A Second Life : ชีวิตที่สอง ฉันต้องสุดยอด

ตอนที่ 52 : ลิ้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,588
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 907 ครั้ง
    3 มี.ค. 61

บทที่ 52 ลิ้น 

 

 

"แล้วเราจะทำยังไงดี" เสียงหนึ่งดังขึ้นมา ด้วยนํ้าเสียงสงสัยขึ้นมาแฝงด้วยความเป็นกังวลอยู่สายนึง 

"เราไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น...สิ่งที่เกิดจะเป็นบทพิสูจน์ว่าลูกที่เราเลี้ยงดูฟูมฟักมานี้...เติบโตได้แค่ไหน สิ่งที่เราต้องทำให้ตอนนี้ก็แค่สนับสนุนกรให้เดินไปในทางที่ถูกเท่านั้น....ไม่ต้องเป็นกรหรอก อาการป่วยของกรนั้นดูท่าจะดีขึ้นมาก....ร่างกายของกรชัยดูเหมือนจะแข็งแรงขึ้นเรื่อยๆด้วย คิดไม่ผิดที่พ่อตัดสินพากรกลับมาที่บ้านเกิดพ่อ" คนๆนั้นคือพ่อของกรชัยนั้นเอง เขาพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงเรียบนิ่ง ฝ่ายหญิงก็คือแม่ของกรชัย หลังจากที่ลูกชายของตนได้ปั่นจักรยานไปโรงเรียนแล้ว จึงได้หยิบเรื่องนี้มาพูดขึ้น  

เนื่องจากพวกตนนั้นสังเกตเห็นการกระทำของกรชัยในช่วงระยะเวลานี้ออกจากดูผิดแปลกไปบ้าง แต่ก็อยู่ในฐานที่ดีขึ้น ไม่ว่าจะเป็นร่างกายที่แข็งแรงขึ้น สมองที่ชาญฉลาดขึ้น โดยมีใบเกรดของกรชัยที่เอามาให้พวกตนดูยืนยันเอาไว้ ทั้งการสอบถามกับครูอาจารย์อยู่ในโรงเรียน กรชัยในตอนนี้เปรียบเสมือนอัจฉริยะที่จับตัวได้ยากคนนึง 

"อาการกล้ามเนื้ออ่อนแรงของลูกกรนั้นไม่ใช่ธรรมดานะพ่อ...แถมหมอยังบอกว่าเคสของกรยังหาได้ยากด้วย" แม่ของกรชัยพูดออกมา การที่ให้กรชัยนั้นปั่นจักรยานไปโรงเรียนไปกลับร่วม 30 กิโลเมตรนั้นมีเหตุผลอยู่เบื้องหลัง เพื่อการรักษาอาการป่วยของกรชัยให้หายดี 

"ไม่เป็นไรหรอกแม่ อาการของกรชัยตอนนี้ยังไงก็ดีขึ้นมากเลย ดูสิลูกชายยกของหนักๆได้สบาย ตอนมันอาบนํ้าพ่อแอบเห็นกล้ามหน้าท้องของมันด้วยนะ" พ่อพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงหยอกเย้า 

"พ่อ..แม่ซีเรียสนะ แม่กลัวว่าลูกเราจะไม่ได้หายป่วยอย่างที่เราๆเห็น..." แม่กรพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงเต็มไปด้วยความกังวล พ่อกรชัยอมยิ้มเล็กน้อยก่อนที่จะกระชับภรรยาเข้ามาในอ้อมอกแล้วพูดว่า 

"ไม่ต้องห่วงลูกชายเราหรอก ดูสิคนมาทำสัญญาซื้อขายกับมัน...จากฮาวาร์ดหน่ะ ไม่รู้มันไปเหนียวมาจากไหน เขี้ยวพอๆกับแม่ของมันเลยด้วยซํ้า เจ้าลูกกรก็เข้าใจวิธีต่อรอง แถมเข้ามาต่อรองในบ้านเราอีก ดูยังไงๆศาสตราจารย์คนนั้นก็แพ้" พ่อกรชัยส่ายหน้าออกมา แม่เองก็พยักหน้าเข้าใจ ถึงแม้ผู้เป็นสามีจะเหน็บตัวเองเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าต้องการปลอบใจตน 

