[Fic KHR]Devil’s Shadow_เงาปีศาจรัตติกาลคนใหม่แห่งวองโกเล่

ตอนที่ 15 : ปัญหาวันก่อนงานหมั้น...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 254
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    30 เม.ย. 53

                “ทท่านมุคุโร่คะ>/////<
 
                หญิงสาวเรือนผมสีม่วงเข้มมีพุ่มด้านหลังพึมพำด้วยความเขินอาย แต่ไม่มีท่าทีว่าฝ่ายชายที่ขึ้นมาบนชิงช้าสวรรค์จะพูดเล่นแม้แต่น้อย ร่างสูงย่างสามขุมเข้ามาหาโคลมที่นั่งอยู่ตรงหน้าช้าๆก่อนที่จะย่อตัวลงพร้อมกับยื่นกล่องแหวนสีน้ำเงินเข้มให้เธอ
 
                “ผมสัญญา ผมจะดูแลโคลมให้ดีที่สุดถึงแม้ว่าร่างๆนี้อาจจะเป็นหมอกที่ไม่มีตัวตน แต่หัวใจของผมนั้น”ชายหนุ่มเรือนผมสีไพลินสง่าเลื่อนมือไปลูบใบหน้าหวานของโคลมอย่างนุ่มนวล และ ถะนุถนอมเป็นอย่างดี “อยู่กับคุณคนเดียวโคลม”
 
                เขาเริ่มน้อมตัวลงประทับจุมพิตอันอ่อนหวานให้กับผู้เป็นที่รักด้วยความใคร่ สาวน้อยของเราก็หลับตาตอบรับสัมผัสของมุคุโร่ด้วยความยินดี
 
                “โอ้โห~…
 
                เอ๋…? ทั้งสองคนผละออกจากกันครู่หนึ่งพลางมองหาเจ้าของเสียง[โอ้โห~…]เมื่อกี้นี้ ทำไมเสียงมันอยู่ใกล้ๆกัน ทั้งๆที่พวกเขาก็ขึ้นมาบนชิงช้าสวรรค์ตู้นี้แค่2คนนี่นา…=_=’’
 
                “อ้าว…?ไม่จูบต่อแล้วหรอคุณมุคุโร่”
 
                มุคุโร่รีบหันขวับไปทางประตูทางเข้า แล้วก็ต้องอ้าปากค้างย ยัยไรเตอร์!!
 
::Kaopad Type::
 
                เฮ้…!ฉันไม่ใช่จิ้งจกนาเหวย ทำไมมองฉันอย่างกับตัวประหลาดฟะ มุคุโร่=3=!!!
 
                “ไรท์ฯ!!ทำไมไม่ไปแต่งเรื่องต่อครับ!!อู้ได้อีกนะ!!” ฉันอู้แล้วไง ยังไงๆน้องผัดก็เป็นคนพิมพ์ให้อยู่ดีล่ะฟะ(ฮา)
 
                “ชิๆๆๆโคลมก็รับรักเขาไปสิ~ นาๆอย่างน้อยๆก็แค่หมั้นไว้ก่อนจนกว่าเธอจะอายุ18ก็ได้นี่นา~”ฉันพูดอธิบายเพื่อความสุขของทั้งคู่นะเนี่ย ตามหลักกฎหมายบ้าๆบอๆที่พี่ชายเคยติวให้เนี่ย ต้องบรรลุนิติภาวะอย่างน้อย18ปีขึ้นไปถึงจะไม่ผิดกฎหมาย อะไรทำนองนั้นมั้ง=____=
 
                “กก็ได้ค่ะ”หน้าแดงก่ำเลย~!!!นี่ฉันไม่ได้แกล้งน้า~~!!!!ฉันแค่อยากให้พวกเธอสมหวังในความรักน้า~~>0<~~!!!!
 
