ธาราหวนรัก พิมพ์กับสนพ.ปองรัก e-book Meb

ตอนที่ 37 : บทที่ 17 (1) 100% 15072562 22032563 หนังสือพร้อมส่งค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,859
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    22 มี.ค. 63


E-BOOK ธาราหวนรัก                          

                                                    Thumbnail Seller Link                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      
                                        ธาราหวนรัก                                   
ระฆังเงิน
                                        www.mebmarket.com                                   
‘เธอ’ คือสายน้ำไหลเอื่อย รินรดหัวใจแห้งแล้งให้ชุ่มฉ่ำหากหยดน้ำย่อมกระเซ็นซ่านเมื่อถูกพายุโหมกระหน่ำและ ‘เขา’ คือพายุที...                                   
                                                                                   
Get it now
                                        
                                   
                   

ธาราหวนรัก

บทที่ ๑๗ (๑)

 

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ปรมัต อนันตภาคไม่อาจนอนข่มตาให้หลับลงได้ทั้งคืน แม้ว่าในอ้อมกอดของเขาจะมีร่างนุ่มนิ่มของผู้เป็นภรรยาอยู่แนบชิด

ภาพน้ำตาอาบแก้มของหญิงสาวที่ผล็อยหลับลงไปทันทีที่เขายอมปล่อยมือนั้นราวกับมีหมุดเล่มใหญ่ตอกตรึงเข้าสู่หัวใจอันหยาบช้าของเขาอย่างไม่อาจควบคุมได้

หากไม่ใช่เพราะความอ่อนเพลียจนแทบไม่มีเรี่ยวแรงหลงเหลือปรมัตก็เชื่อเหลือเกินว่า

ศศิรินธารอาจจะพยายามรวบรวมเรี่ยวแรงครั้งสุดท้ายผลักเขาให้กระเด็นตกเตียงไปเสียยังดีเสียกว่าที่จะยอมให้เขาได้นอนร่วมเตียง ตระกองกอดเธอเอาไว้ในอ้อมแขนได้เช่นนี้

ความรวดร้าวที่แม้จะเตรียมใจมาเผชิญกับมันมากเพียงใดก็ไม่อาจนับได้

นิ้วเรียวสั่นระริกเอื้อมขึ้นลูบไล้เส้นผมนุ่มยาวสลวยของภรรยาที่ระดวงหน้านวล

ยามเธอหลับใหลเช่นนี้

ใกล้แค่เอื้อมถึงอยู่เช่นนี้เขากลับไม่กล้าแม้แต่จะแตะต้องดวงหน้าผุดผาดนั้นได้

ปรมัตได้แต่กัดฟันกลั้นเสียงสะอื้น ปล่อยน้ำตาให้ไหลลงตามร่องแก้มกระทั่งหยดน้ำหยดเล็กๆ นั้นตกสู่ใบหน้านวลของหญิงสาวในอ้อมกอด

“หนูรินของพี่ อ่อนหวาน บอบบางเช่นนี้ แต่คนเลวอย่างพี่ก็ยังใจร้ายใจดำทำร้ายหนูรินไม่ได้หยุดหย่อน”

ยามคลื่นลมสงบนั้นเขากลับสำนึก ทั้งที่เคยฝึกตัวเองให้ควบคุมทุกสิ่งเอาไว้ในฝ่ามือมาได้โดยตลอดแม้แต่อารมณ์ความรู้สึก

แม้จะโกรธหรือเกลียดใครมากแค่ไหนก็ไม่เคยแสดงมันออกมาให้ใครได้เห็น

และความรัก ความรู้สึกที่เขาเคยมีต่อหญิงสาวคนนี้เขาก็เคยควบคุมมันได้ดีมาโดยตลอด

จนกระทั่งในวันที่เธอหนีเขามาไกลแสนไกลเช่นนี้

นับจากที่เขาตามเธอมาได้ แต่งงานกับเธออย่างลับๆ เช่นนั้นเขาก็ไม่เคยควบคุมสิ่งใดได้อีกเลย

ปรมัตเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมและจะทำเช่นไรเขาจึงจะสามารถควบคุมความรู้สึกหวงแหนที่เขามีต่อศศิรินธารและเลิกทำสิ่งที่งี่เง่าและทำร้ายเธอได้เสียที

ยิ่งห่างไกล

ยิ่งต้องซ่อนเร้นกลับยิ่งไม่อาจควบคุม!

“พี่ขอโทษ

ปรมัตหัวเราะขื่น ไม่เข้าใจแม้แต่สักนิดว่าหญิงสาวในอ้อมกอดทำสิ่งใดกับเขา

ขณะที่เธอเฝ้าแต่ผลักไส เชื้อเชิญให้เขาหย่ากับเธอ อนุญาตให้เขามีผู้หญิงคนอื่นได้อย่างเสรี

แต่ยิ่งศศิรินธารทำเช่นนั้นเขากลับยิ่งร้อนรนและไม่อาจทนให้ตัวเองอยู่ห่างจากเธอได้นาน

สุดท้ายแม้จะรู้ดีว่าในขณะที่จดทะเบียนสมรสอยู่กับเขานั้นศศิรินธารจะไม่มีวันคิดนอกใจหรือมีใครใหม่แม้ว่าผู้ชายคนนั้นจะแสนดีขนาดไหนก็ตาม

เขากลับไม่อาจควบคุมความหวงแหนและผลักมันให้เป็นความโกรธยามอิจฉาที่มีผู้ชายคนอื่นได้ใช้เวลาร่วมกันกับเธอ ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่อาจทำได้แม้จะปรารถนาจะทำมันมากแค่ไหนก็ตาม!