"ที่สำคัญ....ผู้หญิงคนนั้นที่มากับศาสตราจารย์...เจย์ใช่มั้ยพ่อจำไม่ได้ ดูท่าทางแปลกๆนะ แม่ว่ามั้ย?" พ่อกรชัยเอ่ยถามขึ้นมาด้วยความแปลกใจ แม่กรชัยตอนนี้อาการเริ่มดีขึ้นแล้ว จึงมีอารมณ์เริ่มหยอกเย้ากับสามี 

"อะไรพ่อ? พูดแบบนี้หมายความว่ายังไง" แม่กรชัยพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงเข้ม แฝงไปด้วยความขบขัน เธอรู้ว่าสามีเธอต้องการพูดอะไร 

"ใจเย็นๆนะแม้ พ่อไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น" พ่อกรชัยหัวเราะแห้งๆ แม่เองก็ตลกท่าทางสามีเช่นกัน 

"แม่รู้พ่อจะพูดอะไร...มันโตแล้ว เรื่องแบบนี้ปล่อยๆมันเถอะ แม่เองไม่อยากกดดันเจ้ากรเรื่องนี้...แต่ว่าพ่อ ถ้าวัดกัน ผู้หญิงคนนั้นกับแม่คนไหนสวยกว่ากัน?" แม่กรชัยพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงจริงจัง พ่อกรชัยเองรู้สึกเหงื่อตกตั้งแต่ได้ยินคำนี้แล้ว แรงกดที่ฝ่ามือภรรยาเริ่มๆหนักขึ้นทุกที....เลยตอบออกไปเสียงหวานว่า 

"คนนั้นก็สวยนะแม่...แต่ยังไงก็สวยไม่สู้แม่หรอก" พ่อกรชัยแอบปาดเหงื่ออยู่หน้าผากเงียบๆ ใช้มุขเดิมๆที่ชอบใช้สมัยเป็นวัยรุ่น แม่กรชัยที่ได้ยินสามีพูดเช่นนั้นก็ตบหน้าอกสามีเบาๆ 

"พูดดีๆ..." แม่กรชัยพูดยํ้าสองรอบ พ่อที่ได้ยินเช่นนั้นก็คิดในใจว่า 

'พูดผิดคงได้ไปนอนด้านนอกหน่ะสิ....' 

 

 

 

กรชัยตอนนี้รู้สึกอับจนกับหนังสือด้านหน้า ภายในสวนสาธารณะที่เขาชอบนั่งเล่น ตอนนี้เขาได้คว้าหนังสือค่ายกลที่อาจารย์ฮุยเหลียงฝากเอาไว้ให้ขึ้นมาอ่าน หลังจากที่เขาศึกษาเรื่องตัวอักษรจีนโบราณจบแล้วเขาก็ศึกษาเรื่องนี้ต่อ ตัวอักษรในตำราเล่มนี้ช่างสลับซับซ้อนเป็นอย่างยิ่ง กว่าจะสามารถอ่านได้หนึ่งหน้าก็ใช้เวลานานโข 

ศึกษามาตั้งนานกรชัยรู้แค่ค่ายกลง่ายๆหนึ่งรูปแบบ แต่เขาก็ต้องยอมแพ้หากจะศึกษาให้ลึกลงไป ทราบว่าตนเองไม่มีสติปัญญาในการเข้าใจศาสตร์สลับซับซ้อนก็เลยถอนหายใจด้วยความท้อแท้ แต่ก็ไม่หยุดความพยายาม ดึงดันที่จะอ่านต่อไป 

