ธาราหวนรัก พิมพ์กับสนพ.ปองรัก e-book Meb

ตอนที่ 35 : บทที่ 16 (1) 100% 23062562 13032563 e-book MEB

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,750
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    13 มี.ค. 63


E-BOOK ธาราหวนรัก                          

                                                    Thumbnail Seller Link                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      
                                        ธาราหวนรัก                                   
ระฆังเงิน
                                        www.mebmarket.com                                   
‘เธอ’ คือสายน้ำไหลเอื่อย รินรดหัวใจแห้งแล้งให้ชุ่มฉ่ำหากหยดน้ำย่อมกระเซ็นซ่านเมื่อถูกพายุโหมกระหน่ำและ ‘เขา’ คือพายุที...                                   
                                                                                   
Get it now
                                        
                                   
                   

ธาราหวนรัก

บทที่ ๑๖ (๑)

 

ผลประกอบการที่ทยอยคืนทุนและเริ่มมองเห็นกำไรเป็นกอบเป็นกำไม่ใช่สิ่งที่หุ้นส่วนใหญ่ของมิราเคิลให้ความสนใจ

เพราะสิ่งที่เขาพิมพ์ตอบกลับมาหลังจากที่เห็นรายงานทุกอย่างที่เธอส่งไปแล้วกลับเป็น

[มิสเตอร์P: ทำงานหนักมากเกินไปหรือเปล่า?]

ศศิรินธารขมวดคิ้วมุ่น

หลังจากได้ยินเสียงเรียกเตือนของแอพพลิเคชั่นไลน์เด้งขึ้นมาขณะที่เธอกำลังเก็บของเลิกเรียนในช่วงเช้า

[เรนนี่: ทุกอย่างกำลังไปได้ดีหนูรินกับคุณภพเลยตั้งใจจะลุยเต็มที่ค่ะไม่อยากให้คุณขาดทุน]

หญิงสาวกดส่งสติกเกอร์เด็กสาวยิ้มเฉ่งส่งไปให้อีกตัวเพื่อให้อีกฝ่ายคลายใจ

ทั้งๆ ที่ในความเป็นจริงข้อความที่เธอไม่อาจพิมพ์ไปแจ้งแก่หุ้นส่วนคนสำคัญได้เลยก็คือ

การที่เธอบ้าทำงานหามรุ่งหามค่ำ ล่าต้นฉบับมาอัพโหลดไฟล์ลงเว็บให้นักอ่านมาเลือกซื้อได้วันละเป็นสิบเรื่องเช่นนี้

ก็เพราะเธอแค่ต้องการทำงานหนักๆ เพื่อไม่ให้ตัวเองต้องฟุ้งซ่านไปเท่านั้น

ศศิรินธารเหลือบตาไปมองหลังบ้านของมิราเคิล

ที่บัดนี้มีหนังสือทุกหมวดทั้งที่แจกฟรีและวางจำหน่ายไปแล้วหลายร้อยเรื่องในช่วงระยะเวลาแค่สองเดือน

อีกไม่นานหากเธอยังเร่งจัดต้นฉบับอยู่เช่นนี้ก็คงจะถึงพันเศษอย่างแน่นอน

ศศิรินธารยิ้มหยัน ผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้วนับจากที่เธอกดอ่านข่าวและไล่ดูเทปย้อนหลังรายการที่กำลังโกยเรตติ้งในเมืองไทยในขณะนี้

แต่ข่าวคราวและกระแสของรายการยังเด้งขึ้นมาในฟีดข่าวให้เธอเห็นวันละหลายรอบ

ไม่ใช่เพียงกระแสของรายการเท่านั้นแต่ข่าวซุบซิบของเจ้าของรายการก็ยังคงตามหลอกหลอนเธอแทบจะวันละสามเวลาหลังอาหารเข้าไปด้วยซ้ำ!

[มิสเตอร์P: หนูริน?]

ไม่ใช่เรื่องของกำไรหรือขาดทุนที่เขาถามถึง แต่กลับเป็นสรรพนามเรียกชื่อแทนตัวเองของเธอเท่านั้นเองหรอกหรือ?

ศศิรินธารเบิกตาโต

ย้อนกลับไปอ่านข้อความก่อนหน้านี้ทันที ก่อนที่นิ้วเรียวดุจลำเทียนจะรีบพิมพ์ข้อความตอบกลับไปแทบจะทันที

[เรนนี่: อุ๊ย! รินขอโทษค่ะ ปกติเรียกตัวเองว่าหนูรินจนเคยตัวเพราะที่บ้านเรียกแบบนี้ทุกคน]

แม้ไม่ได้อยู่ต่อหน้าและทราบว่ามิสเตอร์พีที่เธอเคยพบหน้าเพียงครั้งเดียวค่อนข้างจะเป็นผู้ชายอารมณ์ดีและเรียบง่าย

แต่ศศิรินธารก็รู้สึกว่าตัวเองหน้าแตกไม่น้อยที่เผลอปล่อยไก่ตัวโตออกไปเช่นนี้

[มิสเตอร์P: ไม่เป็นไรครับ เรียกหนูรินกับผมด้วยก็ได้ น่ารักดีครับว่าแต่เฉพาะที่บ้านหรือครับที่เรียกคุณแบบนี้?]

