[Fic Marvel spider-man] Hydra Girl (peter parker x OC)

ตอนที่ 5 : Hydra Girl : 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,023
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 289 ครั้ง
    16 ก.พ. 62

เป็นเวลาเจ็ดวันแล้วที่เด็กใหม่มาอยู่ที่โรงเรียน…

เป็นเวลาเจ็ดวันแล้วที่เบรนด้าดูจะชวนปีเตอร์คุยบ่อยๆ…

เป็นเวลาเจ็ดวันแล้วที่เขากับเธอรู้จักกัน…

และก็เป็นเจ็ดวันแล้ว ที่ยังเปลี่ยนใจเธอเรื่องสไปเดอร์แมนไม่ได้…

“มันเจ๋งจริงๆแหละเบรนด้า เธอเคยเห็นสไปเดอร์แมนตีลังกามั้ย! เท่สุดๆ!”

เน็ดพยายามบอกเบรนด้าที่ห้องเรียน โดยมีปีเตอร์ยืนดูผลอยู่ข้างๆอย่างมีหวัง

“สั้นๆคือนายชอบสไปเดอร์แมน” เบรนด้าถามกลับ

“ก็ใช่ ฉัน ปีเตอร์ แฟลช หลายๆคนก็ชอบเขานะ แต่แฟลชจะบูชามากกว่า” เน็ดพูดและส่งซิกให้ปีเตอร์ประมาณว่า นี่ไง เดี๋ยวเธอจะชอบมนุษย์แมงมุม

เบรนเอนหลังพิงเก้าอี้ “อืม…แต่ฉันไม่ชอบไง”

เหมือนโดนชกเข้ากลางหน้า

ความหวังที่เป็นศูนย์ของปีเตอร์ ปาร์คเกอร์นั้นติดลบลงมาเรื่อยๆ

“แต่…เขา…”

“ฉันเข้าใจว่านายชอบเขาปีเตอร์ แต่ฉันไม่ใช่ไง ชุดสีแดงกับการพูดมากของเขาดูน่ารำคาญหน่อยๆ แถมวันหนึ่งก็เอาแต่ยิงใยใส่ตึกโหนไปมา ชุดเก่าของเขายังดูห่วยสุดๆด้วย แถมถ้าพวกนายลองทำแบบสำรวจซูเปอร์ฮีโร่ที่ผู้หญิงชื่นชอบ ดูก็รู้ว่าสไปเดอร์แมนไม่ติดหนึ่งในห้าหรอก”

เงียบ…

ปีเตอร์พูดไม่ออกเลยทีเดียว นับว่ายังดีเพราะเบรนด้าดูไม่เกลียดเขาเท่าสไปเดอร์แมนนัก (แม้จะด่าเป็นชุดจนเกือบร้องไห้)

แต่พอมองหน้าเพื่อนสนิทอย่างเน็ดแล้ว ก็สื่อสารกันเข้าใจโดยไม่ต้องใช้เสียงว่านี่ไม่ใช่เรื่องดีเลย

“ไงเน็ด ไงปีเตอร์” เสียงหวานที่ทักพวกเขาคือ เบ็ตตี้ แบรน สาวผมบลอนด์น่ารักผู้มากับรอยยิ้ม และเป็นฐานที่เข้าใจกันทั้งโรงเรียนว่าเน็ดพยายามจีบเธอ

“ไงเบ็ตตี้” เน็ดตอบด้วยความเร็วแสงทันที “ตกลงเธอว่าไงเรื่องวันเสาร์”

“ได้สิ ฉันไปด้วย” เบ็ตตี้พยักหน้า

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เบรนด้าหยิบออกมาดูก่อนจะพูดกับเพื่อนชายทั้งสอง “ขอตัวเดี๋ยวนะ” เธอรีบวิ่งออกนอกห้องไป แน่นอนว่าปีเตอร์กับเน็ดมีมารยาทมากพอที่จะไม่เซ้าซี้เธอว่าเรื่องอะไร

“สบายดีมั้ย ซิกซ์ กับชีวิตที่โรงเรียน”

