[เปิดจอง] Bad Bro. คลั่งรัก [Yaoi : Incest]

ตอนที่ 20 : Chapter 18 :: ทำมากกว่านั้น (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,619
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    5 ม.ค. 61

Chapter 18

ทำมากกว่านั้น

 

อ้าว ยังไม่ขึ้นห้องเหรอครับ

ผมทักเจ้าของบ้านที่นั่งเล่นไอแพดอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก ฝ่ายนั้นพอเห็นลูกชายกับแขกอีกคนเดินเข้าบ้านมาก็ถอดแว่นกรอบสี่เหลี่ยมวางลงบนโต๊ะ แล้วลุกเดินมาหา

รอเรานั่นล่ะ เป็นไง ไปงานวันเกิดเพื่อนพี่เมฆมาสนุกไหม

ก็ดีครับ ได้ฟังรุ่นพี่เล่าประสบการณ์

มือหนาสากของคนด้านข้างยกขึ้นยีหัวผม ยิ้มพูดกับพ่อไม่ได้จัดปาร์ตี้อะไรหรอกครับ แค่นั่งดื่มกันนิดหน่อยแล้วแยกย้ายกันกลับ...น้องคงเบื่อ แต่ยอมอยู่เป็นเพื่อน

ไม่ได้เบื่อสักหน่อย...มีพี่เมฆอยู่ด้วย จะเบื่อได้ไง

แล้วนี่วาดื่มเหล้าด้วยรึเปล่าพ่อยื่นหน้ามาดมฟุดฟิดใกล้ปากผม

น้องดื่มแค่น้ำเปล่าครับยังไม่ทันที่ผมจะได้แก้ตัว พี่เมฆก็ชิงอธิบายแทน น้ำเสียงทุ้มต่ำเรียบเรื่อยตามปกติ แต่กลับฟังดูเหมือนไม่ค่อยพอใจ พี่เมฆคงไม่ชอบที่พ่อคิดว่าเขาจะปล่อยให้ผมดื่มเหล้าอีก

อ้าวเหรอ คราวหน้าถ้าไปด้วยกันอีก เมฆยอมให้น้องจิบเหล้าบ้างก็ได้ มีคนช่วยดูแลอยู่ไม่เป็นไรหรอกพ่อว่ายิ้มๆ ลูบหัวผมสองสามที แล้วปล่อยให้พวกเราขึ้นห้องไปก่อน

พอกลับเข้าห้องตัวเองผมก็อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า มานอนเล่นมือถืออยู่บนเตียง ในหัวเอาแต่คิดวุ่นวายถึงแขกห้องข้างๆ ที่มาขอค้างด้วย เลยเปิดแอพไลน์ตั้งใจจะส่งข้อความทักทาย...แต่คิดอีกที พี่เมฆก็อยู่ใกล้แค่นี้ เดินไปคุยกันต่อหน้าน่าจะดีกว่า หรือควรรอสักหน่อย? ถ้าคิดถึงกันบ้าง เขาคงเป็นฝ่ายมาหาผมเอง

นอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงพักใหญ่ยังไม่มีใครเปิดประตูเข้ามาสักที สุดท้ายผมก็ห้ามใจตัวเองไม่ไหว เป็นฝ่ายเดินไปหาพี่เมฆถึงห้อง อีกฝ่ายนอนเปลือยท่อนบนอยู่บนเตียง ฟังจากเสียงที่ดังผ่านมือถือ คงกำลังดูสารคดีเกี่ยวกับพันธุ์พืชอะไรสักอย่างเป็นภาษาอังกฤษ

พี่เมฆปิดหน้าจอแล้ววางไอโฟนลงบนโต๊ะข้างเตียงเมื่อเงยหน้าขึ้นมาเห็นผม สีหน้าของเขาคาดเดาไม่ออกเลยว่ากำลังคิดอะไรอยู่

ผมมองสบสายตาคมกล้านั่นอยู่พักหนึ่ง อีกฝ่ายทำเพียงเงียบรอว่าผมจะพูดอะไร และเพราะว่าไม่รู้จะเริ่มบทสนทนายังไงดี ผมเลยบอกสิ่งที่คิดอยู่ในใจออกมาดื้อๆวาขอ...นอนด้วยได้ไหม

