ต้านรัก CEO จอมบงการ

ตอนที่ 34 : Chapter 15 : คุณรู้สึกยังไงกับผม (What do you think of me?) 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,434
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    15 ก.พ. 61

เวณิกาหัวเราะอย่างสะใจที่ได้แกล้งเจ้าบ่าวจอมเจ้าเล่ห์  ด้านแองจี้ เกร็ก และคามิลล่าที่ดูชาร์ลส์กับหญิงสาวเต้นรำอยู่หน้าเหวอพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย เพราะไม่คิดว่าเจ้าสาวจะผลักเจ้าบ่าวตกสระว่ายน้ำ

         ชาร์ลส์ที่ตกลงไปโดยไม่ทันตั้งตัวโผล่ขึ้นมาเหนือผิวน้ำได้ในเวลาไม่กี่วินาที เขามองเธอด้วยสายตาคาดโทษ ไม่คิดว่าเวณิกาจะแกล้งด้วยวิธีนี้ เจ้าสาวของเขาแสบจริงๆ

         “เป็นไงคะ น้ำเย็นดีไหม” ใบหน้าหวานพราวรอยขัน ดวงตาสีดำเป็นประกายเต้นระริกด้วยความสนุกสนาน

         “ร้ายมากนะเวย์” เจ้าตัวเอ่ยเสียงต่ำ

         “ก็สมกับที่คุณแกล้งฉันแล้วนี่ แบร่” เวณิกาแลบลิ้นใส่เขา

         ชาร์ลส์ส่ายหน้า “ยังจะมาแลบลิ้นอีก โตแล้วนะ ไม่ใช่เด็กๆ” เห็นแล้วก็นึกถึงภาพในวันวาน เวลาได้แกล้งเขาทีไร เธอก็จะแลบลิ้นใส่แบบนี้ละ ไม่ว่าเวลาจะผ่านมากี่ปี เวณิกาก็ยังไม่ทิ้งความกะโปโลเลย

         “ทำไมล่ะ คนมันสะใจนี่นา แบร่ๆ”

         “ผมจะเอาคืนให้เข็ดเลย”

         “ว่าแต่คนอื่นเป็นเด็ก คุณเองก็คิดแค้นเป็นเด็กๆเหมือนกันแหละ” เวณิกาทำเสียงฮึในลำคอ

         “รู้ได้ไงว่าผมจะใช้วิธีเอาคืนแบบเด็กๆ” ดวงตาสีควันบุหรี่เป็นประกายพราวระยับ

         เวณิกาเสียวสันหลังวูบเมื่อเห็นแววตาอันเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม ยังไม่ทันได้เอ่ยต่อ แองจี้ เกร็ก และคามิลล่าก็เดินมาถึงริมสระว่ายน้ำเสียก่อน

         “เจ้าบ่าวทำอะไรให้เคืองเหรอครับคุณเวย์” เกร็กถามกลั้วยิ้มพลางหันไปมองเจ้านายของตนที่ลอยคออยู่

         “เปล่าค่ะ คุณชาร์ลส์แค่อยากเล่นน้ำทั้งชุดเจ้าบ่าว”

         “แดดดี๊เหมือนลูกแมวตกน้ำเลยค่ะ” แองจี้หัวเราะเสียงใสพลางยิ้มจนตายิบหยี

         “หม่ามี้ว่าเหมือนลูกหมามากกว่านะจ๊ะ” เวณิกาตวัดสายตามองเขาและกลั้นยิ้มเมื่อเห็นเขาทำหน้าเซ็ง

         คามิลล่าเองก็ขำไปด้วย ท่าทางเจ้าสาวจะเคืองเจ้าบ่าวมานาน พอได้โอกาสเลยเอาคืนแบบแสบๆคันๆบ้าง

         “ทุกคน ช่วยจับเวย์โยนลงมาในสระที วันนี้เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวจะเล่นน้ำในชุดแต่งงาน” ชาร์ลส์บอกพลางยิ้มร้าย

         “ไม่นะ!” เวณิกาส่ายหน้าหวือ “ชุดฉันขืนตกลงไปได้จมน้ำแน่” หญิงสาวจับชายกระโปรงขึ้นเตรียมวิ่งหนี

         “เกร็ก มิลลี่ แองจี้ ดักไว้คนละทาง” ชาร์ลส์สั่งการ

         ทั้งสามคนรีบทำตามโดยไว เวณิกาถอดรองเท้าส้นสูงเตรียมวิ่ง แต่ช้าไป เกร็กและมิลลี่เข้าไปจับแขนเจ้าสาวไว้คนละข้างได้ในเวลาไม่นาน ส่วนแองจี้เป็นคนนับให้สัญญาณ

         “หนึ่ง สอง สาม!