เสียงปลายสายนั่นคือรีดัส แน่ล่ะว่าเขาต้องอยากได้ข้อมูลบ้างแล้ว เบรนด้ารีบวิ่งไปที่ห้องเก็บของที่ใกล้ที่สุด

“ได้อะไรที่เกี่ยวกับอเวนเจอร์สมั้ย”

“ยังเลยค่ะ”

“แล้วเจ้าเด็กปาร์คเกอร์ล่ะ”

“ข่าวลือที่ว่าทำงานให้สตาร์คคงจะจริง เขารีบออกจากโรงเรียนทันทีที่ทำได้แถมยังโดดบางคาบบ่อยๆด้วย พอตามไปก็หายไปตลอด”

“ทำไมไม่ใช้เครื่องติดตามล่ะ” 

“ใช้แล้ว แต่หมือนจะมีคลื่นรบกวนทำให้ดับไป”

เสียงของรีดัสเงียบไปพักหนึ่ง “มีแค่เทคโนโลยีของสตาร์คกับวากานด้าที่ระดับสูงพอจะทำแบบนั้นได้ จับตาดูเขาไว้ดีๆล่ะ”








ให้ตายสิปีเตอร์! นายเลิกคิดเรื่องนี้ได้แล้ว! 

กะอีแค่ผู้หญิงคนเดียวไม่ได้ชอบสไปเดอร์แมนมันต้องเครียดขนาดนี้เลยเหรอ!

โถ่เว้ย!

“คุณปาร์คเกอร์”

“ห๊ะ…ครับๆ” ปีเตอร์เงยหน้าจากโต๊ะขึ้นมาเมื่อเสียงของอาจารย์ประวัติศาสตร์เรียกเขา

“ฉันเรียกเธอตั้งห้ารอบเลยนะ” ชายวัยห้าสิบปีพูด “เพื่อนเขาออกไปกันหมดแล้วนะ”

ปีเตอร์มองไปรอบๆ ใช่ ทั้งห้องไม่เหลือใครเลยนอกจากเขากับอาจารย์ แน่ละ ป่านนี้เน็ดคงไปส่งเบ็ตตี้อยู่

“ช่วงนี้เหม่อๆนะ กังวลใจอะไรรึเปล่า”

“…ไม่ครับ” ปีเตอร์ส่ายหน้า พลางลุกเก็บกระเป๋า

“ตกลงงานกลุ่มสามคน เจเซ่นอยู่กับเธอใช่มั้ย”

“ใช่ครับ” ปีเตอร์ตอบ แล้วความคิดที่จะไปเยี่ยมเพื่อนใหม่ที่ชมรมสักหน่อยก็เด้งขึ้นมา

“แต่เมื่อกี้เธอดูหัวเสียจริงๆแหละปาร์คเกอร์”









“เธอมีฝีมือจริงๆแหละเจเซ่น”

เสียงของประธานชมรมชายกล่าวเมื่อเห็นเบรนด้าล้มคู่ต่อสู้เป็นคนที่สามของวันแล้ว เธอช่วยดึงคนที่ล้มขึ้นจากเบาะรอง คนที่นั่งรอบๆพากันปรบมือให้เธอ พวกเขาและเบรนด้าล้วนสวมชุดพละของโรงเรียน นั่นเป็นกฎของโรงเรียนเมื่อมีการทำกิจกรรมกีฬา

“วันนี้พอแค่นี้ พรุ่งนี้ก็มาซ้อมต่อและกลับบ้านตอนหนึ่งทุ่มเหมือนเดิมนะคนที่มาใหม่”

ทุกคนพากันแยกย้ายไปเก็บของรวมถึงเบรนด้าก็ด้วย แล้วเธอก็เหลือบหันไปเห็นปีเตอร์นั่งอยู่ตรงอัฐจรรย์มองมาที่เธอ

“แฟนมารอน่ะ เจเซ่น” เพื่อนในชมรมคนหนึ่งล้อเธอ

“ไม่ใช่หรอก” เบรนด้าสวน “ถ้าไม่อยากโดนก็เงียบไป” ก่อนจะเดินตรงไปหาเพื่อนร่วมห้องที่นั่งรอ