พูดไปแล้วก็เพิ่งนึกได้ว่าประโยคนั้นยังมีความหมายส่อในแง่อื่น แต่คนฟังทำเพียงยกยิ้มแล้วตบปุลงบนเตียง

มาสิ

ได้ยินเจ้าของห้องอนุญาต ผมจึงเดินเข้าไปนั่งบนเตียง เอนตัวลงนอนข้างๆ ร่างกำยำ อีกฝ่ายรอให้ผมดึงผ้านวมขึ้นมาห่ม ก่อนกดปิดสวิตซ์ไฟข้างหัวเตียง

ผมมองเพดานท่ามกลางความมืดอยู่ครู่หนึ่ง สงสัยว่าพี่เมฆหลับไปรึยังจึงหันมองเสี้ยวหน้าคมคายในเงามืด อีกฝ่ายนอนหงายเปลือกตาปิดสนิท พอไล่มองต่ำลงมาที่จมูกโด่งเป็นสัน จนถึงริมฝีปากหยักได้รูป มันชวนให้ผมคิดถึงรสจูบอ่อนโยนกับคำบอกรักแผ่วเบาในรถ

จู่ๆ หัวใจผมก็เต้นแรง นึกอยากได้รับสัมผัสนั้นอีก...ไวเท่าความคิด ผมพลิกตัวตะแคงข้างแล้วผงกหัวขึ้น หยุดลังเลอยู่ชั่วครู่ก่อนจะกดจูบลงบนริมฝีปากอีกฝ่าย นิ่งรออึดใจหนึ่งจึงผละห่าง มองดวงตาที่ยังปิดสนิทอย่างลังเลแล้วกดจูบลงไปอีกครั้ง คราวนี้ทั้งบดคลึงและดูดเม้มเชื่องช้า

คนที่น่าจะหลับไปแล้วกลับขบเม้มริมฝีปากตอบรับ เขาทำให้ผมสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อจู่ๆ ก็เป็นฝ่ายพลิกตัวขึ้นทาบทับบนร่างของผม ฝ่ามืออุ่นหนาเริ่มสัมผัสปัดป่ายไปทั่ว สอดเข้ามาใต้เสื้อยืดลูบไล้หน้าท้องและแผ่นอก

ผมหอบสะท้าน รู้สึกไหววูบทั่วท้องน้อย ลมหายใจยิ่งติดขัดเมื่ออีกฝ่ายสอดปลายลิ้นเข้ามากวาดต้อนไปทั่วโพรงปาก ดูดกลืนอย่างตะกุมตะกราม

อื้อ…” ผมส่งเสียงครางประท้วง จิกปลายเล็บลงบนแผ่นหลังเปล่าเปลือยเมื่อเริ่มหายใจไม่ทัน คนด้านบานคงรับรู้จึงละจูบออก ซุกใบหน้าเข้ากับซอกคอของผมแทน ขบเม้มดูดดึงจนเกิดเสียงน่าอายดังสะท้อนขึ้นท่ามกลางความเงียบ

ชายเสื้อยืดของผมถูกตวัดขึ้นเหนือหน้าอก ก่อนที่ริมฝีปากคู่เดิมจะเข้าครอบครองติ่งเนื้อที่กำลังชูชัน ทั้งกัดทั้งดูดแรงๆ ทำให้รู้สึกเจ็บปนวาบหวาม

พี่เมฆ…” เสียงเรียกของผมสั่นพร่าจนน่าอาย “...รักวาเหมือนที่วารักพี่ได้ไหม

คำพูดนั้นทำให้คนด้านบนหยุดชะงัก เขาถอนริมฝีปากออก หอบหายใจแรงราวกับพยายามระงับอารมณ์ ก่อนที่ใบหน้าคมคายจะขยับขึ้นมาอยู่ในระดับเดียวกัน ดวงตาคมกล้าจ้องมองผมท่ามกลางความมืด