สุดท้ายคนเช่นปรมัตก็ได้แต่ก่นด่าตัวเอง

เขาไม่อาจทนให้ร่างน้อยในอ้อมกอดต้องแปดเปื้อนแม้แต่หยดน้ำตาจากตัวเขาได้อีก

ชายหนุ่มลุกขึ้นตรงไปที่ตู้เสื้อผ้าแล้วควานหาผ้าขนหนูไปชุบน้ำอุ่นๆ ก่อนจะถือออกมาบรรจงซับลงไปดวงหน้านวลที่ยังคงหลับใหลเพราะความเหนื่อยอ่อน

“พี่ขอโทษนะคะคนดี”

ปรมัตกระซิบยามลากผ้าขนหนูต่ำลงไปตามลาดไหล่และมองเห็นรอยแดงที่เริ่มปรากฏตามเนื้อกายของเธอเพราะฝีมือของเขา

ผิวเนื้อเนียนละเอียดที่เขาเคยคิดว่ามันบอบบาง ทั้งยังเคยเฝ้าทะนุถนอมเพราะกลัวว่ามันอาจจะแตกสลายลงไปเพียงเอื้อมมือไปแตะ

บัดนี้รอยจ้ำแดงนับไม่ถ้วนปรากฏอยู่ก็เพราะน้ำมือของเขาทั้งนั้น!

            ปรมัตสบถ โกรธตัวเองจนต้องปาผ้าในมือลงบนที่นอน

นึกเกลียดตัวเองขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เขาต้องเลวร้ายและเห็นแก่ตัวมากแค่ไหนที่เลือกทางเดินนี้ เพื่อจะให้มีศศิรินธารอยู่ข้างกายเพียงเท่านี้เอง

เขาจะทนกับความรู้สึกเกลียดชังตัวเองเช่นนี้ไปได้นานแค่ไหน?

 …………………..


 

            ฝ่ามือนั้นตบเข้าที่ใบหน้าของตัวเอง ดึงทึ้งผมอย่างไม่รับรู้ถึงความเจ็บปวดทางร่างกาย

นาทีนี้ปรมัตรู้เพียงแค่ว่าใครทำให้ศศิรินธารต้องเจ็บ มันผู้นั้นจะต้องเจ็บปวดยิ่งกว่าเธอเป็นร้อยเท่าพันทวี

ทำร้ายตัวเองจนสาแก่ใจแล้ว ผู้ชายอกสามศอกอย่างปรมัตก็ยังคว้าผ้าขนหนูมาซับทำความสะอาดไปทั่วเรือนร่างของผู้เป็นภรรยาก่อนที่จะบรรจงคลุมผ้านวมผืนหนาให้อย่างเบามือ

ส่วนตัวเองนั้นกระถดเข้าไปเอนกายแนบข้าง ดึงหมอนอีกใบมารองหลังก่อนจะเอนตัวพิงพนักเตียงโดยใช้แขนข้างหนึ่งตระกองกอดภรรยาเอาไว้อย่างหลวมๆ

ขณะที่นอนไม่หลับนั้น ชายหนุ่มจึงมีเวลาหันไปคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดก็พบข้อความและเสียงโทรเข้าจากแอพพลิเคชั่นไลน์หลายสายด้วยกัน

แต่เขาไม่ได้ยินเพราะยังตั้งโหมดเครื่องบินเอาไว้และไม่ได้เปลี่ยนหลังจากลงเครื่องและตรงดิ่งมาที่ห้องของศศิรินธาร

            โปรดิวเซอร์รถคว่ำขาหักพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลหมอประเมินว่าต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองอาทิตย์

ข้อความสุดท้ายจากเหมือนแพรเด้งขึ้นมาก่อน

            ปรมัตสบถคำโตออกมาทันที

แม้ว่าเขาจะทำเทปบันทึกรายการส่วนที่ร้องเพลงแข่งเสร็จแล้วล่วงหน้าไปสองอาทิตย์

แต่ในระหว่างที่เขามาหาศศิรินธารที่ฝรั่งเศสนี้ โปรดิวเซอร์และผู้กำกับของเขายังต้องบันทึกเทปการประกวดของนักร้องต่อเนื่องไปทันทีและรอให้เขากลับไปดูช่วงตัดต่อ

หากมือขวาของเขาเป็นเช่นนี้แต่รายการยังต้องดำเนินไป คนเดียวที่จะสานต่อและรู้ข้อมูลมากที่สุดพอจะทำแทนกันได้ก็คือตัวเขาเท่านั้น!

            ปรมัตก้มลงมองภรรยาที่กำลังนอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวใดๆ

พลางถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง ทั้งที่วาดฝันเอาไว้ว่าจะขอโทษเธอในวันพรุ่งนี้ด้วยตัวเองอีกครั้ง

เห็นทีว่าเรื่องระหว่างเธอกับเขาไม่ว่าจะสวรรค์หรือนรกล้วนไม่อยากจะรับรู้ทั้งนั้น!

            “อย่าเพิ่งถอดใจจากพี่เลยนะหนูริน”

ชายหนุ่มกระซิบ

ปรมัตก้มลงจูบกระหม่อมภรรยาอย่างแสนรัก นึกก่นด่าโชคชะตาในใจแต่เขามีภาระและหน้าที่ที่จะต้องยอมรับให้ได้!

