[Fic Marvel spider-man] Hydra Girl (peter parker x OC)

ตอนที่ 26 : Hydra Girl : 26 (END)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,699
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 210 ครั้ง
    12 ส.ค. 62

สำหรับการพบนิโคลัส ฟิวรี่ในฐานะสายลับจากไฮดร้านั้นไม่ใช่เรื่องที่น่าภูมิใจนัก แม้ฟิวรี่จะตาบอดไปข้างหนึ่งแต่ความน่ากังวลใจก็ไม่ได้ลดลงเลย

อย่างน้อยก็มีข่าวดีอย่างเช่นพวกไฮดร้าเกือบครึ่งถูกจัดการไปแล้วและชีลด์ก็จับตัวรีดัสไว้ ปีเตอร์กับเธอได้รับการรักษาจนหายดี

ส่วนข่าวร้ายน่ะเหรอ โจรสลัดผิวสีตัดสินโทษให้เธอตายน่ะสิ

“ไม่ ไม่ นายทำแบบนั้นไม่ได้นะ!”

“นายออกคำสั่งได้ด้วยเหรอสตาร์ค” ฟิวรี่ยังนั่งไขว่ห้างสบายใจบนเก้าอี้ ตัดกับเหล่าอเวนเจอร์สที่เครียดกันจะเป็นจะตาย ปีเตอร์ถูกส่งกลับบ้านไปหาป้าทันทีที่ทำแผลเสร็จ ส่วนเจ้าตัวที่เป็นหัวข้อก็เอาแต่นั่งเงียบโดยมีสตาร์คทาวเวอร์เป็นฐานประชุม (เนื่องจากฐานจริงพึ่งโดนถล่มไป)

“เธอช่วยเรานะ!” โทนี่ยังไม่ยอมหยุดโต้แย้ง

“ช่วยแก้ปัญหาที่เธอทำไว้น่ะเหรอ? นั่นไม่ได้ทำให้เป็นคนดีขึ้นมาหรอกนะ”

คลินท์ที่ไม่ค่อยลงรอยกับโทนี่ยังรู้สึกแย่จนต้องพูดอะไรขึ้นมาบ้าง “คุณเคยให้โอกาสแนทนะฟิวรี่ ถ้าเราจะ--”

“นายกำลังจะขอให้ฉันรับคนจากไฮดร้าไว้น่ะนะ” ฟิวรี่ถามกลับ

“แนทก็เคยเป็นสายลับมาก่อน”

“โรมานอฟเป็นสายลับรัสเซีย แต่เจเซ่นไม่ใช่” 

“คือคุณไม่คิดจะให้โอกาสศัตรูกลับใจอย่างงั้นเลยเหรอ?” สตีฟพูดขึ้น จริงๆเขาไม่ชอบการให้โอกาสฝ่ายศัตรูนัก แต่เขามั่นใจว่าเบรนด้าเชื่อใจได้จริงๆ บวกกับชีวิตเด็กควีนส์ต้องมืดหม่นแน่ๆถ้ามีการสูญเสีย

“แล้วคุณให้เหรอกัปตัน ถ้าตอนนี้อัลตรอนยังอยู่คุณจะชวนมันมาเป็นเพื่อนมั้ยล่ะ”

“ไอ้หุ่นกระป๋องนั่นไม่มีความรู้สึกด้วยซ้ำ!” สตีฟพูดเสียงดัง

“ใช่ อัลตรอนมันเป็นความผิดพลาด” แม้แต่โทนี่ที่สร้างมันขึ้นมาเองยังยอมรับผิด “แต่ฉันเชื่อในโอกาสที่สองไง”

“เพื่อรอวันให้เธอปั่นหัวเราให้ทะเลาะกันอีก แบบซีโม่หรือเปล่า”

คราวนี้โทนี่เถียงไม่ออก เขาได้แต่มองหน้าสตีฟซึ่งก็ไม่รู้จะทำยังไงดี นาตาชากับธอร์ก็อ้ำอึ้งเหมือนไม่รู้ว่าช่วยพูดอะไรได้อีก

“เธอไม่คิดจะโต้แย้งสักหน่อยหรือไง?” บรูซหันไปถามเบรนด้าที่เอาแต่เงียบมานาน สีหน้าของเด็กสาวเหมือนกำลังครุ่นคิดอย่างหนักใจแต่ไม่คิดจะพูดอะไร

“ฉัน…ฉันว่าฉันควรตาย”

“อะไรนะ!/เฮ้ย! เดี๋ยว” สตีฟกับโทนี่พูดขึ้นพร้อมกัน นาตาชาก็โวยวายขึ้นมาด้วย “จะให้มันจบแบบนี้เหรอ?”

