แสนร้ายพ่ายรัก (ปองรัก) E-BOOK และหนังสือวางแผงทั่วประเทศแล้วค่ะ

ตอนที่ 6 : บทที่ 3 แรกรับมือ1 100% 9 08 2559 23:38

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,658
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    9 ส.ค. 59


แสนร้ายพ่ายรัก

บทที่สาม แรกรับมือ1

          ดวงไม่น่าจะทำอย่างนั้นเลยนะจ๊ะ”

สาวิตรีพูดกับน้องสาวสองคนที่เดินตามหลังตนเอง ในขณะที่ทั้งสามสาวพี่น้องกำลังเดินทางกลับบ้านทำเอาน้องสาวสองคนถึงกับต้องถอนหายใจกับคำเทศนาของพี่สาวคนโต สาวิตรีเป็นอย่างนี้เอง…

ใจดีและมีเมตตาต่อคนอื่น กระทั่งบางครั้งความใจดีของเธอ ก็กลายเป็นความอ่อนแอให้ผู้ที่ไม่หวังดีมาทำร้ายเอาได้ง่ายๆ อย่างแก๊งสาวสวยจอมแสบประจำโรงเรียนนั่นปะไร

          “ดวงทำอะไร ยังไม่ได้ทำอะไรเลย พี่สาน่ะคิดมาก” น้องคนรองปฏิเสธเสียงกลั้วหัวเราะ

          “ก็ที่ไปชกหน้าพวกดาวเด่นแถมยังวิ่งหนีครูแทนขึ้นไปบนต้นไม้อีกต่างหาก ถ้าพลัดตกลงมาแข้งขาหักจะทำยังไง ดีไม่ดีครูอาจจะทำโทษซ้ำอีก”

พี่สาวของดวงมาลีและมณีจันทร์ตักเตือนแต่น้องสาวสองคนกลับหัวเราะเสียงใส

          “จันทร์ว่าพี่ดวงเก่งออก แม่พวกนั้นสมควรจะเจอดีซะบ้างชอบมารังแกพี่สาของพวกเราดีนัก เห็นว่าพี่สาใจดี ไม่สู้คน แต่ว่าก็ว่าเถอะ…พี่ดวงคิดได้ยังไงที่หนีครูแทนขึ้นไปอยู่บนต้นมะปริงแบบนั้นน่ะ” น้องสาวคนสุดท้องถามด้วยน้ำเสียงชื่นชมที่ไม่ปกปิด

ดวงมาลี พาลีรัตน์ มักจะเป็นต้นแบบของเธอในเกือบทุกเรื่อง พี่สาวคนกลางที่เกิดห่างกันเพียงแค่ปีเดียวมักจะทำอะไรที่คนอื่นคาดเดาไม่ถึงอยู่เสมอ

ไม่ได้คิดอะไรเลย” พี่คนกลางตอบ

อ้าว”

สองเสียงของพี่สาวคนโตและน้องนุชสุดท้องดังขึ้นพร้อมๆ กัน

จริงๆ นะ ตอนนั้นก็แค่คิดแต่ว่าจะไม่ยอมถูกตี แต่พอวิ่งไปถึงโรงอาหารลูกมะปริงมันก็ตกลงมาตรงหน้าพอดี เลยเห็นมันน่ากินดีก็ปีนขึ้นไปแค่นั้นเอง ที่เหลือ…ก็ตามที่เห็น”

ดวงมาลีพูดยิ้มๆ และคำพูดของเธอก็เรียกเสียงหัวเราะให้กับสองพี่น้องได้เป็นอย่างดี

พลัน…

สองพี่น้องก็ต้องหยุดหัวเราะกะทันหัน เมื่อพี่คนกลางยกนิ้วชี้แตะปากเป็นสัญญาณให้หยุดหัวเราะและทั้งหมดก็พลอยหยุดเดินไปด้วย

อะไรพี่ดวง” มณีจันทร์ถามโดยไม่ยอมให้มีเสียงลอดริมฝีปากออกมาแม้แต่น้อย

คนเป็นพี่สาวยิ้มพลางเหล่ตามองไปยังบ้านฝั่งตรงข้ามที่พวกเธอเดินผ่าน…

ยายปริกกำลังเดินลากขา มือของแกถือมีดงอกลับมาจากสวน มณีจันทร์มองตามด้วยสายตาไม่เข้าใจอยู่เป็นครู่ ก่อนจะถึงบางอ้อเมื่อเห็นดวงมาลีทำท่าเดินลากขาเลียนแบบเจ้าของบ้านพร้อมกับตะโกนถามแกด้วยสีหน้าระรื่น

