ต้านรัก CEO จอมบงการ

ตอนที่ 6 : Chapter 3 : ถอนพิษยา 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,334
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    5 ก.ค. 60

Chapter 3 : ถอนพิษยา (Dangerous Desire)


น้ำที่ล้นกระฉอกออกมาจากขอบอ่างอาบน้ำเซรามิกเนื้อดีทำให้สติของชาร์ลส์กลับมา หลังจากมีภาพของตนและเวณิกาเกิดขึ้นในหัวเป็นฉากๆในอ่างอาบน้ำที่คนสองคนนอนแช่ได้พร้อมกัน เขาไม่อยากจะคิดเกินเลย แต่ห้ามสมองไม่อยู่ จุดกึ่งกลางระหว่างขาเกร็งเครียดกดดันไปหมด เพราะเลือดกรุ่นร้อนไหลมารวมตัวกัน

        เจ้าของโรงแรมหนุ่มทุบหน้าขาตัวเองแรงๆ เพื่อให้สงบลง ก่อนจะเดินออกไปเรียกคนข้างนอกให้เข้ามาอาบน้ำ เมื่อมาถึงมุมรับแขกก็พบว่าหญิงสาวนอนหลับตาพริ้มอยู่ แต่จริงๆแล้วเวณิกาไม่ได้หลับ ทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าเขาเดินเข้าไปใกล้ เปลือกตาที่เคลือบด้วยอายแชโดว์สีทองก็ลืมขึ้น

        “ผมเปิดน้ำเรียบร้อยแล้ว มีผ้าเช็ดตัว ชุดคลุม และทุกอย่างสำหรับอาบน้ำสระผมอยู่ในนั้น ตามสบายนะครับ” ร่างสูงสง่าที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวปล่อยชายออกด้านนอกกางเกงยีนสีน้ำเงินเข้มบอก

        “โอเคค่ะ รอเดี๋ยวนะ” เวณิกายิ้มหวานมีลับลมคมใน

        “คุณอาบนานๆก็ได้ ไม่ต้องรีบ” ชาร์ลส์เริ่มรู้สึกถึงความเสี่ยงอีกครั้ง ไม่ใช่เขาที่เสี่ยง แต่เธอนั่นละที่อาจจะตกอยู่ในอันตราย ถ้าขืนยังส่งยิ้มและสายตาเช่นนั้นมาให้

        ร่างเล็กลุกขึ้นจากโซฟาสีเทาเข้มตัวยาว ก้าวช้าๆตรงไปยังห้องน้ำ จังหวะหนึ่งเธอสะดุดขาตัวเองทำท่าจะล้ม ชายหนุ่มจึงรีบปราดเข้าไปช่วยประคองไว้

        “เกือบไปแล้ว” แขนแกร่งโอบรอบเอวบางแน่น

        “มันก็แค่อุบัติเหตุ ฉันไม่ได้เมานะ” หญิงสาวออกตัวพลางส่ายหน้าไปมา สัมผัสหวามไหวแนบชิดทำให้คลื่นความร้อนในร่างกายโหมกระพือขึ้นอีกครั้ง ส่งผลให้แก้มชมพูระเรื่อกลายเป็นสีแดงจัดเหมือนผลแอ๊ปเปิ้ล

        ชาร์ลส์ยิ้มและหัวเราะเบาๆด้วยความเอ็นดู “ผมก็ยังไม่ได้ว่าอะไรนี่”

        เวณิกามองใบหน้าแกร่งเข้มด้วยดวงตาเคลิบเคลิ้ม รอยยิ้มของเขาและดวงตาสีเทาคู่นั้นมีเสน่ห์จนเกินบรรยาย

