(Not) Innocent รัก 'ร้าย' เดียงสา :3P: [เปิดจอง]

ตอนที่ 29 : Chapter 26 :: สร้างความร้าวฉาน (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,889
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    15 พ.ย. 59

Chapter 26

สร้างความร้าวฉาน

 

อ่านชี้แจงก่อนอ่านเนื้อเรื่องนะครับ

เนื่องจากพายทิ้งเรื่องไปนานมาก ทำให้ลืมเนื้อหาบางส่วน

เมื่อกลับมาเขียนต่อปมบางอย่างอาจไม่คล้องจองกันบ้าง

แต่พายจะแก้ในฉบับรีไรท์นะครับ

บางตอนน้องตุลย์เรียกอติณว่าพ่อ...แก้เป็นเรียกว่า แด๊ดดี้ เหมือนตอนแรกๆ นะ

และอายุตัวละคนในเรื่อง (จำไม่ผิดคือถูกแล้ว แต่ตอนรีไรท์จะเช็คให้ละเอียดอีกทีครับ)

 

            9: 12 P.M.

@The Attribute Condominium

            สามสัปดาห์ต่อมา

            ผมนอนหงายเล่นมือถืออยู่บนโซฟาตัวยาวในห้องนั่งเล่น โซฟาอีกตัวข้างกันพี่ภูกำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนด้วยท่าทางเกียจคร้าน มือจับจอยสติ๊ก นิ้วกดยิกๆ ขณะที่สายตาจ้องมองหน้าจอทีวีซึ่งกำลังฉายภาพนักฟุตบอลสองทีมวิ่งไล่เตะบอลกัน

            หัวของผมวางอยู่บนหมอนอิง หันไปทางฝั่งพี่ภู เพื่อจะมองอีกฝ่ายจึงต้องแหงนหน้าขึ้น จ้องใบหน้าหล่อคมคายนั่นอยู่นานพี่ภูก็ไม่มีท่าทีจะสนใจผมสักนิด คนที่อยู่ด้วยกันไม่ยอมคุยด้วยผมเลยเปิดเข้าหน้าเฟสบุ๊กของอีกฝ่าย สืบข้อมูลจากโลกโซเชียลยังจะพอรู้ความเป็นไปในชีวิตเขาเยอะกว่ารอเจ้าตัวมาบ่นหรือเล่าให้ฟังซะอีก

            นิ้วชี้เลื่อนหน้าจออ่านโพสต์ต่างๆ ไปเรื่อยเปื่อย ส่วนใหญ่มีแต่เพื่อนพี่ภูแท็กมาทั้งนั้น เจ้าตัวไม่ค่อยโพสต์อะไรเองหรอก มีคอมเม้นตอบบ้างแต่ก็น้อย สามโพสต์แรกเป็นภาพพี่ภูในชุดนักศึกษากำลังทำกิจกรรของมหาลัย อย่างทาสีป้าย ยืนถือไมค์พูดอะไรบางอย่างอยู่หน้ากลุ่มนักศึกษา พร้อมกับแคปชันชมความหล่อความเท่ต่างๆ นานา

มองภาพพวกนั้นผมก็หลดยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี ไม่ค่อยได้เห็นพี่ภูในมาดจริงจังตั้งใจอย่างในภาพเท่าไหร่ จะว่าไปผมก็แทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพี่ภูชอบทำอะไรบ้าง รู้แต่ว่าพี่ภูเรียนบริหารฯ เพราะต้องรับช่วงดูแลธุรกิจของครอบครัวหลังเรียนจบ และตอนเด็กๆ เขาชอบวาดภาพมาก ไม่รู้ว่าตอนนี้ยังวาดอยู่รึเปล่า

เลื่อนดูโพสต์ต่อไป จากที่อารมณ์ดีๆ ต้องเปลี่ยนมาเป็นขมวดคิ้ว...ภาพพี่กายสะพายเบสสิ่งยิ้มเล่นกล้องทำให้ผมหงุดหงิดสุดๆ ถึงหมอนี่จะหน้าหวานไปหน่อย แต่ในภาพนี้กลับดูเท่จนน่าอิจฉา และกลัวเหลือเกินว่าพี่ภูจะหลงจริงจังด้วย ถ้าแค่คนที่ผ่านมาแล้วผ่านไป ผมก็ไม่ถือหรอก! ไม่ถือ!!

