ตอนที่ 6 : Hydra Girl : 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1099
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 168 ครั้ง
    27 ก.พ. 62






เบรนด้ารู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อยที่จะได้ลองใช้ชีวิตวัยรุ่นจริงๆสักครั้ง

ตั้งแต่เข้าร่วมองค์กรไฮดร้าตอนแปดขวบ เธอก็ไม่เคยได้เล่นแบบเด็กๆเลย

แม้แต่ชื่อจริงๆก็ไม่มี…

เธอจำพ่อแม่ตัวเองกับเรื่องราวในชีวิตเก่าไม่ได้ด้วยซ้ำ

แต่นั่นไม่ได้เกี่ยวกับภารกิจนี่ ซึ่งนี่คงเป็นเรื่องโจ๊กที่กวนบาทาที่สุดในชีวิต เพราะจริงๆเธอเช่าห้องอยู่ติดกับเจ้าเนิร์ดปาร์คเกอร์! แล้วต้องอ้อมหลบทุกทีที่กลับเพื่อไม่ให้เขารู้ว่าเธออาศัยอยู่ห้องข้างๆ

เฮ้อ! ชีวิตการเป็นสายสืบ จะเรียกโชคร้ายก็ได้นะที่เครื่องดักฟังดันไม่ทำงานเลยเวลาปีเตอร์กลับมา







“เน็ด ดูนี่สิ”

ปีเตอร์กระซิบกับเพื่อนสนิทข้างๆเบาๆ เพราะกลัวคนอื่นที่โต๊ะจะได้ยิน วันนี้เป็นวันที่พวกเขานัดกันมาร้านไอศกรีมเชอร์รี่ช๊อค

เขาหยิบอุปกรณ์สีดำชิ้นเล็กเท่าเหรียญออกมาให้เพื่อนสนิทดู

“อะไรน่ะ” เน็ดถามเสียงเบา

“ฉันคิดว่าอุปกรณ์ติดตามนะ” ปีเตอร์บอก “นี่อันที่ห้าแล้วที่อยู่บนคอเสื้อฉัน”

“นายว่าเขาจะตามหาสไปเดอร์แมนหรือเปล่า”

“ฉันไม่รู้ แต่ไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ นับว่าโชคดีที่คุณสตาร์คทำให้เครื่องยิงใยรบกวนสัญญาณมัน”

“เขารอบคอบดีแฮะ” เน็ดพูดอย่างตื่นเต้น

ปีเตอร์ขมวดคิ้ว “อยู่แล้วสิ นั่นคุณสตาร์คเลยนะ!”

“โอ้! ดูสิ ปีตุ๊ด ปาร์คเกอร์”

ปีเตอร์ถอนหายใจเมื่อเห็นเด็กผิวสีจอมกร่างชื่อแฟลช ทอมป์สันเดินอ้าแขนมาทางโต๊ะพวกเขา

“แฟลช” มิเชล์พูดขณะตักไอศกรีมรสวานิลลากิน “อย่าเชียวนะ”

“ทำไมล่ะ ไม่คิดจะชวนฉันเลยเหรอ” แฟลชนั่งข้างมิเชลล์

"ไม่รู้จริงเหรอว่าทำไม" มิเชลล์พูดเบื่อๆ

“เน็ด นายลากเก้าอี้อีกตัวมาหน่อยสิ” เบ็ตตี้พูดกับเน็ด

“อะไร มีใครจะมาอีกล่ะ” แฟลชถามเมื่อเน็ดไปลากเก้าอี้อีกตัวมา แล้วเสียงประตูจะดังขึ้น

“ไงทุกคน นั่งด้วยสิ”

ทุกคนหันไปมองต้นเสียงที่เดินเข้ามา เบรนด้ายืนอยู่ข้างหลังมิเชลล์ เธอดูโดดเด่นสุดๆในตอนที่ใส่กางเกงยีนส์ขาดๆกับเสื้อที่คล้ายเสื้อกล้ามสีเหลือง นั่นอาจเป็นเพราะปกติเบรนด้าใส่เสื้อผ้าทึบและมิดชิดตลอดแบบไม่โชว์ผิวเนื้อขาวสวยขนาดนี้มาก่อน

ปีเตอร์ถึงกับต้องบอกตัวเองให้มองไปทางอื่นเพื่อเบนความสนใจ…สุดท้ายเขาเลยเอาแต่มองแก้วน้ำบนโต๊ะ

“เบรนด้า นี่เบ็ตตี้ แบรนด์” เน็ดแนะนำเด็กสาวผมบลอนด์ที่นั่งข้างๆ

“สวัสดี” เบรนด้ากับเบ็ตตี้จับมือกัน ก่อนจะหันมาทางอีกคน “นาย…”

“แฟลช ฉันแฟลช ทอมป์สัน” แฟลชแนะนำตัวแล้วลุกไปดึงมือเบรนด้าทักทายเอง มิเชลล์กุมขมับไปเลยทีเดียว

“แฟลช” เบรนด้าทวนแล้วหันไปทางปีเตอร์ แล้วพูดไม่มีเสียงว่า “หมอนี่น่ะนะ”

ปีเตอร์แค่เลิกคิ้วให้เธอ ก็คงเป็นสัญญาณว่าใช่

“นี่ เบรนด้า นั่งตรงนี้เลย” แฟลชชี้ตรงเก้าอี้ที่อยู่ข้างที่นั่งเขา

“อ่า…” เบรนด้าเดินมาจับเก้าอี้ตัวนั้นแล้วยิ้มให้แฟลช “ไม่อ่ะ”

