบบนี้ " วีเงยหน้าพร้อมพูดกับคนตรงหน้าที่กำลังสั่นเทาไปหมดด้วยความกลัวกับท่าทางของร่างหนา
" พอเถอะ อย่าทำร้ายใครอีกเลย หยุดเถอะ ถ้าจะทำก็ทำฉันเถอะ อย่าให้มือเธอต้องเปื้อนเลือดไปมากกว่านี้เลย ฉันขอร้อง " เสียงที่เอ่ยบอกพร้อมกับนำ้ตาที่ไหลลงมาด้วยสีหน้าทั้งเสียใจและขอร้องกับหญิงสาว
" ได้ยินฉันไหมจีซู หยุดสักที ฮึก พอสักทีเถอะ ฉันขอร้อง ฮึก " เมื่อพูดเสร็จร่างหนาที่ก้มหน้าลงไปร้องไห้อย่างห้ามไม่ได้ เจ็บเหลือเกิน  การที่ต้องทนอยู่เหมือนตายทั้งเป็นกับการที่คนรักตายไปมันก็มากพอแล้ว นี้อะไร ทำไม พระเจ้าต้องทำแบบนี้ด้วย ทำไม ต้องให้ผมมาเห็นคนที่ตัวเองรักการเป็น ไอ้โรคจิตไล่ฆ่าคนแบบนี้ด้วย จะทรมานกันไปถึงไหน แต่ถึงอย่างงั้นเธอก็ไม่ผิดหรอก ใช่เธอไม่ผิด หากนี้มันคือความเจ็บปวดที่เธอได้รับมันก็สมควรแล้ว คนที่ผิด มันคือผมเอง ใช่ผมเองที่ผิด ผิดที่ไม่เคยช่วยหรือปกป้องเธอจากไอ้เรื่องบ้าๆนี้ได้เลย


เป้งง เสียงมีดที่หล่นกระทบพื้นพร้อมกับร่างบางที่คอยๆนั่งลงตรงหน้าชายหนุ่มที่ยังคงก้มหน้าร้องไห้อยู่ มือเล็กที่เปื้อนเลือดค่อยๆเอื่อมไปจับใบหน้าหนาให้เงยหน้าขึ้นพร้อมกับนำ้ตาที่ค่อยๆไหลออกมาเมื่อเห็นใบหน้าของชายตรงหน้าที่มือเล็กที่เปื้อนเลือดกำลังจับอยู่ 
" ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขะ.." ไม่ทันที่หญิงสาวจะได้พูดขอโทษออกมาอีกร่างเล็กที่ถูกดึงเข้าไปกอดโดยร่างหนาก่อนที่เธอจะปล่อยโฮออกมา  ทั้งเสียงร้องและความรู้สึกที่ขนาดคนยืนฟังอยู่ยังรู้ว่าเธอคงจะเจ็บปวดไม่น้อยเช่นกัน เจ็บปวดกับสิ่งที่ได้รับ รวมไปถึงเจ็บปวดกับสิ่งที่เธอทำ ร่างเล็กได้แต่ปล่อยให้นำ้ตาไหลออกมา  ก่อนที่วีจะผละออกและยกมือเล็กที่เปื้อนเลือดขึ้นมาก่อนจะนำมันไปเช็ดกับเสื้อของเขาเพื่อให้คราบเลือดนั้นหายไปโดยไม่ไดเสนใจว่าเสื้อมันจะเปื้อนเปอะยังไง ก่อนจะเอื้อมมือไปเช็ดนำ้ตาหญิงสาวที่ไหลออกมาและพยายามกลืนก้อนสะอึกตัวเองและเปลี่ยนเป็นสีหน้าเป็นยิ้มแทน
" ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัว ฉันมาช่วยแล้ว ไม่ต้องกลัว ฉันจะพาเธอออกไปจากที่นี้ เราจะออกไปจากที่นี้ด้วยกัน " วีว่าและนั้นทำให้จีซูยิ่งร้องไห้ออกมาโผล่เข้ากอดวีเอาไว้อย่างแน่นเหมือนกลัวเขาจะหายไปทำให้วีได้แต่
ลูบหลังปลอบพยายามกลั่นเสียงร้องของตัวเองเอาไว้ไม่ให้หญิงสาวได้ยินว่าเขาก็เจ็บปวดไม่แพ้กัน ก่อนจะพยายามปรับวีหน้ายิ้มเอาไว้
" ป้ะ งั้นไปกันเถอะ " วีว่าบอกทำให้จีซูจะผละออกและพยักหน้า ก่อนที่ทั้งสองจะลุกขึ้นเดินออกมา
โดยมีจองกุกและชูก้าที่ยืนอยู่หน้าประตูยิ้มบางๆให้  แต่แล้วเมื่อหญิงสาวเห็นหน้าชูก้าเธอก็เปลี่ยนเป็นตกใจแทนเหมือนคิดอะไรออก
" มีอะไรเหรอ จีซู " วีเอ่ยถามเมื่อเห็นสีหน้าหญิงสาว
" จะ เจนนี่ เจนนี่ ต้องรีบไปช่วยเจนนี่  " จีซูว่าอย่างร้อนรนด้วยความเป็นห่วง
" ใจเย็นๆนะ ใจเย็นๆ  พวกเราไปช่วยแน่ แต่เธอต้องใจเย็นก่อน " 
" เจนนี่ อยู่ไหนจีซู "  ชูก้าเอ่ยถามทำให้จีซูหันไปมอง
" ฉันไม่แน่ใจ แต่ถ้าให้ฉันเดา ฉันว่า น่าจะอยู่ที่...."