คำถามประโยคหลังนั้นทำให้ศศิรินธารเผลอกัดริมฝีปากจนเลือดซิป

เธอรู้ดีว่าอีกฝ่ายคงจะชวนคุยไปเรื่อยๆ โดยไม่ได้ตั้งใจ เพราะเป็นเธอเองที่เผลอตัวไปแทนตัวเช่นนี้กับเขาก่อน

แต่เมื่อถูกถามเช่นนี้

ความรู้สึกหม่นหมองชนิดหนึ่งก็กลับหวนย้อนมาเล่นงานเธอเข้าอีกคราหนึ่ง ทว่าคราวนี้ศศิรินธารตั้งมั่นที่จะอยู่กับความจริงให้ได้เสียแล้ว

[เรนนี่:จริงๆ ก็มีบ้านเพื่อนสนิทของคุณพ่อคุณแม่อีกบ้านที่เรียกหนูรินเหมือนกันค่ะ เพราะลูกชายคนโตของเขาเป็นคนเรียกหนูรินคนแรกตั้งแต่เด็กๆ ตั้งแต่นั้นทุกคนเลยเรียกแทนตัวหนูรินแบบนี้มาตลอด ^^]

ยามคุยถึงเรื่องของปรมัตกับมิสเตอร์พี ศศิรินธารพบว่าเธอสามารถเล่าเรื่องให้อีกฝ่ายรับรู้ได้เรื่อยๆ โดยไม่อึดอัดคับข้อง

แม้ความหม่นหมองเล็กๆ จะพัดผ่านราวสายลมอันบางเบายามที่ต้องนึกถึงผู้เป็นสามีตีตรา แต่อาจจะเป็นเพราะเธอรู้ดีว่ามิสเตอร์พีคงจะไม่รู้จักคุ้นเคยกับปรมัตนั่นเอง

สามีของเธอเป็นบุคคลต้องห้ามที่ไม่สามารถพูดความรู้สึกแท้จริงให้คนในครอบครัวฟังได้

จะเล่าให้คนนอกที่ไม่รู้จักคุ้นเคยกับเขาดีฟังก็ไม่ได้อีกหากต้องการรักษาภาพลักษณ์ที่ดี

และยิ่งไม่สามารถบอกใครได้ว่าเขาเป็นสามีของเธอ

แต่มิสเตอร์พีคือข้อยกเว้นเพราะเขาไม่ได้ข้องเกี่ยวในชีวิตประจำวันทั้งของเธอและปรมัต ทั้งยังไม่รู้จักปรมัตตัวจริงเสียด้วยซ้ำไป

[มิสเตอร์P: ถ้าอย่างนั้นหนูริน (ขออนุญาตนะครับ) คงจะสนิทกับเขามาก?]

อีกคำถามที่ทำให้ศศิรินธารกัดริมฝีปากแน่น สนิทหรือ?

ปรมัตไม่ใช่แค่สนิทแต่เขายังเป็นสามีของเธออีกด้วย!

[เรนนี่: เราโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กน่ะค่ะ เขาเป็นเหมือนพี่ชายคนโตที่คอยดูแลพี่ศศิกับหนูรินทั้งๆ ที่เขาเกิดทีหลังพี่ศศิเสียอีก]

ศศิรินธารเลือกบอกความจริงบางส่วน ยิ่งได้พูดถึงปรมัตเช่นนี้เธอกลับค่อยผ่อนคลาย

ความหม่นหมองคลายจางไปบางส่วน และรู้สึกดีที่ได้นึกถึงสามีในแง่มุมที่ทำให้เธอมีความสุข

.......................................


 

[มิสเตอร์P: อ้อ พี่ชาย!]

ข้อความสั้นๆ พร้อมเครื่องหมายตกใจนั้นทำให้ศศิรินธารรู้สึกขนลุกได้อย่างประหลาด

สายลมบางเบาพัดมาวูบหนึ่ง

คล้ายรังสีบางอย่างแผ่มาข่มขวัญ แต่หญิงสาวเพียงขมวดคิ้วแล้วก็เลิกใส่ใจกับมันเมื่อมีเพื่อนร่วมคลาสมาเรียก

[เรนนี่: หนูรินไปคุยงานกับเพื่อนก่อนนะคะ ถ้ามีเรื่องอะไรพิมพ์ทิ้งไว้ได้เลยเดี๋ยวคืนนี้หนูรินกลับมาตอบค่ะ]

ศศิรินธารพิมพ์ข้อความสุดท้ายทิ้งไว้ก่อนที่เธอจะออกไปกับเพื่อน ข้อความนั้นถูกอ่านทันทีทว่าไม่มีข้อความใดโต้ตอบกลับมาอีกเลย

 

“อ้าวมัต กลับมาเสียดึกเชียวนะลูก มาๆ กินอะไรมาหรือยัง”

มารดาของปรมัตร้องทักทันทีที่ชายหนุ่มก้าวเท้าเข้าไปในบ้าน น้ำเสียงอันอบอุ่น

รอยยิ้มแสนละมุนและบ้านที่มีมารดาของเขาอยู่ช่างให้ความรู้สึกผ่อนคลายจากภาระทุกสิ่งที่กดทับลงบนสองบ่า

ปรมัตแย้มมุมปากเป็นรอยยิ้มไม่กว้างนักส่งให้มารดา

“เพิ่งออกจาสตูก็ตรงดิ่งมานี่เลยครับ หิวจะแย่แม่มีอะไรให้กินมั่ง”

เขาออเซาะขณะเข้าโอบกอดมารดาแน่น นางคาริมาตีแขนลูกชายคนเดียวพร้อมกับหัวเราะออกมาน้อยๆ

“ทำไมไม่หาอะไรรองท้องเสียก่อน กินข้าวไม่เป็นเวลาแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน”

นางเอ็ดก่อนจะหมุนตัวกลับเข้าครัว

นางเตรียมอาหารเอาไว้ให้ลูกชายตั้งแต่หัวค่ำที่เขาบอกว่าจะมาค้างที่บ้านแล้ว เหลือแค่อุ่นให้ร้อนเท่านั้น

“พ่อล่ะครับ?