ยายกลับมาจากสวนหรือจ๊ะ”

คนถูกเรียกหันมายังต้นเสียง แต่นอกจากจะไม่ตอบคำถามของลูกสาวกำนันโตแล้ว

ยายปริกยังเขวี้ยงมีดงอที่ถืออยู่ในมือเป็นคำตอบมาให้จนสามพี่น้องต้องแตกกระเจิงวิ่งหนีลงเนินไปด้วยความรวดเร็ว

พี่ดวงรอจันทร์ด้วย โอ๊ยขำ พี่ทำท่าซะเหมือนมากเลย”

มณีจันทร์เรียกพี่สาวเมื่อเห็นว่าวิ่งตามกันมาจนกระทั่งหลุดพ้นรัศมีมีดงอประจำตัวของยายปริกเรียบร้อยแล้ว

ดวงไม่น่าไปล้อยายแกเลย เดี๋ยวแกก็โกรธเอาจริงๆ หรอก” สาวิตรีตำหนิน้องสาวด้วยน้ำเสียงหอบๆ

ดวงมาลีเป็นอย่างนี้เอง…

มีนิสัยตลกร้าย ชอบแกล้ง ชอบแหย่ เย็นนี้แกล้ง เดี๋ยวพรุ่งนี้น้องสาวของเธอก็หาขนมไปฝากยาย สลับไปสลับมาจนเธอกับมณีจันทร์ชินเสียแล้ว

ส่วนยายปริกก็ช่างกระไร พอน้องสาวเธอแกล้งก็ส่งมีดงอมาเป็นของขวัญแต่พอดวงมาลีถือขนมไปฝากแกก็รับเอาไว้ทุกที จนเธอไม่แน่ใจว่าสองคนนี้จะเป็นคู่ปรับหรือเป็นเพื่อนต่างวัยของกันและกันกันแน่

ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เข้าขั้นแปลกประหลาดจนทั้งเธอและมณีจันทร์ไม่อาจจำแนกออกมาได้เสียแล้ว

สามพี่น้องหยุดพักหอบหายใจกันสักพัก ก่อนที่จะออกเดินต่อ

เมื่อกลับถึงบ้านสามพี่น้องก็ต้องแปลกใจ เมื่อบ้านไม้สองชั้นทรงปั้นหยาเปิดใต้ถุนโล่งกลับเงียบสงบและปิดประตูลั่นกุญแจเอาไว้

หายไปไหนกันหมดนะ”

มณีจันทร์บ่นเบาๆ ในขณะที่สาวิตรีคว้ากุญแจในกระเป๋าตัวเองออกมาไขกุญแจเปิดประตูบ้าน

อาจจะอยู่ในสวนแถวนี้ก็ได้ ต้องลองตะโกนเรียกดู” ดวงมาลีบอกสองพี่น้องก่อนจะคว้าเอากระเป๋าเข้าไปเก็บในบ้าน

เด็กหญิงเดินตรงขึ้นบันไดไปยังชั้นสองของบ้านและเอื้อมมือเปิดหน้าต่างให้ลมโกรกเข้ามา ก่อนจะเดินผ่านโถงทางเดินและเดินขึ้นบนชั้นที่ยกพื้นผ่านส่วนที่กั้นเอาไว้เป็นที่นอนของแม่มาลี ต่อไปยังห้องนอนไม้ที่กั้นเอาไว้สำหรับสามสาวพี่น้องโดยเฉพาะ

หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วดวงมาลีก็ลงมายังชั้นล่าง เด็กหญิงเห็นพี่สาวของตัวเองกำลังนั่งล้างจานอยู่หน้าโอ่งแดงที่ทำจากดินเผาข้างๆ บ้าน

ในขณะที่มณีจันทร์นั่งกินขนมตังเมอยู่บนเปลญวนที่ถูกผูกติดอยู่กับเสาบ้าน เด็กหญิงเดินไปเปิดโอ่งมังกรใบเล็กใช้ขันเงินตักน้ำแล้วเดินจิบออกจากตัวบ้านตรงดิ่งไปหาน้องสาว

