A Second Life : ชีวิตที่สอง ฉันต้องสุดยอด

ตอนที่ 114 : โดนอีกแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,717
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,252 ครั้ง
    9 มิ.ย. 61

บทที่ 114 โดนอีกแล้ว 

 

หลังจากที่กรชัยเดินขึ้นห้องอย่างงุนงงเสร็จเขาก็กลับไปนอนพักผ่อนทันที  

อันที่จริงแล้วเขาไม่จำเป็นต้องนอนก็ได้ ชนชั้นจอมยุทธ์อย่างเขาไม่จำเป็นต้องนอนเป็นเดือนๆเลยด้วยซื้อ แต่เพราะความเคยชินหรือเพราะอะไรก็แล้วแต่ เมื่ออาบนํ้าเสร็จ เขาก็ขึ้นเตียงนอนทันทีโดยที่ไม่รอให้ผมแห้ง 

กรชัยตื่นขึ้นมาในเช้าวันถัดไปด้วยความงัวเงีย พร้อมกับลุกขึ้นมาบิดขี้เกียจอยู่นาน  

"ปวดหลังๆ สงสัยนอนเยอะเกินไป" เด็กหนุ่มบ่นออกมา พร้อมกับยกมือปิดปากหาวจนนํ้าตาเล็ด ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปล้างหน้าแปรงฟันเสร็จธุระเขาก็เดินมาอยู่กลางห้อง  

"อ้าว ท่านมาทำอะไรที่นี้กันละ?" กรชัยหันไปมองอยู่ที่หัวเตียงของเขาก็พบกับหญิงงามคนนึงกำลังยืนนิ่งอย่างสงบ สวมใส่ชุดมิดชิดอย่างทุกครั้ง พร้อมกับเด็กสาวที่ยืนหลบอยู่ด้านหลังของเธอ 

กรชัยลูบคางไปมา เขาสัมผัสไม่ได้เลยว่าเธอมายืนอยู่หัวเตียงของเขา แน่นอนว่าหญิงงามคนนั้นคือหวังซือหยวนนั้นเอง ส่วนเด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มที่อยู่ด้านหลังของเธอก็คือหวังเสี่ยวจ้าว 

"...ขออภัยท่านด้วย พอดีว่าข้าสัมผัสได้ว่าพลังปราณบริเวณนี้มันเข้มข้นเป็นอย่างมาก ด้วยความสงสัยของข้าจึงเข้ามาดูเสียหน่อย นึกไม่ถึงว่าจะเป็นท่าน"  หวังซือหยวนตอบกลับไปด้วยนํ้าเสียงโทนเดียวเช่นเคย 

กรชัยเกาหัวอีกครั้ง ไม่รู้จะทำอย่างไรกับแม่ลูกประหลาดคู่นี้ดี ดูท่าสามัญสำนึกจะใช้ไม่ได้กับทั้งสองคนเสียด้วย ไม่เข้าใจความคิดของพวกเธอเลยจริงๆ 

"อ่า...นั้นเป็นเพราะเราเองนั้นฝึกปราณนั้น พวกนั้นเราเก็บมาโคจรต่อไม่ได้เพราะร่างกายเรารับไม่ไหวแล้ว หากท่านต้องการ ท่านก็เอาพลังพวกนั้นไปโคจรเล่นๆก็แล้วกัน" กรชัยตอบออกมาด้วยท่าทีแบ่งรับแบ่งสู้ 

อันที่จริงเขาก็ต้องการผูกมิตรกับแม่ลูกคู่นี้อยู่ส่วนนึง 

ส่วนนึงเพราะพวกเธอสวย...แค่กๆๆ ไม่ใช่แล้ว 

เขาต้องการคนมาแลกเปลี่ยนความรู้กับเขาต่างหาก เขาเองก็ถือผู้ฝึกตนหน้าใหม่ที่พึ่งเป็นมาหมาดๆ เลยไม่เข้าใจอะไรส่วนใหญ่นัก 