            ปรมัตเปิดแอพเลื่อนหาเที่ยวบินแรกของพรุ่งนี้ โชคดีที่มีที่ว่างเหลือสำหรับเขาแม้จะไม่ใช่ชั้นเฟิร์สคลาสแล้วก็ตาม

แต่การจะไปให้ถึงสนามบินก่อนเวลาเครื่องออกและเช็กอินได้ทันเวลานั่นหมายความว่าเขาจะต้องเดินทางออกจากห้องของศศิรินธารในเวลานี้เลย

            แม้ไม่อยากจากเพราะยังไม่เข้าใจกันเลยสักนิด

            แม้จะรวดร้าวที่ต้องทิ้งเธอเอาไว้อย่างนี้

            แต่ปรมัตก็ไม่อาจละทิ้งความรับผิดชอบใหญ่หลวงนี้ลงไปได้

เพราะเขารู้ดีว่ามันคือช่วงเวลาที่จะชี้เป็นชี้ตายและเป็นจุดตัดสินว่าเขาจะสามารถยิ่งใหญ่หรือล้มเหลวลงได้ในวงการนี้

หลายสิบชีวิตที่กำลังเดินตามหลังเขามาและเขาไม่อาจทอดทิ้ง ทั้งยังเชื่อเหลือเกินว่าศศิรินธารคงไม่อยากให้เขาทำเช่นนั้น

            ปรมัตรีบลุกขึ้นแต่งตัวก่อนจะออกมาควานหากระดาษแล้วเขียนข้อความสั้นๆ

 จากนั้นก็วางสร้อยเพชรสีชมพูรูปหัวใจที่เขาสั่งทำพิเศษตั้งแต่ก่อนมาจากเมืองไทยเพื่อจะหวังมอบให้เธอ

ชายหนุ่มวางสร้อยเส้นนั้นลงบนกระดาษอย่างอ้อยอิ่ง

เขายืนมองชั่วครู่ก่อนจะเปลี่ยนใจคว้าเอาโทรศัพท์ของหญิงสาวมาทับเอาไว้แทน

จากนั้นก็หยิบสร้อยมาปลดตะขอแล้วบรรจงสวมให้กับหญิงสาวที่กำลังหลับอยู่เช่นนั้น

ก่อนที่เขาจะแตะริมฝีปากตัวเองประทับลงบนจี้เพชรรูปหัวใจที่ตำแหน่งหัวใจของเธอแล้วตัดใจฝืนลุกขึ้นมา

            “รอพี่นะหนูริน”

พูดได้เท่านั้นปรมัตก็คว้ากระเป๋าแล้วหันหลังเดินออกจากห้องไปเสียทันทีก่อนที่เขาจะเปลี่ยนใจอีกครั้ง

หลังจากล็อกประตูห้องให้ศศิรินธารแล้วปรมัตก็รีบเรียกรถตรงดิ่งไปที่สนามบินทันที

ปล่อยให้ภรรยาที่เหนื่อยล้าได้นอนเต็มอิ่มมารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาตามลำพังอีกครั้งในช่วงเวลาสาย

 …………………..

 

            เหมือนความฝันแต่มิใช่ความฝัน นั่นคือสิ่งที่ศศิรินธารรู้สึกได้

ร่องรอยสัมผัสและความรู้สึกทุกอย่างที่กำลังโอบล้อมอวลกรุ่นอยู่รายรอบเธออยู่ในขณะนี้ทำให้ผิวกายร้อนผ่าวขึ้นมาทันที

กลิ่นกายของเขา ตัวตนของเขายังคงระอุอุ่นอยู่ไม่คลายจาง

ศศิรินธารขยับกายลุกขึ้นนั่งรวบผ้านวมสีขาวขึ้นมาปกปิดทรวงอกเปล่าเปลือย ผมยาวยุ่งเหยิงตกระลงมาเคลียไหล่

แม้จะตื่นขึ้นมาพบกับความเงียบเหงาและเดียวดายมากเพียงใด ทว่ากายเนื้อของเธอยังกรุ่นไปด้วยรอยสัมผัสจากฝ่ามือคู่นั้น

หญิงสาวหลับตาลงกล้ำกลืนความรู้สึกเจ็บให้ลึกลงไปในอกอย่างยากลำบาก

ยามฝืนลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็ได้แต่เหลียวมองความยุ่งเหยิงภายในห้องที่ใครอีกคนทิ้งเอาไว้ไม่ต่างจากการผ่านสมรภูมิรบมาก็ไม่ปาน

ซากถุงยางอนามัยหลายชิ้นตกเกลื่อนอยู่บนพื้นห้องไม่ต่างจากเศษซากหัวใจของเธอที่ถูกเขาทำลายทิ้งเอาไว้แล้วจากไปอย่างไร้ร่องรอยเช่นนี้

“คนใจร้าย ไม่รักก็ไม่เคยว่าสักคำ แต่มาทำอย่างนี้ เห็นหนูรินเป็นอะไรสำหรับพี่กันแน่?

แม้จะพยายามร้องบอกกับตัวเองให้เข้มแข็งเข้าไว้

แต่สิ่งที่เธอทำได้คือการนั่งกอดเข่าซุกดวงหน้าลงไปซบ ใช้สองแขนกอดตัวเองเอาไว้แน่นแล้วร้องไห้โฮออกมาทันที

ศศิรินธารใช้เวลาร้องไห้ออกมาจนน้ำตาแทบหมด

เมื่อได้ระบายออกมาได้จึงค่อยรู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง

ไม่อย่างนั้นหญิงสาวก็คิดว่าเธอคงแทบเป็นบ้าไปได้เลยถ้าหากยังต้องมาฝืนตัวเองอยู่ในสภาวะเช่นนี้

