[One Piece] If ...สมมติว่าเหล่าโจรสลัด [Au Fic Yaoi]

ตอนที่ 24 : [What If]บันทึกประจำวันของพี่น้องดองกีโฮเต้และคุณหมอลอว์— (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,165
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    3 มิ.ย. 58

[What If…]บันทึกประจำวันของพี่น้องดองกีโฮเต้และคุณหมอลอว์— (4)

 

 





โปรดดูคลิปก่อนเพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่าน^[++++]^)






 

This is nothing but a Childish War.

(นี่มันไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญเลย ก็แค่สงครามปัญญาอ่อนเท่านั้น!)

 

 

 

            เคร้ง! คริ้ง!

 

            “หนอยแน่ะ ยัยเบบี้!” “จะมีเรื่องกันเหรอยะเจ้าทึ่มลอว์!”

 

            เช้ามาวันนี้ภายในเรือนพักของดองกีโฮเต้ แฟมิลี่อันใหญ่โตได้เกิดเสียงวิวาทหวีดร้องของสองเด็กน้อยขึ้นในห้องรับรองใหญ่ ตามมาด้วยเสียงเคร้งคร้างของเครื่องเงินสำหรับทานข้าวของพวกนายน้อยกระทบกันรัวยิบเป็นว่าเล่น

 

            แน่นอนว่าทุกคนได้ยินเสียงที่เกิดขึ้นอย่างชัดเจนจนต้องลงมาดูว่าชั้นล่างเกิดอะไรขึ้น แม้แต่ตัวนายน้อยอย่างดองกีโฮเต้ โดฟลามิงโก้และผู้น้องอย่างดองกีโฮเต้ โรซินันเต้ยังต้องตื่นแต่ไก่โห่ลงมาดู “เดี๋ยวๆๆ นี่มันเกิดอะไรขึ้นแต่เช้า— หา?”

 

            โรซินันเต้ยังต้องครางหือในใจเมื่อชนปั่กเข้ากับหลังพี่ตอนเดินมาห้องโถงรับรองสำหรับทานข้าว ชายผู้น้องขยับแว่นดำก่อนจะชะโงกมองข้ามไหล่ที่มีเฟอร์ชมพูหวานแหววของพี่ชายมองเข้าไปด้านใน

 

            ภาพเหตุการณ์ที่เห็นคือเบบี้ 5 กำลังถือส้อมยักษ์และลอว์ที่กำมีดผ่าตัดแน่น ทั้งคู่ทำหน้าฮึ่มฮั่มๆกำลังจะโดดกัดหัวฟาดคอกันอยู่แล้ว

 

            “เดี๋ยวๆ ลอว์ เบบี้ นี่มันเรื่องอะไรวะ”

 

            โดฟลามิงโก้ทำอะไรไม่ได้นอกจากเดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะพร้อมกับกุมขมับ โคราซอนก็เดินตามไปนั่งประจำที่พลางเท้าคางมองรูปการณ์ว่าจะเกิดอะไรต่อไป สองคนนี้มีเรื่องฉะปากกันบ่อยก็จริงแต่ว่านานครั้งที่จะถึงขั้นหยิบมีดหยิบส้อมมาฉะกันที่โต๊ะอาหาร(?)

 

            “มันก็มีเรื่องเล่าอยู่ว่ากาลครั้งหนึ่งมีหนุ่มสาวจากครอบครัวตระกูลอันยิ่งใหญ่คู่หนึ่งอยู่ด้วยกัน— ที่เหลือไม่ต้องสนมัน!!!”แล้วก็ทำท่าจะฉะกันอีกรอบ

 

            “เดี๋ยวดิเว้ยยยยยยยยยยย เอาดีๆเซ่!!!!”ลำบากเสี่ยใหญ่ต้องตบโต๊ะป้าบๆแบบจะเอาใจความที่ชัดเจนลงลึกไม่ใช่คำอธิบายอย่าง กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว นานจนช่างมันไปเถอะ! แบบนั้นน่ะ!!

