A Second Life : ชีวิตที่สอง ฉันต้องสุดยอด

ตอนที่ 31 : โซ่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,333
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,050 ครั้ง
    10 ก.พ. 61

บทที่ 31 โซ่ 

 

กรชัยใช้เวลาทั้งคืนในการเขียนข้อมูล ไม่บวกกับที่เขาต้องมานั่งนึกส่วนที่ขาดหายไป บางสิ่งเขาก็ต่อเติมตามประสบการณ์ของเขา โดยอิงจากวิชาแพทย์ที่เขามี 

หลังจากที่เขาพอใจแล้วกรชัยก็ปิดคอมนอน ถึงแม้เขาจะไม่จำเป็นต้องนอนก็ตาม แต่ความรู้สึกเวลานอนเล่นอยู่บนเตียงนั้น เป็นสิ่งที่เขาชอบเป็นอันดับหนึ่งเลยก็ว่าได้ 

กรชัยตื่นมาเช้าตรู่แล้วก็ขึ้นมาขายนํ้าเต้าหู้ให้แม่เช่นเคย หลังจากที่ขายเสร็จเขาก็ขึ้นห้องขึ้นมาทำงานของเขา ในระหว่างที่กรชัยกำลังทำงานเพลินๆอยู่นั้นก็มีสายจากเอลิซ่าโทรเข้ามา 

"สวัสดียามเช้าค่ะคุณกรชัย" เสียงของเอลิซ่าทำให้กรชัยรู้สึกกระปรี้กระเปร่าราวกับเขาพึ่งดื่มกาแฟมา แต่เพื่อรักษาภาพลักษณ์ เขาจึงต้องวางมาดเข้าไว้ก่อน 

"สวัสดีตอนเช้าเช่นกันครับคุณเอลิซ่า ผมหวังว่าอากาศที่นี้คงจะไม่ร้อนเกินไปสำหรับคุณนะ" พูดจบกรชัยก็หัวเราะเล็กน้อย 

"ก็ใช้เวลาปรับตัวอยู่นะค่ะ ที่ดิชั้นโทรมาในตอนนี้คือมีธุระอีกครั้ง คุณช่วยมาพบดิชั้นได้อีกไหมคะ?" เอลิซ่าพูดด้วยนํ้าเสียงเป็นทางการ 

"อ้อ ได้ครับ ไม่มีปัญหา ว่าแต่ที่ไหนดีครับ?" กรชัยถามด้วยนํ้าเสียงแปลกใจ 

"เจอกันที่สตาร์บัคในเซนทัลพลาซ่าแล้วกันคะ" เอลิซ่าเอ่ยด้วยนํ้าเสียงขอความเห็น 

"ได้ครับ คุณอยากเจอผมตอนไหนละ?" กรชัยพูดออกมาพร้อมกับหัวเราะในใจ  

"สักตอนเที่ยงแล้วกันคะ คุณว่างไหม?"  เอลิซ่าถามเพื่อความแน่ใจ 

"ว่างครับ แล้วค่อยเจอกันที่นั้นแล้วกันนะครับ...อ้อ เกือบลืมไป ตอนนี้ผมมีข้อมูลเบื้องต้นของเครื่องรักษามะเร็ง เดี๋ยวผมจะส่งให้คุณทางอีเมล์ไปดูเล่นๆนะครับ" กรชัยพูดจบก็ตัดสายทันทีโดยไม่รอฟังความเห็นของเอลิซ่า 

กรชัยส่งข้อมูลที่เขาเขียนทั้งคืนไปให้กับเอลิซ่า แน่นอนว่าเป็นข้อมูลเบื้องต้น นักวิจัยทั่วไปจำเป็นต้องใช้เวลาเป็นจำนวนมากเพื่อตีความ ความหมายของข้อมูลที่กรชัยเขียนระบุลงไป เพราะมันเต็มไปด้วยสูตรทางวิทยาศาสตร์และคำศัพท์ของวิชาแพทย์และเทคนิคการแพทย์ 

ต่อให้เอลิซ่าคิดจะเอาข้อมูลพวกนั้นไปเผยแพร่เขาก็ไม่คิดมากอยู่แล้ว ข้อมูลพวกนี้ถือเป็นจุดบอดของวงการที่ไม่มีใครนึกถึง ถึงต่อให้รู้ก็ต้องใช้เวลาตีความ ถึงตอนนั้นกรชัยคงสร้างเครื่องรักษามะเร็งเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงไม่จำเป็นต้องไปกังวลเรื่องหยุมหยิมเช่นนี้ 

 

 

 

