A Second Life : ชีวิตที่สอง ฉันต้องสุดยอด

ตอนที่ 111 : เนียนไม่เนียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,509
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,394 ครั้ง
    25 พ.ค. 61

บทที่ 111 เนียนไม่เนียน 

 

ภายในห้องพักเล็กๆที่มีเครื่องประดับตกแต่งไม่มาก อากาศภายในห้องนั้นเย็นเล็กน้อย แต่ก็ชวนให้รู้สึกสบายกาย เวลาในตอนนี้คือช่วงเย็นของวัน น่าแปลกที่อากาศภายนอกห้องร้อนอบอ้าว แต่ภายในห้องกลับเย็นสบายเสียงั้น 

ภายในห้องมีเด็กสาววัยแรกแย้มรูปร่างน่ารักน่าชังคนนึง แม้ภายนอกจะดูยังไม่สวยงามก็ตาม แต่หากให้รอเวลาอีกสักหลายปีละก็ ไม่นานเธอจะต้องโตขึ้นมาเป็นสาวงามคนนึงแน่นอน ปากจิ้มลิ้มรูปกระจับ ใบหน้ารูปไข่สวยงาม รูปร่างเพรียวงาม ดูปราดเปรียว แต่สีหน้าของเธอช่างดูเฉยเมยเป็นอย่างยิ่ง 

ภายในห้องยังมีหญิงงามอีกคนที่ไม่สามารถระบุอายุได้แน่ชัด แต่มีใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงกับเด็กสาวคนนี้ 8 ส่วน ความงามของเธอแผ่พุ่งออกมาจากทุกส่วนของเธอ รัศมีอันงดงามของเธอ แม้แต่เสื้อผ้าอันมิดชิดก็ไม่สามารถปิดบังได้ สีหน้าของเธอนั้นก็มีใบหน้าอันเรียบเฉย ไม่ได้ต่างอะไรกับเด็กสาวคนนั้นเลยแม้แต่น้อย เพียงแต่มีความอ่อนโยนอยู่ในสายตาแฝงเอาไว้เท่านั้น 

"ท่านแม่....ท่านสัมผัสได้หรือไม่?" เด็กสาวเอ่ยถามหญิงงามอีกคน เธอช้อนตามองมารดาของเธอ 

ทั้งสองนั้นคือสองแม่ลูกที่กรชัยเคยรักษานั้นเอง 

ผู้เป็นมารดาพยักหน้าเล็กน้อยก่อนที่จะพูดว่า 

"แม่สัมผัสได้นานแล้ว...เป็นของผู้มีพระคุณ" หวังซือหยวนตอบลูกสาวของเธอ พร้อมกับใช้มือลูบศีรษะของเด็กสาว แววตาของเด็กสาวปรากฎพึงพอใจเล็กน้อย แต่สีหน้าของเธอยังปรากฎความเรียบเฉยเช่นเคย 

"ข้าไม่ได้สัมผัสผิดเพี้ยนจริงๆด้วย" หวังเสี่ยวจ้าวตอบกลับไปเบาๆ เธอเคลื่อนกายไปมองดูหน้าต่างด้านนอกช้าๆ 

ในเวลานี้หวังเสี่ยวจ้าวนั้นไม่จำเป็นต้องนั่งรถเข็นอย่างเคยแล้ว ตอนนี้เธอสามารถเดินเหินได้เหมือนกับคนปกติ แถมระดับพลังของหวังเสี่ยวจ้าวนั้นสูงเป็นอย่างมาก 

"พลังของผู้มีพระคุณกำลังประทุออกมา...พลังสับสนวุ่นวายยิ่งนัก เห็นได้ชัดว่ากำลังจะผ่านด่าน" หวังซือหยวนพูดออกมาเบาๆ  

"ท่านแม่...ข้าอยากไป" หวังเสี่ยวจ้าวพูดออกมาเบาๆ 

"เหตุใด?" หวังซือหยวนโปรยคำถามออกไป หวังเสี่ยวจ้าวแสดงสีหน้าออกมาเล็กน้อย แต่ไม่สามารถจับความรู้สึกได้ว่าเธอกำลังคิดเห็นอย่างไร 

"เขาเป็นผู้มีพระคุณ...เขาช่วยข้า ข้าก็ต้องช่วยเขา ท่านแม่สอนข้าเช่นนี้มาตลอด" หวังเสี่ยวจ้าวตอบกลับไปเบาๆ พยายามกลบเกลือนสีหน้าลงไป ผู้เป็นมารดามีหรือจะไม่เข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่ในคำพูด หวังซือหยวนระบายรอยยิ้มแสนหายากออกมาก่อนที่จะพูดเบาๆว่า 

"เจ้าเติบโตขึ้นมากแล้ว...เวลานี้พลังเริ่มประทุออกมารุนแรงอีกรอบแล้ว ถ้าเราไปช้ากว่านี้ ผู้มีพระคุณอาจจะบาดเจ็บจากพลังของตนเองได้ พวกเราเองก็สมควรไปให้เร็วที่สุด" 

หวังเสี่ยวจ้าวพยักหน้าน้อยๆของเธอก่อนที่ร่างกายของเธอและหวังซือหยวนจะค่อยๆเลือนลางหายไป  

เหลือไว้เพียงกระจกระเบียงที่เปิดทิ้งเอาไว้.... 