รักแบบไหนก็คือรักอยู่ดีเขากระซิบบอกขณะที่ริมฝีปากของเราคลอเคลียอยู่ใกล้กัน ลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดลงบนผิวพี่บอกแล้วไงว่ามันไม่สำคัญเลย

แต่วากลัว…”

กลัวอะไรเสียงทุ้มต่ำถาม นิ้วหนาหยาบเกลี่ยผิวแก้มของผมแผ่วเบา สัมผัสอ่อนโยนจากเขาทำให้ผมใจสั่น

กลัวจะถูกทิ้ง

ถึงจะตัดสินใจทำตามความรู้สึกตัวเอง แต่ลึกๆ แล้วผมก็ยังกลัวอยู่ดี เพราะพี่เมฆเคยบอกว่ารักผมแบบน้องชายคนหนึ่ง และเขาไม่เคยให้คำตอบที่ชัดเจนเลยสักครั้ง ความสงสัยยังอยู่ในใจผมตลอด ผมจึงกลัว...กลัวว่าพี่เมฆอาจจะแค่ล้อเล่นกับความรู้สึกของผม แล้วทิ้งขว้างความรักที่ผมให้ไปง่ายๆ เมื่อไม่ต้องการมัน

พี่ไม่มีวันทิ้งวาไปไหนพี่เมฆกดจูบลงบนหน้าผากผม น้ำเสียงที่ใช่พูดเข้มขึ้นอย่าเป็นฝ่ายหนีพี่ไปก็พอ...เพราะต่อให้หนี พี่ก็จะตามวากลับมา

ถ้าวาหนีอีกล่ะ”    

พี่ก็จะล่ามวาไว้ แล้วทำให้วาไม่กล้าคิดจะหนีพี่ไปไหนอีกดวงตาคมกล้าดุดันจนน่ากลัว แต่ผมกำลังมีความสุขที่เป็นฝ่ายถูกต้องการจนมองข้ามมัน

ผมผงกหัวขึ้นจูบอีกฝ่ายด้วยความรักที่แทบล้นอก ก่อนที่ร่างกำยำจะพลิกกลับไปนอนหงายให้ผมซบซุกอยู่กับแผงอกของเขา ขณะที่ฝ่ามือหยาบกร้านลูบไล้อยู่บนแผ่นหลังผ่านเนื้อผ้า

วารักพี่เมฆผมบอก ถูไถแก้มกับแผงอกกำยำอย่างออดอ้อนวาไม่หนีพี่เมฆไปไหนหรอก

ทำให้ได้อย่างที่พูดแล้วกัน เพราะถ้าผิดคำพูดพี่จะลงโทษเรา

จะตีวาเหรอ

ไม่ตีหรอก แต่จะ...เสียงทุ้มต่ำกระซิบพูดข้างหู ลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดผิวทำให้ผมจักจี้จนต้องย่นคอหนีทำมากกว่านั้นอีก

 

เช้าวันต่อมาพี่เมฆมาส่งผมที่โรงเรียนตามปกติ พอรถจิ๊บจอดเทียบหน้าประตูรั้วผมก็ปลดสายเบลท์ นั่งรีๆ รอๆ ไม่ยอมลงจากรถสักทีจนคนขับหันมามองอย่างสงสัย

ลืมของไว้ที่บ้านรึเปล่า หรือใส่ชุดผิด

โรงเรียนมัธยมเกือบทุกที่คงมีวัฒนธรรมแปลกๆ อย่างนัดกันใส่ชุดพละกันทั้งห้อง ในวันที่ตามตารางเรียนต้องใส่ชุดนักเรียน บางครั้งถ้าผมไม่รู้ข่าวเพราะไม่ได้เข้าไปอ่านข้อความในไลน์กลุ่ม ก็จะต้องแปลกแยกอยู่คนเดียว

เปล่าวาแค่…” ผมอึกอัก มองแก้มพี่เมฆแล้วกลั้นใจยื่นหน้าเข้าไปจุ๊บเบาๆ ทีหนึ่งวาไปแล้วนะพูดลนๆ แล้วจะหันไปเปิดประตู แต่คนข้างๆ คว้าแขนไว้เสียก่อน