คำถามของปรมัตทำให้คนฟังขมวดคิ้วก่อนจะยิ้มได้

นานเหลือเกินที่พ่อลูกคู่นี้แทบไม่ได้ถามไถ่ถึงกัน

แต่แม้นางจะอยู่บ้านก็รู้ว่าเมื่อเร็วๆ นี้สามีของนางเพิ่งไปเยือนคอนโดของบุตรชายเพียงคนเดียวมาในรอบหลายปี

ร่างกายของคาริมาผ่อนคลายลงอีกเล็กน้อยหลังจากที่ตั้งหน้าตั้งตารอคอยเวลาเช่นนี้มานานเหลือเกิน

“อยู่บนห้องทำงานแน่ะ ช่วงนี้มัตอยู่ที่สตู พ่อเค้าก็เลยแวะเข้าบริษัทถี่หน่อย”

“นี่ผมหางานมาให้พ่อทำเยอะขนาดนี้ ทำให้แม่เหงาหรือเปล่าครับ?

บุตรชายตามมาออเซาะมารดาถึงในห้องครัวเนื่องจากในเวลานี้เด็กในบ้านกลับเรือนนอนกันหมดแล้ว

“เหงาอะไรล่ะ พ่อเค้าจะได้มีอะไรทำแก้เบื่อ แค่ไปดูๆ ไม่ได้หักโหมเหมือนสมัยก่อนแล้ว อีกอย่างพ่อเขาหอบแม่ตามไปด้วยทุกวันนั่นแหละ” นางคาริมาขยิบตาใส่ลูกชายอย่างผู้กำชัยชนะ

ปรมัตหัวเราะร่วนออกมาทันที ท่าทีของเขาผ่อนคลายลงมากเช่นกัน

“โอเคครับ ผมยอมแพ้ท่านประธานจริงๆ ครับ” ชายหนุ่มยกสองมือขึ้นเหนือศีรษะอย่างยอมจำนน

รอไม่นานอาหารอุ่นร้อนฝีมือคาริมาอันเป็นของโปรดบุตรชายก็ได้ตั้งโต๊ะ

ปรมัตรีบหยิบจานไปตักข้าวของตัวเองทันที กลิ่นหอมๆ ของกับข้าวฝีมือแม่เรียกน้ำย่อยในกระเพาะอาหารของเขาให้ทำงาน

“ผัดผักเหลียงใส่ไข่กับกุ้งทะเลผัดกะปิสะตอฝีมือแม่ที่สุดยอดเลยครับ ผมไม่ได้กินมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย”

ปรมัตพูดออกมาหลังจากตักอาหารคำแรกเข้าปาก

ชายหนุ่มหลับตาเคี้ยวอาหารด้วยใบหน้าที่แสดงถึงความสุขเต็มที่ นางคาริมายกมือขึ้นตีแขนบุตรชายเบาๆ

“ไม่ต้องมายอแม่ ถ้าคิดถึงฝีมือแม่จริงคงไม่หายหน้าไปเป็นเดือนๆ กว่าจะโผล่หน้ามาให้เห็นสักครั้งแบบนี้หรอก”

นางคาริมาพูดขึ้นด้วยความน้อยอกน้อยใจ

แม้จะผ่านโลกมาจนเข้าใจได้ว่าทุกคนจะต้องเติบโตไปมีชีวิตเป็นของตัวเอง

แต่สำหรับนาง ลูกๆ ก็ยังคงเป็นเด็กเล็กๆ สำหรับนาง เป็นความรัก และเป็นความสุขในชีวิตของนางทุกเวลานาที

“แม่ก็ไปเยี่ยมสายน้ำที่เกาะพันดาวมาแล้วนี่ครับ แถมยังหอบของอร่อยๆ มาทำให้ผมได้กินด้วย ดีออกจะตายไป”

พ่อปลาไหลของนางเปลี่ยนเรื่องได้อย่างไม่มีติดขัด

“ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลยนะ เพราะเรานั่นแหละไม่ค่อยมาหาแม่ที่บ้าน แม่เลยต้องไปเยี่ยมน้องแทน”

“ผมก็อยู่คอนโดแล้วก็สิงอยู่ที่สตูตลอดไม่ได้ไปไหนนี่ครับ ทีเมื่อก่อนพ่อก็ทำงานเยอะแบบนี้แม่ยังไม่ว่าแถมยังตามส่งข้าวส่งน้ำดูแลทุกสิ่งอย่างผิดกับผมเลยที่หัวเดียวกระเทียมลีบ”

ปรมัตกะพริบตาออดอ้อน แสร้งโอดโอยไปตามเรื่อง

 ……………………..


 

“เดี๋ยวเถอะ ทีอย่างนี้แล้วมาโทษแม่นะ ก็ใครล่ะที่ไม่อยากให้แม่ตามไปคอยคุมที่ทำงานเพราะไม่อยากดูเป็นลูกแหง่ให้ลูกน้องเห็นน่ะ”

ปรมัตเคยขอร้องนางเอาไว้สมัยที่เริ่มเข้าไปทำงานที่เอสป้าเปเปอร์ใหม่ๆ เพราะอยากจะเป็นที่เชื่อถือของบรรดาผู้บริหาร เขาจึงห่วงภาพลักษณ์ของตัวเองในยามนั้นเป็นอย่างมาก

เมื่อไม่มีมารดาไปหาน้องสาวคนสนิทอย่างศศิรินธารจึงแทบจะไม่เคยย่างกรายเข้าไปหาเขาที่บริษัทเลยเช่นเดียวกัน

ดังนั้นคนในที่ทำงานจึงแทบจะไม่มีใครรู้จักชีวิตส่วนตัวของเขาเลยแม้แต่น้อย มาวันนี้ปรมัตเริ่มรู้สึกว่าตัวเองอาจจะคิดผิด

ความเหงาเดียวดายที่กัดกินหัวใจและกำแพงสูงใหญ่ที่ถมทับระหว่างเขาและคนในครอบครัว

อาจจะไม่ใช่ความผิดของใครเลยนอกจากตัวเขาเท่านั้นที่เป็นผู้ก่อเอาไว้มาเนิ่นนาน

แล้วกำแพงที่ถูกก่อขึ้นมานานขนาดนั้นมีหรือที่จะสลายหายไปเพียงแค่คำพูดไม่กี่คำและการกระทำแสนบุ่มบ่ามของเขาเท่านั้น

