(Not) Innocent รัก 'ร้าย' เดียงสา :3P: [เปิดจอง]

ตอนที่ 2 : Chapter 01 :: อกหักซบคนใหม่ (Rewrite)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,022
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 179 ครั้ง
    30 มี.ค. 62

Chapter 1
อกหักซบคนใหม่








11: 40 P.M.

@1000F Pub

วันนี้ผมอายุครบสิบสี่ปี...แม้จะยังมีนิสัยดื้อรั้นเอาแต่ใจอย่างวัยรุ่นทั่วไปอยู่บ้าง แต่เพราะระดับไอคิวสูงกว่าคนปกติ เลยทำให้ผมฉลาดกว่าเด็กวัยเดียวกัน แต่ผมก็ฉลาดแค่บางเรื่องเท่านั้น ซึ่งมันไม่ใช่ในเรื่องความรัก

 

หัวใจ รู้ดีว่าไม่อาจฝืน แม้ว่าต้องกล้ำกลืนต้องฝืนใจแต่ก็ยอมให้เธอทำร้าย

รู้ตัวว่ามันเป็นเรื่องที่น่าอาย บอกเธอกี่ครั้งว่าจะไป แต่ก็ทำไม่ได้สักที

ปฏิเสธใจตัวเองไม่เก่ง ปฏิเสธใจตัวเองไม่ได้

ก็ต้องยอมรับ ต้องยอมกลืน คำบอกลาที่เคยพูดไว้ [1]

 

            เสียงเพลงเศร้าที่ถูกขับร้องโดยนักร้องบนเวทีทำให้ผมนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อตอนเย็นในคอนโดของ แฟนเก่าก่อนที่น้ำตาของผมจะไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่...

 

            “พี่กฤษ ทำไมพี่ทำแบบนี้! ฮึก ฮือๆ” ผมตะคอกถามอีกฝ่ายด้วยน้ำตานองหน้า แต่เขาดูไม่สะทกสะท้านกับสิ่งที่เกิดขึ้นเลยสักนิด

            บนเตียงของเขา...ผู้ชายหน้าตาดี รูปร่างสมส่วน มีมัดกล้ามแข็งแรงต่างกับผมโดยสิ้นเชิง กำลังนอนเล่นมือถือด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย ตัวของผู้ชายคนนั้นเปลือยเปล่า ห่มผ้านวมปิดท่อนล่างไว้อย่างหมิ่นเหม่ ไม่แตกต่างจากพี่กฤษที่มีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวพันรอบเอว

            หนึ่งปีที่คบกัน...พี่กฤษไม่เคยเห็นค่ามันเลย

            “ก่อนจะถามพี่ ธารถามตัวเองดีกว่าไหม”

            “หมายความว่ายังไง” น้ำเสียงของผมสั่นเครือ มองสีหน้าไม่ทุกร้อนของอีกฝ่ายด้วยหัวใจที่ปวดหนึบ

            เพราะผมเด็กเกินไปงั้นเหรอ เพราะพี่กฤษแก่กว่าผมตั้งห้าปี หรือเพราะผม...ให้ในสิ่งที่เขาต้องการไม่ได้

            “เราเป็นแฟนกัน คบกันมาตั้งปีนึง แต่ธารไม่เคยให้พี่แตะต้องธารเลย แค่จูบยังนับครั้งได้...ถ้าไม่ให้พี่ระบายกับเรา พี่ก็ต้องไประบายกับคนอื่น”

            “พี่เห็นธารเป็นอะไร เป็นแค่ที่ระบายความใคร่เหรอไง! ที่คบกันไม่ใช่เพราะรักกันเหรอ...” ผมพูดอย่างอ่อนแรง ขาทั้งสองข้างสั่นไปหมด ในหัวมันอื้ออึงไม่อยากจะรับรู้อะไรอีก

            “รักสิ...พี่รักธารนะ” พี่กฤษจับมือผมไปกุมไว้ แม้ว่าผมอยากจะสลัดมันออก แต่กลับไม่มีแรงมากพอ ปล่อยให้เขาดึงผมเข้าไปใกล้ กอดผมเอาไว้ในอ้อมแขน ลูบหัวผมเบาๆ อย่างปลอบโยน

            “ธารไม่อยากทนแล้ว” ผมสะอื้นกับอกของเขา เหลือบมองผู้ชายอีกคนที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงด้วยหัวใจหนักอึ้ง “เราเลิกกันเถอะ”

            “ชู่ว...” พี่กฤษกอดผมแน่นขึ้น “ไม่เอานะ...พี่ไม่ยอมเลิก เซ็กซ์ก็แค่เรื่องระบายอารมณ์ ไม่ได้หมายความว่าพี่จะรักคนอื่น...พี่ยังรักธาร”

            “งั้นต่อจากนี้พี่อย่าทำแบบนี้อีกได้ไหม...ธารไม่อยากทนอีกแล้ว ครั้งนี้ขอให้เป็นครั้งสุดท้ายได้รึเปล่า”

            แม้จะพูดไปแบบนั้น แต่ผมรู้ว่าต่อให้พี่กฤษทำพลาดอีกครั้งผมก็พร้อมจะให้อภัย เพราะเขาคอยเติมเต็มความรักให้ผม ความรักที่ขาดหายไปเนิ่นนาน...เขาที่เหมือน พี่ชาย ในความทรงจำของผมจนเผลอเอามาแทนที่ เติมเต็มช่องว่างในใจ

            “ถ้าอยากให้ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย...ธารก็ยอมพี่สักทีสิ”

น้ำตาของผมไหลออกมามากกว่าเดิม...พี่กฤษคบผมเพราะคาดหวังอยู่เรื่องเดียวหรือไง แค่เซ็กซ์?

 

            ผมยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกรวดเดียวหมด ดื่มฉลองในวันเกิดของตัวเอง และฉลองให้กับการอกหักครั้งแรก ก่อนจะกระแทกแก้วเปล่าวางลงบนโต๊ะ แล้วลุกจากเก้าอี้ ภาพที่เห็นหมุนเคว้ง ร่างกายโงนเงน แต่ก็พอจะพยุงตัวเดินต่อไปได้โดยไม่ให้ล้มกลิ้งไปกับพื้นเสียก่อน

ผับไม่ใช่ที่ที่เด็กอายุสิบสี่หมาดๆ อย่างผมควรจะย่างเท้าเข้ามา แต่แค่มีเงินมากพอยัดใส่มือการ์ดเฝ้าประตู มันก็กลายเป็นเรื่องง่ายที่ผมจะมานั่งกระดกเหล้าอยู่ตามลำพังในสถานที่อโคจรแห่งนี้

            “เฮ้ ไหวรึเปล่า ให้พาไปส่งไหม”