ไหน...ตรงนี้ยังไม่จูบเลยนิ้วชี้อีกฝ่ายแตะลงบนปากตัวเอง ถ้าผู้ชายคนอื่นทำมันอาจจะดูน่ารัก แต่พอเป็นพี่เมฆ ดันดูเท่จนผมรู้สึกเขินที่จะมองนานๆ เดี๋ยวเพื่อนเห็น

เพื่อนคนไหน...เห็นแล้วยังไง

วากลัวโดนล้อ

กลัวโดนล้อหรือกลัวเพื่อนบางคนรู้ว่าวาเป็นของพี่

โอย...เวลากลั้นยิ้มนี่เมื่อยแก้มชะมัด

วาไม่คุยกับพี่แล้ว ไปก่อนนะครับ

เดี๋ยวเสียงเข้มๆ ที่ดังมาจากด้านข้างทำให้ผมชะงักมือที่กำลังจะเปิดประตูรถ เห็นสายตาดุๆ ของอีกฝ่ายแล้วต้องขมวดคิ้วงง จู่ๆ มาโกรธอะไรกันเล่า... จะจูบพี่ดีๆ หรือจะให้พี่จูบเอง

ทีตอนแรกไม่เห็นอยากจะมาหอมมาจูบอะไร เป็นผมเข้าไปหอมแก้มพี่เมฆก่อนด้วย แล้วนี่อะไรของเขา

คนไม่มีเหตุผลในใจแอบต่อว่าแต่การกระทำของผมกลับตรงข้าม ผมยกแขนเกี่ยวลำคออีกฝ่ายให้โน้มเข้ามาใกล้ ขณะเดียวกันก็ยื่นหน้าเข้าหา ก่อนจะกดจูบลงบนริมฝีปากนุ่ม บดคลึงดูดเม้มอยู่ครู่หนึ่งจึงผละออก สบมองดวงตาคมกล้าที่กำลังจ้องตัวเองอยู่

พอใจยังครับ

อืมพี่เมฆตอบรับในลำคอ ริมฝีปากหยักได้รูปไม่ยอมคลี่ยิ้ม สีหน้าเรียบเฉยนั่นทำให้รู้ว่าเขายังอารมณ์ไม่ดี ผมเลยกดริมฝีปากลงอีกครั้ง ไล้เล็มขบเม้มจนเกิดเสียงน่าอาย แล้วยังสอดลิ้นเข้าไปกวาดต้อนในโพรงปากอีกฝ่าย ปล่อยให้ฝ่ามือหนาหยาบลูบไล้ทั่วแผ่นหลัง แต่สุดท้ายกลับเป็นผมเองที่ผละออกก่อนเพราะเริ่มหายใจไม่ทัน

วาเข้าโรงเรียนก่อนนะ จะสายแล้วผมบอกแล้วแตะจูบบนแก้มสากเป็นการบอกลา

ตั้งใจเรียนล่ะน้ำเสียงทุ้มต่ำฟังดูเป็นห่วงเป็นใยและอ่อนโยนเหมือนทุกที...น่าจะอารมณ์ดีขึ้นแล้ว

ตั้งใจหลับนะสิผมว่าขำๆ พี่เมฆเลยยื่นมือมายีหัว ยิ้มตาม แล้วยอมให้ลงจากรถสักที

ระหว่างสาวเท้าเข้าประตูโรงเรียนผมยังเอาแต่นึกถึงเรื่องบนรถ มันทำให้ผมต้องก้มหน้ากลั้นยิ้ม และเพราะเอาแต่เหม่อจนลืมดูทางข้างหน้าจึงชนเข้าจังๆ กับใครสักคนจนเซถอยหลัง พอเงยมองถึงเห็นว่าเป็นเพื่อนตัวเองที่เพิ่งเดินออกมาจากลานจอดรถ ตอนแรกมันอ้าปากจะด่าแต่พอเห็นหน้าผมเลยยิ้มทักแทน

เอ้าวา ทำไมวันนี้มาช้าวะ

มึงก็เกือบสายนะผมว่า ยกแขนพาดคอคนตัวสูงกว่า (สามเซ็นฯ) แล้วออกเดินไปพร้อมกัน จะหันไปถามว่ากินอะไรมารึยังสายตาดันไปสะดุดกับรอยจ้ำแดงช้ำสองสามรอยบนคอเพื่อนเสียก่อน และด้วยความปากไวผมเลยหลุดถามออกไป