กรชัยเข้าใจพองูๆปลาๆก็มีความคิดอยากริลอง เลยเอาก้อนหินที่อยู่บริเวณรอบๆนั้นขึ้นมาใช้แทน เรียงตามหลักดาว 8 ทางพร้อมกับใช้ลมปราณกระตุ้นเล็กน้อย กระบวนการทุกอย่างก็เป็นไปตามธรรมชาติ บังเกิดคลื่นพลังสายหนึ่งหมุนเวียนอยู่ในนั้น ผ่านไป 5 ลมหายใจทุกอย่างก็กลับมาเป็นปกติเหมือนเดิม 

ตอนนั้นกรชัยได้ใส่พลังปราณลงไปเล็กน้อย เลยอยู่ได้แค่ 5 ลมหายใจ เลยตั้งสมมุติฐานของตนขึ้นมาเงียบๆ ตั้งใจจะทำสิ่งที่แปลกใหม่จากในหนังสือเล็กน้อย เลยใช้หินทดลองวางตำแหน่งนั้นนี้ไปมา รู้ตัวอีกทีลมปราณก็แทบจะหมดตัว กรชัยเลยจิ๊ปากด้วยความขัดใจ เลยปั่นจักรยานกลับบ้าน ขึ้นห้องไปก็หยิบก้อนหินที่พกมาจากสวนวางระเกะระกะบริเวณนั้น แล้วนั่นขัดสมาธิฟื้นฟูลมปราณเงียบๆ 

พอลมปราณกลับมาเต็มกรชัยก็ทดลองใหม่ แน่นอนว่าไม่มีค่ายกลที่ที่อยู่ได้เกิน 7 วินาที เมื่อลมปราณเหือดแห้งก็นั่งฟื้นฟูใหม่ พร้อมกับหยิบโอสถที่หลอมเอาไว้โยนเข้าปาก โคจรลมปราณไม่กี่รอบก็กลับมาเต็ม วนเวียนไปอย่างไม่มีสิ้นสุด 

รู้ตัวอีกทีพ่อแม่ก็เรียกออกมาทานข้าว กรชัยเลยลุกขึ้นไปจัดการกับอาหารอย่างรวดเร็วก่อนที่จะมาทดลองค่ายกลตลอดคืน 

 

 

วันนี้ครบเจ็ดวันที่กรชัยอดหลับอดนอนทดลองค่ายกลลมปราณตามตำรา แถมยังตีความค่ายกลในแบบของตนอีกต่างหาก ท่าทางในตอนนี้เขาอิดโรยเป็นอย่างมาก หากเขานั่งเฉยๆไม่นอนหลับเจ็ดวันก็ยังสามารถอยู่ได้สบายๆ แต่นี้เขาโคจรลมปราณฟื้นฟูตลอดเวลา สักพักลมปราณก็หมดตัว วนเวียนไปไม่รู้กี่รอบ พอเต็มปุ้บไม่นานก็หมด 

กรชัยที่ทดลองค่ายกลอย่างบ้าคลั่งตั้งใจว่าวันนี้จะหยุดพักสักวัน ช่วงระยะเวลานี้เขาทุ่มเทความคิดไปอย่างมาก แม้จะสำนึกว่าตนไม่ค่อยมีหัวด้านค่ายเสียเท่าไหร่ แต่กรชัยยังดั้นด้นสามารถตีความค่ายกลในแบบของตนได้อย่างทุลักทุเล 

กรชัยเลยทดลองรอบสุดท้ายของวันนี้ ตั้งใจจะกักขังมดกลุ่มหนึ่งที่เดินเผ่นพ่านบริเวณนี้ วางก้อนหินไปในตามจุดต่างๆพร้อมกับส่งพลังเข้าไปหมุนเวียน 

หากเปรียบเสมือนก้อนหินเหมือนฟั่นเฟืองแล้ว พลังปราณของเขาก็เปรียบเสมือนถ่านแบตเตอรี่ กระตุ้นให้ฟั่นเฟืองทำงาน หากฟั่นเฟืองไม่ได้ต่อกันอย่างเป็นระบบ ทุกอย่างก็ไม่สามารถที่จะเดินได้ และจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

