[Fic Harry potter & Percy jackson] The New prophecy

ตอนที่ 9 : Squib!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1005
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 125 ครั้ง
    18 พ.ค. 61

หนึ่งสัปดาห์ในโรงเรียนเวทมนตร์คืออะไรที่ 'โค-ตะ-ระ' จะห่วย

เพอร์ซีย์ให้นิยามบรมห่วยเลยดีกว่า

ถามว่ามันเจ๋งหรือเปล่า ใช่...มันก็เจ๋งแหละ คาถา ภาพวาดพูดได้ หรือแม้แต่ผีในโรงเรียน มันสุดยอดจริงๆ

เพอร์ซีย์เกือบจะรักโรงเรียนเวทมนตร์ฮอกวอตส์ไปแล้วล่ะ

แต่ก็แค่เกือบ...

ถ้าเขาไม่ต้องมาเล่นบทสควิบ!

ไอ้บ้าาาาาาาาาาาา! คือต้องการจะใช้ไม้กายสิทธิ์น่ะ เข้าใจมั้ย!

แหวนกับผ้าคลุมของดร.สเตรนจ์ก็ได้!

แล้วดูกับสิ่งที่เพอร์ซีย์ต้องเจอ... เด็กบ้านอื่นๆ อย่างกริฟฟินดอร์ ฮัฟเฟิลพัฟ เรเวนคลอถือว่าเป็นอะไรที่รับได้ พวกนี้ไม่ได้ทำตัวแย่กับเพอร์ซีย์

แต่สลิธีรินนี่สิ...

"ไอ้สควิบ!"

"แกไม่ควรอยู่ฮอกวอตส์ด้วยซ้ำ!"

"โห่! อย่ามาโดนตัวฉันนะ!"

รันทดชะมัด แน่ใจนะว่าไม่ได้มาจากละครไทยเก่าๆ...

"พวกสลิธีรินก็งี้แหละ คิดว่าตัวเองเป็นสุดยอดเลือดบริสุทธิ์..." รอนกำลังเขี่ยอาหารเช้าในจานเล่น

"ได้ข่าวว่านายก็เลือดบริสุทธิ์นะ" เพอร์ซีย์ถาม เขาเริ่มรำคาญกับพวกสลิธีรินที่ตะโกนว่าสควิบไม่เลิก

"ใช่ ฉันก็ใช่ แต่ก็ไม่ได้แย่ไปซะทุกตระกูลหรอกนะ" 

สุดท้ายทั้งคู่ก็ก้มหน้ากินอาหารต่อ มีเพียงเฮอร์ไมโอนี่ที่ยังนั่งจ้องจานเปล่าอยู่

"จ้องอยู่อย่างนั้นมันไม่อิ่มหรอกนะ" เพอร์ซีย์หันไปพูดกับเด็กสาว

"ฉัน--ไม่รู้สิ ฉันไม่ค่อยหิว"

รอนเงยหน้าขึ้น "เธอไม่หิวเนี่ยนะ"

"รอน นี่อาทิตย์นึงแล้วนะ ฉันไม่แน่ใจ แค่อยากรู้ว่าแฮร์รี่จะเป็นยังไง"

"ฉันว่าไม่แย่หรอก เพอร์ซีย์บอกว่าค่ายนั่นปลอดภัย" แต่น้ำเสียงรอนก็ดูไม่ดีเหมือนกัน

เพอร์ซีย์ก้มหน้ากินอาหารต่อ แน่นอน...มันไม่ใช่ความผิดเขา แต่มันก็ทำให้เขารู้สึกผิดอยู่ดี

แอนนาเบ็ธ...

ตลอดเวลาที่นี่เขานึกถึงแต่ชื่อแฟนสาวของตนเอง กับเพื่อนๆที่เหลือและค่ายฮาล์ฟบลัด 

ก็หวังแฮร์รี่จะยังไม่ตายเพราะอสูรกายหรือแคลรีสล่ะนะ

วิชาเรียนแต่ละอันใช่ว่าจะทำให้เพอร์ซีย์รู้สึกดีขึ้น

การแปลงร่าง...ตัดออกไป มักกอนนากัลให้เพอร์ซีย์นั่งดูเฉยๆ รอนทำได้ออกมาห่วยในขณะที่เฮอร์ไมโอนี่สามารถทำคะแนนให้กริฟฟินดอร์อีกตามเคย

วิชาคาถา...นั่นก็ด้วย

วิชาประวัติศาสตร์ยิ่งแล้วใหญ่ มันน่าเบื่อสุดๆ แถมการบกพร่องทางการอ่านยังทำให้เพอร์ซีย์เกือบไปไม่รอดถ้าเนวิลไม่ช่วยอ่านขณะเขาจด

วิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดของสเนปยิ่งแล้วใหญ่ ครั้งสุดท้ายเรียนคาบนั้นกับสเนป...