        “ให้ตายสิ ทำไมฉันถึงต้องการคุณอย่างนี้นะ” เธอสั่งการสมองและหัวใจไม่ได้เลย ใบหน้าคมแกร่งกร้าวและดวงตาของเขาทำให้หัวใจเต้นถี่จนแทบทะลุออกมาอก กลิ่นกายบุรุษผสมกับอาฟเตอร์เชฟเป็นกลิ่นที่เซ็กซี่รัญจวนใจชวนหลงใหลจนเธอเสียวซ่านในช่องท้อง และวูบๆหวิวๆไปทั่วทุกอณูเนื้อ ไม่เว้นแม้แต่จุดอ่อนไหวกึ่งกลางกาย เธอไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ช่างน่าละอายเหลือเกิน แต่ก็ห้ามตัวเองไม่ได้จริงๆ รู้แต่ว่าต้องการเจ้าของร่างสูงผู้สง่างามและเต็มไปด้วยอำนาจคนนี้อย่างมากที่สุด

        “คุณกำลังไม่มีสติ หายใจเข้าออกลึกๆนะ” ราวกับเขาบอกตัวเองไปด้วย “แล้วก็เข้าไปอาบน้ำให้สดชื่น น้ำเย็นๆจะช่วยให้คุณดีขึ้นได้มากเลยละ” ชายหนุ่มค่อยๆผละออกมาอย่างแสนเสียดาย เพราะยอมรับว่าติดใจกับการสัมผัสร่างนุ่มนิ่มหอมกรุ่น แต่มันไม่ควรนานกว่านี้

        “คุณอยากให้ฉันอาบน้ำก่อนใช่ไหม เราถึงจะ” ดวงตาเชื่อมมองมาอย่างรู้ทัน

        “ใช่ ก่อนจะทำอะไรมากกว่านี้ คุณควรอาบน้ำก่อน” ชาร์ลส์ตะล่อม เพราะเชื่อว่าน้ำเย็นจัดจะทำให้ฤทธิ์ยาปลุกอารมณ์ทุเลาลง

        เวณิกาค้อนและทำปากยื่นเหมือนเด็ก “ก็ได้” ร่างเล็กเดินหายเข้าไปในห้องน้ำและปิดประตู

        ชาร์ลส์กลับมานั่งบนโซฟาตัวยาวและเอนหลังในท่วงท่าสบาย หลังจากเกร็งมาตลอด เจ้าตัวจะรู้ไหมนะว่าทำให้อารมณ์เขาปั่นป่วนมากแค่ไหน แม้พยายามคิดถึงภาพเด็กกะโปโลของเธอ แต่ภาพในปัจจุบันที่เวณิกาเป็นสาวสวยสะพรั่งและดูหวานละมุนก็กลบภาพในอดีตหมด

        เธอสวยหวาน เย้ายวน น่าหลงใหล มีส่วนสัดที่ผู้หญิงควรจะมี และที่สำคัญไฝเล็กๆสามเม็ดเรียงกันใต้ดวงตาข้างซ้ายนั้นทำให้เธอดูเซ็กซี่ชะมัด ทั้งที่เมื่อก่อนเขามองว่ามันน่าเกลียด

        มือหนาเอื้อมไปหยิบรีโมทมากดเปิดทีวี ทว่าเจ้าของห้องไม่ได้สนใจว่าเป็นรายการอะไร เพราะจิตใจจดจ่อกับคนที่กำลังอาบน้ำ

        มหาเศรษฐีหนุ่มหลุดจากความคิดเมื่อเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น หน้าจอปรากฏชื่อลูกน้องคนหนึ่ง ชาร์ลส์จึงกดรับ “ว่าไง ส่งผู้หญิงคนนั้นถึงห้องเรียบร้อยดีไหม”

        “ครับบอส”

        “ดีมาก”

        “แล้วเพื่อนเธอล่ะครับ”

        “ตอนนี้อยู่กับฉัน เธอปลอดภัยดี ไม่ต้องห่วง” เพียงแต่เขายังไม่รู้ว่าจะส่งเวณิกากลับห้องได้เมื่อไร อาจจนกว่าฤทธิ์ยานรกนั่นจะหมด

