[Fic Harry potter & Percy jackson] The New prophecy

ตอนที่ 5 : Your pen cool

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1225
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    8 พ.ค. 61

"อะไร...คือ...แกนดัลฟ์ อะไรนะ!"

รอนหันมาถามเพอร์ซีย์งงๆ

"ก็ เอ่อ... พวกนายไม่รู้จักลอร์ดออฟเดอะริงส์หรอ อารากอน...ไชร์...ฮอบบิท--ที่เป็นวรรณกรรมน่ะ"

เพอร์ซีย์มองสลับรอนกับเฮอร์ไมโอนี่ ซึ่งก็ได้สีหน้ากลับมาว่า 'นายเป็นอะไรของนาย'

ส่วนดัมเบิลดอร์ก็สังเกตเพอร์ซีย์อย่างสองแง่สองใจ ครึ่งหนึ่งเขาคิดว่าเด็กชายผมดำอาจพิเศษกว่าคนอื่นๆ แต่อีกครึ่งหนึ่ง...เขาคิดว่าเพอร์ซีย์อาจต้องไปที่โรงพยาบาลเซนต์มังโกสักหน่อย

"เอาล่ะ เข้าเรื่องกันดีกว่า" ดัมเบิลดอร์กระแอมขึ้นเมื่อเห็นว่ารอนชวนเพอร์ซีย์คุยต่อว่าแกนดัลฟ์เกี่ยวอะไรกับแหวน "ฉันจะทำเป็นไม่รู้ว่าเธอพูดอะไรเมื่อกี้นะ คุณแจ๊คสัน"

"ออ ครับ" เพอร์ซีย์ตอบ เขารู้สึกประหม่าหน่อยๆเพราะชายแก่ตรงหน้าคือคนที่ทุกคนลือกันว่าเป็นพ่อมดที่เก่งที่สุด...

แต่เขากลับไปทักด้วยชื่อพ่อมดพเนจรซะงั้น

"เชิญนั่งสิ" ดัมเบิลดอร์ผายมือ

"แต่ผมไม่เห็นว่ามันจะมี--"

แต่ก่อนที่เพอร์ซีย์จะพูดจบ ดัมเบิลดอร์ขยับไม้กายสิทธิ์นิดเดียว มีเก้าอี้โผล่ขึ้นที่ข้างหลังสามตัว

"ตอนนี้มีแล้ว" อาจารย์ใหญ่ฮอกวอตส์เลิกคิ้ว

เพอร์ซีย์ รอน และเฮอร์ไมโอนี่นั่งลงช้าๆอย่างไม่แน่ใจ

"ฉันรู้ว่ามันอาจยากไปหน่อย แต่ฉันอยากฟังเรื่องราวของเธอ...ค่าย...และมนุษย์กึ่งเทพ..."

เพอร์ซีย์อึกอักนิดหน่อย เขาไม่รู้ว่าการเล่าเรื่องทั้งหมดควรเป็นยังไง ควรเล่าทั้งหมดหรือเปล่า--ถ้าโกหกนิดหน่อยจะถูกสงสัยไหม

"เอ่อ...ผม..."

"ไม่จำเป็นต้องเล่าทั้งหมดก็ได้ คุณแจ๊คสัน" ดัมเบิลดอร์พูดเสียงเรียบ "ขอแค่เป็นความจริง"

เพอร์ซีย์บอกได้เลยว่าดัมเบิลดอร์ไม่ธรรมดา

การที่ดัมเบิลดอร์มองตาเขา มันเหมือนกับกำลังถูกอ่านใจและกดดัน แม้หน้าตาดัมเบิลดอร์จะไม่ได้ดุก็ตาม แต่เพอร์ซีย์กังวลได้เลยเรื่องการโกหกชายชราคนนี้ไม่น่ามีผลดีตามมา