 

            คนเริ่มพูดต่อมา— ที่พอจะอธิบายใจความได้— คือเด็กชายหมวกปุยที่กำลังถือมีดชี้หน้าเพื่อนวัยเดียวกัน “กำลังเทียบกันน่ะสิดอฟฟี่ ว่าใครที่แข็งแกร่งที่สุดในนี้!”

 

            “มันต้องแน่นอนว่าเป็นฉันสิ! เจ้าทึ่มอย่างนายแค่พลังง่ายๆยังใช้ไม่ได้เลย”คราวนี้เสียงหวีดของเด็กหญิงสวนขึ้นแบบไฟแลบ

 

            “หา จะเอาเหรอ!!”

 

            “ก็เอาเซ่!!เจ้าทึ่มเอ๊ย!!”

 

            ร่างสูงของผู้ใหญ่สองร่างมองเด็กกัดกันอย่างเบลอๆ หูได้ยินเสียงระฆังมวยแก๊งๆมาแต่ไกลเมื่อพบว่าทั้งคู่กำลังจะสู้แบบเอาตายกันไปข้าง นี่มันอะไรกันล่ะวะเนี่ย— โดฟลามิงโก้นวดขมับตัวเองอย่างไม่ค่อยเข้าใจ ก่อนอ้าปากจะตะโกนเรียกคนสนิทที่วันนี้กลับมาหาอย่างเวอร์โก้ให้เข้ามา

 

            แน่นอนว่าเด็กสองหยุดการกระทำมองชายในชุดขาวที่เดินเข้ามาข้างๆตัวดอฟฟี่ “ก็ไม่ได้อะไรหรอกนะ แต่เหมือนห้ามไปเธอทั้งสองคนก็คงไม่ฟัง”

 

            “อ่าส์...”แล้วนายน้อยก็ต้องกุมกบาลอีกรอบ ปล่อยโคราซอนที่หัวเราะคิกคักจิบกาแฟมองเด็กทะเลาะกันไป เวอร์โก้ที่รีบชวนมาห้ามก็กลายเป็นว่าเออออเห็นด้วยให้เด็กมันทะเลาะกันไปซะฉิบ

 

            งานนี้หน่วยแทรกแซงของเขาก็เลยเสนอขึ้นมา “เอ้า งั้นก็ซัดกันเลย— ใครซัดกันชนะ ก็เป็นหัวหอกของยุคใหม่นั่นแหล่ะ”

 

            “เดี๋ยวๆ เวอ— ...”

 

            จัดมา!!!

 

            ไม่ทันไปซะฉิบ ส่วนเจ้าน้องบ้าโคราซอนก็หัวเราะพรืด

 

            มีดและส้อมฟาดกันเคร้องคร้างพรวดพราดเพราะความเร็วการเข้าปะทะของทั้งคู่ โดฟลามิงโก้อ้าปากกว้าง เหวย แล้วใครให้มันเอาช้อนส้อมไปตีกันล่ะหว่า— นั่น เบบี้ 5ก็แรงเยอะปัดมีดเจ้าลอว์เสียกระเด็นเชียว เฉียดหน้าเขาที่กำลังยืนมึนไปปักที่กำแพงด้านหลัง

 

            ส่วนเจ้าเด็กหมวกปุยด้วยความที่เป็นคุณหมอออกแรงไม่เยอะเลยร่วงไปกับพื้น กระนั้นก็ไม่ยอมแพ้— ท่าทางจะเก่งหมัดมวยเหลือเกินจึงกระโดดผลุงพุ่งใส่เด็กสาวที่วิ่งเข้ามาจะฟาดส้อมต่อจนกระเด็นหลุดมือ ทั้งคู่ล้มกลิ้งไปกับพื้น ทั้งเตะ ทั้งต่อย ทั้งหวีดร้อง ทั้งตะโกนเถียงจนเป็นอันฟังกันไม่รู้เรื่อง

 

            “นายน่ะยอมสยบไปซะเถอะเจ้าทึ่มลอว์!!”

 

            “นั่นพูดกับตัวเองเหรอยัยเบบี้! เธอน่ะไปเอาหัวโขกชักโครกตายไป!”