            ผมขมวดคิ้วมองหน้าคนที่คว้าแขนของผมไว้ ผู้ชายมาดเพลย์บอยตัวสูงกำยำ มีรอยสักที่ต้นแขน ผมจำได้ว่าเขานั่งดื่มอยู่กับกลุ่มเพื่อนตรงโต๊ะทางด้านหลังใกล้บาร์ที่ผมเพิ่งลุกออกมา

            อา...แต่พอได้มองใกล้ๆ แบบนี้แล้ว รู้สึกคุ้นหน้าเขาจังแฮะ

            “ไม่เป็นไรครับ” ผมดึงแขนออกจากการเกาะกุมอย่างสุภาพ แต่พอก้าวขาเดิน พื้นก็ดันโคลงเคลงกะทันหัน เลยสะดุดเท้าตัวเองล้มโครมเข้าใส่ผู้ชายอีกคนที่เพิ่งเดินสวนมา ยังดีที่ว่าเขาแข็งแรงพอจะพยุงตัวผมเอาไว้ และยืนได้อย่างมั่นคง ผมกับเขาจึงไม่ต้องล้มกลิ้งไปบนพื้นกันทั้งคู่

“ขอโทษครับ” ผมบอกเสียงอ้อแอ้ สะบัดหัวไล่ความมึนงง สติรับรู้ยังพอมีอยู่ แต่สมองชักจะประมวลผลช้าลง และภาพที่เห็นก็เบลอเต็มที

            “นายยังอายุไม่ถึงยี่สิบนี่” ผู้ชายที่กำลังโอบเอวของผมด้วยแขนเพียงข้างเดียว จ้องมองมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ทำไมถึงเข้ามาในนี้ได้”

            “ช่างเรื่องนั้นเถอะ ปล่อยเขาซะ เขามากับผม” ฝ่ายที่บอกว่าจะไปส่งผมพูดขึ้น

            “ผมไม่ได้มากับคุณสักหน่อย” ผมปฏิเสธทันที น้ำเสียงชักยานคางนิดๆ อย่างไม่สามารถควบคุมได้

            “เฮ้ย! มีอะไรกันวะ” เพื่อนๆ ของผู้ชายมาดเพลย์บอยเริ่มกรูกันเข้ามา ถ้าสมองผมไม่ได้เบลอจนเกินไป ผมนับรวมคนที่มาใหม่ได้สามคน

            “อย่ามีเรื่องกันในผับของผมดีกว่า” คนที่ประคองผมอยู่พูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ก่อนตะโกนบอกกลุ่มคนในชุดดำที่กำลังเดินตรงมาทางนี้ “การ์ด! ตรวจบัตรประชาชนพวกนี้ด้วย ใครอายุไม่ถึงเกณฑ์ลากคอออกไปให้หมด...คงต้องเปลี่ยนพนักงานตรวจบัตรใหม่แล้วสิ” ประโยคหลังเขาบ่นพึมพำกับตัวเอง

            ครู่ต่อมาภาพตรงหน้าสับสนวุ่นวายไปหมด ผมเห็นการ์ดลากคอผู้ชายสองคนออกจากผับ จากนั้นตัวผมก็ถูกประคองให้เดินตามออกไป รู้ตัวอีกทีผมก็มานั่งอยู่ในรถของใครสักคน เจ้าของรถพยายามถามผมว่าบ้านของผมอยู่ที่ไหน แต่เพราะผมไม่อยากกลับบ้านและง่วงนอนเต็มที ผมจึงหลับตาลงโดยไม่ได้ตอบคำถามของเขา...

 

            แรงเขย่าที่หัวไหล่ทำให้ผมรู้สึกตัวตื่น พอลืมตาขึ้นผมก็เห็นใบหน้าของผู้ชายสองคนในระยะประชิด ดูเหมือนเขาจะเป็นฝาแฝดกัน แต่พอลองมองชัดๆ กลับเหลือผู้ชายเพียงคนเดียว

            อา...เวียนหัวชะมัด

            “อุก...” ผมยกมืออุดปาก อาหารในกระเพาะพลันขย้อนขึ้นมาจากลำคอ

            “อย่าอ้วกในรถผมนะ” ผู้ชายตรงหน้าพูดด้วยท่าทางตกใจ

            แต่...ดูเหมือนจะสายไปเสียแล้ว

            “แหวะ!

            ของเหลวกลิ่นเหม็นคลุ้งพุ่งออกจากปากของผม ผ่านง่ามนิ้ว หกรดใส่เสื้อเชิ้ตของอีกฝ่ายเต็มๆ

            “ให้ตายสิ!” เขาสบถแล้วหันมาเขย่าไหล่ผมแรงขึ้น “จำรหัสปลดล็อกมือถือได้รึเปล่า พี่จะได้โทรบอกที่บ้านน้องให้มารับ”

            ผมส่ายหน้า ซบหน้าลงกับอกเขาอย่างหมดท่า รู้สึกได้ว่าแก้มสัมผัสกับของเหลวอุ่นๆ แหยะๆ กลิ่นเหม็นคลุ้งตรงอกเสื้ออีกฝ่ายด้วย...อ้วกของผมเองแหละ

            “เฮ้อ...เห็นว่าเป็นเด็กหรอกนะถึงได้เอ็นดู” เขาพูดพึมพำ “อายุแค่นี้ นึกยังไงถึงมาเที่ยวผับฮึเรา”

            “พี่...พี่กฤษเหรอ” ผมเริ่มร้องไห้ ถูกไถแก้มกับคราบอ้วกเลอะเทอะ “ธารไม่อยากเลิกกับพี่...เรากลับมาคบกันได้ไหม แต่พี่ต้องสัญญานะว่าจะไม่นอนกับผู้ชายคนอื่นอีก ฮึก ฮือๆ”

            “อ้าว...นี่มีแฟนเป็นผู้ชายเหรอ ตัวแค่นี้มีแฟนแล้ว? เด็กสมัยนี้แก่แดดแก่ลมกันจริง”

            ทำไมพี่กฤษขี้บ่นจังนะ...อย่างกับพวกคนแก่

            “ฮือ พี่กฤษ...พี่จะนอนกับธารก็ได้นะ ธารยอมทุกอย่าง ขอแค่พี่เลิกยุ่งกับคนอื่นก็พอ ฮือๆ”

            “เอาเข้าไป...ลงจากรถแล้วขึ้นไปล้างเนื้อล้างตัวในบ้านพี่ดีกว่า พี่เหม็นอ้วกเราจะแย่แล้ว”

            ผมพยักหน้าหงึกหงัก เพิ่งสังเกตเห็นว่าเราสองคนนั่งอยู่ในรถ ผมมองผู้ชายร่างสูงใหญ่ที่เพิ่งเปิดประตูลงจากรถไป ก่อนที่เขาจะวกกลับมาเปิดประตูรถฝั่งข้างคนขับที่ผมนั่งอยู่ แล้วลากผมลงไปอีกคน

            เป็นอันว่าคืนนี้ผมนอนที่คอนโดของพี่กฤษ? ไม่สิ...ผู้ชายที่กำลังพยุงผมอยู่ไม่ใช่พี่กฤษเสียหน่อย เขาเป็นใครสักคนที่ผมไม่รู้จักต่างหาก...

