[Fic KHR]Devil’s Shadow_เงาปีศาจรัตติกาลคนใหม่แห่งวองโกเล่

ตอนที่ 20 : หมดเวลา...ก้าวไปข้างหน้าสู่อนาคตที่ดีขึ้น!(By. Kunazu)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 210
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 มิ.ย. 53

::Kunazu Type::
 
                เหมือนจะได้ยินเสียงอึกทึกครึกโครมเหมือนกับโจรขึ้นบ้านมาจากด้านหลังของฉันห่างออกไปไกลมากๆ พนันได้ว่ามุคุโร่คงเจอตัวชินสุเกะแล้วล่ะ คงต้องรีบไปตามตัวของโคลมให้เร็วที่สุดแล้วล่ะนะ
 
                ฉันรีบออกตัววิ่งไปตามทางลัดเลาะต่างๆที่ฉัน “พอจะจำได้” ใบหน้าโน้มลงต่ำลงพลางโก่งตัวไปด้านหน้า ฝีเท้ารัวกระแทกพื้นหินอ่อนสีหมอกไปตามทางที่คดเคี้ยว กลิ่นโสมมของโลหิตที่ผ่านตามอากาศกำลังกระทบกับใบหน้าของฉันไปด้วย
 
                ยิ่งดูไปรอบด้านก็เหมือนกับไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย ตามทางเต็มไปด้วยสายธารโลหิตที่  แห้งกรั่งได้ราวๆ8ปีแล้วล่ะมั้ง มีร่างของเด็กตัวเล็กตัวน้อยทั้งนั่งและนอนเลือดไหลอาบร่างกาย บ้างก็ถูกแทง บ้างก็ถูกควักลูกตา คว้านไส้น่าเศร้าจริงๆ
 
                ถ้าฉันในอดีตมีพลังแบบตอนนี้ก็ดีสิ
 
                กึก…! ฉันหยุดวิ่งหลังจากที่เลี้ยวเข้าตรอกด้านขวาไปเรียบร้อย ด้านข้างกำแพงเต็มไปด้วยประตูผุๆพังๆนับสิบ ท่าทางจะเป็นห้องไหนห้องหนึ่งที่โคลมต้องอยู่ในนั้น
 
                ท่าทางจะจำเป็นต้องเดินเปิดเข้าไปดูทีละห้องๆแบบคนหลงทางแล้วล่ะนะ เล่นมีห้องเก็บ “ผลทดลอง”อยู่เป็นสิบๆแบบนี้ แล้วยิ่งตัวโคลมเองก็ใช่ว่าจะใช้น้ำหอมกลิ่นฉุนๆด้วยสิ
 
                แอ๊ด ดด
 
                ห้องเก็บผลทดลองแรกก็ใช่ย่อยเลยแฮะ เครื่องผ่าตัดก็อยู่มันซะครบครันยังมีศพเด็กผู้ชายหมดลมหายใจตายในสภาพที่ถูกอะไรบางอย่างกระทุ้งจากข้างในออกมาจนไส้ไหล พอล์อดจับตัวกันจนแข็งก็ดูเหมือนกับเลือดมันกระฉูดออกมาวิ้งๆดูงามตาพิลึก=_=
 
                แอ๊ด ดด
 
                ตอนนี้ฉันเข้ามาในห้องที่เขียนหน้าประตูไว้ว่า “Darkness Test พอลองเปิดเข้าไปก็เห็นเลือดมันไหลนองอยู่กับพื้น ส่วนข้างบนมีอะไรแขวนอยู่ก็ได้รู้เห็นไม่ชัด แต่ว่าจากกระจกที่แตกอยู่ห่างๆแล้วมีแสงจันทร์ส่องลงมากระทบพื้นหินอ่อน ทำให้ฉันเห็นโคลมกำลังสลบอยู่ที่พื้นที่ไม่มีเลือดนองเลย
 
                ตึ่ก รู้สึกเหมือนอึดอัดชอบกลทำไมเหมือนกับมันมีบางอย่างแปลกไป ถ้าตามหลักการคิดแล้วจะต้องมีพวกลูกไม้ลูกมือชินสุเกะเดินไปมาอย่างมากซัก4-5คน แต่เหมือนกับปล่อยให้เรามาหาโคลม
 
                กึก…!
 
                นี่มันกับดัก…!!??
 
                ตุ้บ บบ!!!! อยู่ๆก็มีเสียงของแข็งบางอย่างตกลงกระแทกลงกับพื้นอย่างแรงที่ด้านหลัง จากลักษณะเสียงไม่น่าจะใช่ของจำพวกเหล็ก พลอง หรือ อาวุธสำริดใดๆ
 
                ไม่นานกลิ่นสาปเน่าของเลือดก็ลอยฉุนมาแตะจมูกจนแสบข้างในขึ้นมา ฉันย่นจมูกและขมวดคิ้วทันทีที่ได้กลิ่นเหม็นเน่านั่น อะไรมันจะน่าแหวะได้ขนาดนี้ฟะ
 
                กึกๆๆกึก กกก!!! เหออะไรวะ…?
 
