Ghost Effect รักจะตายนาย (เห็น) ผี : [Yaoi]

ตอนที่ 6 : Chapter 5 :: เสี้ยวหนึ่งในความทรงจำ (Rewrite)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,410
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    12 พ.ค. 59

Chapter 5

เสี้ยวหนึ่งในความทรงจำ

 

ซันไชน์เดินทอดน่องไปบนทางเท้าติดกับรั้วมหาวิทยาลัย MH อาศัยแสงจากไฟข้างถนนคอยให้ความสว่างในยามค่ำคืน เบื้องหน้าของเขา เด็กหนุ่มผิวขาวจัดคนหนึ่ง สวมชุดนักศึกษาชาย เสียบหูฟังแบบอินเอียร์ไว้ที่หูทั้งสองข้าง กำลังเดินฮัมเพลงเบาๆ ปิดตัวเองจากโลกวุ่นวายรอบด้าน

ซันไชน์มองเด็กหนุ่มคนนั้นอย่างสนใจ เขาอยากจะเอื้อมมือไปขยี้เส้นผมสีดำสนิทที่คงจะนุ่มนิ่มไม่ต่างจากขนแมวของอีกฝ่าย แต่ก็ทำได้แค่เก็บมือทั้งสองข้างไว้ในกระเป๋ากางเกง

“ถ้านายไม่ใช่ผู้ชาย เราก็คงกล้าเข้าไปทำความรู้จักกับนายตรงๆ” ซันไชน์พูดกับคนตัวเล็กกว่าที่เดินนำอยู่ข้างหน้า ห่างจากออกไปเพียงหนึ่งก้าว ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่ได้ยินเสียงของเขาเลยสักนิด จึงดูเหมือนเขาพูดอยู่คนเดียวเสียมากกว่า

“เราโคตรขี้ขลาดเลยใช่ป่ะที่ได้แต่แอบมองอยู่แบบนี้ ...ก็เราไม่เคยชอบผู้ชายด้วยกันมาก่อนนี่หว่า พอมาเจอนายก็ได้แต่ตกหลุมรักข้างเดียวมาตั้งห้าปี แถมยังตามนายมาเรียนที่นี่...ก็คิดนะ ว่าอยากเข้าไปทัก เข้าไปพูดคุยด้วย แต่ก็กลัวนายรู้ว่าแอบชอบ แล้วต่อยเรา เหมือนตอนนั้น ที่จริงแค่เจ็บตัวอะเราทนได้ แต่ที่โดนนายรังเกียจนี่ดิ โคตรปวดใจเลย”

ตึง! เอี๊ยดดด!

เสียงล้อรถเบียดถนนดังไปทั่วบริเวณ เมื่อรถกระบะคันหนึ่งพุ่งเข้าชนท้ายรถเก๋งคันข้างหน้า การจารจรติดขัดชั่วขณะ

ซันไชน์กับเด็กหนุ่มที่เดินอยู่บนทางเท้าหยุดชะงักมองไปบนถนน อุบัติเหตุเกิดขึ้นห่างจากพวกเขาทั้งสองเพียงไม่กี่ฟุต ผู้ชายสวมหมวกปิดบังใบหน้าเปิดประตูลงมาจากรถกระบะฝั่งข้างคนขับ  ขณะเดียวกันชายหนุ่มเจ้าของรถเก๋งก็ลงมาจากรถ ก่อนจะเดินไปหาคู่กรณีด้วยท่าทางหัวเสีย

“ขับรถยังไงของแกวะ!” เขาตะคอกถาม

ชายสวมหมวกไม่พูดไม่จา พุ่งเข้าไปหาเจ้าของรถเก๋งในระยะประชิด เมื่อผละออกห่าง สีหน้าของชายหนุ่มเจ้าของรถเก๋งก็บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด เขาร้องครางหนักๆ ก่อนจะยกมือกุมท้อง ทำให้เลือดสีแดงเข้มไหลซึมออกมาตามง่ามนิ้ว

