(Not) Innocent รัก 'ร้าย' เดียงสา :3P: [เปิดจอง]

ตอนที่ 20 : Chapter 19 :: เรื่องราวในอดีต (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,422
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    19 ต.ค. 59

Chapter 19
เรื่องราวในอดีต

                215 P.M.

            @Atin’s House

            ช่วงบ่ายผมมาหาพี่อติณที่บ้าน ตอนแรกเขานัดเจอผมที่คอฟฟี่ช็อปใกล้คอนโดพี่ภู แต่เพราะเรื่องที่ผมจะคุยกับพี่อติณไม่เหมาะจะพูดในที่สาธารณะ พวกเราเลยนัดเจอกันที่นี่แทน

            หลังจากกดออดสั้นๆ สองครั้ง ผมก็ยืนรออยู่หน้ารั้ว ไม่ถึงสองนาทีพี่อติณก็ออกมาเปิดประตูพาผมเดินเข้าไปในบ้าน ตอนเดินผ่านห้องนั่งเล่น เจอป้าขิงนั่งเฝ้าน้องตุลย์เล่นต่อรางรถไฟอยู่ ผมจึงรีบยกมือไหว้

            “สวัสดีครับป้าขิง”       

“สวัสดีค่ะน้องธาร”

            ป้าขิงรับไหว้ด้วยรอยยิ้มเอ็นดู เป็นจังหวะเดียวกับที่น้องตุลย์เงยหน้าขึ้นมาจากรางรถไฟพลาสติก พอเห็นผมก็ทิ้งของเล่นในมือแล้ววิ่งมากอดขาทันที

            “พี่ธารๆ เล่นรถไฟ”

            “พ่อต้องคุยธุระกับพี่ธารก่อนครับ ไว้เดี๋ยวเสร็จแล้วจะให้พี่เขามาเล่นด้วยนะ” พี่อติณที่ยืนอยู่ข้างผมก้มลงพูดกับลูกชาย

            น้องตุลย์อิดออดเล็กน้อยแต่ก็ยอมปล่อยขาผมออก ยืนจ้องผมกับพ่อตัวเองด้วยดวงตากลมแป๋ว “ขอช็อกๆ”

            “คร้าบ เป็นเด็กดีพ่อต้องให้รางวัลเนอะ ป้าขิงเอาช็อกๆ ให้น้องด้วยนะครับ” พี่อติณขยิบตาให้ป้าขิง ป้าแกเลยรีบเดินไปหยิบช็อกโกแลตบาร์ในตู้เย็นให้น้อง พอเจ้าตัวเล็กนั่งจุ้มปุ๊กลงกับพื้น ยุ่งอยู่กับการแกะห่อช็อกโกแลตจนลืมสนใจพวกเรา พี่อติณก็ส่งสัญญาณให้ผมเดินตามเขาไปที่ห้องทำงาน

            ในห้องทำงานพี่อติณมีโซนรับแขกสำหรับสี่คนอยู่ เขาให้ผมนั่งรอที่โซฟา ส่วนตัวเองเดินไปหยิบนมกับขนมในตู้เย็นเล็กตรงมุมห้องมาให้

            “น้องตุลย์ชอบงอแงตามพี่เข้ามาในนี้บ่อยๆ พี่เลยต้องตุนขนมกับเครื่องดื่มสำหรับเด็กไว้ แต่ถ้าธารอยากได้เบียร์แทนนมเดี๋ยวพี่ไปหยิบให้ใหม่” พี่อติณพูดติดตลกพลางวางขนมกับนมพลาสเจอไรส์ลงบนโต๊ะ เขายิ้มอย่างอารมณ์ดี แต่รอยยิ้มเหมือนจะสะดุดไปนิดตอนที่สายตาหลุบลงมองที่ต้นคอของผม ทำให้ผมต้องแกล้งทำเป็นยกมือเกาท้ายทอย เพื่อใช้ฝ่ามือปิดบังรอยคิสมาร์กพวกนั้น...คิดแล้วก็โมโหพี่กฤษชะมัด

            “.....”

