(Not) Innocent รัก 'ร้าย' เดียงสา :3P: [เปิดจอง]

ตอนที่ 12 : Chapter 11 :: บทลงโทษ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,385
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    21 ต.ค. 59

Chapter 11

บทลงโทษ

 

            07: 50 P.M.

            ผมกับพ่อลงบันไดมาจากชั้นสอง พอดีกับที่พี่ภูย่างเท้าเข้ามาในบ้านพร้อมกับผู้ชายอีกคน...

ผู้ชายคนนั้นสวมชุดนักศึกษา ดูอายุไล่เลี่ยกัน ตัวสูงเกือบเท่าพี่ภู น่าจะเกือบร้อยแปดสิบ รูปร่างสูงโปร่งค่อนไปทางผอม ผิวขาวจัด หน้าตาหล่อเหลาแต่ก็ดูหวานจนผู้หญิงยังอาย เห็นแวบแรกผมจำได้ทันทีเลยล่ะ ว่าหมอนี่คือคนเดียวกับในรูปที่ถูกแท็กมาหน้าวอลพี่ภูบ่อยๆ คนที่จูบปากกับพี่ภูในผับ แถมยังพาไปกินไอติมด้วยกัน

            ...จะพามันมาที่บ้านทำไม

            “หวัดดีครับ” ผู้ชายที่ยืนข้างพี่ภูยกมือไหว้พ่อเมื่อพวกเราเดินมาเผชิญหน้ากัน

            “นี่กายเพื่อนผมครับ” พี่ภูแนะนำ

            “อืม” พ่อยิ้มรับ เป็นร้อยยิ้มบางที่ผมดูออกว่าถูกปั้นแต่งขึ้นมาตามมารยาทเท่านั้น “กินอะไรมารึยัง มากินมื้อเย็นด้วยกันเลยสิ”

            “ยังเลยครับ ว่าจะกลับมากินที่บ้านพอดี”

            ตั้งแต่กลับมาอยู่ไทยพี่ภูกินข้าวที่บ้านแทบจะนับครั้งได้ แล้วนี่อะไร จู่ๆ ก็แบกท้องกลับมากินมื้อเย็น แถมยังพาผู้ชายคนนี้มาด้วย จะเอามาเปิดตัวรึไง คิดว่าผมจะยอมแพ้กับเรื่องแค่นี้งั้นเหรอ

            ไม่มีทาง!

           

            “แล้วนี่แม่ไปไหนครับ” ผมถามขึ้นเมื่อพวกเรามานั่งรวมตัวกันที่โต๊ะกินข้าวและอาหารถูกเสิร์ฟพร้อมแล้ว แต่เก้าอี้ประจำของแม่กลับว่างเปล่า

ปกติแม่ก็ไม่ค่อยจะอยู่บ้านหรอก แต่ในวันที่พร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งครอบครัว แถมพี่ภูยังพาเพื่อนมากินข้าวที่บ้านด้วยแบบนี้ แม่น่าจะอยู่กินมื้อเย็นด้วยกันสิ

            “บินไปอเมริกาตั้งแต่บ่ายแล้วครับ เห็นว่าต้องไปดูงาน เสร็จแล้วคงอยู่ชอปปิงต่อ อีกสามสี่วันนู่นแหละกว่าจะกลับ”

            เป็นแบบนี้ทุกที ตั้งแต่เด็กแล้วที่พ่อต้องเป็นคนเลี้ยงผม ใกล้ชิดกับผมมากกว่าแม่ ความสัมพันธ์ของพวกเราถึงได้ออกมาในรูปแบบที่บิดเบี้ยวต่างจากครอบครัวอื่นๆ ถ้าถามว่าผมรักแม่ไหม สนิทกับแม่รึเปล่า...รักสิ และพวกเราก็สนิทกันในระดับนึง แม้จะดูเหมือนแม่ไม่ค่อยใส่ใจดูแลผมกับพี่ภูมากนัก แต่ผมก็ดูออกว่าแม่รักพวกเรามากแค่ไหน 

