A Second Life : ชีวิตที่สอง ฉันต้องสุดยอด

ตอนที่ 88 : ป๋ากร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,179
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,122 ครั้ง
    11 เม.ย. 61

บทที่ 88 ป๋ากร 

 

"โอ้ย" กรชัยที่ฟื้นก็เอามือกุมขมับทั้งสองข้างทันที ในหัวรู้สึกวิงเวียนเล็กน้อย อาการบาดเจ็บล้วนหายไปหมดแล้ว อีกทั้งพลังปราณของเขาก็ยังเข้มข้นกว่าเดิมเสียด้วย  

กรชัยค่อยๆลุกขึ้นมาจัดการทำธุระส่วนตัวให้เสร็จสิ้น มองดูนาฬิกาก็พบว่าพึ่งจะ 8 โมงเช้ากว่าๆ กรชัยนึกได้ว่าตัวเองหลับไปเกือบ 12 ชั่วโมงกว่าๆ พลันโคลงหัวเล็กน้อย ไม่นึกว่าจะหลับเพลินถึงขนาดนี้ แต่ก็ยังดีที่เขาไม่ไหลตาย 

นึกถึงเรื่องเมื่อคืนก็เริ่มขยาดเล็กน้อย นี้เขาอัพยา...แค่กๆ ใช้โอสถฟื้นฟูจนหลับไปเลยหรอนี้ เตือนตัวเองว่าคราวหน้าต้องระวังเสียแล้ว นั่งรออาหารเช้าอยู่นานสองนานอาหารก็ยังไม่มา กรชัยเลยนั่งสมาธิฆ่าเวลาไปเสียเลย 

พินิจดูเฟอร์นิเจอร์ข้าวของเครื่องใช้ในวันนี้ของเขาก็ยังมีไม่เท่าไหร่ ยังขาดอีกหลายๆอย่าง วันนี้หลังจากอาหารเที่ยงเขากะจะวางแผนไปถลุงเงินเสียหน่อย กรชัยนั่งคิดอยู่ชั่วครู่ก่อนที่จะหยิบมือถือแล้วโทรไปหาปู่ของเขา 

"สวัสดีครับปู่" กรชัยหลังจากที่โทรติดแล้วก็เอ่ยปากทักทาย 

"อ้าวว่าไงหลาน ฟื้นแล้วหรอ เห็นเมื่อวานเจ้าเลิศบอกว่าหลานเกือบตายแหนะ ทำไมไม่บอกปู่ละ?นํ้าเสียงของปู่ของเขาออกจะไปทางตำหนิเล็กน้อย แต่ทำให้กรชัยรู้สึกอบอุ่นหัวใจไม่หยอก 

"ขอโทษครับปู่ แหะๆ ตอนนั้นผมไม่ค่อยมีแรงอธิบายเท่าไหร่ อยากกลับหอมานั่งรักษาตัวเองดีกว่า แต่ปู่ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ ตอนนี้กรหายแล้ว กลับมาแข็งแรงเหมือนเดิม" กรชัยพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงเชิงขออภัย ปู่ของกรชัยเงียบไปหลายวินาทีก่อนที่จะพูดออกมาว่า 

"ถ้าเกิดมันร้ายแรงขนาดนั้นทีหลังก็อย่าหุนหันพลันแล่นมากนัก เอาเถอะ ช่างเรื่องนี้แล้วก็ วันนี้โทรมามีเรื่องอะไรหรือ? 