ช่วงนี้เก็บตัวจำศีลไงวะ คืนนี้มาฟังกูร้องเพลงดิ

อ่านแคปชั่นแล้วไล่อ่านคอมเม้น...มีแต่คอมเม้นชม หยอกล้อ ขอจีบ อืม...ก็ดี มีคนมาจีบเยอะๆ จะได้เลิกสนใจพี่ภูของผม...ไล่อ่านจนครบหกสิบกว่าคอมเม้น ไม่มีเม้นของพี่ภูเลย กลับไปย้อนดูโพสต์อีกรอบ เช็คอินที่ 1000F Pub...อ้อ หมอนี่เป็นนักร้องในผับพี่อติณหรอกเหรอ งั้นคนที่โทรตามเขาคืนนั้นคงเป็นพี่อติณจริงๆ

เรื่องนี้ไม่สำคัญเท่าไหร่ ที่สำคัญคือเพิ่งโพสต์ไปเมื่อยี่สิบนาทีก่อนนี้เอง ไม่รู้ว่าแอบไปตอบกันในแชทรึเปล่า!?

แหงนหน้ามองคนที่กำลังเล่นเกม เมื่ออีกฝ่ายยังไม่ยอมหันมาสนใจ ผมก็เลยคว้ารีโมทมากดปิดทีวีซะเลย

“อะไร” พี่ภูหันมาขมวดคิ้วใส่ สีหน้าไม่ได้โกรธ แต่งงๆ มากกว่า เหมือนเขาเองก็ไม่ได้จดจ่อกับเกมมากนัก แค่เล่นแก้เบื่อเท่านั้น

ผมยื่นหน้าจอมือถือให้ดู “คืนนี้จะไปไหมครับ”

พี่ภูไม่ว่าอะไร คว้าไอโฟนบนโต๊ะขึ้นมาจิ้มๆ แล้วยื่นหน้าจอมาให้ผมดู...ในโพสต์นั้นมีคอมเมนต์ล่าสุดจากพี่ภูตอบกลับไปว่า ไม่ว่างนั่นทำให้ผมยิ้มอย่างพอใจ กลับมานอนเล่นมือถือต่อ ส่วนพี่ภูก็หยิบรีโมทขึ้นมากดเปิดทีวี

กำลังไล่อ่านโพสต์อื่นๆ ก็มีแถบข้อความสีดำเด้งขึ้นมาบนหน้าจอ ผมจึงเปิดแอพไลน์เพื่ออ่านและตอบกลับ

Atin”: พรุ่งนี้สิบโมงว่างไหม มาเจอกันหน่อยสิ พี่มีเรื่องจะคุยด้วย

Thara Than: ได้ครับ สิบโมงธารไปหาที่บ้านนะ

ถึงจะไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับพี่อติณอีก แต่ผมยังใจแข็งไม่พอจะตัดขาดความสัมพันธ์กันทันที เพราะลึกๆ แล้วผมรู้สึกว่าเขาไม่ใช่คนเลวร้าย และผมก็ชอบน้องตุลย์มากด้วย...ผมไม่เคยมีน้องนี่นา เวลาโดนอ้อนเลยรู้สึกดี พอไม่ได้เจอหน้าน้องนานๆ ก็คิดถึง จะว่าไปก็ผ่านมาเกือบเดือนแล้วจากครั้งล่าสุดที่ผมเจอสองพ่อลูกคู่นั้น

หลังจากตอบกลับด้วยข้อความสั้นๆ ผมก็ปิดหน้าจอมือถือ พลิกตัวนอนตะแคงข้าง คิดอะไรเรื่อยเปื่อย ไม่มีอารมณ์จะเล่นมือถืออีก รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองอยู่ในอ้อมแขนของพี่ภู กำลังถูกอุ้มพาขึ้นบันไดไปบนชั้นสอง ด้วยความง่วงเลยซุกหน้าเข้าหาแผงอกกำยำ หลับต่อโดยไม่ได้เอ่ยถามอะไร

 

            10: 15 A.M.

            @Atin’ House

            เช้าวันต่อมาผมมาหาพี่อติณตามที่นัดไว้ แต่ผิดแผนไปนิดตรงที่มีใครอีกคนตามมาด้วย...

