[One Piece] If ...สมมติว่าเหล่าโจรสลัด [Au Fic Yaoi]

ตอนที่ 4 : [What If]ลูฟี่และเอสเป็นทหารเรือ— (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,584
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    1 พ.ค. 58

[What If…]ลูฟี่และเอสเป็นทหารเรือ— (3)

 

            เช้าวันนี้นับเป็นอีกวันที่แสนสงบสุข...

 

            รึเปล่าไม่แน่ใจ

 

            “อะไรเนี่ยยยยยย ทำไมวันนี้มีประชุมล่ะ!!”เอะอะคะนองลั่นทั่วศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ พี่น้องพลโทพลตรีรีบกระหืดกระหอบวิ่งออกจากห้องมาทั้งสภาพที่เรียกได้ว่าเละเทะสุดๆ อันเนื่องมาจากว่าคุณปู่ที่รักยิ่งกำลังไล่กวดพวกเขาออกมน่ะสิ!!!

 

            “พวกแกสาย!!”

 

            “ว้ากกกกก ไปแล้วปู่!อย่าชกเด้!!”ลูฟี่ร้องลั่นพลางลูบหัวอันปูดโนของตัวเองระหว่างวิ่งขึ้นไปชั้นบน

 

            นี่เป็นภาพที่เห็นได้ชินตาของครอบครัวนี้ ปู่ไล่กวด หลานวิ่งหนีตาย...โดยเฉพาะวันที่มีการประชุมใหญ่ต่างๆสองคนนี้มักจะต้องมีไอศกรีมบนหัวอย่างน้อยสองสกู๊ป...

 

            วันนี้ก็เช่นกัน...

 

            ครืด! ประตูห้องประชุมเปิดออกพร้อมกับหนุ่มพลโทพลตรีลูบหัวเจ็บป้อยๆแล้วตามการ์ปไปยืนประจำที่ พวกสมาชิกที่ร่วมประชุมบางคนก็หัวเราะบางคนคนก็ส่ายหน้าระอาตามปกติ นี่ล่ะน้า...นิสัยแก้ไม่หายของตระกูลนี้เลยเชียวล่ะ

 

            “กว่าจะมานะ”เซ็นโงคุเปรยอย่างเพลียๆ “รีบประจำที่เถอะ วันนี้มีพวกเจ็ดเทพโจรสลัดมาอีก”

 

            “เห อะไรคือเจ็ดเทพโจรสลัดอ่ะปู่”

 

            “เจ้านี่ สอนแล้วไม่จำเลยสินะ”เหนื่อยจะพูด ฮีโร่แห่งกองทัพเรือตรงเข้าไปนั่งประจำที่ใกล้ๆกับซึรุและเซ็นโงคุ หลานสองคนจัดเนื้อตัวให้เรียบร้อยระหว่างเข้าไปยืนขนาบอยู่ไม่สุขด้านหลังปู่ตามหน้าที่ “ก็พวกโจรสลัดของรัฐบาลไงล่ะ พวกนี้น่ะมีความสามารถหลายๆเรื่องเลยเชียวนะ”

 

            แต่ไม่ทันพูดจบสามปู่หลานก็ดันสัปหงกกลางคันซะงั้น “เอ้า!เฮ้ยยยยยย!!!?”ลำบากลูกน้องต้องคอยตบมุขให้อีกต่างหาก

 

            “ให้ตายสิ ถ้าพวกนั้นมาเห็นฉันไม่รู้จะเอาหน้าไปซุกที่ไหนเลยนะเนี่ย”เซ็นโงคุกุมขมับ

 

            “ชินซะเถอะน่า”ซึรุพูดได้แค่นั้น เพราะเธอก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากปลงๆไป “จะมากันแล้วนะ”

 

            เป๊าะ!

