[Fic KHR]Devil’s Shadow_เงาปีศาจรัตติกาลคนใหม่แห่งวองโกเล่

ตอนที่ 22 : คนสำคัญของผม...ไม่มีทางหลุดมือไปได้หรอก(END)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 379
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    7 ส.ค. 53

                ที่อิตาลี ณ ปราสาทวองโกเล่
                “หายไป…?
                “ค่ะฉันไม่พบศพ หรือแม้แต่ร่องรอยของเดวี่เลยค่ะ ท่านลุงโนโน่”
                หญิงสาวชุดสีนวลกระโปรงยาวโค้งอย่างอ่อนน้อมต่อผู้ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้สูงสุดแห่งวองโกเล่พร้อมกับรายงานทุกเรื่องให้เขาได้ทราบ
                ผ่านไปได้สัปดาห์กว่าแล้วที่เหตุการณ์การเผาฐานลับของเอสทราเนโอ้ ทุกๆคนในหน่วยเงาและสาขาย่อยอื่นๆได้แยกย้ายกันไปตามหาร่องรอยของอดีตหัวหน้าหน่วยเงา
                มิฮาเอล ดี.เดวิลล่า
                “คิดว่าเป็นไปได้มั้ยที่จะหนีออกจากกลุ่มโดยวางแผนไว้ก่อน”ชายแก่เอ่ยถามแฝดคนน้องของคุนาซึเบาๆ
                “ก็น่าจะเป็นเช่นนั้นแหล่ะค่ะเพราะไม่ว่ายังไง
                ไม่ว่ายังไง เดวี่ก็ไม่เคยสัตย์จริงแก่ใครทั้งนั้น
 
                ที่ญี่ปุ่น เมืองนามิโมริ
                “ยังหาไม่เจออีกหรอคุนาซึจังน่ะ”
                เสียงของร่างเล็กขี้แหยพูดขึ้นเบาๆกับเด็กน้อยที่เดินบนกำแพงด้วยความกังวล สภาพก็มีแต่ผ้าพันแผลเต็มแขนและใบหน้าจนดูเกะกะสำหรับหลายๆคน
                “ยัยนั่นเป็นไปได้ว่าจะหนีแต่เพราะอะไร ฉันก็ไม่รู้”
                “งั้นหรอ”สึนะพึมพำ “ฉันไปเยี่ยมโคลมหน่อยดีกว่า
                “ดีมากแบบนี้ค่อยสมควรเป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟียหน่อย”
                ฉันไม่อยากเป็นเฟ้ย=_=!!
 
                โกคุโย
                “โคลม
                “อ๊ะ…!บอสคะ หายดีแล้วหรอคะ?”เธอเดินเข้ามาถามเล็กน้อย
                “ฉันน่ะหรอเหอะๆ ปวดตามแผลมากเลยล่ะ=__=”เขายืนยิ้มแห้งๆให้ “ว่าแต่เธอกับมุคุโร่ล่ะ…?
                “ท่านมุคุโร่ดูเหมือนว่าเมื่อวานจะมีคนเอายาแก้พิษไปให้แล้วล่ะค่ะ แต่ก็ต้องคอยให้เลือดตลอดเวลา”โคลมทำสีหน้าเป็นกังวลต่อเรื่องที่ได้พูดไปเมื่อครู่ด้วยความเป็นห่วง
                “ยาแก้พิษ…?นอกจากเอสทราเนโอ้แล้วทำไม”
                โครม!!!
                “เฮ้ย…!!!มีจดหมายมาแน่ะ ยัยบอดบ๊อง!!”เคนเดินเข้ามาพร้อมกับจิคุสะที่ถือซองจดหมายสีขาวโพลนไว้ในมือ จ่าหน้าซองถึงโคลมโดยตรงด้วยตัวเขียนภาษาอังกฤษ
                หญิงสาวเรือนผมสีม่วงเข้มรับมันมาอ่านด้วยอาการงุนงง นอกจากท่านมุคุโร่ที่ติดต่อกันทางจิต พวกเคนและพวกบอสก็ไม่น่าจะมีใครรู้จักเธอแล้วนี่นา…?
 