รอยที่คอมึงนี่…”

คอมึงไปโดน…”

เราสองคนพูนขึ้นแทบจะพร้อมกัน แล้วก็ต้องชะงักจ้องตากันไปมา ต่างฝ่ายต่างเงียบเป็นเชิงว่ารู้อยู่ในใจ ภาพที่เพื่อนตัวเองถูกสองพี่น้องดินหินขนาบหน้าหลังจูบเสียดูดดื่มลอยมาในหัว...จะเป็นรอยบ้างคงไม่แปลก

มึงติดกระดุมคอหน่อยไหมผมพูดขึ้นก่อน รู้สึกกระอักกระอ่วนนิดหน่อย แต่พยายามทำตัวให้เป็นปกติ

ใส่ชุดนักเรียนติดกระดุมคอ...มันแปลกๆ

เออ กูลืมคิดไปผมลูบต้นคอตัวเอง ของต้นยังพอใช้คอเสือบังได้ แต่ของผมนี่สิโจ่งแจ้งกว่าอีก ที่หน้าอกยังมีอีกตั้งหลายรอย

ช่างเหอะคนด้านข้างว่า กอดคอผมกลับแล้วชวนคุยเรื่องอื่นแทน

 

ก่อนเลิกเรียนผมโทรบอกพี่เมฆว่าจะกลับกับต้นเพราะเพื่อนเหม่อๆ เครียดๆ ผิดวิสัยจนน่าห่วง น้ำเสียงพี่เมฆดูราบเรียบ ฟังไม่ออกว่าไม่พอใจหรือแค่พูดธรรมดา แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้ทักท้วง พอถึงเวลาประตูโรงเรียนเปิด ผมเลยซ้อนท้ายเพื่อนกลับบ้าน

ตอนแรกต้นว่าจะมาส่งผมที่บ้านเลย แต่เพราะผมเป็นห่วงมันและอยากซ้อนมอเตอร์ไซค์กินลมชมวิว เลยให้มันพาขี่รถเล่นจนเกือบหกโมงเย็นก็แวะกินข้าวที่ร้านคาราโอเกะติดถนนลาดยางเส้นหลักทางผ่านเข้าหมู่บ้าน ที่ไม่ได้กินตามร้านอาหารทั่วไปเพราะร้านตามสั่งละแวกนี้ปิดตั้งแต่บ่ายสอง

ผัดกระเพราไข่ดาวสองจานครับต้นตะโกนสั่งอาหารกับเจ้าของร้านที่ทำกับข้าวอยู่ในครัวดานหลัง ร้านนี้เป็นร้านเปิดโล่ง มีไฟสว่างเหมือนร้านอาหารมากกว่ากว่าร้านคาราโอเกะ และมีตู้คาราโอเกะหยอดเหรียญแค่ตู่เดียวที่กลุ่มผู้ชายโต๊ะข้างๆ กำลังผลัดกันจับไมค์ร้องเพลงเพื่อชีวิต

หนวกหูดี

คราวหลังกูจะพาไปกินร้านส้มตำแถวหน้าอำเภอแทน ก็มึงไม่บอกก่อนนี่ว่าอยากกินข้าวนอกบ้าน ป่านนี้มีเปิดอยู่ร้านเดียวเนี่ยพูดพลางเพื่อนร่วมโต๊ะก็รินน้ำเย็นใส่แก้วยื่นมาวางให้ตรงหน้า

เออน่า ก็บันเทิงดี ถือว่าประสบการณ์ ครั้งแรกในชีวิตได้มานั่งร้านอะไรแบบนี้...แต่ขอเป็นครั้งสุดท้ายนะ

ต้นหัวเราะ ท่าทางมันอารมณ์ดีขึ้น ผิดจากเมื่อเช้าที่เอาแต่เหม่อจนเกือบจะเดินตกคูน้ำ