“ที่นัดเจอพี่วันนี้ มีเรื่องอะไรจะคุยกับพี่เหรอ” อีกฝ่ายนั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้าม รอยยิ้มยังคงไม่จางจากใบหน้า

            “เมื่อวันเสาร์ ในห้องล็อกเกอร์...ธารได้ยินที่พี่อติณกับพ่อคุยกันครับ”

 

            [Atin’s Part]

            ธารได้ยินที่ผมกับตะวันคุยกัน?

            ผมเงียบไปเกือบนาทีถึงค่อยฝืนยิ้มถาม “ธารรู้อะไรมากแค่ไหนจากสิ่งที่ได้ยินวันนั้นครับ”

            น้องธารก้มหน้า บีบมือตัวเองเล่น เขาไม่ได้ตอบแต่กลับย้อนถามผมแทน “พี่อติณว่าธารกับพ่อดูคล้ายกันไหมครับ”

            ลองถามมาแบบนี้แสดงว่าน้องต้องพอจะรู้อะไรมาบ้างแล้ว แล้วมันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ผมจะต้องโกหก ที่สำคัญความเห็นแก่ตัวของผม มันกำลังสั่งให้ผมพูดทุกอย่างออกไป บอกให้ธารรู้เพื่อจะพรากเขาออกมาจากตะวันซะ

            ถ้ายึดติดแค่สายเลือด...ธารเป็นของผมโดยชอบธรรม

            “ตากับผมของธารเป็นสีน้ำตาลอ่อน” ผมพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แม้ว่าความรู้สึกภายในจะเริ่มปั่นป่วน จิตใจฝั่งดีกับฝั่งเลวกำลังถกเถียงกันไม่หยุด ใจหนึ่งก็อยากให้ธารรู้ความจริง แต่อีกใจ...ก็ไม่อยากทำร้ายความสัมพันธ์ของสองพ่อลูกคู่นี้ “...สีเดียวกับของน้องตุลย์”

            “......” มือเล็กๆ ทั้งคู่ที่วางอยู่บนหน้าตักบีบแน่นยิ่งกว่าเดิม

            “ตอนแรกพี่ยังแอบคิดเลยว่าธารเป็นลูกครึ่งรึเปล่า อย่างพ่อพี่...ปู่น้องตุลย์เป็นลูกครึ่งไทยอังกฤษ น้องตุลย์เลยได้ตากับผมสีน้ำตาลเหมือนของปู่มา”

ตัวผมเองเค้าโครงหน้าก็พอจะดูออกบ้างว่าอาจมีเสี้ยวต่างชาติ อย่างสีผมกับตาก็เป็นสีน้ำตาลเข้ม ส่วนธารกับน้องตุลย์ ถึงรูปร่าง เค้าโครงหน้าจะเหมือนคนเอเชีย แต่สีผิว สีผม สีตากลับแตกต่างออกไป หลังจากที่ได้คุยกับตะวันที่ยิม ผมเลยเริ่มเอะใจมากขึ้น

            “พ่อกับแม่ธารเป็นคนไทยแท้ทั้งคู่ สีผมกับสีตาของธารแค่เพี้ยนไปเท่านั้นล่ะครับ” ธารพูดทั้งที่ยังก้มหน้า น้ำเสียงของน้องฟังดูก้าวร้าวเล็กน้อย “ไม่ว่าคนที่ทำให้ธารได้เกิดมาจะเป็นใคร แต่ยังไงพ่อตะวันก็ยังเป็นพ่อของธาร”

            ผมยื่นมือไปจะลูบหัวธาร แต่กลับถูกน้องปัดออกอย่างแรง การกระทำที่เหมือนจะต่อต้านและไม่ต้องการผม มันทำให้ผมรู้สึกผิดหวัง เสียใจ และจุกจนพูดไม่ออก ความโกรธเคืองต่อตะวันที่เหมือนจะจางหายไปนานแล้ว เอ่อท้นขึ้นมาอีกจนได้...บางทีอาจจะไม่ใช่โกรธหรือแค้นอะไร แต่ผมอิจฉาเขามากกว่า

            เขาแย่งคนที่ผมรักไปจนหมด และผมเองก็อยากจะแย่งคืนมา...