เอลิซ่ารู้สึกงุนงงเมื่อกรชัยตัดสายโดยไม่ฟังความเห็นของเธอ เธอก็รู้สึกพิศวงต่อเด็กหนุ่มคนนี้เข้าไปใหญ่ เธอนั้นนับเป็นสาวสวยคนนึง ย่อมมีผู้ชายมาขอจีบมากมาย แต่เธอนั้นไม่คิดจะสนใจ แต่ละคนนั้นยอมทำทุกอย่างเพื่อให้คุยกับเธอได้นานที่สุด แต่กรชัยกลับไม่สนใจ มองเธอราวกับคนธรรมดาคนนึงเท่านั้น 

ที่เธอรู้สึกแปลกใจที่สุดก็คือ แววตาของกรชัย แววตาของกรชัยนั้นเปรียบดั่งมหาสมุทรที่ไม่มีใครสามารถคาดเดาได้ ลึกลับและน่ากลัวอย่างแท้จริง ราวกับหากถูกดูดกลืนเข้าไปแล้วจะไม่มีวันที่ถอนตัวได้.... นั้นไม่ใช่แววตาของเด็กหนุ่มทั่วไปควรจะมี เด็กธรรมดานั้นคงจะมีแววตาที่สดใส และเต็มไปด้วยความร้อนแรงของวัยหนุ่ม 

ซึ่งไม่ใช่กรชัยที่เต็มไปด้วยปัญญา! 

พร้อมกับกิริยามารยาทของกรชัยที่ราวกับถูกขัดเกลามาอย่างดี ความสามารถในการวางตัวของกรชัยนั้นไม่ต่างอะไรกับเพื่อนร่วมงาน มีไว้เพื่อร่วมงานเท่านั้น ไม่มีอะไรสลับซับซ้อน และดูเป็นมืออาชีพราวกับว่าเขาทำอะไรแบบนี้มาทั้งชีวิต 

อะไรที่หล่อหลอมให้กรชัยกลายเป็นคนแบบนี้ได้ นั้นคือสิ่งที่เอลิซ่าคิด พร้อมกับถอนหายใจออกมาเบาๆ หากว่าอัจฉริยะตามที่เธอเคยพบเจอไม่ได้หยิ่งผยองยโสแล้ว คงกลายเป็นหน้าหนึ่งของประวัติศาสตร์โลกแล้ว 

เหล่าผู้มีความสามารถที่แท้จริงเขาไม่ค่อยสนว่าตัวเองทำอะไรได้ แต่เขาสนเพียงแค่ตัวเองทำอะไรถนัดเท่านั้นเอง เธออาจจะนับกรชัยเป็นหนึ่งในนั้น แต่เห็นทีวันนี้เธอคงต้องคิดใหม่ 

หลังจากที่กรชัยส่งอีเมล์มาให้เธอ เธอก็ใช้เวลาอยู่ครู่นึงในการอ่าน 

"คำศัพท์ชั้นสูงเต็มไปหมดเลย ไม่รู้ว่าเขาเอาเวลาที่ไหนไปเรียน" เอลิซ่าส่ายหัวออกมาเบาๆ แน่นอนว่าเธอเข้าใจในสิ่งที่กรชัยเขียนมาเกือบทั้งหมด  เนื่องจากเธอนั้นเป็นถึงผู้ก่อตั้งบริษัทเครื่องสำอางแนวหน้าของอเมริกา เธอต้องมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับยาในระดับสูง ไม่เช่นนั้นบริษัทของเธอคงไม่มีทางเติบโตมาถึงจุดนี้แน่ 

"ไม่รู้ว่าหัวเขามีอะไรบ้าง ทั้งวิชาแพทย์ ยา ทั้งเทคโนโลยี พระเจ้าท่านกำลังคิดอะไรอยู่เนี้ย" เอลิซ่านวดขมับเบาๆ เรื่องยานั้นเธอไม่จำเป็นให้เพื่อนเธอตรวจสอบ เพราะเธอสามารถตรวจสอบความถูกต้องได้เกือบทั้งหมด  

"ไอ้พวกนี้มาจากหนังสือเรียนจากอ๊อกฟอร์ดกับ MIT เกือบทั้งนั้นเลยนี้น่า" เอลิซ่ารู้สึกมึนงง  

แม้ว่าเธอนั้นจะอ่านหนังสือแพทย์และยาจากอ๊อกฟอร์ดมาเยอะ แต่จากสถาบัน MIT นั้นเธอก็พอได้มีโอกาสศึกษาบ้างในช่วงนึง แต่ไม่ได้ลงลึกเสียเท่าไหร่ เลยได้ระดับกลางๆเท่านั้นเอง 

