ธาราหวนรัก พิมพ์กับสนพ.ปองรัก e-book Meb

ตอนที่ 30 : บทที่ 13 (2) 150% 26042562 15022563 หนังสือวางแผงทั่วประเทศค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,505
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    15 ก.พ. 63


E-BOOK ธาราหวนรัก                          

                                                    Thumbnail Seller Link                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      
                                        ธาราหวนรัก                                   
ระฆังเงิน
                                        www.mebmarket.com                                   
‘เธอ’ คือสายน้ำไหลเอื่อย รินรดหัวใจแห้งแล้งให้ชุ่มฉ่ำหากหยดน้ำย่อมกระเซ็นซ่านเมื่อถูกพายุโหมกระหน่ำและ ‘เขา’ คือพายุที...                                   
                                                                                   
Get it now
                                        
                                   
                   

ธาราหวนรัก

บทที่ ๑๓ (๒)

 

“หนูรินตักข้าวเลยจ๊ะ กลิ่นหอมมาถึงนี่ หลานหิวแล้ว” คนเป็นพี่สาวบอก

ศศิรินธารจึงได้ลงมือตักข้าวต้มปลาโดยมีอาโมรีช่วยหยิบส่งให้กับทุกคนทันที กลิ่นหอมยั่วน้ำลายของข้าวต้มปลายามเช้าช่วยเรียกน้ำย่อยในกระเพาะของทุกคนให้ทำงานได้ทันที

ระหว่างที่รับประทานอาหารนั้นส่วนใหญ่ศศิรณัฐจะเป็นผู้นำในการพูดคุย สามีของเธอตอบรับบ้างเป็นปกติของคู่นี้อยู่แล้ว ส่วนคู่ข้าวใหม่ปลามันกลับเป็นเพียงผู้ฟังและต่างรับประทานกันไปเงียบๆ

“จริงสิ มัตกับหนูรินจะพักอยู่ต่อกับพี่ต่ออีกสักอาทิตย์สิ จะได้ถือเป็นการฮันนีมูนไปด้วยเลย ดีไหม?

ศศิรณัฐถามขึ้นในระหว่างมื้ออาหาร

ศศิรินธารเกร็งมือจนช้อนแทบจะหล่น ขณะที่ยังไม่แน่ใจว่าควรจะตอบคำถามของพี่สาวเช่นไรดี

หญิงสาวเผลอเงยหน้าขึ้นสบลูกตาวาวๆ ของสามีที่ตลอดเช้าวันนี้เธอพยายามจะไม่หันไปสบตากับเขามาโดยตลอด

ไม่แน่ใจว่าตัวเองควรพูดเช่นไรในเวลานี้

ปฏิกิริยานั้นทำให้คนที่มองอยู่ตลอดเวลาเผลอขบฟันตัวเองจนเจ็บ

“พักกับตัวแล้วจะเป็นการฮันนีมูนได้ไง ไม่เอาหรอก เราค่อยพาหนูรินไปสองต่อสองดีกว่า”

อาโมรีพูดขึ้นทันทีโดยไม่ปล่อยให้ศศิรินธารต้องเป็นฝ่ายอึกอักอยู่นาน

ทั้งที่จริงเขาก็อยากจะแกล้งให้เธอเป็นคนตอบคำถามของพี่สาวด้วยตัวเองอยู่บ้างหรอก

แต่เห็นแก่ที่เขาลากเธอมาไกลจนได้จดทะเบียนสมรสและแต่งงานเป็นของเขาคนเดียวเช่นนี้แล้วก็จะยอมปล่อยๆ เธอไปบ้างก็แล้วกัน

ศศิรินธารจะรับรู้บ้างไหมว่าสามีของเธอนั้นแสนจะใจดีแค่ไหน?

“ทำไมล่ะ นานๆจะได้อยู่กันพร้อมหน้านะ”

ศศิรินธารหน้าง้ำลงทันที

ปรมัตไม่เคยขัดใจเธอได้มาก่อนเช่นนี้ หรือพอได้แต่งงานกับน้องสาวเธอแล้วก็คิดจะแปรพักตร์งั้นหรือ?

ปรมัตแสร้งทำเมินสายตาตัดพ้อต่อว่าของพี่ภรรยาเพราะเห็นแก่ภรรยาหมาดๆ ของตัวเอง

“พรุ่งนี้เราก็ต้องบินกลับไทยแล้วมีงานสำคัญต้องไปทำ เลื่อนไม่ได้ด้วย วันนี้เราเลยอยากพาหนูรินกลับไปด้วยกันเสียเลย”

คำตอบของเขาพลอยทำให้ใครบางคนใจหายไปด้วย ขณะที่ศศิรณัฐพ่นลมออกจากปากทันที ไม่พอใจกับคำตอบของน้องเขย

“อะไรกัน เพิ่งแต่งงานแท้ๆ จะทิ้งเจ้าสาวไปแล้ว แบบนี้ใช้ได้ที่ไหนกัน!” ศศิรณัฐโวยวายแทนน้องสาวของตัวเองที่ตลอดเวลาเอาแต่นั่งเงียบเป็นอย่างเดียวเท่านั้น

“หยุดเสี้ยมให้ครอบครัวเค้าแตกแยกแล้วก็กินข้าวไปเถอะ”

ปรมัตเอื้อมมือตักข้าวต้มปลาในโถให้พี่ภรรยาเพิ่ม หางตาก็ชำเลืองมองภรรยาของตัวเองที่ไม่ยักโวยวายอะไรออกมาบ้าง

บางทีถ้าเธอออกปากห้ามเขาสักนิด เขาอาจจะยอมทิ้งงานแล้วอยู่กับเธอก็ได้ แต่เขาก็รู้ว่าศศิรินธารจะไม่มีวันทำเช่นนั้น

บางทีเธออาจจะดีใจที่เขากำลังจะกลับเมืองไทยไปเสียก็ได้ใครจะไปรู้?

“งานสำคัญนี้เตรียมเอาไว้ตั้งแต่ก่อนที่มัตจะมาเจรจางานที่นี่ ใครจะไปรู้ว่าจะมาได้เมียปุบปับแบบนี้”

ปรมัตอธิบายให้พี่ภรรยาและใครอีกคนฟังอย่างเสียไม่ได้

ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ยังไม่อยากจะให้เธอเข้าใจกันผิดไปมากกว่านี้ เพราะเท่าที่เป็นอยู่ก็ยากหนักหนาเพียงพอแล้ว

“ก็เพราะนายไม่ใช่หรือไง เอ๊ะ มือนายเป็นอะไร”

ศศิรณัฐที่กำลังจะต่อว่าน้องเขยสังเกตเห็นแผลที่แตกหลังข้อนิ้วของน้องเขยขณะที่เขาตักปลาให้เธอโดยเฉพาะ

ปรมัตนิ่งในทันที

ขณะที่ศศิรินธารหน้าตาตื่นหันมาสังเกตหลังมือของชายหนุ่มเช่นกัน

หญิงสาวเอื้อมข้ามโต๊ะมาฉวยมือของสามีไปดูทันทีอย่างตกอกตกใจ หลุดกิริยาปั้นปึ่งเย็นชายามอยู่ต่อหน้าเขาเสียสนิท

“ทำไมข้อนิ้วแตกแบบนี้คะ?