"ครับ กรว่าจะให้ปู่หาใบขับขี่แล้วก็ทะเบียนรถยนต์กับรถมอเตอร์ไซค์ให้กรหน่อย ขอเป็นเลขเด็ดๆนะปู่" กรชัยเอ่ยสิ่งที่ต้องการอย่างตรงไปตรงมา 

"อืม ไม่มีปัญหา พรุ่งนี้ค่อยมาเอาของก็แล้วกัน แต่ถ้ารีบก็มาเอาตอนเย็นก็ได้" ปู่ของเขาตอบกลับ 

"ครับปู่...อาการของปู่ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?" กรชัยถามออกมา 

"ก็ดี ยาที่หลานให้มันดีมาก วันนี้ปู่ตื่นมาก็กระปรี้กระเปร่า เรี่ยวแรงดีขึ้นเยอะ ให้ปู่ไปวิ่งมาราธอนก็ยังไหว" ปู่ของเขาพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงติดตลก กรชัยหัวเราะออกมาแล้วพูดว่า 

"ปู่ก็พูดไปเรื่อย แต่ถ้าปู่อยากวิ่งมาราธอนได้จริงๆ ก็ให้ทานยาของผมครบสามวันก่อน ค่อยวิ่งมาราธอนได้สบายๆ แต่ถ้าปู่กินครบ 7 วันปู่ก็วิ่งโคตรมาราธอนได้แล้ว" กรชัยไม่ยอมแพ้เรื่องอารมณ์ขัน ต่อมุขของปู่ไปอีกรอบ 

"ฮ่าๆ ปู่ว่าปู่โม้หนักแล้วนะ แกนี้ยิ่งกว่าปู่อีก" ปู่หลานเงียบไปชั่วครู่ก่อนที่จะหัวเราะพร้อมๆกัน  

"ปู่...แล้ว 'เรื่องนั้น' ถึงไหนแล้วครับ" กรชัยหยุดหัวเราะก่อนที่จะถามออกมา 

"อืม..ไม่ต้องรีบร้อน ตอนนี้เรายังได้เปรียบ ปล่อยให้พวกนั้นได้ใจไปก่อนอีกสักระยะ พวกมันคงคิดว่าไม่มีใครโค่นพวกมันได้ ฮ่าๆ เอาเถอะหลานรัก ตอนนี้ปู่ยังไม่มีงานให้ ถ้าปู่มีปู่จะติดต่อไป...แน่นอนไม่ใช่งานสกปรกอันตรายแน่นอน ไม่งั้นต้องฟังพ่อแกมาบ่นกับปู่จนหูชาแน่" ปู่ดำรงหัวเราะออกมาเบาๆ 

"ครับปู่ เรื่องข้อมูลเดี๋ยวผมจะไปสอบถามปู่ทีหลัง เผื่อว่าผมจะทำอะไรได้บ้าง...ปู่เห็นผมเป็นยังงี้แต่ผมก็เก่งพอตัวนา...รู้มั้ยปู่ ผมอะเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์เลย" ประโยคแรกของกรชัยพูดด้วยนํ้าเสียงจริงจัง แต่ประโยคหลังของเขากลับฟังแล้วดูโอ้อวดเป็นอย่างมาก 

"ฮ่าๆ ก็ได้พ่อรองศาสตราจารย์ เดี๋ยวถ้ามีอะไรก็ติดต่อปู่มาก็แล้วกัน หลังจากนี้ปู่มีธุระให้จัดการ ถ้าไม่มีอะไรปู่ของวางสายก็แล้วกัน 

"ไม่มีอะไรครับ ปู่ไปจัดการธุระของปู่เถอะ" กรชัยเอ่ย พร้อมกับโยนโทรศัพท์ทิ้ง นั่งขัดสมาธิพร้อมกับหลับตาอยู่กลางห้อง เวลาผ่านไปถึงเที่ยงประตูห้องของกรชัยก็ถูกเปิดออกมา พร้อมกับหญิงสาวรูปงามที่กำลังถือถาดอาหารเดินเข้ามา 

หญิงสาวรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่เห็นเด็กหนุ่มกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่กลางห้อง ท่าทางคล้ายๆกับพระสงฆ์พระพุทธอะไรสักอย่างเธอบอกไม่ถูก เมื่อเธอเดินเข้ามากรชัยที่นั่งหลับตาอยู่ก็ลืมตาขึ้นมา 

