[เปิดจอง] Bad Bro. คลั่งรัก [Yaoi : Incest]

ตอนที่ 21 : chapter 19 :: เพื่อนสนิท (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    11 ม.ค. 61

Chapter 19

เพื่อนสนิท

 

กลับเข้าบ้าน ผมเจอพ่อนั่งหน้าเคร่งจ้องจอไอแพดอยู่ในห้องรับแขก สงสัยจะทำงานตามเคย กว่าจะรู้ตัวว่าพวกเราเข้ามาก็ตอนที่เดินไปถึงข้างโซฟาแล้ว

เจอน้องไหมเมฆพอถอดแว่นวางบนโต๊ะ หลับตาใช้นิ้วโป้งกับนิ้วกลางนวดขมับ คงยังไม่ทันเห็นว่าผมยืนเยื้องอยู่ทางด้านหลังพี่เมฆอีกคน ท่าทางเหนื่อยล้าของพ่อทำให้ผมนึกห่วง ไม่อยากให้ทำงานหนักเกินไป

วาก็ยืนอยู่นี่ไง

พ่อลืมตาเงยหน้ามอง พอเห็นผมก็เลิกคิ้วแปลกใจมายืนอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่

“...พ่อต้องพักบ้างแล้วนะ

คนฟังยิ้มขำ ตบโซฟาเป็นเชิงเรียกให้ผมไปนั่งข้างๆ ผมเลยเดินไปนั่งลงบนโซฟายาวตัวเดียวกับพ่อ ส่วนพี่เมฆทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาเดี่ยวข้างกัน

ไง ไปไหนมาเรา พี่เมฆเขาเป็นห่วงรู้ไหม

วาก็ไลน์บอกพ่อกับพี่เมฆแล้วไง ว่าจะไปขี่รถเล่นกับเพื่อน

คราวหลังก็บอกให้มันละเอียดกว่านี้ จะไปที่ไหนกลับกี่โมง

“.....”

อะไรอีกล่ะ ร้อยวันพันปีไม่เคยจะบ่นที่ผมกลับบ้านช้า อยู่ดีๆ เรื่องที่ทำเป็นปกติกลายเป็นผิดไปเสียได้...พ่อคงมองสีหน้าผมออกเลยชี้แจง (บ่นต่อ) ให้ฟัง

ตอนนี้ลูกมีพี่ชายแล้วนะวา...ไม่ได้มีแค่พ่อกับแม่ที่คอยเป็นห่วง ลูกต้องนึกถึงใจพี่บ้างรู้ไหม...นี่พี่เขากังวลจนต้องขับรถออกไปตามเรากลับบ้าน

 แล้วไหนพี่เมฆบอกว่าแค่ขับรถผ่านไปเจอ

พ่อก็พูดซะเหมือนพี่เมฆเป็นพี่ชายวาจริงๆ เขาไม่ใช่สักหน่อย

ผมไม่ชอบเลยที่ทุกคนมาทำเหมือนพี่เมฆเป็นพี่ชายแท้ๆ ของผม ทั้งพ่อ แม่ ป้าคนนั้น แม้แต่ตัวพี่เมฆเอง...ผมไม่ได้อยากเป็นน้องของเขานะ แล้วคงไม่มีพี่ชายที่ไหนมานอนกอดจูบกับน้องชายตัวเองหรอก

...ไม่มีใครพูดอะไรขึ้นอีกหลังจบประโยคนั้น บรรยากาศมันชวนอึดอัดจนผมต้องเหลือบมองพ่อกับพี่เมฆ แล้วถึงเห็นว่าสีหน้าทั้งสองคนดูเคร่งขรึมผิดปกติพวกเขาคงเข้าใจคำพูดของผมผิดไป

วาขึ้นห้องก่อนนะบอกแค่นั้นผมก็ลุกเดินไปทางบันไดขึ้นชั้นสอง ไม่คิดจะอธิบายอะไรเพิ่ม

ไม่ว่าพ่อกับพี่เมฆจะตีความประโยคนั้นยังไง ความหมายหลักของมันก็คือ

ผมไม่อยากให้พี่เมฆเป็นพี่ชายของผม

 

เย็นวันศุกร์

ต้นขอให้ผมช่วยติวให้เพื่อนสนิทมัน (ที่ผมไม่รู้จัก) ด้วยอีกคน หลังเลิกเรียนผมเลยซ้อนมอเตอร์ไซค์ต้นไปบ้านเพื่อนคนนั้น ซึ่งเป็นบ้านหลังใหญ่ที่มีรั้วกั้นหนึ่งในไม่กี่หลังในหมู่บ้านพวกเรา