...จนตอนนี้เด็กหนุ่มยังรู้สึกแย่เรื่องแกนดัลฟ์อยู่ดี

เขาหันมามองเพื่อนด้านข้างทั้งสอง ซึ่งก็ได้เฮอร์ไมโอนี่ที่ขยับปากไม่มีเสียงว่า 'พูดไปเถอะน่า'

"โอเค..." เพอร์ซีย์เริ่ม "คือ เรื่องมันเริ่มเมื่อห้าปีที่แล้ว...ตอนที่ผมอายุสิบสอง--"

เพอร์ซีย์เล่าเรื่องโกรเวอร์... ไครอน... มนุษย์กึ่งเทพ... ค่ายฮาล์ฟบลัด... โอลิมปัสที่นิวยอร์ก... โครนอส... เทพองค์ต่างๆ...

และลุค...

การพูดถึงเขาคนนี้เป็นสิ่งที่ทำให้เพอร์ซีย์เจ็บปวด คนที่เขาเคยคิดว่าทรยศกลายเป็นผู้ที่ยอมแลกชีวิตเพื่อทำลายโครนอสในศึกครั้งสุดท้าย

"ผมคิดว่าเรื่องทั้งหมดมันจบในตอนที้ฉลองวันเกิดอายุครบสิบหกของผม" 

เพอร์ซีย์ก็ไม่อยากเชื่อว่าเขาเล่าเรื่องทั้งหมดคร่าวๆจบในไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เมื่อเขาผ่านมันมาโชกโชนถึงห้าปี

"ก็...ชีวิตผมกลับมาปกติอีกครั้ง--หมายถึงมันก็ไม่เคยปกติแหละครับ--จนหลายเดือนมานี้ คืนนึงที่ผมนอนที่บ้านพักหมายเลขสาม--ตื่นเช้ามาสิ่งที่พบก็คือรอนกำลังโวยวายหาแฮร์รี่ พอตเตอร์น่ะครับ"

ทั้งห้องปกคลุมไปด้วยความเงียบ...

แหงล่ะ ในนี้คงไม่มีใครต้องหนีตายจากอสูรกายหรือมีพ่อเป็นเทพนั่นแหละ

"งั้นนายก็เป็นอมตะหรอ หลังจากลงไปว่ายน้ำเล่นในแม่น้ำนรกน่ะ" รอนถามอย่างสงสัยสุดตัว

"ก็ไม่เชิงหรอกนะ" เพอร์ซีย์ตอบ

"แต่นายเป็นลูกของพวกเทพจริงหรอ" เฮอร์ไมโอนี่ถามบ้าง

"ใช่ แค่โพไซดอนน่ะ"

"หนังสือไม่เห็นมีบอกเรื่องค่ายฮาล์ฟบลัดนั่นเลยนะ! หรือตำนานกรีกสักเรื่อง"

"หนังสือไม่ใช่ทุกอย่างหรอก เฮอร์ไมโอนี่" เพอร์บอกกับเด็กสาว "ทุกอย่างต้องเปลี่ยนให้เข้ากับปัจจุบัน คนบางคนที่เธอเจอก็อาจเป็นอสูรกายปลอมตัวก็ได้"

เฮอร์ไมโอนี่เอียงคอนิดๆ

"นายโค่นแอรีส! แถมเกือบชนะฮาเดสเลยนะ!" รอนร้อง "นั่นเทพนะ!"

"มาพร้อมกับดวงน่ะ" เพอร์ซีย์ยักไหล่

เฮอร์ไมโอนี่บีบไหล่เขาเบาๆ "เสียใจด้วยเรื่องลุค..."

