แรงแค้นจอมมาร

ตอนที่ 21 : บทที่6 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,882
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    8 มี.ค. 62

วางจำหน่ายทางอีบุ๊กแล้วค่ะ




      

 

       แพรแก้วหน้าซีดเผือดเมื่อได้ยินแบบนั้น การที่คนเราจะตัดสินใจจบชีวิตลงนั้นมันต้องพบเจอกับเรื่องราวแย่ๆ และสถานการณ์บีบคั้นมากถึงมากที่สุด มันเป็นเรื่องที่น่าเศร้าใจจนเธอบรรยายออกมาไม่ถูก แม้ว่าชีวิตตัวเองจะรันทดและพบเจอกับความเสียใจมามากแค่ไหนแต่เธอไม่เคยคิดจะจบชีวิตตัวเองเลย

       อย่าโกรธคุณแดเนียลได้ไหมคะ ถึงเธอจะอารมณ์ร้อน และเกรี้ยวกราดง่ายมากแค่ไหน แต่จริงๆ แล้วเธอน่าสงสารมากค่ะ คุณวิลเลียมท่านค่อนข้างเข้มงวด ยายไม่รู้ว่าพอไปอยู่ที่นู่นคุณแดเนียลต้องพบเจอกับอะไรบ้าง แต่กลับมาคราวนี้เธอดูเปลี่ยนไปเยอะเลยค่ะ ดูเย็นชามากกว่าเมื่อก่อนเสียอีกยายอรไม่ว่าเปล่ายังเอื้อมมือกุมมือเธอไว้แล้วเขย่าเบาๆ ช่วยดูแลคุณแดเนียลด้วยนะคะ

       หนูไม่มีสิทธิ์ไปโกรธเขาหรอกค่ะยาย อีกอย่างก็ไม่มีสิทธิ์ไปก้าวก่ายชีวิตของเขาด้วย หนูเป็นแค่...เลขาค่ะแพรแก้วพูดปดออกไปก่อนจะยิ้มเศร้าๆ คำพูดที่เขาพูดก่อนหน้านี้ยังดังก้องอยู่ในหู นอกจากงานเลขาแล้วก็มีแต่งานบริการบนเตียงตามคำสั่งของชายหนุ่มเท่านั้น

       บ้านหลังนี้มีความหมายกับคุณแดเนียลมากนะคะ เธอไม่เคยพาใครมา กระทั่งลูกน้องยังไม่ได้รับคำสั่งให้เข้ามาเดินป้วนเปี้ยนในบ้านเลย แต่หนู...เป็นคนแรกที่คุณแดเนียลพามาที่นี่ แถมยังอนุญาตให้พักที่บ้านหลังนี้อีก นั่นเป็นเพราะว่าหนูเป็นคนสำคัญสำหรับเขา

       ไม่ใช่อย่างที่ยายคิดหรอกค่ะเพราะเธอเองก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

       ไม่รู้เลยจริงๆ

----------------------------------------------

      

       ค่ำแล้วแต่แดเนียลยังไม่กลับมา เธอไม่รู้ว่าตอนนี้เขาไปไหนแล้วเธอควรทำอย่างไร เขาพาเธอมาที่นี่โดยไม่บอกอะไรสักคำ ใจอยากจะหนีแต่เพราะกลัวคำขู่ของชายหนุ่มที่เคยลั่นเอาไว้ก่อนหน้า

       ช่วงนี้บริษัทของดนัยมีปัญหาจริงๆ แต่พอแดเนียลยื่นมือเข้ามาช่วยทุกอย่างก็ดีขึ้น เธอไม่กล้าเสี่ยงทำอะไรลงไป หลังจากที่นั่งคิดมานานยิ่งคิดก็ยิ่งอดสูไม่คิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นกับตัวเองจริงๆ มันเหมือนนิยายน้ำเน่าพวกที่พ่อนางเอกติดหนี้พระเอกแล้วเอาลูกมาขายขัดดอก

       เพียงแต่เธอไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นลูกของดนัยก็เท่านั้น แถมเรื่องนี้ไม่มีใครรู้ขนาดตัวเธอก็เพิ่งจะรู้นี่เอง หลงละเมอคิดเข้าข้างไปว่าเขาพอมีใจให้