 

            บอลลูนน้ำมูก?ที่สองหลานชายสัปหงกไปเมื่อครู่พร้อมใจกันแตกก่อนจะลืมตาตื่น รับรู้ถึงพลังงานที่ไม่ธรรมดาซึ่งตรงมาจากทางเข้า

 

            “เหมือนคราวแชงคูสเลยแฮะ...”พลตรีหน้าใสพูดกับพี่ชายเบาๆ

 

            “เทียบกันแล้ว ถ้าแชงคูสยังอยู่...พวกนี้เทียบเขาได้ไหม”

 

            ลูฟี่ยิ้มจางๆก่อนจะดึงปีกหมวกฟางลงมาปิดหน้าทั้งรอยยิ้ม “ไม่มีทาง”

 

 

 

 

 

            มันทำให้เด็กหนุ่มนึกถึงอดีตนิดหน่อย หลังจากได้หมวกฟางใบนี้มาแชงคูสก็บอกให้เอาไปคืนเขาหลังจากเป็นคนที่ยิ่งใหญ่ได้แล้ว พอแชงคูสออกเรือเขาก็เลยไปอยู่บนภูเขากับพวกดาดันและไม่นานปู่ก็ชักหมดความอดทนที่เห็นเขาอยากเป็นโจรสลัดนักหนา

 

            แต่สิ่งที่ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป คือชื่อๆเดียวที่แวบเข้ามา...ประกาศอ้าวฉาวบนหนังสือพิมพ์ของคุณมาคิโนะ...

 

            ไคโด...

 

            แชงคูสโดนไคโดฆ่าพร้อมกับภาพความน่าสยดสยอง...

 

            ไม่มีอีกแล้วคนที่เขาจะได้ไปพบหน้า จะได้นำหมวกใบสำคัญใบนี้ไปคืนให้...มีเพียงความว่างเปล่าและความโกรธเกรี้ยวคุกรุ่นในใจหนุ่มน้อยหน้าหวาน

 

            ปู่...’ วันที่เขาสูญเสียผู้มีพระคุณของตนไปทำให้เขายอมพูดออกมาในที่สุด พาฉันไปด้วย...ฉันจะไปเป็นทหารเรือแล้วก็...’

 

            จะล้มมันเอง ไคโดน่ะ!

 

 

 

 

 

            ครืด

 

            ประตูเปิดออกพร้อมกับร่างสูงใหญ่มากน้อยของทั้งเจ็ดบุคคลก้าวเข้ามา บรรยากาศเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเมื่ออยู่ต่อหน้าคนพวกนี้

 

            ด้วยเพราะการ์ปสั่งสอนเจ้าพวกตัวดีสองคนด้านหลังมาว่าห้ามสบตาคนระหว่างการประชุมเด็ดขาด เพราะไม่งั้นมันอาจจะเกิดเรื่องฟัดกันขึ้นได้ ทำให้สองหนุ่มปฏิบัติตัวอย่างเจี๋ยมเจี้ยม— ดึงปีกหมวกลงต่ำแล้วก้มหน้าลงพอให้เงาปิดไว้

 

            ร่างแรกที่ก้าวเข้ามาคือชายหนุ่มมาดสุดยียวนในชุดขนนกสีชมพูแป๋วแหวว “เฮ้อ จะนัดประชุมทำไมกันบ่อยๆล่ะเนี่ย...ฟุฟุฟุ”

 

            “....”ชายผมดำกลอกตาเนือยระหว่างที่ยังสูบซิกก้าต่อ “เหลือเชื่อนะ หาทางรวมญาติกันจนได้”

 

            “โอ้ เดี๋ยวนี้นับฉันเป็นญาติแล้วใช่ไหม คร็อก...”