ทว่าทันทีที่ผงกศีรษะขึ้นมาเธอกลับรู้สึกได้ถึงบางสิ่งที่ห้อยอยู่ที่ลำคอของตัวเอง

ดวงตาบวมช้ำเลิกขึ้นสูง มือเรียวข้างหนึ่งขยับมาคว้าเอาไว้ในทันที

และเมื่อก้มหน้าลงไปดู ศศิรินธารก็ได้พบกับจี้เพชรสีชมพูเม็ดเล็กๆ ที่กำลังส่องสกาวอยู่บนหน้าอกของตัวเอง

สร้อยเส้นไม่ใหญ่นักพร้อมจี้เพชรสีชมพูนี้หากคนภายนอกมาเห็นอาจจะคิดว่ามันเล็กไปสำหรับคนอย่างปรมัตที่จะมอบให้ใครสักคน

แต่ดวงตาของศศิรินธารกลับเอ่อท้นขึ้นมาเพราะมองปราดเดียวก็รู้ดีว่าสร้อยเส้นนี้ไม่อาจหาซื้อได้จากร้านเพชรชั้นนำที่ไหน แต่แบบสร้อยนี้จะต้องสั่งทำมาเป็นพิเศษเท่านั้น

ปรมัตอาจจะจำได้เมื่อครั้งหนึ่งที่เธอเคยพูดเอาไว้เล่นๆ สมัยที่ทั้งคู่ยังไม่ได้ตกลงจะคบหากันเสียด้วยซ้ำ

มันนานมากเสียจนคนพูดอย่างเธอยังลืมไปแล้วด้วยซ้ำ

“พี่มัต

หญิงสาวกระซิบเรียกชื่อสามีขึ้นมาอย่างแผ่วเบา

ด้วยไม่อาจเข้าใจในการกระทำที่ช่างย้อนแย้งกันนี้ของเขาได้เลยสักนิด เมื่อคืนนี้เขายังทำให้เธอเสียใจทั้งคำพูดและการกระทำ

แต่ในเวลานี้ยามที่เขาจากไปแล้วกลับทิ้งสร้อยเส้นนี้เอาไว้บนร่างกายของเธอ ในตำแหน่งตรงกับหัวใจ

ศศิรินธารขยับมือจะยกสร้อยขึ้นมาดูให้ชัดๆ ก็ได้เห็นแหวนแต่งงานที่เธอถอดเก็บเอาไว้ในลิ้นชักข้างเตียงถูกสวมอยู่บนนิ้วนางข้างซ้ายของตัวเองทันที

หญิงสาวเผยอปาก

พูดไม่ออกกับการกระทำที่แสดงถึงตัวตนและความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของของสามีตัวดีในครั้งนี้

หรือเขาจะแค่หวงเธอในขณะที่ยังเป็นสามีภรรยากันอยู่เช่นนี้เลยไม่อยากให้มีใครมาเข้าใกล้หรือข้องแวะด้วยในยามที่เขาไม่อยู่เช่นนี้?

“คิดจะหวงก้างหนูรินงั้นหรือ ไม่มีทางเสียหรอก!

ศศิรินธารขยับมือถอดแหวนแต่งงานออก

แล้วขยับไปถอดสร้อยที่ถูกคนใจร้ายจับสวมใส่ให้โดยไม่ได้รู้เนื้อรู้ตัว อยากจะถอดมันเก็บเอาไว้ด้วยกันเสียเพื่อให้เขาได้รู้ว่าเธอนั้นไม่ใช่ของตายของใคร

แต่พอสายสร้อยจะหลุดออกจากลำคอเรียวผ่องจริงๆ หญิงสาวกลับใช้มือข้างหนึ่งรวบจับเอาไว้

มีแววลังเล และความอาลัยรักพาดผ่านดวงตาคู่งาม

ครู่หนึ่งเธอจึงถอนหายใจออกมาแล้วหยิบแหวนในมือนั้นร้อยลงไปในสายสร้อยให้อยู่เคียงคู่กับเพชรรูปหัวใจสีชมพูที่ท้ายที่สุดแล้วกลับไม่อาจตัดใจถอดมันออกไปได้

ปรมัตรู้จักเธอดียิ่งกว่าที่ตัวเธอเองจะรู้จักได้เสียอีก

เขาอ่านเธอได้ราวกลับหนังสือเล่มเก่าๆ เล่มหนึ่งที่ไม่ว่าจะพลิกไปหน้าไหนก็สามารถรู้ได้ทันทีด้วยซ้ำไป

“คนเจ้าเล่ห์!

หญิงสาวกัดฟันพูด

 

สวัสดีค่ะ

ใจอ่อนง่ายๆ ไม่ได้นะหนูริน!

หนังสือวางแผงทั่วแล้วประเทศ

ปล.อ่านจบแล้วเป็นอย่างไรมาบอกเล่ากันได้นะคะ รอฟังค่ะ

ขอบพระคุณและขออภัยค่ะ

   

ปล.ยังสามารถสั่งจองรูปเล่มธาราหวนรักได้ที่เพจ ระฆังเงิน ค่ะ

รัก

ระฆังเงิน

3 03 2563 0:00

22 03 2563 19:10

E-BOOK ธาราหวนรัก                          

                                                    Thumbnail Seller Link                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      
                                        ธาราหวนรัก                                   
ระฆังเงิน
                                        www.mebmarket.com                                   
‘เธอ’ คือสายน้ำไหลเอื่อย รินรดหัวใจแห้งแล้งให้ชุ่มฉ่ำหากหยดน้ำย่อมกระเซ็นซ่านเมื่อถูกพายุโหมกระหน่ำและ ‘เขา’ คือพายุที...                                   
                                                                                   
Get it now
                                        
                                   
                   