"หวัดดีตอนเที่ยงครับพี่นํ้าผึ้ง ตอนเช้าผมอุสาห์รอตั้งนานข้าวก็ยังไม่มา ผมนึกว่าพี่ลืมผมไปแล้ว" กรชัยยิ้มออกมาทักทาย 

"พี่ตื่นไม่ทันหน่ะ ว่าแต่ตอนเช้าๆน้องตื่นได้ยังไงกัน? นึกว่าอายุเท่าน้องจะชอบตื่นตอนเที่ยงๆสายนํ้าผึ้งตอบพร้อมกับเอาถาดอาหารมาวางไว้โต๊ะอาหารของกรชัย 

"พี่ก็พูดไป ผมเป็นคนตื่นเช้าอยู่แล้ว ไม่เหมือนกับพี่หรอก....ว่าแต่มื้อนี้ทำอะไรมาให้กินหรอครับ" กรชัยย้อนคำพูดกลับเล็กน้อย นํ้าผึ้งไม่คิดจะใส่ใจอะไรกับกรชัย เอามือท้าวสะเอวแล้วตอบกลับไปว่า 

"ทำแกงจืดมะระยัดไส้หมู หมูผัดพริกเผา กุ้งชุบแป้งทอด ลาบทอด...ว่าแต่เมื่อวานเห็นกลับห้องดึกนี้ ไปทำอะไรมางั้นหรอ? 

"อ่อ...ไปรักษาคนครับ ใช้เวลาเยอะหน่อย แถมผมก็จ็บหนักด้วย" กรชัยยิ้มตอบกลับไป  

"หืม? รักษาคน?นํ้าผึ้งมองดูกรชัยที่นั่งขัดสมาธิอย่างพินิจแล้วพูดต่อว่า 

"ก็ไม่เห็นดูเหมือนบาดเจ็บอะไรนิ หรือว่าหายแล้ว? 

"หายเจ็บแล้วครับ จริงๆพึ่งฟื้นมาตั้งแต่ตอนเช้า แต่ก็มึนๆหัวนิดหน่อย ไม่เป็นอะไรหรอกครับ....ว่าแต่ร่างกายพี่ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?" กรชัยที่นึกได้ก็ถามออกมา 

"ก็ดีขึ้นนะ พี่ไม่เหนื่อยง่ายเหมือนแต่ก่อนแล้ว...นํ้าผึ้งกรอกตานึกแล้วตอบกลับไป 

"แต่ก็ยังตื่นสายใช่ไหมครับ" กรชัยยิ้มออกมาด้วยท่าทางหยอกเย้า 

"อะไรกัน พี่ตื่นสายไม่ได้หรือยังไงฮึ?นํ้าผึ้งเชิ่ดปากขึ้น วางท่าทางเขื่องโข แต่เมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อหลายวันก่อนที่กรชัยทำการรักษาตนเองก็พลันหน้าแดงระเรือเล็กน้อย 

"ฮะๆเปล่าครับ" กรชัยลุกขึ้นมา ก่อนที่จะค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ๆกับนํ้าผึ้ง สาวงามเมื่อเห็นเด็กหนุ่มเข้าใกล้มาก็พลันมือไม้ปั่นป่วน ทำอะไรไม่ถูก เขาเดินเข้ามาในระยะประชิดของเธอ นํ้าผึ้งอดไม่ได้ที่จะหลับตาปี๋ 

"นี้น้องกร อย่าทำอะไรพี่นะนํ้าเสียงของนํ้าผึ้งดูสั่นๆเล็กน้อย หญิงสาวพลันนึกถึงหุ่นอันฟิตเปรี้ยะไปด้วยกล้ามเนื้อของกรชัย แผ่นหลังกว้าง แผงหน้าอกจนถึงหน้าท้องเรียงกันเป็นตับ แม้แต่สายตาของกรชัยในตอนนั้นก็ดูเย้ายวนเป็นอย่างมาก หากผู้หญิงมาเห็นฉากนี้ใครบ้างที่จะไม่นํ้าลายไหลย้อย แม้แต่เธอก็ต้องเก็บอาการอย่างยากลำบาก เธอเองก็เป็นลูกผู้หญิงคนนึง จะให้ไม่เลือดลมพลุ่งพล่านได้อย่างไรเล่า? 

