(Not) Innocent รัก 'ร้าย' เดียงสา :3P: [เปิดจอง]

ตอนที่ 1 : Intro :: รักแรกในความทรงจำ (Rewrite)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,302
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 213 ครั้ง
    27 มี.ค. 62

Intro

รักแรกในความทรงจำ



 
 

 

เขายังอยู่ในความทรงจำเสมอ ไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าไหร่

ผมยังจำความรักที่เคยมีให้ได้ รักที่ไร้เหตุผล

รัก...แม้ว่าเขาจะเกลียดผมก็ตาม

 

แปดปีก่อน...

แม้ว่าผมเพิ่งจะอายุย่างหกขวบ แต่ด้วยไอคิวที่สูงกว่าเด็กทั่วไปทำให้ผมจำเหตุการณ์ทุกอย่างได้อย่างแม่นยำ...

            คืนนั้นเป็นคืนที่ฝนตกหนัก หลังจากพ่อส่งผมเข้านอนตอนสองทุ่ม ผมก็แอบเปิดไฟฉาย นั่งคุมโปงอยู่ใต้ผ้านวม อ่านการ์ตูนวิทยาศาสตร์เรื่องโปรดโดยมีตุ๊กตาหมาน้อยที่พ่อให้เป็นของขวัญวันเกิดนอนอยู่ข้างๆ มันเป็นคืนแรกที่ผมนอนดึกกว่าทุกที เพราะดันเผลอนอนกลางวันยาวไปหน่อยจนไม่รู้สึกง่วง

            แกร็ก

            เสียงลูกบิดประตูที่ดังขึ้นในเวลาเที่ยงคืนทำให้ผมต้องรีบกดปิดไฟฉาย แล้วล้มตัวลงนอนตะแคงหันหลังให้บานประตู...จะให้พ่อรู้ไม่ได้ว่าผมยังไม่หลับ มีแต่เด็กดื้อเท่านั้นที่ไม่เชื่อฟัง ผมอยากเป็นเด็กดีในสายตาพ่อ

            หัวใจของผมเต้นรัวเมื่อเสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังใกล้เข้ามา เสียงนั้นหยุดลงตรงข้างเตียง ก่อนที่ผ้านวมของผมจะถูกดึงออกอย่างช้าๆ แล้วพ่อก็นั่งลงเบียดชิด

จากนั้น...ผมรู้สึกได้ถึงริมฝีปากนุ่มนิ่มที่ประทับลงข้างแก้ม ก่อนจะไล้ต่ำลงมาบริเวณลำคอ

            จ๊วบ!

            ผิวหนังถูกดูดจนเกิดเสียงดัง แล้วพ่อก็ผละออกไปเพื่อทำอะไรบางอย่าง

            คิกๆ ผมอดไม่ไหวจนต้องหัวเราะคิกออกมา ก่อนจะเผยอเปลือกตาขึ้นเพราะไม่อาจแกล้งนอนหลับต่อไปได้

            ท่ามกลางความมืดสลัว มีเพียงแสงสีส้มจากโคมไฟในสวนส่องผ่านเข้ามาทางหน้าต่าง ผมมองเห็นผู้ชายที่นั่งอยู่ข้างเตียงได้เลือนราง...เขาไม่ใช่พ่อตะวัน แต่คือพี่ภูผา พี่ชายคนละพ่อที่อายุแก่กว่าผมห้าปี พี่ภูกำลังถอดกางเกงของตัวเองออก

            พี่ภู ผมเรียกพี่ชายอย่างงุนงงพร้อมกับผุดลุกขึ้นนั่ง

ปกติพี่ชายไม่ค่อยมาเล่นกับผมนัก เพราะมักจะอยู่กับพวกเด็กโตมากกว่า แต่วันนี้พี่ภูกลับเข้ามาในห้องผมตอนกลางดึก...หรือจะมานอนเป็นเพื่อนผม? ดีใจจัง ผมอยากคุยกับพี่ภู อยากให้พี่ภูเล่นกับผมบ้าง

            พี่ชายดูจะตกใจเล็กน้อย รีบดึงกางเกงที่ร่นลงไปถึงหัวเข่าขึ้นสวมให้ดี คงไม่คิดว่าผมจะตื่นขึ้นมากลางดึก ด้วยวัยของผมแม้ว่าเสียงจะดังโหวกเหวกแค่ไหน หากหลับลึกแล้วก็ตื่นได้ยาก

            ทำไมยังไม่นอน พี่ภูถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด พ่อให้ธารนอนตอนสองทุ่มไม่ใช่เหรอ

            ธารนอนแล้ว แต่ตื่นเพราะพี่ภูนั่นแหละ

            โกหก ปกติต่อให้พี่แตะตัวธารหรือทำเสียงดัง ธารก็ยังหลับสนิท

นี่หมายความว่าพี่ภูแอบเข้ามาในห้องนอนผมตอนกลางดึกบ่อยๆ งั้นเหรอ?