พูดถึงแม่ ผมก็อยากเล่าอะไรเกี่ยวกับคุณผู้หญิงของบ้านนี้สักเล็กน้อย...แม่ของผมเป็นผู้หญิงที่ทั้งสวยและเก่ง ถึงจะพลาดพลั้งมีพี่ภูตั้งแต่อายุสิบเจ็ด แต่แม่ก็ยังมีอนาคตที่สวยหรู ตอนนี้แม่อายุสามสิบหกปี เป็นเจ้าของบริษัทใหญ่โตทั้งในไทยและต่างประเทศ ส่วนหนึ่งคงต้องขอบคุณคุณตาที่ล่วงลับ ที่ทำให้เส้นทางชีวิตของแม่โรยด้วยกลีบกุหลาบ และทำให้แม่ได้แต่งงานกับพ่อจนมีผมออกมา

...ไม่งั้นก็ไม่รู้ว่า ผมจะได้เจอกับพ่อที่รักผมขนาดนี้รึเปล่า

“เป็นอะไร ทำหน้ายุ่งเชียว คิดถึงแม่เหรอครับ” พ่อลูบหัวผม

“นิดหน่อยครับ ไม่เจอหน้ามาสามวันแล้วเนี่ย พ่อล่ะ ไม่คิดถึงแม่บ้างเหรอ”

“ก็ต้องคิดถึงสิ...” พ่อที่นั่งอยู่ข้างๆ เอื้อมมือผ่านด้านหลังผมไปเพื่อตักกับข้าว จังหวะที่ใบหน้าของพ่อเคลื่อนเข้ามาใกล้จนแทบชิดแก้มของผม พ่อก็กระซิบบอกให้ได้ยินกันแค่สองคนว่า “คิดถึงในฐานะเพื่อนครับ..อย่าขี้หึงนักสิ”

ผมอมยิ้ม แอบถอดรองเท้าสลิปเปอร์ออกจากเท้าซ้าย แล้ววางฝ่าเท้าเล็กๆ ข้างนั้นลงบนเท้าไซส์สี่สิบสามของพ่อ ขยับปลายนิ้วเขี่ยนิ้วเท้าของพ่อไปมาหวังจะให้อีกฝ่ายจั๊กจี้ แต่พ่อกลับแค่ยิ้มขำ

“กินปลาเยอะๆ จะได้ฉลาดๆ”

ปลาสำลีนึ่งมะนาวที่พ่อตักเมื่อกี้ถูกวางใส่จานของผม โดยที่แขนแข็งแรงยังโอบไหล่ผมเอาไว้ ขนาดตัวที่โตกว่ามากจึงดูเหมือนผมตกอยู่ในอ้อมกอดของพ่อเลยล่ะ ทำเอาผมต้องกลั้นยิ้มจนเมื่อยแก้ม ระหว่างนั้นผมแอบเหลือบมองพี่ภู เห็นอีกฝ่ายกำลังกินข้าวไปพลางคุยกับคนข้างๆ ไปพลางโดยไม่สนใจผมที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเลยสักนิด จากที่อยากจะยิ้ม หน้าผมเลยเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงแทน

“น้าตะวันกับน้องธารดูสนิทกันดีนะครับ ผมกับพ่อนี่แทบไม่ได้คุยกันเลย” พี่กายพูดขึ้น เขามองพ่อสลับกับผมแล้วส่งมายิ้มให้ แต่ผมไม่ได้ยิ้มตอบ กลับทำหน้านิ่งแบบบอกชัดว่าไม่ต้องการจะคุยด้วย

“ตอนเด็กๆ ก็สนิทกับพ่อกันทั้งนั้นล่ะ อีกหน่อยพอโตขึ้นก็ติดเพื่อน ติดแฟนมากกว่าพ่อ” พ่อบอกยิ้มๆ เป็นรอยยิ้มเอ็นดูที่ไม่ได้ปั้นแต่งเหมือนก่อนหน้านี้

“นั่นสิครับ” พี่กายมองพ่อด้วยแววตาชื่นชมแต่แฝงประกายบางอย่างที่ผมไม่ชอบใจนัก “ว่าแต่น้าตะวันนี่ยังดูหนุ่มอยู่เลยนะครับ ไม่คิดว่าจะมีลูกชายโตขนาดน้องธารแล้ว ตอนเห็นแวบแรกนี่อึ้งไปเลย นึกว่าภูมีญาติเป็นนายแบบซะอีก”

พ่อยิ้มรับ ไม่ได้ตอบอะไร

หมอนี่คงรู้จากพี่ภูมาบ้างแล้วว่าพ่อไม่ใช่พ่อแท้ๆ ของพี่ภู ถึงไม่ได้พูดกระทบความสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับพี่ภูเลย อยากรู้จริงๆ ว่าเขากับพี่ภูสนิทกันถึงขั้นไหน พี่ภูถึงกล้าเล่าเรื่องส่วนตัวให้ฟังมากขนาดนี้