         พอหนูน้อยนับจบ ผู้ช่วยหนุ่มและพี่เลี้ยงสาวก็โยนเวณิกาลงไปในสระว่ายน้ำ

         ตูม!!

         ชาร์ลส์รีบว่ายเข้าไปหาเธอเพื่อประคองให้ยืน เพราะรู้ว่าชุดเจ้าสาวเมื่อโดนน้ำแล้วจะหนักมากขึ้นจนอีกฝ่ายทรงตัวไม่อยู่ ตอนนี้เวณิกาเปียกปอนไปหมดไม่ต่างจากเขา

         เมื่อยืนได้ เธอก็หอบหายใจเข้าปอดอย่างเร็ว ก่อนจะหันมามองเขาด้วยสายตาอาฆาต

         ชายหนุ่มหัวเราะเสียงดัง “ตอนนี้คุณก็เป็นลูกหมาตกน้ำเหมือนกันแล้วนะ ไม่มีใครเสียเปรียบ”

         “คนบ้า!

         “ถึงบ้า แต่ก็ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าบ่าวของคุณ ว่าแต่” ชาร์ลส์ทอดเสียงนุ่มแผ่วให้ได้ยินเพียงสองคนและกระตุกยิ้มมุมปาก “ตอนนี้เจ้าบ่าวอยากจูบเจ้าสาวในสระว่ายน้ำจัง”

         “จะบ้าเหรอ มีคนอยู่ตั้งเยอะ” เวณิการีบแย้งด้วยเสียงระดับเดียวกัน

         “เยอะที่ไหน แค่สามคนเอง”

         “หนึ่งคนก็ถือว่าเยอะ”

         “ถ้าไม่มีคนอยู่ตรงนี้ คุณจะยอมให้ผมจูบใช่ไหม”

         “ไม่มีทาง ไม่ว่าจะมีคนหรือไม่มี ฉันก็ไม่ยอม”

         “แต่ผมอยากจูบนี่นา”

         “แดดดี๊กับหม่ามี้คุยอะไรกันคะ” แอนเจลิน่าขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

         ด้านเกร็กกับคามิลล่าแม้ไม่ได้ยินเสียงแต่ก็เดาออก

“แดดดี๊กับหม่ามี้จะเล่นเป่ายิ้งฉุบกันค่ะ เอาละ ทุกคนหันหลังหนึ่งนาที” ชาร์ลส์เงยหน้าขึ้นบอกสามคนที่ยืนอยู่ข้างบน เวณิกาจะหนีก็หนีไม่ได้ เพราะเขาโอบเอวเธอไว้แน่น แถมชุดยังเป็นอุปสรรคอีก

         “หนูอยากดูแดดดี๊กับหม่ามี้เป่ายิ้งฉุบค่ะ” คนตัวเล็กเอ่ยอย่างพาซื่อ

         “ไม่ได้นะคะคุณแองจี้” คามิลล่าอมยิ้ม

         “ทำไมล่ะคะ” หนูน้อยนิ่วหน้า

         “เดี๋ยวแดดดี๊กับหม่ามี้อายค่ะ เราต้องหันหลังกันก่อน มาค่ะ พี่มิลลี่กับพี่เกร็กก็จะไม่มองเหมือนกัน” หญิงสาวจับไหล่เด็กน้อยให้หันหลัง

         “ปล่อยให้แดดดี๊กับหม่ามี้สนุกกันไปครับคุณแองจี้ เรื่องนี้พวกเราไม่เกี่ยว” เกร็กว่าแล้วก็หันหลังให้สระว่ายน้ำ

         เมื่อไม่มีใครมองแล้ว ชาร์ลส์ก็ดึงร่างบางเข้ามาชิด

         “ไม่นะ ฉันไม่เป่ายิ้งฉุบกับคุณ ว้าย!” เวณิกาเบี่ยงตัวหลบ แต่ก็ไม่พ้น คนตัวสูงทาบริมฝีปากร้อนจัดลงมาอย่างแนบแน่น จนเธอไม่สามารถส่งเสียงได้สักแอะ ได้แต่เข่นเขี้ยวในใจอย่างขุ่นแค้น คนอะไรจูบได้จูบดี ไม่เบื่อบ้างหรือไงนะ คอยดูเถอะ แม่จะคิดเงินให้แพงๆเลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

161 ความคิดเห็น