กรชัยลุ้นเล็กน้อย แต่มดนั้นก็ยังสามารถเดินผ่านค่ายกลที่เขาวางเอาไว้อย่างง่ายได้ กระทบกระเทือนจิตใจของเขาอย่างยิ่งยวด ปาดนํ้าตาแห่งความเสียใจสองสามทีก็ด่าทอว่า 

"โธ่ ไอ้มดไม่ดูสถานการณ์ เดินทำท่าถูกขัง ให้กำลังใจชั้นหน่อยก็ไม่ได้ ไอ้พวกมดใจดำเอ๊ย!" 

เด็กหนุ่มรู้สึกว่าเส้นทางในการศึกษาค่ายกลของเขายังอีกยาวไกล เพียงแค่ตีความกระดาษแผ่นเดียวเขายังใช้เวลาถึงหนึ่งสัปดาห์ แม้แต่มดยังไม่มีปัญญากักขังเอาไว้ ไม่ทราบว่าต้องใช้เวลาเท่าไหร่จึงจะสามารถสั่นฟ้าสะเทือนดินได้ 

กรชัยเมื่อความคืบหน้าไม่ค่อยเป็นไปอย่างที่เขาพอใจก็รู้สึกๆบางอย่าง กรชัยเลยเข้าห้องไปแล้วหยิบหยกที่อาจารย์ทิ้งเอาไว้ให้ก่อนที่จะใส่พลังลมปราณเข้าไป 

"อาจารย์ อาจารย์ อาจารย์!!" กรชัยหลังจากที่ใส่พลังลงไปเรียบร้อยก็ตระโกนเรียกอยู่สองสามรอบก่อนที่จะมีเสียงตอบกลับมาว่า 

"โว้ยย!! พูดเบาๆครั้งเดียวข้าก็ได้ยินแล้วโว้ย ไม่ต้องตระโกนมา ข้าหนวกหู" เสียงที่ตอบรับเขาเป็นเสียงของอาจารย์หลี่ฮวง  

"อ้าว..ศิษย์ขอโทษละกัน แหะๆๆ" กรชัยหัวเราะแห้งๆออกมา 

"ว่าแต่เจ้าติดต่อมามีเรื่องอะไรหรือ หรือว่าเจ้าไม่เข้าใจหนังสือที่ข้าเอาให้" อาจารย์หลี่ฮวงอารมณ์แปรเปลี่ยนรวดเร็ว เดี๋ยวหนาวเดี๋ยวร้อนจับอารมณ์ไม่ได้ง่ายเสียจริง 

"โยมหลี่ เจ้าพูดอะไรขอเจ้า เจ้ากรจะเข้าใจศาสตร์เกี่ยวกับสมุนไพรได้ง่ายๆเช่นไร ตำราที่เจ้าให้ศิษย์ของเราก็ค่อนข้างเข้าใจยากเลย ไม่แปลกที่จะมีคำถาม" เสียงของอาจารย์ฮุยเหลียงพูดแทรกขึ้นมา  

"เอ่อ..หนังสือสมุนไพรที่อาจารย์หลี่ฝากไว้ให้ข้า...ข้าอ่านหมดแล้ว" กรชัยพูดเสียงเบา หลี่ฮวงถึงกับสมองอื้ออึงไปชั่วขณะก่อนที่จะตระคอกว่า 

"เจ้าอย่ามาโป้ปดต่ออาจารย์ไปหน่อยเลย บอกมาเร็วๆว่าเจ้าไม่เข้าใจตรงไหน ข้าจะได้ชี้แนะเจ้าถูก" หลี่ฮวงพ่นคำออกมาอย่างรวดเร็ว 

"จริงๆศิษย์ก็มีคำถามมากมาย แต่ศิษย์ทดลองปรุงยาจนได้คำตอบมากมาย พอที่จะเอามาอ้างอิงกับตำราของอาจารย์หลี่ได้แล้ว" กรชัยพูดจบคำนี้ หลี่ฮวงก็แทบจะกระอักเลือดออกมา 

ปรุงยา? 