เธอถามรัวเร็ว ไม่รอฟังคำตอบแต่จับมือของเขาพลิกไปมาเพื่อสำรวจบาดแผล

“ดูสิเลือดยังซิบอยู่เลย ทำไมพี่มัตไม่ตามหนูรินให้ทำแผลให้”

เธอพูดต่อคนเดียวพร้อมกับตั้งท่าจะลุกขึ้นไปหาอุปกรณ์ทำแผล แต่ปรมัตกดข้อมือตัวเองแล้วเป็นฝ่ายฉุดแขนเธอเอาไว้แทน

“หนูรินนั่งลงกินต่อเถอะ พี่ไม่ได้เป็นอะไรมาก แค่เผลอฟาดไปโดนผนังห้องตอนอาบน้ำแค่นั้น แสบๆ ไม่หนักอะไรหรอก” เขาพูด

ยอมละทิฐิลงชั่วคราวเมื่อสบสายตาห่วงใยของเธอ

น่าแปลกเหลือเกิน

ยิ่งเห็นเธอเป็นห่วงเป็นใยเขากลับยิ่งเจ็บ เพราะรู้ว่าหากเขาสบายดีศศิรินธารก็คงจะตั้งป้อมสร้างกำแพงกั้นเขาขึ้นมาใหม่เท่านั้นเอง

“แต่” หญิงสาวไม่วายกังวล ไม่ว่าอย่างไรเธอก็ไม่คิดอยากให้เขาเจ็บเลยสักนิด

“กินให้เสร็จก่อนแล้วค่อยทายาก็ได้ พี่ไม่เป็นอะไรมากหรอก ไม่งั้นก็ปล่อยไว้แบบนี้แหละ”

 ……………….


 

บทปรมัตจะดื้อเพ่งขึ้นมาอีกครั้ง ศศิรินธารจึงยอมทรุดกายลงนั่งตักข้าวต้มเข้าปากเสียแต่โดยดี หญิงสาวอยากจะรีบกินให้เสร็จจะได้ไปเอายามาใส่แผลให้เขา

แต่ปรมัตก็เหมือนจะรู้ทันเธอได้ทั้งหมด

ชายหนุ่มเอื้อมมือไปตักข้าวต้มในโถเติมลงไปในถ้วยของเธออีกสองช้อน ทั้งยังเติมให้ตัวเองด้วยเช่นกัน

แม้เธอจะทำให้เขาโกรธและเสียใจอยู่ตลอดเวลา แต่เขาก็คิดถึงรสมือของเธอมากเหลือเกิน

หวงแหนช่วงเวลาเช่นนี้เสียยิ่งกว่าสิ่งใด

“กินให้มันเยอะๆ หน่อยเถอะ ตัวเล็กจนจะปลิวลมอยู่แล้ว ยังวุ่นวายจะเป็นห่วงคนอื่นเขาไปทั่ว เอาตัวเองให้รอดก่อนแล้วค่อยมาห่วงพี่” เขาเอ็ดเธอออกไปด้วยความเคยชิน

ขณะที่ศศิรินธารหน้าม่อยลงไม่กล้าออกปากเถียงสามีแม้สักคำ

สองสามีภรรยาที่ลอบดูอยู่จึงหันมายิ้มให้แก่กัน

ดีใจที่ได้เห็นบรรยากาศเก่าๆ ความห่วงใยที่ต่างฝ่ายต่างมีให้แก่กันของปรมัตและศศิรินธาร

“ทำไมนายชอบดุน้องสาวศศิจังเลย เดี๋ยวก็ริบคืนเสียเลยนี่”

ศศิรณัฐแกล้งน้องเขยด้วยความหมั่นไส้ แต่กลับปกปิดรอยยิ้มของตัวเองไม่ได้เลย

“ไม่มีทางหรอก!

เขาสวนทันควันอย่างไม่ยอมแพ้กันสักนิด

“จ้า กลัวแล้วจ้า”

ศศิริณัฐย่นจมูก หันไปหาสามี

“เราออกไปจากที่นี่กันดีกว่าค่ะ อยู่ที่นี่นานๆ เหม็นความรัก”

หญิงสาวพูดแล้วย่นจมูกทำหน้าเป็น หันไปยื่นมือเกาะแขนอาโมรีเดินออกจากห้องไปก่อน

ปล่อยให้คู่สามีภรราได้อยู่กันตามลำพังอย่างตั้งใจ

“หนูรินอิ่มแล้ว หนูรินไปเอายามาทาให้พี่มัตนะคะ” ศศิรินธารเอ่ยขอ

เห็นเขาต้องเจ็บตัวเธอก็ไม่อยากจะขัดใจให้เขาหงุดหงิดได้อีก

ปรมัตหันกลับมามองวงหน้าหวานละมุนของภรรยาแล้วก็ต้องถอนใจออกมาทันที

“อยากจะทำอะไรก็ทำ!

เขาพูดด้วยน้ำเสียงแข็งๆ

แต่คนฟังกลับไม่นึกขุ่นเคือง

ศศิรินธารยิ้มออกมาอย่างยินดี หญิงสาวลุกขึ้น กุลีกุจอไปหยิบยาและอุปกรณ์ทำแผลแล้วลากเก้าอี้มานั่งต่อหน้าเขา

“ใส่แค่ยาก็พอไม่ต้องปิดแผลหรอก อายเขาตาย”

ปรมัตสั่งห้ามทันทีเมื่อเห็นภรรยาใส่ยาให้เสร็จแล้วทำท่าจะแกะผ้าก๊อซออกมาปิดแผล

“แต่หนูรินกลัวมันจะติดเชื้อนะคะ ติดแค่พลาสเตอร์ไว้ก็ได้นะคะ”

เธอใช้น้ำเสียงอ่อนหวานและส่งสายตาออดอ้อนเขาอย่างที่เคยทำมาเมื่อในอดีตด้วยความเผลอตัว

“แผลแค่นี้เดี๋ยวก็หาย ให้ถูกลมไว้แหละดี ปิดผ้าแล้วมันอับ พี่รำคาญด้วย” ปรมัตหัวใจอ่อนยวบ

ปั้นปึ่งกับเธอได้ไม่นาน

“ก็ได้ค่ะ แต่พี่มัตต้องล้างแผลใส่ยาจนกว่ามันจะหายดีนะคะ” หญิงสาวไม่วายกำชับ

“ถ้าเป็นห่วงนักก็คอยดูแลจนกว่ามันจะหายสิ”

เขาพูดไม่ทันคิด

ศศิรินธารใบหน้าหมองลงจนเห็นได้ชัด

“แต่พรุ่งนี้พี่มัตก็จะบินกลับแล้วนี่คะ หนูรินคงดูแลไม่ได้อีก” ศศิรินธารพูดด้วยเสียงเบาโหวง

หัวใจรวดร้าวอีกครั้งเพียงแค่เขาจะกลับเมืองไทยไปเท่านั้น

ปรมัตชักมือกลับทันที เมื่อความจริงสาดเข้าใส่ตรงหน้า

ความสุขที่วาดฝันเป็นเพียงความฝันที่เขาต้องตื่นไม่ใช่หรือ?

“ก็จริง หนูรินคงจะดีใจที่พี่จะกลับไปเสียได้ ไม่มีเวลามาก่อกวนชีวิตของหนูรินอีกใช่ไหม?

เขาจะถามให้ได้อะไรขึ้นมา ปรมัตก็ไม่แน่ใจตัวเองนัก

ความอบอุ่นมลายหายไปเหลือทิ้งเพียงเชื้อของไฟให้หงุดหงิดหัวใจเล่น

ศศิรินธารนิ่ง ไม่เอ่ยคำใดโต้ตอบออกมาแม้นสักคำ

อากัปกิริยานั้นกลับยิ่งกระตุ้นเร้าให้คนถามออกอาการหงุดหงิดมากขึ้น อยากจะให้เธอรู้สึกรู้สมอะไรบ้าง แต่กลับเป็นเขาที่เจ็บเองอยู่ร่ำไป

“ไปเตรียมตัวเก็บของเถอะ เดี๋ยวพี่จะพาหนูรินกลับไปส่งที่อพาร์ทเม้นท์ก่อนก็ได้”

เขาสั่งพร้อมกับเดินปึงปังออกจากห้องอาหารไป ทิ้งหญิงสาวเอาไว้กับความเงียบงันอีกครั้ง

ทำไมนะ?

เธอและเขาถึงได้มีช่วงเวลาดีๆ ต่อกันได้ยากเย็นเสียเหลือเกิน

 ……………….