                “Time to go!Bye~~!!!”ฉันรีบกระโดดออกจากตู้ชิงช้าสวรรค์นั่นแล้วก็ใช้เครื่องร่อนแบบคิดในเรื่องโคนัน(//หมายเหตุ นังผัดมันชอบจอมโจรคิดฮ่ะ=_=’’)
 
***วันต่อมา***
 
                ในห้องรับแขกที่มีรองประธานนักเรียนฝ่ายชายและหญิงนั่งเล่นเกลือกกลิ้งอยู่บนโซฟา(คุนาซึน่ะนะ) ส่วนคุณประธานก็นั่งอ่านจดหมายบางอย่างอยู่ที่โต๊ะทำงาน
 
                แกรก แผ่นกระดาษสีขาวสะอาดและมีกลิ่นหอมของน้ำหอมบางชนิดอยู่คละคลุ้งทั้งตัวกระดาษและซองจดหมายสีขาวทอง
 
                มันคือจดหมายเชิญในงานหมั้นของโคลมและมุคุโร่นั่นเอง!!
 
                “ไม่เห็นเธอจะเครียดอะไรเลยนี่คุนาซึ”คุซาคาเบะที่อ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่โซฟาเดี่ยวด้านซ้ายละสายตามองรุ่นน้องที่เป็นรองประธานฝ่ายหญิงด้วยความงุนงง “เรื่องงานหมั้นน่ะ”
 
                “ถามจริงนายตาบอดรึเปล่าเนี่ย?”เด็กสาวผมสีดำแซมแดงมัดหลวมๆในชุดนักเรียนชายนอนเล่นเกมบอยในมือด้วยความเซ็ง “ฉันล่ะเซ็ง จนจะกระอักน้ำลายตายแล้วมั้ง?”
 
                “เว่อร์น่า”ชายหนุ่มรุ่นพี่ผมตัวหนอนพูดหน้าเอื่อมๆก่อนที่จะได้ยินเสียงกระดาษเชิญพวกนั้นถูกฮิบาริทิ้งลงขยะเป็นอันเรียบร้อย “ผมจะเอาลงไปทิ้งที่ขยะท้ายโรงเรียนนะครับ”
 
                “ไม่จำเป็นของๆพวกสัตว์กินพืชฉันไม่ใส่ใจหรอก”เขาหันกลับไปมองหน้าต่างด้านหลังด้วยความเบื่อหน่าย
 
                “งืมๆ ประธานคร้าบ~ผมไปต้มมาม่ากินแปบนึงน้า~”คุนาซึล่องลอย(?)ลงไปที่ร้านสะดวกซื้อตาม ปกของคุณเธอนั่นแหล่ะ
 
                -ร้านสะดวกซื้อ-
 
                เด็กสาวในชุดนักเรียนชายเดินเลือกมาม่าแบบถ้วยอยู่เพื่อจะเอาไปรับประทานบนห้องรับแขกที่โรงเรียนนามิโมริ ระหว่างที่กำลังจะเอาน้ำร้อนเติมใส่ในถ้วยมาม่ารสต้มยำกุ้งก็เหลือบไปเห็น
 
                มุคุโร่กำลังคุยกับผู้หญิงคนหนึ่งท่าทางจะค่อนข้างเฟกด้วยสิ
 
                กึกคุนาซึเดินมาหยุดอยู่ตรงโต๊ะที่ทั้งคู่กำลังคุยกันด้วยความสนิทสนมเกินเหตจำเป็น
 
                “ไงมุคุโร่ ผู้หญิงคนนี้
 
                “อ้าวอาจารย์ นี่นัตสึมิจัง แฟนของผมครับ”
 
                หญิงสาวเรือนผมสีดำแซมแดงเกือบจะหลุดปากถามไปแล้วว่า[หน้าตาไม่ได้ครึ่งของคู่หมั้นนายเลยนะ] ถ้าหากไม่ติดที่ว่าดวงตาของคนตรงหน้าเธอไร้ซึ่งการยืนยันจากหัวใจ
 
                โดนเล่ห์มารยาของสาวจิ้งจอกจอมเฟกนี่เข้าแล้วงั้นหรอ…!
 