       ทำไมเธอถึงยอมปล่อยตัวโอนอ่อนไปกับสัมผัสของแดเนียล หรือเพราะจริงๆ แล้วตัวเธอเองนี่แหละที่มีใจให้เขาก่อน อยากไขว่คว้าหาความรักที่ไม่เคยได้รับ

       สุดท้ายมันไม่ใช่นิยายอย่างที่วาดฝัน แต่มันเป็นความจริงที่เจ็บปวด

       ในอดีตนั้นมีเรื่องราวอะไรกันนะ ทำไมแดเนียลถึงได้ดูโกรธแค้นขนาดนั้น หรือว่าบางทีมันอาจจะเกี่ยวกับพ่อแม่ของเขา...ที่ฆ่าตัวตาย

       ไม่จริงหรอก แพรแก้วได้แต่ตะโกนบอกตัวเองในใจ !

       ทำอะไรอยู่ !” เจ้าของร่างบางสะดุ้งเฮือก เธอรีบลุกขึ้นทำตัวไม่ถูกเมื่อแดเนียลกลับมาพร้อมเนื้อตัวที่มีกลิ่นเหล้าโชยออกมา

       คุณดื่มเหล้ามาหรือคะ

       ฉันจะอาบน้ำ ไปเตรียมน้ำให้หน่อยเขาสั่งราวกับเธอเป็นคนใช้ส่วนตัวก็ไม่ปาน แพรแก้วมองอาหารบนโต๊ะด้วยความเสียดาย เธอจัดการเก็บมันเข้าตู้ก่อนจะเดินขึ้นข้างบนตามแดเนียลไปเพื่อเตรียมน้ำให้เขาอาบ

       ชายหนุ่มนอนโดยเปลือยออกอยูบนเตียง แพรแก้วหน้าร้อนผ่าวรีบเดินเลี่ยงเข้าห้องน้ำเพื่อทำหน้าที่ของตัวเอง เปิดน้ำผสมทั้งน้ำเย็นน้ำร้อนผสมเข้ากัน เมื่อได้ที่แล้วจึงปิดน้ำเตรียมออกไปเพื่อบอกเขาว่าเสร็จเรียบร้อย

       แต่ทว่าตอนนี้เนื้อตัวของเธอกำลังโดนกอดรัดแนบแน่นด้วยอ้อมแขนแกร่งของแดเนียล ขนกายของหญิงสางลุกซู่เมื่อแผ่นหลังชิดกับแผ่นอกแข็งแรง เธอเคยสัมผัสมันมาแล้วเมื่อเช้านี้...

       อาบน้ำกับฉัน...แดเนียลบอกเสียงพร่า

       คือพะ...แพรอาบน้ำแล้วค่ะ

       อาบแล้วก็อาบอีก ฉันสั่ง...เธอต้องทำตามไม่เพียงแต่สั่งเขายังจัดการถอดชุดออกจากกายสาวเพื่อแสดงอำนาจให้เธอเห็น ถ้ายอมตามใจฉัน...บางทีบริษัทพ่อเธออาจไปได้ไกลกว่านี้ ฉันอาจจะยืดเวลาชำระแค้นออกไป

       คุณท่านทำอะไรผิดเหรอคะ อะไรที่ทำให้คุณโหดร้ายกับแพรถึงเพียงนี้คนที่อดสูไม่ใช่ใครแต่เป็นเธอ แดเนียลทำเหมือนเธอเป็นเพียงสิ่งของที่ไม่มีความรู้สึก

       สิ่งที่ฉันทำ ยังไม่ได้ครึ่งของพ่อเธอเลยแพรแก้ว หุบปากแล้วทำหน้าที่ตัวเองได้แล้วเลือดกายสูบฉีดเมื่อเห็นเรือนร่างเย้ายวนของหญิงสาว แดเนียลเพิ่งมีโอกาสได้สำรวจแบบเต็มตา ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ ว่าแพรแก้วนั้นสวยไปทั่วทุกส่วน

       แล้วก็ช่วยจำไว้ด้วย ถึงจะเป็นแค่นางบำเรอ...ก็ห้ามสนใจใครนอกจากฉันเพียงคนเดียว !”

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

75 ความคิดเห็น