ต้านรัก CEO จอมบงการ

ตอนที่ 9 : Chapter 4 : ครั้งแรก 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,454
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    5 ก.ค. 60

Chapter 4 : ครั้งแรก (First Time Really x)

* Online Version มีการตัดทอนฉาก NC เพื่อความเหมาะสม


ชาร์ลส์ค่อยๆรูดมันออก เวณิกาตอบสนองด้วยการยกเอวบางขึ้นเพื่อให้เขาถอดได้ถนัดถนี่ เขารูดมันลงมาผ่านต้นขาขาวเนียนจนกระทั่งผ่านพ้นเรียวขาสลักเสลา และโยนไปให้ไกลที่สุด

ดวงตาสีควันบุหรี่ขยายกว้างและเต็มไปด้วยประกายระยิบระยับเมื่อได้เห็นเรือนร่างงดงามเปลือยเปล่าและจุดบอบบางของเธออย่างชัดเจน โถน้ำเชื่อมหอมหวานนั้นชื้นแฉะจากแรงปรารถนาลึกล้ำและสัมผัสหวามไหวที่เขามอบให้




[กล้องแพนไปยังโคมไฟ :D]




ชาร์ลส์ใช้ความช่ำชองของปลายลิ้นแกร่งทำให้เธอระเบิดตูมตามครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระทั่งหญิงสาวเหนื่อยหอบหมดแรงเมื่อธารลาวาทะลักทลายไปห้าครั้ง

“ครั้งนี้ยาคงหมดฤทธิ์แล้วจริงๆ” ริมฝีปากหยักได้รูปกระตุกยิ้มที่ได้ช่วยเธอจนเสร็จกระบวนการ

หลังจากการปลดปล่อยครั้งสุดท้าย เวณิกาก็หลับผล็อยไปทันที ชาร์ลส์ก้มลงไล่จูบอ่อนโยนตรงหน้าผากมน เปลือกตา จมูก แก้มทั้งสองข้าง คาง ก่อนจะจบด้วยริมฝีปากอิ่มที่แดงเรื่อและบวมช้ำจากการดูดกินของเขา

เสียงทุ้มลึกอวยพรให้เธอหลับฝันดี ก่อนที่เจ้าของร่างแกร่งกำยำจะลงจากเตียง รูดบ็อกเซอร์ลงกองตรงปลายเท้าพลางมองใบหน้าหวานอย่างพึงพอใจ

“ถ้าผมขอแต่งงาน คุณจะตกลงหรือเปล่านะ” ดวงตาสีควันบุหรี่เป็นประกายพราวระยับอย่างนึกสนุก ไม่ใช่เพียงความหวานละมุนไปทั้งตัวของเธอที่ทำให้เขาคิดแผลงๆแบบนี้ แต่เวณิกายังเป็นผู้หญิงที่ทำให้ชาร์ลส์รู้ว่าตนเองยังมีหัวใจอยู่

เขารู้ดีว่าไม่มีผู้หญิงดีๆที่ไหนตกลงแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่รู้จักกันง่ายๆ แต่ก็ยังอยากลองทดสอบเพื่อยืนยันความมั่นใจ

ร่างสูงหนาเดินเข้าไปยังห้องน้ำซึ่งอยู่ภายในห้องนอน เจ้าของโรงแรมหนุ่มใช้เวลาอยู่ในนั้นนานกว่าปกติ ก่อนเดินเปลือยเปล่าออกมา เพราะไม่คิดว่าเวณิกาที่หมดแรงไปแล้วจะตื่นขึ้นมาอีก

แค่เห็นร่างระหงอันเย้ายวนซึ่งนอนอยู่บนเตียงโดยไม่มีสิ่งใดปกปิด บางอย่างของเขาก็เริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนอง ชาร์ลส์ก้มมองมันอย่างอ่อนใจ ความงดงามและหอมหวานของเวณิกาทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่ได้เลย สมองคิดถึงความนุ่มเนียนเหมือนแพรชั้นดีที่ได้สัมผัสจนอยากจะลิ้มลองอีกครั้ง

ไม่ได้การณ์ เขาต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อดับไฟปรารถนาที่ลุกกล้าขึ้นมาอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ เพราะไม่เคยเป็นแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อน ตอนนี้เขาไม่มีเหตุผลอันชอบธรรมที่จะรุกล้ำร่างกายเธออีก แม้ว่าร่างกายจะเรียกร้องแค่ไหน เพราะฤทธิ์ยาปลุกเร้าของหญิงสาวถูกถอนออกไปจนสิ้นซากแล้ว