                “เรื่องงานหมั้นของนายกับโคลมล่ะ”เธอกัดฟันถามด้วยความโมโหแกมแค้นใจ
 
                “โคลมอ๋อเด็กคนนั้นไม่มีประโยชน์แล้วล่ะ ตอนนี้ในใจผมมีแค่นัตซึมิที่รักของผมเท่านั้น”
 
                “คุณมุคุโร่ล่ะก็…!”ผู้หญิงผมสีทองคนนั้นบิดตัวไปมาอย่างกับตะคาบเต้นแร็ป= =* ในสายตาสาวมาดชายอย่างคุนาซึเรียกได้ว่าน่าสะอิดสะเอียนเป็นอย่างยิ่ง
 
                “เอาเถอะ ฉันกลับล่ะ”เธอรีบปลีกตัวออกจากร้านสะดวกซื้อตรงรี่ไปยังโรงเรียนโกคุโยด้วยความกังวลเป็นอย่างมาก ถ้ามุคุโร่กลายเป็นแบบนั้นตั้งแต่เมื่อวาน…!นูน่า-จังจะ
 
                “ฮึกฮือท่านมุคุโร่ ท่านมุคุโร่”ใช่อย่างที่เธอคิดจริงๆด้วยมือเรียวของคุนาซึกำถ้วยมาม่าจนแตกเป็นเสี่ยงๆเศษๆ น้ำร้อนในนั้นและตัวเส้นก็เละคามือของคุนาซึด้วย
 
                ยัยจิ้งจกนั่น…!มันทำนูน่า-จังร้องไห้…!
 
                “นูน่าทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้…!”เธอพยายามผ่อนคลายให้เสียงเป็นปกติที่สุดก่อนที่จะเดินเข้าไปถามโคลมเบาๆ
 
                “ท่านมุคุโร่ฮึกจู่ๆก็บอกเลิกงานหมั้นเมื่อเช้านี้แล้วก็ก็”หญิงสาวเรือนผมสีม่วงเข้มนั่งกอดเข่าร้องไห้ต่อหลังจากหยุดพูดไป
 
                “เย็นนี้”เสียงอันแผ่วเบาของเด็กสาวห้าวแตกเอ่ยขึ้นเรียบๆ “เย็นนี้ที่ตึกร้างซอย43ใกล้ๆโรงเรียนนามิโมริไปด้วยล่ะ”
 
                “เอ๋…!?
 
-ทางด้านมุคุโร่-
 
                ติ๊ด ดด…!!!
 
                เสียงโทรศัพท์ของร่างสูงโปร่งดังขึ้นพร้อมกับสั่นเรียกร้องให้เจ้าของรับมัน ซึ่งแน่นอนมุคุโร่จะต้องรับเป็นวิสัยปกติอยู่แล้ว ข้างกายนั้นก็มีหญิงสาวแปลกหน้าและหน้าด้านกอดแขนอยู่ด้วย
 
                “ครับ…?
 
                “เย็นนี้ฉันจะให้นายไปฝึกที่ซอย43ใกล้ๆโรงเรียนนามิโมริ”ปลายสายพูดจบก็ชิ่งตัดสายไปอย่างรวดเร็วราวกับรู้ว่าคนที่ตนคุยด้วยจะต้องมาตามนัดแน่นอน แม้ผู้รับจะยังงงๆอยู่ก็ตาม
 
-เย็นวันนั้น-
 
                ::Kunazu Type::
 
                ฉันเหลือบมองหน้าปัดนาฬิกาตามนิสัย…5โมงเย็น ป่านนี้ทำไมเจ้าสัปปะรดนั่นถึงยังไม่มาสักทีนะ นูน่า-จังฉันก็จัดการให้ซีลอนไปตามตัวมาให้แล้ว ปัญหาก็คือ
 