ส่วนอาจารย์....เฮ้อ อันที่จริงเขาอย่างได้สาวๆมาสอนเขามากกว่า 

หากว่าอาจารย์ทั้งสองของเขาได้มายินความคิดในหัวของกรชัย คงต้องหักคอแล้วไปสับเป็นหมื่นๆชิ้นให้หมาไปกินแล้ว 

"ต้องรบกวนท่านอีกหลายอย่างแล้ว...อันที่จริงข้าเองก็มีของขวัญจะมอบให้ท่าน เป็นการตอบแทนที่ท่านดูแลรักษาลูกสาวของข้าเป็นอย่างดี" หวังซือหยวนพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงมีความหมาย กรชัยไม่อยากจะคาดเดาอะไรทั้งนั้น แค่ดูสายตาที่เหมือนจะกินเขาทั้งเป็นก็ไม่อยากคิดอะไรแล้ว 

หวังซือหยวนเลิกจ้องกรชัยก่อนที่จะปลดแหวนที่อยู่ในมือของเธอ แล้วยืนให้กับเด็กสาวที่อยู่ด้านหลังเธอ 

"ไป" หวังซือหยวนพูดสั้นๆกับลูกสาวของตน หวังเสี่ยวจ้าวมองไปที่แหวนที่มีรูปร่างสวยงามก็หน้าพลันแดงขึ้นเล็กน้อยก่อนที่จะหายไปอย่างรวดเร็ว ร่างเล็กหยิบแหวนที่อยู่ในมือของมารดาตนก่อนที่จะประคองมันด้วยสองมือ ส่งให้กับกรชัยอย่างนุ่มนวล 

เด็กสาวไม่ได้มองตาของกรชัยแม้แต่น้อย ก้มหน้างุดอยู่ถ่ายเดียว  

เด็กหนุ่มที่ทำท่าอยากปฎิเสธก็รู้สึกได้ถึงสายตาอันเย็นชาของหวังซือหยวนอยู่ข้างๆ แล้วเขารู้สึกพลันขนลุกขึ้นมาทันที 

'บัดซบ ชาติที่แล้วบิดาคนนี้ทำอะไรผิด' กรชัยอยากร้องไห้อีกรอบ นี้มันสถานการณ์อะไรกัน เขาโดนบังคับให้รับของขวัญงั้นหรอ 

ทำไมเขาต้องรู้สึกไม่ชอบมาพากลด้วยเล่า? 

คนเรามันก็แปลกเช่นนี้ เวลาได้ของฟรีแบบยัดเยียดมาก็รู้สึกไม่เต็มใจนัก พอได้เสียเงินก็รู้สึกคุ้มค่า เหตุใดคนเราถึงไม่ชอบของฟรีกันเล่า? 

กรชัยรับแหวนออกมาด้วยท่าทีกระอักกระอวนเล็กน้อย นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะมีวันนี้กับเขาด้วย  

"ขอบคุณที่ท่านรับของขวัญ...นั้นเป็นของทั้งหมดที่เราไปรวบรวมหามาได้กับลูกสาว...ของทั้งหมดอยู่ในแหวนวงนั้นทุกสิ่งอย่าง....ขอให้ท่านอย่าได้คืนแหวนวงนั้นกับพวกเรา แหวนนั้นมีค่าเป็นอย่างมากขอให้ท่านพกติดตัวตลอดเวลาด้วย" หวังซือหยวนมองกรชัยด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ก่อนที่เด็กสาวจะเดินเข้ามาใกล้ๆมารดาของตน ไม่พูกไม่จาอะไรเช่นเคย 

"เช่นนั้นวันนี้เรากับลูกสาวไม่ขออยู่รบกวนท่านอีกต่อไป" พูดจบหญิงงามก็พาลูกสาวหายไปในพริบตา พร้อมกับหน้าต่างที่ถูกเปิดเอาไว้ 