เพอร์ซีย์กลืนน้ำลายอย่างลำบาก "ขอบใจ"

"ที่ฉันสงสัยคือ" ดัมเบิลดอร์เริ่มพูดบ้างหลังจาเงียบมานาน "เป็นไปได้หรอพ่อมดแม่มดที่อเมริกาไม่รู้เรื่องเลยสักนิด"

"ตอนนั้นคนทั้งเมืองหลับกันน่ะครับ" เพอร์ซีย์พูด

"อีกอย่าง ผมว่าที่อเมริกาคง...แย่หน่อยๆน่ะครับ" รอนพูดบ้าง ซึ่งทุกคนก็มองเขาอย่างไม่เข้าใจ "ผมหมายถึง--ขนาดกรินเดลวัลด์ ศาสตราจารย์ยังต้องจัดการเองเลยครับ มาคูซายังทำอะไรไม่ได้"

"จริงๆฉันได้ลูกศิษย์คนนึงมาช่วยน่ะ" ดัมเบิลดอร์ประสานมือ ถึงตอนนั้นเพอร์ซีย์ก็พึ่งสังเกตว่ามือข้างหนึ่งของชายชรานั้นดำไหม้เกรียม

"คือ ศาสตราจารย์--"

"แล้วดาบนั่นมันมีจริงหรือเปล่า" ดัมเบิลดอร์แทรก

เพอร์ซีย์ดูออกว่าเขาไม่อยากพูดถึงมัน เลยหยิบปากกาขึ้นมา เมื่อถอดปลอกมันกลายสภาพเป็นดาบทันที คนทั้งสองที่นั่งขนาบข้างตกตะลึงทันที

"เฮอร์ไมโอนี่! เธอไม่เห็นบอกเลยว่าปากกาของมักเกิ้ลเปลื่ยนเป็นดาบได้!" รอนเหมือนสติแตกไปเลย

"ถ้านั่นเป็นปากกาของมักเกิ้ลน่ะนะรอน แต่นั่นมันของมนุษย์กึ่งเทพ"

เพอร์ซีย์แตะปลอกปากกาที่ปลายดาบ มันกลับมาเป็นปากกาลูกลื่นอีกครั้งก่อนเด็กหนุ่มจะเก็บมันใส่กระเป๋ากางเกง

"ทีนี้ คุณแจ๊คสัน" ดัมเบิลดอร์พูดต่อ "เราจะพูดถึงว่าคุณจะอยู่ในฮอกวอตส์ยังไง"

"สควิบ! เดี๋ยวนะ ขออีกทีซิ"

เพอร์ซียฺถามเฮอร์ไมโอนี่เมื่อทั้งสามเดินกลับไปหอกริฟฟินดอร์

"สควิบคือ ผู้วิเศษที่ไม่มีเวทมนตร์ นั่นคือพวกเขาไม่สามารถใช้คาถาได้ และนายต้องสวมรอยเป็นสควิบ"

ตามที่ได้ยิน... ดัมเบิลดอร์ให้เพอร์ซีย์เป็นนักเรียนที่มาแทนแฮร์รี่ ซึ่งเป็นสควิบ

สควิบ...

เขาเกลียดคำนี้ยังไงชอบกล

"ฉันนึกว่าฉันจะได้ไม้กายสิทธิ์กลับบ้านซะอีก"

"คงงั้น" รอนหัวเราะ "แต่ปากกานายเจ๋ง"

พอเข้ามาในหอกริฟฟินดอร์ ร่างหนึ่งก็วิ่งพุ่งมาทางเขา

"วอน-วอน"

เด็กสาวคนหนึ่งวิ่งพุ่งเข้ามาจูบรอนทันที เพอร์ซีย์สาบานต่อแม่น้ำสติกซ์เลยว่าสีหน้าเฮอร์ไมโอนี่สะอิดสะเอียนขนาดไหน

"ฉันไปนอนล่ะ"

เด็กสาวไม่รออะไรวิ่งหายไปทันที ที่เดินเข้ามาคุยกับเพอร์ซีย์ต่อคือเด็กสาวผมแดง

"ไง" จินนี่ทักเสียงแข็ง แน่นอน เขาทำให้เธอต้องพรากกับแฟนหนุ่มนี่

"ฉันเสียใจนะ เรื่องแฮร์รี่..."