                เขาโรคุโด มุคุโร่
 
                “มาแล้วครับอาจารย์มีอะไรไม่ทราบครับ?วันนี้ผมมีเดทนะ
 
                ร่างสูงโปร่งของเจ้าหมอนั่นเดินมาทางฉันอยู่ลิบๆพร้อมกับยัยผู้หญิงจิตอัปลักษณ์นั่น ฉันกำลังยืนกำหมัดกัดฟันกรอดเป็นหมาบ้าอยู่ จะว่าฉันว่าเป็นหมาบ้าก็ได้เพราะ การที่มีคนมาแย่งชิงความรักไปจากเจ้าของ
 
                โทษของมันคือ การถูกเผาในกองเพลิงดั่งแม่มดจอมริษยา!
 
                ไม่รอช้าฉันรีบพุ่งเข้าไปหาแม่นั่นด้วยความเร็วสูงสุด ท่าทางมุคุโร่เองก็ตกใจแต่ก็พยายามปกป้องยัยบ้านั่นเต็มที่ ฉันรีบกระโดดขึ้นสูงพร้อมกับเตะหน้าเจ้ามุคุโร่ให้กระเด็นแบบกอดยัยนัตซึมิอะไรนั่นไม่ทัน
 
                หมัดของฉันที่บีบอัดความแค้นจนเป็นพลังสะสมอยู่ที่ถุงมือสีทมิฬของฉัน พลันเมื่อเริ่มเงื้อหมัดสูญญากาศก็บิดตัวเป็นเกลียวแล้วก็พุ่งทะยานเข้าชกใบหน้าด้านๆของยัยนั่นเต็มแรง
 
                “กรี๊ด!!!หล่อนทำอะไรยะเนี่ย ยัยเด็กผี!!!”แม่นั่นกรีดร้องอย่างกับผีขอส่วนบุญไม่มีผิด!
 
                “ยังถามอีกหรอ ว่าฉันทำอะไรแก…!”กรงเล็บนิลกาฬถูกเรียกออกมาใช้งานอีกครั้ง ดวงตาข้างซ้ายเต้นตุบๆไม่เป็นจังหวะและร้อนผ่าวเหมือนกับครั้งแรกที่ได้มา ความแค้นไงล่ะ! “ก็เห็นๆอยู่ว่าฉันจะฆ่าแกไง!
 
                ฉันเห็นแม่นั่นกรีดร้องจะเป็นจะตายพอสมควรแต่ฉันก็แค่ใช้เท้าเตะให้มันสลบเท่านั้นแหล่ะ
 
                “คนที่มันใช้ความรักเป็นเครื่องมือน่ะมันไม่มีค่าพอให้ฉันฆ่าหรอก!!”ยัยเศษเดนมนุษย์…!
 
                ฉันเคลียร์เรื่องกับยัยนั่นเสร็จก็ตรงดิ่งเข้ามาหามุคุโร่ที่ยืนถือสามง่ามหอบฮั่กๆอยู่ด้วยความขุ่นเคืองเกินกว่าที่จะระงับไว้ได้ ก่อนที่สามง่ามจะแทงฉันหมัดมันก็พุ่งไปชกหน้าหมอนั่นเองอัตโนมัติแล้ว
 
                พลั่ค!!! ร่างของเจ้านั่นล้มไถลไปด้านหลังจนไม่น่าจะลุกขึ้นแล้ว ฉันรีบวิ่งเข้าไปบีบคอเจ้านั่นทันทีที่ได้โอกาส
 
                “บอกมาคนที่แกรัก คือใคร”ฉันลองทนกัดฟันถามนั่นอีกครั้ง
 
                “นัตซึมิค ครับ…!
 
                พลั่ค!!!!!!!!! ฉันชกหน้าเจ้านั่นอีกครั้ง ไม่ได้หยุดเพียงแค่หมัดเดียวฉันเพิ่มเข้าไปอีกสัก2-3หมัดได้มั้ง
 
                “โคลมก็แค่เด็กที่ผมทำสัญญาเพื่อเอามาใช้ประโยชน์เท่านั้น…!
 