“มันอาจดีที่สุดแล้วก็ได้” เบรนด้าตอบเสียงเบาแต่ก็สามารถดังให้ได้ยินทั่วถึง

ฟิวรี่ขยับตัวนิดหน่อยแต่สีหน้ายังเรียบนิ่ง “ฉันว่าคงมีคนที่เธออยากใช้เวลาด้วยแน่ๆ ใช่มั้ย”

“ไม่มี” เธอตอบ

“จริงเหรอ?” เบรนด้ารู้ว่าบทสนทนาของฟิวรี่กำลังสื่อถึงใคร เธอกล้าพูดเลยว่าเธอจะไม่ยอมให้ปีเตอร์มาอยู่ตรงนี้ด้วยเป็นอันขาด

นั่นคงจะดีกว่าทั้งกับเขาและเธอ

“ฟังนะ ปีเตอร์ไม่ต้องการแบบนี้แน่ๆ ถึงฉันจะเคยบอกเขาว่าผู้หญิงจะทำให้เสียงานก็เถอะ แต่นึกถึงใจเขาบ้าง…”

“เพราะฉันนึกถึงต่างหาก มันถึงควรจบแบบนี้!” เบรนด้าพูดแทรกโทนี่

“มันไม่ใช่ทางออกที่ดีเลยนะ” บรูซช่วยเสริม

“มันก็ไม่เห็นยากอะไร แค่ตายเอง! ฉันจะกลายเป็นผีล่องลอยไปทั่ว” เด็กสาวพูดเสียงเรียบ ก่อนจะหันไปพูดกับโทนี่ “ฝากบอกปีเตอร์ด้วยฉันไม่ใช่ผู้หญิงคนเดียวในโลก สักวันเขาคงหาคนที่ดีกว่านี้ได้แหละ”

พวกเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเบรนด้าจะคิดทื่อๆง่ายๆแบบนี้ อยู่รอดมานานเพื่อจบกับฟิวรี่เนี่ยนะ ถึงจะดูมีความรับผิดชอบต่อความผิดแต่มันก็ไม่ควรเป็นแบบนี้สิ

เบรนด้ายังคงนิ่งเงียบราวกับมันเป็นคำตอบสุดท้าย ถึงนาตาชาไม่ได้มีพลังเข้าถึงจิตใจแบบวันด้า แต่เธอก็รู้ว่าคนที่มีปัญหากำลังเสียใจไม่น้อย

“ฉันให้เวลาเธอถึงเที่ยงคืนละกัน” ฟิวรี่เสนอขึ้น “ตอนนี้ใกล้จะสามทุ่มแล้ว ฉันว่าเธอควรได้เวลาส่วนนี้นะ”

“งั้นฉันจะเข้าห้องนอน อยู่คนเดียวสักพักเหมือนจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นดีกว่า” เบรนด้าบอกพร้อมลุกเดิน “ทางที่ดีพวกคุณไม่ควรเรียกปีเตอร์มานะ เขาคงไม่พร้อมกับเรื่องนี้”





เบรนด้านั่งกอดเข่าพิงประตูห้องนอน เธอไม่ได้ร้องไห้แต่ในใจเต็มไปด้วยความเจ็บปวดจนไม่อยากพบใครอีก

จะว่าไปเธอยังไม่เคยถ่ายรูปคู่กับปีเตอร์ด้วยซ้ำ

ชีวิตมันจะเลวร้ายอะไรขนาดนี้

เสียงเคาะประตูดังขึ้นช่วงหนึ่งราวกับโลกจะแตก เบรนด้าลุกยืนพลางจัดแจงอะไรให้เข้าที่ก่อนจะเปิดประตู

ออกจะพีคที่คนมาเคาะประตูคือคนสุดท้ายบนโลกที่อยากให้มาเจอในตอนนี้

“ก็ เอ่อ…สวัสดี”