 

            “หยาบคายที่สุด!! คนแบบนายเหรอที่จะทำให้คนอื่นเขาแพ้ได้น่ะ นายจะแพ้เองน่ะสิไม่ว่า!!”ตามมาด้วยเสียงผลักดังโครมไปทางเก้าอี้โคราซอนจนร่างสูงล้มพรวดสำลักน้ำอยู่ที่พื้น(...)

 

            ไม่วายสาวเจ้าไม่รอให้เด็กทึ่มหมวกปุยมีโอกาสพุ่งใส่อีกเธอจึงกระโดดขึ้นไปเหยียบพลางชี้หน้าตะโกนใส่ด้วยเสียงเย้ยหยัน “ถึงพวกเราจะเป็นผู้เก่งกาจจากแฟมิลี่อันยิ่งใหญ่ แต่นายมันก็แค่นั้น— เอาล่ะทีนี้จงก้มหัวซะไอ้พวกบ้องตื้นเอ๊ย ฉันจะเป็นคนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเหนือกว่าพวกนาย”

 

            นายน้อยแห่งดองกีโฮเต้รู้สึกถึงเส้นเลือดข้างขมับดังปึดจนต้องทุบโต๊ะอย่างก้าวร้าว ปั่กๆ!!

 

            “โฮ่ย!!เดี๋ยวสิเว้ย เดี๋ยว หยุดเล่นเกมโกหกตัวเองบ้าๆนี่สักที”ก่อนจะชี้หน้าไอ้พวกที่เหลือบนพื้นด้วยสีหน้าจริงจัง “ใครๆต่างก็รู้ดีว่าแฟมิลี่อันยิ่งใหญ่นี้มีแค่ ฉัน ที่ เก่งกาจที่สุดในโลก!

 

            มาถึงขั้นนี้แล้วโคราซอนถึงกับขำก๊ากพร้อมชูป้าย

 

            [โอ๊ยๆ คร้าบๆ ก็เป็นคำสั่งของท่านพี่ที่เรารักยิ่งนี่นะ! (lol)]

 

            ปึ้ดดดดดดดดดด ไม่ทงไม่ทนมันแล้วไม่ใช่สีทาบ้าน! ทุบโต๊ะปึ้งด้วยความเกรี้ยวกราดก่อนจะหยัดกายยืนขึ้นถีบโต๊ะอาหารมันทิ้ง! “จะเอาใช่มั้ยโรซี่!!! วันนี้แหล่ะฉันจะเอาแกให้น่วมเลยคอยดู!!”

 

            [(lol) โอ๊ย กลัวจุงเบยยยยยยย แอร๊ยยยยยยย]

 

            หนอยดูมัน ดูมันยั๊วะ!!!!!!!ดูมันนนนนนนนนนน เชิดหน้าชี้ด่าแบบแฮนค็อก?ได้เขาทำไปแล้ว!

 

            เตะโต๊ะตัวใหญ่จนกระเด็นไปอีกฝั่ง เจ้าของแฟมิลี่อันใหญ่โตได้ยินเสียงร้องและเหล่าเด็กสองคนที่วิ่งหลบฉากออกมาให้เขาได้เข้าไปฉะหน้ากับไอ้น้องชายชวนประสาทเสียนั่น ตอนนี้จากมวยคู่หลักเป็นไอ้หนูสองคนตอนนี้เลยกลายเป็นคู่รุ่นเดอะที่ลงไปขลุกฟาดหน้ากันอยู่ที่พื้น

 

            มีเสียงเพี๊ยะ ผั่วะมาให้เจ็บๆคันๆเล่นประปรายจนชักเลยเถิดไปเป็นเสียงลงหมัดตุ้บตั้บ กับเท้าฟาดผลั่กผั่วะ โดฟลามิงโก้ค่อนข้างได้เปรียบที่ว่ามีพลังจากผลปิศาจจึงดึงตัวเองหลบโคราซอนได้อย่างง่ายดายเหลือเกิน แต่มันก็ไม่ได้ง่ายไปเสียทีเดียวเพราะจุดเดียวที่ร่างกายหลบไม่ได้ก็คือ

 

            ผลั่ก!!!!!!!!