                ……ไอ้บัดซบเอ๊ย!!!
 
::Normal Type::
 
                พลั่คๆ!!โครม!!!
 
                หมัดของเด็กสาวผมสีดำแซมแดงรัวเข้าใส่ไม่ยั้งมือหลังจากได้ยินประโยคอันน่าเจ็บใจจากปากของคนตรงหน้า ทั้งเท้าทั้งหมัด และ วิธีการต่อสู้ทั้งหมดถูกงัดเอามาใช้อัดร่างสูงที่นั่งหลังติดกำแพง
 
                ดวงเนตร2สีของคุนาซึเริ่มไร้ซึ่งแววตาทุกๆครั้งที่ลงมืออัดมุคุโร่ ฟันที่ขบกันแน่นเริ่มมีเขี้ยวของปีศาจยาวออกมาพร้อมกับเสียงขู่ที่ดังกึกก้องราวกับราชสีห์คำราม
 
                “แกทำฉันฟิวส์ขาดจริงๆแล้วนะเว้ย…!ตอบมา!!ใครคือคนที่แกรัก!!”เธอคำรามลั่นด้วยความโมโห
 
                “ก็บอกว่านัตซึมิไงครับ!!”แต่อีกฝ่ายยังคงยืนกรานกับคำตอบเดิมไม่เปลี่ยน
 
                “ฉันไม่ได้ถามแกเว้ย!!ไอ้หน่อสัปปะรด!!”ร่างเตี้ยกว่าบีบคอของชายหนุ่มเรือนผมสีไพลินแน่นกว่าเดิม “ที่ฉันกำลังถาม ไม่ใช่ [โรคุโด มุคุโร่]!!!ฉันกำลังถาม[หัวใจของโรคุโด มุคุโร่]ต่างหากเล่า!!!
 
                คุนาซึที่เลือดขึ้นหน้ารีบทำการชกใบหน้าอันหล่อเหลาของชายหนุ่มตรงหน้าต่ออย่างไม่ใยดี พอชกไปนานๆเข้ากำแพงด้านหลังที่พลอยรับแรงกระแทกไปด้วยก็เริ่มร้าวขึ้นทุกทีๆ ในเวลานั้นเอง…!
 
                “อาจารย์!!!ท่านมุคุโร่!!!”/ “เฮ้ย!!คุนาซึ!!??”โคลมและเหล่าวองโกเล่มาถึงพอดี ทำให้ระยะเวลาที่เด็กสาวกะจะอัดมุคุโร่ต่อต้องจบด้วยหมัดสุดท้ายเพียงหมัดเดียว
 
                ผลั่ค!!!!!! คึ่ก กก โครม!!!! กำแพงซีเมนแตกสลายกลายเป็นขึ้นเล็กชิ้นน้อยขณะที่คุนาซึรีบปลีกตัวออกมาห่างๆ เด็กสาวผมสีม่วงเข้มก็รีบวิ่งผ่านเธอไปดูอาการของผู้เป็นที่รักทันที
 
                ดวงเนตรทั้งใต้ผมหน้าด้านซ้ายและนอกผมใช้หางตาเหลือบมองเล็กน้อยหลังจากนั้นจึงเดินไปสำรวจของที่อยู่กับตัวแม่สาวขี้ขโมยอยู่เงียบๆ
 
                “อ่ะ…?
 