 

ปรมัตขับรถมาจอดที่หน้าอพาร์ตเม้นท์ของศศิรินธาร

ใบหน้าเขาเคร่งขรึมขึ้นมาหลายส่วน แววตาคมดุเพ่งมองออกไปนอกรถ ยากจะบอกได้ว่าเบื้องลึกในหัวใจของผู้ชายคนนี้กำลังรู้สึกเช่นใด

ปรมัตเป็นเช่นนี้เสมอ

ในยามที่เขาต้องการจะปิดกั้นทุกคนออกไปจากโลกของเขา เบื้องหลังแววตาคู่นั้นก็ไม่เคยมีใครอ่านมันได้ออกเลยสักครั้ง

ศศิรินธารหลับตาแน่น ยอกลึกในอก

เธอเคยเห็นเขาปิดกั้นตัวเองจากคนทั้งโลก แต่น้อยครั้งมากที่เขาจะปิดกั้นตัวเองจากเธอเอาไว้เช่นนั้น

ทว่าในยามนี้แม้แต่เธอก็ไม่อาจฝ่าเข้าไปถึงหัวใจของเขาได้อีกแล้ว!

เนิ่นนานที่ภายในรถมีแต่ความเงียบงัน

ก่อนที่ชายหนุ่มจะหันกลับมามองเสี้ยวหน้าของภรรยาที่เขาใช้ทุกยุทธวิธีเพื่อให้ได้ตัวเธอมาครอบครองอย่างถาวร

ไม่ใช่สิ

ปรมัตรู้ดีอยู่แก่ใจว่าเขาไม่อาจครอบครองเธอได้ตลอดไป

มีเพียงแค่ช่วงเวลานี้เท่านั้นที่เขาอาจหน่วงเหนี่ยวฉุดรั้งเธอเอาไว้ได้

และเขารู้ดีว่าแม้จะไร้สิ้นหนทางแค่ไหนแต่ศศิรินธารกลับคิดหาทางจะไปจากเขาได้ในทันทีที่เธอมีโอกาส

ไม่เคยมีใครหรือสิ่งใดที่จะเป็นของเขาโดยง่ายเลยสักครั้ง

ความรักก็เช่นกัน

“หนูรินกลับขึ้นห้องไปก่อนเถอะ พี่มีธุระต้องไปเคลียร์ต่อให้เสร็จ คืนนี้

เขาพูดไม่ทันจบหญิงสาวก็เอ่ยแทรกขึ้นมาทันทีราวกับกลัวว่าหากช้าไปอีกนิดแล้วเธอจะไม่กล้าเอ่ยอีกต่อไป

“คืนนี้พี่มัตไม่ต้องกลับมาก็ได้นะคะหนูรินเข้าใจ พี่ทิ้งงานมาสองวันสองคืนแล้ว”

ศศิรินธารรีบพูดก่อนที่ตัวเองจะเป็นฝ่ายละโมบ ขอร้องอ้อนวอนให้เขาใช้ช่วงเวลาสุดท้ายอยู่กับเธอก่อนจะต้องบินกลับเมืองไทย แล้วอีกนานเท่าไหร่ก็ไม่รู้ถึงจะได้พบกันอีกครั้ง

ถึงเวลานั้นปรมัตจะยังอยากได้เธอในชีวิตของเขาอยู่อีกไหม?

คนเป็นสามีมองสบตาภรรยาที่เขาเพิ่งแต่งงานด้วยแค่คืนเดียวเท่านั้นด้วยความตะลึงพรึงเพริด!

จริงอยู่ที่การแต่งงานกับศศิรินธารไม่ได้อยู่ในแผนของเขามาก่อน

แต่การมาเจอกับเธอที่นี่ หญิงสาวจะรับรู้บ้างไหมว่าเขาต้องคิดจนหัวแทบจะระเบิดเพื่อที่จะหาหนทางพาตัวเองมายืนอยู่ต่อหน้าเธออีกครั้ง แน่นอนว่าเขามีงานที่ไม่อาจปฏิเสธได้ด้วยความรับผิดชอบ

แต่เขาแค่อยากจะบอกเธอ อยากให้เธอรอเขาแม้ว่าจะดึกดื่นแค่ไหนเขาก็อยากจะกลับมาหาเธอที่บ้าน ก่อนที่พรุ่งนี้เขาจะต้องกลับไปโดยที่ทิ้งเจ้าสาวของเขาเอาไว้เพียงลำพังที่นี่

แต่ศศิรินธารกลับไม่ได้มีทีท่าอยากจะให้เขาอยู่ด้วยแม้ในค่ำคืนสุดท้ายก่อนจะจากกันเช่นนี้

ปรมัตหลับตาลงด้วยความรวดร้าว

บางทีถ้าเพียงแต่เธอขอร้อง

แค่ตอนนี้เขาก็อาจจะอยากทิ้งทุกอย่างแล้วอยู่กับเธอเพียงลำพัง แต่ความฝันก็เป็นได้แค่เพียงความฝันที่ไม่มีวันเป็นจริงใช่ไหม?

บางทีเขาคงจะต้องให้เวลาเธออีกสักนิด

“อืม พี่นัดลูกค้าเอาไว้แล้ว คืนนี้ก็อาจจะดึกหน่อย ก็ดีเหมือนกันหนูรินจะได้ไม่ต้องรอ พรุ่งนี้พี่ต้องบินกลับแต่เช้า”

เขาตัดสินใจพูดมันออกไปในที่สุด

แม้ภายในหัวใจนั้นร่ำร้องอยากให้เธอรั้งเขาเอาไว้มากแค่ไหน

แม้อยากจะเปลี่ยนใจมากแค่ไหนแต่เขาต้องให้โอกาสกับเธอ ให้เวลากับเธอบ้างหลังจากที่เขาเป็นคนเลวที่ฉกฉวยทุกอย่างเอาไว้อย่างน่าไม่อาย!

“ค่ะ เดินทางกลับดีๆ นะคะ หนูรินมีเรียนแต่เช้าคงไม่ได้ไปส่ง” ศศิรินธารตัดสินใจพูด

แม้ว่าเธอยังอยากจะเห็นหน้าเขาอีกสักครั้งก่อนที่เขาจะกลับเมืองไทย

แต่เธอก็ไม่อาจทำเช่นนั้นได้ ในเมื่อปรมัตกำลังจะกลับเมืองไทย เธอควรจะให้โอกาสเขาได้ไปต่อและสนับสนุนให้เขาทำทุกอย่างที่ต้องการ

“อ้อ ไม่เป็นไร พี่ก็ไม่อยากให้หนูรินตื่นเช้าเกินไปด้วย เดี๋ยวต้องพลอยเป็นห่วงว่าจะกลับยังไงอีก”

เขาพูดพลางมองดวงหน้าของเธอให้ชัด

ซึมซับทุกสิ่งประทับเอาไว้ในห้วงลึกของหัวใจ เพราะรู้ดีว่าไม่อาจจะยื้อสิ่งใดให้มากไปกว่านี้ได้อีกแล้ว

ในเมื่อศศิรินธารต้องการระยะห่าง เขาก็จะมอบมันให้เธอ แต่ครั้งหน้าเขาจะไม่ยอมจากไปง่ายๆ เช่นนี้อีก!

“พี่มัตคะ”

หญิงสาวเรียกชื่อของสามีราวกับกลัวว่าเธอจะไม่มีโอกาสได้เรียกเขาเช่นนี้อีก

“หืม”

ชายหนุ่มขานรับ การตัดใจปล่อยให้เธอลงไปจากรถในเวลานี้มันช่างยากเย็นเสียเหลือเกิน

“ขอให้งานของพี่ประสบความสำเร็จนะคะ หนูรินเอาใจช่วยเสมอ” หญิงสาวกระซิบ หัวใจเธอหมองไหม้เหลือเกินจะทนไหว

……………….