          ณ ห้องสีขาวที่มีเตียงตั้งอยู่ท่ามกลางกำแพงที่ถูกขีดเขียนไปด้วยคำต่างๆจากฝีมือของคนในห้องที่ร่างบางร่างหนึ่งกำลังนอนนิ่งเงยหน้ามองเพดานด้วยแววตาที่นิ่งไม่ไหวติ่งใดๆ ขาทั้งสองข้างถูกล่ามไปด้วยโซ่เส้นใหญ่ที่ยึดเธอเอาไว้กับเตียง 

โซ่ที่เป็นเครื่องพันธนาการไม่ให้ไปไหน แต่ถึงอย่างงั้น สิ่งนี้ก็ยังไม่ใช่เครื่องพันธนาการที่ทำให้เธอไปไหนไม่ได้ที่แท้จริง แต่สิ่งที่เป็นตัวยึดติดตัวเธอเอาไว้ให้จมอยู่บนเตียงแห่งนรกนี้  มันกับคือสิ่งที่วางอยู่ข้างเตียงเธอต่างหาก ขวดใสเล็ก ๆ กับเข็มฉีดยาที่ถูกวางเอาไว้ พร้อมกับถาดที่รองมันอยู่ บ่งบอกได้ว่าเมื่อไม่นานมานี้เธอเพิ่งจะโดนไอ้คนหัวใจเลวทรามฉีดมันให้กับเธอ และต่อให้เธอไม่ต้องการมันมากเท่าไร แต่ร่างกายมันกลับตอบสนองตรงข้ามกันร่างบางได้แต่ปล่อยให้นำ้สีใสถูกฉีดเข้ามาในร่างกายอย่างเต็มใจ ถึงแม้ภายในเธอจะกรีดร้องเรียกให้ใครช่วยหยุดอย่างเจ็บปวดก็ตาม  รอยยิ้มบางๆปรากฏบนใบหน้าหญิงสาวที่กำลังนอนเงยหน้าดูเพดานสีขาวด้านบน นี้แหละที่เขาว่ากันว่า โรคแห่งจินตการมักจะมีความสุขแล้วมันมีความสุขจริงๆงั้นเหรอ มันใช่อย่างงั้นเหรอ นี้นะเหรอ ที่เรียกว่าความสุข ความสุขจอมปลอมที่คุณสร้างขึ้นความสุขที่กัดกินประหนึ่งเหมือนมะเร็งที่ค่อยๆลามทำร้ายร่างกายไปทีละนิด ความสุขที่เหมือนกับมีดาบนับสิบแทงหัวใจคุณอยู่ตลอดเวลา นี้นะเหรอ ความสุข หากบนโลกนี้มีความสุขแบบนี้ ฉันไม่ขอมีมันซะดีกว่า เราว่า การที่เราไม่มีความสุขเลย มีแต่ความสุขอาจจะดีกว่าด้วยซำ้ ตอนนี้จิตใจของหญิงสาวไม่ได้ต่างอะไรกับการถูกขังอยู่ในห้องที่กำลังล้อมรอบไปด้วยไฟที่เผ่าไหม้ทั้งสีด้านของห้องที่ถูกปิดตายความร้อนของไฟ มันกำลังทำให้หญิงสาวได้แต่กอดเข่านั่งอยู่กลางห้องรับไอร้อนรอบๆนั้นอย่างทรมาน กับการถูกเปลวไฟ แผดเผ่าซำ้แล้ว ซำ้เล่าจนกลายเป็นแผลเต็มตัวไปหมด แต่ถึงอย่างงั้น ก็ยังไม่สามารถหนีออกจากห้องไปได้ เพราะเธอไม่รู้วิธีที่จะดับไฟยังไง ให้มันดับ เพื่อที่เธอจะได้ออกไปได้ 