 

            “ประชด”หน้าตายใส่พลางเบี่ยงไปนั่งที่อย่างมีมารยาท...มากกว่าใครบางตัว

 

            เจ้าของท่าทางยียวนหัวเราะตอบไม่แยแส เหล่าเจ็ดเทพโจรสลัดเริ่มทยอยกันเดินเข้ามาให้คนในห้องซึ่งเป็นผู้ติดตามเริ่มกระซิบกระซาบกัน “จระเข้ทรายยอมโผล่ออกมาประชุมด้วยครั้งแรกเลยล่ะมั้งเนี่ย ไหนจะจิมเบย์....” “แล้วนั่นอีก เก๊กโค โมเลีย...ไม่ใช่ว่ามุดหัวอยู่ทิลเลอร์บาร์คของมันหรือ?” “โบอา แฮนค็อก...สวยสมคำร่ำลือจริงๆล่ะนะ” “ตาเหยี่ยวเองก็ยอมถ่อมา ท่าทางตัวล่อของนายพลเซ็นโงคุคงจะดึงดูดได้ไม่น้อย”

 

            สารพัดจะตามมา...

 

            “หาว...”ปิดปากหาวอย่างช่วยไม่ได้ โธ่เอ๊ย...เจ้าพวกนี้ก็แค่มานั่งคุยกับพวกปู่ๆย่าๆเองไม่ใช่เหรอ ลูฟี่ชักเริ่มเมื่อยและอยากลงไปนอนกับพื้นเสียเดี๋ยวนั้น หากไม่ได้เจ้าพี่ชายตัวดีหยิกเข้าล่ะก็นะ “โอ้ย...!เบาๆสิเอส”

 

            “โทษที นายบอกเองไม่ใช่เหรอว่าถ้านายจะหลับให้ใช้ฮาคิหยิกเลยน่ะ”

 

            “โหย แต่นั่นก็แรงไปนา”บู้ปากพลางขยี้ตา “ปู่ ไปห้องน้ำได้ป้ะ”

 

            โป๊ก!!

 

            “จ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก”

 

            ลั่นห้องกันเลยทีเดียว... “ไอ้เด็กบ้า แค่มาประชุมก็สายแล้ว คนเค้านั่งกันทนโท่แกจะไปห้องน้ำเนี่ยนะ!!”ว้ากใส่ต่ออีกยกพร้อมกับกำปั้นใหญ่ๆเขย่าตัวหลานชายแท้ๆของตัวเองให้มีสติ

 

            “เฮ้ย การ์ป!”เอาแล้วไง เซ็นโงคุอุตส่าห์ขอให้วันนี้ผ่านไปดีๆ ก็ดั๊นมีเจ้าการ์ปกับหลานชายของมันมาทำเสียเรื่องซะแบบนั้นล่ะ!

 

            “เจ็บๆๆๆๆ เจ้าปู่บ้า!ปล่อยยยยยย”

 

            “ปู่ๆ!ใจเย็นดิปู่!”เอสออกแรงช่วยห้ามอีกคนเลยกลายเป็นการมะรุมมะตุ้มกันกลางที่ประชุมซะงั้นไป เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชารวมถึงซึรุและจอมพลเซ็นโงคุต่างตาลีตาเหลือกพยายามแยกมวย ปล่อยเหล่าโจรสลัดนั่งทนโท่7หน่อมองเหตุการณ์กันด้วยสายตาบรรยายไม่ถูก

 

            เจ้าคนเสื้อชมพูที่ยึดที่นั่งบนโต๊ะเป็นคนแรกที่เอนไปกระซิบกับเพื่อน?ร่วมตำแหน่ง “นี่มันละครลิงอะไรของมันวะ...”

 

            “ฉันไม่ใช่ลิงว่ะ แกไปถามพวกมันเองสิ”ชายมาดผู้ดีเพียงคนเดียวในกลุ่มตอบปัดเบลอๆ เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมการประชุมที่น่าจะไร้สาระอยู่แล้วกลายเป็นละครลิงปัญญาอ่อนเสียอย่างนั้น “จะว่าไป...ฮีโร่แห่งกองทัพเรือเพิ่งได้ตัวหลานเข้ามาร่วมกองทัพได้ไม่นานนี่ ใช่ไหม...”