"ช่างเถอะ ดัมเบิลดอร์ว่าไงบ้าง"

"เขาจะตามหาแฮร์รี่" เพอร์ซีย์พูด "แต่ก่อนหน้านั้นเขาจะหาเหตุผลว่าทำไมต้องแลกตัวกับฉัน"

จินนี่ดูคล้ายจะร้องไห้นิดหน่อยก่อนจะเดินจากไป

เพอร์ซีย์คงต้องทำใจกับที่นี่ อื้ม... เขาเป็นสควิบ

-----

ช่วงนี้หายไปนาน

ดู 13 reasons why แบบทุ่มสุดตัวจนลืมปั่นนิยาย5555

นี่คือวิธีที่ดัมเบิลดอร์ให้เพอร์ซีย์ใช้ชีวิตในฮอกวอสต์...ก็ไม่แย่มากล่ะมั้ง

จินนี่โกรธนะเพิร์ซ นายเอาแฮร์รี่มาคืนจินนี่เดี๋ยวนี้เลย เดี๋ยวหลังจากนี้ต้องกลับไปแก้บางส่วน รวมถึงใส่โลโก้ด้วย

แล้วเจอกัน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

232 ความคิดเห็น

  1. #211 KanitinMax (@KanitinMax) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 12:09
    คำว่าสควิบมีในเรื่องไหม
    #211
    1
    • #211-1 WriteQueen (@piabismyname) (จากตอนที่ 5)
      5 มีนาคม 2562 / 14:15
      น่าจะมีครับ แต่ให้ชัวร์อ่านหนังสือดีกว่าครับ
      #211-1
  2. #205 autumn morning^^ (@pofaiwipada) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 21:46
    ตอนรอนถามเฮอร์เรื่องไม่ยอมบอกว่าปากกามักเกิ้ลเปลี่ยนเป็นดาบได้ นี่ขำหนักมาก พิมพ์อยู่ยังขำเลย5555
    #205
    1
    • #205-1 WriteQueen (@piabismyname) (จากตอนที่ 5)
      4 มีนาคม 2562 / 08:34
      555คิดไม่นานหรอกมุกนี้
      #205-1
  3. วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 17:35
    ไม่ใช่แค่เพอร์ซี่ที่คิดว่าตัวเองจะได้ไม้กายสิทธิ์กลับบ้าน นี่ก็คิดว่าเพอร์ซี่จะได้5555555
    #121
    0
  4. #41 Ed-ward (@asakura30) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 00:08
    <p>เขามาปูเสือรอไรท์ทุกวันเลยนะ</p>
    #41
    1
    • #41-1 WriteQueen (@piabismyname) (จากตอนที่ 5)
      9 พฤษภาคม 2561 / 10:14
      ไม่ต้องขนาดน้านนน
      #41-1
  5. #39 SPR_DK (@SPR_DK) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 22:37
    มาแล้วววว
    #39
    0
  6. #38 Yuki (@Luk_Luk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 21:48
    รอออออออออออออ
    #38
    1
  7. #37 Yanikajitklang (@Yanikajitklang) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 21:38
    รอรอรอน๊าาาาา
    #37
    0
  8. #36 pornkamon2012 (@pornkamon2012) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 21:38
    อยากให้คู่กะเดรกจัง y ก็จะมากๆนะคะ หุๆๆๆ สาธุ
    #36
    0
  9. #35 Papaprincess (@Papaprincess) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 21:35
    สู้สู้ค่ะ แอบสงสารเพอร์ซีี่ตรงที่คิดว่าจะได้ไม้กายสิทธิ์กลับบ้่าน55
    #35
    1
    • #35-1 WriteQueen (@piabismyname) (จากตอนที่ 5)
      8 พฤษภาคม 2561 / 21:39
      เราเองก็ยังอยากได้
      #35-1