        ชาร์ลส์คุยกับลูกน้องอยู่อีกสองสามประโยคก็วางสาย ในจังหวะเดียวกับที่ประตูห้องน้ำเปิดออก ใบหน้าคมหันไปตามเสียงความเคลื่อนไหวโดยอัตโนมัติ แล้วดวงตาก็เบิกกว้างเมื่อพบว่าเรือนร่างของเวณิกามีเพียงชุดชั้นในลูกไม้สีดำปกปิดส่วนบนและล่าง หญิงสาวส่งยิ้มหวานให้เขา ดวงตาหยาดเยิ้ม

ดวงตาสีเทาเป็นประกายพราวระยิบระยับ ส่วนสัดเกินพิกัดของเธอทำให้ชุดชั้นในเล็กลงไปถนัดตา เนินเนื้อขาวอวบอิ่มแทบล้นทะลักออกมาจากบราที่โอบอุ้ม ชายหนุ่มไล่สายตาผ่านเอวคอดและหน้าท้องแบนราบลงมาด้านล่างพร้อมกับความแข็งขึงของตนที่เครียดเคร่งขึ้นทุกขณะ เวณิกากำลังทำให้เขาคลุ้มคลั่งไม่ต่างจากพายุลูกใหญ่ที่พร้อมโหมกระหน่ำใส่ดอกไม้บอบบางโดยไม่อาจมีสิ่งใดเหนี่ยวรั้งยับยั้งได้

“ยังไม่อาบน้ำอีกเหรอ” ชาร์ลส์เลื่อนสายตากลับขึ้นมามองใบหน้าหวาน เพราะน่าจะเป็นจุดที่ปลอดภัยที่สุดแล้ว ส่วนอื่นของเธอ ยิ่งมองเขายิ่งอยากลิ้มลอง

“ไม่ละ ขอสนุกก่อนดีกว่า” เธอเยื้องย่างเข้ามาหาเขา แววตาเย้ายวนระคนซุกซนเหมือนกวางสาวล่อนายพราน

ชาร์ลส์อ้าปากค้างเมื่ออีกฝ่ายเดินเข้ามาหยุดอยู่ในระยะประชิด ก้มตัวลงสบตาเขาจนน่ากลัวว่าโนมเนื้อจะทะลักล้นบราลูกไม้สีดำออกมา เขาอยากจะยกมือขึ้นกอบกุมเคล้นคลึงความเนียนนุ่มละมุนที่ล่อสายตาอยู่ใจแทบขาด แต่ก็ต้องหักห้ามใจ ทว่าสติก็แตกกระเจิงเมื่อร่างเล็กทรุดนั่งลงบนตักเขาและยกมือข้างหนึ่งโอบรอบลำคอ

“ช่วยทำให้ฉันหายอึดอัดและร้อนรุ่มสักทีได้ไหม” หญิงสาวเอ่ยเสียงแหบกระเส่า ดวงตากลมโตมองอ้อนวอนประหนึ่งจะตายดับลงตรงนั้นหากเขาไม่ช่วย

ชาร์ลส์รู้ว่าเวณิกากำลังทรมานอย่างมาก ภายในของเธอคงร้อนเหมือนโดนเปลวเพลิงแผดเผา และหากไม่มีใครช่วยดับไฟก็ยากนักที่ไฟราคะจะมอดดับลงเอง

คลื่นความปรารถนาที่โหมกระหน่ำในตัวเขาเองก็รุนแรงจนสุดทัดทาน วินาทีนั้นชาร์ลส์พลิกร่างบางนอนลงบนโซฟาโดยมีเขาคร่อมเอาไว้ ใบหน้าคมเลื่อนเข้าประชิดใบหน้าหวานที่กำลังเบิกตาขึ้นเล็กน้อยด้วยไม่ทันตั้งตัว แต่ก็หลับตาพริ้มพร้อมรับทุกสัมผัสและการกระทำที่จะปลดปล่อยความทรมานของตนซึ่งอัดแน่นเกินขีดจำกัด