“อากาศร้อนจังนะครับช่วงนี้” พูดพลางมือพี่กายก็ปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออกสองเม็ดแล้วกระพือคอเสื้อขึ้นลง ทำให้ผมที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเห็นแนวกระดูกไหปลาร้ากับหน้าอกขาวๆ ที่มีกล้ามเนื้อเล็กน้อยของเขาอย่างชัดเจน

...และแน่นอนว่าพ่อก็ต้องเห็นมันด้วย

พี่ภูที่นั่งอยู่ข้างๆ พี่กายถอนหายใจออกมาเล็กน้อย “เดี๋ยวกูบอกแม่บ้านให้หรี่แอร์ให้ไหม”

พี่กายยักไหล่ “ไม่เป็นไร”

ผมมองพี่กายด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตร แต่เขากลับปั้นหน้ายิ้มกินข้าวต่ออย่างไม่รู้สึกรู้สา ไม่รู้ที่ทำไปทั้งหมดนั่นจงใจจะยั่วพ่อหรือยั่วให้พี่ภูหึงกันแน่ แต่ไม่ว่าจะทำเพราะอะไร อย่างหนึ่งที่ผมรับรู้ได้จากการกระทำ สีหน้า และท่าทางของเขา

...หมอนี่ฉลาด ควบคุมอารมณ์ได้ดี และคงร้ายไม่เบาเลย

 

หลังกินมื้อค่ำเสร็จ ผมก็กลับขึ้นห้องมาอาบน้ำแต่งตัวแล้วกระโดดขึ้นเตียงนอน รอพ่อที่ยังเคลียร์งานอยู่อีกห้อง ระหว่างนี้ไม่ว่าผมจะอ่านหนังสือฆ่าเวลา เล่นเกม หรือแชทกับเพื่อน สติของผมกลับไม่ได้จดจ่ออยู่กับสิ่งที่ทำเลยสักนิด

พี่ภูกับกายกำลังทำอะไรกันอยู่นะ

ความกระวนกระวายใจทำให้ผมต้องลุกออกจากเตียง เดินไปที่ห้องของพี่ภู เคาะประตูตามมารยาทสองครั้งก่อนจะถือวิสาสะเปิดเข้าไปด้านใน

แม้ว่าห้องพี่ภูค่อนข้างกว้างและจัดแบ่งเป็นโซนอย่างชัดเจน แต่สามารถมองเห็นเตียงได้ทันทีที่เปิดประตูเข้ามา เพราะมันเป็นเฟอร์นิเจอร์ชิ้นใหญ่ที่สะดุดตาที่สุด ทว่าบนนั้นกลับไม่มีแม้แต่เงาของคนทั้งคู่ ผ้าปูเตียงถูกคลุมไว้อย่างดีราวกับยังไม่ถูกใช้งาน นั่นจึงทำให้ผมยิ้มออก

“น้าตะวันเป็นเกย์ป่ะวะ”

ประโยคนี้ดังขึ้นเบาๆ ขณะที่ผมเดินผ่านตู้หนังสือและชั้นวางของลึกเข้าไปในห้อง มันก้องกังวานเล็กน้อยเหมือนกับคนพูดอยู่ในที่แคบๆ  

ซ่าาา

เสียงน้ำจากฝักบัวถูกเปิด ก่อนที่พี่ภูจะตอบคำถามนั้น

“สงสัย ก็เลยไปยั่วเขางั้นสิ”

“อา...กูว่าน้าตะวันกับธารดูแปลกๆ ว่ะ  อ๊ะ! ฮึก...อ้า....” เสียงพูดของพี่กายสั่นเครือ ก่อนที่คำพูดทั้งหมดจะเงียบหาย กลายเป็นเสียงครางปนหอบสะท้าน

รอยยิ้มของผมแข็งค้าง เท้าทั้งสองข้างชะงักกึกเมื่อเดินมาถึงเตียง รู้สึกเย็นเยียบราวกับถูกแช่แข็งทันทีที่ได้เห็นภาพตรงหน้า...