 

[Special Part: Atin]

            ผมลากเด็กหนุ่มตัวอ่อนปวกเปียกออกมาจากรถ เอาแขนเล็กๆ พาดบนบ่าของผม แล้วโอบเอวอีกฝ่ายพาเดินผ่านโรงรถเข้าไปในตัวบ้าน แต่เพราะขนาดตัวของเราต่างกันเกินไป น้องเขาตัวเล็กไปนิดหรืออีกนัยหนึ่งก็คือผมสูงเกินมาตรฐานชายไทยไปหน่อย พวกเราเลยเดินกันอย่างทุลักทุเล

เด็กนี่ก็ไม่ได้อยู่นิ่งเลย เลื้อยไปเลื้อยมายังกับงู สุดท้ายผมทนรำคาญไม่ไหวเลยสอดแขนเข้าใต้ข้อพับขาของเด็กขี้เมาแล้วยกขึ้นอุ้ม พาน้องเข้ามาในห้องรับแขก

ไฟในบ้านเกือบทุกดวงถูกเปิดทิ้งไว้ ป้าขิง ผู้หญิงใจดีอายุห้าสิบปลายๆ ซึ่งเป็นทั้งแม่บ้านและพี่เลี้ยงเด็ก กำลังเดินลงบันไดมาจากชั้นสอง พอป้าขิงเห็นเด็กหนุ่มในอ้อมแขนของผมก็เบิ่งตากว้างอย่างตกใจ

            “พาใครมาด้วยคะนั่น” ป้าขิงปรี่เข้ามาหาด้วยสีหน้าตื่นๆ

            “เก็บได้ที่ผับน่ะครับ ลูกใครก็ไม่รู้มาเที่ยวแล้วเมาแอ๋ เกือบโดนลากไปตุ๋ยแล้วไหมล่ะ”

            “อุ้ยตายแล้ว” ป้าขิงยกมือทาบอก ก้มมองเด็กหนุ่มที่ผมอุ้มไว้อย่างพิจารณา “ผิวพรรณดีจริงๆ หน้าตาน่ารักเชียว แต่เหม็นอ้วกไปหน่อยนะคะเนี่ย”

            “ฮ่าๆ อ้วกใส่ผมเลอะไปหมด คงต้องพาไปล้างตัวซะหน่อย”

            “คุณอติณเปลี่ยนไปมากนะคะ รู้ตัวรึเปล่า” ป้าขิงลูบแขนผม มองผมน้ำตาคลอ “ตั้งแต่มีน้องตุลย์ คุณอติณก็เป็นผู้เป็นคนขึ้นเยอะ เอาการเอางาน ใจดี เป็นผู้ใหญ่ แถมยังอบอุ่นขึ้นด้วย”

            “โธ่ป้า พูดยังกับเมื่อก่อนผมไม่มีอะไรดี นี่ใช่คำชมแน่นะ”

            “ก็ไม่ดีจริงๆ นั่นแหละค่ะ” ป้าขิงหัวเราะ “มีอะไรให้ป้าช่วยไหมคะ”

            “ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมจัดการเอง ขอโทษนะครับที่วันนี้กลับดึก พอดีที่ผับมีปัญหานิดหน่อย”

            “ไม่เป็นไรเลยค่ะ ป้าเข้าใจว่าคุณอติณงานยุ่ง แต่อย่ากลับดึกบ่อยนะคะ กว่าจะกล่อมเจ้าตัวเล็กให้หลับได้ ป้าเหนื่อยแทบแย่ ไม่เจอหน้าคุณพ่อ น้องไม่ยอมนอนเลยค่ะ บอกจะรอๆ แด๊ดดี้ท่าเดียว”

            “ดื้อเหมือนผมตอนเด็กๆ เลยใช่ไหมครับ” ผมถามยิ้มๆ

            “ไม่ค่ะ คุณอติณดื้อกว่าเยอะ น้องตุลย์นี่เรียบร้อยไปเลย” ป้าขิงยิ้มเอ็นดู ถึงผมจะโตขนาดนี้แล้ว แต่ป้าแกยังเห็นผมเป็นเด็กอยู่ดี “งั้นป้ากลับก่อนนะคะ ป่านนี้สามีป้างอนแย่แล้ว”

“ครับ”

บ้านป้าขิงอยู่ตรงข้ามกับบ้านผมนี่เอง ผมเลยวางใจให้ป้ากลับบ้านคนเดียว ป้าขิงเคยเป็นพี่เลี้ยงเด็กของผมมาก่อน พอแก่ตัวลงก็ย้ายออกจากบ้านของครอบครัวผม (แน่นอนว่าไม่ใช่หลังนี้) แยกไปอาศัยอยู่กับสามีสองคน หลังผมแต่งงาน แล้วสร้างบ้านอีกหลังบนที่ดินของตระกูล เลยจ้างป้าขิงมาเป็นแม่บ้าน (ใช้งานตั้งแต่สาวยันแก่)

            ผมคิดอะไรเรื่อยเปื่อยขณะเดินไปที่ห้องน้ำสำหรับแขก เข้ามาได้ก็วางเด็กหนุ่มขี้เมาลงในอ่างอาบน้ำ น้องหลับคอผับคออ่อนไม่รู้ตัวเลยสักนิด นี่ถ้าผมปล่อยให้ผู้ชายที่ผับลากตัวไปก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับน้องบ้าง คิดถึงลูกชายตัวเล็กแล้วก็อดเอ็ดดูปนเป็นห่วงเด็กมันไม่ได้ โลกสมัยนี้จะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายถ้ามาเมาปลิ้นอยู่ในผับคนเดียวก็อันตรายพอๆ กัน

            ผมปลดกระดุมเสื้อของตัวเอง แล้วถอดออกอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้เปื้อนอ้วกหนักกว่าเดิม จากนั้นจึงเปิดน้ำที่อ่างล้างหน้าวักขึ้นมาล้างรอยอ้วกบนหน้าอกอย่างลวกๆ ก่อนจะเดินไปทรุดตัวลงนั่งข้างๆ เด็กหนุ่มแปลกหน้า ช่วยถอดเสื้อยืดของอีกฝ่ายออก ตามด้วยกางเกงยีน

“ชื่ออะไรน่ะเรา” ถามพลางวักน้ำลูบหน้าอีกฝ่าย น้องเลยงัวเงียตื่น

            “เด็กชายธาราครับ” น้องปรือตามองผมอย่างรำคาญ แต่ก็ยังอุตส่าห์ตอบด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ฟังไม่ค่อยชัดนัก

            คุ้นๆ เหมือนน้องเคยเรียกแทนตัวเองว่า ธาร ชื่อจริงชื่อ ธารา ฟังเข้ากันดีนะ แต่ไหงยังเป็นเด็กชาย?