นอกจากจะไม่ปรามเรื่องที่พวกสลิธีรินล้อเลียนเขา สเนปก็ยังเห็นดีเห็นงามด้วย

"ฉันล่ะไม่เข้าใจจริงๆ ทำไมดัมเบิลดอร์ถึงต้องให้เจ้าเด็กสควิบคนนี้เรียนด้วย" สเนปพูดเสียงเย็น ก่อนจะตามมาด้วยเสียงหัวเราะก๊ากของเด็กบ้านงู--รวมถึงไอ้ผมบลอนด์ที่เป็นหัวโจกชื่อมัลฟอยด้วย

สุดท้ายความสมาธิสั้นและรำคาญ ทำให้เพอร์ซีย์ก็เลยตะโกนเรียกสเนปว่า "ตาแก่หัวเมือก" 

แล้วมันทำให้กริฟฟินดอร์เสียสิบห้าคะแนนรวมถึงเพอร์ซีย์ต้องเขียนรายงานมากกว่าคนอื่นอีกเท่าด้วย

"นายไม่ควรทำอย่างนั้นนะ" เฮอร์ไมโอนี่ดุเขาทันทีหลังเลิกเรียนและพ้นจากห้องเรียน

"รู้ไหมว่ามันไม่ใช่ความผิดฉัน!" เพอร์ซีย์พยายามอธิบาย "สเนปเริ่มก่อน เขามันอสูรกายชัดๆ!"

รอนหัวเราะ "สเนปเป็นอสูรกาย มุกนี้ฉันซื้อ"

"รอน!"

"ฉันพูดจริงๆ ถ้าเพอร์ซีย์พูดจริงเรื่องปีศาจปลอมตัวเป็นเหมือนเราได้ สเนปก็น่าจะเป็นหนึ่งในนั้น"

"เรื่องจริงแน่นอน" เพอร์ซีย์เลิกคิ้ว แล้วเขากับรอนหัวเราะกันลั่น มีแต่เฮอร์ไมโอนี่ที่หน้าบึ้งหงุดหงิด



"สุดยอด! สุดยอดจริงๆ! คุณแจ๊คสัน" 

ศาสตราจารย์ซลักฮอร์นกำลังพูดชื่นชมเพอร์ซีย์ในการปรุงยาครั้งล่าสุด

มีอยู่สองวิชาที่เพอร์ซีย์ทำได้ดีคือพยากรณ์ (รอนบอกว่าเขียนความฝันยังไงก็ได้ให้ตายอนาถที่สุด) และวิชาปรุงยา...ซึ่งมีหนังสือของแฮร์รี่ที่ลายมือเจ้าชายเลือดผสมเขียนเละสุดๆเพื่ออธิบาย

ลายมือห่วยบวกกับเพอร์ซีย์บกพร่องทางการอ่านทำให้เขาต้องใช้เวลานานโขเพื่ออ่านมัน

แต่สุดท้ายก็ทำได้ มีวิชาของพ่อมดที่เขาเรียนเก่งจริงๆ! (หนังสือคุณพอตเตอร์)

"ก่อนหน้านั้นแฮร์รี่ก็เป็นมือดีเลยล่ะ ไม่อยากเชื่อว่าคุณแจ๊คสันจะมีความสามารถด้านนี้เหมือนกัน" ศาสตราจารย์สลักฮอร์นประกาศให้ทั้งห้องรับรู้ถึงน้ำยาที่เพอร์ซีย์ปรุง

"เธอจะโกรธเขาทำไม เฮอร์ไมโอนี่" รอนถามเพื่อนสาวที่อยู่ตรงกลางระหว่างเขาและเพอร์ซีย์ ส่วนศาสตราจารย์ซลักฮอร์นเดินไปหน้าชั้นแล้ว

"เปล่าซะหน่อย" เฮอร์ไมโอนี่รีบเก็บของ

"แน่ใจนะ" เพอร์ซีย์ขมวดคิ้ว

"แน่สิ" น้ำเสียงเฮอร์ไมโอนี่กระด้างสุด

เพอร์ซีย์ชี้ไปที่หม้อข้างหน้าและถามรอน "ในหม้อนั่นคืออะไรหรอ...แบบ กลิ่นมันหอมแปลกๆน่ะ"

"อ้อ นั่น" รอนเบะปาก "มันคือน้ำยาอะไรนะ น้ำยารุ่งริ่ง" 

"น้ำยาลุมหลง โรนัลด์" เฮอร์ไมโอนี่หันมาพูดกับหนุ่มผมแดง

รอนอ้าปาก "ออ... นั่นแหละ"

คราวนี้เธอหันมาหาเพอร์ซีย์ "จะว่าฉันยุ่งก็ได้นะ แต่ฉันอยากรู้ว่านายได้กลิ่นอะไร"