"อะไรเนี้ย...แพทย์แผนจีนด้วยหรอ?" เอลิซ่าแปลกใจอีกครั้ง แพทย์แผนจีนนั้นทางอเมริกาไม่ได้แพร่หลายไปเสียเท่าไหร่ จึงเป็นเรื่องยากที่จะได้สัมผัสโดยตรง แต่เธอเองก็พอได้ศึกษาแค่เพียงผิวเผินเท่านั้น 

ยิ่งอ่านเธอยิ่งหลายตา เธอจำได้อย่างแม่นยำว่า ข้อมูลที่กรชัยส่งมาให้นั้น เจ้าตัวยํ้าว่ามันเป็นแค่ข้อมูลเบื้องต้น เขียนมาเพื่อเอาไว้อ้างอิงทฤษฎีของเขาเท่านั้น แถมที่สำคัญเธอยังรู้สึกว่าเขาใช้เวลาเขียนมันแค่คืนเดียว 

คืนเดียว! 

เอลิซ่าอยากจะกลับไปเรียนที่มหาลัยอีกครั้ง ไม่สิเธอควรเริ่มเรียนมันทุกอย่างใหม่เลยต่างหาก เพราะหากเธอรู้มากกว่านี้ ป่านนี้เธอคงไม่ต้องมาตกใจหลายๆครั้งอยู่ที่ประเทศไทยแห่งนี้หรอก 

ครั้งแรกเธอตั้งใจมาเพราะเรื่องโฮโลแกรมเท่านั้น แต่ไปๆมาๆเธอกลับสนใจโครงการต่อไปของกรชัยมากกว่า นึกไม่ถึงว่าการมาครั้งนี้จะทำให้เธอได้ของลํ้าค่ามาสองชิ้น  

พูดไปคงไม่มีใครเชื่อเธอ ประเทศเล็กๆอย่างไทยมีคนๆนึงสามารถสร้างสิ่งที่สามารถทำให้โลกต้องเกิดความฮือฮาอย่างเช่นเครื่องรักษามะเร็ง 

เอลิซ่ามองดูเวลาก็พบว่าอีกไม่นานก็จะเที่ยงแล้วจึงได้เรียกรูมเซอร์วิสมารับเธอไปเซนทัลพลาซ่าทันที 

 

 

 

เอลิซ่ามาถึงที่นี้ก็เกือบเที่ยง หลังจากที่เธอเดินไปสั่งกาแฟดำสักแก้วมาได้ไม่นาน กรชัยก็มาถึงด้วยเช่นกัน เธอเลยเอ่ยปากสั่งนํ้าส้มคั้นให้เขาอีกแก้ว ซึ่งกรชัยเองก็ไม่ปฎิเสธ  

เธอนั่งอยู่ฝั่งที่ดูค่อนข้างเงียบสงบเล็กน้อย ก่อนที่จะเอ่ยปากทักทายกรชัยไปตามมารยาทสักสองสามคำ กรชัยเองก็ตอบตามมารยาทเช่นกัน 

"นึกไม่ถึงว่าเมืองไทยจะอากาศร้อนขนาดนี้" เอลิซ่าพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงปกติ 

"คุณอยู่ไปนานๆเดี๋ยวก็ชินเองครับ" กรชัยหัวเราะน้อยๆก่อนที่จะดื่มนํ้าส้มไปอึกใหญ่อึกนึง 

"ว่าแต่ที่คุณนัดพบมานี้ แสดงว่ามีเรื่องอะไรสินะครับ" กรชัยวกเข้าหัวเรื่องทันที 

"ค่ะ....นี้คือบัตรจากธนาคารสวิสเซอร์แลนด์ค่ะ สามารถใช้ในไทยได้ ไม่เสียค่าธรรมเนียม ไม่จำกัดวงเงิน" เอลิซ่าพูดเสร็จก็ยื่นบัตรเครดิตสีดำที่ดูหรูหราให้กรชัย กรชัยเองก็รับไปพินิจดูก็พบว่ามันแค่ดูสวยดีก่อนที่จะยัดเข้ากระเป๋าเสื้อ 

"เดินเรื่องเร็วดีนะครับ" กรชัยเอ่ยปากชม เขารู้ว่าระบบที่ดำเนินการได้ยากระบบนึงคือระบบการเงิน โดยเฉพาะการเปิดบัญชีข้ามประเทศพร้อมกับได้บัตรเครดิตมาครบถ้วนนี้ ไม่ใช้เรื่อง่ายจริงๆ 