To… Chrome Dokuro
                คิดว่าคงจะแปลกใจกับลายมือของฉันนะ จ่าหน้าซองเป็นภาษาอังกฤษแบบนั้นกลัวโง่ๆแบบพวกเธอจะอ่านไม่ออก หึๆช่างเถอะ
                อาการของมุคุโร่ที่อยู่ในคุกน้ำจะเริ่มดีตามลำดับ ไม่ต้องไปกังวลกับหมอนั่นมากก็ได้นะ ยังไงๆคนบ้าแบบนั้นก็หนังเหนียวเป็นปกติอยู่แล้วล่ะ
 
                เพียงแค่ขึ้นต้นจดหมายก็เหมือนกับถูกหลอกด่าไปหลายคำ=__= แต่ก็นับว่าเป็นข่าวที่ดีทำให้โคลมโล่งใจไปได้หลายเปราะอยู่เหมือนกัน ก่อนที่จะเริ่มอ่านจดหมายต่อ
 
                ที่ปราสาทวองโกเล่รู้สึกว่าจะวุ่นวายเรื่องของคนหายอยู่นะหึๆ
                อีกไม่นานก็คงจะได้เวลารับสมบัติที่สืบทอดกันมาในวองโกเล่แล้วด้วยบาปนั่นน่ะ เป็นเหมือนต้นเหตุที่ทำให้วองโกเล่ต้องรับแต่ความสาหัสมาตลอดชั่วอายุคน
                เอาไว้เมื่อถึงเวลานั้นฉันจะไปปรากฏตัวดูความองอาจของพวกนายก็แล้วกันนะ
Mihael D.Kunazu
                เพียงแค่ลายปากกาที่ท้ายจดหมายก็ทำให้สึนะอึ้งค้างไปเลย ส่วนรีบอร์นก็เดินไปขอจดหมายของโคลมมาอ่านดูให้แน่ใจ
                “ลายมือน่ะของคุนาซึจริงแต่ข้อความข้างในดูเหมือนจะเป็นคนละคนกันเลย”
                “เอ๋…?
                “นายจำไม่ได้เรอะปกติยัยปีศาจนั่นเรียกโคลมว่ายังไง”
                เจ้าหนุ่มเตี้ยนิ่งคิดถึงคุนาซึด้วยความข้องใจ กว่าจะนึกได้ก็กินเวลาไปตั้ง3นาที “อ๋อ! ‘นูน่า-จังสินะ!
                “นานมากกว่าจะนึกออกนะเจ้าห่วยสึนะ
                ก็ตูไม่ใช่ญาติกับคุนาซึนี่หว่า…!!=A=!!!
                “ยังไงซะเราก็รู้ว่าเจ้าหล่อนยังอยู่ แค่นั้นก็เหลือแหล่”
 
                คุกน้ำ ในหุบเขาลับ
                “ขอคุยด้วยแค่แปบเดียวก็พอ
                มนุษย์ผ้าพันแผลคลุมทับด้วยเสื้อหนังสีดำขลับเดินเข้ามาที่ส่วนลึกของคุกนรก แท็งก์น้ำที่มืดมิดและมีแต่สายห้อยระโยงรยางค์เต็มร่างด้านในไปหมด
                (คึหึหึไม่นึกว่าจะยอมถ่อสังขารมาคุยกับคนป่วยในคุกน้ำนี่นะครับ)
                “ที่ว่าถ่อสังขารนี่ด่าฉันแก่ทางอ้อมใช่มั้ย=_=**”เขากอดอกด้วยความเคือง
                (แล้วแต่จะคิดนะครับผมแค่พูดทักไปงั้นๆ)อีกฝ่ายยังคงเอ่ยแกมหัวเราะไปเรื่อย (แล้วมีธุระอะไรหรอครับ?)
                “พอจะจับสัมผัสของเด็กนั่นได้หรือเปล่า
                (อืม~…)มุคุโร่ทำเสียงในลำคอราวกับกำลังคิดอยู่ (ถ้าเป็นร่างของเด็กคนนั้นก็หาเจออยู่นะครับแต่วิญญาณเหมือนกับเหลือเพียงเสี้ยวเดียว)
                “อ่อเข้าใจล่ะ”วินดีเช่พยักหน้าก่อนที่จะทำท่าเดินออกไป
                (คุณทำเหมือนรู้เลยนะวิญญาณของเด็กคนนั้นทำไมถึงเหลือเพียงแค่นั้นครับ?)
                ประโยคคำถามนั้นทำให้อีกฝ่ายชะงักเท้าหันมามองอย่างงงๆ “หมายความว่ายังไง?”
                (หมายความอย่างที่พูดนั่นแหล่ะครับ)
                “…….เดี๋ยวนายก็รู้คำสาปของตระกูลมิฮาเอลน่ะ”พูดจบเขาก็เดินหนีออกไปแบบไม่คิดจะหันมาสนใจชายหนุ่มเรือนผมสีไพลินคนนี้อีก
                คำสาปของตระกูลมิฮาเอล คึหึหึความลับเยอะเป็นที่หนึ่งจริงๆนะครับ คุนาซึ
 
