A Second Life : ชีวิตที่สอง ฉันต้องสุดยอด

ตอนที่ 30 : เส็งเคร็ง(แจ้งข่าว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,882
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,003 ครั้ง
    9 ก.พ. 61

บทที่ 30 เส็งเคร็ง 

 

หลังจากที่กรชัยเอ่ยคำลํ่าลากับเอลิซ่าสองสามคำ ก่อนที่เขาจะขอปลีกตัวออกมา เอลิซ่าได้บอกเขาว่าเธอจะพักอยู่ที่ไทยอีกสักระยะ เนื่องจากเดินทางเกือบทุกวันทำให้ร่างกายของเธอรู้สึกเหนื่อยล้า บวกกับอีกอย่างอยู่เสพบรรยากาศที่นี้บ้าง 

กรชัยพยักหน้ารับรู้ เอ่ยคำหวานสองสามคำทิ้งทวนเอาไว้ สร้างความงุนงงแก่เอลิซ่าเป็นอย่างมาก เอลิซ่าเองได้เองก็ได้แยกไปดำเนินงานเช่นกัน กรชัยนั้นไม่จำเป็นต้องทำอะไรให้ยุ่งยาก เพียงแค่นั่งรอเอลิซ่าโทรมาส่งข่าวคราวให้เขาเท่านั้น 

กรชัยเองได้ปั่นจักรยานคันเก่งของเขากลับบ้าน ระยะทางร่วม 15 กิโลเมตร แต่กรชัยเหงื่อไม่ออกสักแม้แต่เม็ดเดียว แน่นอนว่าบ้านของเขามันอยู่แถวๆชานเมืองถึงได้ไกลขนาดนี้ แต่เขารู้สึกชินๆ เพราะระยะทางจากบ้านมาโรงเรียนก็ประมาณ 15 กิโลเมตรเช่นกัน 

กรชัยได้กลับบ้านมาก็เดินขึ้นห้อง ช่วงระยะนี้เขารู้สึกว่าร่างกายของเขากำลังจะถึงทางตันบางอย่าง แน่นอนว่าลมปราณของกรชัยกำลังจะเลื่อนขั้น แต่เขาพยายามที่จะไม่กระตุ้นให้ลมปราณของเขาเกิดประทุขึ้นมา 

ตอนนี้ระดับลมปราณของเขาอยู่ในระดับผู้ฝึกยุทธ์ ขั้นแรกเริ่ม หากเขาสามารถทะลวงได้อีกขั้นลมปราณอีกขั้นได้เขาจะอยู่ใน ระดับผู้ฝึกยุทธ์ ขั้นหลอมรวม แน่นอนว่าเร็วๆนี้เขาจะทำการทะลวงลมปราณไปอีกขั้น 

ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องทำคือการเปิดชีพจร หลังจากที่กรชัยได้วิชาแพทย์เบื้องต้นมาไว้ในครอบครอง บวกกับความรู้อันลึกซึ้งจากทักษะนั้น ทำให้เขาสามารถสัมผัสจุดชีพจรได้ 

ร่างกายของมนุษย์ธรรมดานั้นจะมีจุดชีพจรทั้งหมด 108 จุด ตอนนี้จุดชีพจรของเขาเปิดแค่ 2 จุด นอกนั้นอุดตันเกือบทั้งหมด กรชัยจึงทบทวนความรู้ทั้งหมด 

หากว่าเขาดึงดันที่จะทะลวงลมปราณเข้าสู่ขั้นต่อไป จะทำให้การทะลวงลมปราณในครั้งถัดไปยากยิ่งขั้น เพราะตอนนี้จุดชีพจรที่เกือบตีบตัน จะแข็งแกร่งขึ้น และทำการเปิดชีพจรได้ยากยิ่งขึ้น 

ดังนั้นผู้คนจึงนิยมเปิดจุดชีพจรในตอนที่ลมปราณยังไม่แข็งแกร่งมากกว่า แต่อย่างไรก็ตาม ศาสตร์เรื่องชีพจรเป็นสิ่งเร้นลับ ผู้คนที่เชี่ยวชาญในศาสตร์นี้มีไม่มาก และยิ่งไปกว่านั้นก็คือ จุดชีพจรของแต่ละคนนั้นไม่เหมือนกัน จำเป็นต้องใช้เวลาในการศึกษา 

และผู้ที่เกิดมาพร้อมกับจุดชีพจรที่เปิดเอาไว้ จะเป็นที่ต้องการของทุกตระกูล หากยิ่งชีพจรเปิดได้มากเท่าไหร่ ความเร็วในการฝึกฝนลมปราณก็จะมากขึ้นเท่านั้น และความเข้มข้นของลมปราณจะมากขึ้นเช่นกัน 