เอ้า” ส่งขันน้ำให้

ขอบคุณค่ะพี่ดวง ใจดีจังเลยกินรวมมิตรด้วยกันไหมคะ สงสัยแม่จะทำเอาไว้หม้อเบ้อเริ่มเลย ใส่ขนุนอย่างที่พี่ชอบเลย ห้อม หอม” น้องสาวที่วางมือจากขนมตังเมมาต่อด้วยรวมมิตรเอ่ยชวน

เอาไว้ก่อนเถอะ พี่ว่าจะเดินเข้าไปดูแม่ในสวนหน่อยน่ะ”

ดวงมาลีพูดพลางเดินไปใส่รองเท้าบูตแล้วก็มุ่งหน้าไปยังคอกหมูเล็กๆ ใต้ต้นมะปริงใหญ่ที่พ่อกับแม่ของเธอเลี้ยงเอาไว้ เด็กหญิงเดินไปดูหมูสามตัวที่อยู่ในคอกเธอจึงแวะเข้าไปเอาอาหารให้มัน

กลับกันมานานแล้วเหรอ”

เสียงของแม่มาลีร้องทักมาแต่ไกล พร้อมกับเจ้าตัวที่โผล่ออกมาจากดงหญ้าที่ใช้สำหรับเลี้ยงวัว

อ้าว แม่ไปไหนมาจ๊ะ”

แม่ก็เข้าไปเก็บพริกในสวน นี่ตั้งใจว่าจะออกมาให้อาหารเย็นเจ้าสามตัวนี่แต่ดันมาเจอดวงซะก่อน วันนี้รู้หน้าที่ดีเชียวนะ ไปทำอะไรผิดมาอีกล่ะ” นางมาลีทักบุตรสาวคนกลางอย่างคนที่รู้จักนิสัยของลูกดี

……………………………………………….

ถ้าวันไหนที่ลูกสาวคนกลางของนางอยู่บ้านและตั้งใจทำงานจนผิดสังเกตละก็ เดาได้เลยว่าจะต้องไปทำอะไรไม่ดีเข้าสักอย่างมาแน่นอน

โธ่ แม่ก็”

เด็กสาวร้องประจบ พลางวางพรกพร้าว*สำหรับตักอาหารในมือลงและเดินเข้าไปโอบเอวมารดา

ดวงจะไปทำอะไรที่ไม่ดีอย่างที่แม่พูดได้อย่างไรกันละจ๊ะ ดวงเป็นลูกพ่อกำนันโตเชียวนะต้องเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับลูกบ้านคนอื่นๆ” ดวงมาลีพูดเหมือนจะท่องประโยคนี้จนขึ้นใจเสียแล้ว

พ่อเรานั่นแหละตัวดีชอบให้ท้ายลูกดีนัก พวกแกจะเสียคนกันหมดอยู่แล้ว ดีนะที่ยายสายังเชื่อฟังแม่ไม่เที่ยวเล่นพิเรนทร์เหมือนแกสองคน”

นางมาลีหมายถึงลูกสาวคนกลางและลูกสาวคนเล็กที่ชอบเล่นและทำอะไรแผลงๆ ไม่สมกับเป็นกุลสตรีในความคิดของนางนัก

แม่จ๋า แม่อย่าคิดมากเลยนะจ๊ะ ดวงไม่ได้ไปทำอะไรอย่างที่แม่กลัวสักหน่อย ดวงพาแม่กลับบ้านไปอาบน้ำอาบท่าแล้วก็กินข้าวดีกว่านะจ๊ะป่านนี้พ่อกำนันน่าจะกลับมาแล้ว พี่สาคงตั้งหม้อหุงข้าวเอาไว้เรียบร้อยแล้วเราจะได้กินข้าวพร้อมๆ หน้ากันไงจ๊ะ”

พ่อแกนะเหรอจะมา ป่านนี้ไม่รู้ไปอยู่บ้านเล็กบ้านน้อยที่ไหน”

นางมาลีว่าพลางค้อนให้กับบุตรสาวคนกลางที่ชอบทำหน้าที่แก้ต่างให้กับพ่อของตัวเองอยู่เสมอ