 

            “อุ๊กกกกกกกกกกก!!!!!”

 

            กลางเป้าเป๊ะ...

 

            “อุ่ก โค...ราซอ...น เอ๊ง!!”กลิ้งลงไปทรุดอยู่ข้างๆจนโคราซอนลุกขึ้นมาหัวเราะได้อีกรอบ งานนี้ใครได้เห็นก็เป็นต้องจุกไปตามๆกันไม่แพ้คนโดนเลยทีเดียว

 

            เจ้าของเฟอร์นกสีดำก็รีบเขียนป้ายยุกยิกๆจ่อหน้าคุณพี่อย่างไร้ปราณี [อ้า ผู้ที่ยิ่งใหญ่ในปฐพีของเราจุกซะแล้ว รอบนี้คงเป็นฉันที่ชนะล่ะสิท่า!!! (*´*) ]

 

            ดูมันใส่อีโมเซ่ยยยยยยยยยยยยยย์

 

            ทางด้านวงนอกที่กำลังดูอยู่นั้น— ลอว์และเบบี้ 5 นั่นเอง— เขาหัวเราะคิกคักอยู่พักหนึ่งกระทั่งเบบี้ 5 มาจับไหล่ของเด็กชายก็โดนปัดออก ทั้งคู่คิ้วกระตุกก่อนจะส่งสายตาเปรี๊ยะๆรอฉะกันอีกรอบ “อะไรยะ ยังไม่ยอมอีกหรือไง”

 

            “นั่นไม่ได้เรียกว่าเธอชนะสักหน่อยนี่หว่า”ลอว์เถียงคอเป็นเอ็น “คิดว่าการตัดสินนี้มันคืออะไรหา เห็นๆอยู่ว่าเวอร์โก้เป็นคนออกกฎนะไม่ใช่หล่อน!”

 

            “เอ๊า! ตรงไหนที่ยังไม่ชัดเจนกันยะ”ผลักเด็กชายแรงๆพร้อมร่ายยาว “ทั้งเรื่องที่ถีบนายล้มกระเด็น เถียงนายก็ชนะทุกครั้ง ทำอะไรนายน้อยก็ตามใจฉันตลอด แค่ส่วนสูงฉันก็ยังชนะนายเลยย่ะ เห็นไหม มีแต่ชนะ ชนะ แล้วก็ ชนะ ฉันนี่สิผู้ชนะ!!”

 

            เธอหัวเราะลั่นก่อนจะหันมาชูสองนิ้วใส่เขา

 

            “เพราะงั้นชัยชนะครั้งนี้ฉันขอรับไปล่ะ (*≧∇≦*)V

 

            “เออจ้า จ้า ได้ครับ ได้เลย— ทำได้ดีมากเลยพะย่ะค่ะ เชิญมารับเหรียญดีเด่นจากราชาคนนี้ไปได้เลย!”

 

            อะ อะไรนะ!! เบบี้ 5 หน้าเสียกู่ร้องขึ้นดังๆในใจพลางมองเจ้าหนูลอว์ที่ยืนเชิดหน้าทำหน้าเยาะเย้ยพร้อมกับยืนลูกอมขนมหวานให้เธออย่างกับเวลาที่ปฏิบัติตัวกับเด็กเวลาโยเยไม่มีผิด นี่ตาทึ่มนั่นจะดูถูกเธอว่าเป็นเด็กโยเยอย่างนั้นหรือ!!!

 

            เด็กสาวกระทืบเท้าปึงปังวีนอีกครั้ง “ทำอย่างงี้ได้ยังไง! ทำตัวหยาบคายน่าเกลียดจริงๆ! แบบนี้ฉันก็จะกวนประสาทนายเอาให้ตายกันไปข้างเลยคอยดู!!”