วา นี่ครามเพื่อนกูตั้งแต่สมัยเรียนประถมผมมองเสื้อนักเรียนอีกฝ่าย บนอกเสื้อปักตราโรงเรียนเอกชนชายล้วนชื่อดังในตัวเมือง ครามคงเป็นเด็กผู้ชายคนเดียวในหมู่บ้านที่ได้เรียนโรงเรียนนั้น เพราะนอกจากจะสอบเข้ายากแล้ว ค่าเทอมยังแพงหลักหมื่น

หน้าตาน่ารักนะเนี่ย ตัวขาวจั๊วะเลยครามยิ้มทัก แต่ผมไม่ถือว่านั่นเป็นคำชม...ใครเขาชมผู้ชายว่าน่ารักกัน

“......”

เขาเห็นผมไม่ตอบเลยยิ้มเก้อ ชวนพวกเราเข้าบ้านแล้วพาไปที่ห้องนั่งเล่น พอทุกคนนั่งกันพร้อมหน้า ผมก็หยิบหนังสือขึ้นมากางเปิด เริ่มอธิบายพื้นฐานคร่าวๆ ที่ต้นรู้แล้วให้ครามฟังอีกรอบ ก่อนจะให้ฝึกทำโจทย์

นายทำคล่องมากเลยนะผมทักคราม ทั้งที่แค่อธิบายไปคร่าวๆ เขากลับทำโจทย์ยากได้โดยแทบไม่หยุดคิด พื้นฐานเขาคงแน่นพอสมควร ดูจากชื่อโรงเรียนก็การันตีอยู่ แต่ทำไมถึงยังอยากให้เด็กโรงเรียนบ้านนอกอย่างผมช่วยติวให้อีกล่ะ

กูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะต้นวางปากกาก่อนจะลุกออกไปหลังจากทำโจทย์ข้อสุดท้ายเสร็จ ส่วนครามทำเสร็จก่อนหน้าแล้วเกือบห้านาที

ระหว่างรอต้นไปเข้าห้องน้ำ ผมเอากระดาษที่สองคนนั้นแสดงวิธีทำไว้มาตรวจ ต้นทำผิดไปหนึ่งข้อ ส่วนครามทำถูกต้องทั้งหมด ยิ่งกว่านั้นเขายังใช้วิธีคิดลัดที่ผมยังไม่สอน โจทย์พวกนี้มันง่ายเกินไปสำหรับเขา

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เย็นวันศุกร์ต้นต้องมาเล่นเกมบ้านกู วันเสาร์ก็คงไปเที่ยวกัน แต่ช่วงนี้ไม่รู้มันนึกขยันอะไรถึงได้ไปติวกับมึงทุกอาทิตย์หมอนั่นชวนคุยหลังจากผมยื่นกระดาษคืนให้ปกติต้นไม่ค่อยสนิทกับใครง่ายๆ แต่ดูมันสนิทกับมึงนะทั้งที่เพิ่งรู้จักกันแค่สองเดือน

อืม

มึงรู้รึเปล่าว่าต้นเป็นเกย์

รู้...

แสดงว่าต้นไว้ใจมึงมากถึงยอมบอก

“.....”

เปล่า...ต้นไม่ได้บอกแต่ผมเห็นเองกับตา เรื่องแบบนี้ไม่มีเด็กผู้ชายคนไหนกล้าบอกเพื่อนตรงๆ หรอก นอกจากมีปัญหาหนักใจอยากปรึกษา หรือทนเก็บไว้ไม่ไหวแล้วจริงๆ ซึ่งผมไม่รู้ว่าครามต้องการอะไรถึงเอาความลับของต้นมาพูดลับหลัง

หรือไม่…” ครามพูดต่อมึงก็คงเป็นเหมือนต้น มันเลยกล้าบอก

กูจะเป็นหรือไม่เป็นเกย์ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับมึงคำพูดละลาบละล้วงของครามทำให้ผมเริ่มหงุดหงิด

กูก็แค่…” คนตรงหน้าผมยักไหล่ไม่ชอบให้มึงไปสนิทกับเพื่อนกู

“.....”

เอาตามตรง...กูไม่ได้อยากให้มึงมาติวให้หรอกว่ะ แต่กูไม่ชอบที่ต้นไปอยู่กับมึงสองคน...