ตอนนี้ผมกำลังนั่งอยู่ในรถ หน้าบ้านพี่อติณ โดยมีพี่ภูเป็นคนขับมาส่ง แม้ว่าผมจะอ้างโน้นนี่สารพัด สุดท้ายพี่ภูก็ยังตามมาจนได้ และยืนยันจะนั่งรอในรถจนกว่าผมจะคุยธุระเสร็จ

            ตั้งแต่ผมถูกพี่ณัฐทำร้ายวันนั้น พี่ภูแทบไม่ปล่อยให้ผมคลาดสายตาเลย จะหาเวลาไปเจอพ่อที่คอนโดยังทำไม่ได้ เพราะพี่ภูคอยรับส่งไปโรงเรียนเกือบทุกวัน วันไหนไม่ว่างจริงๆ ถึงจะยอมให้ผมกลับเอง แต่ไม่วายต้องโทรมาเช็คที่คอนโดบ่อยๆ ว่าผมอยู่ห้องจริงรึเปล่า

แค่นั้นไม่พอ...เขายังไม่บอกเวลาที่ตัวเองจะกลับคอนโดด้วย เคยมีครั้งหนึ่ง ผมกับพ่อกำลังแสดงความรักกันอย่างแนบแน่น พี่ภูก็กลับเข้ามาพอดี ดีนะที่ผมได้ยินเสียงเปิดประตู ไม่งั้นคงกลายเป็นเรื่องใหญ่

            มันดีอยู่หรอกที่พี่ภูใส่ใจเป็นห่วงผมมากขึ้น (แม้ท่าทีการพูดจาเวลาอยู่ด้วยกันจะตรงข้าม) แต่ถึงขั้นนี้ก็เยอะไปนิด อย่างจะมาที่นี่ผมต้องโกหกว่ามาหาเพื่อน ซึ่งถ้าพี่ภูเห็นว่าเพื่อนคนนั้นแก่คราวพ่อ เขาคงลากผมกลับบ้านทันที ผมเลยไลน์บอกให้พี่อติณเปิดประตูทิ้งไว้ไม่ให้อีกฝ่ายออกมารับหน้าบ้าน

“พี่ภูจะรออยู่ตรงนี้จริงๆ เหรอ” ผมรู้สึกไม่วางใจจึงยังไม่ยอมลงจากรถ ยังดีที่บริเวณนี้มีร่มเงาจากต้นไม้ แถมฟิล์มรถยังแทบดำสนิท พี่ภูเลยไม่ต้องทนตากแดด (ถึงอยู่ในรถเปิดแอร์ ถ้ากลางแดดเปรี้ยงๆ ก็ทำให้แสบผิวได้)

“อืม” พี่ภูเอ่ยรับอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะกดเปิดเพลง เอนหลังพิงเบาะ แล้วหลับตาลงเป็นเชิงไล่

“งั้นธารไปหาเพื่อนก่อนนะ”

            “รีบไปรีบมา” อีกฝ่ายพูดทั้งที่ยังหลับตา ไม่ได้เหลือบมามองกันสักนิด เหมือนต้องการตัดบท ผมจึงได้แต่ถอนหายใจ แล้วเดินลงจากรถมาอย่างว่าง่าย

 

            เข้ามาในบ้าน เจอน้องตุลย์นั่งเล่นเครื่องบินบังคับอยู่กับป้าขิง เจ้าตัวเล็กเห็นผมก็ทำเหมือนทุกทีคือทิ้งของเล่นในมือแล้ววิ่งมากอดขา ผมจึงทรุดตัวลงนั่งบนส้นเท้า ดึงร่างนุ่มนิ่มมากอดให้หายมันเขี้ยว จนน้องตุลย์ดิ้นดุ๊กดิ๊กด้วยความอึดอัดถึงยอมปล่อย แต่น้องก็ไม่ได้ผละออกห่าง มือป้อมๆ นั่นจับหน้าผม หอมแก้มซ้ายขวาดังฟอด ตบท้ายด้วยจุ๊บที่ปากอีกหนึ่งที

            “คิดถึงที่ซู้ดดดด”

            “ใครสอนให้จุ๊บปากหือ” ผมดึงแก้มยุ้ยๆ ด้วยความมันเขี้ยว ขณะเดียวกันก็แอบยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดปากกับแก้มตัวเองที่เลอะน้ำลายน้องไปหมด ปกติน้องตุลย์ไม่เคยจุ๊บปากผมมาก่อนเลยแปลกใจนิดหน่อย

            “แด๊ดดี้สอน”

            แด๊ดดี้นี่เอง...