 

            แต่ปฏิกริยาที่เธอได้ตอบกลับมาอีกครั้งคือเสียงหัวเราะเหมือนผู้ถือไพ่เหนือกว่า

 

            “โอ้ เอาแล้วๆ เด็กน้อยงอแงโยเยใหญ่กำลังจะไปฟ้องดอฟฟี่ซะแล้ว แต่ขอพูดเอาไว้เลยนะว่าฝีมือการหาเรื่องของเธอมันยังแบเบาะ จะเทียบกับฉันที่เป็นราชาของยุคใหม่คนนี้ยังเร็วไปล้านปี!!”

 

            จากนั้นก็ชี้หน้าเบบี้ 5 แล้วดีดลูกอมใส่เต็มๆหน้าผากของเด็กสาว “ชวดซะแล้วล่ะนะ โถโถโถ! ช่างโชคร้ายจริงๆที่เธอแพ้ซะแล้วยัยเบบี้บ๊อง!!”

 

            เด็กหญิงแทบหวีดลั่นแต่ก็ต้องเซถอยไปเพราะแรงดีดจากลูกอมเมื่อครู่ เสียงแหลมเล็กฮึ่มฮั่มในลำคอมองโคราซอนกับลอว์ที่หัวเราะเยาะไปด้วยแท็คมือไปด้วยตรงนั้น ความโกรธพุ่งพรวดเป็นทวีพอๆกับร่างแกร่งที่มีแรงยันตัวลุกขึ้นยืนได้แล้ว

 

            นัยน์ตากร้าวโกรธทั้งจากเด็กสาวและหลังเลนส์แว่นสีไลลิค ฉันเอาแกตายแน่!!!

 

            ลุกพรึ่บอย่างรวดเร็ว ร่างสูงใหญ่ของโดฟลามิงโก้ช่วยอุ้มยัยหนูเบบี้ 5 ตรงเข้าไปใช้ขายาวๆฉะกับโคราซอนที่ให้ลอว์ขี่คอทันที รอยยิ้มที่แฝงความขุ่นเคืองคะนองกรีดกว้างประดับใบหน้าของเขาระหว่างออกแรงยันกันและกันไว้

 

            นายน้องแห่งดองกีโฮเต้หัวเราะเสียงต่ำ “ฟุฟุฟุฟุ แต่เถอะวะ เพราะคนที่มีความสามารถมากพอจะฉะกันถึงขั้นออกแรงแบบนี้ก็มีแค่แกเท่านั้นแหล่ะ” แล้วจึงเปลี่ยนตวัดขาท่าจระเข้ฟาดหางอีกข้างใส่ถึงกระนั้นก็โดนขายาวๆของผู้น้องยื้อไว้ได้

 

            [โอ้โห งั้นเหรอ— นั่นสินะ เพราะฉันแข็งแกร่งกว่าล่ะสิ(*≧∇≦*)V]

 

            ชูป้ายจบก็ปัดแขน ป้องขา กวาดแขนกว้านจะตบหน้า ชกแก้มกันไปอีกสี่ห้ายก มาถึงตรงนี้ก็เริ่มมีเลือดตกยางออกกันให้ได้เห็นบ้างแล้ว มือของโดฟลามิงโก้จัดหนักเข้าฉาดใหญ่ใส่หน้ากวนโอ๊ยของโคราซอน ส่วนฝ่ายน้องก็อัดแรงเหยียบรองเท้าราคาแพงสุดกู่ของพี่ดังปั่กให้เจ้าตัวกระโดดเหยงๆเป็นกระต่ายขาเดียว

 

            ทางลอว์กับเบบี้ 5 ก็ส่งเสียงเฮโลกันอยู่บนคอของพวกผู้ใหญ่ผสมไปกับเสียงอุ่กอั่กของแต่ละหน่อ

 

            ผั่วะ “อั้ก!”

 

            ปึ่ก! “อ้อก!”

 

            เพี๊ยะ โครม ตูม เพล้ง!

 

            “โอ๊ย น่าโมโหซะจริง![แบบนี้ฉันกับนายต้องตัดสินให้มารู้กันไปเลย!!]

 

            โครม!!!