ผมยิ้มจนตายิบหยี ดีใจที่พี่ภูแอบมานอนเป็นเพื่อนผมบ่อยๆ พี่ภูก็แค่ทำท่าดุๆ ไปอย่างนั้นเอง ที่จริงเป็นคนใจดีมากต่างหาก ตอนผมเรียนอนุบาลหนึ่งเคยแอบไปเล่นน้ำในสระหลังบ้านคนเดียว แล้วจมน้ำเกือบตาย ดีที่พี่ภูช่วยผมเอาไว้ทัน แต่พี่ภูก็โดนดุใหญ่เลย เพราะพ่อกับแม่คิดว่าพี่ภูเป็นคนผลักผม

หลายๆ ครั้งที่ผมทำผิด แต่คนเป็นพี่ต้องถูกต่อว่า ถูกลงโทษแทน อาจเพราะแบบนั้นพี่ภูเลยไม่ค่อยมายุ่งกับผมนัก และไม่ค่อยพูดจาดีๆ ด้วย

แต่ถึงอย่างนั้น...ผมก็รักพี่ภูมาก รักมากที่สุด

            ธารห้ามบอกเรื่องนี้กับใคร พี่ภูเหลือบมองหนังสือการ์ตูนวิทยาศาสตร์ที่ผมวางทิ้งไว้บนเตียง ไม่งั้นพี่จะฟ้องพ่อว่าธารแอบอ่านหนังสือการ์ตูนไม่ยอมนอน แล้วพ่อก็จะไม่ให้น้องอ่านมันอีก เข้าใจที่พี่พูดใช่ไหม

            ครับผมพยักหน้าหงึกหงัก

            มานี่สิ มานั่งบนตักพี่ พี่ภูกระชากแขนผมแรงๆ ให้ผมลุกไปนั่งบนตัก ซึ่งผมก็ยอมทำตามโดยดี ไม่ต้องหันหน้ามา หันหลังไป!” คนสั่งตะคอกอย่างขัดใจ ผมจึงรีบหมุนตัวหันหลังให้ พิงแผ่นหลังซบกับหน้าอกพี่ชายเพื่อรับไออุ่น

พี่ภูสั่งให้ผมทำอะไร ผมก็จะยอมทำตามทุกอย่าง ผมอยากอยู่ใกล้ๆ พี่ชาย อยากให้พี่รู้ว่าผมรักเขามากแค่ไหน

            อยากให้พี่...พูดจาดีๆ กับผมบ้าง

ยกแขนขึ้นสิพี่ภูสั่งก่อนจะถอดเสื้อยืดสีขาวลายหมีขนปุยของผมออก ธารจะร้องเสียงดังก็ได้นะ พี่อยากฟัง ฝนตกหนักขนาดนี้คงไม่มีใครได้ยิน พี่ภูกระซิบข้างหูจนผมรู้สึกจั๊กจี้

“พี่ภูจะทำอะไรครับ จะเจ็บรึเปล่า ทำไมธารถึงต้องร้อง”

“ไม่เจ็บหรอก” พี่ภูหายใจรดใบหูของผม ทำเอาผมขนลุกซู่ไปทั้งตัว “แค่รู้สึกแปลกๆ น่ะ” ขณะที่พูดฝ่ามืออีกฝ่ายลูบไล้ไปทั่วหน้าอกผม

คิกๆ พี่ภู ธารจั๊กจี้นะผมหัวเราะคิกคักแล้วเงยหน้ามองพี่ภู ใบหน้าอีกฝ่ายโน้มลงมาใกล้จนทำให้ปลายจมูกเราชนกัน ผมรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของพี่ชายที่เป่ารดอยู่บนริมฝีปาก

“พี่ภูครับ” ผมหัวเราะหนักขึ้นเมื่อนิ้วมือพี่ภูสะกิดจุดเล็กๆ บนหน้าอก “ธารรักพี่ภูนะ...รักเท่าจักรวาลนี้เลย”

“จริงเหรอ”

ผมพยักหน้าหงึกหงักแล้วถามกลับ “พี่ภูรักธารไหม”