กรชัยงุนงงเล็กน้อย ทำไมนํ้าผึ้งต้องหลับตาปี๋ด้วย พร้อมกับพูดอะไรแปลกๆแบบนี้ด้วย 

"ไม่ต้องห่วงครับ ไม่เจ็บหรอก" เด็กหนุ่มพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงอ่อนโยน แต่นํ้าผึ้งพลันหน้าแดงขึ้นมาตั้งแต่ลำคอจรดถึงใบหู ลามไปถึงหน้า ปากสั่น พูดอะไรไม่ออก 

"นะ...น้องกร ยะ..อย่านํ้าผึ้งพูดเสียงสั่นๆ 

กรชัยยิ่งงุนงงเข้าไปใหญ่ เขาทำอะไรผิดวะ ทำไมนํ้าผึ้งกลายเป็นแบบนี้ไปได้ เขาแค่จะตรวจชีพจรเฉยๆ เดี๋ยวนี้คนไข้ฮิตอาการหูแดงหน้าแดงแล้วหรอ 

"อะไรของพี่เนี้ย ไม่เอามือมาผมจะตรวจยังไง เอามือมา" กรชัยงุนงงไปหมดแล้ว เรื่องคาใจทั้งหมดก็ช่างมันแล้วก็ เลยพูดออกมาตรงๆโต้งๆ  

ใจของนํ้าผึ้งแทบจะกระดอนออกมาจากอก เลือดลมสูบฉีด แต่เมื่อได้ยินคำพูดของกรชัยกลับชะงักกึก หัวใจหยุดเต้น ใบหน้าแข็งข้าง ตัวแข็งเป็นหิน นิ่งงัน ไม่หือไม่อืออะไร  

กรชัยกรอกตาไปมา เขาเดินไปจับมือของนํ้าผึ้งแล้วหลับตาตรวจชีพจรเงียบๆ สักพักก็ลืมตา  

"โดยรวมไม่มีปัญหาอะไร ไม่ต้องใช้ยา ปล่อยไว้สักพักเดี๋ยวก็แข็งแรงขึ้นเอง...อ้าวพี่เป็นไรอะ หน้านิ่งเชียว...ช่างเถอะพี่นํ้าผึ้ง มากินข้าวกัน ผมหิวพอจะกินควายได้ทั้งตัวแล้วเนี้ย" กรชัยเลิกสนใจนํ้าผึ้งอีกต่อไป นั่งโซยอาหารอย่างเอร็ดอร่อย 

นํ้าผึ้งที่ยืนนิ่งอยู่สักพัก หน้าของเธอก็แดงด้วยความอับอาย ทรุดตัวลงนั่งทานอาหาร นั่งก้มหน้าทานอาหาร ไม่พูดอะไรออกมาสักคำ 

มื้อเที่ยงของทั้งสองก็ผ่านพ้นไปด้วยความเงียบ กรชัยไม่ได้เอะใจอะไรเลยสักอย่าง มัวแต่สนกับข้าวที่อยู่ตรงหน้า ทานอาหารเสร็จนํ้าผึ้งก็เก็บจานชามแล้วเดินออกมาจากห้องโดยที่ไม่พูดอะไรสักอย่าง ทิ้งให้กรชัยเกาแก้มด้วยความงุนงงอยู่คนเดียว 