" ฮ่าๆๆๆๆๆ  ฮึก ฮ่าๆๆๆๆ  ฮึก " เสียงที่หัวเราะออกมาพร้อมกับนำ้ตาที่ไหลจากการร้องไห้ ทำให้ไม่มีใครรู้เลยว่าตอนนี้เธอกำลังเป็นอะไรกันแน่ จะเสียใจหรือมีความสุขดี 

ปังๆๆๆ  ปึก  ปัง!!! เสียงปืนที่ดังจากด้านนอก ก่อนจะตามด้วยเสียงพังประตูที่เล่นเอาประตูหลุดไปทั้งแทบ และปรากฎร่างคนที่เป็นต้นเหตุวิ่งเข้ามาในห้อง
" เจนนี่ " ร่างหนาชะงักมองร่างบางที่นอนถูกล่ามโซ่อยู่บนเตียงโดยที่ไม่สนใจหันมามองเขาเลย เธอยังคงเงยหน้ามองและยิ้มให้เพดานอยู่อย่างงั้น
" เจนนี่ เจนนี่ เจ..." และตามด้วยคนที่ตามเข้ามาอีกคนก่อนที่เสียงนั้นจะกลืนหายไปอย่างไม่อยากเห็นภาพตรงหน้า
" จีซู จีซู จี เจนนี่ " เสียงที่ไม่คาดคิดที่วิ่งตามหญิงสาวเข้ามาก่อนที่เข้าจะชะงักไปเช่นกัน ร่างบางที่ซูบผอม ขอบตาดำคลำ สภาพร่างกายไม่ต่างอะไรจากคนป่วยเป็นโรค ทำเอาจีซู แทบล้มทั้งยืน จนวีต้องประคองไว้ และนั้นทำให้ชูก้าที่ยืนนิ่งสตั้นไปเหลือบไปมองข้างเตียงก่อนจะพบกับของที่วางอยู่ทำให้เขาพอจะเข้าใจความจริง รวมไปถึงรอยขีดเขียนต่างๆรอบห้องนี้ ขาทั้งสองข้างพยายามทรงตัวและค่อยๆเดินเข้าไป ถึงมันแทบจะไม่มีแรงเหมือนจะทรุดลงไปหลังจากเห็นภาพของคนที่นอนอยู่ก็เหอะ แต่เขาก็พยายามตั้งสติและเดินเข้าหยุดอยู่ข้างๆหญิงสาว ก่อนจะเอามือ
เอื้อมไปลูบหัวหญิงสาวอย่างเบามือ ทำให้หญิงสาวเหลือบมามองคนด้านข้าง ด้วยแววตาว่างเปล่า ทำให้ชูก้าพยายามกลั้นนำ้ตาที่มันจะไหลเอาไว้ และพูดออกไป อย่างกลำ้กลืนฝืนทนสุดๆ
"  ฉะ ฉัน ฉันมาช่วยแล้ว กลับบ้านกันนะ ไม่ต้องกลัว " ชูก้าว่าและยิ้มให้หญิงสาวและนั้นทำให้เจนนี่ยิ้มตอบอย่างไร้เดียงสาเหมือนเด็กก่อนที่ชูก้าจะกำหมัดแน่นเหลือบไปมองขวดยาที่วางอยู่และหยิบมันขึ้นพร้อมบีบมันแตกขามือด้วยความโมโหสุดๆ แต่เขาก็พยายามระงับอารมณ์เอาไว้ ก่อนจะหันไปพยักหน้าบอกวีทำให้วีเข้าใจและดึงจีซู ให้ออกห่างเพื่อที่เขาจะยิงไปโซ่ที่ล่ามหญิงสาวเอาไว้จนเป็นแผลและรอยเลือดไหลซึมที่ข้อเท่าจนหลุดออกก่อนจะหันมายิ้มให้เจนนี่