บิดาเจ้าสิ! 

ข้าใช้เวลาเกือบสิบปี ก่อนจะปรุงยาสำเร็จได้ เจ้าบอกว่าเจ้าใช้เวลาเดือนกว่าๆ ปรุงยาเม็ดแรกออกมาได้ต่อให้ตายข้าก็ไม่เชื่อ บอกว่าสุนัขบ้านเจ้าสามารถพูดคุยออกมาเป็นภาษาคนได้ เข้ายังเชื่อมากกว่าเจ้าปรุงยาออกมาได้! 

"เจ้าโป้ปดอีกแล้ว...." หลี่ฮวงคล้ายจะหน้ามือเป็นลม เวลาเกือบสิบปีนี้มันหมายความว่าอะไร ศิษย์ตนใช้เวลาเดือนเศษจำสมุนไพรทั้งหมดแล้วปรุงยาออกมา ข้อเท็จจริงนี้ตนแทบจะไม่อยากเชื่อ 

"จริงๆนะอาจารย์หลี่ ตอนนี้ข้าหลอมโอสถฟื้นฟูพลังปราณได้แล้ว...แต่ไฟหลอมยาของข้าไม่ค่อยแรงเท่าไหร่ ศิษย์จึงไม่รู้วิธีใช้ที่ถูกต้อง ต้องการคำแนะนำจากอาจารย์หลี่" กรชัยพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงจริงจัง หลี่ฮวงที่ตีอกทุบหัวตัวเองก็นิ่งเงียบทันที นํ้าเสียงของกรชัยนั้นดูใสซื่อบริสุทธ์เป็นอย่างมาก จึงนึกละอายใจตนที่ไปว่ากล่าวศิษย์ของตนว่าเป็นคนโป้ปด 

"อะแฮ่มๆ เจ้าถามมาก็ดี เจ้ายังอยู่ในขั้นจอมยุทธ์ไม่แปลกที่ไฟหลอมยาของเจ้าจะยังไม่เสถียร หากเจ้าก้าวเข้าสู่ขั้นต่อไป ไฟของเจ้าจะควบคุมได้ง่ายขึ้นเอง ตอนนี้เจ้าแค่เตรียมความพร้อมหลอมยาไปเรื่อยๆเท่านั้น จำไว้ศิษย์ข้า ของแบบนี้มันอยู่ที่ประสบการณ์ เจ้าต้องล้มเหลวก่อนพันรอบก่อนที่จะสำเร็จหนึ่งครั้ง แต่มันก็เป็นเรื่องที่ดีสำหรับนักหลอมโอสถอย่างเราๆ...ช่างเถอะเจ้าหมั่นฝึกฝนแล้วกัน ว่าแต่ธุระจริงๆของเจ้ามันคืออะไร?" หลี่ฮวงถือโอกาสสั่งสอนกรชัยไปหนึ่งรอบ 

"ศิษย์ไม่เข้าใจวิชาค่ายกลของอาจารย์ฮุยครับ" กรชัยตอบออกไปตามตรง 

"โอ้...แสดงว่าเจ้าศึกษาวิชาค่ายกลของข้าแล้วสินะ ดีดีฮุยเหลียงหัวเราะออกมา 

"แล้วเจ้าติดขัดตรงไหนละ?" ฮุยเหลียงกล่าวต่อ 

"ศิษย์ลองใช้ค่ายกลกักขัง...ศิษย์ทดลองใส่ลมปราณให้หมุนเวียนภายในค่ายกลไม่ได้ ผลลมปราณเลยขาดห้วง..." กรชัยพูดยังไม่จบ 