 

“พี่รู้ ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอก พี่วางแผนทุกอย่างมาดีแล้ว หนูรินรอดูในทีวีได้เลยน่าจะออนแอร์อีกสักสองอาทิตย์นี่แหละ” เขาตอบอย่างมั่นใจ

“ถ้าอย่างนั้นหนูรินก็ขอแสดงความยินดีด้วยล่วงหน้านะคะ”

เธอภูมิใจไปกับเขาเสมอ

ยิ่งเมื่อได้มาลงมือทำมิราเคิลด้วยตัวเองแล้วหญิงสาวยิ่งเข้าใจถึงความภาคภูมิใจของเขามากขึ้นด้วยซ้ำ

“ไว้พี่จะมาฉลองความสำเร็จกับหนูรินอีกที ถึงตอนนั้นเรตติ้งอาจจะพุ่งขึ้นมาแซงหน้าช่องฟรีทีวีก็ได้ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่พี่วางเอาไว้”

เขาตอบอย่างมั่นใจ

“พี่มัตไม่เคยเผื่อใจไว้เลยนะคะ” เธอกระซิบ

            “พี่วางแผนทุกอย่างมาดีแล้ว”

เขาตอบอย่างที่เคยตอบ

เชื่อมั่นมาตลอดว่าหากทุ่มเทกับสิ่งใดแล้วผลตอบแทนของมันย่อมหอมหวานและคุ้มค่า

            “หนูรินรู้ค่ะ หนูรินจะรอดูความสำเร็จขอพี่มัตที่นี่นะคะ ถ้ายุ่งมากๆ ก็ยังไม่ต้องมาหาหนูรินก็ได้” เธอพูด

รู้ดีว่ายามปรมัตได้กระโจนลงไปทำสิ่งใดแล้วเขาจะไม่ยอมหยุดจนกว่าจะได้ชัยชนะนั้นกลับมา

            “หนูริน!

ชายหนุ่มเรียกชื่อของภรรยาเสียงหนัก

แต่หญิงสาวกลับส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้มละเมียดละไม

ศศิรินธารเอื้อมมือขึ้นไปลบรอยคิ้วที่ขมวดมุ่นนั้นของสามีออกไปด้วยความอ่อนโยน และความรักมากมายเต็มหัวใจ

            “หนูรินไม่อยากให้พี่มัตมีห่วงและมีเวลาทำงานให้เต็มที่” เธอพูด ลูบใบหน้าของเขาด้วยความอาวรณ์สุดหัวใจ

ชายหนุ่มพ่นลมออกจากปากแต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าเมื่อก่อนเขาก็เป็นเช่นนั้น

เวลาทำงานเขามักจะพุ่งไปข้างหน้าและลืมเธอเอาไว้ข้างหลังเสมอ

แต่นั่นเป็นเพราะเขาเคยมั่นใจว่าศศิรินธารจะอยู่ตรงที่เดิมและรอเขาอยู่ไม่ไปไหน

แต่ในเวลานี้เขาได้รับบทเรียนมาแล้วว่าหากเขาเผลอเมื่อไหร่ เธอพร้อมที่จะหายไปจากชีวิตของเขาได้ทุกเมื่อเช่นนี้

“พี่ไม่อยากให้หนูรินรอนาน”

เขายอมแพ้แค่เธอคนเดียวเท่านั้น

ศศิรินธารส่ายหน้าทันที

“ไม่ค่ะ หนูรินจะไม่รออีกแล้ว การรอใครสักคนมันเหนื่อยมาก” ยามเธอพูดแววตาของเธอเปิดเผยความจริงที่ตีเข้าแสกหน้าชายหนุ่มได้ทันที

เขาสินะคนที่เธอเคยรอจนเหนื่อย!

“พี่

“หนูรินจะไม่รอ แต่หนูรินจะก้าวไปข้างหน้าเหมือนกันค่ะ อาจจะช้ากว่าและไม่เก่งเหมือนพี่มัต บางทีถ้าโชคดีสักวันเราอาจจะก้าวทันกันก็ได้ จะได้ไม่ต้องมีใครรอใครอีก

เธอพูดพลางหัวเราะ แววตาดำขลับนั้นมีประกายของความหวัง

ขณะที่ปรมัตยังคงไม่เข้าใจ หญิงสาวก็เอื้อมมือของเธอไปจับมือของเขาเอาไว้จนแน่น

“ระหว่างที่เรากำลังก้าวไปข้างหน้า อย่าให้อีกคนต้องมานั่งรอกันเลยนะคะ” เธอสูดลมหายใจลึกเข้าปอด

“พี่มัตจำได้ไหมที่หนูรินบอกว่าจะต้องไม่ให้ใครรู้ว่าเราแต่งงานกัน?” หญิงสาวทวงถามคำสัญญาก่อนจดทะเบียนสมรส

ปรมัตเริ่มรู้สึกตื้อในอก

ร่างกายเย็นเฉียบแต่กลับมีเหงื่อซึมออกมาเต็มฝ่ามือ กลัวคำพูดไปต่อไปของภรรยาขึ้นมาจับขั้วหัวใจทีเดียว!

“หนูรินหมายความว่ายังไง?” คำถามนั้นคาดคั้น ขณะที่แววตาฉายแววหวาดหวั่น

“กลับเมืองไทยไปแล้วก็ทำทุกสิ่งทุกอย่างให้เป็นปกติ แหวนแต่งงานนั่นก็ถอดออกได้เลยค่ะ แล้วถ้าพี่มัตจะศึกษาใครสักคนหนูรินก็จะไม่ห้าม”

หญิงสาวพูดไม่ทันจบ ปรมัตก็โกรธจนหูอื้อเขาเลื่อนมือจากพวงมาลัยรถมาจับไหล่ของหญิงสาวเขย่าทันทีอย่างห้ามใจไม่อยู่

“ไหนลองพูดใหม่สิ พูดให้ชัดๆ พี่จะได้เลิกโง่สักที”

เขาตวาดถามรุนแรง

ศศิรินธารยิ้ม

ไม่ได้รู้สึกเจ็บ เพราะหัวใจของเธอก็ชาไปหมดแล้วเช่นกัน!

“หนูรินบอกว่าถ้าพี่มัตจะศึกษาผู้หญิงคนอื่นระหว่างที่หนูรินอยู่ที่นี่ก็ไม่เป็นไรค่ะ หนูรินไม่ห้าม ขอแค่บอกหนูรินมาก็พอ ตราบใดที่หนูรินยังอยู่ที่นี่เรื่องของเราจะถือว่าเป็นความลับ และอาจจะลับไปตลอดถ้าพี่มัตพร้อมจะมีคนใหม่” เธอพูดเสียงสั่น

ขณะที่ปรมัตเลิกเขย่าร่างของเธอแล้วหันไปตบเบาะนั่งเสียงดังอย่างอดใจไม่ไหว

ศศิรินธารได้แต่สะดุ้งจนตัวสั่น

บางครั้งก็นึกกลัวว่าปรมัตอาจจะโมโหมากจนเผลอบีบคอเธอเข้าสักวันได้ด้วยซ้ำ

แต่ทว่าส่วนลึกในใจเธอรู้ดีว่าเขาจะไม่มีวันทำกับเธอเช่นนั้น

 ……………….


 

“เพิ่งรู้ว่าพี่โชคดี ได้เมียใจดีขนาดนั้นเลย ยอมให้ผัวของตัวเองไปมีคนอื่นโดยไม่ว่าสักคำ!

เขาแค่นเสียงเยาะหยัน

ทั้งโกรธทั้งเจ็บในหัวใจจนบอกไม่ถูก แต่กลับทำอะไรไม่ได้เลยสักนิด เลยได้แต่เจ็บอยู่แบบนี้ราวกับคนโง่คนหนึ่ง

สำหรับศศิรินธารแล้ว เขามีค่าแค่ไหนสำหรับเธอ?

เขาอยากจะรู้เหลือเกินว่าเธอจะหวงแหนเขาบ้างสักนิดจะได้ไหม?