" ป้ะ ออกไปจากที่นี้กัน เธอเป็นอิสระแล้ว ไม่ต้องห่วงฉันจะไม่ให้ใครมาทำอะไรเธอ ฉันจะปกป้องเธอเอง เจนนี่ " และนั้นทำให้หญิงสาวยิ้มแป้นเมื่อได้ยินคำว่าเป็นอิสระก่อนที่จะลุกนั่งและเอื่อมมือไปจับมือชูก้าที่ยื่นมาจับเธอของเธอ ด้วยแววตาที่ตื่นเต้นอยากออกไปจากที่นี้เต็มทน 
" คุณ​จะพาฉันออกไปจากที่นี้จริงๆนะ " ความรู้สึกเหมือนอะไรจุกเข้าที่อก เสียงสดใสที่ถามขึ้นทำให้ทั้งวีและจีซูหันมามองก่อนที่ชูก้าจะค่อยๆปรับสีหน้ายิ้มตอบคนที่กำลังรอคำตอบเขาอยู่ ความรู้สึกที่เหมือนกับว่าคนตรงหน้าเป็นคนที่ไม่รู้จัก หรือเหมือนกับว่า คนตรงหน้าถูกลืมไปชั่วขณะ ในความทรงจำตอนนี้ที่กำลังถูกครอบงำด้วยมารร้ายที่กัดกินเธออยู่ 
" อืม ใช่ เพราะงั้น ไปกับฉันนะ ฉันจะพาเธอออกไปเอง " ชูก้าว่าทำให้เจนนี่ดีใจยกใหญ่และกระโดดลงจากเตียงทันทีและนั้นทำให้วีรีบพาจีซูออกไป ตามด้วยชูก้าที่จับมือจูงเจนนี่ตามมา  โดยอีกมือหนึ่งที่กำปืนแน่นด้วยความโกรธ ใช่ตอนนี้เขาโกรธมาก โกรธคนที่ให้คนที่เขารักของเป็นแบบนี้ และต้องลืมเขาไปอีกครั้ง 
ปังๆๆๆ เสียงปืนที่ถูกยิงสกัดโดยจองกุกที่คอยยิงกันเอาไว้ ก่อนที่คนที่เข้าไปจะเดินออกมากัน
" ฮยอง เราต้องรีบแล้ว อีกห้านาที พวกนั้นจะมาถึงที่นี้ " จองกุกว่าบอกทำให้ทั้งวีและชูก้าพยักหน้าเข้าใจก่อนที่ชูก้าจะลากเจนนี่ให้เดินตามพร้อมยิงปืนไปที่คนตรงหน้าอย่างเลือดเย็น เหมือนกับระบายความโกรธที่มีโดยไม่มีหยุด จนคนพวกนั้นนอนกองไปกับพื้น ก่อนจะตามด้วยวีที่ดึงจีซูให้วิ่งตามมา โดยมีจองกุกคอยระวังหลังให้ และไม่นานทั้งห้าก็ออกมาถึงหน้าบ้านที่กำลังปะทะกันอยู่อย่างเมามัน ก่อนจะปลีกตัวไปอีกทางเพื่อไปยังรถที่จอดอยู่ตรงบริเวณที่นัดหมาย และเมื่อเห็นสัญญาณ จากจองกุกที่จุดพลุขึ้นฟ้า ทำให้ ทั้งจิน แรปม่อน และเจโฮปรับรู้ก่อนจะพยายามถอยออกมาและดิ่งไปยังรถทันที 