"ค่ายกลเลยสลาย..." ฮุยเหลียงเข้าใจปัญหาของกรชัย แต่พระชราอย่างเขาไม่คิดจะให้คำแนะนำตรงๆให้กับกรชัย โดยตั้งใจจะให้กรชัยลองผิดลองถูกในแบบของตนเอง 

"หากว่าเจ้าใส่ข้างในแล้วมันไม่ได้ผล เจ้าลองทำแบบอื่นดูสิฮุยเหลียงกล่าวออกไปง่ายๆ กรชัยที่ได้ยินก็ถึงกับตบหน้าผากตนเองดังแปะ 

"ศิษย์เข้าใจอาจารย์แล้ว ขออภัยที่ศิษย์ของพวกท่านโง่งมเกินไป ทำให้พวกท่านอับอายแล้ว ศิษย์ไม่ขอรบกวนอาจารย์ทั้งสอง ขอตัวลาไปก่อน" กรชัยพูดด้วยความละลายก่อนที่จะปลดลมปราณที่หมุนเวียนอยู่ภายในหยกออกไป แล้วลุกขึ้นไปลองตามวิธีที่อาจารย์ฮุยเหลียงแนะนำมา 

 

 

 

"โยมหลี่" ฮุยเหลียงพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงนิ่งสงบ 

"อะไรเจ้าพระเฒ่า" หลี่ฮวงตอบกลับมาด้วยความฉุนเฉียว 

"โยมคงไม่ลืมวาจาของโยมนะ....ฮุยเหลียงกล่าวเสียงเรียบ 

"พระเช่นเจ้ามันช่างน่ารำคาญเสียจริง ถึงแบบนี้แต่ข้าหลี่ฮวงไม่เคยกลับคำพูดใดๆ" หลี่ฮวงพูดออกมา 

"...โยมจะทำอะไรก็นึกถึงความปลอดภัยของศิษย์เราด้วยแล้วกัน" ฮุยเหลียงกล่าวตักเตือนออกมา 

"เพ้ย! แค่ศิษย์คนเดียวสองเฒ่าอย่างเราหากไม่มีปัญญาดูแล ข้ายอมให้สวรรค์ผ่าข้าตายเสียดีกว่า" หลี่ฮวงสบถออกมา 

 

 

 

"ฮ่าๆ เจ้าพวกมดแสนกระจ้อย เมื่อมาเจอกับข้าผู้เยี่ยมยุทธ พวกเจ้าก็ต้องงงเป็นมดตาแตก เป็นไงละ ค่ายกลของข้าเจ๋งมั้ย ฮ่าๆๆ" กรชัยที่กำลังหัวเราะให้กับมดที่กำลังวนอยู่ในค่ายกลที่เขาทำสำเร็จเมื่อครู่         

"โอ้ย!"  

กรชัยหัวเราะมากไปจนเผลอกัดลิ้นตัวเอง จึงแลบลิ้นออกมาด้วยความเจ็บปวด 

 

 

 

********************************************* 

วันนี้ไปบริจาคเลือดมาครับ รอบที่ 12...ไม่แน่ใจแล้ว จำไม่ได้ 5555 พยาบาลน่ารักมากๆครับอิอิ




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 907 ครั้ง

8,244 ความคิดเห็น

  1. #7629 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 21:17
    นอกจากหลงตัวเอง หื่นนิดๆ แล้วยังบ๊องหน่อยๆ ^^
    #7629
    0
  2. #7344 gean7777 (@gean7777) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 06:23
    55555 กัดลิ้นตัวเอง
    #7344
    0
  3. #7251 hm551698 (@hm551698) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 19:51