การเปิดจุดชีพจรนั้นจะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยาก วิธีการที่รวดเร็วและได้ผลที่สุดก็คือการลมปราณทะลวง พร้อมกับใช้สมุนไพรลํ้าค่า แต่กรชัยนั้นไม่มีปัญญาไปหาพวกสมุนไพรลํ้าค่า หากจะทะลวงชีพจร เห็นทีเขาต้องใช้แค่เพียงลมปราณเท่านั้น 

กระบวนการในการเปิดจุดชีพจรนั้นจะสร้างความเจ็บปวดเป็นอย่างมากสำหรับเขา เพราะชีพจรที่เขาเปิดนั้นมีเพียงแค่ 2 จุดเท่านั้น 

วันนี้กรชัยจำเป็นต้องเตรียมใจสักหน่อย เขาเข้าสมาธิทบทวนความรู้เกี่ยวกับจุดชีพจรได้จนเข้าใจอย่างลึกซึ้ง พร้อมกับทำสมาธิอีกหนึ่งชั่วโมงเพื่อให้สมาธิของเขาพุ่งขึ้นไปยังจุดสูงสุด 

ตอนนี้สมาธิของกรชัยเข้าสู่สภาวะที่เรียกว่าญาณ เขาไม่รู้สึกถึงกายเนื้อ เขาเป็นเพียงวิญญาณเท่านั้น คล้ายกับว่าเขาสามารถตัดการเชื่อมต่อกับร่างกายนี้ได้ และการตัดการเชื่อมต่อนั้น หมายถึงเขาได้ทิ้งร่างไว้เรียบร้อย  

ตอนนี้กรชัยอยู่ในร่างวิญญาณ กำลังลอยตัวมองดูกายหยาบของตนเองที่กำลังนั่งสมาธิอยู่บนเตียงอยู่ เขาจึงรู้ว่ามันถึงเวลาแล้วจึงได้โคจรลมปราณ ค่อยๆทะลวงไปยังจุดชีพจรที่อุดตัน 

ยังดีที่ความเจ็บปวดนั้น เกิดขึ้นเฉพาะร่างกายเท่านั้น ไม่ส่งผลต่อวิญญาณของเขา แต่จิตของเขาก็ต้องรับภาระในการจัดการความเจ็บปวดเหล่านั้น 

กรชัยไม่มีเหตุผลจำเป็นในการรีบทะลวงชีพจร เขาแค่ค่อยๆทะลวง เขาบีบอัดลมปราณให้เล็กๆและมีหัวแหลมเหมือนสว่าน หมุนควงไปต่อเนื่อง  

แน่นอนคนที่สามารถทำเช่นเดียวกับกรชัยได้มีเพียงไม่กี่คน ความสามารถการควบคุมลมปราณระดับนี้ต้องฝึกฝนโดยใช้เวลาเกือบทั้งชีวิต 

บวกกับความรู้เกี่ยวกับชีพจร นอกจากยอดคนในยุคอดีตกาลที่มีอิทธิฤทธ์สะเทือนฟ้าแล้ว ในยุคปัจจุบันยังมีเห็นได้น้อย 

หากความรู้แค่ผิวเผินใครๆก็สามารถเรียนรู้ได้ แต่ความรู้ที่กรชัยกำลังครอบครองอยู่นั้นเป็นความรู้ระดับแก่นแท้ จึงไม่ยากที่จะสามารถทะลวงชีพจรของตนเองได้เช่นนี้ 

กรชัยใช้เวลาเกือบทั้งวันเขาก็สามารถเปิดจุดชีพจรได้แค่เพียง 4 จุดเท่านั้น เขาจึงส่ายหน้าให้กับตัวเองเล็กน้อย เขาคิดว่าความสามารถของตนเองยังอ่อนด้อย เขารู้ว่าในอดีตกาลนั้น ผู้คนใช้เวลาแค่ไม่กี่วันกลับเปิดได้ 64 จุด แต่เขาเปิดได้แค่ 4 จุด ดูแล้วช่างน่าอดสูยิ่งนัก 

หากว่าคนในยุคปัจจุบันได้มายินความคิดของกรชัยคงต้องอกแตกตายทุกคน การเปิดชีพจรในยุคนี้ยากขึ้นหลายร้อยเท่าจากยุคบรรพกาล ในเวลาหนึ่งเดือนนั้นหากใช้สมุนไพรลํ้าค่าพร้อมกับหาผู้เชี่ยวชาญมาเปิดจุดชีพจรให้ยังได้แค่ 2-3 จุดเท่านั้น 