“อย่ามายุ่งกับผู้หญิงของกูอีก!” ชายสวมหมวกตะโกนด้วยน้ำเสียงเดือดดาล

“ไนท์ อยู่ตรงนี้มันอันตรายนะ” ซันไชน์บอกเด็กหนุ่มที่ยืนหน้าซีดอยู่ข้างๆ ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่ยอมขยับเขยื้อนเพราะกำลังตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ชายที่ได้รับบาดเจ็บ หันมาเห็นไนท์จึงวิ่งซวนเซมาขอความช่วยเหลือ ด้วยระยะห่างเพียงสองเก้า ทำให้เขาเข้ามาประชิดตัวไนท์ได้อย่างรวดเร็ว ทว่าชายสวมหมวกกลับไม่ยอมรามือ เขาพุ่งตามเข้ามา สิ่งที่น่าตกใจคือในมือของเขาถือมีดเปื้อนเลือดเอาไว้

ชายสวมหมวกแทงมีดไปข้างหน้า แต่ในจังหวะเดียวกัน เป้าหมายของเขาพลิกตัวหลบก่อนจะล้มลงไปกองกับพื้น ทำให้มีดพลาดเป้าปักเข้าที่ท้องของไนท์แทน เห็นดังนั้นเขาจึงวิ่งกลับขึ้นรถกระบะ แล้วขับหนีไปอย่างรวดเร็ว

เหตุการณ์ทุกอย่างเกิดขึ้นในเวลาเพียงไม่กี่วินาที โดยที่ไนท์ยังไม่ทันตั้งตัว...

ร่างของเด็กหนุ่มซวนเซ ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด

“ไนท์!” ซันไชน์ตะโกนเรียกด้วยความตกใจ เขายื่นมือไปคว้าร่างอ่อนปวกเปียกนั้นไว้ แต่มือทั้งคู่กลับพุ่งผ่านลำตัวของไนท์ไปราวกับว่ามันเป็นเพียงอากาศ

ร่างของไนท์ค่อยๆ ทรุดลงไปกองกับพื้น เลือดเจิ่งนอกออกมาจากท้อง เด็กหนุ่มนอนหายใจรวยริน ดวงตาที่กำลังจะพริ้มหลับ มองเห็นใบหน้าของใครคนหนึ่งที่มีแสงสีขาวเปล่งประกายออกมา

            ...แล้วนั่นก็เป็นภาพสุดท้ายที่เขาเห็น ก่อนที่ทุกอย่างจะดับมืดลง

         

            8: 18 P.M.

            กิตติอพาร์ตเมนต์

            “เฮือก!” ซันไชน์สะดุ้งตื่น ชายหนุ่มผุดลุกขึ้นจากเตียงด้วยใบหน้าซีดเผือด ที่ขมับของเขามีเหงื่อซึม แม้ว่าอุณหภูมิในห้องจะต่ำกว่ายี่สิบองศาจากการเปิดเครื่องปรับอากาศก็ตาม

            ชายหนุ่มมองสำรวจตัวเองและสิ่งรอบด้าน เขากำลังนั่งอยู่บนเตียงในห้องเช่า ยังคงสวมชุดนักศึกษาที่ปลดกระดุมเม็ดบนออกสองเม็ด บนโต๊ะข้างเตียงมีเน็กไทวางอยู่ เมื่อค่อยๆ ทบทวนความทรงจำจึงนึกได้ว่า หลังจากเขาข้าวเย็นกับไนท์ตอนหกโมงก็กลับเข้าห้อง แล้วเผลอหลับไป

จากนั้นก็...ฝัน?

            ภาพไนท์ถูกแทงที่ท้องชัดเจนจนเหมือนกับว่ามันเคยเกิดขึ้นจริง ความรู้สึกปวดร้าวที่ต้องสูญเสียคนสำคัญในชีวิตไปยังคงอยู่ แม้ว่าเขาจะตื่นจากฝันแล้วก็ตาม

            ชายหนุ่มยกมือลูบหน้าอก หัวใจของเขาเต้นรัวเร็วจนแทบทะลุออกมา เหนือสิ่งอื่นใด...นอกจากความเสียใจ เขายังรู้สึก...