            “พี่อติณอยู่ในห้องทำงานใช่ไหมครับ” ผมถามป้าสาวที่นั่งอยู่ใกล้ๆ

            “ใช่ค่ะ กำลังรอน้องธารอยู่เลย เมื่อกี้เพิ่งเดินออกมาถามว่าน้องธารมารึยัง” ป้าขิงตอบยิ้มๆ ผมเลยบอกน้องตุลย์ว่าจะไปคุยธุระกับแด๊ดดี้ก่อน เดี๋ยวจะกลับมาเล่นด้วย น้องงอแงเล็กน้อย เข้ามากอดคอผมไม่ยอมปล่อย แต่พอได้ช็อกโกแลตจากป้าขิงก็เชื่อฟังขึ้นมาทันที

            ครั้งก่อนที่มาได้เจอน้องตุลย์แค่แป๊บเดียวเอง วันนี้ก็คงอยู่นานไม่ได้เพราะพี่ภูรออยู่หน้าบ้าน ไม่รู้ว่าพี่อติณมีเรื่องอะไรสำคัญนักหนาถึงไม่ยอมคุยกันข้างนอก ผมจะได้เล่นกับน้องไปด้วย

            ผมก้มลงหอมแก้มน้องตุลย์ซ้ายขวาฟอดใหญ่ ก่อนจะเดินขึ้นชั้นสองไปที่ห้องทำงานของพี่อติณ

 

[Special Part: Atin]

            ผมมองคนตัวเล็กที่นั่งเกร็งๆ อยู่บนโซฟาฝั่งตรงข้าม ท่าทางไม่ไว้ใจและห่างเหินทำให้ผมรู้สึกเหมือนหัวใจกำลังถูกบีบเค้น ยอมรับว่าก่อนหน้านี้ผมแค่รู้สึกดีด้วยและเอ็นดูน้องเท่านั้น แต่พอรู้ว่าธารมีความสัมพันธ์กับตัวเองยังไง ผมก็เกิดความอยากได้ อยากครอบครองขึ้นมา และคิดแต่จะทำทุกอย่างเพื่อแย่งน้องมาเป็นของตัวเอง จนลืมความรู้สึกผิดบาป

            “พี่คิดถึงธาร”

            นี่มันก็เกือบเดือนแล้วที่เราไม่ได้เจอกัน และแทบไม่ได้ติดต่อกันเลย แต่ความคิดถึงไม่ใช่เหตุผลเดียวที่ผมนัดเจออีกฝ่าย

            “พี่อติณมีอะไรก็รีบๆ พูดเถอะครับ ธารอยากออกไปเล่นกับน้องตุลย์” น้ำเสียงหวานๆ นั่นฟังดูเย็นชา ทำราวกับไม่รู้สึกอะไรกับคำพูดของผม แต่พอถูกผมจ้องกลับหลบตา ไม่กล้ามองกันตรงๆ

            “ธารกับพี่ชายสนิทกันมากไหม”

            “.....” ธารย่นคิ้ว ไม่ยอมตอบคำถาม เมื่อเช้าน้องไลน์มาบอกว่าพี่ชายมาส่ง ไม่ให้ผมออกไปรับหน้าบ้าน แค่นี้ผมก็พอจะเดาได้แล้วว่าความสัมพันธ์ของสองคนนี้ แนบแน่นถึงขั้นไหน  

            ผมได้ยินเรื่องของธารกับพี่ชายมาจากเด็กในร้านอีกที เด็กคนนั้นเป็นนักร้องที่ผับผมมาเกือบปีแล้ว ทำงานดีใช้ได้ เสียแต่เวลาเมาชอบพล่ามเยอะไปหน่อย อย่างเมื่อวานยังมาบ่นๆ ให้ฟังว่าคู่ขาตัวเองแอบมีอะไรกับน้องชายแท้ๆ แถมยังเอาคลิปที่อัดไว้ให้ผมดู ถึงคนเล่าจะไม่เอ่ยชื่อว่าเป็นใคร และคลิปวิดีโอนั่นค่อนข้างมืดจนมองได้ไม่ชัด แต่ดูจากรูปร่างและฟังแค่น้ำเสียงก็พอเดาได้แล้ว