แต่กรชัยมาว่าตัวเองอ่อนด้อยเพราะเปิดได้แค่ 4 จุดในเวลาไม่ถึงวัน คนเช่นนี้สมควรถูกทุบตีจนตายยิ่งนัก เพราะฉะนั้นในตอนนี้จุดชีพจรของกรชัยถึงเปิดมาเพียง 6 จุดเท่านั้น 

แต่อย่างไรกรชัยก็ได้พอกับการเปิดจุดชีพจรในวันนี้ เขาเลิกเข้าสู่ญาณแล้วลืมตาขึ้นมาแล้วมองดูเมือกสีดำที่ถูกขับออกมาทางผิวหนังแล้วรู้สึกคลื่นเหียน เขาใช้ลมปราณชำระล้างสิ่งสกปรกที่อยู่รอบๆกายเสร็จก็มาเช็คดูสภาพร่างกายของเขาอีกรอบ 

กรชัยรู้สึกว่าลมปราณของเขาสามารถโคจรได้ราบรื่นกว่าแต่ก่อนอย่างเทียบไมติด ร่างกายของเขารู้สึกมีกำลังวังชายิ่งขึ้น แถมผิวของของเขานั้นก็ดูเปล่งปลั่ง มีนํ้ามีนวลขึ้นมาอีก 

กรชัยเลิกให้ความสนใจกับร่างกายของตนแล้วหันมาฝึกฝนประจำวันเช่นเคย หลังจากที่ฝึกเสร็จกรชัยก็ลุกขึ้นมาเปิดคอม คราวนี้เขานั่งรอเกือบ 15 นาทีคอมค่อยจะเปิดติด ก่อนที่จะดับอีกรอบ กรชัยนั่งแงะคอมเกือบชั่วโมงก็ยังเปิดไม่ติด เขารู้เลยว่าตอนนี้คอมรักของเขาขึ้นสวรรค์ไปแล้วเรียบร้อย 

กรชัยนั่งคิดเล็กน้อยก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพร้อมกับโทรไปหาเอลิซ่า 

"สวัสดีครับคุณเอลิซ่า" กรชัยพูด 

"สวัสดีค่ะคุณกรชัย ไม่ทราบว่าโทรมาครั้งนี้มีอะไรให้ช่วยหรอคะ?" เอลิซ่าถามด้วยความงุนงง อย่าบอกนะว่าเขาเขียนแบบแปลนเสร็จแล้ว? 

"อ่อ ตอนนี้คอมที่ผมเขียนแบบพังแล้วครับ คุณพอที่จะหาคอมให้ผมสักเครื่องได้ไหม?" กรชัยพูดด้วยนํ้าเสียงเขินอาย 

"...อ่อ ได้ค่ะ ถ้างั้นดิชั้นจะส่งคนเอาของไปให้นะค่ะ ขอทราบที่อยู่หน่อยคะ" เอลิซ่าพูดด้วยนํ้าเสียงแปลกใจ แต่ก็สงบลง 

"อ่อครับผมช่วยส่งมาที่....หน่อยนะครับ ขอบคุณมากๆครับ" กรชัยพูดเสร็จสรรพโดยไม่ลืมที่จะเอ่ยคำขอบคุณด้วย 

"ไม่เป็นไรค่ะ ของที่ส่งไปน่าจะได้ไม่เกินตอนคํ่านี้ ถ้าเช่นนั้นดิชั้นขอตัวไปจัดการเรื่องต่อไปนะคะ สวัสดีคะ" เอลิซ่าพูดเสร็จก็ตัดสายทันที 

"รวบรัดชัดเจนจริงๆผู้หญิงคนนี้" กรชัยบ่นพึมพัมกับตนเอง ตอนนี้เอลิซ่ายังไม่ได้เปิดบัญชีให้เขา ยังไม่ได้สะดวกในการจับจ่ายใช้สอยหลายๆอย่าง  

"ต้องหาข้ออ้างกับพ่อแม่...เอาเป็นว่าจับฉลากมาได้ก็แล้วกัน" กรชัยนึกสองสามทีก็ตัดสินใจเลือกคำแก้ตัวนี้ 

กรชัยออกมานั่งดูข่าวกับแม่อยู่หน้าทีวี พร้อมกับฟังคำบ่นวิจารณ์ดาราจากแม่อย่างออกรส คนนั้นหนีไปมีชู้บ้าง คนนี้หนีตามผู้ชายบ้าง สารพัดจนเขาเวียนหัว  