แต่เพราะลูกสาวคนนี้แหละที่ทำให้ไม่มีใครกล้าเข้ามาระรานเธอเพราะกลัวกิตติศัพท์ความแสบซ่าของเจ้าหล่อนเป็นอย่างดี

กำนันโตจะแอบไปมีบ้านเล็กบ้านน้อยที่ไหนดวงมาลีไม่เคยว่า แต่เจ้าหล่อนเคยประกาศเอาไว้แล้วว่า

ใครหน้าไหนก็จะมาระรานแม่ไม่ได้ทั้งนั้น ไม่อย่างนั้นจะได้เห็นดีกันทั้งหัวหงอกหัวดำ”

กำนันโตอาจเคยเป็นนักเลงภูเขาและเที่ยวไปทั่วร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ

แต่คนที่เขากลัวมากที่สุดหาใช่ใครอื่นก็แม่ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนคนกลางที่มีหน้าตาและนิสัยถอดแบบเขามานี่เอง

มาสิจ๊ะ วันนี้พ่อบอกว่าจะมาก็ต้องมา”

เด็กหญิงบอกมารดาพลางเอื้อมมือไปจับกระสอบที่แม่ของเธอเย็บเป็นกระเป๋าสะพายไหล่เอาไว้สำหรับเก็บพริก มาถือสะพายเอาไว้เสียเอง

และจริงดังที่เด็กหญิงว่าไว้…

เพราะบัดนี้บ้านไม้สองชั้นหาได้เงียบเหงาดังเช่นที่เธอกลับมาถึงบ้านใหม่ๆ เสียงหัวเราะของกำนันโตและลูกสาวสองคนดังขึ้นทั่วบริเวณ

อ้าวเจ้าดวงมาแล้วเหรอ ไหนมาๆ มาหาพ่อหน่อยสิ”

กำนันโตเรียกลูกสาวสุดที่รักอย่างอารมณ์ดีพลางล้วงกระเป๋ากางเกงหยิบธนบัตรออกมาปึกใหญ่ส่งให้เธอ ดวงมาลีเดินเข้าไปรับไว้พลางยักคิ้วหลิ่วตากับมณีจันทร์

เห็นทีว่าเที่ยวนี้สามพี่น้องคงจะได้ค่าขนมไปอีกหลายอาทิตย์!

กลับมาบ้านได้นะพ่อ”

นั่นคือเสียงทักของลูกสาวคนกลางของกำนันโต

อุวะ เจ้านี่มันจะสำคัญตัวไปแล้วนะ นี่พ่อนะ…พ่อ” คนเป็นพ่อบอกด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ

ลองคนอื่นมาพูดกับเขาแบบนี้สิคงได้ตายกันไปข้าง

แต่กับดวงมาลีเด็กผู้หญิงตัวเล็กผมหยิกลูกสาวคนกลางของเขา กำนันโตรู้ดีว่าเขามีความสุขที่เธอเรียกชื่อของเขาหรือแม้แต่จะทักทายด้วยน้ำเสียงห้วนๆ

เขาเลี้ยงเด็กคนนี้มาตั้งแต่เกิดทำไมจะไม่รู้ว่าภายใต้น้ำเสียงแบบมะนาวไม่มีน้ำนั้น ซุกซ่อนความห่วงใยแฝงอยู่เสมอ

ถ้าไม่ห่วงอย่าว่าแต่จะทัก หน้าของเขาเธอก็คงไม่มอง และเขาไม่มีวันยอมให้เป็นแบบนั้นเด็ดขาด

กำนันโต พาลีรัตน์ยอมเสียทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้…

ยกเว้นสิ่งเดียว คือการทำให้ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนคนนี้โกรธ!