ชายหนุ่มคิดอย่างหนักอึ้งในใจ

คาริมาเป็นเหมือนแสงสว่างในชีวิตของเขาเสมอมา

“น้องสบายดีไหมครับ หลานๆ เป็นยังไงกันบ้าง”

เขาหมายถึงลูกแฝดชายหญิงของนายหัวสินธุ์และธาราภัทรหรือสายน้ำน้องสาวแท้ๆ เพียงคนเดียวของเขาและเป็นลูกสาวสุดที่รักของปรเมศ อนันตภาคนั่นเอง

“เด็กๆ โตขึ้นมาก ถามหาลุงมัตกันใหญ่เลยทีเดียว เพราะมีคนไปสัญญาว่าจะซื้อรถของเล่นรุ่นใหม่ไปฝากไม่ใช่หรือ?” นางคาริมาถาม

ขณะที่ปรมัตได้แต่เกาศีรษะตัวเองป้อยๆ

ช่วงเวลาที่ศศิรินธารทิ้งเขาไปเรียนหลายเดือน

หากเขาไม่บ้าอยู่กับงานก็อาศัยลงไปหาหลานๆ ที่เกาะพันดาวถึงจะช่วยให้เขาผ่านวันเวลาเหล่านั้น

จนสามารถมีแรงวางแผนตามหญิงสาวไปและเลยเถิดจนสามารถจับศศิรินธารมาจดทะเบียนสมรสแต่งงานกันได้เช่นนั้น

ทว่าการแต่งงานไม่ใช่ทั้งจุดเริ่มต้นและบทสรุปของความรักสำหรับเขา

หนำซ้ำมันพร้อมจะกลายเป็นจุดจบได้ตลอดเวลาหากเขาก้าวพลาดแม้เพียงเล็กน้อยเสียด้วยซ้ำไป!

“ผมไม่ว่างเลยจริงๆ ครับ อย่าว่าแต่กับแฝดเลย ขนาดกับเมียตัวเองแท้ๆ ผมยังไปหาไม่ได้เลย

เขาพูดด้วยน้ำเสียงแสนรันทด

ในเมื่อครอบครัวรับรู้มาตลอด ที่แห่งหนึ่งจึงเป็นโลกหนึ่งเดียวที่เขาจะสามารถเชื่อมโยงศศิรินธารมาไว้กับเขาได้โดยไม่ต้องปกปิด

แม้ว่าหญิงสาวจะคิดว่าเรื่องทั้งหมดเป็นเพียงความลับที่ไม่อยากให้ใครมาร่วมรับรู้ก็ตาม

นางคาริมาเอื้อมมือไปลูบผมบุตรชายเพียงคนเดียวอย่างเข้าใจและเห็นใจเป็นที่สุด

“ที่มัตแทบจะฝังตัวเองอยู่ที่สตูก็เพราะอยากจะไปหาน้องไม่ใช่เหรอลูก?

แม่ก็ยังคงเป็นแม่ที่เข้าใจลูกเสมอ

ปรมัตอดที่จะเสียงสั่น ตาแดงและมีน้ำตารื้นออกมาไม่ได้ เขาพึมพำตอบมารดาด้วยความรู้สึกที่แท้จริงเป็นครั้งแรก

“แต่หนูรินของแม่คงไม่ได้อยากจะเจอผม ผมก็เป็นได้แค่วัวแก่ดื้อด้านที่เขาไม่ต้องการเท่านั้นเองครับ”

ความมั่นใจที่เคยแสดงออกต่อหน้าศศิรินธารหดหายมีเพียงช่วงเวลาเช่นนี้

ต่อหน้า ในอ้อมกอดของมารดาเท่านั้นที่เขาจะสามารถแสดงความอ่อนแอออกมาได้

“โถ่มัต ให้เวลาน้องหน่อยนะ มัตก็รู้สำหรับน้องแล้วมันไม่ง่ายเลยที่จะเชื่อใจมัตได้อีกครั้ง”

นางคาริมาพูดอย่างเห็นอกเห็นใจและเข้าใจทั้งบุตรชายและสะใภ้ในเวลาเดียวกัน

“ผมรู้ผมรู้ดีครับแม่” ชายหนุ่มกระซิบตอบกลับ

น้ำตาลูกผู้ชายร่วงหล่น หมดความอยากอาหารไปในพริบตา ปรมัตปล่อยให้มารดาดึงตัวเขาเข้าไปกอดปลอบอย่างท้อแท้

ขอเวลาให้เขาได้ร้องไห้อยู่กับอกแม่เช่นนี้

ก่อนที่จะต้องกลับไปเป็นซาตานตัวร้ายเพื่อยื้อดวงใจอีกดวงเอาไว้กับตัวให้สุดกำลังที่มี!

 

มีใครคิดถึงนายหัวสินธุ์กับสายน้ำบ้าง เค้ามีลูกแฝดละนะ!