“นายมาทำไม?” เบรนด้าถามกลับ ทั้งงุนงงและดีใจที่เจอปีเตอร์ในตอนนี้

“อยากลองทายดูมั้ย” ปีเตอร์ไม่ตอบแต่ถามกลับพร้อมรอยยิ้มปนเศร้า

“ไม่” เด็กสาวตอบเสียงแข็ง ดูแล้วเขาน่าจะรู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ คงต้องโทษพวกลุงๆป้าๆอเวนเจอร์สที่ตามเขามาสินะ

“โอเค” เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่เล่นด้วยปีเตอร์เลยเลิกติดตลก “ฉันมาหาเธอ”

เบรนด้าไม่ได้ตอบกลับในทันที เธอครุ่นคิดคำตอบถึงสามวินาทีกว่าจะตอบ “ฉัน…ดีใจที่นายมานะ”

ปีเตอร์ส่งยิ้มกว้างให้ก่อนจะถูกกำปั้นชกเข้าที่ไหล่ พร้อมถามอย่างงุนงง “เฮ้! เธอต่อยฉันทำไม”

“ฉันเกลียดนายปาร์คเกอร์ นายมาโผล่ทำไมตอนนี้”

“ถ้าไม่มาตอนนี้ฉันอาจจะไม่ได้เจอเธออีกน่ะสิ”

“ใครตามนายมา”

“อะไร? เปล่านี่ ฉัน--”

“ใคร”

“คุณสตาร์คโทรตามฉันเอง” พออีกฝ่ายเสียงแข็งใส่ เขาเลยต้องยอมพูด

“ฉันเกลียดพวกคนรวยจริงๆ” เบรนด้าถอนหายใจเฮือกใหญ่

“งั้น เราไปเดินเล่นกันมั้ย” ปีเตอร์เสนอ เท่าที่เขารู้มาคือเขามีเวลาแค่เที่ยงคืน มันดูน้อยเกินไป แต่ก็มากพอควร

“เดินเล่นตอนสามทุ่มเนี่ยนะ?” เบรนด้าขมวดคิ้ว

“ก็ฉันอยากออกไปข้างนอกกับเธอนี่”

“งั้นนายไปคนเดียวไป๊!” เธอขับไล่ปีเตอร์เนื่องจากเธอไม่ได้มีอารมณ์อยากเดินเล่นเลยสักนิด

“ไปเถอะน่า” ไอ้แมงมุมทำเสียงออดอ้อนใส่ “ฉันอยากออกไปกับเธอจริงๆ”

“งั้นถามหน่อยสไปเดอร์บอย เราจะผ่านฟิวรี่ไปยังไง” เบรนด้ายิงคำถามทันที

“ก็ไม่ต้องผ่าน” ปีเตอร์ยักไหล่ก่อนจะชี้ไปที่หน้าต่างในห้องเธอ เขาจะพาเธอกระโดดออกไปว่างั้น “แล้วก็อย่าเรียกฉันว่าสไปเดอร์บอย”

“สไปเดอร์บอย” เบรนด้าเรียกทันทีที่เขาพูดจบพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์

“อย่า--”

“สไปเดอร์บอย”

“หยุดเลย--”

“สไปเดอร์บอยยยยย”

“ทำไมต้องสไปเดอร์บอย ฉันสิบหกละนะ” ปีเตอร์หัวเสียกับชื่อนี้อย่างชัดเจน

“น่ารักออก” เบรนด้าสังเกตเห็นว่าปีเตอร์ยุกยิกไปมา ดูก็รู้ ยังไงเขาก็ยังเขินเวลาเธอชมว่าน่ารัก “หรือนายจะเก็บไว้ให้เอ็มเจเรียก”

“เธอเรียกน่ะดีแล้ว” เขาพูด

“ตกลงจะออกไปหรือยัง?” เด็กสาวเท้าเอวใส่ปีเตอร์จนเขายิ้มแห้ง

“ไปสิ หรือ…” แล้วจู่ๆปีเตอร์ก็ใช้แขนกอดรัดเอวเบรนด้าแล้วดึงร่างมาใกล้เขาโดยอีกฝ่ายไม่ได้ตั้งตัว “หรือจะอยู่ในห้องเธอก็ได้”

“ตลกเหรอ” เบรนด้าแกะแขนเขาออกพร้อมถอยห่าง “อยากไปก็ไปสักทีสิ!”