 

            “เคี้ยกๆๆ ที่ว่าเกือบทำเกาะๆหนึ่งไฟไหม้ราบคาบแถมยังชกโจรสลัดปลิวแทบข้ามเรดไลน์ใช่ไหม?”โมเลีย ชายร่างยักษ์หัวเราะเมื่อนึกถึงพาดหัวข่าวที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นานนี้

 

            มิฮอว์กที่นั่งเงียบเลิกคิ้วสนใจเล็กน้อย ส่วนจักรพรรดินีแห่งคุจานั้นมองการมะรุมมะตุ้มด้วยสายตาที่แปลกกว่าคนอื่น...เธอรู้จักเด็กชายคนนั้นดี— เพราะก่อนหน้าที่ลูฟี่จะได้ยศพลตรีเต็มตัว เขาเคยโดนการ์ปขว้างกระเด็นมาเกาะคุจารอบหนึ่ง

 

            รายละเอียดคงไม่ต้องเล่ามาก...

 

            “เหมือนจะชื่อว่า...อะไรนะ มังกี้...”จิมเบย์พยายามนึกชื่อในพาดหัวข่าวที่เคยเห็นประจำระหว่างที่ดูการมะรุมมะตุ้มนั่นหยุดลงพร้อมกับเด็กหนุ่มที่ลงไปนอนพังพาบหน้าคว่ำควานหาหมวกแทบไม่เจอนั่น “นั่นล่ะมั้ง มังกี้ ดี.....”

 

            “ลูฟี่!!ยังไม่ตายใช่ไหม!!”อีกคนที่ใส่หมวกสีแสบตาเข้าไปพยุงน้องยืนทันควัน

 

            “ลูฟี่...”เลิกคิ้วกันเป็นทิวแถว ยกเว้นเพียงบาโธโลมิว คุมะที่พอจะรู้มาบ้างกับแฮนค็อกที่นั่งยิ้มขัดเขินอะไรบางอย่างอยู่มุมๆเงียบๆคนเดียวของเธอ

 

            “มีอีกคนด้วยนะ... เอส...โปรโตกัส ดี เอส”จิมเบย์เสริมระหว่างที่พี่น้องและผองทหารเรือแยกมุมฝ่ายแดงฝ่ายน้ำเงินได้สำเร็จก็พร้อมจะเปิดการประชุมต่อ

 

            ตอนนี้ยายซึรุแกก็ต้องบีบบ่าให้กำลังใจเซ็นโงคุไม่ให้เอาหน้าแทรกแผ่นดินหนีเพื่อจะได้เริ่มเปิดประชุมอย่างเป็นทางการมันเสียทีนั่นล่ะ ฝ่ายเจ้าครอบครัวตัวดีก็นั่งหน้าด้านต่อไปประหนึ่งไม่มีอะไรเกิดขึ้นให้เซ็นโงคุเจ็บช้ำปวดร้าวใจแม้สักนิด หลานชายตัวเอ้ตอนนี้ก็เอาแต่ยืนลูบหัวป้อยๆไม่รักษามาดมันอีกแล้ว

 

            ตอนนี้ทำให้ทั้งเจ็ดเทพโจรสลัดและตัวเจ้าหนุ่มหมวกฟางเห็นหน้ากันชัดๆ...

 

            “โทษที”ลูฟี่แย้มหน้าซื่อให้ทุกคนพร้อมกับคำขอโทษง่ายๆ

 

            กึก แกร่ก ปึด

 

            เสียงเบาๆหลายเสียงเกิดขึ้นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

 

            เสียงแรกคือเสียงของแฮนค็อกที่รับรอยยิ้มของลูฟี่จนเกือบจะเป็นลม โอ้ ลูฟี่!

 

            เสียงที่สองคือเสียงจระเข้ทรายสุดโหดเผลอกัดก้นกรองซิกก้าแทบขาด ไอ้ลิงนี่มัน...

