แรงแค้นจอมมาร

ตอนที่ 15 : บทที่4 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,618
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    2 มี.ค. 62

วางจำหน่ายทางอีบุ๊กแล้วค่ะ





      

        

       มันแค่รู้สึกผูกพันน่ะค่ะ ถ้าถามว่าเสียใจไหม ก็คงมีบ้าง...เพราะเขาเป็นที่พึ่งของแพร มัน...แดเนียลพยักหน้าฟังเรื่องราวของหญิงสาวไปเรื่อยๆ เธอเล่าไปจิบไปจนเรื่องดื่มอึกใหญ่ๆ

       มีอะไรก็เล่าให้เขาฟังหมดเลยงั้นเหรอเทเครื่องดื่มลงไปโดยเน้นน้ำสีอำพันมากกว่าเดิม

       ท่านประธานคะ มันขมไป แพรว่า...แพรเริ่มมึนเสียงหวานนั้นออกแนวบ่นมากกว่าพูดธรรมดา แต่ปลายประโยคนั้นกลับหัวเราะขึ้นมา นั่นทำให้แดเนียลนึกขำ

       ดนัยมันปล่อยลูกสาวตัวเองให้อยู่รอดมาจนถึงตอนนี้ได้อย่างไร มองปราดเดียวก็รู้ว่ายังไม่เคยผ่านมือชายใด ถ้าถามว่าตัวเขานั้นเลวไหม

       เลวสิ...เรื่องปกติ

       นอกเวลางานฉันบอกเธอว่าอย่างไรจำได้ไหม ว่าไงล่ะ ยังไม่เห็นตอบเลยชายหนุ่มเริ่มขยับเคลื่อนตัวเข้าไปใกล้มากขึ้น คนตัวเล็กสะบัดศีรษะไปมาหวังไล่ความมึนมันเริ่มหนักที่ศีรษะแปลกๆ

       ไม่ถึงกับเล่าทุกเรื่องค่ะ มีแค่บางเวลาที่ไม่สบายใจ แค่ได้คุยกับเขาแพรก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง

       งั้นเหรออืม...ทำไมเธอถึงได้รู้สึกว่ามีลมอะไรร้อนๆ เป่าอยู่ใกล้ๆ พอเงยหน้าขึ้นถึงเห็นว่าตอนนี้แดเนียลอยู่ใกล้เธอมากเกินไป เป็นอะไรหรือเปล่า หน้าแดงๆ

       เอ่อ ท่าน...คะ คุณแดเนียลเอาหน้าออกไปสิคะ

       ตอนนี้เลิกกับมันแล้ว ถ้ามีอะไรไม่สบายใจละก็...นอกจากจะไม่เขยิบออกแต่ชายหนุ่มยังเคลื่อนใบหน้าเข้าใกล้มากกว่าเดิมเสียอีก ปลายนิ้วหนาเกลี่ยไล้พวงแก้มใสที่เริ่มแดงระเรื่อขึ้น ไม่รู้ว่าเธอเขินหรือเป็นเพราะความมึนเมา

       เล่าให้ฉันฟังก็ได้นะ

       แพรแก้วนั่งนิ่งหัวใจเต้นแรงสูบฉีดไปทั่วกาย ดวงตากลมโตไม่กล้าแม้แต่จะกะพริบ มันจดจ้องไปที่ใบหน้าหล่อเหลาที่มองเธออยู่ก่อนแล้ว สายตาไม่รักดีไปหยุดอยู่ที่ริมฝีปากหนาที่แสนจะมีเสน่ห์มันชอบเหยียดยิ้มเวลาที่เจ้าตัวไม่พอใจบางอย่าง

       ฉัน...อยากเป็นคนปลอบโยนเธอแดเนียลรุกหนักตอนนี้เขาเชยคางมนขึ้นมา และแพรแก้วอยู่ในห้วงอารมณ์ที่ตกใจแต่ไร้เรี่ยวแรงต้านทาน และมันจะเป็นแบบนั้นเมื่อริมฝีปากหนาทาบทับบดเบียดกับริมฝีปากบางที่เผยอรอรับอยู่แล้ว หญิงสาวหลับตาลงรับสัมผัสตรงหน้าอย่างมึนงง แดเนียลครางในลำคอด้วยความพึงพอใจเมื่อทุกอย่างเป็นอย่างที่คิดเอาไว้จริงๆ กระทั่งจูบสาวน้อยยังจูบไม่เป็น