                ด้วยความสงสัยฉันจึงเหลียวหลังกลับไปมองด้านหลัง มันมืดมากจนมองไม่เห็นแต่ฉันก็รู้สึกได้ว่ากำลังมีอะไรยืนคร่อมฉันเอาไว้ ครั้นพอมือฉันแตะไปโดนสวิตช์ไฟปุ๊บ
 
                “แฮ่ส์~~…!
 
                ผผีตาถลน=[]=!!!!!
 
                “อ๊าก!!!!!ไอ้ผีเชี่ย!!!ต่อยหอยเอ๊ย!!!!
 
                หมับ…! ฉันใช้มือซ้ายจับหัวของเจ้านั่นก่อนที่จะเหวี่ยงไปทางโต๊ะ ฉันกดหัวไอ้ผีเฮงซวยต่อยหอยนั่นให้ลูกตาโดนมุมโต๊ะแทงเข้าที่เบ้าตาหลังจากนั้นก็กดลงให้มุมโต๊ะแสกกะโหลกขึ้นไปเป็นแนวยาว
 
                ยยอมรับนะ ตอนเห็นหน้าไอ้เชี่ยต่อยหอยนี่ใกล้ๆมันบัดซบนรกแตกของแท้เลยT_T!!!
 
                ตุ้บ บบๆๆ!! กึก กกก!!! มันมาแล้วไอ้พวกตายยากเอ๊ย!!ช่วยไปเกิดๆซักทีได้ม้ายยย!!!ฉันไม่ชอบเวลาเห็นหน้าพวกแกใกล้ๆนะโว้ยT[]T!!!!
 
                “อังเดร!!” สุดท้ายฉันก็ต้องขอตัวช่วยอย่างอังเดรหุ่นเชิดเงาข้างกายของฉัน นี่ถ้าฉันไม่มีนายฉันคงประสาทกินตายแน่ๆเลยว่ะอังเดรY_Y
 
                พูดก็พูดเถอะ เจ้าผีดิบพวกนี้มันไม่คุ้นหน้าคุ้นตาเลยซักคนไม่ใช่คนของเมื่อ8ปีก่อนแหงๆเลย เอ๊ะหรือว่า…!?
 
                บ้าน่านอกจากนูน่า-จังทำไมถึง..”นอกจากโคลมแล้วยังมีคนถูกจับมาในช่วง8ปีนี้อยู่อีกหรอ…!?!
 
                เหล่าซากศพเดินได้นับร้อยตัวช่วยกันรวมตัวเป็นกระจุกจับแขนของอังเดรเอาไว้จนขยับไม่ได้ แถมยังเดินเข้ามาทางฉันอีก บ้าเอ๊ย!!จะให้ใช้กรงเล็บนิลกาฬสีเลือดข้างเดียวมันเป็นไปไม่ได้หรอก
 
                ยิ่งการบังคับอังเดรมันก็บั่นทอนอายุขัยของฉันไปในทุกๆครั้งที่ฉันใช้แล้ว
 
                อืออาจารย์คะ…”ในระหว่างที่ฉันกำลังเตะต่อยแล้วก็ใช้อังเดรช่วยสู้ โคลมก็ตื่นขึ้นมาพอดีพวกผีดิบบางตัวคงจะเห็นด้วย ก็เลยทยอยเข้าไปจะโจมตีใส่อาจารย์คะ!!อันตราย!!??”
 
                บัดซบเอ๊ย!!!นอนลงไปสิเว้ย!!อย่าลุกขึ้นมา!!”
 
                เพราะความเครียดที่ถาโถมเข้ามาทำให้หลุดปากพูดด้วยความเคยชิน กรงเล็บสีดำข้างซ้ายถูกเรียกออกมาพร้อมกับกระตุกแทงไปที่กลางหน้าผากของซอมบี้ใกล้ๆ หลังจากนั้นก็เฉือนแบบปาดซ้ายไปด้านข้าง หัวของมันขาดออกไป1ใน4ส่วนแต่ตัวอื่นๆเป็นครึ่งหนึ่งของหัว
 
                “Darkness Cyclone !!!”
 
                คลื่นลมกรรโชกสีทมิฬจากมือซ้ายถูกปลดปล่อยโจมตีให้เหล่าผีบ้าห้าร้อยพวกนั้นกระเด็นไปห่างๆจากโคลม พลันเมื่อตัวของพวกมันปลิวไปกระแทกกำแพง ฉันก็รีบจะไปช่วยเธอแต่ว่า
 
                ตึ่ก กก!!!!
 