เบื้องหลังบานประตูห้องน้ำแบบกระจกฝ้า เงาร่างสองร่างกำลังกอดรัดกันแนบแน่น ฝ่ามือคู่หนึ่งวางอยู่บนบานกระจก ขณะที่ฝ่ามืออีกคู่สอดประสานอยู่ด้านหลัง เสียงครางกระเส่าปนเปไปกับเสียงสายน้ำดังสะท้อนออกมาจากห้องแคบๆ นั่นไม่น่าตื่นตะลึงเท่ากับเสียงบางอย่างที่กำลังกระแทกกระทั้นเข้าหากันอย่างรุนแรง

“อ๊ะๆๆ บ...เบาหน่อยสิวะ อ๊า!

“อา...ไหนบอกชอบแรงๆ ไง”

ผมยกมือปิดปากกลั้นเสียงสะอื้น ความรู้สึกเปียกชื้นที่สัมผัสกับฝ่ามือทั้งสองข้างทำให้รู้ว่าตัวเองกำลังร้องไห้ ขาที่สั่นเทาของผมค่อยๆ ก้าวถอยหลัง ก่อนจะหมุนตัววิ่งออกจากห้องนี้ไป

กึก! ปัง!

ประตูถูกกระชากเปิด ก่อนจะกระแทกปิดอย่างแรง โดยไม่สนว่าคนด้านในจะได้ยิน

ผมวิ่งกลับเข้าห้องของตัวเอง ปิดไฟ แล้วล้มตัวลงนอนคว่ำบนเตียง ร้องไห้สะอึกสะอื้นราวกับคนบ้า ขณะเดียวกันก็ใช้มือทั้งสองข้างปิดหูเอาไว้ ผมไม่อยากมองเห็นหรือได้ยินอะไรทั้งนั้น แต่ทั้งภาพและเสียงยังคงชัดเจนราวกับทุกอย่างกำลังเกิดขึ้นอยู่ตรงหน้า

ทำไมถึงทำแบบนี้! ทำไม!

ทั้งที่เคยบอกว่ารักผม ทั้งที่เคยจูบกันและสัมผัสร่างกายของผมราวกับต้องการซะขนาดนั้น แต่กลับไปทำมันกับคนอื่น มันเจ็บยิ่งกว่าตอนที่รู้ว่าพี่กฤษนอกใจซะอีก

ถึงจะพยายามบอกตัวเองแค่ไหนว่ามันเป็นแค่เซ็กส์...เซ็กส์ในโลกของผู้ใหญ่พี่ผมพยายามทำความเข้าใจ แต่คงยอมรับมันไม่ได้ง่ายๆ เซ็กส์ที่แม้แต่ผมเองยังสนุกไปกับมัน แต่กลับปฏิเสธที่จะให้คนที่ผมรักทำกับคนอื่น

เกลียด!

เกลียดตัวเองชะมัด!

เมื่อไหร่นะผมถึงจะโต ถึงจะเข้าใจโลกของผู้ใหญ่...เมื่อไหร่ที่ผมจะกำจัดความรู้สึกเจ็บบ้าๆ นี่ และเลิกโง่งมกับความรักได้สักที!

 

“เด็กน้อยของพ่อหลับไปซะแล้ว”

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน อาจจะสิบห้านาที ครึ่งชั่วโมง หรือหนึ่งชั่วโมงที่ผมร้องไห้จนงีบหลับไป ก่อนที่เสียงกระซิบทุ้มต่ำนุ่มนวลของพ่อดังปลุกผมเบาๆ ที่ข้างหู

“กี่โมงแล้วครับ ไหนบอกว่ากินข้าวอิ่มแล้วจะลงโทษธารไง” ผมไม่รีรอที่จะยื่นมือขึ้นโอบกอดบ่ากว้าง แล้วซบหน้าเข้ารับไออุ่นจากอกของพ่อ สัมผัสของพ่อทำให้จิตใจของผมสงบลงได้เสมอ

“ฮึๆ” พ่อหัวเราะในลำคอ “ขี้อ้อนจริงนะเรา อยากโดนพ่อลงโทษนักรึไง”

“ก็อยู่ที่ว่าพ่อจะลงโทษธารแบบไหน...” ผมพูดเสียงอู้อี้ “ลงโทษแบบที่ธารชอบได้ไหม”

พ่อทรุดตัวลงนั่งบนขอบเตียง ก่อนจะดึงแขนทั้งสองข้างของผมออกอย่างนุ่มนวล “ห้าทุ่มแล้วครับ ถ้าง่วงแล้วก็นอนดีไหม ไว้พ่อค่อยลงโทษพรุ่งนี้ก็ได้”