"ก็ เอ่อ..." เพอร์ซีย์ยักไหล่ "กลิ่นมะกอก--กระดาษหนังสือ--และ...ช่างมันเถอะ"

"ช่างมันเถอะเนี่ยนะ" รอนคาใจเขาเองก็อยากรู้เหมือนกัน

"ไม่รู้สิ แค่รู้สึกว่าเป็นยัยนั่นแน่"

"แล้วยัยนั่นนี่ยัย--"

"ตอนแรกก็เจ้าหัวแผลเป็น ตอนนี้ก็ยกให้สควิบเป็นหัวหน้าแทนเรอะ"

เป็นเสียงที่ไม่ชวนอารมณ์ดีเลย

"โทษนะ พวก" เพอร์ซีย์หันไปหามัลฟอยที่เดินเข้ามาหาเรื่อง แครบและกอยล์สองลูกสมุนคอยขนาบข้างและนักเรียนทั้งห้องที่ดูเหตุการณ์ "ไม่ทราบว่าสควิบไปเหยียบหน้านายตอนไหนถึงได้เกลียดจริงๆ"

"ไม่รู้สิ" มัลฟอยทำท่าทีกวนๆ "ตั้งแต่แม่แกล่ะมั้ง"

"มัลฟอยหยุดนะ!"

"อย่าสอด เกรนเจอร์" มัลฟอยหันไปหาเฮอร์ไมโอนี่ "ยัยเลือดสีโคลน"

"แก" รอนกำลังจะคว้าไม้กายสิทธิ์ แต่แครบกับกอยล์ก็ล็อกแขนเขาไว้ก่อน

มัลฟอยยิ้มยียวน "โอ้ วีสลีย์...ออกมาปกป้องเกรนเจอร์ขนาดนี้เลยหรอ ฉันละอยากรู้จริงๆ--"

แต่เด็กหนุ่มก็ไม่ได้พูดประโยคต่อไปเมื่อเพอร์ซีย์ผลักมัลฟอยติดกำแพง พวกนักเรียนคนอื่นพากันฮือฮา

"อยากรู้จริงๆว่าแกจะทำอะไรได้ถ้าไม่มีสเนป!"

มัลฟอยกำลังจะเอื้อมมือไปที่กระเป๋ากางเกง แต่เพอร์ซีย์ไวกว่า เขาคว้าบีบข้อมือของมัลฟอยทันที อีกมือยังผลักติดกำแพง

แน่นอน เพอร์ซีย์มีเรื่องมาบ่อย และเขาไม่กลัวหรอกที่จะต้องมีเรื่องแม้แต่กับมัลฟอย

"แก..."

"ปากแกมันพาซวยมัลฟอย แกล้อฉันมันก็ไม่แย่เท่าไหร่หรอก" เพอร์ซีย์กระแทกมัลฟอยติดผนังอีกครั้ง ก่อนจะยื่นหน้าไปใกล้และพูดเสียงเบา "แต่ถ้าเป็นแม่ฉัน หรือเพื่อนฉัน...เรื่องนี้ไม่จบง่ายๆแน่"

มัลฟอยดูตื่นตระหนก "เรื่องนี้ต้องถึงพ่อฉันแน่!"

"พ่อแกหรอ ให้เขาปรึกษากับพ่อฉันหน่อยไหมล่ะ" 

"คุณแจ๊คสัน! คุณมัลฟอย!"

เสียงของสลักฮอร์นทำให้สงครามสงบลง รอนถูกปล่อยจากการล็อกแขน "มีอะไรหรือเปล่า"

"เปล่าครับ" เพอร์ซีย์ตอบ "เราแค่ทะเลาะกันนิดหน่อยน่ะครับ"

มัลฟอยไม่รีรออะไร เขาเดินชนกระแทกไหล่เพอร์ซีย์และออกจากห้องเรียนไปอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้ทุกสายตาจับจ้องมาที่บุตรแห่งโพไซดอน 

เพอร์ซีย์กลับนั่งลงที่เดิมเมื่อรอนกับเฮอร์ไมโอนี่ดึงเสื้อคลุมให้เขานั่ง

ศาสตราจารย์ซลักฮอร์นค่อนข้างฉงน แต่เขาก็แค่บอกเลิกชั้นเรียน

-----

อย่าให้เรื่องต้องถึงพ่อเล้ยเพอร์ซีย์

มัลฟอยเราก็กลัวสควิบซะนี่นะ แต่ไอ้การเรียกสเนปว่า...นั่นแหละ เห็นได้ชัดว่าเพิร์ซเราไม่กลัวอะไรอยู่แล้ว
.
.
มีใครอยากต่อกลิ่นสุดท้ายที่เพอร์ซีย์ได้กลิ่นจากน้ำยาลุ่มหลงไหม เอาเลย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 125 ครั้ง