ธาราหวนรักวางแผงทั่วประเทศแล้วค่ะ

ปล.ใครอ่านธาราหวนรักจบแล้วเป็นอย่างไรมาบอกเล่ากันได้นะคะ รอฟังค่ะ

ปล.ยังสามารถสั่งจองรูปเล่มธาราหวนรักได้ที่เพจ ระฆังเงิน ค่ะ

ระฆังเงิน

25 02 2563 0:00

13 03 2563 8:09


E-BOOK ธาราหวนรัก                          

                                                    Thumbnail Seller Link                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      
                                        ธาราหวนรัก                                   
ระฆังเงิน
                                        www.mebmarket.com                                   
‘เธอ’ คือสายน้ำไหลเอื่อย รินรดหัวใจแห้งแล้งให้ชุ่มฉ่ำหากหยดน้ำย่อมกระเซ็นซ่านเมื่อถูกพายุโหมกระหน่ำและ ‘เขา’ คือพายุที...                                   
                                                                                   
Get it now
                                        
                                   
                   



ห้วงรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
‘เกมแย่งชิงพื้นที่ในหัวใจ’“ทำไมนะ เธอเคยนึกจะตำหนิสามีที่ไม่เอาไหนคนนี้บ้างไหม ฮึ วิรากานต์” คำถามนั้นมีแววสงสัยจริงจังแต่คนฟังกลับส่ายหน้า ตอบเขาด้วยแววตาและรอยยิ้มเข้าใจและเชื่อมั่นเสมอรดิศคล้ายจะหลอมละลายไปกับดวงตากลมโตคู่นั้น หัวใจของชายหนุ่มราวจะได้รับน้ำฝนที่โปรยลงมา เป็นละอองสายรุ้งเล็กๆ ที่ทอแสงล้อเล่นกับเปลวแดดกล้าหลังพายุผ่าน“เธอกำลัง…บอกรักฉันใช่ไหม วิรากานต์” น้ำเสียงนั้นละมุนละไมอ่อนหวานยิ่งนัก ฝ่ามือหนาจับมือข้างซ้ายของภรรยาขึ้นมา มูนสโตนน้ำงามทอแสงแวววาวยามเจ้าของตกอยู่ในห้วงอารมณ์รัก“ยามใดที่เจ้าของตกอยู่ในห้วงแห่งความรัก มูนสโตนจะใสวาววามขึ้นมา”วิรากานต์คลับคล้ายจะมองเห็นความรู้สึกบางอย่างที่สะท้อนออกมาจากดวงตาของเขาได้อย่างชัดเจนความรู้สึกอันอ่อนหวาน ละเมียดละไม ละม้ายว่ามันจะถูกเรียกว่า ‘ความรัก’



โซ่รัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
จะเป็นเช่นไร เมื่อความผูกพัน… ไม่ได้เริ่มต้นด้วยรักเขา… ไม่เคยเชื่อในรัก ในขณะที่เธอ… พยายามทำทุกอย่างเพื่อความรักทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นนับจากคืนที่เขาตกลงรับข้อเสนอของเธอ!“ฉันรู้ดีว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันอาจจะไร้ค่าสำหรับคุณ แต่ว่าฉันไม่มีอย่างอื่นที่จะตอบแทนคุณได้ดีไปกว่านี้อีกแล้ว คุณเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดมาต่อชีวิตให้กับพ่อของฉัน เพราะฉะนั้นฉันก็จะเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันมาตอบแทนคุณเช่นกัน”



วิวาห์ร้ายร่ายกลรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
คำขอร้องของบิดาทำให้เธอยอมแต่งงานกับผู้ชายที่เกลียดแสนเกลียดคำขอร้องของผู้มีพระคุณทำให้เขายอมแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่เคยนึกจะรักคนที่เกลียดกันจะทำให้วิวาห์ร้ายกลายเป็นวิวาห์รักได้อย่างไร?เธอคือตัวแทนของนางมารร้าย…หญิงสาวแสนโสภาที่มั่นใจในตัวเองสูงเพราะถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กไม่มีอะไรที่เธออยากได้แล้วจะไม่ได้ ยกเว้น ความรัก…ผู้ชายคือของเล่นที่เธอจงใจล่อลวงแล้วถีบส่ง แต่แล้วทุกอย่างกลับไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อผู้ชายที่พึงใจคนล่าสุดเดินจากไปอย่างไม่แย่แส และความจริงที่เพิ่งประจักษ์…แท้จริงแล้วหญิงสาวที่คนค่อนประเทศอิจฉาเป็นเพียงบ่วงร้ายที่พันธนาการแม่แท้ๆ ของตัวเองเอาไว้จนลมหายใจสุดท้ายแม้จะต้องแต่งงานเพราะคำขอของพ่อ แต่หัวใจ…จะไม่ยกให้ใครเด็ดขาด!เขายอมตกลงแต่งงานเพราะเธอคือลูกสาวของผู้มีพระคุณทั้งที่ตั้งใจว่าแม้จะไม่ได้รัก…ก็จะดูแลอย่างดีแต่เขาไม่รู้ว่าชีวิตแต่งงานที่คิดว่าจะสงบกลับต้องวุ่นวายเพราะเจ้าสาวตัวร้ายที่หว่านเสน่ห์ให้ผู้ชายเป็นว่าเล่น!เมื่อศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายถูกลูบคมจึงไม่อาจนิ่งเฉยเขาจึงกลับมาเพื่อสั่งสอนให้เธอได้รู้สำนึก!หากกว่าจะรู้สึกตัวทั้งคู่ก็ไม่อาจหลุดพ้นจากบ่วงพันธนาการของตัวเองได้เสียแล้ว…หมายเหตุนิยายเรื่องนี้เคยตีพิมพ์และอัพe-book ในนามของสนพ.ดอกหญ้า2000ค่ะ ฉบับนี้เป็นฉบับปรับปรุง