เพื่อนเขาหวงกันอย่างนี้เหรอวะ...

แล้วมึงจะเอายังไงผมขึ้นเสียง ชักอยากฟาดหมัดใส่หน้ามันสักที

มึงอยากได้อะไร กูจะซื้อให้...แลกกับที่มึงเลิกติวหนังสือให้ต้น แค่พื้นฐานเลขกับภาษาอังกฤษง่ายๆ กูสอนมันเองได้

ของที่กูอยากได้มึงคงไม่มีปัญญาซื้อให้หรอกว่ะผมพูดอย่างดูถูก ตั้งใจกวนประสาททั้งที่จริงไม่มีอะไรที่อยากได้ บางทีมันคงยังไม่รู้ว่าบ้านหลังใหญ่ที่เพิ่งสร้างเสร็จในหมู่บ้านเป็นของครอบครัวผม

มึงรู้ได้ยังไงว่ากูซื้อให้ไม่ได้? ลองบอกมาสิว่าอะไรน้ำเสียงอีกฝ่ายฟังดูหงุดหงิดพอกัน

นาฬิกา...ราคาล้านกว่าๆ

มึง…” มันอ้าปากเหมือนจะด่า แต่พอเหลือบมองทางด้านหลังผม ก็กลืนคำด่าลงคอเสียอย่างนั้น

โทษที กูหิวเลยแอบไปรื้อหาขนมในครัวมาเสียงต้นดังขึ้นจากด้านหลัง ก่อนที่มันจะเดินมานั่งข้างผมแล้ววางขนมน้ำอัดลมที่หอบมาเต็มมือลงบนโต๊ะ ไม่ได้ตงิดใจเลยว่าเพื่อนสองคนของตัวเองใกล้จะซัดหมัดใส่กันเต็มที

ติวอังกฤษต่อแล้วกันบอกพลางผมหยิบหนังสือภาษาอังกฤษในกระเป๋าเป้ออกมาเปิดดูหน้าที่ติวค้างไว้ ตอนแรกคิดว่าจะกลับเลย แต่อยากอยู่เป็นก้างขวางคอคนแถวนี้ต่ออีกสักพัก

อยากกินอะไร เดี๋ยวกูป้อนเสียงเพื่อนข้างตัวทำให้ผมต้องเงยหน้ามองห่อขนมบนโต๊ะแวบหนึ่ง ก่อนจะกลับมากวาดสายตาอ่านเนื้อหาในหนังสือผ่านๆ ใช้ปากกาเน้นข้อความขีดทับจุดสำคัญที่ต้องย้ำ

“...เลย์ก็ได้ผมตอบขณะที่สายตากับมือยังจดจ่ออยู่กับหน้ากระดาษ ไม่ได้มีความคิดอย่างอื่นจนกระทั่งต้นหยิบมันฝรั่งแผ่นมาป้อนให้ถึงปาก จังหวะนั้นไม่รู้ผมนึกพิเรนทร์อะไรขึ้นมา แกล้งอ้าปากงับโดนนิ้วมัน เพื่อนเลยสะดุ้งดึงมือออก ปฏิกิริยาทางร่างกายที่ตอบกลับอัตโนมัติทำให้ผมเผลอดูดนิ้วชี้เกือบครึ่งนิ้วที่ค้างอยู่ในปากก่อนมันจะหลุดออกไป เกิดเสียงจ๊วบดังขึ้นเบาๆ

…..

ทุกคนชะงักคล้ายภาพในจอทีวีที่ถูกกดปุ่ม PAUSE ห้องตกเข้าสู่ความเงียบ คนด้านข้างมองผมด้วยสีหน้าอึ้งๆ ผมเองก็อึ้งไม่แพ้มัน หลุบสายตามองนิ้วชี้เพื่อนที่ยังชุ่มน้ำลายตัวเองแล้วได้แต่เคี้ยวแผ่นมันฝรั่งในปากกลืนลงคอ ตีเนียนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งที่เผลออมนิ้วเพื่อนและดูดเสียแรง

โทษทีผมว่าง่ายๆ แอบเหลือบมองครามที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม มันยังตีหน้านิ่ง แต่บรรยากาศรอบตัวมืดหม่นเหมือนมีเมฆฝนบังอยู่บนหัว ทำให้ผมหลุดยิ้มมุมปากอย่างสาใจ

 