“มาดูด้วยเหรอ” เบรนด้าถาม

“คงงั้น” ปีเตอร์ยักไหล่ก่อนจะลุกเดินออกประตูไปกับเธอ “เจ๋งดีนะ ที่เธอต่อยรุ่นพี่ล้มน่ะ”

“ใช่ ดีกว่าเชียร์ลีดเดอร์ที่นายยัดเยียดให้เยอะเลย”

“ฉันเปล่านะ เขาเรียกว่าแนะนำ”

“เห็นฝีมือแล้วตอนนี้อยากเห็นฉันใส่กระโปรงสั้นเต้นเชียร์มั้ยล่ะ”

ปีเตอร์ยิ้ม “ก็อยากนะ”

“โรคจิต!” เบรนด้าพูดเสียงหนัก

“ฉันเปล่า แค่จะบอกว่าเธอสวยพอจะเป็นน่ะสิ”

“เหรอ” เบรนด้าหันมามองอย่างฉุนๆ “แล้วนายไม่ทำงานกับสตาร์คเหรอวันนี้”

“อ้อ ไม่หรอก คิดว่า…” แล้วปีเตอร์ก็หยุดเดินอย่างฉงน “เธอรู้ได้ไงว่าฉันทำงานกับคุณสตาร์ค”

เวรละ

เธอลืมไปว่าเขายังไม่ได้เล่าให้ฟัง! ดันเผลอพูดซะได้!

“เน็ดเผลอพูดน่ะ” ไม่เกินสองวินาทีเธอก็แก้ตัวได้ทันที

หน้าปีเตอร์ดูกังวล “เขาบอกแค่นั้นใช่มั้ย”

“ใช่สิ มีอะไรเหรอ…”

“ไม่หรอก ไม่มี” ท่าเกร็งของปีเตอร์ผ่อนคลายทันที “แล้วเสาร์นี้เธอไปด้วยมั้ย”

“ฉันได้ยินคุยกันตั้งแต่เช้าแล้ว ไปไหนล่ะ”

“เรานัดกันไปร้านไอศกรีมเชอร์รี่ช๊อคน่ะ รู้จักมั้ย”

“ไม่ ใครไปบ้างล่ะ”

“ก็ฉัน เน็ด มิเชลล์กับเบ็ตตี้”

เบรนด้าทำท่าทางครุ่นคิด “ได้นะ เอาเบอร์นายมาสิ”

“อะไรนะ” ปีเตอร์งง

“เบอร์โทรไง เผื่อฉันต้องถามทาง”

“อ้อ เอ่อ…ได้สิ” ปีเตอร์หน้าร้อนขึ้นมาหน่อยๆขณะบอกเบอร์ให้อีกฝ่าย

สุดท้ายทั้งคู่ก็เดินออกมาจนถึงหน้าร้านขายของชำ แล้วแยกทางกันตรงนั้น

ปีเตอร์เดินกลับทั้งที่เกือบหุบยิ้มไม่ได้

เขาพึ่งชวนเธอไปเที่ยวนะ แถมเธอก็ขอเบอร์ด้วย แม้จะเป็นแบบเพื่อนก็เถอะ

แต่กลายเป็นวันนั้นชีวิตเขาสดใสไปเลยแม้จะไม่ได้ออกไปปราบเหล่าร้ายวันนึงก็ตาม






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 289 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

286 ความคิดเห็น

  1. #82 12554661palm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 08:38
    อ่านแล้วเผลอยิ้มออกมา ฟินนนน
    ถึงจะไม่ใช่เดอะทอย สไปร์ดี้ก็พาเธอลอยได้
    #82
    1
  2. #18 RyukiSurvive (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:05

    School life นี่มันดีงามจริง 555

    #18
    1
    • #18-1 piabismyname(จากตอนที่ 5)
      22 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:34
      ง่ายๆสบายๆ
      #18-1
  3. #13 beauty_suwan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:22
    ชีวิตสดใสได้กับเรื่องเล็ก นี้คืออารายยย 555555​
    #13
    1
    • #13-1 piabismyname(จากตอนที่ 5)
      16 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:33
      คนมีความรักครับคุณ
      #13-1