ห้วงรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
‘เกมแย่งชิงพื้นที่ในหัวใจ’“ทำไมนะ เธอเคยนึกจะตำหนิสามีที่ไม่เอาไหนคนนี้บ้างไหม ฮึ วิรากานต์” คำถามนั้นมีแววสงสัยจริงจังแต่คนฟังกลับส่ายหน้า ตอบเขาด้วยแววตาและรอยยิ้มเข้าใจและเชื่อมั่นเสมอรดิศคล้ายจะหลอมละลายไปกับดวงตากลมโตคู่นั้น หัวใจของชายหนุ่มราวจะได้รับน้ำฝนที่โปรยลงมา เป็นละอองสายรุ้งเล็กๆ ที่ทอแสงล้อเล่นกับเปลวแดดกล้าหลังพายุผ่าน“เธอกำลัง…บอกรักฉันใช่ไหม วิรากานต์” น้ำเสียงนั้นละมุนละไมอ่อนหวานยิ่งนัก ฝ่ามือหนาจับมือข้างซ้ายของภรรยาขึ้นมา มูนสโตนน้ำงามทอแสงแวววาวยามเจ้าของตกอยู่ในห้วงอารมณ์รัก“ยามใดที่เจ้าของตกอยู่ในห้วงแห่งความรัก มูนสโตนจะใสวาววามขึ้นมา”วิรากานต์คลับคล้ายจะมองเห็นความรู้สึกบางอย่างที่สะท้อนออกมาจากดวงตาของเขาได้อย่างชัดเจนความรู้สึกอันอ่อนหวาน ละเมียดละไม ละม้ายว่ามันจะถูกเรียกว่า ‘ความรัก’



โซ่รัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
จะเป็นเช่นไร เมื่อความผูกพัน… ไม่ได้เริ่มต้นด้วยรักเขา… ไม่เคยเชื่อในรัก ในขณะที่เธอ… พยายามทำทุกอย่างเพื่อความรักทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นนับจากคืนที่เขาตกลงรับข้อเสนอของเธอ!“ฉันรู้ดีว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันอาจจะไร้ค่าสำหรับคุณ แต่ว่าฉันไม่มีอย่างอื่นที่จะตอบแทนคุณได้ดีไปกว่านี้อีกแล้ว คุณเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดมาต่อชีวิตให้กับพ่อของฉัน เพราะฉะนั้นฉันก็จะเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันมาตอบแทนคุณเช่นกัน”



วิวาห์ร้ายร่ายกลรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
คำขอร้องของบิดาทำให้เธอยอมแต่งงานกับผู้ชายที่เกลียดแสนเกลียดคำขอร้องของผู้มีพระคุณทำให้เขายอมแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่เคยนึกจะรักคนที่เกลียดกันจะทำให้วิวาห์ร้ายกลายเป็นวิวาห์รักได้อย่างไร?เธอคือตัวแทนของนางมารร้าย…หญิงสาวแสนโสภาที่มั่นใจในตัวเองสูงเพราะถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กไม่มีอะไรที่เธออยากได้แล้วจะไม่ได้ ยกเว้น ความรัก…ผู้ชายคือของเล่นที่เธอจงใจล่อลวงแล้วถีบส่ง แต่แล้วทุกอย่างกลับไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อผู้ชายที่พึงใจคนล่าสุดเดินจากไปอย่างไม่แย่แส และความจริงที่เพิ่งประจักษ์…แท้จริงแล้วหญิงสาวที่คนค่อนประเทศอิจฉาเป็นเพียงบ่วงร้ายที่พันธนาการแม่แท้ๆ ของตัวเองเอาไว้จนลมหายใจสุดท้ายแม้จะต้องแต่งงานเพราะคำขอของพ่อ แต่หัวใจ…จะไม่ยกให้ใครเด็ดขาด!เขายอมตกลงแต่งงานเพราะเธอคือลูกสาวของผู้มีพระคุณทั้งที่ตั้งใจว่าแม้จะไม่ได้รัก…ก็จะดูแลอย่างดีแต่เขาไม่รู้ว่าชีวิตแต่งงานที่คิดว่าจะสงบกลับต้องวุ่นวายเพราะเจ้าสาวตัวร้ายที่หว่านเสน่ห์ให้ผู้ชายเป็นว่าเล่น!เมื่อศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายถูกลูบคมจึงไม่อาจนิ่งเฉยเขาจึงกลับมาเพื่อสั่งสอนให้เธอได้รู้สำนึก!หากกว่าจะรู้สึกตัวทั้งคู่ก็ไม่อาจหลุดพ้นจากบ่วงพันธนาการของตัวเองได้เสียแล้ว…หมายเหตุนิยายเรื่องนี้เคยตีพิมพ์และอัพe-book ในนามของสนพ.ดอกหญ้า2000ค่ะ ฉบับนี้เป็นฉบับปรับปรุง