เล่ห์รักนางฟ้า
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
‘อาโมรี มารี ซิกาเนร์-อัลเบนิซ’ ทายาทเจ้าของโรงแรมชื่อดังแห่งเมืองนีซบาริสต้ามือหนึ่งผู้กำลังไล่ตามความฝันในการสอบเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกาแฟระดับโลกเป็นอันต้องฝันสลาย เมื่อถูกประกาศิตจากมารดาให้กลับไปดูแลสวนกาแฟเล็กๆ ที่เมืองไทยแทน…และที่นั่นทำให้ชายหนุ่มได้เจอกับใครบางคนที่เขาพยายามจะลืมมาตลอด…‘ศศิรณัฐ อัศวเดชากร’ หรือ ‘นางฟ้า’ ตัวน้อยๆ ของบิดา หญิงสาวไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลยสักนิดว่าเธอจะได้พบกับพี่ชายแสนดีซึ่งเฝ้าตามหามาเนิ่นนานที่สวนกาแฟในวัยเยาว์เขาทะลุ-ภูเลียบตะวันแห่งนี้พี่ชายที่เคยให้คำมั่นสัญญากับเธอไว้ตั้งแต่เด็กในที่สุดระยะเวลายี่สิบเอ็ดปีที่รอคอยก็สิ้นสุดลงเสียทีทว่า… ‘นางฟ้า’ แสนสวยก็ต้องน้ำตาร่วง เมื่อไม่เพียง ‘พี่ชายที่แสนดี’ ของเธอกลับลืมสิ้นซึ่งคำสัญญาในวัยเยาว์ แต่เขายังวางท่าเย็นชาและไม่คิดจะจดจำเธอได้อีกด้วยแล้วความรัก ความทรงจำที่มาพร้อมกับความเจ็บปวดจะลงเอยเช่นไรร่วมสัมผัสอุ่นไอรักกรุ่นกลิ่นกาแฟไปพร้อมๆ กันได้ใน‘เล่ห์รัก…นางฟ้า’ระฆังเงิน


SET โซ่รัก + วิวาห์ร้ายร่ายกลรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
โซ่รักจะเป็นเช่นไร เมื่อความผูกพัน… ไม่ได้เริ่มต้นด้วยรักเขา… ไม่เคยเชื่อในรัก ในขณะที่เธอ… พยายามทำทุกอย่างเพื่อความรักทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นนับจากคืนที่เขาตกลงรับข้อเสนอของเธอ!“ฉันรู้ดีว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันอาจจะไร้ค่าสำหรับคุณ แต่ว่าฉันไม่มีอย่างอื่นที่จะตอบแทนคุณได้ดีไปกว่านี้อีกแล้ว คุณเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดมาต่อชีวิตให้กับพ่อของฉัน เพราะฉะนั้นฉันก็จะเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันมาตอบแทนคุณเช่นกัน”---------วิวาห์ร้ายร่ายกลรักคำขอร้องของบิดาทำให้เธอยอมแต่งงานกับผู้ชายที่เกลียดแสนเกลียดคำขอร้องของผู้มีพระคุณทำให้เขายอมแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่เคยนึกจะรักคนที่เกลียดกันจะทำให้วิวาห์ร้ายกลายเป็นวิวาห์รักได้อย่างไร?เธอคือตัวแทนของนางมารร้าย…หญิงสาวแสนโสภาที่มั่นใจในตัวเองสูงเพราะถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กไม่มีอะไรที่เธออยากได้แล้วจะไม่ได้ ยกเว้น ความรัก…ผู้ชายคือของเล่นที่เธอจงใจล่อลวงแล้วถีบส่ง แต่แล้วทุกอย่างกลับไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อผู้ชายที่พึงใจคนล่าสุดเดินจากไปอย่างไม่แย่แส และความจริงที่เพิ่งประจักษ์…แท้จริงแล้วหญิงสาวที่คนค่อนประเทศอิจฉาเป็นเพียงบ่วงร้ายที่พันธนาการแม่แท้ๆ ของตัวเองเอาไว้จนลมหายใจสุดท้ายแม้จะต้องแต่งงานเพราะคำขอของพ่อ แต่หัวใจ…จะไม่ยกให้ใครเด็ดขาด!เขายอมตกลงแต่งงานเพราะเธอคือลูกสาวของผู้มีพระคุณทั้งที่ตั้งใจว่าแม้จะไม่ได้รัก…ก็จะดูแลอย่างดีแต่เขาไม่รู้ว่าชีวิตแต่งงานที่คิดว่าจะสงบกลับต้องวุ่นวายเพราะเจ้าสาวตัวร้ายที่หว่านเสน่ห์ให้ผู้ชายเป็นว่าเล่น!เมื่อศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายถูกลูบคมจึงไม่อาจนิ่งเฉยเขาจึงกลับมาเพื่อสั่งสอนให้เธอได้รู้สำนึก!หากกว่าจะรู้สึกตัวทั้งคู่ก็ไม่อาจหลุดพ้นจากบ่วงพันธนาการของตัวเองได้เสียแล้ว…หมายเหตุนิยายเรื่องนี้เคยตีพิมพ์และอัพe-book ในนามของสนพ.ดอกหญ้า2000ค่ะ ฉบับนี้เป็นฉบับปรับปรุง



รอยตะวันที่พันดาว
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
ท่ามกลางกระไอทะเล สายลม และแสงแดด…ความอบอุ่นอ่อนโยนของเขาค่อยๆ หลอมละลายซึมซับเข้าสู่หัวใจของเธออย่างช้าๆ โดยที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้สึกไม่มีใครคาดคิดและได้ตระเตรียมหัวใจมารับมือกับ…ความรู้สึกอันลึกซึ้งที่ค่อยๆ เติบโตขึ้นท้าทายเส้นแบ่งของความเหมาะสม และช่องว่างของอายุที่ไม่อาจก้าวข้ามผ่านไปได้โดยง่าย!เมื่อคนหนึ่งกำลังเดินทางเข้าสู่ช่วงแห่งวัยของร่มไม้ใหญ่ที่จำต้องแผ่กิ่งโอบล้อมทุกชีวิตที่อิงอาศัยและอีกหนึ่งคือดอกไม้ที่เพิ่งแย้มกลีบสู่วัยแรกแย้มเพื่อรอวันบานสะพรั่งที่สำคัญเธอคือดอกไม้ที่ได้รับการโอบอุ้มและอิงอาศัยร่มเงาไม้ใหญ่อย่างเขามาโดยตลอดความรัก...จะสามารถก้าวข้ามผ่าน...ม่านประเพณีและช่องว่างแห่งวัยได้หรือไม่!พบกับเขาและเธอสินธุ์ ชลาสินธุ์ และ ธาราภัทร อนันตภาคได้ใน ‘รอยตะวันที่พันดาว’บทประพันธ์โดย ระฆังเงิน