            เสียงของธารเป็นเอกลักษณ์มาก ผมชอบเสียงน้องจึงจำได้ทันว่าเด็กผู้ชายตัวผอมบางในคลิปคือธาร...เสียงครางหวิวนั่นยังติดหูผมอยู่เลย

            “ภูผาไม่ใช่พี่ชายธาร” น้ำเสียงของผมหงุดหงิดขึ้นเล็กน้อยเมื่อนึกถึงคลิปวิดีโอบ้าๆ นั่น ตอนที่รู้เรื่องผมตัวชาไปหมด ไม่อยากเชื่อ แต่ยิ่งดูก็ยิ่งมั่นใจว่านั่นคือธารแน่ๆ และผมก็ทนไม่ได้ถ้าต้องเกิดเรื่องแบบนั้นกับธารอีก “ภูผา เป็นลูกชายของเพื่อนสนิทน้ำ ตอนอยู่ที่อเมริกาผู้หญิงคนนั้นพลาดตั้งท้อง เธอต้องการทำแท้งแต่น้ำขอไว้ และรับภูผามาเลี้ยงเอง”

            บนโต๊ะมีสมุดวาดเขียนปกหนังสีน้ำตาลวางอยู่ ผมดันมันไปตรงหน้าธาร ในนั้นอธิบายทุกอย่างไว้แล้ว...หวังว่าถ้าธารได้รู้เรื่องทั้งหมด ความรู้สึกที่มีให้พี่ชายจะลดลง ความสัมพันธ์พี่น้องอาจจะเปลี่ยนเป็นห่างเหิน ผมอยากให้ธารโกรธที่ถูกปิดบังทุกอย่าง อยากให้เขาไม่ไว้ใจคนในครอบครัว และเมื่อธารไม่เหลือใคร คนสุดท้ายที่น้องจะพึ่งได้คือผม

            ผมอยากได้ธารและเคยลังเลที่จะแย่งน้องมา แต่หลังจากเห็นคลิปนั่นผมก็ตัดสินใจได้ ถึงจะต้องทำร้ายความรู้สึกของน้อง ผมก็จะทำ

            ธารไม่ควรอยู่ในครอบครัวนั้นอีก และยิ่งไม่ควรจะอยู่ใกล้ภูผา!

            “พี่มาบอกเรื่องพวกนี้กับธารทำไม” น้ำเสียงคนพูดสั่นเครือเล็กน้อย สีหน้าสับสนไม่แน่ใจ ดูเหมือนจะไม่เชื่อแต่ก็เหมือนจะกลัวว่าทุกอย่างที่ผมเล่าเป็นความจริง

            “เปิดดูสิ” ผมไม่ได้ตอบคำถามนั้น แต่กลับบอกให้น้องเปิดสมุดวาดภาพตรงหน้าออกดู

            สมุดเล่มนี้คือไดอารี่ภาพที่น้ำเคยทำไว้ ข้างในมีรูปถ่ายโพลารอยด์หลายใบกับข้อความอธิบายสั้นๆ ทั้งรูปที่น้ำถ่ายคู่กับแม่แท้ๆ ของภูผาช่วงที่เธอตั้งท้อง ตลอดจนภาพถ่ายสามคนหลังจากคลอดภูผาได้ไม่ถึงสัปดาห์ นอกจากนั้นยังมีเอกสารการรับบุตรบุญธรรมสอดเอาไว้ด้วย

            “พี่กับน้ำ...แม่ของธาร เราเคยเรียนมหาลัยเดียวกันที่อเมริกา” ผมเริ่มเล่าเมื่อธารไม่ยอมเปิดไดอารี่ดูสักที “ตอนที่รู้จักกัน ภูผาอายุได้สี่ขวบแล้ว แต่เด็กคนนั้นอยู่กับปู่ธารที่ไทย...น้ำยอมเล่าเรื่องภูผาให้พี่ฟังแล้วให้พี่เก็บไดอารี่เล่มนี้ไว้หลังจากเราเริ่มคบกันอย่างจริงจัง”