กรชัยมองดูแหวนวงนี้ด้วยความโง่งม สลับกับมองหน้าต่างเป็นระยะ ไม่รู้ว่าควรแสดงสีหน้าเช่นไรดี 

ตรวจสอบไปก็พบว่ามันคือแหวนมิติวงนึง เมื่อสำรวจด้านในกรชัยก็ถึงกับตาโตเท่าไข่ห่าน 

"เชี้ย!! ของดีทั้งหมดเลยนี้หว่า" กรชัยอดอุทานออกมาคำโตไม่ได้ ของทั้งหมดนี้เทียบเท่ากับของที่อาจารย์ของเขาส่งมาพร้อมกัน แถมมูลค่าด้านในแหวนวงนี้ก็ถือว่ามากมายพอให้เขาใช้ชีวิตอยู่อย่างสบายๆไปอีกสิบชาติ 

"แล้วที่ว่าของทั้งหมดนี้หมายความว่ายังไง...อย่าบอกนะว่าเอามาให้เราหมด?" กรชัยแสดงสีหน้าแปลกๆออกมา นี้เขาเป็นหมอประสาอะไรเนี้ย รักษาคนๆเดียว กลับได้ค่ารักษาเป็นสมบัติทั้งหมดของคนไข้ของเขา 

กรชัยเหม่อมองแหวนในมือด้วยความมึนงงมานาน  

เห็นเขาคิดอะไรเรื่อยเปื่อยเช่นนี้เวลาก็ผ่านไปแค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้น ก่อนที่จะมีเสีบงเคาะประตูดังขึ้นมา 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

แครก 

"อ้าว วันนี้ตื่นเร็วนะนํ้าผึ้งเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับถาดอาหารในมือ วงตาของเธอดูคลํ้าเล็กน้อย กรชัยส่ายหัวไปมา คิดในใจว่า 'เกือบไปแล้วไหมละ' จากนั้นก็ถามว่า 

"พี่อดนอนมาหรอ นอนไม่หลับหรอ ให้ผมช่วยมั้ย? 

นํ้าผึ้งหน้าขึ้นสีก่อนที่จะพูดออกมาว่า 

"อย่ายุ่ง พี่แค่ทำงานดึกเท่านั้น ไม่ได้มีอะไรสักหน่อยนํ้าผึ้งพูดด้วยนํ้าเสียงตะกุกตะกักเล็กน้อย 

"อ่อหรอ...แล้ววันนี้มีอะไรมากินหรอพี่?" กรชัยถาม 

"ข้าวต้มขิงกับไข่ลวกนํ้าผึ้งตอบกลับไปก่อนที่จะเดินตรงดิ่งมาที่โต๊ะทานอาหาร กรชัยมองด้วยความงุนงงแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรไป ทั้งสองลงมือทานอาหารเงียบๆ 

"ไปทำอะไรมาละ....หายไปนานเชียว" ในที่สุดนํ้าผึ้งก็เอ่ยปากถามออกมา แววตาของเธอเต็มไปด้วยความอยากรู้ แต่เหมือนจะไม่สามารถระงับได้ กรชัยชะงักไปครู่นึงก่อนที่จะตอบว่า 

"งานนะครับ งานสำคัญมากๆ" กรชัยตอบกลับไป 

"หืม?...เธอถึงอายุเท่าไหร่เองไม่ใช่หรอ ทำไมถึงต้องทำงานหนักแล้วละ?นํ้าผึ้งถามออกไปอย่างตรงไปตรงมา เธอสังเกตเห็นว่ากรชัยมีรถคันหรูอยู่สองคัน เมื่อทราบราคาแล้วเธอก็แทบจะเป็นลม คนอย่างกรชัยนี้หรอจะขาดเงิน 

แววตาของกรชัยเหม่อลอยสักพักก่อนที่จะกลับมาเป็นปกติ เด็กหนุ่มยิ้มบางๆก่อนที่จะพูดว่า 