            “ถ้าธารยืนยันว่าตะวันเป็นพ่อของธาร ทำไมธารถึงยังมาถามหาความจริงจากปากพี่”

            “ธารก็แค่ต้องการยืนยันว่าความรักที่เกิดขึ้น มันไม่ได้เป็นสิ่งที่ผิด”

“.....” ผมขมวดคิ้ว ไม่ค่อยเข้าใจที่ธารพูดสักเท่าไหร่

            “งั้นธารกลับก่อนนะครับ” พูดจบธารก็ผุดลุกขึ้นทันที พอน้องเดินผ่านโซฟาที่ผมนั่งอยู่ ผมจึงคว้าข้อมือเล็กๆ นั่นเพื่อรั้งเขาไว้

            “ธารไม่อยากรู้เหรอว่าเรื่องราวทุกอย่างมันเกิดขึ้นได้ยังไง” ใบหน้าน่ารักก้มต่ำ ดวงตากลมโตมีแววสั่นไหว เขาอาจจะอยากรู้ แต่ก็คงกลัวว่าความจริงพวกนั้นเลวร้ายเกินกว่าจะรับได้

ผมหวังว่าความอยากรู้จะมีมากกว่า...

            “ถ้าธารยังไม่อยากฟังตอนนี้ ไว้คราวหน้านึกอยากรู้ขึ้นมา พี่ก็พร้อมจะเล่าให้ฟังนะ”

            “......” น้องพยายามบิดมือออกจากการเกาะกุม แต่แค่ผมกระชากแรงๆ ครั้งเดียว ร่างผอมบางก็ถลาล้มลงมาบนตัวผม ดวงตากลมโตที่คลอไปด้วยน้ำตานั่นเบิ่งกว้างขึ้นเล็กน้อย มือเล็กๆ ผลักดันผมออกห่าง ผมจึงรีบโอบเอวอีกฝ่ายไว้ กักขังเขาด้วยแขนแข็งแรงทั้งสองข้าง

            เมื่อกี้ธารแทบจะนั่งก้มหน้าตลอดเวลา ผมเลยไม่มีโอกาสได้มองสีหน้าของเขา ตอนนี้ผมได้เห็นแล้วว่าธารไม่ได้เข้มแข็งอย่างที่แกล้งทำเลยสักนิด ที่น้องทำเหมือนไม่แยแส และแสดงท่าทีก้าวร้าวแบบนั้นออกมา ก็เพื่อจะต่อต้านผม ทั้งที่ในความเป็นจริงเขาคงทั้งตกใจและเสียใจมากที่รู้ว่าตะวันไม่ใช่พ่อแท้ๆ

            “ปล่อยนะ ธารจะกลับ”

            อ้อมกอดของผมยังคงรัดแน่น ฝ่ามือค่อยๆ ลูบลงบนแผ่นหลังเล็กบาง ...ตัวของน้องสั่น ถึงจะเล็กน้อยแต่ผมก็รู้สึกได้

            “ต่อไป เราเจอกันบ่อยขึ้นได้ไหม...พี่คงทนไม่ได้ถ้าธารหลบหน้าพี่ หรือไม่ยอมมาเจอพี่อีก”

            “.....”

            “น้องตุลย์ชอบธารมากนะ เมื่อวานยังร้องไห้งอแงจะให้พี่พาไปหาธารอยู่เลย...ธารไม่สงสารน้องเหรอ”

เมื่อรู้สึกได้ว่าธารไม่ได้เกร็งจนแข็งทื่อไปทั้งตัวเหมือนตอนแรก ผมจึงค่อยๆ กดตัวน้องเข้ามาแนบชิดมากขึ้น โอบกอดร่างเล็กๆ นั่นไว้จนแทบจะกลืนหายไปกับอก ริมฝีปากของผมคลอเคลียอยู่ข้างใบหูขาวเนียน สายตาหลุบต่ำ มองรอยจ้ำสีแดงช้ำตัดกับผิวขาวละเอียดบนต้นคอเรียวเล็ก

ลมหายใจของผมติดขัดด้วยความโกรธเมื่อคิดไปถึงว่ารอยพวกนี้มันเกิดขึ้นมาได้ยังไง...ถ้าธารกลายเป็นคนของผม ผมจะไม่มีทางปล่อยให้ใครมาทำรอยพวกนี้ได้อีก

“พี่จะรอนะครับ”