       ท่ามกลางสายฝนที่ยังคงตกหนักไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ภายในห้องไม่ได้ยินเสียงใดๆ นอกเหนือจากเสียงครวญครางหวานๆ ปนสะอื้นของสาวน้อยที่ไร้ประสบการณ์ มันคือความรู้สึกแปลกใหม่ที่แพรแก้วไม่เคยพานพบ ใจอยากจะผลักไสแต่ร่างกายกลับต้านทานไว้ไม่อยู่ มันทรมานปนสุขผสมกันไป แพรแก้วแอ่นตัวขึ้นเมื่อความร้อนชื้นละเลงไปมาบนยอดถัน ตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้เมื่ออาภรณ์แต่ละชิ้นถูกถอดจากเรือนร่างออกไปหมด สองแขนเรียวโอบกอดร่างแกร่งไว้แน่นราวกับเขาเป็นที่พักพิงทั้งที่เพิ่งพูดคุยกัน ถ้อยคำปลอบโยนที่เธอได้ยินตลอดเวลานำพาให้หัวใจดวงน้อยๆ เริ่มมีความอบอุ่น

       ฉันจะเป็นคนปลอยโยนเธอเอง จำเอาไว้ให้ดี...แพรแก้ว

       แพรเจ็บ...คุณแดเนียล

       แล้วมันจะจางหายไปเอง นิ่งเสียคนดีแดเนียลมอบจูบเร่าร้อนให้หญิงสาวอีกครั้งและอีกครั้ง รอจนเธอปรับตัวได้ถึงค่อยๆ ขยับกายตามจังหวะหนักเบาสลับกันไป

       ดะ...แดเนียลเสียงสะอื้นของหญิงสาวปลุกเร้าไฟในกายให้ลุกโชนมากขึ้นและมากขึ้นเรื่อยๆ

       เรียกฉันว่าดอนคนตัวเล็กกรีดร้องเบาๆ เมื่อถึงฝั่งเสียก่อน เป็นสถานที่ที่เธอพบว่ามันคือปลายทางแห่งฝั่งฝัน

       ดอน...

       เขาไม่เคยเป็นแบบนี้ทุกครั้งมักจะควบคุมทุกอย่างได้ แต่ทำไมกับแพรแก้วมันถึงไม่พอ...ทำไมเขารู้สึกยังไม่อิ่มเอมสำราญใจเท่าที่ควร

       ถึงคราวเธอปลอบฉันบ้างล่ะ

       ร่างบางรู้สึกหนักอึ้งโดยเฉพาะที่ศีรษะไร้เรี่ยวแรงจะต่อต้าน ได้แต่พึมพำบางอย่างแต่สักพักกลับโดนริมฝีปากหนาที่ร้ายกาจฉกวูบเข้าอีก เธอแทบระทวยไปกองกับพื้นหากแต่แดเนียลคว้าตัวเอาไว้ได้ เธอได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ ก่อนที่ความเย็นจะปะทะเข้าร่างกายจนต้องบดเบียดเข้าหาร่างสูง เมื่อสัมผัสถึงความเปียกชื้นถึงรู้ว่าตอนนี้เธอถูกอุ้มเข้ามาในห้องน้ำ และชายหนุ่มกำลังอาบน้ำให้เธออยู่

       เธอกำลังจะหลับ มันยังไม่ถึงไหนเลยนะ จะทิ้งฉันแล้วหรือไง หือ ?

       แพรคงกำลังฝันอยู่...ขอทีเถอะ นี่มันคือความฝันใช่หรือเปล่า เสียงกรีดร้องนั่นก็คงไม่ใช่ของเธอหรอกใช่ไหม สัมผัสวาบหวามนั่นคงไม่ใช่ความจริง

       เธอภาวนาให้มันเป็นแบบนั้น...

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

75 ความคิดเห็น

  1. #59 panida_pangrum (@panida_pangrum) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 23:17
    สงสารหนูแพรแก้วจังเลย
    #59
    0
  2. #16 หวานๆ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 12:03
    ลุ้นๆ หนักมาก
    #16
    0