                ใต้เสื้อนอกของนัตซึมิมีบางอย่างซ่อนเอาไว้ พลันเมื่อมือเรียวของคุนาซึลองหยิบมันออกมาดูให้เห็นชัดๆก็รู้ มันคือตุ๊กตาอาคมที่ใช้กันในไสยศาสตร์ มีอยู่สองตัวแล้วก็ถูกผูกด้วยด้ายสีขาว ไม่น่าแปลกใจเท่าที่ควรสำหรับเธอนัก
 
                “…#%@*+!&@()_*&^”เธอบ่นพึมพำอะไรบางอย่างขณะที่กำลังแก้ด้ายสีขาวออกมาทีละขั้นตอนอย่างถูกต้อง แล้วหลังจากนั้นก็วางตุ๊กตาตัวผู้หญิงขึ้นมาจากนั้น
 
                ครึ่กๆๆๆ…!!!กร๊อบ!!! มือข้างนั้นก็บีบมันจนกลายเป็นผง ระหว่างนั้น
 
                “กรี๊ด!!!!!!!!!”จู่ๆนัตซึมิก็กรีดร้องออกมาอย่างโหยหวนก่อนที่จะหยุดพร้อมกับลมหายใจที่หายไป
 
                นี่คือ โทษทัณฑ์ของผู้ใช้ศาสตร์มืดไม่สำเร็จ
 
                ภาพแบบนี้เหมือนกับเป็นภาพที่เห็นจนชาชินสำหรับคุนาซึก็ว่าได้ มันไม่มีทางที่จะไม่เคยเกิดขึ้นหรอก แล้วผู้ที่ใช้มันก็ไม่ต่างอะไรไปจากพ่อมดแม่มดหรอก
 
                แน่นอนว่าคุนาซึเองก็เคยใช้มันผิดพลาดมาแล้ว
 
                ร่างเตี้ยยังคงพูดพึมพำๆกับตุ๊กตาอีกตัวที่เป็นตัวแทนของมุคุโร่ไปเรื่อยๆ เมื่อจบ ตุ๊กตาตัวนั้นก็สลายไปกับสายลมหากแต่ร่างของฝ่ายถูกอาคมกลับยังคงอยู่ดีเหมือนเดิม
 
                “คโคลมครับ โคลมที่รักของผม”เสียงทุ้มสั่นๆเอ่ยเพรียกหญิงสาวที่รักของตนเองด้วยความคิดถึง เมื่อดวงเนตร2สีช้อนมองใบหน้างามของหญิงสาวก็ถึงกับหลุดมาดปล่อยโฮออกมา
 
                “ท่านมุคุโร่ฮึก ไม่เป็นอะไรแล้วนะคะ ไม่เป็นฮือ อะไร ล แล้ว”สาวเจ้าก็หลุดปล่อยน้ำตาหลังออกมาเป็นสายธารเช่นกัน
 
                “ดีจังเลยนะครับคุณหนู”จู่ๆชายหนุ่มเรือนผมสีเขียวไข่กาก็เดินเข้ามาพูดยิ้มๆกับเด็กสาวเงียบๆ
 
                “ฉันไม่เห็นจะรู้สึกดีใจสักนิด”เสียงหวานแกมห้าวบอกปัดจากนั้นก็เดินหันหลังจะออกจากซอย ตอนนั้น
 
                “อาจารย์คะ!!!”เสียงหวานของโคลมตะโกนเรียกเธอสุดเสียง คุนาซึชะงักแต่ก็ยังไม่หันไปมองแต่อย่างใด
 
                “มีอะไร
 
                “”อีกฝ่ายลังเลที่จะพูดหลังจากที่ได้ยินน้ำเสียงไม่ค่อยยินดีของคนตรงหน้า แต่สุดท้าย “ขอบคุณค่ะ อาจารย์
 
                เด็กสาวผมสีดำแซมแดงไม่ตอบอะไร มิหนำซ้ำยังจะก้าวเดินฉับๆออกจากซอยนั่นต่ออีกต่างหาก แต่โคลมก็รู้ดีว่า
 
                เธอคนนั้นกำลังยิ้มอยู่แม้ว่าจะไม่มีใครมองเห็นก็ตาม
*******************
Special Edit!
 