คนเยอะเหมือนกันนะ ขนาดอยู่กลางป่าผมชวนคุย มองสำรวจไปทั่วร้าน คนที่นั่งอยู่ตามโต๊ะมีประมาณสิบกว่าคน ตั้งแต่วัยรุ่นจนถึงคนวัยเกษียนงาน

ทำเลดีมั้ง เพราะถนนเส้นนี้เป็นทางผ่านหลายหมู่บ้าน คนกลับจากทำงานในเมืองค่ำๆ ขี้เกียจทำกับข้าวก็แวะมาซื้อกินที่นี่

เออนี่…”

ไม่ทันจะถามอะไรต่อก็ถูกคนจับแขน พอเงยมองถึงเห็นว่าเป็นป้าอายุสี่ห้าสิบที่เมื่อกี้นั่งอยู่กับหลานสาวโต๊ะข้างๆ

นี่ใช่ลูกชายฝนทิพย์ไหม

เอ่อ...ใช่ครับ

หน้าเหมือนแม่มากเลยนะลูก หล่อเชียว

“.....” ไม่รู้จะตอบว่าไงเลยได้แต่ยิ้มให้ตามมารยาท

แต่ดูไม่เหมือนพี่เมฆเลยนะ พี่ชายนี่ตัวโตหน้าดุผิวเข้ม แต่ลูกหน้าหวาน ผิวขาวได้แม่

“.....” จะเหมือนได้ไงก็ไม่ใช่พี่ชายแท้ๆ ป้าแกคงเข้าใจผิดเพราะเห็นพี่เมฆเข้าออกบ้านเราบ่อยๆ แถมยังไปไหนมาไหนกับผมตลอด แล้วที่พวกคุณป้าคุณยายในหมู่บ้านรู้จักแม่ ก็คงเพราะแม่เคยอยู่ที่นี่ตั้งแต่เกิดก่อนจะย้ายเข้ากรุงเทพฯ พวกเขาเลยจำกันได้

ป้าแกยังชวนคุยต่อ ถามเรื่องความเป็นอยู่ครอบครัว ถามชื่อผม โดยที่ผมได้แต่ตอบสั้นๆ ไปตามมารยาท จนเจ้าของร้านตะโกนบอกว่าอาหารที่แกสั่งใสกล่องกลับบ้านได้แล้ว แกถึงเอ่ยปากลา

ป้าเขาสอ...เอ่อ เฟรนลี่ดีนะ

กูรู้ว่ามึงจะพูดอะไรไอ้ต้นยิ้มขำเขาก็สอดรู้สอดเห็นตามประสาคนแก่ในหมู่บ้านเรานั่นแหละ กูชินละ

อือผมล้วงไอโฟนขึ้นมากดดู มีสายไม่ได้รับจากพี่เมฆสองสาย คงโทรมาตอนผมนั่งซ้อนมอเตอร์ไซค์อยู่ ในไลน์ยังส่งข้อความมาถามว่าอยู่ที่ไหน ทำไมยังไม่กลับ ผมเลยถ่ายรูปร้านคาราโอเกะส่งไปให้ พิมพ์อธิบายสั้นๆ ว่ากำลังกินข้าวเย็น อีกไม่เกินหนึ่งชั่วโมงคงถึงบ้าน

ข้อความขึ้นว่าถูกอ่านแทบจะทันที แต่อีกฝ่ายไม่ตอบกลับ ผมเลยเก็บมือถือเข้ากระเป๋าตามเดิม นั่งคุยเล่นกับเพื่อนต่ออีกสักพัก ป้าพนักงานในร้านก็เอาข้าวผัดกระเพราะสองจานมาเสิร์ฟ

ก็อร่อยดีนะผมบอกหลังจากตักเข้าปากไปคำหนึ่ง รสชาติต่างจากผัดกระเพราในกรุงเทพฯ เล็กน้อยตรงรสจัดจ้านกว่า

อ่าฮะคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามตอบสั้นๆ ไม่สนใจจะคุยกับผมเพราะเอาแต่จ้วงข้าวเข้าปาก ท่าทางจะหิวน่าดู ตอนเที่ยงที่กินข้าวด้วยกันในโรงอาหารโรงเรียน มันก็แทบจะดม เหลือเททิ้งเกือบเต็มจาน เห็นกินข้าวได้แบบนี้แสดงว่าลืมเรื่องกังวลใจไปบ้างแล้ว