“ธารอยากกลับบ้านแล้วครับ” น้ำเสียงที่สั่นนิดๆ นั่นเบาจนแทบจะกลายเป็นกระซิบ มันเป็นเสียงเล็กๆ ของเด็กผู้ชายที่ยังไม่เข้าสู่วัยรุ่น ทั้งที่เจ้าตัวก็อายุสิบสี่แล้ว

...แต่ผมกลับชอบนะ และทุกทีที่ได้ยิน มันก็ทำให้อารมณ์ของผมปั่นป่วน

“งั้นก็ไปกันครับ เดี๋ยวพี่ไปส่ง” ผมยอมคลายอ้อมกอด ปล่อยให้คนตัวเล็กลุกออกไป

            [End Atin’s Part]
 

Pie2Na
ตอนหน้ามีเหตุร้ายเหตุด่วน
น้องธารจะตกอยู่ในอันตรายล่ะ เอาใจช่วยน้องด้วยนะ
ปล.จะเปิดพรีออเดอร์เรื่องนี้ครับ มีใครสนใจบ้างไหม ตอนนี้กลัวยอดสั่งซื้อไม่ถึงสิบเล่ม เลยถามดูก่อน = ="
คอมเม้นเป็นกำลังใจให้เค้าบางนะ
ขอบคุณมากครับ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,085 ความคิดเห็น

  1. #1073 Kun Kuna (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 14:07

    งงอะ พูดเหมือนมีสายเลือดเดียวกัน แต่ก็ทำเหมือนจะง้าบน้อง แล้วตกลงเป็นอะไรกัน

    #1,073
    0
  2. #799 Sed leo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 01:18
    ความงงงวยนั้นเขาครอบงำซะละ
    #799
    0
  3. #790 janychill (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 17:47
    สนค่าาา จะเก็บเงินรอนะคะ
    #790
    0
  4. #764 Reprayz (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 23:22
    มาร๊อออออออออ
    #764
    0
  5. #760 IAZNABIOAY (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 11:06
    สนค่าาาา ..อยากอ่านต่อแล้วง่าาาไรท์ รู้สึกว่ามันจะสั้นกว่าเดิมเยอะเบย:D ขอบคุณนะคะ
    #760
    0
  6. #759 Pandora-box (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 08:09
    สนค่า แต่ขอเป็นช่วงธันวา 555 //ช่วงนี้แกลบ
    #759
    0
  7. #756 APRIL (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 23:24
    ป๊าติณพูดงี้ทำคนอ่านคิดนะคะ!(แต่ถ้าเป็นพ่อลูกกันเฮียแกคงไม่มีอารมณ์แล้วจ้องจะเคลมน้องมันหรอก ......มั้ง?)
    #756
    0
  8. วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 21:38
    อติณมาแล้ว ทวงบัลลังก์
    #755
    0
  9. #754 Kath' (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 20:43
    อตินนนนนน ไอเวทติ้งฟอร์ยูโซลองงงงงง มาซะทีนะแกร๊ร ป้ายไฟในมือนี่เกือบโยนทิ้งซะละ
    #754
    0
  10. #753 luzia atiria (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 20:36
    สนจ้าาาา
    ถ้าทำหนังสือ อุ๊บอิ๊บให้เค้าเล่มนึงน้า
    #753
    0
  11. #752 เจ้าหญิงแห่งสงคราม (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 20:32
    งงกับอติณแฮะ 
    เหมือนอติณจะเป็นพ่อ แต่เหมือนหวงธารในแบบอื่น? หรือจะเป็นพ่อ หรือจะยังไง อ๊ากกกกกกกก งงงงงงงงงงง

    #752
    0
  12. #751 cpraifa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 19:51
    อัพบ่อยๆน้าาา ส่องเรื่องนี้ตลอดเลย-/\-
    #751
    2
    • #751-1 Pie2Na(จากตอนที่ 20)
      18 ตุลาคม 2559 / 19:53
      อือหือ เม้นเร็วมาก นี่มาเม้นก่อน ยังไม่ได้อ่านใช่ม้าย ฮ่าๆ
      ขอบคุณคร้าบ
      #751-1
    • #751-2 cpraifa(จากตอนที่ 20)
      18 ตุลาคม 2559 / 21:04
      อ่านก่อนเม้นจ้า ชอบเลยอ่านรวดเดียว55555
      #751-2