-Haru Haru Interview-
 
Haru:สวัสดีค่า~!วันนี้เป็นอินเตอร์วิวครั้งแรกของฮารุในFicนี้นะคะ!
Haru:วันนี้ผู้ที่จะให้เกียรติมาสัมภาษณ์นั้นได้แก่…!!!
ครืด!!!(//เสียงม่านเปิด)
??:โอ๊ย!!ยัยบ้า!หาเรื่องนี่!
??:หล่อนก็หาเรื่องไม่แพ้กันนี่หว่า!!!
Haru:ฮาฮิ๊!=[]=! ไรเตอร์กับคุนาซึจังหรอคะเนี่ย!!
Kaopad:บ้าที่สุดเล้ย!!!ทำไมฉันต้องมาพร้อมกับยัยบ้านี่ด้วย!!
Kunazu:ฉันก็ไม่อภิรมย์เหมือนกันแหล่ะเฟ้ย!!
Haru:อ่า จ ใจเย็นๆนะคะ!!
Haru:วันนี้พวกไรฯคงจะรู้หน้าที่นะคะ=___=
Kaopad:เอ่อก็พอรู้
Haru:งั้นเริ่มเลยนะคะ!
 
Ask:ทำไมไรฯถึงได้ไม่ค่อยขยันเลย?
 
K:ไอ้ตัวไหนมันถามแบบนี้วะหา!!!???
D.K:เหยใจเย็นสิ!
K:ฉันขยันแล้วนะ(โว้ย!!)
H:รีบข้ามไปข้ออื่นเถอะค่ะ!!
 
Ask:ได้ข่าวว่าไรฯชอบแต่งฟิคในช่วงคาบวิชาวิทย์ฯกับสังคมฯใช่มั้ย?
 
K:อืม!(//ยอมรับ) ไม่ใช่แค่2วิชาหรอกนะทุกวิชาที่มีโอกาสฉันก็จะเอาสมุดฟิคขึ้นมาแต่งแหล่ะ
 
Ask:ไรฯเป็นสายYมาก่อน?
 
K:ใช่!!!!
D.K: (//สำลักกาแฟ)แค่กๆ!!!
H:ฮาฮิ๊!!จริงหรอคะเนี่ย=[]=!!!อย่าเข้าใกล้ฮารุน้า!!!
 
Ask:เห็นว่ามีฟิค[SebastianxMukuro]ด้วยนี่?
 
K:แหงมแซะ=_,=
D.K:ความจริงบางอย่างก็ไม่ควรเอามาพูดนะ แกเอ๋ย
H:เห็นด้วยค่ะ!=[]=!
 
Ask:คุนาซึซึนเดเระสินะ?
 
D.K:ไอ้ตูดไหนมันตั้งคำถามแบบนี้ฟะ!!???
K:ก็นะ(//หัวเราะ)
H:ข ข้ามๆไปเถอะค่ะ…=____=’’
 
Ask:เพลงที่คุนาซึฟังประจำเป็นเพลงอะไร?
 
D.K:ปกติหรอก็จะเป็นMonochrome no kissน่ะ
K:ส่วนผัดจะเป็นเพลงHeartbreaker กับ Ring Ding Dongนะ^^
 
Ask:ไรฯเคยแต่งฟิคคู่ไหนบ้าง?(ทั้งในสมุด และ เว็บเลยนะ)
 
K:ก็หลักๆตอนนี้จะเป็น6996อย่างเดียวนะ ในสมุดก็จะเป็นเกี่ยวกับมาส์คไรเดอร์บ้าง เซบาสเตียนกับมุคุโร่บ้างก็มี ก่อนหน้านี้ก็มี ฮิรุม่ามาโมริ(eyeshield21)แต่ปล่อบเบลอไปแล้ว คู่อากอนกับออริตัวเองก็มีรุยกับเมงุก็นิดๆหน่อยๆช่วงนั้นในสมุดก็จะเป็น นารูโตะกับเนจิ(เพื่อนรีเควสมา) ซาสึเกะซากุระ คาคาชิอิรุกะ ฯลฯ
H:จ จบเพียงเท่านี้ค่ะ= =’’
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