“มันก็ควรจะเป็นอย่างนั้นเสียตั้งแต่แรกที่เราเลิกกันแล้วนี่คะ แต่พี่มัต” หญิงสาวสะอื้น

“อ้อ! นี่จะโทษว่าเป็นความผิดพี่ที่ตามเรามาสินะ โทษพี่ด้วยไหมที่ลากเราขึ้นเตียงทั้งที่ไม่เต็มใจไปแบบนั้น เกลียดพี่มากขนาดนั้นเลยก็บอกมาตรงๆ เลยสิหนูริน!

ปรมัตตะโกนถามเสียงดังก้องรถ

น้ำตาคั่งในหน่วยตาคมดุโดยไม่อายใครอีกแล้ว ความเจ็บปวดนี้มีเพียงศศิรินธารคนเดียวเท่านั้นที่จะมอบให้เขาได้

หากเขาไม่สนใจ ไม่แคร์เธอ

เขาคงไม่ต้องเจ็บอยู่แบบนี้!

“หนูรินไม่เคยเกลียดพี่มัต” เธอกระซิบน้ำตาหลั่งริน

แต่ปรมัตไม่อาจทนฟังได้อีกต่อไปแล้ว เขายกมือขึ้นห้ามทันที

“พอ! พี่ไม่อยากจะฟัง โดยเฉพาะคำว่ารักจอมปลอมของหนูริน รักแบบไหนกันที่คอยแต่จะใช้ให้ผัวไปมีคนอื่น?

เขาตะคอกถามอย่างห้ามตัวเองไม่อยู่ โทสะคุกรุ่นจนยากจะมอดดับ

“หนูรินขอโทษ

“ไม่ต้องขอโทษ ไม่อยากรับ!

เขาปฏิเสธทันที

คำนั้นทำให้ทำนบน้ำตาของศศิรินธารแตกกระจาย หัวใจของเธอแหลกสลายเป็นผุยผง

ปรมัตเจ็บปวดที่เห็นหยดน้ำตาของเธอ

แต่เขาเองก็เจ็บจนไม่กล้าแม้แต่จะยกมือขึ้นไปเกลี่ยน้ำตาให้เธอ

เพราะกลัวเหลือเกินว่าที่สุดแล้วมันจะกลายมาเป็นยาพิษที่กัดกินหัวใจของเขาให้แหลกสลายมากไปกว่านี้

“หนูรินแค่อยากให้พี่มัตมีความสุข”

เธอพูดได้เท่านั้น

“ได้! พี่จะทำตามที่หนูรินต้องการ กลับไปนี่ก็จะไปลองมองหาผู้หญิงดีๆ สักคน ดีไหม?

เขาถาม น้ำเสียเย้ยหยันเต็มที่ ไม่ยอมมองดวงหน้าน้ำตานองของคนฟังเลยสักนิด

“พี่มัต”

ศศิรินธารกระซิบเรียกชื่อสามี

หญิงสาวรู้ดีว่าเขากำลังโกรธมาก แต่เธอก็ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้วเช่นกัน

ปรมัตมาปรากฏตัวขึ้นที่นี่และทำให้ทุกอย่างที่เธอเคยตั้งใจเอาไว้รวนเรไปหมด

แต่จะให้เธอกลับไปที่จุดเดิมเช่นนั้นหรือ เธอไม่มั่นใจทั้งเขาและตัวของเธอเอง ไม่อยากคาดหวังให้ตัวเองต้องเจ็บอีกแล้ว

“หยุดเรียกชื่อพี่ด้วยน้ำเสียงแบบนั้น แล้วลงไปจากรถได้แล้ว ไม่ต้องเห็นหน้าพี่หนูรินคงจะมีความสุขมากกว่านี้ใช่ไหม!

เขาพูดแล้วผุดลุกไปเปิดประตูรถ

จากนั้นก็กระชากประตูฝั่งที่เธอนั่งแล้วคว้าแขนฉุดเธอลงจากรถ พร้อมกับคว้ากระเป๋าของเธอในตอนหลังส่งให้ทันทีจนศศิรินธารรวบรับมาแทบไม่ทัน

“ทีนี้หนูรินก็จะสบายใจได้แล้วสินะ”

เขาพูดใส่หน้าเธอเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะพาตัวเองกลับขึ้นรถแล้วขับออกไปด้วยความรวดเร็ว

ทิ้งให้ศศิรินธารได้แต่ร้องไห้ยืนมองรถของสามีจนลับสายตา

เท่านั้นเธอก็ทรุดร่างลงกองกับพื้นทันทีด้วยความเสียใจที่อัดแน่นมาตลอดเวลาที่ต้องทำร้ายทั้งหัวใจตัวเองและผู้ชายที่เธอรักมากที่สุดในชีวิต

“คุณริน!

เสียงเรียกนั้นเป็นของธีภพที่เพิ่งกลับมาบ้านเห็นหญิงสาวล้มลงและรีบเข้ามาอุ้มร่างของศศิรินธารกลับขึ้นไปบนห้องด้วยความตกใจเช่นกัน

แม้จะทำอะไรไม่ถูกแต่เขาก็ยังมีสติดีพอที่จะโทรศัพท์ตามแมนดี้ให้มาอยู่เป็นเพื่อนหญิงสาวในทันที

 

ทะเลอารมณ์!

ธาราหวนรักวางแผงทั่วประเทศแล้วค่ะ

ปล.ใครอ่านธาราหวนรักจบแล้วเป็นอย่างไรมาบอกเล่ากันได้นะคะ รอฟังค่ะ

ปล.ยังสามารถสั่งจองรูปเล่มธาราหวนรักได้ที่เพจ ระฆังเงิน ค่ะ

ระฆังเงิน

10 02 2563 0:00

15 02 2563 22:58



E-BOOK ธาราหวนรัก                          

                                                    Thumbnail Seller Link                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      
                                        ธาราหวนรัก                                   
ระฆังเงิน
                                        www.mebmarket.com                                   
‘เธอ’ คือสายน้ำไหลเอื่อย รินรดหัวใจแห้งแล้งให้ชุ่มฉ่ำหากหยดน้ำย่อมกระเซ็นซ่านเมื่อถูกพายุโหมกระหน่ำและ ‘เขา’ คือพายุที...                                   
                                                                                   
Get it now
                                        
                                   
                   



ห้วงรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
‘เกมแย่งชิงพื้นที่ในหัวใจ’“ทำไมนะ เธอเคยนึกจะตำหนิสามีที่ไม่เอาไหนคนนี้บ้างไหม ฮึ วิรากานต์” คำถามนั้นมีแววสงสัยจริงจังแต่คนฟังกลับส่ายหน้า ตอบเขาด้วยแววตาและรอยยิ้มเข้าใจและเชื่อมั่นเสมอรดิศคล้ายจะหลอมละลายไปกับดวงตากลมโตคู่นั้น หัวใจของชายหนุ่มราวจะได้รับน้ำฝนที่โปรยลงมา เป็นละอองสายรุ้งเล็กๆ ที่ทอแสงล้อเล่นกับเปลวแดดกล้าหลังพายุผ่าน“เธอกำลัง…บอกรักฉันใช่ไหม วิรากานต์” น้ำเสียงนั้นละมุนละไมอ่อนหวานยิ่งนัก ฝ่ามือหนาจับมือข้างซ้ายของภรรยาขึ้นมา มูนสโตนน้ำงามทอแสงแวววาวยามเจ้าของตกอยู่ในห้วงอารมณ์รัก“ยามใดที่เจ้าของตกอยู่ในห้วงแห่งความรัก มูนสโตนจะใสวาววามขึ้นมา”วิรากานต์คลับคล้ายจะมองเห็นความรู้สึกบางอย่างที่สะท้อนออกมาจากดวงตาของเขาได้อย่างชัดเจนความรู้สึกอันอ่อนหวาน ละเมียดละไม ละม้ายว่ามันจะถูกเรียกว่า ‘ความรัก’