    ละสายตาจากเรื่องนี้ไม่ได้เรยสงสัยโดนค่ายกลแน่ๆ

    #7251
    0
  4. #6679 Mai Mono (@mai1271) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 23:34
    ไรท์กรุ๊ปเลือดเดียวกะเราเลย
    #6679
    0
  5. #6182 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 02:45
    งงที่ว่าทำไมพระเอกไม่หมนุกาชา เห็นปกติแต่ก่อนหมุนกาชาแป๊บนึงยอมสลบหรือเจ็บตัวหน่อยๆก็เรียนรู้ง่ายๆละ นี่มัวมานั่งงมโข่งกับ2วิชานี้ ถ้าหมุนกาชาเจอก็อาจจบไปแล้ว ต่อให้ไม่เจอก็ยังเจอไอเท็มดวงดีช่วยเรียนรู้อีก
    #6182
    1
  6. #5945 M Lert (@justic000) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 14:05
    ปรบมือหน่อย สุดยอดค่ายกล กักขังมดได้
    #5945
    0
  7. #3137 Lucky_777 (@Lucky_777) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 16:39
    เก่งนักน่ะกรเก่งกับมดน่ะเอ็งอนาคตเด่วเก่งกับเด้ก,ผู้หญิง,คนชราน่เอ้ง
    #3137
    0
  8. #3087 samchay (@samchay) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 08:41
    ไหนๆ พยาบาลอยู่ไหน
    #3087
    0
  9. #2648 NumGamer (@NumGamer) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 19:25
    เงื่อนปมมีอีกแล้วพ่อแม่กรความแบ็คอัพดีๆนี้เองปมมาใหม่งงอีกแล้วววว
    #2648
    0
  10. #2181 Zecre (@Zecre) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 10:47
    บอกน่ารัก แต่ไม่ถ่ายมาให้ดูล่ะคับ...?
    #2181
    0
  11. วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 22:33
    สนุกมากค่ะ
    #2051
    0
  12. #2039 qwertyone (@qwertyone) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 17:31
    ไหน? พยาบาล พูดจิงเปล่า
    #2039
    0
  13. #2003 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 13:24
    รอตอนต่อไปครับ
    #2003
    0
  14. #1993 Away2016 (@Away2016) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 10:44
    ตั้งชื่อตอนให้รีดคิดเยอะเลย
    #1993
    0
  15. #1974 ninjapoonarak (@plazaladeen-_-) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 03:38
    ไรท์เป็นเด็กอุดร ที่จบแล้วมาต่อม.ขอนแก่นใช่ไหม 5555+
    #1974
    0
  16. วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 02:13
    นึกว่าลิ้นอะไร5555
    #1969
    0
  17. #1967 MewThanayot (@MewThanayot) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 00:39
    ขอบคุณครับ
    #1967
    0
  18. #1966 iaoffers (@iaoffers) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 00:04
    ขอรูปพยาบาลด้วยครับ 555
    #1966
    0
  19. #1965 iaoffers (@iaoffers) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 00:04
    ขอรูปพยาบาลด้วยครับ 555
    #1965
    0
  20. #1964 defy (@chaimaha) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 23:48
    ขอบคุณครับ
    #1964
    0
  21. #1963 7eLeMent (@morningsky) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 23:08
    โถ่ มาทำให้ตื่นเต้น
    #1963
    0
  22. #1962 ROBOT (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 22:42
    ...นี่พ่อแม่เริ่มสงสัยแล้วว่าใช่ลูกตนเองหรือเปล่า?
    #1962
    0
  23. #1961 Se7ennarak~* (@se7ennarak) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 22:30
    -เราก็นึกว่าลิ้นอะไร โถ่ กัดลิ้นตัวเองซะงั้น
    #1961
    0
  24. #1960 Minaoka Nanao (@colapoo1313) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 22:27
    กรุ๊ปบีเหมือนกันอยากบริจาคนะแต่...เลือดจาง(。•́︿•̀。)
    #1960
    0
  25. #1958 sabaragui (@meth14185) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 22:04
    ซักวัน คงเผลอกัดลิ้นตายตอนโม้ใส่อะไรซักอย่างที่โต้ตอบพระเอกไม่ได้
    #1958
    0