น้ำอยากเก็บภาพความทรงจำไว้เลยไม่ยอมทิ้งไดอารี่ไป แต่ก็ไม่กล้าเก็บไว้กับตัวเพราะกลัวว่าภูผาจะมาเจอเข้า มันเลยมาอยู่ในมือผม...ตอนที่รู้เรื่องพวกนี้ผมยิ่งรักน้ำมากขึ้น ที่จริงแล้วผมตกหลุมรักเธอก็เพราะความเด็ดเดี่ยว มีน้ำใจ และกล้าที่จะคิดต่างจากคนอื่นของน้ำนั่นล่ะ

“ธารเคยบอกแล้วไงว่าธารไม่อยากฟัง” ดวงตากลมโตจ้องมองผมด้วยแววตาแข็งกร้าว แต่ผมรู้ดีว่าท่าทีแบบนั้นของธารคือการพยายามปกปิดความอ่อนไม่ให้คนอื่นเห็น

“พี่อายุน้อยกว่าน้ำสามปี” ผมยังคงเล่าต่อ เรื่องภูผาไม่ใช่เรื่องเดียวที่อยากให้ธารรู้ “ตอนที่รู้ว่าน้ำตั้งท้องลูกของเรา พี่เพิ่งจะเรียนปีหนึ่ง ตอนนั้นเราคบกันยังไม่ถึงปีด้วยซ้ำ...อาจเพราะยังเด็กและยังไม่ได้คิดถึงเรื่องชีวิตครอบครัว พอน้ำบอกเรื่องลูก พี่เลยลังเล ไม่กล้ายอมรับในทันที”

“.....”

“น้ำเรียนจบ อุ้มลูกอายุสามเดือนในท้องกลับไทยไปด้วย พอปู่ของธารเสนอเรื่องแต่งงานเพื่อธุรกิจขึ้นมา แถมคนๆ นั้นยังเป็นเพื่อนสนิทที่เรียนมาด้วยกัน น้ำถึงยอมแต่งทันที...แล้วมาบอกพี่ว่าแท้งลูกของเรา”

“.....” ไหล่ผอมบางนั่นสั่นเล็กน้อย และแม้ว่าธารจะก้มหน้าอยู่ แต่ผมรู้ว่าน้องกำลังร้องไห้เพราะเขายกหลังมือขึ้นปาดน้ำตา 

“ที่จริงพี่รู้ว่าน้ำไม่ได้อยากแต่งงาน แต่คนที่ขอร้องให้น้ำยอมแต่งคือตะวัน...เขาอยากได้ลูกของพี่”

“พูดพอรึยัง” ธารแทบจะตะคอกใส่หน้าผม ใบหน้าน่ารักนั่นแดงก่ำ สองแก้มเปื้อนคราบน้ำตา ดูจากดวงตากลมโตที่เอ่อคลอไปด้วยหยดน้ำ อีกเดี๋ยวมันคงไหลลงมาไม่หยุด

“ธาร...” ผมผุดลุกขึ้น เดินอ้อมโต๊ะไปหาน้อง ยื่นมือไปจะช่วยเช็ดน้ำตาแต่กลับถูกปัดทิ้ง

“ไม่ว่าพี่จะพูดอะไร สำหรับธาร พ่อกับพี่ภูก็ยังเป็นพ่อกับพี่ชายที่ธารรักมากที่สุดอยู่ดี”

“รักเหรอ!?” ไหล่ผอมบางถูกผมคว้าจับด้วยสองมือแล้วบีบเอาไว้แน่น “รักแบบไหนถึงไปเอากับมัน!?

“พ...พี่พูดอะไร”

“นอนกับพี่ชายตัวเองเนี่ยนะ ทำลงไปได้ยังไง”

“ป...ปล่อย” สีหน้าที่ดูหวาดกลัวของธารทำให้ผมเพิ่งรู้สึกตัวว่าเผลอบีบไหล่น้องแรงเกินไปจึงคลายมือออก

“ฟังพี่นะธาร” ผมดึงธารเข้ามากอด แม้ว่าน้องจะพยายามผลักผมแรงแค่ไหน แต่ก็ยังสู้แรงผมไม่ได้อยู่ดี “น้ำกับตะวันหลอกธารมาตลอด ภูผาก็ไม่ใช่พี่ชายแท้ๆ...ธารยังเชื่อใจพวกเขาอีกเหรอ คนที่ธารควรไว้ใจคือพี่ต่างหาก”