โซ่รัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
จะเป็นเช่นไร เมื่อความผูกพัน… ไม่ได้เริ่มต้นด้วยรักเขา… ไม่เคยเชื่อในรัก ในขณะที่เธอ… พยายามทำทุกอย่างเพื่อความรักทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นนับจากคืนที่เขาตกลงรับข้อเสนอของเธอ!“ฉันรู้ดีว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันอาจจะไร้ค่าสำหรับคุณ แต่ว่าฉันไม่มีอย่างอื่นที่จะตอบแทนคุณได้ดีไปกว่านี้อีกแล้ว คุณเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดมาต่อชีวิตให้กับพ่อของฉัน เพราะฉะนั้นฉันก็จะเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันมาตอบแทนคุณเช่นกัน”




วิวาห์ร้ายร่ายกลรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
คำขอร้องของบิดาทำให้เธอยอมแต่งงานกับผู้ชายที่เกลียดแสนเกลียดคำขอร้องของผู้มีพระคุณทำให้เขายอมแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่เคยนึกจะรักคนที่เกลียดกันจะทำให้วิวาห์ร้ายกลายเป็นวิวาห์รักได้อย่างไร?เธอคือตัวแทนของนางมารร้าย…หญิงสาวแสนโสภาที่มั่นใจในตัวเองสูงเพราะถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กไม่มีอะไรที่เธออยากได้แล้วจะไม่ได้ ยกเว้น ความรัก…ผู้ชายคือของเล่นที่เธอจงใจล่อลวงแล้วถีบส่ง แต่แล้วทุกอย่างกลับไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อผู้ชายที่พึงใจคนล่าสุดเดินจากไปอย่างไม่แย่แส และความจริงที่เพิ่งประจักษ์…แท้จริงแล้วหญิงสาวที่คนค่อนประเทศอิจฉาเป็นเพียงบ่วงร้ายที่พันธนาการแม่แท้ๆ ของตัวเองเอาไว้จนลมหายใจสุดท้ายแม้จะต้องแต่งงานเพราะคำขอของพ่อ แต่หัวใจ…จะไม่ยกให้ใครเด็ดขาด!เขายอมตกลงแต่งงานเพราะเธอคือลูกสาวของผู้มีพระคุณทั้งที่ตั้งใจว่าแม้จะไม่ได้รัก…ก็จะดูแลอย่างดีแต่เขาไม่รู้ว่าชีวิตแต่งงานที่คิดว่าจะสงบกลับต้องวุ่นวายเพราะเจ้าสาวตัวร้ายที่หว่านเสน่ห์ให้ผู้ชายเป็นว่าเล่น!เมื่อศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายถูกลูบคมจึงไม่อาจนิ่งเฉยเขาจึงกลับมาเพื่อสั่งสอนให้เธอได้รู้สำนึก!หากกว่าจะรู้สึกตัวทั้งคู่ก็ไม่อาจหลุดพ้นจากบ่วงพันธนาการของตัวเองได้เสียแล้ว…หมายเหตุนิยายเรื่องนี้เคยตีพิมพ์และอัพe-book ในนามของสนพ.ดอกหญ้า2000ค่ะ ฉบับนี้เป็นฉบับปรับปรุง




เล่ห์รักนางฟ้า
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
‘อาโมรี มารี ซิกาเนร์-อัลเบนิซ’ ทายาทเจ้าของโรงแรมชื่อดังแห่งเมืองนีซบาริสต้ามือหนึ่งผู้กำลังไล่ตามความฝันในการสอบเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกาแฟระดับโลกเป็นอันต้องฝันสลาย เมื่อถูกประกาศิตจากมารดาให้กลับไปดูแลสวนกาแฟเล็กๆ ที่เมืองไทยแทน…และที่นั่นทำให้ชายหนุ่มได้เจอกับใครบางคนที่เขาพยายามจะลืมมาตลอด…‘ศศิรณัฐ อัศวเดชากร’ หรือ ‘นางฟ้า’ ตัวน้อยๆ ของบิดา หญิงสาวไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลยสักนิดว่าเธอจะได้พบกับพี่ชายแสนดีซึ่งเฝ้าตามหามาเนิ่นนานที่สวนกาแฟในวัยเยาว์เขาทะลุ-ภูเลียบตะวันแห่งนี้พี่ชายที่เคยให้คำมั่นสัญญากับเธอไว้ตั้งแต่เด็กในที่สุดระยะเวลายี่สิบเอ็ดปีที่รอคอยก็สิ้นสุดลงเสียทีทว่า… ‘นางฟ้า’ แสนสวยก็ต้องน้ำตาร่วง เมื่อไม่เพียง ‘พี่ชายที่แสนดี’ ของเธอกลับลืมสิ้นซึ่งคำสัญญาในวัยเยาว์ แต่เขายังวางท่าเย็นชาและไม่คิดจะจดจำเธอได้อีกด้วยแล้วความรัก ความทรงจำที่มาพร้อมกับความเจ็บปวดจะลงเอยเช่นไรร่วมสัมผัสอุ่นไอรักกรุ่นกลิ่นกาแฟไปพร้อมๆ กันได้ใน‘เล่ห์รัก…นางฟ้า’ระฆังเงิน


SET โซ่รัก + วิวาห์ร้ายร่ายกลรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
โซ่รักจะเป็นเช่นไร เมื่อความผูกพัน… ไม่ได้เริ่มต้นด้วยรักเขา… ไม่เคยเชื่อในรัก ในขณะที่เธอ… พยายามทำทุกอย่างเพื่อความรักทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นนับจากคืนที่เขาตกลงรับข้อเสนอของเธอ!“ฉันรู้ดีว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันอาจจะไร้ค่าสำหรับคุณ แต่ว่าฉันไม่มีอย่างอื่นที่จะตอบแทนคุณได้ดีไปกว่านี้อีกแล้ว คุณเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดมาต่อชีวิตให้กับพ่อของฉัน เพราะฉะนั้นฉันก็จะเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันมาตอบแทนคุณเช่นกัน”---------วิวาห์ร้ายร่ายกลรักคำขอร้องของบิดาทำให้เธอยอมแต่งงานกับผู้ชายที่เกลียดแสนเกลียดคำขอร้องของผู้มีพระคุณทำให้เขายอมแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่เคยนึกจะรักคนที่เกลียดกันจะทำให้วิวาห์ร้ายกลายเป็นวิวาห์รักได้อย่างไร?เธอคือตัวแทนของนางมารร้าย…หญิงสาวแสนโสภาที่มั่นใจในตัวเองสูงเพราะถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กไม่มีอะไรที่เธออยากได้แล้วจะไม่ได้ ยกเว้น ความรัก…ผู้ชายคือของเล่นที่เธอจงใจล่อลวงแล้วถีบส่ง แต่แล้วทุกอย่างกลับไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อผู้ชายที่พึงใจคนล่าสุดเดินจากไปอย่างไม่แย่แส และความจริงที่เพิ่งประจักษ์…แท้จริงแล้วหญิงสาวที่คนค่อนประเทศอิจฉาเป็นเพียงบ่วงร้ายที่พันธนาการแม่แท้ๆ ของตัวเองเอาไว้จนลมหายใจสุดท้ายแม้จะต้องแต่งงานเพราะคำขอของพ่อ แต่หัวใจ…จะไม่ยกให้ใครเด็ดขาด!เขายอมตกลงแต่งงานเพราะเธอคือลูกสาวของผู้มีพระคุณทั้งที่ตั้งใจว่าแม้จะไม่ได้รัก…ก็จะดูแลอย่างดีแต่เขาไม่รู้ว่าชีวิตแต่งงานที่คิดว่าจะสงบกลับต้องวุ่นวายเพราะเจ้าสาวตัวร้ายที่หว่านเสน่ห์ให้ผู้ชายเป็นว่าเล่น!เมื่อศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายถูกลูบคมจึงไม่อาจนิ่งเฉยเขาจึงกลับมาเพื่อสั่งสอนให้เธอได้รู้สำนึก!หากกว่าจะรู้สึกตัวทั้งคู่ก็ไม่อาจหลุดพ้นจากบ่วงพันธนาการของตัวเองได้เสียแล้ว…หมายเหตุนิยายเรื่องนี้เคยตีพิมพ์และอัพe-book ในนามของสนพ.ดอกหญ้า2000ค่ะ ฉบับนี้เป็นฉบับปรับปรุง