"มีแค่ผมคนเดียวที่ทำได้ครับนํ้าเสียงในตอนนี้ของกรชัยไม่เหมือนปกติที่พูด นํ้าผึ้งที่ได้ยินนํ้าเสียงเช่นนี้ของกรชัยก็ใจกระตุกผิดจังหวะไป 

"...เอ่อ พี่ถามอะไรไม่ดีไปหรือปล่าวนํ้าผึ้งเองก็สังเกตเห็นสีหน้าของกรชัยเมื่อครู่ เธอรู้สึกว่ากรชัยในคราวนี้ไม่ได้เป็นเด็กหนุ่มสดใสเหมือนปกติ 

เด็กหนุ่มส่ายหัวพร้อมกับยิ้มแล้วพูดว่า 

"ไม่เป็นไรหรอกครับพี่ มันแค่เรื่องยุ่งยากหน่ะ อย่าไปใส่ใจเลยครับ" กรชัยลงมือทานอาหารต่อโดยที่ไม่พูดอะไรสักคำ นํ้าผึ้งเห็นกรชัยไม่อยากพูดก็ทานอาหารต่อไปโดยที่ไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก 

สุดท้ายแล้วนํ้าผึ้งก็เก็บพวกถาดอาหารกลับไปล้างต่อ เธอมองกรชัยด้วยแววตาแปลกประหลาดก่อนที่จะจากไปโดยดี 

กรชัยเห็นเช่นนั้นก็ถอนหายใจออกมาเล็กน้อยแล้วพูดกับตัวเองว่า 

"เฮ้อ ช่างเถอะ วันนี้ก็มีงานให้ทำอีก" 

 

 

 

หวังซือหยวนกับหวังเสี่ยวจ้าวนั้นกลับที่พักของตนทันทีหลังจากที่ไปหากรชัยเสร็จแล้ว ทั้งสองคนนั่งหันหน้าเข้าหากัน  

"ท่านแม่...ท่านทำแบบนี้ทำไม?" ในที่สุดหวังเสี่ยวจ้าวก็พูดออกมา มารดายิ้มออกมาบางๆก่อนที่จะใช้มือลูบหัวลูกสาวของตน 

"แม่คิดดีแล้ว อย่าห่วงไปเลยเสี่ยวจ้าว..." หวังซือหยวนพูออกมาด้วยนํ้าเสียงอ่อนโยน 

"ท่านแม่..." หวังเสี่ยวจ้าวครางออกมาเบาๆ 

"ฟังนะเสี่ยวจ้าว..." หวังซือหยวนพูดกับลูกสาวก่อนที่จะเอ่ยต่อว่า 

"ลูกเองก็อายุเท่านี้แล้วกลับไม่มีเพื่อนสักคน ในตอนนั้นเราต้องตระเวนเร่ร่อนไปทั่วสารทิศ แทบจะไม่มีคนรู้จักอยู่เลย...แต่ตอนนี้ลูกหายดีแล้ว เขาเป็นผู้มอบวิชาอันแข็งแกร่งให้ลูก ทั้งยังรักษาโดยที่ไม่ขอสิ่งตอบแทนแม้แต่น้อย" หวังซือหยวนพูดด้วยนํ้าเสียงนุ่มนวล 

หวังเสี่ยวจ้าวพยักหน้าน้อยๆของเธอแล้วถาม 

"เช่นนั้นท่านแม่ถึงได้ให้ แหวนวงนั้นให้กับเขาใช่ไหม? 

"ถูกแล้วลูกรัก" หวังซือหยวนลูบหัวของลูกสาวด้วยความอ่อนโยน 

"ความหมายของแหวนนั้น... 