232 ความคิดเห็น

  1. #208 autumn morning^^ (@pofaiwipada) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 00:53
    อย่าให้ถึงพ่อเพอร์ซีย์ก็แล้วกัน555 ลูเซียสทำไรไม่ได้หรอก
    #กลิ่นแอนนาเบ็ตต์ใช่มั้ยคะ~~
    #208
    1
    • #208-1 WriteQueen (@piabismyname) (จากตอนที่ 9)
      4 มีนาคม 2562 / 08:34
      แน่สิ ไม่ใช่โกรเวอร์หรอก
      #208-1
  2. #197 ★EmoMelody™ϟHP (@emo_melody) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:24
    ชอบค่ะ 555555
    #197
    0
  3. #178 It’sMe (@MilkyWay777) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 16:53
    เดรก พ่อทำอะไรไม่ได้หรอกลูกกก555
    #178
    1
  4. #159 pleaum (@pleaum) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 19:45

    วินาทีนี้พ่อก็ช่วยไม่ได้แล้วล่ะเดรโก


    #159
    1
    • #159-1 WriteQueen (@piabismyname) (จากตอนที่ 9)
      13 พฤศจิกายน 2561 / 13:56
      เขาเป็นเทพเชียวนา...
      #159-1
  5. #153 J'name Rbt (@pawidporn-name) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 01:59
    กลิ่นมะกอก กระดาษ หนังสือ รู้เล้ยว่าหลังคำว่าและคืออะไร แหมคุณแจ็กสันนนนนน

    ชอบ ตอนท้าย ลูเซียสรึจะสู้โพไซดอน ง่อววววววววว
    #153
    0
  6. #146 Persassy (@2pieR) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 12:12
    อย่าให้เรื่องต้องถึงพ่อเลยเพิร์ซ 555555
    #146
    0
  7. วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 18:03
    "พ่อแกหรอ ให้เขาปรึกษาพ่อฉันหน่อยมั้ยล่ะ" เป็นประโยคธรรมดาที่ทำเราขำไม่ไหวแล้ว มัลฟอยอย่าเรียกพ่อลูก พ่อก็ช่วยอะไรไม่ได้55555555555555555
    #124
    0
  8. #111 Mizuru_San (@Mizuru_San) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 09:45
    เดรกอย่าหาเรื่องใส่ตัวลูก 55555
    #111
    0
  9. วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 13:15
    อย่า ๆ เรื่องพ่ออย่าเอามาเล่นค่ะลูก 5555
    #99
    0
  10. #73 NiGhte N.S.N. (@shigamorinice) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 21:21
    เดรก พ่อหนูสู้พ่อเพอร์ซีย์ไม่ได้หรอกนะ55555
    #73
    1
  11. #72 GGbongr (@GGbongr) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 19:48
    กลิ่นปลาแห้งอบเกลือผสมพริกขี้หนู
    #72
    2
    • #72-1 GGbongr (@GGbongr) (จากตอนที่ 9)
      18 พฤษภาคม 2561 / 19:49
      ล้อเล่นนะ ไรท์ กิ่นดอกไม้มั้ง
      #72-1
    • #72-2 WriteQueen (@piabismyname) (จากตอนที่ 9)
      18 พฤษภาคม 2561 / 20:48
      จริงจังป่ะเนี่ย5555//ไม่รู้สิ ไม่ได้คิดอันสุดท้าย
      #72-2
  12. #70 Yuki (@Luk_Luk) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 13:25
    ขำตอนบอกให้ปรึกษาพ่อเขาหน่อยไหมละ อย่าหาเรื่องใส่ตัวสิอิเดรกกก55555555555555
    #70
    0
  13. #69 ดอกไม้กวน (@soonchannamfa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 13:05
    ? กลิ่นไรอีกหนอ
    #69
    1
  14. #68 Papaprincess (@Papaprincess) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 12:45
    เดรกพ่อเพอร์ซีย์เขาใหญ่กว่านะเว้ย55
    #68
    1
    • #68-1 WriteQueen (@piabismyname) (จากตอนที่ 9)
      18 พฤษภาคม 2561 / 14:28
      เดรโกอาจกลายเป็นปลาโลมาเลยทีเดียว555
      #68-1
  15. #67 Yanikajitklang (@Yanikajitklang) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 06:08
    เพอร์ซี่ด่าสเนปได้แบบบบบ // และเดรโก อย่าให้เรื่องต้องถึงพ่อของเพอร์ซี่เชียว555
    #67
    1
    • #67-1 WriteQueen (@piabismyname) (จากตอนที่ 9)
      18 พฤษภาคม 2561 / 09:40
      พ่อเขาใหญ่
      #67-1