เล่ห์รักนางฟ้า
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
‘อาโมรี มารี ซิกาเนร์-อัลเบนิซ’ ทายาทเจ้าของโรงแรมชื่อดังแห่งเมืองนีซบาริสต้ามือหนึ่งผู้กำลังไล่ตามความฝันในการสอบเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกาแฟระดับโลกเป็นอันต้องฝันสลาย เมื่อถูกประกาศิตจากมารดาให้กลับไปดูแลสวนกาแฟเล็กๆ ที่เมืองไทยแทน…และที่นั่นทำให้ชายหนุ่มได้เจอกับใครบางคนที่เขาพยายามจะลืมมาตลอด…‘ศศิรณัฐ อัศวเดชากร’ หรือ ‘นางฟ้า’ ตัวน้อยๆ ของบิดา หญิงสาวไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลยสักนิดว่าเธอจะได้พบกับพี่ชายแสนดีซึ่งเฝ้าตามหามาเนิ่นนานที่สวนกาแฟในวัยเยาว์เขาทะลุ-ภูเลียบตะวันแห่งนี้พี่ชายที่เคยให้คำมั่นสัญญากับเธอไว้ตั้งแต่เด็กในที่สุดระยะเวลายี่สิบเอ็ดปีที่รอคอยก็สิ้นสุดลงเสียทีทว่า… ‘นางฟ้า’ แสนสวยก็ต้องน้ำตาร่วง เมื่อไม่เพียง ‘พี่ชายที่แสนดี’ ของเธอกลับลืมสิ้นซึ่งคำสัญญาในวัยเยาว์ แต่เขายังวางท่าเย็นชาและไม่คิดจะจดจำเธอได้อีกด้วยแล้วความรัก ความทรงจำที่มาพร้อมกับความเจ็บปวดจะลงเอยเช่นไรร่วมสัมผัสอุ่นไอรักกรุ่นกลิ่นกาแฟไปพร้อมๆ กันได้ใน‘เล่ห์รัก…นางฟ้า’ระฆังเงิน


SET โซ่รัก + วิวาห์ร้ายร่ายกลรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
โซ่รักจะเป็นเช่นไร เมื่อความผูกพัน… ไม่ได้เริ่มต้นด้วยรักเขา… ไม่เคยเชื่อในรัก ในขณะที่เธอ… พยายามทำทุกอย่างเพื่อความรักทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นนับจากคืนที่เขาตกลงรับข้อเสนอของเธอ!“ฉันรู้ดีว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันอาจจะไร้ค่าสำหรับคุณ แต่ว่าฉันไม่มีอย่างอื่นที่จะตอบแทนคุณได้ดีไปกว่านี้อีกแล้ว คุณเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดมาต่อชีวิตให้กับพ่อของฉัน เพราะฉะนั้นฉันก็จะเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันมาตอบแทนคุณเช่นกัน”---------วิวาห์ร้ายร่ายกลรักคำขอร้องของบิดาทำให้เธอยอมแต่งงานกับผู้ชายที่เกลียดแสนเกลียดคำขอร้องของผู้มีพระคุณทำให้เขายอมแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่เคยนึกจะรักคนที่เกลียดกันจะทำให้วิวาห์ร้ายกลายเป็นวิวาห์รักได้อย่างไร?เธอคือตัวแทนของนางมารร้าย…หญิงสาวแสนโสภาที่มั่นใจในตัวเองสูงเพราะถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กไม่มีอะไรที่เธออยากได้แล้วจะไม่ได้ ยกเว้น ความรัก…ผู้ชายคือของเล่นที่เธอจงใจล่อลวงแล้วถีบส่ง แต่แล้วทุกอย่างกลับไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อผู้ชายที่พึงใจคนล่าสุดเดินจากไปอย่างไม่แย่แส และความจริงที่เพิ่งประจักษ์…แท้จริงแล้วหญิงสาวที่คนค่อนประเทศอิจฉาเป็นเพียงบ่วงร้ายที่พันธนาการแม่แท้ๆ ของตัวเองเอาไว้จนลมหายใจสุดท้ายแม้จะต้องแต่งงานเพราะคำขอของพ่อ แต่หัวใจ…จะไม่ยกให้ใครเด็ดขาด!เขายอมตกลงแต่งงานเพราะเธอคือลูกสาวของผู้มีพระคุณทั้งที่ตั้งใจว่าแม้จะไม่ได้รัก…ก็จะดูแลอย่างดีแต่เขาไม่รู้ว่าชีวิตแต่งงานที่คิดว่าจะสงบกลับต้องวุ่นวายเพราะเจ้าสาวตัวร้ายที่หว่านเสน่ห์ให้ผู้ชายเป็นว่าเล่น!เมื่อศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายถูกลูบคมจึงไม่อาจนิ่งเฉยเขาจึงกลับมาเพื่อสั่งสอนให้เธอได้รู้สำนึก!หากกว่าจะรู้สึกตัวทั้งคู่ก็ไม่อาจหลุดพ้นจากบ่วงพันธนาการของตัวเองได้เสียแล้ว…หมายเหตุนิยายเรื่องนี้เคยตีพิมพ์และอัพe-book ในนามของสนพ.ดอกหญ้า2000ค่ะ ฉบับนี้เป็นฉบับปรับปรุง



รอยตะวันที่พันดาว
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
ท่ามกลางกระไอทะเล สายลม และแสงแดด…ความอบอุ่นอ่อนโยนของเขาค่อยๆ หลอมละลายซึมซับเข้าสู่หัวใจของเธออย่างช้าๆ โดยที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้สึกไม่มีใครคาดคิดและได้ตระเตรียมหัวใจมารับมือกับ…ความรู้สึกอันลึกซึ้งที่ค่อยๆ เติบโตขึ้นท้าทายเส้นแบ่งของความเหมาะสม และช่องว่างของอายุที่ไม่อาจก้าวข้ามผ่านไปได้โดยง่าย!เมื่อคนหนึ่งกำลังเดินทางเข้าสู่ช่วงแห่งวัยของร่มไม้ใหญ่ที่จำต้องแผ่กิ่งโอบล้อมทุกชีวิตที่อิงอาศัยและอีกหนึ่งคือดอกไม้ที่เพิ่งแย้มกลีบสู่วัยแรกแย้มเพื่อรอวันบานสะพรั่งที่สำคัญเธอคือดอกไม้ที่ได้รับการโอบอุ้มและอิงอาศัยร่มเงาไม้ใหญ่อย่างเขามาโดยตลอดความรัก...จะสามารถก้าวข้ามผ่าน...ม่านประเพณีและช่องว่างแห่งวัยได้หรือไม่!พบกับเขาและเธอสินธุ์ ชลาสินธุ์ และ ธาราภัทร อนันตภาคได้ใน ‘รอยตะวันที่พันดาว’บทประพันธ์โดย ระฆังเงิน




