[Fic Jack Frost] Do You See Me ? [JFxOC] #ไม่อัพ

ตอนที่ 3 : Do you remember me

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 560
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    27 เม.ย. 61

เลล่าตื่นขึ้นมาในวันต่อมาอย่างขี้เกียจ

เมื่อบิดตัวเสร็จก็ดูนาฬิกาปลุกและพบว่าเป็นเวลาเก้าโมง...แต่เธอไม่ต้องเครียดอะไรเพราะว่าปิดเทอมแล้ว

สิ่งที่เธอจำได้คือเมื่อวานมีเด็กหนุ่มแปลกๆ มาบอกว่าเป็นเทพหิมะชื่อแจ๊ค ฟรอสต์หลังช่วยเธอจากพวกอันธพาล ซึ่งเลล่าคิดว่ามันน่าจะเป็นฝันมากกว่า

เลล่าส่ายหน้าและยีผมตัวเองให้ยุ่งกว่าเดิม

เธอต้องบ้าไปแล้วแน่ๆที่ฝันเห็นเทพเจ้าเป็นเด็กหนุ่มวัยรุ่นกวนๆหน้าตาดี... เลล่าบอกตัวเองว่าเธอแค่อาจจะบ้าผู้ชาย (ทั้งที่ไม่ได้บ้าผู้ชาย) จนเอาเก็บมาฝัน

แต่ก็เป็นฝันที่เหมือนจริงเกินไป...

"อรุณสวัสดิ์ นั่นผมหรือรังนกน่ะยุ่งชะมัด"

เสียงคุ้นๆนั่นทำให้เลล่าหันขวับทันที...แจ๊ค ฟรอสต์ยืนยิ้มกวนๆอยู่ริมหน้าต่างที่เปิดไว้

"นายเป็นบ้าอะไรเนี่ย!" เลล่าตะโกนขว้างหมอนใส่แจ๊คทันที 

"โว้ๆ ใจเย็น" แจ๊คยกมือเป็นสัญลักษณ์ยอมแพ้หลังโดนหมอนกระแทกหน้าทันที

"อะไร นายมีจริงหรอ" เลล่าปัดผมให้พ้นหน้า 

"ก็ใช่น่ะสิ" เด็กหนุ่มผมขาวตอบ

"ไม่ ม่ายๆๆๆ" เลล่าบ่นพึมพำ

"เราเจอกันเมื่อวานไง หรือเจ้าเอ่อ...เสียความทรงจำหรือเปล่า" แจ๊คสงสัย เพราะแจ๊คเคยเสียความทรงจำเลยรู้สึกแย่กับเรื่องอย่างนั้น

"ไม่! ฉันโอเคดี"

"งั้นก็จำข้าได้ใช่ไหม" 

"ใช่..." เลล่าพูด "งั้นนายก็มีจริง"

"ช่าย" แจ๊คเลิกคิ้วอย่างคลายกังวล เขาหวังว่าจะไม่โดนขว้างอะไรใส่อีก

ในขณะที่เลล่ากำลังผ่อนคลายความตกใจลง ประตูห้องก็เปิด

"เป็นอะไรหรือเปล่าเลล่า"

แม่เปิดประตูเข้ามาถามอย่างเป็นห่วง

ตายละ เลล่าหันไปหาแจ๊คแล้วคิดในใจว่า แม่จะพูดอะไรต่อเมื่อเห็นลูกสาวอยู่กับเด็กหนุ่มที่ไหนไม่รู้

"อะไรกัน" แม่พูด เลล่ากลั้นหายใจทันที แต่แม่ก็แค่เดินไปเก็บหมอนที่พื้นขึ้นมา "ลูกโวยวายเมื่อกี้ พ่อกับแม่เป็นห่วงเลยขึ้นมาดู"

"อ้อ คือ เอ่อ..." เลล่ามองแม่สลับกับแจ๊คงงๆ ก่อนจะนึกออกว่าบางทีแม่ก็คงไม่เห็นเทพหิมะเหมือนคนอื่นๆในเมื่อวาน "หนูฝันร้ายค่ะ และ...ละเมอด้วย"

"ลูกเนี่ยนะละเมอ" แม่ขมวดคิ้วอย่างไม่เชื่อ เลล่าเลยมองผู้เป็นแม่ด้วยสายตาเว้าวอน "บางทีลูกอาจละเมอจริงๆก็ได้ อาหารเช้าอยู่ข้างล่างนะ"

เมื่อแม่ออกพ้นห้อง เลล่าถอนหายใจอย่างโล่งอกทันที เธอมองเด็กหนุ่มฮู้ดน้ำเงินนั่งอารมณ์ดีที่ขอบหน้าต่าง เขาก็มองเธอกลับมาเหมือนกัน

"แม่ฉันมองไม่เห็นนายหรอ"

"ใช่แม่เจ้า..." รอยยิ้มของแจ๊คบางลง "พ่อเจ้า... เพื่อนๆเจ้า... และคนทั้งโลกเลยมั้ง"