ก็พ่อน่ะสิ เพราะเป็นพ่อถึงได้ถามอย่างนี้ ไม่ได้กลับบ้านมากี่วันแล้ว”

น้ำเสียงนิ่งๆ ของลูกสาวคนโปรดทำให้คนเป็นพ่อหน้าเจื่อนนิดๆ หากเขาก็ยอมลุกจากม้านั่ง วางแก้วเหล้าพร้อมกับแกล้มของตัวเองลงบนโต๊ะ

โธ่เจ้าดวง งานที่ไร่โน่นมันเยอะอีกอย่างช่วงนี้พ่อทำตาลทุกวัน นี่พ่อเอาน้ำตาลมะพร้าวกับมะพร้าวน้ำหอมมาฝากเจ้าสามคนด้วยนะ”

กำนันโตพูดพลางโอบไหล่ลูกสาวคนกลางเอาไว้ เขารู้ว่าเธอชอบดื่มมะพร้าวน้ำหอม ตอนโรงเรียนปิดเทอมเขามักจะแบกแม่หนูดวงมาลีขึ้นบนต้นมะพร้าวบ่อยๆ

แต่หลังจากที่เขามีภรรยาอีกคนคือแม่สายที่เป็นตัวเป็นตนขึ้นมา ดวงมาลีก็ไม่ยอมไปที่บ้านไร่ของเขาอีกเลย

วันนี้มีรวมมิตรแล้ว แม่เป็นคนทำ” เด็กสาวบอกผู้เป็นพ่อ

ลึกๆ แล้ว เธอยังคงทำใจไม่ได้ที่พ่อจะมีผู้หญิงคนใหม่มีคนมาแย่งชิงความเป็นพ่อของเธอไป

แต่พ่อก็ยังคงเป็นพ่อที่มาค้างที่บ้านหลังนี้ทุกอาทิตย์ ยังส่งเสียและให้ความรักเธอกับพี่น้องเหมือนเดิม

เพียงแต่เวลาของพ่อที่เคยเป็นของเธอทั้งหมด...มันกลับถูกแบ่งปัน ไม่เท่าเดิมอีกแล้ว!

เหรอ ดีสิ แม่มาลีทำขนมอร่อยพ่อชักอยากจะกิน ถ้าอย่างนั้นเรากินข้าวกันแล้วมากินรวมมิตรด้วยกันนะ”

กำนันโตรีบเอ่ยชวนด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

นึกว่าจะลืมฝีมือแม่ไปแล้วเสียอีก” ลูกสาวยังคงเกิดอาการน้อยใจ

ใครจะไปลืมล่ะ แม่มาลีของเจ้านะทำขนมแล้วก็กับข้าวอร่อยที่สุดในโลกเลย แม่เจ้าไปอาบน้ำแล้วเจ้าก็ไปอาบด้วยสิเดี๋ยวจะได้มากินข้าวกัน พี่กับน้องของเจ้านะอาบน้ำเรียบร้อยแล้วรอแต่เจ้าสองแม่ลูกเท่านั้นเอง วันนี้พ่อเข้าครัวทำแกงเลียงผักหวานใส่ไข่อย่างที่เจ้าชอบด้วยนะ”

จะกินข้าวอยู่แล้ว ยังกินเหล้าอยู่เลย” ลูกสาวว่าให้

กำนันโตทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ ไม่มีใครกล้าว่าเขาเรื่องดื่มเหล้าแม้แต่ลูกสาวอีกสองคน มีคนนี้คนเดียวนี่แหละที่กล้าว่าโดยที่เขาได้แต่ยิ้มแหยๆ รู้ว่าลูกเป็นห่วง…

แต่เรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องธรรมดาของผู้ชายในวงนักเลงอย่างเขาเสียเหลือเกิน

แถมตอนนี้มาเป็นกำนันใหม่ๆ ไปบ้านไหนๆ เขาก็ส่งให้ ถ้าไม่รับก็จะเป็นการไม่ให้เกียรติ

*(พรกพร้าวคือกะลามะพร้าว เป็นภาษาใต้ คนสมัยก่อนนิยมนำมาขัดแล้วใช้เป็นภาชนะสำหรับใส่อาหาร ตักน้ำ)

 

สวัสดีค่ะ เค้าหายไปนานเนอะ ไปเฝ้ายายที่รงพยาบาลหลายวันค่ะ ออกมาก็รีบเคลียร์งานส่งเพิ่งมีเวลาได้มาอัพหนูดวง

ขอบคุณทุกคนที่พาตัวคุณฮั่นกลับบ้านนะคะ รวมถึงทุกยอดโหลดอีบุ๊คด้วย

ตอนนี้คุณฮั่นติดท๊อปทุกหน้าแล้ว ทั้ง TOP PAD, TOP HIT, TOP OF DAY, TOP OF WEEKและ TOP OF MONTH และตอนนี้ติดป้าย BESTSELLER เรียบร้อยแล้ว