แสนร้ายพ่ายรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
เจ้าของฉายาเล็กพริกขี้หนูอย่าง ดวงมาลี ต้องมาพบกับคู่ปรับเก่าตัวฉกาจเช่น แทนไทเธอจะใช้กลวิธีใด...หรืองัดเล่ห์อุบายเดิมๆ มารับมือกับเขาดีเมื่อสาวมั่นประเปรียวอดีตหัวหน้าแก็งสามใบเถาอย่าง ดวงมาลี ต้องโคจรมาพบกับอดีตครูที่เธอเคยสร้างวีรกรรมเอาไว้จนยากจะลืมแถมคราวนี้เขายังเข้านอกออกในบ้านเธอได้สบายใจเฉิบ เพราะถือคติว่าเป็นเพื่อนรุ่นน้องของพ่อ...ดวงมาลีจะทำอย่างไรไล่กันซึ่งหน้าก็ไม่ได้ และครั้งนี้เธอก็มั่นใจว่าจะไม่อ่อนข้อให้เขาอีกเด็ดขาดสำหรับ แทนไท เขาไม่เคยคาดคิดว่าผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้า จะเป็นคนเดียวกับ ‘เด็กดื้อ’ ที่เคยทำให้ตนหัวหมุนเมื่อสิบปีก่อนวันนี้สถานะของครูกับลูกศิษย์เปลี่ยนไป แต่เขากลับรู้สึกว่าเจ้าหล่อนน่ารักขึ้นทุกวันหนำซ้ำพ่อกำนันโตจอมหวงลูกสาวยังฝากฝังเธอให้เขาดูแลอีกต่างหากช่างไม่รู้เลยว่ากำลังฝากปลาย่างเอาไว้กับแมวแท้ๆ แล้วแมวอย่างเขาจะทำอย่างไร หรือเร่งหาวิธีกินปลาย่างให้สำเร็จ ก่อนคนฝากจะทันรู้ตัว...ติดตามความรักฉบับแสบๆ คันๆ ของครูแทนไท กับ 'เด็กดื้อ' อย่างดวงมาลี ได้ใน แสนร้ายพ่ายรัก บทประพันธ์โดย ระฆังเงิน สำนักพิมพ์ปองรัก




ปาฏิหาริย์แห่งรักนิรันดร์
นัยน์นภางค์
www.mebmarket.com
คำโปรยความรักที่ค่อยๆเติบโตขึ้นจากความผูกพัน แปรเปลี่ยนความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง กลายเป็นรักแท้ที่รอวันเปิดเผย หากทว่าเขาจะทำเช่นไร เมื่อจะต้องพรากยอดดวงใจของชายผู้มั่นคงในรัก เขา...ปฐพี ปฐวิกรณ์...เขารักเธอสุดหัวใจ หากจำเป็นต้องทิ้งหัวใจของตัวเองไป เพียงเพราะพันธนาการแห่งความรัก ศักดิ์ศรี และกำแพงของคำว่า...พี่ชาย...น้องสาวเขา แพทริค อิลาริโอ โรมาโน่  เขา...มาเฟียตัวร้ายแห่งซิซิเลี่ยน เขา... กลับมาเพื่อจะรัก เพียงเพื่อหัวใจของผู้หญิงคนเดียว ต่อให้ต้องทำร้ายคนทั้งโลกเขาก็ไม่แคร์เธอ...ปารนันท์ ปฐวิกรณ์... หญิงสาวผู้อ่อนโยน… หากใครจะรู้หัวใจของเธอร้องให้ ร่ำหาใครคนหนึ่งอยู่ตลอดเวลา… แล้ววันหนึ่งเธอก็ได้พบกับใครอีกคนที่ทำให้เธอนึกถึงคนที่จากไป ใครอีกคนที่แตกต่างกันเหลือเกิน ใครอีกคนที่พร้อมจะทำร้ายเธอ ทั้งคำพูดและการกระทำ… เขาเข้ามาเพื่อจะทำให้เธอเจ็บปวดอีกใช่ไหม? …แล้วทำไมหัวใจเธอถึงไม่อยากจะแยกผู้ชายสองคนนี้ออกจากกัน! เขา...พิพัตน์พงษ์ สัตยารักษ์...หลงรักสาวน้อยน่าสงสารคนหนึ่ง ที่หัวใจของเธอเฝ้ารอคอยใครบางคนที่ไม่ใช่เขา แต่มีหรือที่เขาจะยอมแพ้เธอ...วิรงรอง ปฐวิกรณ์ หญิงสาวสวย เฉียบที่เติบโตมาด้วยการแก่งแย่ง สำหรับเธอมีแต่คำว่าแพ้ไม่เป็น หนทางที่เธอเลือกเดินไม่เกี่ยงว่าจะต้องทำร้ายใครไปบ้าง แต่ทำไมยิ่งไขว่คว้า ยิ่งเสาะหา เธอกลับไม่พบใครสักคนที่เป็นของเธอจริงๆ ทำไมทุกคนจะต้องไปรุมรักผู้หญิงอ่อนแออย่างปารนันท์ ไม่เว้นแม้กระทั่ง เขา ผู้ชายที่เธอรักมากที่สุด หากเธอมาไกลเกินกว่าจะหยุดได้อีกแล้วเรื่องราวความรักของพวกเขาจะมีบทสรุปแบบไหน หนทาข้างหน้าจะมีอุปสรรคอะไรขวางกั้นพวกเขาเอาไว้ เขาและเธอจะฝ่าฟันกันไปได้ไหม หากอุปสรรคที่ว่าจะพรากเธอ...ไปจากเขาตลอดกาล