"อ้าว เราทำอะไรผิดอีกวะ...ช่างเหอะ ท้องอิ่มแล้วก็ต้องไปช้อป ฮิฮิ" กรชัยยิ้มๆออกมา แต่งตัวดีๆเสร็จก็ควบจักรยานตัวเก่ง ยกล้อปั่นไปตลอดทาง มุ่งหน้าสู่ห้างทันที 

แปร๊นๆๆ 

"เห้ย!ไอ้เด็กเปรต ใครเค้ายกล้อปั่นวะ อยากโดนรถชนตายรึไง" 

"เห้ย! ขับรถดีๆไม่เป็นหรอวะ" 

"เห้ย! ไอ้น้อง ดูทางหน่อยดิวะ" 

กรชัยทำหูทวนลม เขาทำอะไรผิดอีกวะ กฎถนนข้อไหนห้ามจักรยานปั่นวะ แล้วกฎที่ไหนห้ามยกล้อจักรยานปั่นวะ เกิดมาไม่เคยพบเคยเห็น 

กรชัยด้วยความโชคดี? ถึงได้ปั่นถึงห้างโดยสวัสดิภาพ วันนี้เขาพยายามแต่งตัวให้ดูดีเข้าไว้ เพราะตอนไปซื้อของเขาจะไม่ได้โดนไล่ออกจากร้าน  

กรชัยเดินเข้าไปดูแถวๆแผนกคอมพิวเตอร์ มองดูคอมระดับสูงที่เอาไว้ใช้ทำงาน เห็นราคาแล้วก็ตาโต 

600,000 บาท! 

แม่จ้าว! พุทธโธ สังคัง คอมเชี่ยอะไรวะแพงได้ถึงขนาดนี้ กรชัยบ่นมุมมิบคนเดียว จะอย่างไรวันนี้เขาก็ตัดสินใจที่จะเป็นป๋า จะป๋าก็ต้องป๋าให้สุด มาดิวะ แพงแค่ไหนพี่ก็ซื้อโว้ยย! 

กรชัยเดินเข้าไปหาพนักงานที่ดูอาวุโสหน่อยๆ ก่อนที่จะพูดว่า 

"พี่ครับ ผมเอาคอมเครื่องนี้" กรชัยชี้ไปยังคอมเครื่องละหกแสน พนักงานมองเขาพร้อมกับรอยยิ้มหน่อยๆ ที่ได้ยินคำว่าพี่ ทำให้หัวใจพนักงานแก่ๆชื่นมื่นไม่น้อย 

"น้อง เครื่องนั้นมันแพงมากเลยนะ" ในฐานะที่กรชัยสร้างความประทับใจให้กับพนักงานอาวุโสคนนี้แล้ว จึงตอบไปด้วยความสุภาพ กรชัยรอเวลานี้มานานแล้ว วันนี้เขาจะโชว์ป๋าให้ดู ควักบัตรสีดำเคลือบทองที่ได้มาจากเอลิซ่ามา ถอนเงินได้ไม่จำกัดวงเงิน ฮิฮิ 

พนักงานเมื่อเห็นบัตรสีดำเคลือบทองแล้วก็สายตาเป็นประกาย รอยยิ้มที่ก็กว้างขึ้นกว่าเดิน รับบัตรมาจากกรชัยอย่าถนุดถนอม 

"เอาเลยมั้ยน้องชาย" คำพูดของพนักงานอาวุโสนุ่มนวลขึ้น พนักงานหลายคนที่อยู่ในร้านก็มองมาทางเขาด้วยความอิจฉา 

"ครับผม...ว่าแต่มีบริการขนส่งหรือเปล่าครับ?" กรชัยถามออกมา 

"มีสิน้องชาย จะให้ไปส่งที่ไหน ตามพี่มาเลย...กรอกข้อมูลที่อยู่ตรงนี้นะ เดี๋ยวพนักงานเอาไปส่งให้" กรชัยทำตามคำแนะนำของพนักงานทุกอย่าง ก่อนที่เขาจะโดนรูดตังไป 600,000 บาทเพราะเครื่องคอมโง่ๆเครื่องนึง 