"ไม่เกินความสามารถของดิชั้นหรอกค่ะ...ส่วนรหัสบัตรดิชั้นจะส่งให้ทางอีเมล์อีกทีนะคะ เงินน่าจะเข้าภายในสองสามวันนี้ ถ้ามีเรื่องที่ใช้เงินในตอนนี้ก็โปรดติดต่อดิชั้นมานะคะ" เอลิซ่าพูด 

"ครับ ขอบคุณ คุณเอลิซ่ามากๆ ถ้าผมไม่มีคุณผมต้องลำบากแน่ๆ" กรชัยเอ่ยคำขอบคุณ พร้อมกับส่งสายตาขอบคุณมาที่เธอเช่นเดียวกัน จนทำเอาเธอรู้สึกแปลกๆเล็กน้อย 

"...ไม่เป็นไรค่ะ...แล้วเรื่องโฮโลแกรม คุณกะจะให้ดิชั้นเริ่มลงมือตอนไหนหรอคะ?" เอลิซ่าถามต่ออีกครั้ง 

"เอาตามที่คุณคิดว่าสะดวกแล้วกัน ถ้าเกิดว่ามีปัญหาอะไรก็ติดต่อผมมาโดยตรงเลย" กรชัยตอบ  

"ส่วนเรื่องเครื่องรักษามะเร็งผมจะส่งข้อมูลเพิ่มเติมไปให้ถ้าคุณต้องการ หากว่าผมทำมันครบถ้วนแล้วผมจะบอกคุณอีกที....ถ้าคุณอยู่ทีไทยต่อจะดีมาก มีคุณอยู่ ผมคงสะดวกอะไรหลายๆอย่าง" คำพูดนี้เจาะจงไปที่เอลิซ่าโดยเฉพาะ แม้แต่เอลิซ่าเองก็ชะงักไปครู่นึง เมื่อพบว่ากรชัยไม่ได้มีแววตาเจ้าชู้อย่างที่เธอเคยเห็นจากผู้ชายคนอื่น ตอนนี้เธอพบแต่ความจริงจังโดยเฉพาะ จึงวางใจได้ไปเปราะนึง 

"ดิชั้นจะอยู่ที่ไทยอีกสักระยะค่ะ คงต้องมาขอคำปรึกษากับคุณอีกหลายครั้ง" เอลิซ่าพูดยืนยันออกมา  

กรชัยเองก็พยักหน้ารับรู้ บางเรื่องไม่สามารถคุยกันให้รู้เรื่องผ่านจดหมายได้อย่างง่ายได้ ดังนั้นการเจรจาแต่ละครั้งนั้นส่วนใหญ่จะเป็นการพบปะเพื่อพูดคุยถึงข้อตกลงและปรึกษาหารือ 

"ขอบคุณครับ" กรชัยพยักหน้าขอบคุณ ก่อนที่จะขอตัวกลับบ้านไปทำงานต่อ เอลิซ่าเองตัดสินใจที่จะอยู่ในร้านกาแฟอีกสักระยะนึง 

 

 

ในระหว่างกรชัยกำลังปั่นจักรยานกลับบ้านนั้น กรชัยกลับเจอรถสปอร์ตคันหรูคันนึงแซงปาดหน้า ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันควัน 

"เฮอะ! ไอ้รถสปอร์ตกากๆแค่นั้น อย่าริอาจมาเทียบชั้นกับจักรยานสุดเทพของชั้น" พูดเสร็จกรชัยก็รู้สึกว่าเลือดของเขาไปเลี้ยงสมองเร็วผิดปกติ ก่อนที่จะออกแรงปั่นจักรยานสุดแรงเกิด  

คร๊ง! 

"อะไรวะ ทำไมปั่นแล้วไม่ไป?"กรชัยรู้สึกงุนงง เมื่อมองดูจักรยานของเขาดีก็พบว่าจักรยานของเขาโซ่ตก 

"บัดซบเอ้ย! โซ่ตกเฉยๆนะ ไม่งั้นชั้นแซงรถสปอร์ตกากๆนั้นแล้ว.... ช่างเถอะๆ เรามันคนใจบุญ เรื่องแค่เรื่องขี้หมูขี้หมาไม่จำเป็นต้องคิดมาก" พูดจบเขาก็ลงมาต่อโซ่ให้เข้ากับจานหมุนจักรยานพร้อมกับอาการหัวเสีย 

 

 

 

********************************* 

แอบมาลงให้ คงไม่ว่ากันนะครับ^^ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.05K ครั้ง