“.....” พี่ภูเงียบไป สีหน้าดูดุดันขึ้น แล้วก้มลงมางับปากผมแรงๆ ทำเอาผมเจ็บจนน้ำตาเล็ด ขณะที่มือก็กระชากกางเกงนอนขายาวของผมลงจากสะโพก ก่อนจะถอดมันออก

“รักธารรึเปล่า” ผมถามย้ำ ขมวดคิ้วนิดๆ เมื่อฝ่ามือข้างหนึ่งของพี่ภูบีบต้นขาผมแรงเกินไป

“...เกลียด” เสียงกระซิบที่ดังขึ้นข้างหูทำให้ผมน้ำตาคลอ

“ทำไมถึงเกลียดธาร รักธารไม่ได้เหรอ” ผมเริ่มร้องไห้ น้ำตาร่วงเผาะๆ อย่างห้ามไม่อยู่ ก่อนจะหันหน้าไปซบกับหน้าอกของพี่ภู ใช้มือเล็กป้อมขยำเสื้อยืดพี่ชายจนยับยู่ “ธารรักพี่ภู พี่ภูก็ต้องรักธารสิ ฮึก ฮือๆ”

“พี่เกลียดธาร” พี่ภูย้ำคำเดิมอีกครั้ง ใช้มือทั้งสองข้างจับต้นขาของผมแยกออก

แกร็ก!

เสียงหมุนลูกบิดทำให้พี่ภูสะดุ้ง หันขวับไปมองทางประตู ในตอนนั้นเอง ประตูก็ถูกผลักเปิด คนที่ยืนอยู่หน้าประตูคือพ่อของผม พ่อชะงักมองสำรวจพวกเราสองคนบนเตียง ก่อนทำสีหน้าตกใจ แล้วถลาเข้ามาอุ้มผมจากตักพี่ชาย

พ่อตะวันคงเห็นว่าฝนตกหนักเลยกลัวผมตื่นขึ้นมากลางดึก ถึงได้เข้ามาดู...

“ภู ทำอะไรน้อง!” พ่อกอดผมที่กำลังร้องไห้สะอึกสะอื้นแนบอก ลูบหัวทุยๆ ของผมอย่างปลอบโยน “พี่ภูทำอะไรธารครับ บอกพ่อซิ พี่เขาทำอะไร”

ผมส่ายหน้าชิดกับแผงอกแข็งๆ ของพ่อ พูดเสียงอู้อี้ขณะหันไปมองพี่ภูที่นั่งนิ่งตัวแข็งทื่ออยู่บนเตียง สีหน้าซีดเผือด ดูจะตกใจมาก “พี่ภูแค่มาเล่นกับธารครับ”

“เล่นอะไรกันครับ ทำไมธารถึงไม่ใส่เสื้อผ้า” พ่อพยายามถามอย่างใจเย็น แต่น้ำเสียงกลับฟังดูกังวลมาก

“ไม่รู้” ผมส่ายหน้า “พี่ภูลูบหน้าอกธาร แล้วก็จับขาธาร”

“ภู!” เสียงตะคอกนั้นดังจนผมที่โดนพ่ออุ้มอยู่ถึงกับสะดุ้ง “กลับห้องไปซะ แล้วคราวหลังห้ามมายุ่งกับน้องอีก!

พี่ภูกำหมัดแน่น จ้องมองผมกับพ่อด้วยสายตาโกรธๆ ก่อนจะหุนหันออกจากห้องไป

“ไม่เป็นไรแล้วนะครับ” พ่อวางผมลงบนเตียง หยิบเสื้อผ้ามาสวมให้ แล้วลูบหัวผมอีก “คราวหลังถ้าพี่ภูมาเล่นด้วย อย่าไปเล่นกับพี่เขานะครับ รีบวิ่งไปหาพ่อกับแม่ หรือไม่ก็ป้าแม่บ้านนะ”

“ทำไมล่ะครับ” ผมใช้หลังมือปาดน้ำตาป้อยๆ พ่อเลยช่วยเช็ดด้วยนิ้วโป้งที่ใหญ่จนเกือบปิดแก้มของผมมิด

“ตอนนี้ธารยังเด็ก พ่อยังอธิบายให้ฟังไม่ได้ แต่สิ่งที่พี่ภูทำกับธารวันนี้มันไม่ดี ธารไม่ควรให้พี่เขาทำกับธารอีก”

“อื้อ” ผมพยักหน้าหงึกหงักอย่างเชื่อฟัง แม้จะไม่รู้ว่ามันไม่ดียังไงก็ตาม

“คืนนี้ไปนอนกับพ่อนะครับ”