            รัก

            เขาไม่รู้ว่าความรักนั้นเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ เกิดขึ้นได้ยังไง แต่ที่เขามั่นใจคือเขารักไนท์ รักมาก รักมานานแล้ว เป็นความรู้สึกที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม และตอนนี้เขาก็คิดถึงไนท์จนแทบบ้า

            ซันไชน์เหลือบมองนาฬิกาปลุกบนหัวเตียง ตัวเลขดิจิตอลบนหน้าปัดบอกเวลาสองทุ่มยี่สิบนาที ชายหนุ่มเหวี่ยงเท้าลงจากเตียง เดินเข้าไปล้างหน้าในห้องน้ำ ก่อนจะเปิดประตูออกจากห้อง

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก

            รู้ตัวอีกที เขาก็มายืนอยู่หน้าห้องของไนท์แล้ว พอประตูถูกดึงเปิดจากด้านในพร้อมกับใบหน้าน่ารักโผล่มาให้เห็น ซันไชน์ก็ได้แต่ยืนนิ่งจ้องมองอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกที่ท่วมท้นอยู่ในอก เขาอยากจะดึงไนท์เข้ามากอดจนแทบทนไม่ไหว แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากหักห้ามใจตัวเอง

            “ซัน มีอะไรรึเปล่า”

            “.....”

            “ซัน”

            “เอ่อ...” ซันไชน์สะดุ้งเมื่อรู้สึกตัวว่าเผลอจ้องไนท์นานเกินไป เขาอึกอักอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบว่า “แมลงสาบบุกห้องเราอีกแล้ว ไนท์ช่วยไปไล่ให้หน่อยสิ”

            “อ๋อ ได้” ไนท์ยิ้ม เปิดประตูเดินนำเข้าไปในห้องของซันไชน์ อันที่จริงที่เขาเข้ามาในห้องนี้ก็เพื่อพิสูจน์อะไรบางอย่างด้วย “แมลงสาบอยู่ไหนอะ ในห้องน้ำเหรอ” เด็กหนุ่มกวาดตามองไปบนพื้นห้อง แต่นอกจากแมงสาบแล้ว เขายังมองหา...

วิญญาณหญิงสาวที่ผูกคอตายในห้องนี้

ขณะเดียวกัน ซันไชน์ที่พยายามข่มความรู้สึกของตัวเอง เมื่อเห็นแผ่นหลังผอมบางอยู่ใกล้แค่เอื้อม ความอดทนของเขาหมดลง

“อ๊ะ!” ไนท์สะดุ้งเมื่อถูกซันไชน์โถมเข้ากอดจากทางด้านหลัง อ้อมแขนแข็งแกร่งกอดรัดรอบตัวของเขาไว้แน่นจนทำให้รู้สึกอึดอัด “ตกใจแมลงสาบเหรอ มันอยู่ไหนอะ”

            “.....”

ไร้เสียงตอบจากเจ้าของห้อง มีเพียงแรงกอดรัดที่แน่นขึ้น เมื่ออ้อมแขนแกร่งดึงร่างนุ่มนิ่มเข้ามาแนบชิดมากกว่าเดิม แล้วยังซบศีรษะลงกับลาดไหล่บอบบาง ก่อนจะสูดลมหายใจเอากลิ่นตัวหอมอ่อนๆ เหมือนผลไม้เข้าปอด

            “ไนท์ เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อนจริงเหรอ” เสียงนุ่มทุ้มกระซิบถาม ถ้าไนท์จะรู้สึกตัวสักนิดว่าคนด้านหลังกำลังทำอะไรกับตัวเอง เด็กหนุ่มคงจะขนลุกซู่แล้วรีบผลักอีกฝ่ายออกทันที

            “ไม่นี่ เราเจอนายครั้งแรกที่อพาร์ตเมนต์นี้นะ” ไนท์ตอบด้วยสีหน้างงๆ           

“แต่ทำไมเรารู้สึกเหมือนรู้จักกับไนท์มานานมาก”

            “หน้าเราโหลมั้ง” เด็กหนุ่มตอบอย่างไม่ใส่ใจพลางกวาดสายตามองทั่วห้อง ทั้งเพื่อมองหาแมลงสาบและวิญญาณผีสาวไปพร้อมกัน แต่เนื่องจากถูกซันไชน์กอดเอาไว้ซะแน่น เขาจึงขยับตัวได้ลำบาก จะเข้าไปดูในห้องน้ำก็ทำไม่ได้ “นี่ปล่อยก่อนได้ไหม ไม่ปล่อยแล้วเราจะไล่แมลงสาบให้นายได้ไหมเนี่ย”