“คร้าบๆ” ปีเตอร์ตอบ เขาพาเบรนด้าโหนใยข้ามตึกออกห่างมาจากพวกอเวนเจอร์ส เพราะท้องฟ้าที่ค่อนข้างมืดด้วย ปีเตอร์เลยไม่ต้องงัดชุดแดงมาใส่ 

หลังจากตกลงกันกลางอากาศ ผลสรุปสถานที่ที่จะไปคือร้านไอศกรีมโยเกิร์ตแห่งหนึ่งซึ่งก็ไม่ไกลนัก

“ไอศกรีมโยเกิร์ตมันต้องราดช็อกโกแลตสิ” เบรนด้าเริ่มเถียงเมื่อทั้งคู่ลงมาตรงตรอกแคบข้างร้าน

“ต้องเอ็มแอนด์เอ็มเท่านั้น” ปีเตอร์ก็โต้แบบไม่ยอมขณะทั้งคู่เดินเข้าร้าน

“ฉันไม่เข้าใจว่าไอ้เม็ดหลายสีนั่นอร่อยยังไง” 

“มันก็อธิบายได้ยากนะ เหมือนถามว่าสไปเดอร์แมนเท่กว่ากัปตันอเมริกายังไง”

“จ้า เหม็นคนขี้โม้จริง” เบรนด้าพูดพร้อมทำท่าแกล้งอ้วกด้วย

“ไม่โม้ครับ เท่จริง” ว่าเสร็จก็เบะปากยักไหล่ นี่แฟนเธอเป็นโรคหลงตัวเองไปแล้วหรือไง!

“ขี้โม้ละ”

“ไม่เท่จริงจะเป็นแฟนเธอได้ไหมล่ะ”

เบรนด้าส่ายหน้าพลางถอนหายใจ เอาจริงๆเธออยากได้ปีเตอร์ขี้เขินแบบช่วงแรกๆคืนมาอ่ะนะ หรือบางทีนี่อาจจะเป็นปีเตอร์ตัวปลอมก็ได้ ปีเตอร์ตัวจริงอาจโดนฆ่าฝังไว้ในป่าก็ได้

“เสร็จแล้วเธอมีแผนยังไงต่อหรือเปล่า?” หลังจากสั่งไอศกรีมแล้วมานั่งที่โต๊ะ

“ไม่ยาก แค่รอตายตอนเที่ยงคืน” เบรนด้าบอกเรียบๆ “ถ้าจะเสนอให้หนีฉันไม่เอาหรอกนะ”

“ฉันก็ไม่ได้จะพูดอะไรอย่างนั้นซะหน่อย” ปีเตอร์แก้ตัวอย่างเลิกลั่ก

“หน้านายบอก”

“จริงดิ? โอเค แต่ฉันอยากให้เราหนีไปด้วยกันจริงๆนะ” ปีเตอร์พูด

“ฉันอยากไปกับนายนะ แต่ฉันไม่อยากหนีอีกแล้ว” เธอตอบ

“เธอทำให้ฉันรู้สึกแย่นะ” เขาพูดเสียงหงอยๆ

“ฉันผิดเองล่ะ ถ้าเราไม่รู้จักกันมาก่อนมันคงดีกว่านี้”

“แต่ฉันว่าดีนะ ฉันชอบที่ได้อยู่กับเธอ” ปีเตอร์ส่งยิ้มให้เธอ

“ฉันก็ชอบ” เบรนด้าตอบ

“ชอบฉัน?”