อืม...ดูจากหน้าตาแล้วอายุคงยังไม่ถึงสิบห้าจริงๆ นั่นล่ะ นี่โลกหมุนเร็วไปจนผมก้าวตามไม่ทันหรือยังไง เด็กตัวแค่นี้กล้าเข้าผับแถมยังมีแฟนแล้ว จะว่าไปผมก็ยังไม่แก่สักหน่อย ปีนี้เพิ่งจะอายุสามสิบสาม แถมหน้าก็ละอ่อนกว่าพวกอายุยี่สิบปลายๆ ซะอีก...

            “ธารา ชื่อเล่นชื่อน้องธาร?”     

“ช่ายครับ”      

            “ชื่อเพราะดี...” มองหน้าใสๆ ที่สองแก้มแดงปลั่งเพราะฤทธิ์เหล้าแล้วก็พาลใจเต้นไม่เป็นส่ำ รู้สึกถูกชะตาพิกลเหมือนคนเคยผูกพันกันมา “น่ารักจังนะเรา” ผมหยิกแก้มนุ่มนิ่มไปทีให้พอหายมันเขี้ยว

            ร่างขาวโพลนที่นั่งพิงไหล่ผมอยู่ในอ่างบิดตัวเล็กน้อย ถ้าเป็นเมื่อก่อนน่ะเหรอ...ป่านนี้เสร็จผมไปแล้ว ยอมรับว่าผมเคยผ่านมาทั้งผู้ชาย ผู้หญิง โดยเฉพาะกับเด็กผู้ชายนี่ของโปรดเลยล่ะ ถึงจะยังไม่เคยแอ้มเด็กอายุน้อยขนาดนี้มาก่อนก็เถอะ แต่ตั้งแต่มีน้องตุลย์ก็ชักทำไม่ลง คิดกลับกันว่าถ้าลูกผมโตขึ้นอีกหน่อย แล้วใครมาทำไม่ดีกับลูก ผมก็คงเสียใจจนทนไม่ได้

            “ล้างหน้าล้างตัวหน่อยครับ เหม็นอ้วกจะแย่” ผมบอกธารแล้วลุกขึ้นคว้าฝักบัวทั้งที่แขนข้างหนึ่งยังรองอยู่ใต้ท้ายทอยอีกฝ่าย เพราะกลัวหัวเล็กๆ จะไปโขกกับขอบอ่าง

            หลังจากปรับอุณหภูมิน้ำให้อุ่นขึ้น จึงค่อยเปิดฝักบัวแล้วรดน้ำลงบนฝ่ามือตัวเอง ก่อนจะวักขึ้นลูบหน้าคนที่พิงซบอยู่บนไหล่เพื่อล้างอ้วกออก คิ้วได้รูปสีน้ำตาลอ่อนขมวดเข้าหากันอย่างขัดใจ น้องเผยอเปลือกตาขึ้นมอง ก่อนจะคว้าหมับเข้าที่คอของผม

            “พี่กฤษ ฮึก ฮือๆ”

นั่น...เอาแล้วไง พอรู้สึกตัวก็ร้องไห้

“ว่าไงครับ” ผมตอบพลางใช้สบู่เหลวถูตามแก้มกับกลุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนที่เลอะอ้วก

“ธารไม่อยากเลิกกับพี่กฤษ ธารขอโทษที่บอกเลิกพี่ เรากลับมาคบกันนะ...ธารจะยอมพี่กฤษทุกอย่างเลย”

            “ยอมอะไรล่ะ” ผมถามอย่างสงสัย

            “ยอม...ยอมให้พี่กฤษทำอะไรก็ได้” พูดเสียงอ้อแอ้จบก็ผงกหัวขึ้นมา ใช้ปากจุ๊บเข้าที่แก้มผม ตามด้วยดูดจ๊วบที่ลำคอจนเสียงดังสะท้อนในห้องน้ำแคบๆ

            ตอนนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวธารเหลือแค่กางชั้นในสีขาวตัวเดียว ซึ่งผมระวังอย่างถึงที่สุดไม่ให้มันเปียก แต่ถ้าน้องยังไม่หยุดลวนลามผมล่ะก็ ไม่แน่ว่ามันอาจจะต้องเปียกเพราะอย่างอื่น...     

เห็นธารตอนสวมเสื้อผ้าผมก็ไม่นึกหรอกว่าหุ่นน้องจะน่าฟัดขนาดนี้ เด็กผู้ชายอายุยังไม่ถึงสิบห้า ตัวผอมๆ ยกอุ้มได้สบาย น่าจะหนักไม่เกินห้าสิบกิโลด้วยซ้ำ ตอนแรกยังคิดว่าพอถอดเสื้อผ้าออกมาคงผอมเก้งก้าง หนังติดกระดูก เห็นซี่โครงเป็นซี่ๆ แต่ที่จริงแล้วไม่ใช่เลย

ผิวของธารสวยมาก ขาวเนียนไปทั้งตัว ไม่มีขนสักเส้น ขาเรียวเล็กอย่างกับผู้หญิง มีเนื้อมีหนังพอให้นุ่มนิ่ม ไม่ได้ผอมมากอย่างที่คิด อาจเพราะน้องโตช้าเลยยังไม่มีกล้ามเนื้อตามแขนหรือหัวไหล่เหมือนเด็กหนุ่มวัยเดียวกัน แต่รูปร่างแบบเด็กๆ ที่ดูน่าทะนุถนอมกลับยิ่งชักชวนให้คนอยากกระทำผิดบาป...ใครมาเป็นผมตอนนี้คงยากที่จะห้ามใจตัวเองไหว

ที่สำคัญ...ไอ้จุดสีแดงอมชมพูสองจุดตัดกับผิวขาวจัดบนหน้าอกธารนี่มันล่อตาล่อใจดีจริงๆ

            “พี่ไม่ใช่พี่กฤษครับ” ผมพยายามระงับอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่าน ท่องเอาไว้ในใจว่าน้องยังเด็ก ถ้าเกิดอะไรขึ้นพ่อแม่น้องคงเสียใจ ยิ่งไปกว่านั้น...คดีพรากผู้เยาว์ติดคุกหัวโตเลยนะ

            “พี่กฤษ ฮือ ฮือๆ”

            “พี่ชื่อติณครับ”

            ผมปิดน้ำแล้วอุ้มธารขึ้นจากอ่าง พาออกไปวางบนโซฟาในห้องรับแขก แต่เด็กมันยังไม่วายคว้าหมับเข้าที่คอของผมแล้วซุกหน้ากับแผงอก กลิ่นหอมอ่อนๆ จากสบู่กับผิวนุ่มนิ่มที่คลอเคลียอยู่ใกล้ๆ ทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะโน้มใบหน้าเข้าใกล้เพื่อสูดกลิ่นนั้นเข้าจมูก