หลังจากติวอังกฤษให้พวกมันต่ออีกเกือบชั่วโมง จนเกือบหนึ่งทุ่มครามก็ออกมาส่งผมกับต้นที่หน้ารั้วบ้าน พอเดินมาถึงมอเตอร์ไซค์ที่จอดทิ้งไว้ ต้นก็หยิบหมวกกันน็อคสวมลงบนหัวผม มันมีแค่ใบเดียวแต่ยอมสละให้คนซ้อนตลอด

สายหลวมจังวะ ปรับไงทุกทีผมไม่เคยสนใจจะปรับสายคาดคาง แต่ด้วยความหมั่นไส้เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อของไอ้ต้น เลยแกล้งโง่ปรับเองไม่เป็น...แต่พอมองไม่เห็นแบบนี้ก็ยุ่งยากจริงๆ นั่นแหละ

กำลังพยายามดึงสายคาดด้วยท่าทางโง่ๆ อยู่ ต้นก็ก้าวมายืนตรงหน้า ยื่นมือมาช่วยและยังก้มลงดูตัวล็อกสายเสียใกล้ ผมหลุบตามองหน้ามัน สีหน้าเวลาจริงจังก็ดูน่ามองดี...ตอนที่มันปรับสายคาดคางเสร็จ จะชักมือกลับ ผมกลับรั้งมือมันไว้ กุมเอาไว้หลวมๆ

ต้นชะงักมองหน้าผม ผมจ้องตามันกลับ เงียบไปอึดใจหนึ่งถึงนึกคำพูดออก

“...คับไป

อ่อคนตรงหน้าเหมือนเพิ่งได้สติกลับมา ช่วยคลายสายคาดคางให้ผมด้วยท่าทางเงอะงะ ก่อนจะผละตัวออกห่างเดินไปยืนข้างรถ แล้วเหวี่ยงขาขึ้นกวมเบาะ

ไปส่งกูที่กระท่อมในสวนนะ

ค่ำแล้วมึงจะไปที่นั่นทำไมอีก

เหอะน่าผมตอบปัดๆ แล้วขึ้นไปนั่งซ้อนท้าย เหลือบมองเจ้าของบ้านที่ยังยืนหน้าบึ้งตัวแข็งอยู่ที่เดิม ก่อนจะยกแขนโอบเอวคนด้านหน้า ซุกหน้าเข้ากับแผ่นหลังอุ่นๆ

ง่วงว่ะผมบ่นพึมพำ ไถหน้ากับหลังมัน เอียงหามุมเหมาะแล้วหลับตาลง

ต้นตัวเกร็งขึ้นนิดหน่อย มันคงแปลกใจเพราะผมไม่เคยกอดเอวเวลาซ้อนมอเตอร์ไซค์มันสักครั้ง มากสุดแค่เกาะเอาไว้หลวมๆ แต่แทนที่อีกฝ่ายจะแกะมือผมออก มันกลับดึงให้กอดแน่นขึ้นกว่าเดิมแล้วค่อยบิดแฮนด์รถขี่ออกไป

 

Pie2Na

ความเฟรนโซนนี้ ><

บอกเลยว่าชอบต้นมากนะ ใครรอเรื่องต้น

บอกเลยไม่เกินเมษา ได้เห็นโผล่อยู่ในเว็บแน่นวล ^^

ขออ่านเม้นให้ชื่อใจหน่อยนะเอ้อ จะได้มาอัพไวๆ ช่วนนี้ยุ่งจริงจัง

ขอบคุณครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

271 ความคิดเห็น

  1. #152 pemikaatom (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 17:13
    ฉันคนหนึ่งล่ะที่รแเรื่องน้องต้นอยู่อิอิ
    #152
    0
  2. #150 yito (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 07:25
    น๋องต้นนนนน ฮื้ออออ
    #150
    0
  3. #149 yito (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 07:24
    น๋องต้นนนนน ฮื้ออออ
    #149
    0
  4. #148 Aunchiree (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 15:42
    ครามคงอกแตกตาย
    #148
    0
  5. #136 Ampme (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 02:14
    มาอัพไวๆคะรออยู่
    #136
    0
  6. #135 foreverkyungsoo (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 18:28
    ทำเรื่องต้นแยกเถอะะะซื้อเลยย!!!
    #135
    0
  7. #134 P-Aresia (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 17:38
    ทำไมเราชอบคู่นี้ >///< 55 
    #134
    0