กรชัยนั่งเลยออกมานั่งเล่นหมากฮอสด้านหน้าบ้านกับพ่อของตน พลัดกันแพ้ชนะบ้าง เล่นไปหลายตาก็กินเวลามาถึงตอนเย็น  

ระหว่างที่เขากำลังจะเริ่มเล่นหมากฮอสตาใหม่กับพ่อนั้นได้มีรถบรรทุกคนนึงได้มาจอดอยู่ที่หน้าบ้านของเขา พร้อมกับพนักงานที่อยู่ในชุดส่งของ 

"สวัสดีครับ ใช่คุณกรชัยใช่ไหมครับ? มีพัสดุส่งมาถึงคุณครับ" พนักงานถามยืนยัน 

"ใช่ครับผมเอง" กรชัยพยักหน้า 

"ช่วยเซ็นตรงนี้ด้วยนะครับ" พนักงานส่งของยื่นเอกสารใบหนึ่งให้กับกรชัย เด็กหนุ่มรับไปเซ็นลวกๆแล้วส่งกลับคืน พนักงานคนนั้นโบกมือเรียกเพื่อนเอาของลงมาจากรถบรรทุกแล้วว่างไว้บริเวณบ้านของกรชัยก่อนที่จะขับรถออกไปทันที 

"ลูกซื้อมาหรอ" พ่อกรชัยเอ่ยถามด้วยความสงสัย กรชัยส่ายหน้าก่อนที่จะพูดว่า 

"พอดีผมออกไปเดินเล่นตอนเช้าแล้วจับฉลากมาได้หน่ะพ่อ โชคล้วนๆ" กรชัยถูมือไปมาราวกับว่าวันนี้เป็นวันที่โชคดีสำหรับเขา 

"โอ้.... งั้นไปบอกแม่ด้วยละ พ่อขี้เกียจอธิบายให้แม่ฟัง" พ่อพยักหน้าก่อนที่จะพูดต่อว่า 

"แล้วแกติดตั้งของพวกนี้เป็นหรอ ให้พ่อทำให้มั้ย?" พ่อมองหน้ากรชัย ลูกชายของเขานั้นห่างไกลจากพวกอุปกรณอิเล็กโทรนิคส์มาเสมอ จึงไม่แปลกที่เขาจะรู้ว่าลูกชายของเขาจะติดตั้งของพวกนี้ไม่เป็น 

"พอเป็นอยู่พ่อ ที่โรงเรียนสอนอยู่ เดี๋ยวผมทำเองละกัน" กรชัยปฎิเสธก่อนที่จะยกของขึ้นห้องไป เขามาเช็คดูดีๆก็พบว่าคอมพวกนี้เป็นคอมระดับสูงในยุคนี้้ เขาตีราคาของที่เอลิซ่าส่งมาราคาไม่ตํ่ากว่า 2 แสน เห็นทีว่าเธอจะให้ความไว้ใจเขาในระดับนึง ถึงได้ส่งของพวกนี้มาให้เขา 

ของพวกนี้เป็นของรุ่นล่าสุดและมีนวัตกรรมที่ลํ้าสมัย จึงไม่แปลกที่จะมีราคาแพง แค่จอคอมก็เกือบล้นโต๊ะว่างคอมเก่าของเขาแล้ว  

หลังจากที่เขาติดตั้งพวกอุปกรณ์ทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว กรชัยก็ได้เปิดครึ่งขึ้นมา พบว่าระบบปฎิบัติการและโปรแกรมอื่นๆได้ถูกลงไว้เรียบร้อยแล้ว กรชัยกดเปิดเครื่องแล้วรอไม่ถึง 10 วินาทีระบบก็พร้อมใช้งานเรียบร้อย และการเปิดเครื่องทีไม่จำเป็นต้องรอเกือบ 20 นาที เหมือนคอมเส็งเคร็งเครื่องเก่าของเขา มิวายเขายังหันไปแยกเขี้ยวใส่คอมเครื่องเก่าของเขาด้วย 

"ไอ้คอมทรยศเอ๊ย"

วันนี้กรชัยเลยทำงานของเขาต่อไปด้วยอารมณ์ที่เบิกบาน 

 

 




**************************************** 

แจ้งข่าว

เสาร์-อาทิตย์อาจจะไม่มีเวลามาลงครับ ไปต่างจังหวัด(อีกแล้ว) 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.003K ครั้ง