8,246 ความคิดเห็น

  1. #8200 Empty_Mind (@mrsuchart1970) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 15:10
    555.. จะปั่นจักรยานแซงรถสปอร์ต
    เอาสมองส่วนไหนคิด 555...
    #8200
    0
  2. #7961 0oTureo0 (@0oTureo0) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 22:42
    ไรท์ต้องมีมุขทุกตอนสิน่า5555
    #7961
    0
  3. #7609 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 15:56

    ช่วงนี้ไม่เห็นไปโรงเรียนเลย # ยังไม่เห็นการลงนามในสัญญา # มีเงินแล้วก็ซื้อรถสักคันเต๊อะ

    #7609
    0
  4. #7110 SmileVirgin (@SmileVirgin) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 23:44
    ไรท์ขยันปิดมุขทุกตอนเลยนะคับ
    #7110
    0
  5. #6126 ลูกนกหัดติ่ง (@f-fangsutinee) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 13:43
    เงินเข้าแล้วไปซื้อน้องจักรยานมาใหม่นะลูกนะ สภาพควรเปลี่ยน 555
    #6126
    0
  6. #5305 Gemel (@Gemel) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 12:48
    รถสปอร์ตกากๆ รึจะเทียบจักรยานพี่ !! 55555555555555555555555555555555555555555555 โถ่ กรชัยยยยยยยย
    #5305
    0
  7. #3086 Lucky_777 (@Lucky_777) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 08:37
    โซ่ตก...
    #3086
    0
  8. #2407 Ladda Aew (@ladda2523) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 03:48
    ข้อความ​ท้ายตอนคือที่มาของชื่อ​แต่ละตอน
    #2407
    0
  9. #2198 Mujitcentes (@pattee2544) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 12:53
    ที่มาชื่อตอน...
    #2198
    0
  10. #1638 วิโรจน์ ศรเพชร (@virost) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:47
    น่าเสียดายเกือบค้นพบ จักรยานเร็ว160+/ช.ม
    เป็นความผิดของโซ่แท้เลย555+
    #1638
    0
  11. #1407 pick-17 (@pick-17) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:46
    การทำงานหนักมักส่งผลต่อระบบประสาทและสมอง กรกำลังจะกลายเป็นบ้า 555555
    #1407
    0
  12. วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:00
    มันบ้าใช่ไหม 55556
    #1248
    0
  13. #1114 Avista (@babellzcalypso) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:34
    ปล่อยไห้มันเป็นเศษเหล็กเถอะ อย่าเอามันมาทรมานอีกเลย
    #1114
    0
  14. #990 Wfast (@Wfast) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:06
    ตายล้าวววววว จกยสีแดงงงงง เอ๊ะ!? สีไรนะ
    #990
    0
  15. วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:11
    ลาก่อนจักรยานของชั้น...
    #907
    0
  16. #791 Absurdly crazily (@poommidit) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:56
    อ้ากกกกก
    ไรมาต่อเร็วววว
    #791
    0
  17. #721 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:36
    เด๋วๆๆๆ 55555
    #721
    0
  18. วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:00
    555 ต่อให้ปั่นแรงแค่ไหนแรงกดก็มีเท่ากับน้ำหนักตัว อาจจะเพิ่มตรงที่ใช้แรงแขนด้วย ขนาดผมปั่นเสือหมอบ ได้60 ซัก5นาทีก็บุญแล้วครับ เร็วสุดได้80 ไม่เกินนาทีจอด 5555
    #609
    2
    • #609-1 topkungsok (@topkungsok) (จากตอนที่ 31)
      13 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:29
      มีน่ะทีเขาทดสอบปั่นกัน200-300กมต่อชั่วโมงอะ
      #609-1
    • #609-2 SamJangZ (@SamJangZ) (จากตอนที่ 31)
      25 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:10
      ลืมไรป่าวครับมันมีลมปราณฟริ้ววว
      #609-2
  19. #593 MewThanayot (@MewThanayot) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:28
    ชอบมุขท้ายเรื่อง
    #593
    0
  20. #565 กาฬกาล (@gail2115-z) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:46
    สงสารจักรยาน
    #565
    0
  21. วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:37
    ตลกนางง เอ็นดูววว
    #564
    0
  22. #563 bophobia (@bophobia) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:48
    มาอัพต่อน๊าาาา
    #563
    0
  23. #561 JonnyZ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 04:49
    คือว่า ถ้าพี่จะปั่นแซง ผมว่า วิ่งแซงหรือไม่ก็บินไปเลยคับพี่ โฮะๆๆๆ
    #561
    0
  24. #558 maizaajr (@maizaajr) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:04
    อยากอ่านอีกอะคราบบ
    #558
    0
  25. วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:55
    นี่ขนาดใจบุญ....
    #557
    0