ขอกรี๊ดเพิ่มเติม ตอนนี้วิมานมธุรสติดอันดับขายดีอันดับที่ 90 ของร้านหนังสือ SE-ED ประจำวันที่ 23 กค.-29 กค. 2559

อันดับที่ 92 ประจำวันที่ 25 กค.- 31 กค. 2559

อันดับที่ 94 ประจำวันที่ 26 กค.- 1 สค. 2559


 

ติดอันดับร้านขายดีอันดับที่ 99 หน้าร้านนายอินทร์ ประจำวันที่ 25-31กค.2559


กราบอกตู๊มๆ ของแม่ยกทุกคนค่ะ

รัก                                                  

ระฆังเงิน

9 08 2559 23:35

 

มาตามอ่านกันต่อเน้อ จะเข้ามาอัพเรื่อยๆ ค่ะ



รัก                               

ระฆังเงิน                     

27 07 2559 23:34

               

วิมานมธุรส
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
เพราะอิสระที่เธอใฝ่หามาทั้งชีวิต...ทำให้มธุรส รัศมี ยื่นข้อเสนอกับ หันตรา ศิรากานต์...เธอขอเขาแต่งงาน! นักเขียนสาวถ่ายทอดเรื่องราวผ่านตัวหนังสืออย่างไ...


  

Coming soon.

      

      

          


เมื่อวานอัพวิมานมธุรส ไม่ได้อัพสอรรักเพิ่มอันดับเลยสลับกันเสียแล้ว ขอบคุณมากที่พาคุณฮั่นขึ้นไปแตะ TOP4 ได้ในที่สุด และอย่าลืมพาเล็กพริกหนูกลับขึ้นไปTOP5ใหม่น้า กุซิกๆ


รักคนอ่าน

ระฆังเงิน

22 05 2558

มาแล้วค่ะ เอาฉบับรีไรท์สุดท้ายมาลงอย่างต่อเนื่อง ถ้าทำได้จะมาลงให้ทุกวันค่ะ คิดว่าน่าจะลงได้เสร็จก่อนจะปิดจอง

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามครูแทนและหนูดวงค่ะ

ระฆังเงิน

9 10 2558

ระฆังเงิน 7 10 2558


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

530 ความคิดเห็น

  1. #527 Poppy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 12:20
    แสบ อยากเห็นตอนโตเร็วๆ มาเรื่อยๆนะค่ะรออ่านค่ะ
    #527
    1
    • #527-1 ตึ๋งหนืด(จากตอนที่ 6)
      8 สิงหาคม 2559 / 00:16
      เพิ่งกลับจากโรงบาลค่า ขอเคลียร์งานแพ่บบบ
      #527-1
  2. #407 yo na (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2558 / 23:53
    ตลกดีค่ะ
    #407
    1
    • #407-1 ตึ๋งหนืด(จากตอนที่ 6)
      16 มิถุนายน 2558 / 06:11
      ดีใจที่ชอบค่ะ
      #407-1
  3. #269 ศิตา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 เมษายน 2558 / 15:33
    แอบสงสารแม่ของเด็กๆนะ พ่อกำนันมีบ้านเล็กบ้านน้อยอย่างนี้
    ถ้าชีวิตจริงคงขมขื่นน่าดู T^T
    #269
    0
  4. #260 chrysalis_devil (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 18:32
    น่าร้ากกกก เรื่องนี้ไม่คิดจะเอามาพิมพ์หรองับ
    #260
    0
  5. #57 MAPRANG-Ka (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2554 / 18:24
    สู้ๆๆๆ
    #57
    0
  6. #56 ชื่นชีวัน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2554 / 13:15
    มาส่งเสียงค่ะ
    #56
    0
  7. #55 Potae Jung (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2554 / 10:55
    มาเป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ค่ะ
    #55
    0
  8. #54 คุณผู้หญิง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2554 / 10:00
    โห เซงกำนันจริงๆ
    #54
    0
  9. #53 catfish (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2554 / 22:55
    อัพอีกไวๆ กำลังเพลิน ^ ^
    #53
    0