 

            เสียงที่สามคือเสียงนกขนชมพูดที่ยิ้มกว้างพร้อมกับเส้นเลือดปูดขึ้นมานิดๆ ไอ้ยิ้มโง่ๆนั่นอะไรของมัน

 

            “สามท่าน ขอสติ”ระฆังห้ามมวยดังมาจากไม่ไกลเมื่อเห็นว่าออร่าเพี้ยนๆอะไรสักอย่างมันออกมาจากตัวเจ็ดเทพโจรสลัดที่ขึ้นชื่อว่าสุดโฉดสามคนนั้น จิมเบย์เองก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆให้คนห้ามว่าลำบากหน่อยนะ...แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เขาละความสนใจจากสองหนุ่มหลังการ์ปเท่าไหร่

 

            ก็คนหนึ่งในนั้นมาร์โก้เป็นคนเอ่ยถึงขึ้นมาเองนี่นา?

 

 

 

 

 

 

            ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน

 

            หลังจากจบเหตุการณ์ที่เกาะชาบอนดี้มาร์โก้ก็ต้องระเห็จไปซื้อข้าวปลาอาหารและเหล้าอย่างดีมาจากที่อื่นให้พ่อหนวดขาวที่เรือในนิวเวิล์ด ตอนกลับมาก็ดูจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ยังทำหน้าอยากจะนอนทุกเมื่ออยู่เลยแท้ๆ

 

            “อ้าว จิมเบย์นี่”มาร์โก้ทักเมื่อเห็นเขานั่งคุยกับหนวดขาวอยู่ “มาเยี่ยมพ่ออีกแล้วเหรอ”

 

            “อืม? แล้วเป็นอะไรน่ะ ยิ้มหน้าบานมาเชียวมาร์โก้”

 

            “ก็เปล่านี่นา”เจ้าของฉายาฟินิกส์ไหวไหล่ส่งๆพลางเอาของไปเก็บ ส่วนตัวเขาลอบส่งสายตากับหนวดขาวเล็กน้อยเหมือนรู้กัน

 

            ชายแก่เจ้าของชื่อเอ็ดเวิร์ด นิวเกตกระแอมเล็กน้อย “มีอะไรจะเล่ารึเปล่า มาร์โก้...”

 

            “หืม?”

 

            พอพ่อถามมีหรือจะไม่ยอมพูด แถมทุกคนดูท่าทีให้ความสนใจมากเลยทีเดียวเชียว— เขาได้ยินที่วิสต้าคุยกับคนอื่นหลัดๆด้วยว่า อาการแบบนี้คงไปหลงสาวที่ไหนมาแน่ๆแต่ขอโทษ...ผิดไปนิดเดียว

 

            “อ้อ...ก็เปล่านะพ่อ แค่ อยากถามพ่อนิดหน่อยน่ะ”

 

            “อือหึ๊? ว่าอะไร...อย่างเช่นยกขบวนไปขอสาวที่ไหนรึเปล่า”ชายแก่หัวเราะเสียงแปร่งหลังยืมคำพูดของวิสต้าออกมาคุยกับลูกชายอย่างสนิทสนม

 

            “พ่ออยากได้สะใภ้เหรอ!”ชายหนุ่มผมทองถามหน้าระรื่น

 

            “โอ้ จริงเหรอเนี่ย...สาวที่ไหนล่ะ ถ้าลูกชายของพ่อพอใจแม่สาวคนนี้ พ่อก็พร้อมจะยกขบวนไปขอสู่เจ้าสาวให้เลย”พูดอย่างใจป้ำแล้วก็หัวเราะปรบมือกับลูกเรือคนอื่น จิมเบย์ก็ดูท่าทางจะยินดีและสนอกสนใจเช่นกัน

 

            “งั้นพ่อ...พ่อรู้จักชื่อสะใภ้แล้วรึยัง”

 

            “เอ เจ้ายังไม่บอกพ่อเลยนา”หนวดขาวเลิกคิ้วอย่างงุนงง เปิดช่องให้มาร์โก้อมยิ้มเก้อเขินออกมาพร้อมกับเสียงแผ่วๆที่เล่นเอาทุกคนแทบจะขาดใจไปตามกับชื่อที่เคยพาดหัวข่าวให้งามหน้า

 

            “โปรโตกัส ดี เอส อ่ะพ่อ...