"ลูกเข้าใจถูกแล้ว เช่นนั้นแม่ถึงได้ให้แหวนวงนั้นเขาไป...หรือว่าลูกไม่อยากให้แหวนวงนั้นกับเขา?" หวังซือหยวนอมยิ้มไปทางลูกสาว หวังเสี่ยวจ้าวหน้าแดงเล็กน้อยก่อนที่จะพูดว่า 

"ไม่ใช่ไม่อยากหรอกท่านแม่ เพียงแต่..." หวังเสี่ยวจ้าวพูดด้วยนํ้าเสียงแผ่วเบา 

"แม่รู้ๆ...เอาเถอะ ตอนนี้ลูกไปฝึกวิชาต่อเถอะ แล้วตอนเย็นแม่จะพาไปเดินเล่นสักหน่อย" หวังซือหยวนพูดด้วยรอยยิ้ม ร่างเล็กพยักหน้าน้อยๆก่อนที่จะนั่งสมาธิแล้วฝึกวิชาต่อไป 

 

 

 

 

กว่าจะออกจากห้องได้ก็กินไปเวลาไปเกือบเที่ยง เขาควบมอเตอร์ไซค์ฮาร์เลย์สุดคลาสสิคของเขาอย่างปลอดโปร่ง ขับมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลเพื่อทำงานของเขา แต่ระหว่างทางนั้น... 

ปี้ด ปี้ด ปี้ด ปี้ด ปี้ด 

ตำรวจที่ไม่รู้ดักอยู่ตรงไหนของถนนก็โผล่ออกมาตั้งด่านราวกับผีส่าง พร้อมกับโบกรถกรชัยที่ดูหรูหราและเท่กว่าคันอื่นๆ 

"ไอ้น้อง หมวกไม่ใส่ พรบไม่ติด ป้ายทะเบียนก็ยังไม่ติดอีก ปกติปรับ 1000 นึง แต่ยังเป็นเด็กลดให้ 500...เอาไปจ่ายกับหมวดตรงนั้น" ตำรวจจราจรนายนึงพูดอย่างรวดเร็วใส่กรชัย เด็กหนุ่มเองก็เหมือนจะมึนงงไปนิดหน่อย 

กรชัยตบหัวตัวเองเบาๆ พวกพรบ ป้ายทะเบียน ใบขับขี่ของเขาก็ลืมไว้ที่ห้อง ออกมาก็ตัวเปล่า มีแค่เงินสดไม่กี่บาทติดตัวเท่านั้นเอง 

มารดามันเถอะ! ตอนนี้มันตอนเที่ยงแล้วนะ ทำไมพวกตำรวจไม่ไปกินข้าววะ!? 

เกมเลยตู... 

 



*****************************************

หวัดดีครับไรท์เอง เรื่องภาษาจีนนั้น ผมติดเอฟอ่าาาา แงงง เกรดตกเบย

ตอนนี้มีรู้จะโชว์ความแห้งกรอบของกระเป๋าตังไรท์นะครับ 5555

เหลืออยู่ 40 สตางค์ 555555 TT

ติดเอฟยังไม่ทรมาณเท่านี้เลยยย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.252K ครั้ง

8,244 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 22:53
    น่ากล้วกว่าจอมยุธก็คุณตำรวจนี้แหละขนาดระดับจอมปราญยังสัมผัสถึงตัวตนไม่ได้
    #8076
    0
  2. #7685 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 12:31
    กุมขมับแป้บบ
    #7685
    0
  3. #7388 ชาเขียวมะนาว (@Princess-minami) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 20:03
    ตอนนี้สอนให้รู้ว่า คนเมพก็ไม่ได้หมายความว่าจะเทพกะตำรวจได้555
    (คุณตำหนวด:อย่ามาห้าวกะเพ่-น้อง!)
    #7388
    0
  4. #7381 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 17:20
    เทพแค่ไหนก็ไม่พ้นอยู่ดี 55555
    #7381
    0
  5. #7347 bb12345678 (@bb12345678) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 16:37
    เอาบัญชีมาไล
    ระดมคนละ20ส่งให้ไล
    ค่าโอน25
    #7347
    0
  6. #7310 Nezumi (@Fannie) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 01:31