            “อยู่กับธารนะพี่กฤษ อย่าทิ้งธารนะ”

            ลมหายใจของผมขาดห้วง อย่างที่บอก...ผมรู้สึกผูกพันกับธาร รู้สึกดีด้วยทั้งที่เพิ่งเคยเจอหน้ากันครั้งแรก และผมก็ยังไม่เคยอยู่ใกล้ใครแล้วหวั่นไหวได้เท่านี้มาก่อน

นี่มันก็หลายเดือนมาแล้วที่ผมไม่ได้มีเซ็กซ์เพราะมัวแต่ยุ่งกับการทำงานสร้างเนื้อสร้างตัว...ผมคงห่างหายจากเรื่องพวกนี้นานเกินไป พอมีอะไรมาล่อตาล่อใจอยู่ตรงหน้าเลยขาดการยับยั้งชั่งใจ

            “งั้นพี่ขอค่าเหนื่อยหน่อยแล้วกัน” ผมกระซิบบอกข้างใบหูเล็ก ขบเม้มติ่งหูของธารเบาๆ แล้วเลื่อนริมฝีปากมากดจูบที่ลำคอ ดูดดุนผิวขาวจัดจนเกิดเสียงดัง ขณะเดียวกันฝ่ามือก็ลูบไล้ไปทั่วผิวกายขาวนวลเนียน

            “ฮ...อือ” ธารสงเสียงครางเครือเมื่อปลายนิ้วของผมปัดผ่านตุ่มไต บนหน้าอก น้องแอ่นอกรับสัมผัสนั้นอย่างไม่รู้ตัว ยิ่งร่างกายเปลือยเปล่าของเราเบียดชิดเข้าหากัน อุณหภูมิในตัวก็ยิ่งพุ่งสูง เสียงดูดดุนผิวเนื้อและเสียงครางหวานหูทำเอาสติผมเตลิดเปิดเปิง

            “แด๊ดดี้ ทำอะไรฮะ”

            ผมสะดุ้งสุดตัว ผละออกจากร่างขาวโพลนในอ้อมแขน แล้วหันไปมองเด็กผู้ชายตัวเล็กป้อมที่ยืนขยี้ตาอยู่ตรงเชิงบันได มือข้างหนึ่งของน้องตุลย์กำแขนตุ๊กตาหมีเท็ดดี้ ลากเพื่อนตัวนุ่มนิ่มกับพื้นขณะเดินเตาะแตะเข้ามาหา

            “น้องตุลย์ยังไม่นอนเหรอครับ” ผมรีบลุกไปหาลูก แล้วอุ้มเจ้าตัวเล็กขึ้นจากพื้น

            “ตุลย์ฝันร้ายเลยตื่นฮะ ฝันว่าแด๊ดดี้โดนมนุษย์ต่างดาวเอาตัวไป” น้องตุลย์ชี้นิ้วสั้นป้อมไปที่เด็กหนุ่มบนโซฟา ถามเสียงงัวเงีย “นั่นใครฮะ”

            “เพื่อนแด๊ดดี้เองครับ” ผมเดินไปหยิบผ้าขนหนูในห้องน้ำมาคลุมตัวเปลือยเปล่าของธารไว้ ก่อนจะพาน้องตุลย์ขึ้นไปบนชั้นสอง แล้วบอกกับลูกว่า “เข้านอนดีกว่าเนอะ ไว้พรุ่งนี้เช้าค่อยมาเล่นกับพี่ธาร”

            ไว้กล่อมเจ้าตัวเล็กหลับแล้ว ค่อยมาจัดการเด็กอีกคนต่อ...    

[End Atin’s Part]

 

6: 15 A.M.

            @Atin’s House

            ตุบ ตุบ ตุบ...

            อะไรบางอย่างที่ค่อนข้างนุ่มนิ่มทุบลงบนใบหน้าของผม น่ารำคาญจนผมต้องข่มความง่วงนอน แล้วยกแขนอ่อนเปลี้ยขึ้นปัดมันออก ทว่าสิ่งนั้นกลับเปลี่ยนตำแหน่งมาทุบหน้าท้องผมแทน สุดท้ายผมก็ทนไม่ไหว เผยอเปลือกตาขึ้นมอง ความรู้สึกต่อมาที่รับรู้คืออาการปวดหัวตุบๆ ใช้เวลาอยู่นานกว่าจะตั้งสติให้มั่นคงและมองสำรวจรอบด้านได้

            ผมกำลังนอนอยู่บนโซฟาในห้องรับแขกขนาดกลางที่ตกแต่งสไตล์โมเดิร์น แต่ปัญหามันอยู่ตรงที่...ที่นี่ไม่ใช่บ้านของผม พอก้มต่ำลงมองตรงท้องตัวเองก็เจอกับตุ๊กตาหมีเท็ดดี้แบร์ขนสีน้ำตาลเข้มนอนเอ้งเม้งอยู่บนนั้น ก่อนหน้านี้คงมีใครบางคนใช้มันทุบผมเพื่อปลุกให้ตื่น

            “น้องตุลย์ ไม่แกล้งพี่นะครับ มาหาแด๊ดดี้นี่มา”

            เสียงทุ้มต่ำที่ดังขึ้นไม่ไกลนักทำให้ผมต้องผงกหัวขึ้นมอง แต่ก่อนจะเจอเจ้าของเสียงพูด ตาก็เหลือบเห็นกลุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนบนหัวทุยๆ เข้าเสียก่อน

            “เฮ้ย!” ผมร้องออกมาด้วยความตกใจ ร่างเล็กๆ ที่ยืนอยู่ข้างโซฟาจึงสะดุ้งโหยง

            เด็กผู้ชายผมสีน้ำตาลอ่อน ผิวขาวจั๊วน่าหยิก บ่งบอกความก้ำกึ่งระหว่างเชื้อชาติ ใช้ดวงตากลมแป๋วจ้องมองผม ก่อนตะโกนบอกใครสักคนด้วยน้ำเสียงเล็กๆ น่ารักว่า “แด๊ดดี้ พี่เขาตื่นแล้ว”

            “แด๊ดดี้บอกแล้วว่าห้ามแกล้งพี่เขาไงครับ”

แขนแข็งแรงคู่หนึ่งยกเด็กชายขึ้นจากพื้น ผมเงยหน้ามองตามก็เห็นว่าเจ้าของแขนคู่นั้นคือชายหนุ่มหน้าตาดีที่กำลังส่งยิ้มมาให้ ดูแล้วอายุน่าจะสักยี่สิบห้ายี่สิบหก มีหนวดเคราจางๆ บริเวณคางและเหนือริมฝีปาก ยืนเปลือยท่อนบน สวมเพียงกางเกงนอนลายทางตัวเดียว อวดกล้ามแขน อกแน่นตึง และกล้ามท้องแปดก้อน