ณ​ เซฟเฮาส์​

สองเท้าที่ได้แต่เดินไปมาพร้อมกับเสียงลุกยืนของใครบางคนที่เอาแต่เฝ้ามองและจดจ่อไปหน้าบ้านอย่างกังวลและเป็นห่วงด้วยใจตุ่มๆต่อมๆ​  ทำเอาคนที่นั่งอยู่ด้วยยิ่งได้แต่ถอนหายใจเป็นห่วงไม่แพ้กัน
" จิ เมื่อไรจะกลับมานะ " เสียงสาวตาโตเอ่ยออกมาพร้อมลุกขึ้นยืนมองไปที่หน้าประตูทางเข้าก่อนจะนั่งลงที่เดิม
" ฉันว่าเดี๋ยวก็มาแหละแกใจเย็นๆก่อน " โรเซ่ว่าปรามเพื่อคนที่เอาแต่ลุกนั่งๆใจเย็นลง
" แต่ฉันเป็นห่วงเป็นนิ แถม  ฉันไม่รู้ว่า  พวกนั่นจะช่วยสองคนนั่นได้รึเปล่า " ลิซ่าตอบด้วยสีหน้าที่ดูเคร่งเครียดสุดๆ 
" เอาหน่า อย่าเพิ่งกังวลไป ฉันว่า ยังไงพวกพี่ๆแกก็ต้องช่วยเจนนี่กับ พี่จีซูได้ " โรเซ่ว่าปลอบพร้อมตบไปที่ไหล่ทำให้ลิซ่าได้แต่ถอนหายใจก่อนที่โรเซ่จะยิ้มอ่อนๆให้ ซึ่งเอาจริงๆแล้ว ความรู้สึกเธอตอนนี้ก็ไม่ได้แตกต่างอะไรกับลิซ่าเลย ร้อนลุ่มไม่แพ้กัน 