“ชอบไอศกรีม” เบรนด้าพูดจบทั้งคู่ก็หัวเราะให้กับมุกฝืดเก่าๆนั่น “นายชงมาเองนะ”

“ก็จะให้เธอเล่นแบบนี้แหละ” เขาบอก “เธออยากไปเดินเล่นไหมอีกมั้ย หรือ…”

“แค่นี้ก็เกินพอแล้วล่ะ เรากลับกันดีกว่านะ” พอเบรนด้าจะลุกยืน ปีเตอร์ก็คว้าข้อมือเธอไว้ก่อนอย่างรวดเร็ว

“เดินกลับนะ” ปีเตอร์บอก

“ได้ เอาสิ” เธอตอบตกลงด้วยอย่างไม่มีปัญหา ยังไงเวลาก็เหลืออยู่แล้ว ดังนั้นเมื่อจัดการไอศกรีมเสร็จ ทั้งคู่ก็เดินจับมือกันกลับสตาร์คทาวเวอร์

ในเมื่อบรรยากาศดูเงียบเกินไป ปีเตอร์เลยชวนเบรนด้าคุย “ฉันถามเลยนะ อยากรู้ว่าตอนแรกเธอคิดว่าฉันเป็นคนยังไง”

“ไอ้ห่วย” เบรนด้าย้ำชัดๆ “ไอ้เนิร์ดห่วยๆที่ชอบสไปเดอร์แมน”

“โอเค” ปีเตอร์รับคำ

“แล้วฉันล่ะ?” เบรนด้าถามกลับบ้าง

“ฉันคิดว่าเธอจะเป็นลูกคนรวย นิสัยหยิ่งๆ แล้วก็ชอบเชิดหน้า”

“นี่เอาผู้หญิงในอุดมคติมาเป็นมาตรฐานใช่ป่ะ”

“คงงั้น” ปีเตอร์ยักไหล่ “ฉันยังชวนเธอเป็นเชียร์ลีดเดอร์อยู่เลยนะตอนนั้น”

เบรนด้าหัวเราะ “แล้วฉันก็บอกนายว่าไม่ชอบสไปเดอร์แมนด้วย”

“ฉันนอนร้องไห้ทั้งคืนเลยล่ะตอนเธอบอกว่าชอบบัคกี้มากกว่า”

สุดท้ายทั้งคู่ก็เดินกลับมาจนถึงจริงๆ พอก้าวเท้าเข้ามา คนที่เริ่มแว้ดใหญ่ก็คือโทนี่

“นายพากันหายไปเนี่ยนะ! เตี๊ยมฉันบ้างก็ดี”

“ผม--ผมขอโทษครับ คือ…”

“ฉันว่าไม่เห็นต้องขอโทษเลย เป็นฉันก็น่าจะทำ” วันด้าช่วยพูด ตอนนี้ทั้งทีมก็อยู่พร้อมหน้ากันหมด

“งั้นก็ใกล้จะถึงเวลาแล้วสิ” ฟิวรี่ชี้ไปที่นาฬิกาเรือนใหญ่บนผนังที่ใกล้จะถึงเที่ยงคืนเต็มที

“จริงๆผมว่าคุณ--”

“เสียใจปาร์กเกอร์ แต่ฉันตัดสินใจเรื่องนี้ไปแล้ว” ฟิวรี่ยังยืนยันตามเดิม

“แต่--”

“นายบอกลาแฟนไปแล้วไงไอ้หนู เธอพร้อมแล้วนะ”

เบรนด้าพยักหน้าตอบฟิวรี่ช้าๆ แล้วชายผิวสีก็เหมือนจะโทรตามมาเรีย ฮิลล์ให้มา

“ฉันเข้าใจว่ามันทำใจได้ยากนะ แต่นายจะผ่านมันไปได้” คลินท์ปลอบปีเตอร์พร้อมจับไหล่เขา

พรึ่บ!

จู่ๆไฟทั้งตึกก็เกิดดับจนมืดสนิท มีเสียงพูดดังไปทั่วแบบไม่ได้ศัพท์ สิ่งที่ปีเตอร์พอโฟกัสได้ในความมืดคือเปลวไฟสีส้มที่ค่อยๆลอยเข้ามาใกล้เขา

“แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ธเดย์ แฮปปี้เบิร์ธเดย์…แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู!”

เสียงร้องเพลงวันเกิดจบพร้อมกับเสียงปรบมือดังสนั่น ไฟกลับมาติดอีกครั้งและปีเตอร์ก็ยังงุนงงอยู่

ทุกคนดูมีสีหน้ายินดีปนขบขัน แม้แต่ฟิวรี่ยังยิ้มหัวเราะด้วยเลย พลุกระดาษถูกยิงโดยธอร์ นาตาชา สก็อตต์และเพพเพอร์ ส่วนเค้กที่ถูกจุดเทียนไว้ก็ถือโดยเบรนด้าที่ยืนตรงหน้าเขา

แน่นอนว่าทุกคนดูอารมณ์ดีไปหมด แต่เขาไม่เข้าใจเองว่ามันเกิดอะไรขึ้น!

“ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ เธอจำวันเกิดเขาผิดหรือเปล่า?” วันด้าถามเด็กสาว

“ไม่นะ ฉันจำแม่นว่าวันนี้พอดี” เบรนด้าบอก

“วันเกิดเหรอ?” ปีเตอร์งงไม่หาย

“ใช่น่ะสิ! นี่จำวันเกิดตัวเองไม่ได้หรือไง” โทนี่ถามเด็กฝึกงาน

“ผมจำได้สิ สิบสิงหา…แต่นี่วันที่เก้านะ”

“เที่ยงคืนแล้วไอ้หนุ่ม” นิค ฟิวรี่บอก “เป่าเที่ยงซะนะแล้วจะอธิบาย”

ปีเตอร์ยอมเป่าเทียนโดยคนถือเค้กก็ส่งยิ้มให้เขา เมื่อเทียนทั้งหมดดับลง เค้กก็ถูกส่งต่อให้วิชั่นเอาไปตัดแบ่ง

“คือฉันให้โอกาสแฟนนายอยู่แล้วปาร์กเกอร์ ฉันไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นแต่ก็อยากแกล้งนายนิดหน่อย…ตอนแรกกะจะให้โลกิมาเป็นศพปลอมให้”

“แต่นั่นแรงมาก” มาเรียที่จัดจานใส่เค้กบอก

“ใช่ แรงเกิ๊น!” ฟิวรี่ที่นั่งอยู่ย้ำแล้วเปลี่ยนท่านั่งเป็นไขว่ห้างแทน “พอแฟนนายบอกว่าเที่ยงคืนนี้วันเกิดนายพอดีแบบไม่น่าเชื่อ เราก็จัดงานให้เลย...แบบเซอร์ไพรส์ถึงใจ” (“ผมถึงไม่ชวนลูอิสมาไง” สก็อตต์บอก)

“นี่รวมหัวกันหลอกผมเหรอ”

“แฟนนายคนเดียว” ฟิวรี่โทษเบรนด้าทันที

“อ้าว” เด็กสาวร้องงงๆ

“แล้วตกลงไม่มีใครตายใช่ไหมครับ?” ปีเตอร์ถามต่อ

“ใช่สิ! แฟนนายมีข่าวดีด้วยนะ”

เบรนด้าหยิบบัตรที่มีตราของชิลด์จากในกระเป๋ากางเกงมาอวดปีเตอร์ “คนมันโหดน่ะน้อง ฝึกอีกนิดก็เป็นตัวจริงแล้ว”

“งั้นๆแหละ ฉันเป็นอเวนเจอร์สนะ”

“ถ้าไม่มีพลังแมงมุมนายคิดว่าจะทำอะไรได้ล่ะ” และแล้วทั้งคู่ก็เริ่มหาเรื่องทะเลาะกันอีก

“เป็นท็อปฟิสิกส์ของโรงเรียนจนชมรมต้องมาดึงตัว”

“จ้า เก่งจ๊ะ” เบรนด้ากลอกตาใส่เขาก็ไปเอาเค้กมากิน ปีเตอร์ก็ไม่อยากเชื่อว่าจะลืมวันเกิดตัวเองไปได้นะเพราะมัวแต่สนใจอย่างอื่น “นี่ฉันคุ้มนะเนี่ย ได้ทั้งเค้กทั้งไอศกรีม”

“เหรอ” ปีเตอร์เอนตัวเข้าไปกระซิบข้างหูเธอ “ถึงตาฉันเอาคืนคุ้มกว่าแน่”

“บอกเลยว่ายาก”

“ยกตึกฉันก็ทำมาแล้ว เธอคนเดียวไม่ยากหรอก”

“เอาล่ะ! มุงเยอะๆหน่อย เทพจะโชว์ งานวันเกิดทั้งทีนะ!” เสียงของธอร์เรียกให้คนหันมาสนใจ เขาเริ่มหมุนค้อนยกใหญ่ “ปกติเข้าจุดพลุกันน่ะนะ แต่ข้าจุดสายฟ้า”

“ธอร์! อย่าเชียวนะ!”