สวัสดีค่ะ ทำเค้าเจ็บ สุดท้ายมีแต่ตัวเองที่ต้องเจ็บยิ่งไปกว่า ความรักก็เป็นเช่นนี้มาเสมอใช่หรือไม่ รัก ระฆังเงิน 4 07 2562 0:06

              สวัสดีค่ะ พอเฮียสำนึกผิดขึ้นมาก็มีเหตุให้ต้องห่างจากกันอีกแล้ว จังหวะของชีวิตเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดนัก รัก ระฆังเงิน  9 07 2562 0:24

สวัสดีค่ะ สงสารจนไม่รู้สงสารใครดี เข้าใจความเจ็บปวดของคนสองคนและภาวนาเอาใจช่วยพวกเขา แต่ความรักมันก็ยังเป็นเพียงเรื่องราวของคนสองคนอยู่ดี รัก ระฆังเงิน 12 07 2562 0:19

สวัสดีค่ะ สงสารหนูรินเนอะ โกรธเค้ามากแค่ไหน เสียใจมากแค่ไหนแต่สุดท้ายก็เกลียดเค้าไม่ได้ ก็ยังคงรักเค้ามากมายอยู่ดี รัก ระฆังเงิน 15 07 2562 3:30

สวัสดีค่ะ ไม่รู้จะสงสารหรือสมน้ำหน้าเฮียดีนะหนังสือวางแผงทั่วแล้วประเทศ ปล.อ่านจบแล้วเป็นอย่างไรมาบอกเล่ากันได้นะคะ รอฟังค่ะ ขอบพระคุณและขออภัยค่ะ ปล.ยังสามารถสั่งจองรูปเล่มธาราหวนรักได้ที่เพจ ระฆังเงิน ค่ะ รักระฆังเงิน 1 03 2563 0:00 20 03 2563 21:34

สวัสดีค่ะ ทำร้ายน้องเสียขนาดนั้น นางจะยอมรอไหมละหนังสือวางแผงทั่วแล้วประเทศ ปล.อ่านจบแล้วเป็นอย่างไรมาบอกเล่ากันได้นะคะ รอฟังค่ะ ขอบพระคุณและขออภัยค่ะ ปล.ยังสามารถสั่งจองรูปเล่มธาราหวนรักได้ที่เพจ ระฆังเงิน ค่ะรัก ระฆังเงิน 2 03 2563 0:00 21 03 2563 14:59


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

181 ความคิดเห็น

  1. #154 แซม (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 12:10

    ตลกที่​ เจ็บปวดขนาดนี้​ แต่การจัดการให้เวลากลับให้น้อยกว่างาน​ ลำดับความสำคัญมีปัญหานะ​ ถ้าจะเก่งขนาดนี้

    #154
    0
  2. #153 Momoe (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 09:02

    พี่มัตแสดงจุดยืนว่ารักหนูขนาดนี้ ทั้งสร้อยแหวน และโน้ต ขำ ข้อความคือความปรมัตเลยแข็งตรงๆแต่ มันหวานมาก แงง โดยเฉพาะ อย่าลืมคิดถึงพีด้วย ในคำสั่งมีคำอ้อนอยู่ ร้ายจริงๆ หนูรินไม่ใจอ่อนไงไหว ถือว่าง้อเมียได้โอเค

    #153
    0
  3. #152 LAM1 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 08:46

    เป็นกำลังใจในการง้อเมียของพี่มัตนะ หนูรินรอพี่มัตก่อนนะ

    #152
    0
  4. #151 Momoe (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 10:18

    ซวยตลอดจะง้อเมียก็ไม่ได้ง้อ เวรกรรมของปรมัต แล้วหนูรินจะคิดยังไงเนี้ย

    #151
    0
  5. #150 LAM1 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 08:24

    ทำไมอุปสรรคในการจะง้อเมียของพี่มัตเยอะจังเลย เป็นกำลังใจให้คนแต่งนะคะ

    #150
    0
  6. #149 Momoe (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 14:12

    ทำไปแล้วก็มาเสียใจนะมัต แล้วในนั้นมีความรักอยู่เต็มเปี่ยมให้กับผู้ญิงคนนึง ถ้าเข้าใจกันได้ หนูรินจะมีตวามสุขที่สุดเลยนะ เค้ารักเธอ

    #149
    1
    • #149-1 ตึ๋งหนืด(จากตอนที่ 37)
      5 กรกฎาคม 2562 / 22:41
      ยากตรงที่เวลาเดินไปข้างหน้าทุกวัน มีปัจจัยใหม่ๆเข้ามาขวางเรื่อยเลยย
      #149-1
  7. #148 LAM1 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 08:32

    สงสารทั้งพี่มัตและหนูรินเลยค่ะ

    #148
    1
    • #148-1 ตึ๋งหนืด(จากตอนที่ 37)
      4 กรกฎาคม 2562 / 14:00
      คนใจร้อนก็งี้ทำให้เค้าเสียใจมากมายแล้วมาเจ็บเอง สมมม
      #148-1