                อึ๊ก..!!!!”บ้าที่สุด บัดซบเอ๊ยไอ้บ้า ไอ้หัวใจบ้า…!
 
                เพราะอายุขัยที่เริ่มร่อยหรอทุกๆขณะของฉัน ทำให้ร่างกายเริ่มจะมีปัญหาขึ้นตามช่วงเวลาที่ฉันได้ใช้อังเดรไปเรื่อยๆ อึดอัดภายใต้อกที่มีก้อนเนื้อบ้าๆอยู่ด้านใน ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกเจ็บใจที่เกิดมาเป็นแบบนี้ หนีไปสิเว้ย!!ไปหามุคุโร่ซะ!!”
 
                ล แล้ว…!”
 
                ไปให้พ้นนะเว้ย!!ฉันไม่ต้องการความสงสาร!!”
 
                เพียงเพราะคำพูดตวาดใส่โคลมเท่านั้น ทำให้เธอยอมวิ่งออกไปตามหามุคุโร่ขอโทษนะ แต่ว่าคราวนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้วมั้งที่ฉันจะได้ต่อสู้กับสิ่งที่พวกเอสทรานเนโอ้สร้างขึ้น
 
                จะรีบตายไปไหนยะ~!!!!!”
 
                เสียงนี้!!??... ฉันรีบหันกลับไปมองทางประตู ร่างของเด็กผู้หญิงผมยาวสีดำแซมขาวยืนเท้าเอวพร้อมกับถือดาบใหญ่สีดำเอาไว้ด้านหลัง
 
                เฮ้ย…!.. เอาจริงดินี่มันโกหกรึเปล่าเนี่ย แองเจิลล่า=[]=!!!!”
 
                ฉัวะ !!!!! การก้าวเท้าแบบรวดเร็วขณะเดียวกันก็ตวัดดาบฟาดฟันไปมาเข้าที่พวกผีดิบซอมบี้พวกนั้นภายในไม่กี่นาทีก็จัดการเรียบร้อย
 
                แค่หายไปกันปีเดียวนี่หล่อนทำได้ขนาดนี้เลยหรอฟะ แอง
 
                เดวี่…!ด้านหลังชั้นใต้ดิน กำมะถันเพียงพอที่เผาที่นี่อยู่!!” สรุปคือยังไงกันแน่ฟะ หล่อนมาได้ยังไง หายไปไหนมา ข้าวผัดไทยหรือหมี่ซั่วลาวอร่อยกว่ากัน เอ่อไม่ๆอันหลังไม่เกี่ยวสินะ- -;;
 
                สรุปคือฉันมาสืบคดี หลังจากที่สืบงานลับเกี่ยวกับเอสทรานเนโอ้ที่อังกฤษเสร็จก็ดิ่งมาที่นี่เลย แล้วก็ข้าวผัดไทยน่ะ ต้องแซ่บๆหน่อยถึงจะอร่อย”…สมแล้วจริงๆที่เป็นแฝดด้านสว่างของฉัน รู้ใจและติงต๊องตามฉันได้ทั้งๆที่ฉันไม่ได้ถามซักกะติ๊ด บ้าได้ไม่สมชื่อเล่น [Mihael A.Angela]ที่แปลว่านางฟ้าเล้ย=_=!!
 
                ไปกันเถอะ...!”
 
                มือของคนที่มีหน้าตาไม่ต่างจากฉันยื่นมาตรงหน้าของฉัน ชิ!แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะที่ฉันจะยอมฟังเธอ แองเจิลล่า
 
                หมับ บบ…!
 
                กึก กก!!!ๆๆ พวกซากศพไม่ว่าจะแค่ก้อนเนื้อหรือเศษเลือดต่างก็รวมกันเป็นร่างซอมบี้ยักขึ้นมาหนึ่งร่างที่สูงเฉียดเพดานของห้องนี้เลยทีเดียว
 
                พวกแกเริ่มไม่สวยก็จริง แต่ถ้าจบก็จงรู้ไว้เลยว่ามันจะไม่มีวันสวยกว่าเดิมแน่นอน!!”

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

105 ความคิดเห็น

  1. #78 Dark Grimreaper (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2553 / 19:48

    โอ้ แรงงงงงงงง แองเจลล่าผมหงอก?(แต่แซมขาวย่ะ!!!//แองเจลล่า)

    รออ่านตอนต่อไปครับ(ทีแกทำไมแกไม่อัพ?//คุนาซึ)

    #78
    0
  2. #77 ★[gizzza]★ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2553 / 15:59
    และแล้วฝาแฝดของคุนาซึก็โผล่มาแล้ว*w*
    เหอๆตอนนี้คุนาซึแรงได้ใจ- -(ได้ข่าวว่าก็แรงมาตั้งแต่แรกแล้วนะ-_-;;)
    #77
    0