“ไม่ ปล่อย! ธารเกลียดพี่ บอกให้ปล่อยไง”

กำปั้นเล็กๆ ทุบเข้าที่หน้าอกของผม ผมจึงรวบข้อมือเรียวเล็กทั้งสองข้างไว้ด้วยมือเดียว ขณะที่แขนอีกข้างโอบเอวผอมบางเข้าหา คำพูดด่าว่าแรงๆ ที่ตะโกนปาวๆ อยู่ข้างหูกับสีหน้าโกรธเกลียดของธาร มันทำให้ผมจุกจนแทบหายใจไม่ออก พอคิดไปว่าท่าทีที่น้องมีต่อตะวันดูทั้งรักและเชื่อฟังมากแค่ไหน ก็ทำให้ผมอยากเอาชนะ ยิ่งน้องดื้อดึงผมก็ยิ่งอยากครอบครอง

“ห้ามเกลียด” ผมกดจมูกลงบนแก้มนุ่มนิ่มพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าแรงๆ การกระทำนั้นทำให้ธารชะงักงัน “ธารไม่มีสิทธิ์เกลียดพ่อแท้ๆ ของตัวเอง”

“ฮึก...ไม่ใช่ พี่ไม่ใช่พ่อธาร!

ดูเหมือนน้องจะช็อกไปกับสิ่งที่ได้ยินถึงได้ตะโกนออกมาทั้งน้ำตา ขณะที่ร่างกายกลับแข็งทื่อไม่ขยับ

“ใช่สิ...ทำไมจะไม่ใช่” ผมกระซิบบอก มือลูบหลังปลอบน้อง ปากก็กดจูบลงบนหน้าผากเนียนใสอย่างแผ่วเบา

“บอกว่าไม่ใช่ก็ไม่ใช่ไง!” คนในอ้อมกอดพูดปนสะอื้นแล้วพยายามดิ้นสุดแรง “ธารเกลียดพี่ เกลียดที่สุด ถ้ายังไม่ปล่อยต่อไปธารจะไม่มาเจอพี่กับน้องตุลย์อีก!

ไม่เจอกันอีก!? แค่ประโยคนี้ประโยคเดียวทำให้ในอกผมวูบโหวงไปหมด ต้องยอมปล่อยธารออกจากอ้อมกอดทั้งที่ไม่เต็มใจ

เมื่อได้รับอิสระน้องก็ผลักหน้าอกผมเต็มแรง ใช้หลังมือปาดเช็ดน้ำตาลวกๆ แล้วก้มลงคว้าไดอารี่บนโต๊ะ วิ่งตึงตังออกจากห้องทำงานไปโดยไม่แม้แต่จะหันมาบอกลาหรือเหลือบมองหน้าผมสักนิด

ผมยืนนิ่งค้างอยู่กับที่หลายนาที ลองคิดทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นก็ต้องถอนหายใจแรงๆ กับตัวเอง แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างอ่อนแรง...ในเมื่อธารยังอยู่กับครอบครัวนั้น ผมก็ต้องทำอะไรสักอย่าง

 ใช่...ผมต้องบอกเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างภูผากับธารให้น้ำรู้...น้ำคงไม่มีทางยอมให้สองพี่น้องมีสัมพันธ์ลับๆ กันอีก!

[End Atin’s Part]

 

Pie2Na

อ่านจบตอนนี้แล้วไม่ต้องตกใจนะ

ตอนต่อๆ ไปหวานละมุนอบอุ่นหัวใจมากอะ กฤษกับอติณยังมีโผล่มานะครับ

สปอยล์ตอนจบกันไปเลยเผื่อคนกลัวดราม่าไม่กล้าอ่านต่อ

จบดีก๊าวใจ...เชียร์ทีมไหนก็ไม่เสียใจแน่นวล

 

ปล.