"หมายความว่าไง ทั้งโลก" เลล่าลุกเดินเข้ามาใกล้เขา แต่ทิ้งระยะห่างสองสามเมตร

"ก็...ทางเดียวที่จะเห็นเทพเจ้าได้คือ ต้องเชื่อว่าพวกเขามีจริง เด็กทุกคนเชื่อว่าซานตาคลอส กระต่ายอีสเตอร์ หรือแม้แต่นางฟ้าแม่ทูนหัวมีจริง เด็กๆเลยได้พบเห็นเทพพวกนั้น"

เลล่าเอียงคอนิดหน่อย "แล้วนายล่ะ"

"ข้าหรอ" แจ๊คหัวเราะแห้งๆ "เจ้าไง"

"ฉัน" เลล่าชี้ตัวเองอย่างสงสัย "ฉันทำไม"

"เจ้า...อาจจะเป็นคนเดียวที่เชื่อว่าข้ามีจริงมั้ง นั่นเลยทำให้เจ้ามองเห็นข้า เด็กคนอื่นเชื่อว่าเยติสร้างหิมะ ฮ่าๆ พอโตมาเขาก็เชื่อเรื่องทางวิทยาศาสตร์...ไม่มีชื่อแจ๊ค ฟรอสต์ในชีวิตหรอก"

"นายเลยตามฉันมางั้นสิ"

"ใช่ อย่างน้อยก็...ได้พูดคุยกับเจ้า" แจ๊คยิ้มให้เลล่า "มีคนเห็นคนนึงก็ดี"

ทั้งคู่มองหน้ากันเงียบๆสักพัก

"แล้ว...นายทำงี้บ่อยหรือเปล่า" เลล่าถาม

"เสกน้ำแข็งหรือบินล่ะ ข้าทำมาทั้งชีวิตน่ะสิ" แจ๊คกลับมาร่าเริงอีกครั้ง

"หมายถึงเข้ามาในห้องนอนของผู้หญิงน่ะ"

คราวนี้เทพหิมะนิ่งงัน หน้าเขาขึ้นสีแดงเล็กน้อย อ้าปากพะงาบเหมือนจะพูดอะไรสักอย่างแต่ก็ไม่พูด

เลล่าเดินไปที่ประตู ตอนที่แจ๊คเปลี่ยนจากนั่งขอบหน้าต่างเข้ามายืนในห้องแทน

"ขอบคุณ" เลล่าหันมาพูด "สำหรับเมื่อวานน่ะ"

"สบายมาก" แจ๊คพูด ก่อนจะขมวดคิ้วทำหน้ากวนๆ "แล้ว...เจ้าชื่ออะไรล่ะ"

"เลล่า--เลล่า ฮอฟกิ้นส์" เลล่าตอบก่อนจะเปิดประตู

"แล้วเจ้าจะไปไหนน่ะ" แจ๊คถาม

"อาบน้ำน่ะสิ" เลล่าตอบ "นายต้องตามฉันไปด้วยหรอ"

"ปะ--เปล่าๆ" แจ๊คพูดตะกุกตะกัก มือบิดไม้ต้อนแกะไปมา "งั้นข้า...รอ...ตรงนี้นะ เลล่า"

เลล่าออกไปจากห้องและกระแทกประตูดังปัง! แจ๊คเลยถือว่านั่นคือคำตอบว่า 'ได้'

แจ๊คเลยนั่งรอเด็กสาวผมดำผู้มองเห็นเขาตรงที่โต๊ะเขียนหนังสือ ระหว่างรอแจ๊คเหลือบไปเห็นกรอบรูปบนโต๊ะ เขาหยิบกรอบรูปที่มีพ่อ แม่ และลูกสาวน่าจะเจ็ดหรือแปดขวบ (แจ๊คมั่นใจว่านั่นเลล่าแน่นอน) ถ่ายรูปร่วมกันมาดู

ครอบครัว...

แจ๊คยิ้มเศร้าๆ เขาคิดถึงครอบครัว แม้ไม่รู้ว่าเขามีครอบครัวหรือเปล่า...

-----

มาแล้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แจ๊คคคคค ตอบคำถามนางเอกเรามาก่อนเคยเข้าห้องผู้หญิงหรือเปล่า น้องเลก็ยังคิดว่าตัวเองเป็นบ้าอยู่ด้วย55555

สำหรับคนที่สงสัยว่าแก๊งเทพจะโผล่มาไหม
.
.
.
.
.
.
.
.
รอกันต่อไป





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

25 ความคิดเห็น

  1. #8 slackpheo2004vd (@slackpheo2004vd) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 08:06
    รอนะค่ะ แต่งสนุกมากเลยค่ะ:)
    #8
    1
    • #8-1 P.ss (@piabismyname) (จากตอนที่ 3)
      28 เมษายน 2561 / 11:48
      รอกันต่อปาย
      #8-1
  2. #7 cresntMoon (@falove11) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 21:59
    รอวนปายยย~
    #7
    1
    • #7-1 P.ss (@piabismyname) (จากตอนที่ 3)
      27 เมษายน 2561 / 23:02
      เรื่อยๆ เรื่อยๆ
      #7-1