            หน้าของผมร้อนฉ่า...ตอนนี้แก้มคงแดงลามไปถึงใบหู

ยอมรับตามตรงว่าผมรู้รสนิยมของตัวเองและเริ่มมองผู้ชายด้วยกันตั้งแต่อายุสิบสอง จึงไม่แปลกที่ผมจะรู้สึกเขินเพราะคนตรงหน้า ส่วนหนึ่งคงเพราะผมไอคิวสูงกว่าเด็กทั่วไป อายุสิบสามก็สอบเทียบเข้าเรียนไฮสคูล ตอนนี้ผมจึงเรียนอยู่เกรดสิบเอ็ด (ม.ห้า) เพื่อนๆ ที่สนิทกันมีแต่คนอายุมากกว่าทั้งนั้น ความคิดของผมเลยโตกว่าเด็กวัยเดียวกันและมีแฟนตั้งแต่อายุยังน้อย

            “ตุลย์ขอโทษ” เด็กชายคนนั้นกอดคอ แด๊ดดี้ ก่อนจะมองมาทางผมแล้วพูดเสียงหงุงหงิงอยู่ในคอ

            น่ารักจัง...

            “ไงเรา หิวรึเปล่า”

            “ที่นี่ที่ไหน แล้วผ...ผม มาอยู่นี่ได้ไงครับ” แทนที่จะตอบคำถามของเขา ผมดันถามกลับด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก มึนๆ งงๆ กับสถานการณ์ตรงหน้า ทั้งหัวยังปวดตุบๆ ไม่หาย

            “บ้านพี่เองครับ เมื่อคืนเราเมาจนจำทางกลับบ้านไม่ได้ พี่เลยพามานอนที่นี่”

            “ผมสร้างปัญหาอะไรรึเปล่าครับ” ผมพยายามนึกแต่ก็จำได้แค่ลางๆ ว่าถูกพาขึ้นรถมา

            “นิดหน่อยครับ” เจ้าของบ้านหัวเราะอารมณ์ดี “อ้วกใส่พี่ซะเหม็นคลุ้ง พี่เลยต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรา”

            ผมก้มลงมองตัวเองจึงพบว่าเสื้อยืดที่สวมอยู่หลวมโพรก กางเกงบ็อกเซอร์ขาสั้นก็ไซส์ใหญ่เกินตัว ส่วนผ้านวมสีขาวที่ห่มให้ความอบอุ่นมาทั้งคืนร่วงตกอยู่ข้างโซฟา “เอ่อ...” ผมดึงชายกางเกงที่สวมอยู่อย่างอึ้งๆ รู้สึกกระอักกระอ่วนใจนิดหน่อยที่เอาบ็อกเซอร์คนอื่นมาใส่ทั้งที่เพิ่งเคยเจอหน้ากันครั้งแรก

            “ไม่ต้องห่วง ตัวนั้นพี่ยังไม่เคยใช้” พี่เขาหัวเราะขำ ดูเป็นคนอารมณ์ดี อัธยาศัยดี แถมยังใจดีแบกเด็กผู้ชายเมาแอ๋อย่างผมกลับมาด้วย

            “ขอบคุณครับ” ผมยกมือไหว้ ผุดลุกขึ้นจากโซฟาที่เคยใช้แทนเตียงเมื่อคืน ก่อนจะหยิบตุ๊กตาหมีเท็ดดี้ยื่นให้เด็กชายในอ้อมกอดของพี่ชายใจดี “ผมชื่อธารครับ พี่ชื่ออะไรเหรอ ผมขอเบอร์ไว้ได้รึเปล่า อยากจะเลี้ยงข้าวตอบแทนสักมื้อ”

ผมหยิบ iPhone สีดำของตัวเองที่วางอยู่บนโต๊ะหน้าโซฟามากดรหัสปลดล็อก แต่ก็ต้องตกใจกับร้อยยี่สิบสายไม่ได้รับจากพ่อ...พ่ออาจจะโทรมาเช็กตามปกติ ไว้ถึงบ้านแล้วค่อยโทรกลับละกัน

ตอนนี้พ่อกับแม่ของผมคงอยู่ในงานแต่งเพื่อนสนิทที่ฝรั่งเศส และเพราะทั้งสองคนไม่อยู่บ้านผมถึงออกไปตะลอนๆ เที่ยวกลางคืนได้

            “พี่ชื่ออติณครับ ส่วนคนนี้ชื่อน้องตุลย์ ลูกชายพี่เอง” พี่อติณยีหัวเด็กชายอย่างเอ็นดู “เบอร์พี่ 095XXXXXXX แต่ไม่ต้องเลี้ยงข้าวตอบแทนอะไรหรอก มีปัญหาหรือเบื่อๆ ก็โทรมาได้”

            ผมเม็มเบอร์ของพี่อติณอย่างรวดเร็วพลางพูดว่า “ไว้ยังไงผมจะโทรมานะครับ งั้นผมกลับเลยดีกว่า จะได้ไม่รบกวนพี่ด้วย” เงยหน้าขึ้นจากจอมือถือ ยิ้มให้เด็กชายอายุประมาณสามขวบที่กำลังมองผมตาแป๋ว  

            “เสื้อกับกางเกงพี่ซักให้แล้วนะครับ” พี่อติณชี้ไปบนโต๊ะที่มีเสื้อผ้าของผมวางพับไว้ “แปรงสีฟัน ยาสีฟัน สบู่ ผ้าเช็ดตัวพี่เตรียมไว้ให้ในห้องน้ำแล้ว หยิบใช้ได้ตามสะดวก” 

            “ขอบคุณครับ” ผมยกมือไหว้ขอบคุณอีกครั้ง แล้วคว้าเสื้อกับกางเกงของตัวเองขึ้นมากอดแนบอก ก่อนจะเดินไปตามทางที่พี่อติณบอก

บ้านหลังนี้น่าอยู่มากทีเดียว ไม่ได้มีขนาดใหญ่โตอย่างคฤหาสน์ แต่ก็เป็นระเบียบและดูอบอุ่น คุณแม่ของน้องตุลย์คงดูแลที่นี่อย่างดี นอกจากนี้ดูจากเฟอร์นิเจอร์ต่างๆ ในบ้านแล้ว ก็พอเดาได้ว่าเจ้าของบ้านค่อนข้างมีฐานะ เพราะทุกชิ้นราคาแพงระยับ

            ผมก้าวเข้าไปในห้องน้ำสำหรับแขก หน้ากระจกบานใหญ่ติดผนังมีเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าสีขาว แปรงสีฟันใหม่เอี่ยม ยาสีฟัน และผ้าขนหนูสองผืนที่พับซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบวางอยู่บนนั้น