พายเข้ามาอ่านคอมเม้นทุกวันเลยน้า (ถึงจะไม่มีมาเพิ่มแต่เช็คตลอด 5 5 5 5)

คิดเห็นยังไง สนุกไหม ดราม่าไปรึเปล่า คอมเม้นบอกพายหน่อยน้า

ขอบคุณทุกคอมเม้นนะครับ และขอบคุณสำหรับคำวิจารณ์ด้วย ทำให้มีกำลังใจมากๆ

ไว้เจอกันตอนหน้าครับบบ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,085 ความคิดเห็น

  1. #1076 Kun Kuna (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 15:22

    อติณเป็นพ่อแท้ๆ แต่ทำไมจะง้าบลูกตัวเองว้า งง

    #1,076
    0
  2. #1000 Reprayz (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 22:39
    อยู่ทั้งทีมพ่อ ทีมพี่ภูแหล่ะ5555
    #1,000
    0
  3. #999 palmy3050 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 20:40
    ทำไมรสว่าอติณรักน้องเกินคำว่าลูก ใหนจะตอนแรกๆที่จะปล้ำน้องอีกกก ชั้นคิดไปเองช้ายม้ายยยย
    #999
    0
  4. #998 tadwong170 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 17:20
    อติณเป็นตัวร้ายงั้นหรอ นี่กูเขาใจมาโดยตลอดว่าอีพี่กฤษเป็นตัวร้ายมาโดยตลอด
    #998
    0
  5. #997 joywhys (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 13:05
    อย่างงี้พี่อติณก็เป็นพ่อแท้ๆสิ ทำไมทำกับลูกแบบนี้
    #997
    0
  6. วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 12:55
    อ้าวพี่อติณเรตติ้งตกเลยอ่านตอนนี้ ตกลงมันยังไงกัน สงสารธารสะแล้ว
    #996
    0
  7. #995 Kath' (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 12:01
    อ่ะ แฉกันไป แฉกันมา แฉกันเป็นเซอร์เคิลลลล
    #995
    0
  8. #994 เหวิ่งเอ๋อ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 02:17
    เอะ ทำไมรู้สึกไม่ชอบพี่อติณขึ้นมาตงิดๆ แต่น้องถือ แฟ้มไปด้วยสิ่นะ แบบนี้มีสิทธิ์ลุ้นให้พี่ภูเห็นวุ้ยย เรารอการเปลี่ยนแปลงคู่เทออยู่นะ
    #994
    0
  9. #993 Milestone_wj (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 23:15
    อีพี่ติน จะเล่นแบบนี้หรอ เค้าอยู่ของเค้ามีความสุขดี อิพี่จะเห็นแก่ตัวไปมั้ย เพิ่งมาบอกทำไมตอนนี้ล่ะ เหอะ
    #993
    0
  10. #992 nong2547 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 21:51
    ดีค่ะที่สปอยล์ว่าจบดี. จะได้กล้าอ่านต่อ. เราพวกโลกสวยอ่ะ
    #992
    0
  11. #991 IAZNABIOAY (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 20:32
    ขอบคุณค่าาา จะรอตอนต่อไปนะคะ*-*
    #991
    0
  12. #990 ที่รักของเฮียคริส(?) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 18:50
    เจิ๊มมมมม
    #990
    0
  13. #989 creammy_poontharik (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 11:22
    เจิมมมม
    #989
    0
  14. #985 เหวิ่งเอ๋อ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 01:39
    ปูเสื่อรอแล้วจร้า
    #985
    0
  15. #984 mookzkies (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 23:53
    เป็นสองบรรทัดที่ทำร้ายจิตใจมากค่ะ55555 รีบมาน้า รออยู่ อิอิ
    #984
    0
  16. #983 จี้จอย คนนี่แหละ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 22:40
    เจิมมมมมมม
    #983
    0
  17. #982 APRIL (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 22:23
    เจิมจ้าาา
    #982
    0
  18. #981 962218 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 22:18
    เจิมมมมมมมมค่ะ ด่วนเลย จะกินหัวไรค์แล้ว
    #981
    0
  19. #980 muchzii (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 21:41
    จะรอต่อไปค่ะ เศร้าใจ55
    #980
    0
  20. #979 tadwong170 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 20:51
    เจิมค่ะ
    #979
    0
  21. #978 I'm B2UTY (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 20:45
    เจิมมมมมมมม
    #978
    0
  22. #977 mui_ium (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 20:16
    เจิมมมม มาปูเสื่อรออ
    #977
    0
  23. #976 หมูYoY (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 19:59
    จะรอที่ท่านำ้จนกว่าเธอจะมาอัพTT
    #976
    0
  24. #975 Phoenixia (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 19:54
    เจิมมมมมมมม
    #975
    0
  25. #973 luzia atiria (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 19:23
    เจิมและรออออออออ
    #973
    0