พนักงานยิ้มหัวเราะอย่างเบิกบาน ค่าคอมมิชชั่นที่ร้านคอมพิวเตอร์นั้นคือ 5 เปอร์เซ็นของราคาสินค่า ซึ่งค่าคอมพิวเตอร์เครื่องนี้คือ 600,000 บาทถ้วน เขาจะได้ค่าคอมมิชชั่น 30,000 บาท แค่คิดก็ยิ้มหวานแล้ว 

กรชัยเมื่อซื้อเสร็จแล้วก็เดินออกจากร้านทันที ร้อยวันพันปีเขางกมาตลอด กรชัยกังวลว่าหากเงินของเขามากเกินไปสักวันคงโดนเงินทับตายอย่างแน่นอน วันนี้เขาเริ่มเข้าใจความรู้สึกของคนรวยมาอีกระดับนึง มีเงินแต่ไม่รู้จะซื้ออะไร...นี้คือสิ่งที่เขาเป็นในตอนนี้ การมาห้างในครั้งนี้ เขากะจะถลุงตังอีก วันนี้อาจจะเป็นวันเดียวและเป็นวันสุดท้ายที่เขาใช้เงินอย่างสิ้นเปลืองก็ได้..... 

'ฮ่าๆ รู้จักป่าว ป๋ากรอะ ป๋ากร' 

 

 






********************************

หวัดดีครับ ไรท์สุดหล่อคนเดิม เพิ่มเติมคืออยู่ที่บ้านแล้ว

อยู่ที่บ้านก็อาจจะว่างบ้างไม่ว่างบ้างนะครับ พ่อแม่อยากพาไปเที่ยวนั้นเที่ยวนี้ ไหว้พรงไหว้พระ 

อยากให้ดูรูปแมวอีกครับ น่ารักมาก ดูด้านล่างเลย









แมวน่ารักดีมั้ยครับ

น่ากินดีเนาะ ว่ามั้ย อิอิ

ปล.เตือนอีกที ใครกินจุกกินจิกตอนดึกๆเดี๋ยวระวังอ้วนนะครับ อิอิ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.122K ครั้ง