ผมส่ายหน้าจนผมสะบัด “ไม่เอา ธารอยากนอนคนเดียว ธารโตแล้ว”

“ได้ครับ” พ่อยิ้มอ่อนโยน บอกให้ผมนอน แล้วดึงผ้านวมห่มถึงอก

ผมรีบปิดตา แกล้งทำเป็นหลับสนิทอย่างรวดเร็ว รอจนกระทั่งพ่อจูบลงบนหน้าผาก ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินออกจากห้อง ล็อกประตูถูกกด และบานประตูปิดลง ผมจึงลืมตาโพลงขึ้นท่ามกลางความมืด แอบย่องออกจากห้องนอนตัวเองไปที่ห้องของพี่ชาย

ทั้งที่พี่ภูไม่ได้ทำผิด แต่เขาโดนดุอีกแล้ว โดนดุเพราะผมอยู่เรื่อย

“พี่ภู” ผมกระซิบกระซาบอยู่หน้าห้องพี่ภู ใช้กำปั้นเล็กๆ เคาะบานประตูเบาๆ

มีเสียงกุกกักดังขึ้นในห้อง ก่อนที่ประตูจะถูกกระชากเปิดออกจากด้านใน

“มีอะไร” สีหน้าของพี่ภูยังคงโกรธจัด

“ธารขอโทษ”

“ขอโทษเรื่องอะไร?

“ขอโทษที่ทำให้พี่ภูโดนดุอีกแล้ว” ผมว่าเสียงหงอยๆ

“รู้ตัวก็ดี คราวหลังก็อย่าขี้ฟ้องให้มันมากนัก”

ผมก้มหน้าอย่างสำนึกผิด พูดด้วยเสียงอู้อี้ “พี่ภูหายโกรธธารแล้วใช่ไหม ธารขอนอนกับพี่ภูได้รึเปล่า...ธารอยากเล่นกับพี่ภู”

“กลับห้องตัวเองไปซะ” พี่ภูบอกแล้วทำท่าจะปิดประตู แต่ก่อนที่ประตูจะงับปิด เสียงคนโต้เถียงกันก็ดังลอดออกมาจากห้องนอนของพ่อกับแม่ ถึงจะค่อนข้างเบาเพราะผนังห้องเก็บเสียงได้ดี แต่ถ้าตั้งใจฟังก็พอจับความได้

“ภูมันยังเด็ก! อาจจะแค่เล่นพิเรนทร์ๆ เพราะไม่รู้ก็ได้!ประโยคนี้แม่เป็นคนพูด ฟังดูไม่พอใจมาก

“ยังเด็กเหรอ! อายุสิบเอ็ดแล้วนะ จะไม่รู้ได้ยังไง คุณน่ะเข้าข้างลูก! ครั้งก่อนก็ทำน้องจมน้ำเกือบตาย ผมไม่อยากให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก” พ่อเถียงกลับ “เด็กมันเอาแต่ใจ เรียนไม่เอาไหน แถมยังดื้อด้านเพราะคุณตามใจเกินเหตุ”

“แล้วจะให้ฉันทำยังไง ให้ไปลากภูมาตีเหรอ”

“...ส่งภูไปเรียนต่างประเทศซะ เปลี่ยนสภาพแวดล้อม มีเพื่อนใหม่ เผื่ออะไรจะดีขึ้นบ้าง”

แม่เงียบไปพักใหญ่ แล้วพูดด้วยเสียงเบาจนพวกเราแทบไม่ได้ยิน “เฮ้อ...ก็ได้ค่ะ เผื่ออะไรจะดีขึ้น ฉันจะส่งลูกไปเรียนต่างประเทศแล้วกัน” จบประโยคนั้นเสียงในห้องของพ่อกับแม่ก็เงียบลง

ผมแหงนหน้ามองพี่ชาย สีหน้าอีกฝ่ายดูเจ็บปวดและดุดันจนน่ากลัว พี่ก้มลงอุ้มผมขึ้นจากพื้น บอกกับผมที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ไปเล่นกัน”

จากนั้นพี่ภูก็พาผมเข้าห้อง แล้วปิดประตูลง...



-Pie2Na-


พูดคุยถึงเรื่องนี้ แอบนินทาพี่กฤษ ธาร อติณ พี่ภู พ่อตะวัน ใครก็แล้วแต่!