 

            แกร๊งๆๆๆ!! ระฆังมวยดังกังวานลั่นพร้อมกับสองร่างที่กระเด็นติดกำแพงไปคนละฟากกระทืบเท้าปึงปังใส่เข้าหากันอย่างลืมตาย คนพี่ก็กดเสียงต่ำว่า คนน้องก็เริ่มออกปากพูดเพราะรำคาญเต็มกลืน

 

            โมโหแล้วนะโว้ยยยยยยยยยยยยย

 

            “ไอ้น้องเส็งเคร็งที่มันดีแต่อาละวาดไปทั่วน่ะ โอ๊ย พอสักทีเถอะ อาละวาดมาตั้งแต่ไหนแต่ไรฉันต้องตามเก็บกวาดให้แกเนี่ย! แล้วก็ที่เอาไปนินทาที่โต๊ะกินข้าวอย่ามาทำเป็นฉันไม่ได้ยินนะเว้ย ฉันไม่ได้โหดเหี้ยม— แค่ซาดิสม์! เวอร์โก้กับโมเน่ก็บอกอย่างงั้น!! เอาจริงๆนะเว้ย แกช่วยสงบสติเลิกดมยาสักห้าวินาทีหน่อยก็ได้!!!”

 

            “ตั้งแต่พี่เฬวอย่างนายทำงานกับกองเอกสารบ้าๆจนหามรุ่งหามค่ำมันก็ต้องมีร่างกายปวกเปียกงอกง่อย อืดลงพุงกันบ้างล่ะน่า!ฉันนี่ไง เลยฟิตร่างกายเพื่อนายเป็นอะไรไปขึ้นมาแล้ว!สำนึกบุญคุณฉันซะสิ เพราะฉันจะขึ้นเป็นราชาแทนพี่นี่ไงเล่า!! ถึงนายจะแก่กว่าฉันแต่ก็ไม่น่าเชื่อถือสักนิด ต่อจากนี้ให้ฉันเป็นพี่นายแทนซะยังจะดีกว่า!!!!”

 

            โว้ยยยยยย หุบปากซะ หนวกหูที่สุดเลยไอ้น้องบ้าเอ๊ยยยยยยยยย

 

            ฉันตัดสินใจแล้ว นายมาเปลี่ยนความตั้งใจฉันไม่ได้หรอกโว้ยยยยยยยยย

 

            ยืนหน้าประชิดเอาหน้าผากโขกกันอย่างก้าวร้าว ออกแรงดันกันเหมือนกระทิงเดือดพร้อมกับฉะสงครามน้ำลายมันใส่หน้าแบบนั้น เบบี้ 5 กับลอว์ที่โดดหนีมาวงนอกชักเริ่มทำหน้าไม่ถูก ไหงมันกลายเป็นไอ้พี่น้องคู่นี้ทะเลากันแย่งบัลลังก์เสียเองล่ะ!?

 

            โดฟลามิงโก้เริ่มตะโกนอีกครั้ง “เอาแต่พูดจาหยาบคายใส่พี่อยู่นั่นแหล่ะ พ่อปั๊ดจับเย็บปาก!!!”

 

            โรซินันเต้หรือจะยอมแพ้ “ก็เอาเซ่ จับฉันเย็บปากได้ ฉันก็จับนายซูเพล็กซ์ใส่ชักโครกได้เหมือนกัน!!”

 

            เถียงกันไปเถียงกันมาไม่มีท่าทีจะยอมลงให้กันเสียที แต่สิ่งเดียวที่ออกมาจากปากของสองพี่น้องจอมโหดคู่นี้แทบจะพร้อมกันก็คือ...

 

            ฉันนี่แหล่ะที่จะเป็นจักรพรรดิคนต่อไปน่ะ!!!!!!!

 

            ไม่ว่าจะด้วยการต่อสู้หรือกองรบก็จะพรั่งพร้อมโจมตีกัดแล้ว แค่ระฆังมวยดังอีกครั้งเดียวพวกเขาจะกัดคอกันเป็นหมาบ้าไม่เลิกราทันที!! แค่นับ1-100เราก็จะรู้ผลทันที

 

            ฉีกยิ้มเย้ยกันด้วยความหมั่นไส้สุดติ่ง!