105 ความคิดเห็น

  1. #101 บัวthanicha (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2555 / 17:43
    นิสนึง สำหรับนัตสึมิแค่นั้นยังไม่พอหรอกฉันจะจับแกไปเขี้ยนให้แผลเหวอะแล้วเอาน้ำเกลือมาราดซ้ำด้วยน้ำกรดลงต่อด้วยฟันแขนซ้ายให้หมากิน แขนขวาให้หมอผีไปทำคุณสัยใส่วิณญาณ เอาขาซ้ายไปให้หมีกิน เอาขาขวาไปให้สิงโตกิน เย็บปากด้วยด้ายแดง
    ควักลูกตามาดองไว้ห้ปลายักกิน แล้วเอาศพไปทิ้งไว้ที่แม่น้ำในป่าอเมซอน ให้เข้,ปิรันย่า,ปลาอไพรมา,งูอนาคอนด้า กินซ่ะ
    วิณญาณก็ให้ยมบาลเปิดบัญชีหนังหมา รายชื่อของแกได้อยู่ทุกขุมนรกเลย


    ปล.ถ้าไม่ซะใจให้คนที่จะคอมเม้นต่อช่วยสานต่อด้วย
    #101
    0
  2. #98 Lady of Darkness (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กันยายน 2554 / 15:52
    แค่เผาไฟก็ยังไม่พอค่ะ!!!! พอมันตายแล้วนะคะ ต้องเอาวิญญาณของมันมาขังไว้ ไม่ให้มันได้ผุดได้เกิด!!!! จับถ่วงน้ำในบ่ออุนจิ แล้วก็ทำให้มันทรมานนนนนนนนนนนนน!!!!!!!

    ไปทุกภพทุกชาติเล้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #98
    0
  3. #58 Dark Grimreaper (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2553 / 22:47
    โอ้ ขออณุญาติไม่สุภาพนะครับ ยัยนัตสึมินั่นมันอะไรกันครับ แค่ทำร้ายร่างกายแค่นั้นมันไม่พอครับ ต้องให้ตกนรกทั้งเป็นเลยต่างหากครับ(ยิ้ม) เอาเป็นว่า...ค่อยๆกรีดขาแต่ละข้างช้าๆจนกว่าจะเละตุ้มเป๊ะ แต่อย่าพึ่งให้เธอตายนะครับ โรยนำ้กรดซำ้ลงไปซักหน่อย เอาช้อนเหล็กสอดเข้าไปในลูกตาแล้วดันขึ้น เสียบคาไว้แบบนั้นนั่นล่ะครับ เสร็จแล้วก็เลาะฟันออกมาทั้งเหงือก ถลกหนังหัว เอานำ้เดือดเทลงไปในลำคอ ให้ทุรนทุราย เสร็จแล้วก็ค่อยๆถลกหนังช้าๆ เอาแบบให้ตายอย่างทรมานที่สุดเลยครับ สุดท้ายก็ใช้ขวานจามหัวเบาๆไปถึงแรงมากจนกว่าจะหัวแบะสมองไหลตายหองไปนั่นล่ะครับ
    #58
    0
  4. #56 ★[gizzza]★ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2553 / 11:17
    ยัยนึตสึมินี่มันชั่วจริงๆ-___-"แค่นั้นยังไม่ซะใจค่ะ ต้องถอดเล็บ ถลกหนังแช่น้ำเกลือ ควักลูกตา__(ข้อความต่อไปรุ่นแรงจนกว่าจะพิมพ์ได้ขออนุญาตเซ็นเซอร์= =;;)___  ปิดท้ายด้วยเผาไฟถึงจะมันส์=w=++(<<แกจะซาดิสม์ไปไหนห๊า~!!)

    ฟิคเซบาสมุคุเหรอคะ  อยากรู้จังว่ามันจะเป็นยังไง เหอๆๆๆๆ
    #56
    0