 

 

 

-----------------------------------------

ทุกคนบอกใจสลายเรื่องแช้งค์๕๕๕๕๕๕๕

ขอโทษจริงๆค่ะ แต่ถ้าเกิดไม่หาอะไรมาดลใจลูฟี่ซักหน่อยก็จะทำให้มาเข้าทหารเรืออย่างงงๆเนอะ//แต่ไม่ต้องห่วง แช้งค์ยังเป็นรักแรกของหมวกฟาง?เสมอ555555

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านเข้ามาเม้นนะคะ>w<)


*มาอีดิธนิดหน่อยค่ะ 21/05/15


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

316 ความคิดเห็น

  1. #291 KritchayaDonsing (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 22:40
    ใจสลายแล้วแม่ แชงค์ของนุ//คุณมนุษย์เงือกไม่ใช่ว่าชื่อจินเบหรอคะ ถ้าผิดต้องขอโทษด้วยค่ะ
    #291
    0
  2. #259 Portgus_D_Cotaru (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 23:30
    มัลโก้น่าร้ากกกกกกกก!!!!
    #259
    0
  3. #247 e=dvb (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 09:49
    อ่านมาเพลินๆ จนมาลมจับตอนแชงค์ตายย ไม่นะToT

    โฮอออ แล้วตาเหยี่ยวช้านจะคู่กับใครรรร ////
    #247
    0
  4. #101 ~.oOBaM...bAmOo.~ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 09:41
    แงงงงงงงงงงป๋าแชงค์ หัวใจแตกละลาย555 แต่เหตุผลพอรับได้ โอเคๆ ฮืออออออออ ขำแฮนค็อก นึกหน้าเจ้แกออกเลย 5555 ใครจะเท่าไก่ฟ้าออกตัวแรงนะค่ะลูก
    #101
    0
  5. วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 18:41
    555555555555
    โปรโตกัส ดี เอส อ่ะพ่อ 
    ไม่อยากจะนึกหน้าลุงหนวดขาวเลยค่ะ 
    #86
    0
  6. #48 Yui-ya (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 17:30
    แชงคูส!!! ม้าย!!! // หยิบ RPG ไปถล่มไคโด T^T
    ลูฟี่กับเอสก็ยังคงสดใสน่ารักเหมือนเดิม ใช่มุ้ย 555
    มาโก้ นายรีบบอกพ่อส่งขันหมากไปสู่ขอซะ = =b // เรานีท
    อ่านต่อดีกว่า หนุกหนานอ่ะ บรรยากาศมันใช่
    #48
    0
  7. #25 Title Title (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 10:09
    ลอว์โผล่หาง เฮ้ย หัวออกมาเดียวนี้!!!! 7 เทพอึ้งไปตามๆกัน 5555 ต่อด่วนนนน!!!
    #25
    0
  8. #23 Sono Chieri (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 02:51
    สนุกมากๆเลยจ๊ะ
    #23
    0
  9. #21 hello world (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2558 / 20:29
    ไม่น่าแต่งให้แชงค์ตายเลยTT จะมีลอว์โผล่มาไหม??

    แต่ก็แต่งสนุกมากๆ จะรอลุ้นตอนต่อไปนะ:)

    #อัพไวมากกกก 55+
    #21
    0
  10. #19 •Deuculia• (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2558 / 18:37
    "โปรโตกัส ดี เอส" ...สตั้นท์ 10 วิทั้งเรือชัวร์55555555 สะใภ้คนนี้รับประกันความร้อนแรงค่ะ! ไฟลุกพรึ่บเลยทีเดียว(นี่มุกหรือเปลือกหอย....?) คุณปู่คุณหลานก็เหลือเกิน -.- เจ็ดเทพถึงกับรับประทานจุดไปตามๆกัน(...)
    #19
    0
  11. #18 Sorasora24 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2558 / 13:07
    อัพอย่างไว ตามมาอ่านอย่างไว ><
    สนุกมากค่ะ  บอกชื่อสะใภ้ไปเรียบร้อย  ทุกคนก็ช็อคไปตามๆกัน 555
    #18
    0