แต่แล้ว จู้ๆ ก็มีเสียงรถตู้ที่เคลื่อนมาจอดหน้าบ้านดังขึ้นทำให้ทั้งสองพากันลุกขึ้นยืนจากโซฟาและมองผ่านกระจกเพื่อมองไปยังรถที่ถูกจอดลง
" พี่จีซู เจนนี่ " ไม่รอช้าลิซ่ารีบวิ่งออกไปหน้าบ้านทันทีตามด้วยโรเซ่ที่ไม่รอช้าเหมือนกัน เมื่อวิ่งมาถึงหน้าบ้านทั้งสองก็หยุดอยู่ตรงรถที่จอดอยู่ก่อนที่ประตูจะเปิดพร้อมกับบุคคลที่เดินลงมาทีละคนซึ่งคนแรกคือ เจโฮป แรปม่อน  ก่อนจะตามด้วยวีทั้งสองพากันมองด้วยสายตาที่ทั้งลุ้นและหัวใจที่เต้นกังวลไปหมดเพราะสีหน้าแต่ละคนที่เดินลงรถมา และนั้นทำให้ทั้งสองพากันจับมือแน่น ก่อนที่ไม่นาน ก็มีหญิงสาวในชุดสีขาวที่มีรอยเลือดติดอยู่ตามด้วยเดินลงและนั้นทำให้ทั้งสองยิ้มกว้างพร้อมนำ้ตาที่ไหลลงมาอย่างรวดเร็ว
" พี่จีซู !! " ไม่รอช้าทั้งสองโผล่เข้ากอดจีซูจนเธอไม่ทันตั้งตัวเซถอยหลังไปนิดหน่อยแต่ก็ยังทรงตัวได้ และด้วยความตกใจทำให้เธอไปไม่ถูกเมื่อเห็นน้องสาวทั้งสองร้องไห้และโผล่กอดเธอเอาไว้แน่นและนั้นทำให้เธอรู้สึกเขินๆเหลือบมองบังทันนิดหน่อยและเหมือนบังทันจะรู้สึกตัวทำให้พวกเขาพากันมองไปทางอื่นก่อนที่เธอจะพูดปลอบและเด็กน้อยทั้งสองที่กำลังกอดเธอกลมอยู่
" นี้ เลิกร้องไห้ได้แล้ว ร้องทำไมเนี้ย พี่ไม่เป็นอะไรแล้ว "จีซูว่าพร้อมผละทั้งสองออก
" ฮึก ไม่เอาอ่ะ งื้ออ พี่รู้ไหมหนูเป็นห่วงพี่มากเลยนะ ฮือๆๆๆๆๆๆ " ลิซ่าว่าและเข้าไปกอดจีซูอีกครั้ง
" ใช่ พวกหนูเป็นห่วงพี่มากกลัวพี่จะเป็นอะไรไปแล้วรู้ไหม ฮือๆๆๆๆ " ตามด้วยโรเซ่ และนั้นทำให้จีซูอดขำไม่ได้กับความงอแงของทั้งสอง
"  ก็นี้ไงพี่ไม่เป็นอะไรแล้ว หยุดร้องได้แล้ว ร้องเหมือนเด็กสามขวบไปได้ " จีซูแขวะทำให้ทั้งสองผละออกและทำหน้าหมุยแต่ก็จัดการเช็ดนำ้ตัวเองออกก่อนจะพากันหันไปมองตามสายตาจีซูที่เพยิดให้มองข้างหลังก่อนจะเห็นบังทันกำลังกลั่นขำอยู่ทำให้ทั้งสองสงสายตาค้อนให้จนบังทันต้องตึงหน้าและทำสีหน้านิ่งๆแทน
" แล้วว่าแต่ ทำไมเนื้อตัวพี่ถึงได้มีแต่เลือดแบบนี้ล่ะ เกิดไรขึ้นเหรอ " โรเซ่เอ่ยถามซึ่งลิซ่าก็พยักหน้าสงสัยเช่นกันทำให้จีซูสะอึกชะงักไปก่อนจะมองไปทางวีด้วยความกังวลอะไรบางอย่างและหันมามายิ้มให้ทั้งสอง
" ไม่มีอะไร ไว้เดี๋ยวพี่เล่าให้ฟัง " จีซูว่าบอกทำให้ทั้งสองพยักหน้าก่อนจะมองไปรอบๆอย่างหาใครบางคน
" เออแล้ว เจนนี่ กับคนอื่นๆล่ะคะ?? "ลิซ่าเอ่ยถาม พร้อมมองไปยังอีกสามคน แต่ยังไม่ทันได้ตอบก็มีรถอีกคันวิ่งมาจอดข้างๆรถคันที่เธอยืนอยู่ ก่อนจะดับเครื่องลงและตามด้วยบุคคลที่เดินลง ซึ่งคนแรกก็คือจิน  จองกุก และก็ชูก้า ที่เดินคอตกลงมาพร้อมสีหน้าที่ดูเหมือนมีอะไรในใจก่อนที่จะเหลือบเข้าไปมองในรถและเดินเข้าไปในบ้านทันทีโดยที่จองกุกพยายามจะเรียกไว้ก็ไม่ทัน ทำให้จินต้องตบไหล่บอกให้ปล่อยไป และนั้นทำให้ทั้งลิซ่าและโรเซ่พากันงงไม่เข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่แล้วยังไม่ทันเข้าใจอะไร คนสุดท้ายที่เดินลงรถมาทำให้ทั้งสองหันไปมองและยิ้มกว้างพร้อมจะวิ่งเข้าไปหา แต่