“ธารยังไม่ง่วง” ผมคว้าชายเสื้อยืดสีขาวของพ่อเลิกขึ้นอย่างดึงดัน แต่พ่อกลับกุมมือของผมไว้ไม่ยอมให้ผมถอดเสื้อออกง่ายๆ

“เป็นอะไรไปครับ วันนี้ดูแปลกๆ นะ”

ผมก็แค่...อยากลบภาพที่ยังตามหลอกหลอนผมแม้แต่ในฝันออกไปจากหัวสักที

“พ่อเหนื่อยเหรอครับ ไม่อยากทำเหรอ”

“พ่อไม่อยากทำเพราะเห็นเราง่วงต่างหาก”

“แต่ธารอยากทำ...นะ...นะครับ” ผมอ้อน

ท่ามกลางความมืดที่มีเพียงแสงไฟสลัวจากนอกหน้าต่างส่องผ่านผ้าม่านเข้ามา ผมเห็นได้เลือนรางว่าพ่อส่งยิ้มบางมาให้ พร้อมกับที่มือข้างหนึ่งยื่นมาลูบหัวผมเบาๆ

“ถ้าอยากทำก็ถอดเสื้อผ้าออกสิ”

60%
v
v

 

“ถ้าอยากทำก็ถอดเสื้อผ้าออกสิ”

            ใบหน้าของผมเริ่มเห่อร้อนเมื่อถูกพ่อจ้องมองด้วยสายตาวับวาว แต่ผมก็เลือกที่จะข่มความอาย แล้วปลดกระดุมชุดนอนออก ถอดเสื้อทิ้งไป แล้วเลื่อนมือลงดึงกางเกงขายาวพร้อมกับอันเดอร์แวร์หลุดจากเท้า ปล่อยให้มันตกลงบนพื้นห้อง

            พ่อดันไหล่ทั้งสองข้างของผมให้เอนตัวลงนอน แล้วพลิกตัวขึ้นคร่อมทั้งที่ยังไม่ได้ถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก ก่อนที่พ่อจะกดจูบลงบนหน้าผากผม เลื่อนต่ำลงมาที่ริมฝีปาก สัมผัสเพียงแผ่วเบาแล้วผละห่าง

            “เปิดไฟนะครับ พ่ออยากเห็นเราชัดๆ” พ่อกระซิบบอกพร้อมกับเอื้อมมือไปที่โต๊ะข้างหัวเตียง แต่ผมรีบคว้ามือข้างนั้นไว้

            “ไม่เอานะ ธารชอบแบบนี้มากกว่า”

            ผมโกหก...เวลาที่แสงสีส้มจากโคมไฟส่องกระทบร่างกายของพ่อ มันดูเร่าร้อนจนผมแทบละลาย ยิ่งได้เห็นกล้ามเนื้อที่เบียดชิดลงมาบนตัวผม กับสีหน้าที่ราวกับอยากจะกลืนกินผมเข้าไปทั้งตัว ยิ่งทำให้เซ็กส์ของพ่อร้อนแรงขึ้นหลายเท่า แน่นอนว่าผมชอบมัน แต่ที่ไม่อยากเปิดไฟเพราะกลัวว่าพ่อจะเห็น ว่าดวงตาของผมบวมช้ำมากแค่ไหน

            “ก็ได้ครับ” พ่อบอกอย่างเอาใจ แล้วเลื่อนมือลงไปดึงลิ้นชักโต๊ะแทน หยิบเจลหล่อลื่นออกมา บีบมันลงบนฝ่ามือข้างขวา ก่อนจะโยนกลับไว้ที่เดิม

จากนั้น...

------------------------------CUT NC-----------------------------

สารบัญ NC อยู่ในโน้ตเพจ Pie2Na นะครับ (ซ้ายมือมีให้คลิกโน้ต) >>คลิก<<


 

...สุดท้ายพ่อก็ไม่ได้ทำมัน และไม่รู้ว่าผมต้องรอไปอีกนานแค่ไหน ถึงจะได้เรียนรู้เซ็กส์ในแบบของผู้ใหญ่สักที

“พ่อรักธารนะครับ”

“ธารก็รักพ่อนะ”

มือใหญ่โตของพ่อลูบเบาๆ บนหัวผม ก่อนจะพลิกตัวนอนลงข้างๆ แล้วดึงผมเข้าไปกอด “นอนนะครับคนดี” เสียงทุ้มๆ ของพ่อกระซิบบอกใกล้หู