            “เฮ้อ” ผมถอนหายใจยาวเหยียด เท้ามือกับคาน์เตอร์ ยืนมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกอย่างเลื่อนลอย

             สภาพของผมดูไม่จืดเลย ผมสีน้ำตาลอ่อนตัดสั้นยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง ขอบตาดำคล้ำ ใบหน้าซีดเซียวทำให้ผิวที่ขาวจัดอยู่แล้วดูซีดลงไปอีก แม้ว่าโดยภาพรวมผมจะเป็นเด็กผู้ชายที่ดูดีสมวัยคนหนึ่ง (สังเกตได้จากพวกเด็กผู้หญิงที่เข้ามาจีบ) แต่ส่วนสูงดันต่ำกว่าเกณฑ์ อาจเพราะว่าผมโตช้าไปหน่อย ตอนนี้เลยสูงแค่ร้อยหกสิบสามเซนฯ ตัวเล็กแถมยังผอม

            ถ้าผมโตกว่านี้ หล่อกว่านี้ มีกล้ามและดูดีอย่างเด็กมหาลัย พี่กฤษอาจจะไม่นอกใจผมก็ได้...

            ไม่สิ...ต่อให้ผมดูดีแค่ไหน ถ้าผมไม่ยอมมีเซ็กซ์กับเขา เขาก็คงนอกใจผมอยู่ดี หรือไม่แน่ ถึงยอมตั้งแต่แรก ผมอาจจะโดนเขี่ยทิ้งไปนานแล้ว ใครๆ ก็รู้ว่าพี่กฤษเป็นคนเจ้าชู้ แต่ผมก็ยังรักของผมอยู่อย่างนั้น เพราะเห็นหน้าพี่กฤษทีไรแล้วพาลให้คิดถึงใครอีกคนทุกที

            ความจริงที่ว่าเราเลิกกันแล้ว และผมเป็นคนบอกเลิกเขาเองทำให้ผมเศร้าหนักกว่าเดิม ถ้าได้เจอกันอีกครั้ง ผมไม่แน่ใจเลยว่าจะทำใจเดินจากมาได้

            ซ่า...

            ผมเปิดน้ำสุดแรงแล้ววักขึ้นล่างหน้า ตัดความคิดฟุ้งซ่านออกจากหัว แปรงฟันอย่างลวกๆ ก่อนจะถอดเสื้อผ้าที่สวมอยู่ออกเพื่อเปลี่ยนเป็นชุดใหม่ แต่ภาพสะท้อนในกระจกกลับทำให้ผมชะงัก มองรอยจ้ำแดงสามจุดบนลำคอกับอีกสองจุดบนหน้าอกอย่างสงสัย

            จะว่าเป็นรอยคิสมาร์กก็คงไม่ใช่ เพราะจำไม่ได้ว่าไปถูกใครจูบเอาตอนไหน อาจจะแค่ยุงกัดล่ะมั้ง

            ผมหยิบเสื้อผ้าของตัวเองมาสวมอย่างไม่คิดอะไรมาก ก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำ


[1] เนื้อเพลง กลืนโดย ศิลปิน Season Five

 

-Pie2Na-

เห็นคนอื่นเล่นกัน อยากเล่นบ้างงงงงงงงงง

พูดคุยถึงเรื่องนี้ แอบนินทาพี่กฤษ ธาร อติณ พี่ภู พ่อตะวัน ใครก็แล้วแต่!

ติดแท็ก #ฮาเร็มของธาร นเฟสบุ๊คกับทวิสเตอร์นะครับบบ

ไว้พายจะเข้าไปอ่านบ้างงง เล่นกันเยอะๆนะ ^^
ขอบคุณทุกคนที่ติดตามเรื่องนี้ครับ




ชอบเรื่องนี้ กด โหวตให้ดาว ที่รูปอติณ  กดAdd Favที่รูปพี่ภูครับ ^^
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 179 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,085 ความคิดเห็น

  1. #1062 Kun Kuna (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 00:41
    ขอผช.แบบพี่ติณ1อัตรา55
    #1,062
    0
  2. #646 Chiaki04 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 15:43
    คุณติณน่ารักกก
    #646
    0
  3. #159 nidloveexo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2558 / 09:24
    ตุลน่ารักมากแต่ธารนี้ขแม่ขอคำนับให้เลย
    #159
    0
  4. #109 daisydays (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 17:33
    คุณติณน่ารักมากเลย ดูแลธารดีมากๆ
    #109
    0
  5. วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 14:43
    น้องตุลย์น่ารักจังแต่คุณแม่ไปไหนน้าาา พี่ติณแอบลักหลับธารแน่เลย ธารลืมกฤษแล้วหันมาหาพี่ติณดีกว่า
    #106
    0
  6. #99 [:Wynn:] (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 09:36
    สนุกค่าาาาาา
    #99
    0
  7. #80 เหล่าเงิบบบ~~~ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 10:37
    ชอบบบบบบบบบบบบบบบบ
    #80
    0
  8. #62 nazy13 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 09:22
    คุณกฤษคะเสียใจด้วยคุณไม่ได้ไปต่อกร๊ากกกกกกกกกรั่กๆ
    (แค่กๆ)น้องตุลย์น่าร้ากกกกกก(ภาษาวิบัติ)
    ยังงัยก็5pแหละเนอะๆ
    #62
    0
  9. #59 pkpmint (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 23:35
    อยากอ่านต่อแล้ววว จะลงแดงตายยยยยยยยยย
    #59
    0
  10. #58 Beem Wipawee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 18:02
    งึมๆรออ่านนะคะ น่าอ่านมากกกกกๆ
    #58
    0
  11. #56 ˜•Σucђ_Méll๏ω•˜ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 09:56
    มาต่อไวๆนะครัช~
    #56
    0
  12. #55 panin_nin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 09:36
    มาต่อค่ะรอๆ น่าอ่านมาก
    #55
    0
  13. #54 ZiDEXiDE (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 04:00
    หืออออ รอยอะไรหว่าาา ใครทำ หุหุ
    #54
    0
  14. #53 กุหลาบน้ำเงิน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 01:24
    บ้าบอที่สุดนั่งพิมพ์คอมเมนต์ตั้งนาน พอจะส่งต้องล็อกอินใหม่แถมข้อความหาย กร๊าซซซซซ (พ้นไฟ)
    เอาใหม่พิมพ์ใหม่

    น้องธารคราวหลังอย่าดื่มหนักอีกนะ ตื่นมาจำไรไม่ได้เลย(แม้ IQ สูงก็ไม่ช่วย) ถ้าเมื่อคืนน้องตุลย์ไม่ลงมานี่โดน "ลุง"ติณ (แอ๊กรองเท้าโดนหัว) เอ้ย!! พี่ติณ งาบไปกินแล้วนะ แต่พี่ติณ ก็มีความรู้สึกผิดชอบชั่วดี(มั้ง) เลยรอดมาได้โดยโดนยุงกัด(จริงจริ๊ง)แค่3รอย 