8,246 ความคิดเห็น

  1. #7608 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 15:00

    ได้คอมใหม่สักที อดสูแทน มาหลายตอนแระ อิอิ

    #7608
    0
  2. #7006 DeathMonster (@Monster2513) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 17:56
    ตอนนี้เอาใจไปเลยครับ
    #7006
    0
  3. #3085 Lucky_777 (@Lucky_777) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 08:29
    เส็งเคร็ง 555+
    #3085
    0
  4. #1637 วิโรจน์ ศรเพชร (@virost) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:41
    ส่งคอมเก่าไป ร้านขายของเก่า(ของตกแต่งเก่าๆนะไม่ใช่ร้านรับซื้อพวกขวด/กระดาษชั่งกิโล)เลย 555+
    #1637
    0
  5. #1003 Lotte Dittakan (@lotte9021) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:44
    คอมทรยศ ต้องได้อยู่ในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ เทคโนโลยี บิดาแห่งเทคโนโลยีไฮโลแกรม
    #1003
    0
  6. วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:06
    คอมพิวเตอร์เครื่องแรกของเรา ถึงมันจะเก่าแก่เสงเคร่งยัง เราควรเคารพการจากไปตลอดกาลของมันสิครับ ขอให้ไปสู่สุคติ เจ้าคอมเครื่องแรกของชั้น....ชั้นจะไม่ลืมนาย ถถถถถถ
    #906
    0
  7. #845 Promsuda Jandabao (@pronni) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:03
    555โอ้ยเนาะยังมีหันไปงอนคอมฯอีก
    #845
    0
  8. #720 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:25
    โอ่ยยย เอ็นดูวคงสมหันไปว่าคอม55555
    #720
    0
  9. #502 AKiZeRo (@dekisanradio) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 02:01
    ้เดินทางปลอดภัยน่ะไรท์ ขับช้าๆอย่าให้ตีนผีแชงล่ะ .....? เผ่นแปป!
    #502
    0
  10. #501 ปูโพธาราม (@souwanee) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:50
    ดับอนาจเหมือนที่บ้านเราเลย...ไว้อาลัยแปล๊บ...
    #501
    0
  11. #500 คนเฝ้ารอ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:44
    รอๆๆๆๆๆๆจ้า
    #500
    0
  12. #499 llcfll08 (@llcfll08) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:56
    สนุกมาก ขอบคุณค่ะ
    #499
    0
  13. #497 Syun7387 (@Syun7387) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:51
    ขอบคุณครับผม
    #497
    0
  14. #496 din_ch0573 (@din_ch0573) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:38
    อย่างนี้คนเราเมื่อได้ของใหม่ มักลืมของเก่า...จริงจริ๊ง
    #496
    0
  15. #495 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:58
    เมื่อคนบ้าคอมพัง ฮ่าๆๆๆ
    #495
    0
  16. #494 7eLeMent (@morningsky) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:33
    ตลก 5555555
    #494
    0
  17. #493 Away2016 (@Away2016) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:09
    ไม่ต้องมายิ้มเลย เจ้านายได้ใหม่ลืมเก่า
    #493
    0
  18. #492 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:42
    5555555555
    คอมเส็งเคร็ง
    55555


    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #492
    0
  19. #491 Zanzar (@5401170733) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:40
    อ่าวเห้ยไปกัดกับคอมอีก ท่าจะบ้าวุ่ย555
    #491
    0
  20. #490 JinNinSaMa (@jinnwit01) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:09
    หันไปกัดกับคอมซะงั้น 555
    เดินทางปลอดภัยครับไรท์
    #490
    0
  21. #489 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:07
    รอๆๆๆค่ะ
    #489
    0
  22. #487 Lov3 Me :) (@yui068640062) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:54
    ขอบคุณค่ะ สนุกมากๆ
    #487
    0
  23. #485 Luke3139 (@fang3139) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:48
    อะไรนะ! ไปต่างจังหวัดอีกแล้ว!! นี่แกแอบนอกใจชั้นใช่มั้ย แกซุกเมียไว้กี่คน!!!! อยู่ไม่ติดคอมเลยนะ ฮึก ๆ ทั้งที่ชั้นรักแกปานจะกลืนกิน แต่แกหักหลังชั้น .... แฮ่มมม เลิกๆ
    #485
    3
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  24. #484 คนน้าฮักจร้ (@21111111) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:34
    เเต่อย่าลืมเด้อ
    #484
    0
  25. #483 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:27
    ไปสวรรค์ถูกเวลา ฮ่าฮ่า
    #483
    0