แต่ก็ไม่ทัน โทนี่พูดถึงคำว่า ‘อย่า’ ตอนที่สายฟ้าถูกยิงพอดี การยิงสายฟ้าใส่เพดานนั่นไม่ใช่เรื่องที่ดีเลยสักนิด โดยเฉพาะตอนที่ฟรายเดย์ขึ้นเตือนเสียงดัง

[ระดับไฟฟ้าอันตราย เกิดปัญหาขัดข้องที่ชั้นใต้ดิน]

“ไม่เอาน่า ไม่มีอะไรมั้ง” ธอร์หัวเราะกลบเกลื่อน

[ไฟฟ้ากำลังสูงทำฮัลค์บัสเตอร์ขัดข้อง ชุดเกราะกำลังทำงานอัตโนมัติ]

“เวรละสิ” โทนี่พูดไม่ทันขาดคำชุดเกราะตัวหนาใหญ่ขนาดเท่าฮัลค์ก็บินทะลุตึกออกไปไกล

“งานเข้าอีกแล้วใช่มั้ย?” สก็อตต์ถาม

“ผมยืมคำกัปตันละกัน” ปีเตอร์หันมาพูดกับเหล่าอเวนเจอร์ส “ไปเปลี่ยนชุด” แล้วเขาก็พึ่งนึกออก “เอ่อ ผมลืมชุดไว้บ้าน”

“ไม่มีปัญหา ฟรายเดย์ ไอรอนสไปเดอร์” โทนี่พูดจบ ชุดนาโนก็บินเข้ามาเป็นชุดแมงมุมเหล็กให้ปีเตอร์ทันที เขาหันมาพูดกับเบรนด้า “เดี๋ยวมานะ”

“รีบทำไม เราอยู่กันอีกนาน” คำพูดนี้ทำให้ได้รับเสียงโห่จากสตีฟ ธอร์ และนาตาชาอยู่พอควร ก็จริงนี่ เธอจะรีบทำไมล่ะ ปีเตอร์ยังต้องอยู่กับเธออีกยาว

--------

จบว้อยยย โล่งงงง

เอาจริงๆเราเล็งตอนจบไว้หลายแบบนะ ทั้งเบรนตายจริง ตายหลอก แต่รู้สึกอยากจบแบบนี้มากกว่า เสียในเอนด์เกมเยอะไปละ และที่ดูจบง่ายไปนั่นก็เพราะ
.
.
.
.
.
ขี้เกียจ

ใครที่หาว่าเราหลอกว่าจะดาร์กเนี่ย เราไม่ผิดนะ คุณโดนเควนตินหลอกต่างหาก! คุณเบคเขาใช้ภาพมายาหลอกนักอ่านทั้งนั้น ไปโทษเขานู่น











จงโดนหลอก







เอาน้องพีทมาแจกความรักทิ้งท้าย





ไหน? ไม่เห็นมีใครตายนี่






ทอม-ดูพวกนักอ่านเตรียมดราม่าสิฮะ
เจค-การหลอกคนง่ายนิดเดียวเอง (เห็นป่ะ ความผิดคุณเบค)





น้องเกิดสิบสิงหาจริงๆ ไม่ได้โม้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 210 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

286 ความคิดเห็น

  1. #282 7Kings (@7Kings) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 00:08

    คุณหลอกดาว

    (พีทเกิด10สิงหา ผมเกิด11สิงหา)

    #282
    1
    • #282-1 Unknow (จากตอนที่ 26)
      16 กรกฎาคม 2563 / 13:08
      เราเกิด12 สิงหา
      #282-1
  2. #280 Winterrin (@0875350549) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 21:05
    เหมือนโดนหลอกไปพร้อมกับปีเตอร์ ให้ตายเถอะ พึ่งมาเจอแต่สนุกมาก ขอบคุณนะคะ ;__;
    #280
    0
  3. #279 Aa_ic (@Aa_ic) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 16:17

    แง๊~โดนหลอก แต่เป็นการโดนหลอกที่ชอบนะ5555
    #279
    0
  4. #274 kittiya_ff (@kittiya_ff) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 13:12

    ชอบค้าาาาา
    #274
    0
  5. วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 06:00