“นอนทั้งอย่างนี้เลยเหรอครับ” ผมถามเพราะตัวเราเปรอะเปื้อนไปหมด และตอนนี้ก็คงจะเลอะผ้านวมกับผ้าปูเตียงด้วย ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้แม่บ้านขึ้นมาทำความสะอาดแล้วเห็นเข้าจะคิดยังไง

“ไม่ชอบเหรอ ได้อารมณ์หวิวดีออก” พ่อกดจูบบนหัวผม

“ก็ดีครับ” ผมยิ้มบอก ลูบฝ่ามือลงบนหน้าอกแข็งแกร่งที่มีเสื้อยืดสีขาวกั้นอยู่ จนถึงตอนนี้พ่อก็ไม่ยอมถอดเสื้อผ้าออก จึงมีเพียงแต่ผมคนเดียวที่เปลือยกายล่อนจ้อน

“อย่าซนสิครับ เดี๋ยวก็เหนื่อยอีกรอบหรอก”

“พ่ออะ”

“ฮึๆ” พ่อหัวเราะขำในลำคอ

ผ่านไปพักใหญ่ห้องก็ตกเข้าสู่ความเงียบ หน้าอกของพ่อกระเพื่อมขึ้นลงเป็นจังหวะคงที่บ่งบอกว่าอีกฝ่ายกำลังหลับสนิท วันนี้คงทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน ไหนจะต้องปวดหัวกับลูกชายดื้อๆ อย่างผมอีก

ผมถอนหายใจกับตัวเองเบาๆ อาจเพราะเพิ่งตื่นเลยยังไม่รู้สึกง่วง พยายามข่มตาหลับแต่ภาพคนสองคนที่กอดรัดแทบจะกลืนเป็นร่างเดียวกลับโผล่เข้ามาในความคิด หัวสมองของผมว่างเปล่าแค่เฉพาะตอนมีเซ็กส์กับพ่อเท่านั้น แม้ว่ามันจะดีแค่ไหน แต่พอต้องกลับมาอยู่กับตัวเอง ภาพนั้นก็ย้อนกลับมาอีก ถ้าเมื่อกี้ผมทำให้ตัวเองเหนื่อยจนสลบไปเลยก็คงดี

ผมยกแขนพ่อออกจากเอวแล้วค่อยๆ ลุกจากเตียง ใช้ทิชชูเช็ดทำความสะอาดร่างกายลวกๆ แล้วหยิบชุดนอนที่วางเพ่นพ่านอยู่บนพื้นขึ้นมาสวม ก่อนจะย่างเท้าไปที่ประตูห้องอย่างเงียบกริบ คิดว่าจะลงไปชั้นล่างเพื่อหาเหล้าแรงๆ ดื่มให้หยุดคิดฟุ้งซ่าน แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเปิดประตูออกมาแล้วพบกับพี่กายที่กำลังยืนเอนหลังพิงกำแพง เล่นมือถืออยู่หน้าห้องพี่ภู

อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มให้ เก็บมือถือเข้ากระเป๋าแล้วเอ่ยทัก “ไง เสียงดังจังนะ ดังจนพี่ตื่นเลย”

“.....”

“เวลาแม่นายกับไอ้ภูอยู่บ้าน ไม่ได้ยินบ้างเลยเหรอ”

“หมายถึงอะไร”

“อ่อ...แม่ไม่ค่อยอยู่บ้านนี่นา ภูมันก็กลับดึกแทบทุกคืน พวกแม่บ้านก็ไม่ค่อยขึ้นมาชั้นบน” เขาพูดแล้วพยักหน้าเออออกับตัวเอง “คราวหลังก็ระวังหน่อยแล้วกัน หรือไม่...ก็ไปทำกันในห้องน้ำสิ เก็บเสียงดี”

....!!! 