ชาร์ลเดินไปหยิบกางเกงยีนสีดำจากตู้เสื้อผ้าแบบวอล์คอินมาใส่ เพราะผ้าเนื้อหนาน่าจะเป็นอย่างเดียวที่ช่วยไม่ให้จุดกึ่งกลางตรงหว่างขาของเขาเกเร จากนั้นชายหนุ่มก็เดินไปเก็บบราเซียร์และกางเกงชั้นในลูกไม้สีดำที่เขาเหวี่ยงไปคนละทิศละทางกลับมาเพื่อสวมใส่คืนให้เธอ

ชายหนุ่มสูดกลิ่นกายหอมละมุนจากชุดชั้นในที่ลอยมาเตะจมูก ริมฝีปากหยักลึกเปิดยิ้มขันเมื่อรู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นพวกโจรโรคจิตที่ชอบดมกลิ่นอันเดอร์แวร์ของสาวๆ แต่อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ซุกใบหน้าลงดมกลิ่นอย่างกระหายคลั่งแบบนั้น

มหาเศรษฐีหนุ่มก้าวขึ้นไปบนเตียง การได้อยู่ใกล้เธอทำให้หัวใจเขาเต้นแรงกว่าเดิม จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเมื่อต้องเริ่มสวมเสื้อชั้นใน เขาพยายามทำให้เบาที่สุด เพื่อไม่ให้รบกวนการนอนของเวณิกา แม้ว่าเธอจะกำลังหลับลึกมากก็ตาม

หลับลึก

ให้ตายเถอะ คำนี้ชวนให้สมองเขาคิดเรื่องพรรค์นั้นขึ้นมาอีกแล้ว

ไม่ได้เว้ยไม่ได้ ถึงอยากจะกลืนกินเธอแค่ไหนก็ต้องอดใจเอาไว้ เขาไม่มีเหตุผลที่จะทำมันอีก เพราะอย่างที่บอกว่าเวณิกาไม่ต้องการความช่วยเหลือเหมือนก่อนหน้านั้นแล้ว

ชาร์ลส์หันหน้าไปทางอื่น เพราะการมองเห็นหน้าอกกลมกลึงเต่งตึงทำให้สมองฟุ้งซ่าน แต่ยังไงๆทรวงอกล้นทะลักเกินตัวของเธอก็ทำให้เขาต้องคำรามในลำคออย่างปรามตัวเองอยู่ดี เมื่อการติดตะขอด้านหน้าทำให้นิ้วได้สัมผัสความนุ่มหยุ่นโดยไม่ตั้งใจ

เขาแน่ใจว่าไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะ

เสร็จจากด้านบน มือหนาก็คลี่กางเกงชั้นในลูกไม้สีดำตัวจิ๋วออก และเคลื่อนตัวเองไปนั่งตรงปลายเท้าหญิงสาว เขาจับขาเรียวสอดเข้าไปทีละข้างและรูดกางเกงชั้นในขึ้นช้าๆ ชาร์ลส์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็นขณะมองความเป็นเธอที่ระเบิดพร่างพรายด้วยฝีมือเขามาครั้งแล้วครั้งเล่า

ครั้งหน้าเขาต้องได้สัมผัสความร้อนเร่ารัดรึงนั้นด้วยความเป็นเขา!

ชายหนุ่มแข็งใจรูดอันเดอร์แวร์ลูกไม้ขึ้นไป ใช้มือช้อนบั้นท้ายแน่นหนั่นขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้สวมได้ถนัด จนสุดท้ายสำเร็จตามต้องการ แม้การได้สัมผัสผิวเนียนละเอียดจะทำให้เลือดเขาเดือดปุดๆขึ้นมาอีกรอบก็ตาม

ร่างบางที่ไม่ได้เปลือยล่อนจ้อนอีกต่อไปทำให้เขาเป่าปากออกมาอย่างโล่งใจ อย่างน้อยยังดีกว่าปล่อยให้เธอนอนโดยไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น

ชุดของเธอล่ะ?