    ไรท์คิดจะแต่งไรต่อคะ?...หมอแปล-----แค่กๆ รู้สึกไม่สบายตัวร้อน
    #273
    1
    • #273-1 WriteQueen (@piabismyname) (จากตอนที่ 26)
      14 สิงหาคม 2562 / 07:36
      อย่ายุ ฟิคเก่ายังไม่เคลียร์เลย
      #273-1
  6. #272 NapTi (@NapTi) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 06:27
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #272
    1
  7. #271 Agnes_pp (@Agnes_pp) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 05:54
    คิดถึงหมอแปลก.. เเค่พูดเฉยๆเเต่อยากให้มีหมอบ้างเเค่กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #271
    1
  8. #270 Deffy-Deefey (@Deffy-Deefey) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 23:25

    หักมุม กรี้ส
    ไรต์ทำเราระแวงถึงขนาดพอแฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยูจบแล้วจะประหารต่ออีกหรือเปล่าเชียวนะคะ โฮร่ววววว
    ดีใจปนวงวารปีเตอร์ ขอบคุณที่แต่งจนจบค่า สนุกมากๆเลยค่ะ!
    #270
    1
  9. #269 zomweeri (@zomweeri) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 23:03
    หลอกเก่งเว่อร์ ร้ายกาจ
    #269
    4
  10. #268 Sasigannamfa (@Sasigannamfa) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 21:28
    หักมุม! โดนหลอกกกกกก!
    #268
    1
    • #268-1 WriteQueen (@piabismyname) (จากตอนที่ 26)
      15 สิงหาคม 2562 / 21:49
      ใครหลอก คุณเบคนู่น
      #268-1
  11. #267 ปัทมรัตน์ (@OUnii) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 21:23
    เอาอีกๆๆๆ ไรท์ เอาอีกๆ เราไม่อยากให้จบเลย
    #267
    2
  12. #266 sehuno964 (@sehuno964) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 21:15
    ไรท์เธอหลอกชั้นนนนน555 คือเซอร์ไพรส์วันเกิดแบบไม่ชวนลูอิสมา555ถ้ามาคือความแตกจ้าาา เซรุ่มพูดความจริง5555555
    #266
    2
    • #266-1 sehuno964 (@sehuno964) (จากตอนที่ 26)
      12 สิงหาคม 2562 / 21:17
      แต่แบบพี่ท้อคือไม่ไหวจริงๆ
      #266-1
  13. #265 sopitnapa1789 (@sopitnapa1789) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 20:55
    ร้องงง
    #265
    1
    • #265-1 WriteQueen (@piabismyname) (จากตอนที่ 26)
      12 สิงหาคม 2562 / 21:10
      เศร้าให้สุดเลย
      #265-1
  14. #264 - GENUS. (@jannypanya) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 18:08
    มาต่อที่ฮืออออ
    #264
    4
    • #264-1 WriteQueen (@piabismyname) (จากตอนที่ 26)
      12 สิงหาคม 2562 / 21:10
      ต่อแล้วๆ
      #264-1
    • #264-3 - GENUS. (@jannypanya) (จากตอนที่ 26)
      12 สิงหาคม 2562 / 21:23
      ฉันโดนเทอหลอกอะ
      #264-3
  15. #263 sehuno964 (@sehuno964) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 19:52
    มาม่าหม้อใหญ่มาแล้วจ้าาาา
    #263
    1
    • #263-1 WriteQueen (@piabismyname) (จากตอนที่ 26)
      10 สิงหาคม 2562 / 10:05
      คิดมากอะแก//ก็มาม่าจริงๆ
      #263-1
  16. #262 BT_KOOKIE (@BT_KOOKIE) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 16:09
    ไม่ดราม่านร้าาาาาา ToT
    #262
    0
  17. #261 zomweeri (@zomweeri) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 16:02
    แง ฮึก ร้องละนะ
    #261
    1
    • #261-1 WriteQueen (@piabismyname) (จากตอนที่ 26)
      10 สิงหาคม 2562 / 10:06
      อย่าพึ่งร้องงงง
      #261-1
  18. #260 Agnes_pp (@Agnes_pp) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 12:54
    แงถ้าน้องตายเราเส้าเเน่ๆเลอ
    #260
    1