แสนร้ายพ่ายรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
เจ้าของฉายาเล็กพริกขี้หนูอย่าง ดวงมาลี ต้องมาพบกับคู่ปรับเก่าตัวฉกาจเช่น แทนไทเธอจะใช้กลวิธีใด...หรืองัดเล่ห์อุบายเดิมๆ มารับมือกับเขาดีเมื่อสาวมั่นประเปรียวอดีตหัวหน้าแก็งสามใบเถาอย่าง ดวงมาลี ต้องโคจรมาพบกับอดีตครูที่เธอเคยสร้างวีรกรรมเอาไว้จนยากจะลืมแถมคราวนี้เขายังเข้านอกออกในบ้านเธอได้สบายใจเฉิบ เพราะถือคติว่าเป็นเพื่อนรุ่นน้องของพ่อ...ดวงมาลีจะทำอย่างไรไล่กันซึ่งหน้าก็ไม่ได้ และครั้งนี้เธอก็มั่นใจว่าจะไม่อ่อนข้อให้เขาอีกเด็ดขาดสำหรับ แทนไท เขาไม่เคยคาดคิดว่าผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้า จะเป็นคนเดียวกับ ‘เด็กดื้อ’ ที่เคยทำให้ตนหัวหมุนเมื่อสิบปีก่อนวันนี้สถานะของครูกับลูกศิษย์เปลี่ยนไป แต่เขากลับรู้สึกว่าเจ้าหล่อนน่ารักขึ้นทุกวันหนำซ้ำพ่อกำนันโตจอมหวงลูกสาวยังฝากฝังเธอให้เขาดูแลอีกต่างหากช่างไม่รู้เลยว่ากำลังฝากปลาย่างเอาไว้กับแมวแท้ๆ แล้วแมวอย่างเขาจะทำอย่างไร หรือเร่งหาวิธีกินปลาย่างให้สำเร็จ ก่อนคนฝากจะทันรู้ตัว...ติดตามความรักฉบับแสบๆ คันๆ ของครูแทนไท กับ 'เด็กดื้อ' อย่างดวงมาลี ได้ใน แสนร้ายพ่ายรัก บทประพันธ์โดย ระฆังเงิน สำนักพิมพ์ปองรัก




ปาฏิหาริย์แห่งรักนิรันดร์
นัยน์นภางค์
www.mebmarket.com
คำโปรยความรักที่ค่อยๆเติบโตขึ้นจากความผูกพัน แปรเปลี่ยนความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง กลายเป็นรักแท้ที่รอวันเปิดเผย หากทว่าเขาจะทำเช่นไร เมื่อจะต้องพรากยอดดวงใจของชายผู้มั่นคงในรัก เขา...ปฐพี ปฐวิกรณ์...เขารักเธอสุดหัวใจ หากจำเป็นต้องทิ้งหัวใจของตัวเองไป เพียงเพราะพันธนาการแห่งความรัก ศักดิ์ศรี และกำแพงของคำว่า...พี่ชาย...น้องสาวเขา แพทริค อิลาริโอ โรมาโน่  เขา...มาเฟียตัวร้ายแห่งซิซิเลี่ยน เขา... กลับมาเพื่อจะรัก เพียงเพื่อหัวใจของผู้หญิงคนเดียว ต่อให้ต้องทำร้ายคนทั้งโลกเขาก็ไม่แคร์เธอ...ปารนันท์ ปฐวิกรณ์... หญิงสาวผู้อ่อนโยน… หากใครจะรู้หัวใจของเธอร้องให้ ร่ำหาใครคนหนึ่งอยู่ตลอดเวลา… แล้ววันหนึ่งเธอก็ได้พบกับใครอีกคนที่ทำให้เธอนึกถึงคนที่จากไป ใครอีกคนที่แตกต่างกันเหลือเกิน ใครอีกคนที่พร้อมจะทำร้ายเธอ ทั้งคำพูดและการกระทำ… เขาเข้ามาเพื่อจะทำให้เธอเจ็บปวดอีกใช่ไหม? …แล้วทำไมหัวใจเธอถึงไม่อยากจะแยกผู้ชายสองคนนี้ออกจากกัน! เขา...พิพัตน์พงษ์ สัตยารักษ์...หลงรักสาวน้อยน่าสงสารคนหนึ่ง ที่หัวใจของเธอเฝ้ารอคอยใครบางคนที่ไม่ใช่เขา แต่มีหรือที่เขาจะยอมแพ้เธอ...วิรงรอง ปฐวิกรณ์ หญิงสาวสวย เฉียบที่เติบโตมาด้วยการแก่งแย่ง สำหรับเธอมีแต่คำว่าแพ้ไม่เป็น หนทางที่เธอเลือกเดินไม่เกี่ยงว่าจะต้องทำร้ายใครไปบ้าง แต่ทำไมยิ่งไขว่คว้า ยิ่งเสาะหา เธอกลับไม่พบใครสักคนที่เป็นของเธอจริงๆ ทำไมทุกคนจะต้องไปรุมรักผู้หญิงอ่อนแออย่างปารนันท์ ไม่เว้นแม้กระทั่ง เขา ผู้ชายที่เธอรักมากที่สุด หากเธอมาไกลเกินกว่าจะหยุดได้อีกแล้วเรื่องราวความรักของพวกเขาจะมีบทสรุปแบบไหน หนทาข้างหน้าจะมีอุปสรรคอะไรขวางกั้นพวกเขาเอาไว้ เขาและเธอจะฝ่าฟันกันไปได้ไหม หากอุปสรรคที่ว่าจะพรากเธอ...ไปจากเขาตลอดกาล