รอยตะวันที่พันดาว
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
ท่ามกลางกระไอทะเล สายลม และแสงแดด…ความอบอุ่นอ่อนโยนของเขาค่อยๆ หลอมละลายซึมซับเข้าสู่หัวใจของเธออย่างช้าๆ โดยที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้สึกไม่มีใครคาดคิดและได้ตระเตรียมหัวใจมารับมือกับ…ความรู้สึกอันลึกซึ้งที่ค่อยๆ เติบโตขึ้นท้าทายเส้นแบ่งของความเหมาะสม และช่องว่างของอายุที่ไม่อาจก้าวข้ามผ่านไปได้โดยง่าย!เมื่อคนหนึ่งกำลังเดินทางเข้าสู่ช่วงแห่งวัยของร่มไม้ใหญ่ที่จำต้องแผ่กิ่งโอบล้อมทุกชีวิตที่อิงอาศัยและอีกหนึ่งคือดอกไม้ที่เพิ่งแย้มกลีบสู่วัยแรกแย้มเพื่อรอวันบานสะพรั่งที่สำคัญเธอคือดอกไม้ที่ได้รับการโอบอุ้มและอิงอาศัยร่มเงาไม้ใหญ่อย่างเขามาโดยตลอดความรัก...จะสามารถก้าวข้ามผ่าน...ม่านประเพณีและช่องว่างแห่งวัยได้หรือไม่!พบกับเขาและเธอสินธุ์ ชลาสินธุ์ และ ธาราภัทร อนันตภาคได้ใน ‘รอยตะวันที่พันดาว’บทประพันธ์โดย ระฆังเงิน




แสนร้ายพ่ายรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
เจ้าของฉายาเล็กพริกขี้หนูอย่าง ดวงมาลี ต้องมาพบกับคู่ปรับเก่าตัวฉกาจเช่น แทนไทเธอจะใช้กลวิธีใด...หรืองัดเล่ห์อุบายเดิมๆ มารับมือกับเขาดีเมื่อสาวมั่นประเปรียวอดีตหัวหน้าแก็งสามใบเถาอย่าง ดวงมาลี ต้องโคจรมาพบกับอดีตครูที่เธอเคยสร้างวีรกรรมเอาไว้จนยากจะลืมแถมคราวนี้เขายังเข้านอกออกในบ้านเธอได้สบายใจเฉิบ เพราะถือคติว่าเป็นเพื่อนรุ่นน้องของพ่อ...ดวงมาลีจะทำอย่างไรไล่กันซึ่งหน้าก็ไม่ได้ และครั้งนี้เธอก็มั่นใจว่าจะไม่อ่อนข้อให้เขาอีกเด็ดขาดสำหรับ แทนไท เขาไม่เคยคาดคิดว่าผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้า จะเป็นคนเดียวกับ ‘เด็กดื้อ’ ที่เคยทำให้ตนหัวหมุนเมื่อสิบปีก่อนวันนี้สถานะของครูกับลูกศิษย์เปลี่ยนไป แต่เขากลับรู้สึกว่าเจ้าหล่อนน่ารักขึ้นทุกวันหนำซ้ำพ่อกำนันโตจอมหวงลูกสาวยังฝากฝังเธอให้เขาดูแลอีกต่างหากช่างไม่รู้เลยว่ากำลังฝากปลาย่างเอาไว้กับแมวแท้ๆ แล้วแมวอย่างเขาจะทำอย่างไร หรือเร่งหาวิธีกินปลาย่างให้สำเร็จ ก่อนคนฝากจะทันรู้ตัว...ติดตามความรักฉบับแสบๆ คันๆ ของครูแทนไท กับ 'เด็กดื้อ' อย่างดวงมาลี ได้ใน แสนร้ายพ่ายรัก บทประพันธ์โดย ระฆังเงิน สำนักพิมพ์ปองรัก




ปาฏิหาริย์แห่งรักนิรันดร์
นัยน์นภางค์
www.mebmarket.com
คำโปรยความรักที่ค่อยๆเติบโตขึ้นจากความผูกพัน แปรเปลี่ยนความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง กลายเป็นรักแท้ที่รอวันเปิดเผย หากทว่าเขาจะทำเช่นไร เมื่อจะต้องพรากยอดดวงใจของชายผู้มั่นคงในรัก เขา...ปฐพี ปฐวิกรณ์...เขารักเธอสุดหัวใจ หากจำเป็นต้องทิ้งหัวใจของตัวเองไป เพียงเพราะพันธนาการแห่งความรัก ศักดิ์ศรี และกำแพงของคำว่า...พี่ชาย...น้องสาวเขา แพทริค อิลาริโอ โรมาโน่  เขา...มาเฟียตัวร้ายแห่งซิซิเลี่ยน เขา... กลับมาเพื่อจะรัก เพียงเพื่อหัวใจของผู้หญิงคนเดียว ต่อให้ต้องทำร้ายคนทั้งโลกเขาก็ไม่แคร์เธอ...ปารนันท์ ปฐวิกรณ์... หญิงสาวผู้อ่อนโยน… หากใครจะรู้หัวใจของเธอร้องให้ ร่ำหาใครคนหนึ่งอยู่ตลอดเวลา… แล้ววันหนึ่งเธอก็ได้พบกับใครอีกคนที่ทำให้เธอนึกถึงคนที่จากไป ใครอีกคนที่แตกต่างกันเหลือเกิน ใครอีกคนที่พร้อมจะทำร้ายเธอ ทั้งคำพูดและการกระทำ… เขาเข้ามาเพื่อจะทำให้เธอเจ็บปวดอีกใช่ไหม? …แล้วทำไมหัวใจเธอถึงไม่อยากจะแยกผู้ชายสองคนนี้ออกจากกัน! เขา...พิพัตน์พงษ์ สัตยารักษ์...หลงรักสาวน้อยน่าสงสารคนหนึ่ง ที่หัวใจของเธอเฝ้ารอคอยใครบางคนที่ไม่ใช่เขา แต่มีหรือที่เขาจะยอมแพ้เธอ...วิรงรอง ปฐวิกรณ์ หญิงสาวสวย เฉียบที่เติบโตมาด้วยการแก่งแย่ง สำหรับเธอมีแต่คำว่าแพ้ไม่เป็น หนทางที่เธอเลือกเดินไม่เกี่ยงว่าจะต้องทำร้ายใครไปบ้าง แต่ทำไมยิ่งไขว่คว้า ยิ่งเสาะหา เธอกลับไม่พบใครสักคนที่เป็นของเธอจริงๆ ทำไมทุกคนจะต้องไปรุมรักผู้หญิงอ่อนแออย่างปารนันท์ ไม่เว้นแม้กระทั่ง เขา ผู้ชายที่เธอรักมากที่สุด หากเธอมาไกลเกินกว่าจะหยุดได้อีกแล้วเรื่องราวความรักของพวกเขาจะมีบทสรุปแบบไหน หนทาข้างหน้าจะมีอุปสรรคอะไรขวางกั้นพวกเขาเอาไว้ เขาและเธอจะฝ่าฟันกันไปได้ไหม หากอุปสรรคที่ว่าจะพรากเธอ...ไปจากเขาตลอดกาล