    พี่ติณไม่ค่อยเลยนะมีการบอกเบอร์ให้อย่างดีไม่ต้องเลี้ยงข้าวตอบแทนแต่จะให้เลี้ยงอย่างอื่นสินะ แหมๆ

    น้องตุลย์น่ารักมากกกกกกกก น่าฟัด น่ากอด น่าลักกลับบ้าน ถ้าไม่กลัวติดคุกนี่เอาไปแล้วนะ นี่ถ้าน้องตุลย์โตกว่านี้นะอาจได้เข้าไปอยู่ในฮาเร็มของพี่ธารแข่งกะคุณพ่อแล้วนะเนี่ย

    รอตอนต่อค่า ^^
    #53
    1
    • #53-1 P.I.E Area(จากตอนที่ 2)
      12 พฤษภาคม 2558 / 05:01
      เข้าใจเลยครับ เป็นบ่อย 5 5 5 55
      //ใครยังไม่อ่านนิยาย ห้ามอ่านเม้นนี้นะ
      สปอยล์กระจุยมาก 5 5 5 5 55
      #53-1
  15. #52 caramel_candy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 23:34
    ติดตามนะค่ะ สนุกค่ะ แล้วด็เป็นคนที่ชอบแนวนี้ เลยชอบมากกกกก เบยค่ะ มาอัพไวๆนะค่ะ เป็นกำลังใจให้
    #52
    0
  16. #51 เตย tik (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 02:23
    มาต่อเร็วๆนะ รอค่ะ
    #51
    0
  17. #49 น้ำเขียว B1 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 23:40
    สนุกมากกก!! รออยู่นะค่ะ ขอบคุณค่ะ
    #49
    0
  18. #48 Asuna Jan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 23:14
    ต่อไวๆน้าาา
    #48
    0
  19. #45 Nano (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 22:57
    พี่ติณพ่อพระมากอ่ะ ไม่ทำต่อจากที่ค้างเมื่อคืน

    คือเชียร์พี่ติณให้คู่กับธารได้ไม่
    #45
    0
  20. #44 น้ำแข็ง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 20:43
    สำนวนดี อ่านไม่สะดุด แต่ธารเด็กมากอ่า



    เป็นกำลังใจให้น้า
    #44
    0
  21. วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 16:48
    นึกว่าจะเสร็จพี่ติณซะแล้ว
    #43
    0
  22. #42 ยาาา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 18:02
    กดเข้ามาอ่านโดยไม่ได้ตั้งใจ

    แต่เข้ามาอ่านปุ้ป เพิ่มลิสต์เรื่องที่ต้องอ่านเลยจ้า



    โอ้ยยยน้องธารเหมือนจะซื่อก็ว่าได้

    แล้วสรุปพี่ภูเล่นสนุกกัลน้องธารแล้วใช่มั้ย -..-แล้วเมือไรพี่ภูจะกลัลมาจากตปทอ้ะ



    พี่กฤษเลวจังง น้องธารต้องตบสักฉาดเหอะ -@

    พี่ติณจะทำน้องตอนเมาจริงหรอ ? ไม่ดีนะไม่ดี รอให้ตอนไม่เมาสิ้ -..-

    เหลือตะวันคนสุดท้าย คือคุณพ่อใช่ม้ายยยยยย



    รีบอัพไวไวน้า

    เป็นกำลังใจให้ ติดตามค่า
    #42
    1
    • #42-1 P.I.E Area(จากตอนที่ 2)
      10 พฤษภาคม 2558 / 11:17
      ช่าย ตะวัน เป็นพ่อ
      ไม่ได้สปอยล์นะ
      บอกไปในบทนำแล้ว 5 5 5 5 5 55

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 พฤษภาคม 2558 / 13:13
      แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 10 พฤษภาคม 2558 / 13:16
      #42-1
  23. #41 กุหลาบน้ำเงิน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 08:42
    พี่กฤษใจร้ายถ้าเราเป็นธารนะนอกใจแบบนี้ไม่อาลัยอาวรณ์หรอก บอกไม่หวังร่างกายบอกว่ารักจริง แต่การกระทำมันไม่ใช่อะ

    พี่ติณกินเด็ก 33 ใครว่าไม่แก่ แก่จะตาย 555 ถ้าพี่ไปยุ่งกะคนอื่นอาจจะดูไม่แก่เท่าไร นี่น้องธารแค่ 14 ห่างกันตั้ง 19 ปี!!!!! โหแค่ฟังก็โคตรแก่อะ ต่อให้พี่น่าเด็กกว่าอายุก็เหอะ ไม่มีทางหนีความจริงนี้ได้ 5555

    น้องธาร หนูจะปล่อยตัวเกินไปแล้วนะ คนนู้นลากไปที คนนี้ลากไปที หนูก็ไปกับเขาหมด อีกอย่างต่อให้ไอคิวสูงถึง 145 แต่นี่ไหวพริบและสัญชาตญาณการเอาตัวรอดต่ำเตี้ยเรี่ยดินมากอะ นี่สงสัยจริงๆนะใครจะได้ครั้งแรกของน้องธารไปเนี่ย ในอินโทรก็เข้าห้องไปกับพี่ภูไม่รู้โดนอะไรบ้าง นี่คบกับพี่กฤษก็รอดมา นี่มาบ้านพี่ติณก็หวุดหวิดจะโดน ไหนจะคุณพ่อที่รักที่ยังไม่โผล่มาอีก โอ๊ยวุ่นวายจริงๆ

    จะรอมาต่อนะคะพี่พาย ^^
    #41
    1
    • #41-1 P.I.E Area(จากตอนที่ 2)
      9 พฤษภาคม 2558 / 08:46
      โหย รักนางงงงงงงอะ
      เม้นยาวโคตรรรรรรรรรร
      แบบยาวสัก 4 หน้า A4 พี่ก็อ่านไหว 5 5 5 5 55

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 พฤษภาคม 2558 / 13:15
      #41-1
  24. #40 `เหี่ยวศรี ครายing (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 01:17
    ค้างงงงงงงอย่างแรงงงงงง ทำม้ายย...ตุลย์ลูกกกกกกกกตื่นมาฉี่ทำมั้ยตอนนี้ ฉี่ใส่ที่นอนเลยลูก..
    #40
    1
    • #40-1 P.I.E Area(จากตอนที่ 2)
      10 พฤษภาคม 2558 / 13:16
      อันนี้ก็ฮาไป 5 5 5 5 5
      #40-1
  25. #39 ZiDEXiDE (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 00:33
    คุกๆๆๆ แต่ก่อนเข้าคุกขอฉากเด็ดก่อนนะ กรี้ดดด
    #39
    0