ให้เดาเรื่องที่มันเครียดๆ อยู่คงไม่พ้นรักสามเศร้ากับสองพี่น้องดินหินนั่น

เลือกเอาสักคนสิวะเพื่อน เห็นนิ่งๆ ไม่เบาเลยนี่หว่า

เลอะเสียงไอ้ต้นดึงผมหลุดจากความคิด เงยหน้าขึ้นมองมัน เพื่อนที่โดนผมนินทาในใจกำลังแตะนิ้วชี้ลงบนมุมปากตัวเอง เป็นเชิงบอกว่าปากผมเลอะตรงไหน ผมเลยรีบปาดนิ้วเช็ดตำแหน่งเดียวกับที่มันชี้ แต่คงไม่โดนสักทีมันเลยยื่นมือมาช่วยเช็ดให้

จังหวะที่มันกำลังลูบๆ แตะๆ มุมปากผมอยู่ ก็ถูกคนกระชากข้อมือออก

ผมแหงนมองคนทำที่ยืนเยื้องอยู่ด้านหลังตัวเอง พอเห็นว่าเป็นใคร อารมณ์ตกใจเลยเปลี่ยนเป็นแปลกใจแทน ตอนแรกนึกว่าจะถูกวัยรุ่นโต๊ะข้างๆ หาเรื่องเสียอีก

มาไงครับเนี่ย

พี่ขับรถผ่านมาพอดี เลยแวะมารับพี่เมฆว่าพลางปล่อยข้อมือเพื่อนผมออก สีหน้าต้นดูไม่ดีเท่าไหร่ ไม่รู้ว่ายังตกใจหรือเกรงพี่เมฆกันแน่

วายังกินไม่เสร็จเลยครับ พี่เมฆกลับไปก่อนก็ได้ เดี๋ยววาให้ต้นไปส่ง

ไม่เป็นไร พี่จะรอว่าพลางคนตัวสูงก็นั่งลงบนเก้าอีกว่างข้างๆ ผม

งั้นกู...กลับก่อนนะไอ้ต้นวางช้อนซ้อม ทำหน้าเหมือนข้าวผัดกระเพราะที่ยัดลงท้องไปแล้วเกินครึ่งจาน รสชาติห่วยแตกจนกินต่อไม่ลง

รีบไปไหนวะ กินให้หมดก่อนดิ

กูอิ่มละมันว่า ลุงขึ้นยืนพร้อมกับคว้ากระเป๋าขึ้นสะพายบ่า โค้งหัวให้พี่เมฆนิดๆ แล้วหันมายกมือโบกลาผม ก่อนจะเดินลิ่วไปที่รถ

ไอ้ต้น! เดี๋ยวดิ!

เออน่า! ไว้เจอกันมันตะโกนตอบ แล้วเหวี่ยงเท้ากวม Honda Msx ขี่ออกไปทันที

ผมแค่จะบอกว่า...มันลืมจ่ายตังค์ ไหนบอกจะเลี้ยงตอบแทนที่ผมช่วยติวหนังสือให้ ลืมเฉย

พี่เมฆกินอะไรมายังครับ จะสั่งอะไรมากินไหม

กินเถอะพี่ไม่หิวน้ำเสียงราบเรียบหน้าตาเฉยชาแบบนั้นกำลังไม่พอใจอะไรผมรึเปล่า ตั้งแต่เช้าแล้วนะ

งั้นกลับกันครับ วาก็อิ่มแล้ว

โดนสายตาดุๆ จ้องเอาๆ ใครจะกินต่อลง

ผมลุกขึ้นยืน พี่เมฆลุกตามแล้วออกเดินนำผมไปที่ลานจอดรถกลางแจ้งข้างร้าน พอขึ้นไปนั่งในรถ คนด้านข้างก็หันมองหน้าผม สายตาดุๆ นั่นเลื่อนต่ำมาหยุดบริเวณปาก ก่อนจะหยิบขวดน้ำเปล่าในที่วางแก้วยื่นให้