Pie2Na
เมื่อคืนวานไม่ได้มาอัพเพราะตันครับ กะว่าสั้นๆอัพทันแน่ แต่เขียนไม่ออกจริงๆ
ไม่ชอบเขียนฉาก NC เลย เขียนยากมาก TT__TT
แต่!! ยังไง
ธารมันต้องเสียตัวคืนนี้แหละ ไม่ฟันธงแล้วกันว่าตอนหน้าจะมี NC รึเปล่า
เพราะกลัวเนื้อเรื่องมันจะยืดเยื้อ แต่สปอยล์แรงๆ ไปเลยว่า ทีมพี่ภูฟินแน่ๆ ^__^
ไว้เจอกันนะครับ ฝากเม้นด้วยน้า ขอบคุณและฝันดี


 

เออเรื่องแท็ก ถ้าโพสต์ในเฟสบุ๊ค ตั้งค่าพลับบลิชด้วยซี พี่มองไม่เห็นนน

และอย่าลืมพูดคุยถึงเรื่องนี้ แอบนินทาพี่กฤษ ธาร อติณ พี่ภู พ่อตะวัน ใครก็แล้วแต่!

ติดแท็ก #ฮาเร็มของธาร ในเฟสบุ๊คกับทวิสเตอร์นะครับบบ



 

 ชอบเรื่องนี้ กด โหวตให้ดาว ที่รูปอติณ  กดAdd Favที่รูปพี่ภูครับ ^^

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,085 ความคิดเห็น

  1. #1081 แมวดมกาว'วว (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 17:24
    กุของงกับเม้นต์ล่างด้วย จะเอาพ่อแต่หวงพี่เป็นหมาหวงกระดูกเลย =_= อายุ14แต่เหมือนแก่กว่ากุเป็น10ปี กุยังมองหมามองแมวมองอากาศยังขำเลย
    #1,081
    1
    • #1081-1 nacha3332800000(จากตอนที่ 12)
      10 ธันวาคม 2562 / 20:09
      3pจร้าาา
      #1081-1
  2. #1066 Kun Kuna (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 22:18

    กายแรงเนาะ แต่งงกับธารเหมือนกันนะปากบอกรักพี่ภู แต่ก็หวงพ่อตะวัน คือยังไงอะอันนี้ไม่เก็ท

    #1,066
    1
    • #1066-1 nacha3332800000(จากตอนที่ 12)
      10 ธันวาคม 2562 / 20:08
      มันเพน3p
      #1066-1
  3. #1060 fern160343 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 19:48
    อ่าน

    ncในไหนอ่าไรท์
    #1,060
    0
  4. #1015 เกลียดอีกกาย (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 13:09
    ธารใจไม่แข็งเลยสักนิดอ่ะ อย่างว่า ยังไงก็ยังเป็นแค่เด็กน้อย
    #1,015
    0
  5. #792 myminlo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 20:49
    อีกายเกลียดดด
    #792
    0
  6. #771 Milestone_wj (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 23:39
    อีกาย มึงไม่ได้ตายดีแน่
    #771
    0
  7. #654 Chiaki04 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 22:36
    กายฉันเกลียดแก
    #654
    0
  8. #492 โววิววววว (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 11:55
    ทีมพี่ภูทั้งจายยยย <3
    #492
    0
  9. #482 Bank_Punnn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 10:21
    รอน้า รอธารกับพี่ภูจึ้กกะดึ๋ยกัน 555
    #482
    0
  10. #479 #@*&$*@&#165;&#215;@&#&&+& (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 22:37
    อ๊ายยยยย กรีดร้องงงง กรี๊ดมากกกกชอบสุดดดด นิยายเรื่องนี้คืออ่านไปกรี๊ดไป ชอบบบบบบอะ ดีงามมม
    #479
    0
  11. #478 เหวิ่งเอ๋อ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 20:27
    กาย นางคือตัวอิจฉาใช่ไหม ??

    ที่อยากให้รู้คืออีตาภู ไม่ใช่อีนี่ พูดจาน่าตบจริง(อุ้ย ของขึ้น)