    ยยกลูกสาวให้หรอ เหอๆๆ

    #7310
    0
  7. #7249 SmileVirgin (@SmileVirgin) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 01:47
    โดนโบกซะงั้น555+
    #7249
    0
  8. #7248 WisitPimolsri (@WisitPimolsri) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 18:44

    เด็กผมเกมส์ได้ไง

    #7248
    0
  9. #7245 Homeclub (@--Homeclub--) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 16:21
    ขอบคุณค่ะ จะรอนะคะ
    #7245
    0
  10. #7244 Beebie Overdoes (@overdosebee) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 13:10
    ยังรอคอยไรท์เสมอ TT
    #7244
    0
  11. #7243 eery (@pin_pow201) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 09:17
    เราอ่านรวดเดียวถึงตอนนี้เลย สนุกมากเลยค่ะไรท์เตอร์ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #7243
    0
  12. #7242 monny2202 (@monny2202) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 21:29
    สู้ๆนะคะไรท์
    #7242
    0
  13. #7240 the7golf (@the7golf) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 10:35

    นนี้แอบสอดแทรกชีวิตจริงของตัวเองเข้าไปในเรื่องด้วยหรอไรต์555

    #7240
    0
  14. #7237 อย่าทำนุ้งงงงงง (@mmulyy) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 23:18
    ไรท์ไม่อัพ เงินก็ไม่มาเด้555555555
    #7237
    0
  15. #7236 Cattleya8008 (@Cattleya8008) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 21:45
    เห็นแล้วอยากอ่านตอนที่รถไฟชนกันจะเลยอ่ะ!
    #7236
    0
  16. #7235 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 16:23

    ขอบคุณครับ

    #7235
    0
  17. วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 14:34
    ขอบคุณครับ
    #7233
    0
  18. #7232 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 12:06

    ไม่เข็ดหนอ เจ้ากร ว่าแต่แหวนนั่นถือเป็นแหวนหมั้นไหมเนี่ย ฮ่าฮ่า

    #7232
    0
  19. #7226 TimeStory (@PrinceFiendTH) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 08:12

    เรื่องราวจะเป็นไงต่อนะ

    #7226
    0
  20. วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 04:39
    ทำไมยิ่งอ่านเหมือนป๋ากรเรายิ่งโง่เรื่องผู้หญิงนะ ทั้งๆที่ย้อนเวลามาแล้วประสบการณ์ของชีวิตก่อนน่าจะมีมั้งนะ อ่านแล้วมันขัดใจมากๆเก่งทุกเรื่องแต่เรื่องหญิงนี่โคตรของโคตรโง่เลย มันดูโง่เกินไปนะไรต์ ผมว่าเรื่องความโง่ของกรเกี่ยวกับหญิงนี่ลดๆลงบ้างเถอะนะ ( ชาติก่อนถวายฟาง หญ้า ให้กับพระเหรอไงฟระ ชาตินี้ถึงดูอาการผู้หญิงไม่ออกเลย)


    ปล.แต่งดี อ่านสนุก รอติดตามครับ
    #7224
    1
    • #7224-1 WayKiimer (@WayKiimer) (จากตอนที่ 114)
      10 มิถุนายน 2561 / 10:20
      ทำแบบหมาหยอกไก่ เยอะเกิน
      #7224-1
  21. #7223 22710 (@22710) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 00:56
    ขอบคุณมากครับ
    #7223
    0
  22. #7221 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 22:14

    ใช้เลย ผมนี้โดนปะจำ

    #7221
    0
  23. #7220 ลูกนกหัดติ่ง (@f-fangsutinee) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 21:34
    เคยเป็นเหมือนกัน555. ตอนนั้นแทบจะกินแต่ข้าวเปล่าอะ
    #7220
    0
  24. #7219 ME_NG (@doty) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 21:17
    เกม 5555กรชัย เกม
    #7219
    0
  25. #7218 Kiserry (@Kiserry) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 21:16

    งงเลยตอนเช็คยอดในตู้

    #7218
    0