 

            “เอาล่ะ...” “ยกนี้ขอฉันละกั—...”

 

            ผั่วะ ผั่วะ ผั่วะ ผั่วะ

 

            เสียงหมัดเขกกะโหลกเรียกสติสี่คนที่กำลังร่ำจะเปิดสนามรบกลางบ้าน ทั้งสี่ลงไปโอดโอยกับพื้นอย่างเสียไม่ได้เมื่อเจอหมัดเคลือบฮาคิอันหนักหน่วงเข้าไปจนมีไอศกรีมหนึ่งสกู๊ปประดับบนกบาลงามๆ ดวงตาสี่คู่แทบปริ่มน้ำตาอันเจ็บปวดออกมาก่อนจะเงยมองกรรมการที่ยืนนิ่งก่อนนี้

 

            เวอร์โก้มองทั้งสี่แล้วกอดอก “พอที เสมอกัน”

 

            อะไรนะ ทำไมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!

 

            วันนั้นสงครามจึงจบฉากลงด้วยการโดนเวอร์โก้เขกหัวไปอีกหนึ่งช็อต ไอศกรีมสองสกู๊ปถือเป็นบทลงโทษของคนโวยวายเสียงดังในบ้านจนทั้งแฟมิลี่ยกโขยงกันมาส่องอยู่หน้าประตูทางเข้า นับเป็นบทลงโทษที่เยี่ยมยอดล่ะนะ...หากดูจากความประพฤติที่ยอมสงบปากกันดีๆแล้วล่ะก็?











---------------------------------------------

มาอัพครอบครัวดองกีโฮเต้แล้วค่ะYwY) //อะไรนะเลาติดพันจนลืมตอบคอมเม้นท์อีกแล้วหรอ

//ขอโทษค่ะฟฟฟฟฟฟฟฟ//ตอนนี้ไรต์นอนป่วยเป็นผักเลย--



ลูฟี่ทำจากอะไรทำไมน่ารัก ★ : ป๋าเข้กับเสี่ย...ไม่รู้สินะคะ อิอิwww

Killer02 : ได้ตามขอแล้วนะคะสำหรับตอนนี้? 555555555555

~.oOBaM...bAmOo.~ : มัลโก้หรือเอสจะปวดหัวมากกว่ากันอันนี้ต้องรอดูกันต่อไปนะคะwwwwwww ส่วนตอนโคราซอน--เราเข้าใจหัวอกนะคะ5555555//ทำร้ายรีดเดอร์ทุกท่านทั่วถึงมากกกกก เรื่องดอฟฟี่เคะนั้น--จริงๆราชา/ราชินีมีมากกว่า5นะ แค่ยกมาไม่หมด555

naya-devil : ขอบคุณที่สนใจนะคะ!>w<),,, ดอฟฟี่ตอนเด็กอาจจะโนเอาคืน--ไม่ก็อาจจะไปรังแกเค้าก่อนแทนล่ะมั้งคะ5555

kam : ขอบคุณที่สนใจค่าาาาา>w< อัพแย้วน้า

torao *[]* : เสี่ยนกแกแก้ความเหี้ยนไม่หายไม่ว่าจะโตหรือจะเด็กค่ะwwww

•Deuculia• : ซ่าๆแสบๆคันๆมีได้ตลอดค่ะ5555555555

AlphaZz : ขอบคุณค่าาาา^[++++]^) ใครจะได้หัวใจลูฟี่ไป--ไม่รู้สินะคะ อาจจะเปิดฮาเร็มก็ได้!(....)