    นี่ขนาดไรท์ไม่ถนัดยังเขียนได้ขนาดนี้ถ้าถนัดเลือดคนอ่านคงหมดตัวเป็นแน่แท้

    ว่าธารยั่วแล้ว ไรท์แม่งยั่วกว่าธารอีกอะ สปอยมาซะโอ้ยยจะทนรอไม่ไหวละ

    มาต่อไวๆเลยนะ รับผิดชอบเลยย จะคลั่งตายแล้วว
    #478
    0
  12. #477 artitaya fay (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 17:55
    รอน้าา><
    #477
    0
  13. #476 nong2547 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 15:35
    มีกายขวางอยู่แบบนี้ จะได้กะพี่ภูได้งัยเนี่ย
    #476
    0
  14. #475 S e L u O n l y (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 13:19
    ฮืออออออ
    #475
    0
  15. #474 Yoontha (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 08:18
    โอ๊ะ O.O กายทำไมรู้ แล้วพี่ภูจะรู้ไหมเนี่ยยยยย น้องธารเจอแต่เรื่องปวดหมองงงง
    แต่ฉากคัทคือเรียกเลือดมากเลยนะคะ อ่านแล้วแทบจะเอาทิชชู่มาอุดจมูก (ฮาาา) คุณพ่อร้อนแรงมากกกกกก (บวก ก ไก่ไปสิบล้านตัว) ขนาดไรท์บอกเขียนยาก แต่ก็เขียนออกมาดีเลยน๊าาา สู้ๆ นะคะ รอติดตามอยู่เน้อ ^^ 
    #474
    0
  16. #473 Atk. S. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 08:10
    มาต่อไวๆนะ
    #473
    0
  17. #472 jiwjug (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 06:33
    จะบอกภูมั้ยเนี่ยยยย
    #472
    0
  18. #471 Triple.M (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 05:20
    #ทีมพี่ภู ค่าาา รออออ 555
    #471
    0
  19. #470 daminho (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 04:40
    อยากตบกายอ่ะ. รู้สึกหมั่นใส้
    #470
    0
  20. #469 The Lost One (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 00:51
    ใครจิ้นกายธารบ้าง -.,- //โดนตบ
    เคะได้เคะน่าจะฟินนะจ้ะ
    (หรือเรื่องนี้หักมุม พี่ภูเคะ
    กายเมะ-.,-) //โดนกระทืบ
    รอต่อจ้าา มาไวๆเด้ออ
    #469
    0
  21. #468 Reprayz (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 00:46
    โอ้ยยยยยย ฟินนะคะไรท์ สมกับการรอคอยยย อ่ะๆ รีดต่อให้คุณพ่อน้องธารได้น้องธารไป1ทีก่อน งานหน้า #ทีมพี่ภู อย่างหนูคนนี้จะได้ฟินกับเขาบ้างงงงงงง พี่ภูต้องได้น้องธารเป็นรอบนะคะ ไม่เอา1ที 55555 เป็นกำลังใจให้พี่ภูNC น้องธารเสมอ #ไรท์สู้ๆนะคะะะ
    #468
    0
  22. #467 IAZNABIOAY (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 23:25
    สู้ๆค่ะไรท์ นี่ขนาดบอกเขียนยาก ยังเขียนได้ฟินขนาดนี้เลย>///< เอิ้กกกกๆ เก่งจริมๆ5555 ..อยากอ่านNcอีกจัง*.* แลดูหื่นถถถถท่ดค่ะ แต่สนุกจริงๆนะคะ อยากให้เรื่องนี้ยาวๆเลยค่ะ ไฟท์ติ้งค่ะ5555^^
    #467
    1
    • #467-1 P.I.E Area(จากตอนที่ 12)
      24 ธันวาคม 2558 / 23:34
      จัดไปสักร้อยตอน 5 5 5 5
      ขอบคุณน้าาาา กำลังใจเพียบบ
      #467-1
  23. #466 saccharine. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 17:37
    พี่ภู คือ รักแรกที่ธารไม่คิดจะลืมและฝังใจมาก
    พ่อตะวัน คือ รักที่อยู่เคียงข้างตลอดเวลา ชัดเจน แต่สัมผัสไม่ได้
    พี่กฤษ คือ ตัวแทนตัวตายของพี่ภูที่ถูกเขี่ยตกเวทีเพราะตัวจริงกลับมา และตอนนี้เป็นแค่ของเล่นของธาร
    พี่อติณ คือ ดีงามสำหรับเรา55555 แต่ยังไม่กล้าเชียร์ลงขัน เพราะยังรู้จักไม่ดีพอ
    น้องตุลย์ คือ ความสบายใจหนึ่งเดียวในเรื่องนี้

    ชอบการผูกปมของนักเขียนมากเลยค่ะ
    รออ่านส่วนที่เหลือค่ะ

    #466
    1
    • #466-1 P.I.E Area(จากตอนที่ 12)
      24 ธันวาคม 2558 / 23:33
      เม้นนี้โดนใจมากครับ รักเลยยย ><
      #466-1
  24. #465 artitaya fay (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 17:17
    รอน้าา~
    #465
    0
  25. #463 Tonfffffff (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 06:18
    เม้นนน
    #463
    0