กึก  
" อย่าเข้ามา!!" เสียงที่ร้องออกมาพร้อมหน้าตาท่าทางที่หวาดกลัวตัวสั่นไปหมดทำให้ลิซ่าและโรเซ่ชะงักไปอย่างตกใจกับคนตรงหน้าที่กำลังมีท่าทีตัวสั่นเทามองเธอด้วยแววตากลัวอยู่ 
" เจนนี่ "
" อย่าเข้ามา!! " เธอว่าพร้อมเดินถอยหลังจนติดรถและมองไปรอบๆก่อนจะทรุดไปนั่งกับพื้นกอดตัวเองแน่น 
" นะนี้ นี้มันหมายความว่าไงกันคะ ทำไมถึง ทำไมเจนนี่ถึง "ลิซ๋าถามออกมาและมองไปที่ทุกคนเพื่อต้องการคำตอบแต่กลับไม่มีใครเอ่ยปากเลยสักคนทุกคนเอาแต่ก้มหน้า รวมไปถึงจีซุที่พูดไม่ออกถึงแม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าทำไมเจนนี่ถึงเป็นแบบนี้ 
" พี่จีซู เจนนี่..." โรเซ่เอ่ยเรียกเพื่อต้องการคำตอบ ก่อนที่จีซูจะกลำ่กลืนฟื้นทนพยักหน้าตอบไป ทำให้ทั้งสองพากันอ้าปากค้างและค่อยๆหันมามองหญิงสาวที่เอาแต่นั่งกอดตัวเองร้องไห้ด้วยความกลัวไปมา และนั้นทำให้โรเซ่และลิซ่ากำหมัดแน่น ไม่ต้องบอกเธอก็พอรู้ว่าหญิงสาวตรงหน้าเธอโดนอะไรมา ก่อนที่ลิซ่าจะทรุดลงไปนั่งคุกเข่ากับพื้นและก้มหน้าปล่อยให้นำ้ตาไหลออกมาจนมันหยดลงบนมือที่กำหมัดแน่นวางอยู่บนตักทั้งสองข้าง เช่นเดียวกับโรเซ่ที่ได้แต่หันหน้าหนีมองไปทางอื่นอย่างโมโหจนตัวสั่นไปหมดจนนำ้ตาไหลออกมา ซึ่งมันไม่ใช่นำ้ตาแห่งความเสียใจแต่มันคือนำ้ตาที่กำลังบ่งบอกว่าพวกเธอโกรธแค่ไหน แต่ถึงอย่างงั้นก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่มองให้เพื่อนของตัวเองต้องเจ็บปวดกับเรื่องบ้าๆแบบนี้ ท่ามกลางความเงียบไม่มีใครพูดอะไรออกมา 
ผิดกับอีกคนที่เดินเข้ามาบ้านและเดินเข้ามาในห้องตัวเองที่ตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับคนบ้าที่กำลังอาระวาดอยู่ เสียงกระแทกของข้าวของต่างๆที่ถูกเหวี่ยงจากอารมณ์ของคนที่กำลังร้อนเป็นไฟ ทำให้สภาพห้องตอนนี้ แทบจะดูไม่ได้ ทุกสิ่งทุกอย่างพังไปหมด ไม่มีชิ้นดี ไม่ว่าจะเป็นแจกัน โต๊ะเครื่องแป้งทุกสิ่งเละเทะไปหมด ก่อนที่ไม่นานทุกอย่างจะเงียบลงพร้อมกับบุคคลที่นั่งลงที่ปลายเตียงและก้มหน้าลงที่พื้นพร้อมมองไปที่มือตัวเองและกำมันแน่นจนเห็นเส้นเลือดทั้งสองแขน ความรู้สึกตอนนี้ ถ้าเขาเผ่าบ้านหลังนี้ได้เขาคงทำไปแล้ว แต่เขาไม่ทำเพราะเขายังมีสติพอ ร่างหนาหงายหลังเอนตัวราบไปกับที่นอนพร้อมกับแขนที่กางออกวางไปกับเตียงพร้อมเงยหน้ามองเพดานก่อนจะหลับตาลงและปล่อยให้นำ้ตาไหลรินลงมาอย่างไม่อยากลืมตาขึ้น
" ฉันขอโทษเจนนี่ ฉันขอโทษ " เสียงที่เปล่งออกมาของคนที่นอนอยู่พร้อมกับความรู้สึกผิดที่เขาไม่สามารถปกป้องเธอได้ อีกกี่ครั้งแล้วที่ต้องเจ็บปวดอย่างงี้ มันต้องเป็นอย่างงี้ไปอีกกี่ครั้งกัน ทำไมกัน