สวัสดีค่ะ ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ ระฆังเงิน 12 06 2562 9:40

สวัสดีค่ะ ความรักหลากหลายรูปแบบ สำคัญที่เราจะต้องดูแลและรักษาทุกความรักนั้นเอาไว้ให้ได้ ระฆังเงิน 18 06 2562 11:22

สวัสดีค่ะ กว่าจะถึงวันนี้ปรมัตได้เรียนรู้แล้วว่าความผิดพลาดยิ่งใหญ่ของเขาเกิดจากเรื่องเล็กๆ น้อยที่สะสมกันมา เรื่องเล็กๆ ที่เขาอาจจะลืมไปแล้วทว่ามันกลับย้อนกลับมาทำร้ายเขาอย่างแสนสาหัสในวันนี้ ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นเพียงเพราะความละเลยและขาดการใส่ใจคนที่เรารักให้มากพอ แก่นของเรื่องนี้มีเพียงเท่านี้เองค่ะ ดังนั้นยากที่สุดคือการคล่อยๆ คลี่ปมเหล่านี้ให้ปรมัตได้เข้าใจ และให้คนอ่านของเราเข้าใจด้วย รักคุณนะคะที่อดทนรอคอยกันมาเนิ่นนานและไม่ทิ้งกันไปเสียก่อน นิยายชุดนี้เรียงร้อยต่อเนื่องกันมาสิบกว่าปีแล้ว เรื่องราวระหว่างทางที่ตกหล่นไปนั้นเราพยายามเก็บเอาไว้ให้ได้มากที่สุดและหวังว่านิยายเรื่องสุดท้ายในชุดนี้จะทำให้ตัวละคร ผู้เขียนและคนอ่านเติบโตไปพร้อมๆกัน ระฆังเงิน 20 06 2562 1:14

สวัสดีค่ะ ชอบที่สุดเวลาที่เฮียมัตอยู่กับแม่ เขาเป็นเหมือนเด็กชายตัวน้อยๆ คนเดิมในวันวานที่เคยทำให้หลายคนหลงรัก และคงจะมีเพียงแต่แม่คนนี้เท่านั้นที่สามารถเข้าใจจิตใจของเขาได้มากที่สุด รัก ระฆังเงิน 23 06 2562 0:14

มีคนคนเผลอตัวธาราหวนรักวางแผงทั่วประเทศแล้วค่ะ ปล.ใครอ่านธาราหวนรักจบแล้วเป็นอย่างไรมาบอกเล่ากันได้นะคะ รอฟังค่ะ ปล.ยังสามารถสั่งจองรูปเล่มธาราหวนรักได้ที่เพจ ระฆังเงิน ค่ะ ระฆังเงิน 23 02 2563 0:00 5 03 2563 23:38

อ้อนเมียไม่ได้ก็มาอ้อนแม่ธาราหวนรักวางแผงทั่วประเทศแล้วค่ะ ปล.ใครอ่านธาราหวนรักจบแล้วเป็นอย่างไรมาบอกเล่ากันได้นะคะ รอฟังค่ะ ปล.ยังสามารถสั่งจองรูปเล่มธาราหวนรักได้ที่เพจ ระฆังเงิน ค่ะ ระฆังเงิน 24 02 2563 0:00 12 03 2563 9:24

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

181 ความคิดเห็น

  1. #159 palitalism (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 14:24
    ตัวพระเอกตอนที่ไม่ใช่ซาตาน​ เรานึกถึงใครบางคน​ แต่ไม่แน่ใจว่าใช่ไหม​ โดยเฉพาะชอบใบเหลียงผัดไข่​ ชัดมาก​ 😄😄😄
    #159
    3
    • #159-1 (จากตอนที่ 35)
      11 สิงหาคม 2562 / 11:28
      555คล้ายกันรึ
      #159-1
    • #159-3 (จากตอนที่ 35)
      13 สิงหาคม 2562 / 00:17
      เฮียอ๋าหราาา เค้ายังคิดไม่ถึงเบย แต่พอทักก็นึกได้ อิอิ
      #159-3
  2. #139 ParinParinyaphas (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 06:22
    เมื่อไรจะเข้าใจกันสักทีน๊า
    #139
    0
  3. #138 Momoe (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 18:28

    คิดถึงคาริมาเสมอ มัตรู้ตัวสักทีว่า สิ่งสำคัญในชีวิตต้องเอาใจใส่ ให้เองไม่ได้หรอก ยิ่งหนูรินชอบคิดไปเองว่าไม่เป็นที่รัก ยิ่งหนัก รีบง้อด่วน

    #138
    1
    • #138-1 ตึ๋งหนืด(จากตอนที่ 35)
      21 มิถุนายน 2562 / 01:22
      คริมาก็คิดถึงเพื่อนๆค่าาา
      #138-1
  4. #137 LAM1 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 09:15

    รออ่านเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้คนแต่งนะคะ

    #137
    1
    • #137-1 ตึ๋งหนืด(จากตอนที่ 35)
      20 มิถุนายน 2562 / 13:08
      ขอบคุณค่าาา
      #137-1
  5. #136 LAM1 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 11:50

    เข้ามาให้กำลังใจคนแต่งค่ะ ยังรออ่านพี่มัตอยู่นะคะ

    #136
    1
    • #136-1 ตึ๋งหนืด(จากตอนที่ 35)
      19 มิถุนายน 2562 / 11:44
      ขอบคุณมากๆค่า
      #136-1
  6. #135 LAM1 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 12:58

    รออ่านค่ะ เป็นกำลังใจให้คนแต่งนะคะ

    #135
    1
    • #135-1 ตึ๋งหนืด(จากตอนที่ 35)
      12 มิถุนายน 2562 / 15:16
      รักกกก
      #135-1