            “ไม่เอาอะ เรากลัว ไม่กล้าปล่อย” ซันไชน์บอกก่อนจะซุกจมูกเข้าที่ลำคอเรียวเล็ก แอบกดริมฝีปากลงผิวขาวจัดอย่างแผ่วเบา อยากจะออกแรงดูดฝังรอยเอาไว้ แต่ก็ทำได้แค่คิด

            “ปล่อย”

            “ไม่ปล่อย” ชายหนุ่มปฏิเสธเสียงอู้อี้

            “ปล่อย”

            “ไม่เอา”

            ไนท์ถอนหายใจออกมาเบาๆ พยายามแกะแขนของซันไชน์ออกจากตัว แต่มีหรือมือเล็กๆ จะสู้แรงแขนล่ำบึ้กนั่นได้ “ซัน เราอึดอัด”

          อึดอัด...แค่คำนี้คำเดียวก็ทำให้ซันไชน์ยอมคลายอ้อมแขนออก ตอนนี้ไนท์ก็แค่อึดอัดที่ร่างกายเพราะถูกเขากอด แต่ต่อไปถ้ารับรู้ความรู้สึกของเขา ไนท์ก็คงจะอึดอัดใจด้วย...

            เมื่อหลุดจากอ้อมกอดมาได้ ไนท์ก็เดินเข้าไปดูในห้องน้ำเป็นอย่างแรก ในหัวของเด็กหนุ่มตอนนี้มีแต่เรื่อง แมลงสาบ’ กับ ผี’ เท่านั้น ไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้ง และรู้สึกกังวลใจไปกับคนตัวสูงที่ยืนอยู่ข้างๆ เลย

ไม่มีแฮะ ทั้งแมลงสาบ ทั้งวิญญาณผู้หญิงคนนั้น เด็กหนุ่มคิดแล้วก็คว้าข้อมือซันไชน์ลากไปที่ระเบียงห้อง แต่ก็ไม่เจอสิ่งที่กำลังตามหา เขามั่นใจว่ามีวิญญาณผีสาวอยู่ในห้องนี้ แต่ที่เธอไม่ปรากฏตัวให้เห็น อาจเป็นเพราะซันไชน์ก็ได้

          ใช่ ต้องเป็นเพราะแสงสีขาวจากตัวซันแน่ๆ

          “ซัน ไม่เห็นจะมีแมลงสาบเลยนี่” ไนท์หันมาพูดกับเจ้าของห้องด้วยใบหน้ายิ้มแป้น ต่อไปนี้ถ้ามีซันไชน์อยู่ด้วย เขาก็ไม่ต้องกลัวว่าจะมีวิญญาณมาตามตอแยอีก แค่ตามติดอีกฝ่ายเห็นเหมือนหมากฝรั่งที่ติดหนึบใต้พื้นรองเท้าก็พอแล้ว

            “มันบินหนีไปแล้วมั้ง”

            “งั้นเรากลับห้องแล้วนะ” เด็กหนุ่มเดินไปที่ประตู แต่แล้วก็หมุนตัวกลับมาอย่างรวดเร็ว จนทำให้ซันไชน์ที่เดินตามหลังมาติดๆ ชะงักเท้าแทบไม่ทัน “พรุ่งนี้เดินไปทำงานพร้อมกันนะ เจ็ดโมงสิบห้าได้รึเปล่า จะได้ไม่ต้องรีบกินข้าวเช้าด้วย เอ่อ...แต่ซันเข้างานแปดโมงครึ่งนี่ ซันคงขี้เกียจออกจากห้องเร็ว...”  