images by free.in.th
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 164 ครั้ง

448 ความคิดเห็น

  1. #266 Aern5555 (@Aern5555) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 13:49
    โอ้ยยยย สงสารทุกคู่
    #266
    0
  2. #265 0862109680 (@0862109680) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 10:13

    โอ้ยยสงสารเบอเเรงอยากให้สาวๆหายดีละกลับไปแก้แค้นแล้วอ่า ฮืออออสงสารเจนนี่นางเปลี่ยนไป

    #265
    0
  3. #264 Suohansa (@Suohansa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 21:35
    รอค่าาา
    #264
    0
  4. #263 blackpinkapink (@blackpinkapink) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 21:30
    ชูก้าไม่ร้องงง
    #263
    0
  5. #262 Diamond-queen (@Diamond-queen) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 20:59
    สู้ๆนะคะ
    #262
    0
  6. #261 258011 (@258011) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 20:53
    เเงงงงงงสงสารอ่ะ เเต่สงสัยว่าถ้าลิซ่ากับโรเซ่โดนจับไปจะโดนอะไร บ้างนะ เเต่ละคนมีวิธีลงโทษที่เเตกต่างสินะ
    #261
    5
    • #261-1 pilot 96 (@pim1098765432) (จากตอนที่ 17)
      1 มิถุนายน 2561 / 20:58
      ต้องรอติดตามค่ะ
      #261-1
    • #261-3 pilot 96 (@pim1098765432) (จากตอนที่ 17)
      1 มิถุนายน 2561 / 21:05
      อาจจะไม่ใช่ก็ได้ ค่ะ แต่ดราม่า ไม่แพ้กัน อุ๊ปปป รอติดตาม อิอิ
      #261-3
  7. #260 258011 (@258011) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 20:52
    เเงงงงงง
    #260
    0
  8. #259 0862109680 (@0862109680) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 20:25

    เจนนี่อยู่ไหน ตัดได้ค้างมากอ่า รีบมาต่อน่ะค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่า

    #259
    0
  9. #258 bamsn1412 (@bamsn1412) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 14:23
    เจนนี่อยู่ที่ไหนนน
    #258
    0
  10. #257 Suohansa (@Suohansa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 12:30
    รอค่าา
    #257
    0
  11. #256 porr1998 (@porr1998) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 09:37
    โง้ยสงสาร
    #256
    0
  12. #255 Proudiiz_preaw (@Proudiiz_preaw) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 07:30

    ต่อค่าาาา

    #255
    0
  13. #254 Lobbin (@Lobbin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 07:12
    ต่ออออ
    #254
    0
  14. #253 jung_kookkei (@jung_kookkei) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 06:30
    ค้างค่ะ​ รอค่าาาา
    #253
    0
  15. #252 MooAmMiiz (@MooAmMiiz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 05:49
    รีบมาต่อน๊าาาา
    #252
    0
  16. #251 chayanuchphewpan (@chayanuchphewpan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 00:41
    รอค้าา ลุ้นนะเนี่ย
    #251
    0
  17. #249 porr1998 (@porr1998) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 23:37
    รอจ้าาาา
    #249
    0
  18. #248 bamsn1412 (@bamsn1412) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 21:06
    เตรียมตับรอเลยคะ
    #248
    0
  19. #247 chayanuchphewpan (@chayanuchphewpan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 16:56
    ตายเเล้วๆ ต้องเตรียมเช็ดชู่ ไม่งั่นนํ้าท่วมบ้านเเน่เลย รอค้าา
    #247
    0
  20. #246 258011 (@258011) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 15:58
    รออยู่ค่า
    #246
    0
  21. #245 Suohansa (@Suohansa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 15:47
    รอค่าา
    #245
    0