8,246 ความคิดเห็น

  1. #8062 ทามามะ (@memi1234) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 09:52
    555ใช้ๆไปเถอะเดี๋ยวเงินบูดด
    #8062
    0
  2. #7663 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 07:17
    บทจะเป็นป๋า ก็ใช้เงินแบบขาดสติ .. ยกให้ 1 วัน # น่าจะเอาจักรยานไปปรับมากกว่า เก็บในระบบก็ได้สะดวกกว่าเยอะ
    #7663
    0
  3. #6512 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 08:27
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #6512
    0
  4. #5347 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 10:03
    ขอบคุณครับ
    #5347
    0
  5. #5336 0625506099 (@0625506099) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 19:00
    เอื้อกก แมวชุบแป้งทอด
    #5336
    0
  6. #5298 คิมดงจุน (@eyelove123) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 09:46
    แมวที่ไหนคะไรท์จะไปกิน..
    #5298
    0
  7. #5239 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 15:46
    <p>ขอบคุณมาก</p>
    #5239
    0
  8. #5218 ITemNa (@ITemNa) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 12:03
    แมวน่ารักและน่ากินจัง
    #5218
    0
  9. #5217 SoCis (@cabara71) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 11:58
    ไรท์แม่มเลว หอวโว๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #5217
    0
  10. #5216 Lucky_777 (@Lucky_777) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 11:22
    แมวกับผีสิไรต์
    #5216
    0
  11. วันที่ 12 เมษายน 2561 / 08:00
    แมว(กลายพันธ์)ชุบแป้งทอด
    #5214
    0
  12. #5213 Nottefa (@Nottefa) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 07:30
    แมวทอดกรอบ....?
    #5213
    0
  13. วันที่ 12 เมษายน 2561 / 05:26
    อืมแมวทอดกรอบน่ากิน
    #5212
    0
  14. #5211 Flame-Lighting (@Flame-Lighting) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 04:01
    03:59 อื้อหือเวลาปาณฉะนี้ ปราบได้ดีจริง555 ทำไปได้(หิวโว้ยยย)
    #5211
    0
  15. #5210 srawutfluk (@srawutfluk) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 03:11
    03.11 เวลาปราบเซียนที่แท้จริง ทำกันได้
    #5210
    0
  16. #5209 Prime win (@natchaphon2929) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 01:02
    แค่นี้เหรอ อ่อนนะครับ
    #5209
    0
  17. #5208 NumGamer (@NumGamer) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 00:11
    แมวเชี้ยอร๊าย-เนี้ยคนยิ่งหิวๆอยู่มาเพิ่มความอยากอีก
    #5208
    0
  18. #5207 จอมมารโอรีโอ้ (@Painappuru) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 23:55
    แมวพร่องงง~~~~
    #5207
    0
  19. #5206 deknoomza (@deknoomza) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 23:54
    ที่ใช้เงินดันใช้ไม่เป็น555
    #5206
    0
  20. #5205 arigato. (@thank-naka) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 23:44
    วันหลังจะไม่อ่านทอคไรท์แล้วววว
    #5205
    0
  21. #5204 AJUN_pumnranin (@AJUN_pumnranin) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 23:36
    ทำไมเกรียน ทำไมพระเอกโคตรเกรียน ไรท์นี่ก็อะไร ตอนหน้าถ้าเห็นข้อความไรท์จะไม่เลื่อนลงมาดู
    #5204
    0
  22. #5203 Bank2986 (@Bank2986) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 23:36
    ขอบคุณมากครับผม
    #5203
    0
  23. #5202 Sandos (@palungny) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 23:32
    อ้ากก ไรต์
    #5202
    0
  24. #5201 obliviousmybody (@mitty1994) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 23:01
    จากใจของทาสแมวแล้วนั้น...อยากเอาระเบิดไปปาบ้านไรท์มากเลยยย
    ปล.เราคิดว่าไรท์เป็นคนชอบรถ ซื้อรถก่อนซื้ออสังหาเก็บไว้ในอนาคตอีก แต่ในทางคนทำธุรกิจนั้น อะไรที่มั่นคงในระยะยาวกว่าควรปูพื้นให้แข็งแรงก่อน มีอสังหาเก็บในชื่อตัวเองหรือพ่อแม่อุ่นใจกว่ามีแต่เงินสดอย่างเดียวหรือรถที่ทั้งสองอย่างนับวันจะยิ่ง'ลด'ค่าลงไปทุกวัน นะจ๊ะ เลยขัดกับแนวคิดการดำเนินชีวิตที่เหมือนกับเด็กมากเกินไปหน่อยสำหรับคนที่ผ่านอะไรๆมาหลายอย่างที่มองความสนุกมาก่อนความมั่นคง(เฉพาะด้านนี้นะ ด้านอื่นชอบ55555555555ชีวิตไม่เครียดด อ่านแล้วหัวเราะตลอด อิอิ)
    #5201
    1
    • #5201-1 ConUniUni (@ConUniUni) (จากตอนที่ 88)
      11 เมษายน 2561 / 23:06
      -กรมันใช้เงิน เห้ยๆๆฝนจะตกหรือว่าน้ำท่วมโลกวะเนี่ย
      #5201-1
  25. #5200 Iegxid (@Iegxid) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 23:01
    ไรท์เอาอาหารมาล่อคนอ่านกลางคืนเนี่ยยไม่ดีน้าา จุ๊ๆอย่าทำคะมันไม่งาม
    #5200
    0