ติดแท็ก #ฮาเร็มของธาร ในเฟซบุ๊กกับทวิสเตอร์

ขอบคุณครับ  ^^





ชอบเรื่องนี้ กด โหวตให้ดาว ที่รูปอติณ  กดAdd Favที่รูปพี่ภูครับ ^^
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 213 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,085 ความคิดเห็น

  1. #1061 Kun Kuna (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 00:14
    โหหห แซ่บแต่เด็ก
    #1,061
    0
  2. #1059 Baichaongcha (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 04:27
    หาคนแต่งแนวนี้ยากมากกก
    #1,059
    0
  3. #761 mangpor43 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 12:41
    อร๊ายยยยยชอบอ่ะ ติดตามมม
    #761
    0
  4. #481 สาวน้อย กู้โลกกก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2558 / 08:46
    หามานานแล้วเรื่องแนวนี้!! ในที่สุดก็เจออ 😆
    #481
    0
  5. #242 Pokky Love (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 19:36
    คือชอบจริงไรจริงอ่ะเรื่องนี้ อร้างงงงงค์
    #242
    0
  6. #158 nidloveexo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2558 / 09:15
    ชอบอ่าติดตามๆ
    #158
    0
  7. #138 June-2533 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2558 / 05:41
    อิภูอิเลว555555
    #138
    0
  8. #136 nephrolepis (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 20:48
    จะบอกว่าแค่เปิดเรื่องมาก็น่าสนใจมากกกก ภูนี่ดูเหมือนลึกๆชอบน้อง แต่ก็อยากทำลายน้อง
    #136
    0
  9. #108 daisydays (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 17:19
    โหยยย 4P งี้ สงสารน้องธาร
    #108
    0
  10. วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 14:17
    4pเลยอย่างชอบ น้องธารเจอตั้งแต่6ขวบเลย เราไปเล่นกัน บางทีเพราะพ่อแม่นี่แหล่ะที่สร้างปมให้ลูก
    #105
    0
  11. #98 [:Wynn:] (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 09:08
    อ๊ากกกก นี่แหละที่หามานานนนนน
    #98
    0
  12. #86 Beer Sukrit Papakho (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 16:07
    เป็นกำลังใจให้นะครับมาอัพบ่อยๆ นะไรต์
    #86
    0
  13. #47 น้ำเขียว B1 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 23:07
    น้องธาร!!!!
    #47
    0
  14. #46 น้ำเขียว B1 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 23:05
    สงสารพี่ภูจังเลยT_T (แต่พาน้องธารไปเล่นอะไรในห้องน่ะ) สนุกๆติดตาม!!
    #46
    0
  15. #36 Levi_san (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 22:35
    ติดตามค่ะ เอิ๊กๆๆๆๆๆๆๆ // รู้สึกหื่น
    #36
    0
  16. วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 23:31
    อือหืออ มาตอนแรกก็แบบ...นะมากเลย ตามค่ะตาม
    #25
    0
  17. #20 siren dimeus (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 17:08
    ธารโดนจับเข้าห้องไปแล้ว
    #20
    0
  18. วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 09:20
    นั่งรอจ้า มาอัพเร็วๆน่ะ รอออออออออออเด้อ
    #18
    0
  19. #17 Naomi_sweetie (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 08:45
    เฮ้ยยย ตกใจ! น้องธารอย่าตามไปนะคะลูก แปดขวบเองงงง เดี๋ยวเจ็บ55555 นี่แค่ตอนแรกนะ อื้อหือออ ไม่เคยอ่าน4p มาก่อนเลยอ่ะ เป็นไงว้าาา ที่รู้ๆเด็ดกว่า3p แน่ๆ หุหุ
    #17
    0
  20. #16 valentineloza (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 23:31
    มาตอนแรกก็อื้อหือเบยย=..=
    #16
    0
  21. #15 valentineloza (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 23:31
    พี่ภูหล่อจัง...=///=
    #15
    0
  22. #14 Nano (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 17:34
    อื้อหือออออออ ภูน้องยังเด็กน่ะ อย่าเล่นแรงล่ะ 

    ภูจะถูกส่งไปต่างประเทศจริงอ่ะ แล้วธารไม่คิดถึงแย่เหรอ
    #14
    0
  23. #12 กุหลาบน้ำเงิน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 15:14
    พี่ภูน่าสงสาร
    มีกินเด็กเล็กน้อย หุหุ
    #12
    0
  24. #11 ning :3 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 12:31
    ไปเล่นกัน... ธารน้อยใสซื่อ กร๊าซซซซซซวววซ
    หาเเนวนี้มานาน ดีใจที่พี่พายเเต่งจริงๆ  > <
    #11
    0
  25. #10 Tonfffffff (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 09:51
    ติดตาม
    #10
    0