                “สายธารกรรโชกไม่ไหลย้อนกลับ หากได้จับก็จักถลำลึกลงไปดั่งเปลวไฟที่เผาผลาญเจ้า”
                เสียงทำนองเสนาะดังขึ้นอยู่เนื่องๆในที่แห่งหนึ่ง ร่างสีขาวซีดพันผ้าพันแผลที่แขนและใบหน้าซีกซ้ายรอยยิ้มที่เรียวปากกระตุกยิ้มอย่างอารมณ์ดี เรือนผมสีแดงเพลิงไม่มีเจือปนยาวถึงกลางหลังและดวงเนตรสีม่วงข้างขวา หญิงสาวคนนี้กำลังนั่งอยู่บนเตียงสีขาวเอาแขนวางที่ขอบหน้าต่างมองออกไปข้างนอก
                แกรก
                “แล้วเจ้าจะเข้าใจในไม่ช้า กับคำสาปแห่งตระกูลมิฮาเอลนี้
                เสียงสาวหวานเข้มหัวเราะร่วนอย่างพออกพอใจ ใบหน้าเนียนขาวปิดซีกซ้ายหันมามองหุ่นไม้ข้างกายเล็กน้อยก่อนที่จะลุกลงจากเตียงคนป่วย
                หวังว่าจะได้เจอกันในเร็วๆนี้นะ เดชิโม่ฮึๆๆ
 