ชาร์ลส์นึกขึ้นได้ว่าเวณิกาถอดชุดแซ็กเกาะอกสีดำสุดเซ็กซี่ตัวนั้นไว้ในห้องน้ำด้านนอก จึงเดินออกไปหยิบมาและสวมกลับให้เธอ

“ท่าทางจะหลับลึกมากจริงๆ” เขายิ้มอย่างเอ็นดูพลางส่ายหน้า ตอนแรกลังเลว่าจะปลุกเธอขึ้นมาอาบน้ำดีไหม แต่เห็นแบบนี้แล้วไม่อยากรบกวน แค่ไม่อาบน้ำคืนเดียว คงไม่เป็นไรหรอก เพราะตอนนี้เธอก็หอมจนเขาแทบจะอดใจไม่ไหวอยู่แล้ว

ชายหนุ่มลงจากเตียงและเดินออกไปคุยโทรศัพท์ที่ระเบียงด้านนอก สั่งการให้ลูกน้องหาของที่ต้องการมาให้ ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ลูกน้องของเขาก็นำสิ่งนั้นมาถึง

“บอสจะทำอะไรครับเนี่ย อยู่ๆโทร.ให้ผมหาแหวนให้ตอนตีสาม อย่าบอกนะครับว่าผู้หญิงคนนั้นทำให้บอส” หนุ่มอเมริกันร่างใหญ่ถามอย่างแปลกใจ

“ฉันจะทำอะไรก็เรื่องของฉันเถอะน่า” ชาร์ลส์ตัดบท เพราะนี่เป็นแผนการส่วนตัวที่ไม่ต้องการเปิดเผย

“บอสแปลกจริงๆนะครับ”

“ถ้าฉันไล่นายออกตอนตีสามแปลกไหมวะ” ดวงตาสีเข้มเป็นประกายจริงจัง

“โอ คงไม่ดีมั้งครับ งั้นผมกลับดีกว่า” ลูกน้องของชายหนุ่มค้อมศีรษะ ก่อนจะลงลิฟต์ไป

ชาร์ลส์หัวเราะในลำคอ กลับเข้ามาในห้องพร้อมแหวนวงสวยพลางคิดว่าจะขอเธอแต่งงานยังไงดี แล้วริมฝีปากหยักก็กระตุกยิ้มเมื่อนึกวิธีดีๆออก

หลังจากจัดเตรียมทุกอย่างเรียบร้อย เขาก็ก้าวขึ้นเตียง เพราะเมื่อยล้าเต็มที มือหนาเอื้อมไปปิดไฟตรงแผงควบคุมสวิตช์ตรงหัวเตียง ผนังห้องที่กรุด้วยกระจกทำให้แสงสว่างจากภายนอกส่องเข้ามาพอให้มองเห็นได้

ชาร์ลส์ทิ้งตัวลงนอนข้างๆหญิงสาวเจ้าของใบหน้าหวานเหมือนตุ๊กตา ทั้งที่ท่อนบนเปลือยเปล่า เขาพลิกตัวหันไปมองเธอพร้อมรอยยิ้มแตะแต้มบนมุมปาก

แม้จะห่างหายกันไปหลายปี แต่โชคชะตาก็พาเขาและเวณิกากลับมาเจอกันอีกจนได้ ที่สำคัญกว่านั้น เธอทำให้หัวใจเย็นชาของชาร์ลส์ แอชตัน วินเทอร์ สั่นคลอนได้ด้วยแรงดึงดูดอันมหาศาลที่ไม่สามารถอธิบายได้

เหลือเพียงคำตอบของเธอพรุ่งนี้เช้าที่จะช่วยยืนยันว่าเขาไม่ควรปล่อยให้เธอเดินจากไปจริงๆ หรือจะปล่อยให้ทุกอย่างเป็นแค่วัน ไนท์ สแตนด์เหมือนเช่นที่ผ่านมา!

 

เวณิการู้สึกถึงความหนักอึ้งและปวดหนึบน่าทรมานในศีรษะทันทีที่พลิกตัว เปลือกตาเคลือบอายแชโดว์สีทองขยับยุกยิก คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน นึกถึงสาเหตุที่ทำให้สมองไม่ปลอดโปร่งอย่างที่ควรเป็นเหมือนทุกวันเมื่อตื่นนอน

เมื่อคืนเธอกับเพื่อนไปดื่มที่ผับของโรงแรมดิ แอชตัน วินเทอร์ หลังจากตระเวนเที่ยวไปตามถนนสตริป (The Strip) หรือชื่อทางการคือลาสเวกัส บูเลอร์วาร์ด (Las Vegas Boulevard) ซึ่งเต็มไปด้วยคาสิโน โรงแรม ห้างสรรพสินค้า และสถานบันเทิงมากมายละลานตา