            “ไม่ เราไม่ขี้เกียจเลย พรุ่งนี้ไปพร้อมกันนะ” ซันไชน์รีบตอบ ดีใจจนหุบยิ้มไม่อยู่ที่ไนท์เป็นฝ่ายชวนเขาก่อน

            “ดีจัง” ไนท์ยิ้มกว้าง “งั้นเรากลับห้องละ พรุ่งนี้จะมาเคาะประตูเรียกแล้วกัน”

            “อืม”

ชายหนุ่มมองไนท์เดินออกจากห้องไป ก่อนจะเอนหลังพิงบานประตูหลังจากมันถูกปิดลง ยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียวด้วยความรู้สึกดีจนบอกไม่ถูก ดีทั้งที่ได้กอดไนท์ ได้หอม...แถมยังได้ไปกินข้าวพร้อมกันพรุ่งนี้ด้วย แต่แล้วรอยยิ้มของเขาก็ชะงักค้าง เมื่อนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้...

ในความฝันของเขา...ไนท์เป็นผู้ชาย

            “ไร้สาระ” ซันไชน์ส่ายหน้า พูดพึมพำกับตัวเอง “มองยังไงก็ทอมชัดๆ เสียงก็หวานขนาดนั้นจะเป็นผู้ชายไปได้ไง”

Pie2Na

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

451 ความคิดเห็น

  1. #443 Pop Cassiopeia (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 13:41
    เอิ่มมมมมม อะไรจะแยกไม่ออกขนาดนั้นนนน
    #443
    0
  2. #442 Helena Kadian (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 07:32
    รีบรีน้าารอไรท์อยู่
    อัพเถอะๆๆๆๆๆๆๆ
    #442
    0
  3. #441 A'BBI (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 00:10
    รอ รีไรท์ แหะๆ
    #441
    0
  4. #69 Hye_kiki (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 08:25
    ไนท์!!!! ให้เขาไปห้องนี้นะ แล้วคนนั้นเป็นใครพี่ซันเพื่อนซัน?
    #69
    0
  5. #53 Nest (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 23:30
    ออร่าสีดำ
    #53
    0
  6. #52 Lilly June (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 21:58
    พี่วินรุกหนักจังเลย แบบนี้ซันไชน์ต้องรีบทำคะแนนนะ รออ่านตอนต่อไปนะคะ มาอัพไวๆน้าา
    #52
    0
  7. #51 kunmeaw (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 21:01
    เมื่อไหร่ซันไชน์จะเชื่อว่าไนท์เป็นผู้ชายไม่ใช่ทอมมมมม
    #51
    1
    • #51-1 P.I.E Area(จากตอนที่ 6)
      23 มีนาคม 2558 / 21:13
      อีกเดี๋ยวก็จะรู้แล้วครับ ^^
      #51-1
  8. #50 ning :3 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 20:40
    เกี่ยวไรกันอ่ะ อยากรู้วววววววว//เเดดิ้น >O<
    #50
    0
  9. #49 ✏Ma Mata● (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 19:32
    เขาคือใครกัน -0-
    #49
    0
  10. วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 17:16
    มาต่อเร็วๆนะ จะนอนรอ
    #48
    0
  11. #47 Nest (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 14:46
    รอเฉลย555
    #47
    0
  12. #46 Lilly June (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 14:09
    รออ่านต่อนะคะ มาอัพไวๆน้าา
    #46
    0
  13. #44 ✏Ma Mata● (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 10:49
    ซันไซน์เอ๊ยยย
    #44
    0
  14. #43 Nest (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 22:24
    ผู้ชายนะลูกเอ้ย5555
    #43
    0
  15. #42 ชาบู (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 22:03
    ขนาดเขาบอกเป็นผู้ชายยังไม่เชื่อเลย จะมีใครช่วยบอกชัดๆไดบ้างว่าไนท์เป็นผูชาย ไม่ใช่ทอม ไม่รู้จะสงสารซันที่ไม่รู้ หรือไนท์ที่โดนหาว่าเป็นทอม(แบบไม่รู้ตัวที) 5555
    #42
    0
  16. #41 zenbongsakura (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 21:17
    ใครก็ได้ช่วยบอกซันหน่อยสิว่า ไนท์เป็น'ผู้ชาย' = =
    #41
    0
  17. #40 Lilly June (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 21:13
    เอ้า ก็นึกว่ารู้แล้วว่าเป็นผู้ชาย ตกลงกลายเป็นไม่รู้แฮะ รออ่านต่อนะคะ มาอัพไวๆน้าา
    #40
    0