ล้างปากหน่อย

“.....” สงสัยปากจะยังเลอะอยู่ ไม่รู้กินท่าไหนถึงเลอะจนทั้งต้นทั้งพี่เมฆต้องทัก...ผมคิดในใจพลางหมุนกระจกลง ก่อนจะยื่นหน้าออกนอกรถ รินน้ำจากขวดรดปากตัวเอง ใช้มือปาดเช็ดจนน่าจะสะอาดดีแล้วก็หันกลับไปถามคนข้างตัวสะอาดยังครับ

ยัง…”

พี่เมฆตอบก่อนจะโน้มตัวเข้ามาจูบปากผม ใช้มือข้างหนึ่งกดท้ายทอยเอาไว้ไม่ให้ขยับหนี แล้วเริ่มดูดเม้มและขบกัดแรงๆ จนผมสะดุ้งหลายครั้งด้วยความเจ็บ แทนที่จะเปิดปากจูบตอบ ผมเลยพยายามดันอกอีกฝ่ายออกห่าง ซึ่งมันแทบไม่ขยับ ไม่รู้ว่าพี่เมฆไปหงุดหงิดอะไรมา แต่ผมไม่ชอบเลยที่เขามาลงกับผมแบบนี้

อื้อ…” ผมส่งเสียงประท้วงในลำคอเมื่อเริ่มหายใจไม่ออก พี่เมฆถึงยอมผละห่างปล่อยให้ผมได้สูดอากาศเข้าปอด แต่สายตาดุดันนั่นยังไม่ละจากใบหน้าของผมไปไหน

ต้องให้บอกอีกกี่ครั้งว่าพี่หวงอย่าให้พี่ต้องลงโทษวาแรงกว่านี้

ผมขมวดคิ้ว มองตอบดวงตาคมกล้าด้วยความสับสน ปลายลิ้นแลบเลียริมฝีปากที่ปวดตุบ ลิ้มรสชาติฝาดเฝื่อนของเลือดจากรอยขบกัด  

เป็นครั้งแรกที่พี่เมฆทำให้ผมรู้สึกกลัว...


Pie2Na

บอกเลยว่าความจิตของพี่เมฆมีมากกว่านี้อีกเยอะ

แต่บางมุมนี่ละมุนจนโกรธไม่ลง 5555

รออ่านคอมเม้นด้วยน้า ขอบคุณจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

271 ความคิดเห็น

  1. #269 Shuran58 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 12:56
    รู้สึกว่าเพื่อนกลุ่มนี้มีรสนิยมแปลกประหลาดแบบสวิงกิ้งชอบกล โดยเฉพาะพี่ดินน้องหิน กลัวใจแต่พี่เมฆจะเป็นไปดะเค้าด้วย เป็นเป็นประเภท ชอบกิน แต่ไม่แบ่งใคร!??
    #269
    0
  2. #147 Aunchiree (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 15:37
    เริ่มมาเเล้ว
    #147
    0
  3. #133 foreverkyungsoo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 03:33
    กี้สสสสชอบบบจิต
    #133
    0
  4. #132 Ampme (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 13:45
    มาอัพไวๆเถอะคะ
    #132
    0
  5. #130 nxxxim (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 22:40
    ต้นกับพี่เมฆนี่มันแปลกแปร่งๆละอ่ะ ทำไมเกลียดพี่เมฆเอาะ5555555
    #130
    0
  6. #129 Annelida (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 02:58
    บอกเลยว่าซื้ออออออ พุ่งตัวววว
    #129
    0
  7. #128 palmy3050 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 19:53
    ชอบคู่ต้นอะ แบบสามพี กร๊ดดดดด
    #128
    0
  8. #127 foreverkyungsoo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 03:13
    รอค่าาาาาา
    #127
    0
  9. #126 P-Aresia (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 17:26
    น้องวาน่าร้ากกก >///< มีการไปจูบเขาก่อนด้วยย
    #126
    0
  10. #125 Noo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 12:54
    ชอบเลิฟซีนในรถ อ่านแล้วเขินๆ ><

    #125
    0