คงเป็นเพราะฤทธิ์ของเบอร์เบิน วิสกี้ ไวน์ขาว และพันช์จากผู้ชายที่เข้ามาทักทาย ทำให้เธอเมาจนจำอะไรต่อจากนั้นไม่ได้และสลบไสลถึงเช้า ไม่แปลกเลยที่ตอนนี้จะปวดหัวตุบๆ หนักหัวแทบยกไม่ขึ้น แต่รัญชิดาคงเป็นคนพากลับมานั่นละ ไม่งั้นจะมานอนบนเตียงแบบนี้ได้ยังไง

เวณิกาหลุดจากความคิดเมื่อรับรู้ถึงแรงขยับพลิกกายบนเตียงด้านที่เธอหันหลังให้อยู่ นี่กี่โมงแล้วนะ ยัยดาด้ายังไม่ลุกไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปสนามบินอีกเหรอ

       ดาด้า ไปอาบน้ำได้แล้ว เดี๋ยวก็ตกเครื่องหรอกเวณิกาบอกเพื่อนเสียงยานคาง เพราะยังง่วงอยู่มาก ดวงตากลมโตหรี่ปรือขึ้นมองนาฬิกาบนโต๊ะโคมไฟข้างหัวเตียง ทว่ายังไม่ทันดูเวลา ประกายวิบวับของบางอย่างก็สะท้อนเข้าตา ดึงความสนใจของเธอไปจนหมด

แสงแวววาวนั้นมาจากแหวนทองคำขาววงบาง หัวแหวนทำจากเพชรน้ำงามเจียระไนประณีต แม้จะมีเพชรแค่เม็ดเดียว แต่ดูแล้วราคาคงแพงระยับ

แหวนมาจากไหนเนี่ย?

คิ้วเรียวเลิกขึ้นอย่างแปลกใจกว่าเดิม เมื่อเหลือบไปเห็นกระดาษโน้ตสีขาววางซ้อนอยู่ใต้แหวนวงสวย เธอเอื้อมมือไปหยิบมาดูและพบข้อความที่เขียนด้วยลายมือหวัดๆว่า

Will You Marry Me?

แต่งงานกันเถอะ?” เวณิกายิ้มบางๆ ยัยดาด้าตัวแสบจะแกล้งอะไรเธอเนี่ย ถึงขนาดลงทุนซื้อแหวนราคาแพง แล้วยังเขียนข้อความชวนสยิวนั่นอีก

หญิงสาวพลิกตัวกลับไปอีกด้านของเตียงเพื่อจะถามรัญชิดา แต่ก็ต้องอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกโตด้วยความตกใจระคนงุนงงสุดขีด เมื่อพบว่าคนที่นอนอยู่ข้างๆไม่ใช่เพื่อนรัก แต่เป็นชายหนุ่มเจ้าของทรงผมสกินเฮดสีน้ำตาลเข้มผู้มีใบหน้าคมแกร่งกร้าวราวกับพระเอกฮอลลีวู้ด!








P.S. เฮียชาร์ลส์จะบังคับ เอ๊ย ขอหนูเวย์แต่งงานสำเร็จหรือเปล่า

เดี๋ยวตอนหน้ามาเอาใจช่วยกันต่อจ้า 







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

161 ความคิดเห็น

  1. #150 สีชมภู (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 13:34
    สนุกค่ะ 
    #150
    0
  2. #16 Sarun Yok (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 13:56
    รอออออออ
    #16
    1
    • #16-1 pichayawaree(จากตอนที่ 9)
      2 ธันวาคม 2558 / 17:13
      ^O^
      #16-1
  3. #15 Poppy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 00:28
    เรื่องสัญญาลับทวงรัก
    #15
    1
    • #15-1 pichayawaree(จากตอนที่ 9)
      2 ธันวาคม 2558 / 17:12
      d^O^d
      #15-1
  4. #14 satamsomtua (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 22:44
    ขอให้สำเร็จนะเฮีย แต่คิดว่าน่าจะยาก
    #14
    1
    • #14-1 pichayawaree(จากตอนที่ 9)
      2 ธันวาคม 2558 / 17:11
      เฮียรุกหนักเลย รอลุ้นกันต่อจ้า
      #14-1