ริมฝีปากหยักอุ่นชื้นประทับลงบนริมฝีปากอิ่มสีแดงแวววาวนุ่มนวล ปลายลิ้นร้อนไล้เลียเลาะเล็มความหวานล้ำสลับกับขมเม้มริมฝีปากนุ่มนิ่มแผ่วเบาสร้างความซ่านสยิวให้หญิงสาวจนร่างบางบิดไปมาช้าๆ ส่วนล่างของเธอที่เสียดสีกับต้นขาเขาปลุกเร้าอารมณ์ในด้านมืดให้รุนแรงขึ้นอีก

ดูเหมือนอุณหภูมิเย็นฉ่ำในห้องจะไม่ช่วยอะไรเลย เพราะไอร้อนจัดจากลมหายใจของเขาและเธอทำให้ใบหน้าของแต่ละฝ่ายมีเม็ดเหงื่อเกาะพราว

หลังชิวหาความหวานละมุนและขบเม้มดูดดึงเรียวปากนุ่มจนหนำใจ ลิ้นสากร้อนก็ค่อยๆดุนดันให้ริมฝีปากหญิงสาวเผยอเปิดทาง สอดความร้อนจัดเข้าไปภายใน หยอกเย้ากับปลายลิ้นหวานล้ำของเธออย่างช่ำชอง เวณิกาตอบสนองอย่างกล้าๆกลัวๆ ก่อนปล่อยให้เขาเป็นฝ่ายนำทาง ชาร์ลส์รู้ทันทีว่าหญิงสาวไม่ประสีประสาเรื่องนี้ และนี่อาจเป็นจูบแรกของเธอด้วยซ้ำ

ชายหนุ่มดูดดื่มความหวานจากโพรงปากร้อนฉ่ำ เวณิกาหอบหายใจถี่เหมือนการจูบอย่างต่อเนื่องของเขาทำให้เธอหายใจไม่ทัน

“อื้อ






P.S. อ๊ะๆ จะเกิดอะไรขึ้นต่อ รอลุ้นกัน

ขอกำลังใจให้เฮียชาร์ลส์กับหนูเวย์ด้วยน้า ^O^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

161 ความคิดเห็น

  1. #148 Krisyeol_exo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 08:17
    ._.อยากได้เล่มนี้ค่ะแม่
    #148
    1
    • #148-1 pichayawaree(จากตอนที่ 6)
      14 มีนาคม 2559 / 18:41
      จัดไปอย่าให้เสีย ฮ่าๆๆ ^O^
      #148-1
  2. #69 miwch (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มกราคม 2559 / 12:44
    ฟินมาก กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็ม
    #69
    1
    • #69-1 pichayawaree(จากตอนที่ 6)
      7 มกราคม 2559 / 23:52
      มาฟินกันต่อเลยยย ^O^
      #69-1
  3. #8 Sarun Yok (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2558 / 15:23
    รอนะคะไรต์~
    #8
    1
    • #8-1 pichayawaree(จากตอนที่ 6)
      29 พฤศจิกายน 2558 / 20:06
      มาแล้วเน้อ ^O^
      #8-1
  4. #7 Poppy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2558 / 12:48
    เป็นกำลังใจให้นะค่ะสู้ๆๆ
    #7
    1
    • #7-1 pichayawaree(จากตอนที่ 6)
      29 พฤศจิกายน 2558 / 20:06
      ขอบคุณหลายๆเด้อจ้า ^O^
      #7-1
  5. #6 mmomo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2558 / 12:46
    รอต่อค่ะ
    #6
    1
    • #6-1 pichayawaree(จากตอนที่ 6)
      29 พฤศจิกายน 2558 / 20:06
      มาอีกตอนแล้ววว ^O^
      #6-1