::ผ่านไปไม่นาน  วันสืบทอดตำแหน่ง::
                “ฮึๆๆหมดเวลาแล้วสำหรับวองโกเล่ ตั้งแต่นี้ไป ชิมอนจะเป็นผู้นำเหล่ามาเฟียแทนพวกนายเอง”
                “งั้นฉันก็ขอตัวผู้หญิงคนนี้ไปก็แล้วกัน ฮึๆๆ”ชายหนุ่มแปลกหน้าใส่แว่นตาเผยอยิ้มพร้อมกับอุ้มร่างผอมบางของโคลมเดินออกไปกับพวกที่เรียกตนเองว่า ชิมอน แฟมิลี่
                “นู นัน นอ มู เย ปอ ~มี จยอ”
                เสียงอันแผ่วเบาร้องขึ้นเป็นทำนอง ดวงเนตรคู่คมจับจ้องมองไปยังกลุ่มคนที่กำลังเดินไปตามทางคดเคี้ยวเบื้องล่างโดยมีท่าทีที่ไม่ทุกข์ร้อนเท่าใดนัก
                “แม่สาวน่ารักคนนั้นเหมือนกันเลยนะ”
                คนรักที่ไม่สามารถเสียไปได้ ของนายน่ะ
                เดม่อน สเปด
                “นายคิดว่าจะช่วยเธอคนสำคัญทันหรือเปล่า…?
                กึก…!
                “ทันสิครับไม่ว่าใคร ก็จะไม่มีวันได้ตัวเธอไปจากผมแน่นอน”เสียงทุ้มต่ำน่าสดับฟังดังอยู่เนื่องๆจากด้านหลัง เรือนผมสีไพลินเป็นสง่าถูกแสงแดดอ่อนตกกระทบเป็นเงาดูดี ใบหน้าคมเข้มและดวงตาสองสีดูเป็นเอกลักษณ์นั่น
                “ฮิๆๆๆฮ่าๆๆๆ”เธอคนนั้นหัวเราะร่วน “นายนี่อารมณ์ขันดีเป็นบ้าเลยนะ
                “…?”อีกฝ่ายตีหน้างุนงง
                “ถ้ายังว่างมาตอบคำถามฉันล่ะก็ ไปช่วยแม่นั่นให้ได้สิวะ…!”สายตาอาฆาตคมกริบสีม่วงเขม่นใส่ด้วยอารมณ์คุกรุ่นเกินกว่าจะเรียกได้ว่าธรรมดา “ถ้าขืนแกยังทำเหมือนเมื่อ400กว่าปีก่อนอีกล่ะก็ฉันสาบานได้เลยว่าจะเอาเลือดนายมาล้างเท้าของฉันผิวหนังของนายจะถูกถลกออกมาใช้ทำเป็นที่เช็ดเท้าของชิมอนให้”
                ฟึ่บ…!
                แล้วเธอก็หายไปเงียบๆ โดยปล่อยคำขู่ทิ้งท้ายอีกฝ่ายเอาไว้เป็นของฝาก
                มุคุโร่เผยอยิ้มที่ริมฝีปากเล็กน้อยพร้อมกับค่อยๆปล่อยให้ร่างกายหายไปตามสายลมที่พัดโบกผ่านร่างกายของเขาไป ทันทีที่ร่างสูงเหลือบไปเห็นวองโกเล่รุ่นที่10ลุกขึ้นมาอย่างสะบักสะบอมก็ถอนหายใจเฮือกยาว
                คนๆนั้นไม่ได้เรื่องเลยจริงๆชนะผมได้ยังไงกันนะ
                แล้วเมื่อ400กว่าปีก่อนที่ผู้หญิงคนนั้นพูดคืออะไรนะ
                คึหึหึผมคงต้องรีบช่วยโคลมก่อนแล้วค่อยมาจัดการเรื่องพวกนี้กระมัง
END
******************************
ฉับ!!!
ขออนุญาตตัดจบ เนื่องจากไม่มีเวลาอัพเท่าที่ควรแล้ว
(อันที่จริงว่างฮะ แต่อยากแต่งเรื่องใหม่ผสมกับนิยายมันผุดมาเรื่อยๆจนเขียนไม่ทัน ฮา)
สำหรับเรื่องต่อไปขอสาวเรื่องไปหารุ่นที่1 จีอ๊อตโต้ เดอร์ วองโกเล่ พรีโม่ เลยนะขอรับ!
(ติดคำว่าขอรับมาจากไหนฟะ??)
ของฝากฟิคเรื่องต่อๆไปด้วยนะคร้าบ~~>[]<~~!(ขอบคุณหลายๆท่านที่มาอ่านแล้วเม้นต์นะครับ)
D.Kunazu<อัจฉริยะ_ซาดิสม์>
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

105 ความคิดเห็น

  1. #105 ลีดส์ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 12:08
    รู้สึกจะเอาเรื่องจริงในรีบอรน มาผสมกันมั่ว
    หมดเลยนะ =[ ]=
    #105
    0
  2. #104 Doll master (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2556 / 17:13
    เอิ่ม งงค่ะที่ตัดจบนี่คือจบไปเลยเหรอคะ ไม่เข้าใจเท่าไหร่ อยากให้มีต่อค่ะ ตอนพิเศษก็ได้TT^TT. ชอบคุนาซึอ้ะ. ข้อร้องเลยยยยยพรีสสสสสสส TTTT[]TTTT
    #104
    0
  3. #84 Dark Grimreaper (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2553 / 23:59
    โอ้ว...มึน แต่อยากรู้ตอนต่อแฮะครับ
    #84
    0