Sorasora24 : มาร์โก้เสียความบริสุทธิ์ไปเรียบร้อย #ไม่ใช่ 5555555

korumi_toy : หนังมีฉากนี้เกือบทุกเรื่องเลยค่ะ555555 ส่วนเด็กๆ--ปู่เซ็นโงคุกระซิบมาว่าดูแลไม่ไหวค่ะ ป่วนไปหมดแล่วwwww

Yui-ya : //ยื่นทิชชู่ให้ตอนเรื่องของคุณโครานะคะwwww ดอฟฟี่เคะน่ากดจริงๆค่ะ--แต่เป็นของโคราซังคนเดียวนะwwww 

g-jy : อย่าเพิ่งอึ้งนะคะwwwwwwww

Reddream : เรื่องนี้ยังไม่เจอพี่เข้เลยค่ะ 55555555555 เสี่ยเขาเก็บไว้ใส่ของเขาเองwww ส่วนคู่เสี่ยนกเฮียเข้นี่นานๆฟีลลิ่งมาทีค่ะ แต่จะพยายามเอามาให้อ่านกันน้าาาาา

hello world : อย่าเพิ่งช็อคจนเป็นลมนะคะwwwww

Levi_san : ขอบคุณที่สนใจและแอบซุ่มนะคะwwwww คู่นี้สต๊อกไว้เยอะสุดแล้วค่ะแต่ต้องดูเรทติ้งของรีดเดอร์ด้วยเน่อว่าชอบเรื่องนี้มั้ย//ส่วนใหญ่ก็มีชอบบ้างน่ะนะแต่ท่าทางจะไม่ใช่คู่หลักกัน

I am a good boy : //ยื่นทิชชู่ให้นะคะ เรื่องของเด็กเกรียน6-7หน่อพยายามแต่งอยู่นะคะ แต่เราก็ต้องผลัดเอาเรื่องอื่นมาลงบ้างน่ะน้า...


หวังว่าคงไม่ได้ตกหล่นอะไรไปนะคะ;w; ตอนนี้ป่วยๆมึนๆ อยากถามอะไรถามได้น้า จะพยายามเอาขึ้นมาตอบเนอะ

ตอนนี้ไรต์คีสคงต้องขอตัวล่ะค่ะ...ต้องพักผ่อนต่อยาวๆ5555555 o]------[ //เกลียดตัวเองจริงจัง





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

316 ความคิดเห็น

  1. #315 MasterOBalticSea (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 18:36
    ตอนท้ายๆโคราซอนพูดได้ไงอ่ะ!!?
    #315
    0
  2. #266 ___รี(ไวล์) เอ(เลน)___ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 14:16
    ฮามากๆเลย
    #266
    0
  3. #176 Sorasora24 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2558 / 19:15
    ดูคลิปแล้วอ่านนี้ฮามาก  55556
    #176
    1
    • #176-1 hzuqkw(จากตอนที่ 24)
      4 มีนาคม 2560 / 16:17
      ใช่ค่ะฮามากกกกกกก
      555+
      #176-1
  4. #175 hello world (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 07:22
    สนุกๆ ไม่ได้อ่านเรื่องนี้นานมาก55+ #เป็นกำลังใจให้นะ แต่งต่อๆ
    #175
    0
  5. #174 AquaMINT (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 22:36
    555555555555 ฮามากๆคะ สนุกสนานกันใหญ่เลย

    (เเอบเศร้าเล็กๆ โรซี่ไม่หน้าตายเลย )
    #174
    0
  6. #172 I am a good boy (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 20:53
    หนุกมากเลยคร้าาาาาาาาาาาาา สู้ๆๆๆนะไรต์ เป็นกำลังใจให้
    #172
    0
  7. #171 ก้อนหนมปัง^^ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 17:18
    คุณโคร่าาาาาาาาาา น่าร๊อกกกกกกกกกก >..<
    #171
    0
  8. #170 HUNTER LAW (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 16:42
    ฮามาก เลย ขอบคุณสำหรับความสนุก
    #170
    0
  9. #169 ~.oOBaM...bAmOo.~ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 12:18
    ดอฟฟี่แบบเด็กอะเด็ก!!! กร๊ากกกกกกก ฮาได้อีกตรง แค่ซาดิส คือฮาแตก 555555
    #169
    0
  10. #168 Reddream (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 05:36
    บับ....เวอร์โก้นายเป็นผู้ใหญ่มาก ปรบให้พ่อหนุ่มคนนี้สิครัชรอไร
    #168
    0