SET โซ่รัก + วิวาห์ร้ายร่ายกลรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
โซ่รักจะเป็นเช่นไร เมื่อความผูกพัน… ไม่ได้เริ่มต้นด้วยรักเขา… ไม่เคยเชื่อในรัก ในขณะที่เธอ… พยายามทำทุกอย่างเพื่อความรักทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นนับจากคืนที่เขาตกลงรับข้อเสนอของเธอ!“ฉันรู้ดีว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันอาจจะไร้ค่าสำหรับคุณ แต่ว่าฉันไม่มีอย่างอื่นที่จะตอบแทนคุณได้ดีไปกว่านี้อีกแล้ว คุณเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดมาต่อชีวิตให้กับพ่อของฉัน เพราะฉะนั้นฉันก็จะเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันมาตอบแทนคุณเช่นกัน”---------วิวาห์ร้ายร่ายกลรักคำขอร้องของบิดาทำให้เธอยอมแต่งงานกับผู้ชายที่เกลียดแสนเกลียดคำขอร้องของผู้มีพระคุณทำให้เขายอมแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่เคยนึกจะรักคนที่เกลียดกันจะทำให้วิวาห์ร้ายกลายเป็นวิวาห์รักได้อย่างไร?เธอคือตัวแทนของนางมารร้าย…หญิงสาวแสนโสภาที่มั่นใจในตัวเองสูงเพราะถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กไม่มีอะไรที่เธออยากได้แล้วจะไม่ได้ ยกเว้น ความรัก…ผู้ชายคือของเล่นที่เธอจงใจล่อลวงแล้วถีบส่ง แต่แล้วทุกอย่างกลับไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อผู้ชายที่พึงใจคนล่าสุดเดินจากไปอย่างไม่แย่แส และความจริงที่เพิ่งประจักษ์…แท้จริงแล้วหญิงสาวที่คนค่อนประเทศอิจฉาเป็นเพียงบ่วงร้ายที่พันธนาการแม่แท้ๆ ของตัวเองเอาไว้จนลมหายใจสุดท้ายแม้จะต้องแต่งงานเพราะคำขอของพ่อ แต่หัวใจ…จะไม่ยกให้ใครเด็ดขาด!เขายอมตกลงแต่งงานเพราะเธอคือลูกสาวของผู้มีพระคุณทั้งที่ตั้งใจว่าแม้จะไม่ได้รัก…ก็จะดูแลอย่างดีแต่เขาไม่รู้ว่าชีวิตแต่งงานที่คิดว่าจะสงบกลับต้องวุ่นวายเพราะเจ้าสาวตัวร้ายที่หว่านเสน่ห์ให้ผู้ชายเป็นว่าเล่น!เมื่อศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายถูกลูบคมจึงไม่อาจนิ่งเฉยเขาจึงกลับมาเพื่อสั่งสอนให้เธอได้รู้สำนึก!หากกว่าจะรู้สึกตัวทั้งคู่ก็ไม่อาจหลุดพ้นจากบ่วงพันธนาการของตัวเองได้เสียแล้ว…หมายเหตุนิยายเรื่องนี้เคยตีพิมพ์และอัพe-book ในนามของสนพ.ดอกหญ้า2000ค่ะ ฉบับนี้เป็นฉบับปรับปรุง




สวัสดีค่ะ มึนตึงกันเสียขนาดไหน เห็นเค้าเจ็บก็ทนไม่ได้ลืมสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง ใครเป็นแบบนี้บ้างรักคนอ่าน ระฆังเงิน 7042562 14:47

สวัสดีค่า เป็นห่วงเป็นใยกันได้ไม่เท่าไหร่ก็มีเหตุให้ต้องหมองใจกันอีกแล้ว เฮียมัตหนอเฮียมัต สุขสันต์วันสงกรานต์ ขอให้มีความสุข ชุ่มฉ่ำเย็นกายเย็นใจกันถ้วนทั่วนะคะ รัก ระฆังเงิน 13042562 14:14

สวัสดีค่ะ บางทีการเอาตัวเองไปคิดแทนอีกฝ่ายอยู่ตลอดเวลา มันก็ทำให้เราต้องเจ็บปวด เจ็บเองคนเดียวไม่พอยังต้องทำให้อีกคนเจ็บไปด้วย รัก ระฆังเงิน 16042562 13:33

สวัสดีค่ะ คนบางคนอาจเคยรู้จักและคุ้นเคยกันมาทั้งชีวิต แต่ชีวิตคู่ล้วนต้องการเวลาที่จะปรับตัวและเรียนรู้ สิ่งสำคัญคือใครจะสามารถกะเทาะกำแพงที่ขวางกั้นไว้ออกมาได้ก่อน รัก ระฆังเงิน 21042562 10:17

สวัสดีค่ะ ในความสัมพันธ์ ต่อให้รักกันมากมายแค่ไหน หากไม่บอกหรือมีใครสักคนที่ยังเก็บงำแล้วคิดว่าอีกคนจะสามารถเข้าใจได้ นั่นอาจจะกลายเป็นรอยร้าวใหญ่หลวง แม้จะรักกันมาทั้งชีวิต แต่พอมาเป็นคู่ชีวิตล้วนต้องเรียนรู้ รัก ระฆังเงิน 22042562 14:45

สวัสดีค่ะ เมียอนุญาตให้มีผู้หญิงคนอื่นได้นี่ทำเอาเฮียมัตไปไม่เป็น โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงกันเลยทีเดียว รัก ระฆังเงิน 26042562 12:40

คอยห่วงกันตลอดแบบนี้แล้วยังปากแข็งธาราหวนรักวางแผงทั่วประเทศแล้วค่ะ ปล.ใครอ่านธาราหวนรักจบแล้วเป็นอย่างไรมาบอกเล่ากันได้นะคะ รอฟังค่ะ ปล.ยังสามารถสั่งจองรูปเล่มธาราหวนรักได้ที่เพจ ระฆังเงิน ค่ะ ระฆังเงิน 6 02 2563 0:00 10 02 2563 20:28

ปวดตับธาราหวนรักวางแผงทั่วประเทศแล้วค่ะ ปล.ใครอ่านธาราหวนรักจบแล้วเป็นอย่างไรมาบอกเล่ากันได้นะคะ รอฟังค่ะ ปล.ยังสามารถสั่งจองรูปเล่มธาราหวนรักได้ที่เพจ ระฆังเงิน ค่ะ ระฆังเงิน 7 02 2563 0:00 11 02 2563 19:52

แค่พูดสิ่งที่หัวใจต้องการ ทำไมยากเย็นธาราหวนรักวางแผงทั่วประเทศแล้วค่ะ ปล.ใครอ่านธาราหวนรักจบแล้วเป็นอย่างไรมาบอกเล่ากันได้นะคะ รอฟังค่ะ ปล.ยังสามารถสั่งจองรูปเล่มธาราหวนรักได้ที่เพจ ระฆังเงิน ค่ะ ระฆังเงิน 8 02 2563 0:00 12 02 2563 23:08

ห่างไกลกันออกไปทุกทีธาราหวนรักวางแผงทั่วประเทศแล้วค่ะ ปล.ใครอ่านธาราหวนรักจบแล้วเป็นอย่างไรมาบอกเล่ากันได้นะคะ รอฟังค่ะ ปล.ยังสามารถสั่งจองรูปเล่มธาราหวนรักได้ที่เพจ ระฆังเงิน ค่ะ ระฆังเงิน 9 02 2563 0:00 14 02 2563 22:44


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

181 ความคิดเห็น

  1. #121 momoe (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 20:46

    คิดแทนกันไปอีก เมื่อไหร่จะเข้าใจกัน ต่างคนต่างเจ็บเพราะคิดไปเองเฮ้อ

    #121
    0
  2. #120 LAM1 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 13:16

    สนุกมากๆค่ะ เมื่อไหร่อีบุ๊คจะออกคะ

    #120
    1
    • #120-1 ตึ๋งหนืด(จากตอนที่ 30)
      8 เมษายน 2562 / 23:08
      ยังค่าาา เค้าเพิ่งเขียนได้ครึ่งทางเอง เขียนๆแก้ๆไม่ไปไหนเลยค่า รอหน่อยน้าาา
      #120-1