เป็นเรื่องที่ทำให้ทุกคนในโต๊ะเหวอไปหมด และตกใจมากกว่านั้นอีก

“ฉันนั่งด้วยสิ” เบรนด้ายกเก้าอี้มาไว้ข้างที่นั่งปีเตอร์ ปีเตอร์นั้นดูช็อคจนทำอะไรไม่ถูก

“เอ่อ…คือฉัน…”

“ขอบคุณ” เบรนด้าพูดก่อนจะนั่งลงข้างๆ ก่อนจะเห็นว่าปีเตอร์นั่งกอดกระเป๋านักเรียนไว้อยู่ “นายเอากระเป๋ามาด้วยเนี่ยนะ”

ปีเตอร์ก้มมองกระเป๋าสลับกับเบรนด้า “อ๋อ มีเรียนน่ะ”

“เรียน วันเสาร์น่ะนะ”

“เรียนพิเศษน่ะ ใช่มั้นเน็ด” ปีเตอร์หันไปให้เพื่อนสนิทยืนยัน

“เรียนพิเศษ…เออ ใช่ ปีเตอร์มีเรียนพิเศษ”

เบรนด้ายังรุกถามต่อ “นายเรียนอะไรเหรอ”

“อ่า…กายภาพ…” ปีเตอร์ลนๆ “กายภาพบำบัดกับป้าเมย์น่ะ” เปลี่ยนเรื่องคุย! พีท! นายต้องรีบเปลี่ยน! ในนี้มีชุดสไปเดอร์แมนอยู่ “อะ…ไอศกรีมล่ะ เธอสั่งหรือยัง”

“ใช่ ยังเลย” เบรนด้าบอก เธอรู้ว่าเขาต้องการเปลี่ยนเรื่อง “เดี๋ยวกลับมานะ”

เมื่อเด็กสาวลุกออกไป ปีเตอร์กับเน็ดกระซิบคุยกันต่อ

“บ้าไปแล้ว เธออยากนั่งกับนาย”

“ฉันไม่ได้ห่วงเรื่องนั้นเน็ด ถ้านายสังเกต เธอจะค้นกระเป๋าฉัน”

“นั่นแย่แน่” หน้าของเน็ดดูตกใจขึ้น “นายไม่ได้เอาชุดมาใช่มั้ย”

“มันอยู่ในนี้” ปีเตอร์กัดฟันพูด

“อะไรอยู่เหรอ”

เสียงหวานของเบรนด้าทำให้ปีเตอร์กับเน็ดสะดุ้งโหยง โดยเฉพาะเมื่ออีกนิ้วเดียวหน้าเธอจะชนหน้าเขาอยู่แล้ว

“โทษทีเบรนด้า แต่นี่เรื่องส่วนตัวน่ะ” ปีเตอร์บอกแล้วส่งกระเป๋าให้เน็ด

“ส่วนตัวแบบไหนล่ะ” มิเชลล์ถามและวางท่าราวกับนักสืบ “แบบที่บอกเพื่อนอีกสี่คนไม่ได้น่ะเหรอ”

ปีเตอร์ลังเลกับคำตอบอยู่พักหนึ่ง “ก็…ใช่…”

“พวกนายสองคนไม่ได้ทำอะไรไม่ดีใช่มั้ย” เบ็ตตี้ถาม

“ไม่!” ปีเตอร์ตอบอย่างไม่เชื่อ

“ไม่ ไม่มีทาง” เน็ดตอบย้ำเบ็ตตี้

“ไอศกรีมอีกสามที่ครับ” ถ้วยไอศกรีมสามใบวางลงบนโต๊ะเป็นของแฟลช เน็ดและปีเตอร์

ปีเตอร์กำลังจะตักกินแล้วจู่ๆมือบางสีขาวก็ดึงเชอร์รี่บนไอศกรีมของเขาออกไป และเขาก็เห็นเบรนด้ากำลังเคี้ยวเชอร์รี่ของเขาอยู่

แล้วเบรนด้าก็ตกเป็นเป้าสายตาทั้งหกจองเพื่อนร่วมโต๊ะอีกครั้ง

“อะไร ของฉันช้านี่” เธอกลืนเชอร์รี่ลงคอแล้วหันมายิ้มหวานให้ปีเตอร์ “ไม่ว่ากันนะ”

ปีเตอร์สูดหายใจลึก ตายเถอะ ถ้าเธอจะยิ้มสวยขนาดนี้เขาก็ว่าอะไรไม่ออกนะสิ ให้ตายสิ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 168 ครั้ง

252 ความคิดเห็น

  1. #21 marara_yuuko25 (@marara_yuuko25) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 19:29
    ปักธงรอบที่ล้าน~~~555
    #21
    1
  2. #20 Maidii (@New48lew41) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:38
    เหมือนน้องจะปักธงหลายๆรอบนะ555
    #20
    1
    • #20-1 WriteQueen (@piabismyname) (จากตอนที่ 6)
      28 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:22
      เอาให้สุด555
      #20-1
  3. #19 SunDashine (@SunDashine) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:17
    เบรนนนนนนด้าาาาาร้ายยย
    #19
    3
    • #19-2 marara_yuuko25 (@marara_yuuko25) (จากตอนที่ 6)
      5 มีนาคม 2562 / 20:08
      รักคนสุดท้าย!!!น๊อว์~~//ตบมุกให้ไรท์แปป555
      #19-2
    • #19-3 WriteQueen (@piabismyname) (จากตอนที่ 6)
      5 มีนาคม 2562 / 23:09
      ขอบคุณค้าบ
      #19-3