 

 

 

เอลิซ่ารู้สึกกระวนกระวายไม่น้อย หลังจากได้ยินเสียงที่ดังมากจากร่างกายของเขา  

ปัง! ปัง! ปัง! 

เธอได้ยินเสียงนี้กี่รอบแล้วไม่รู้ ทุกๆครั้งที่มีเสียงนี้ดังขึ้นมาจากร่างกายของกรชัย จะมีแรงสั่นสะเทือนที่สามารถรู้สึกได้ ไม่แต่เสียงสั่นสะเทือนเท่านั้น เธอยังได้สัมผัสถึงแรงลมที่แผ่พุ่งออกมาจากร่างกายของกรชัย 

เอลิซ่านั้นได้งีบมาตื่นหนึ่ง หลังจากที่คืนนั้นเธอไม่ได้นอน ก็ยังคงเห็นกรชัยนั่งขัดสมาธิอยู่กลางห้องอย่างสงบเช่นเคย เธอไม่รู้ว่าควรทำตัวอย่างไรเมื่อมีกรชัยเข้ามาอยู่ในห้องด้วย จนทั้งวันเธอแทบจะไม่มีกะจิตกะใจในการทำงานแม้แต่วินาทีเดียว 

เธอได้แต่เพียงนั่งอยู่บนโซฟาของเธอ มองดูกรชัยที่นั่งอยู่ใจกลางห้องเท่านั้น 

แต่ทันใดนั้นกลับมีเหตุการณ์แปลกประหลาดขึ้นมา อุณหภูมิห้องนั้นเริ่มลดลงทีละเล็กทีละน้อย เอลิซ่าขมวดคิ้วอย่างุนงง เธอไม่สามารถเข้าใจได้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น ทันใดนั้นเธอก็มองไปที่กรชัย ร่างกายของเขาก็ยังคงนั่งนิ่งอย่างปกติ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนี้ทำให้เธอเบิกตากว้าง 

พรึ่บ! 

มีร่างของคนสองคนปรากฎอยู่ข้างกายของกรชัยราวกับผีสาง ทั้งสองนั้นต่างแต่งชุดคล้ายคลึงกัน คือสวมใส่เสื้อผ้ามิดชิด แทบจะไม่มีเนื้อหนังโผล่ออกมาให้เห็นเลยแม้แต่น้อย แต่เมื่อเอลิซ่ามองไปที่หน้าตาของทั้งสองคนกลับตกใจ 

เอลิซ่านั้นแม้จะเคยนางแบบชาววเอเชียที่สวยเป็นอันดับต้นๆ แต่เธอกล้าพูดได้เลยว่า เธอไม่เคยเจอผู้หญิงเอเชียที่สวยถึงขนาดนี้ ทั้งหน้าตากลมมน คิ้วโก่งดุจคันศร ริมฝีปากจิ้มลิ้ม 

แต่สิ่งที่เธอสงสัยที่สุดคือ ทั้งสองคนนี้โผล่มาได้อย่างไร!? 

เอลิซ่าเห็นทั้งสองกระซิบกระซาบกันเป็นภาษาจีนเบาๆ จากนั้นทั้งคู่ก็มองมายังตัวเธอ 

"ขออภัยที่มารบกวนท่าน" หญิงงามที่ดูท่าทางจะมีอายุอานามเท่าเอลิซ่าเอ่ยพูดออกมาเป็นภาษาอังกฤษ แม้จะไม่คล่องแคล่วเท่าไหร่นัก แต่ก็ไม่ได้ผิดแม้แต่คำเดียว 

"....พวกเธอเป็นใครกัน" เอลิซ่าหลังจากที่ตั้งสติได้ก็เอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย เมื่อเห็นทั้งสองไม่ได้ท่าทางคุกคามออกมา 

"พวกเราเป็นสหาย...ของเด็กหนุ่มผู้นี้ เรามีนามว่าหวังซือหยวน ส่วนนี้ลูกสาวเรา หวังเสี่ยวจ้าว" หญิงงามพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงไพเราะ เป็นหวังซือหยวนนั้นเอง หวังเสี่ยวจ้าวนั้นพยักหน้าเป็นการให้เอลิซ่าเล็กน้อย 

"...ค่ะ ดิชั้นชื่อเอลิซ่า เป็น....เพื่อนของเด็กหนุ่มคนนี้เหมือนกัน" เอลิซ่านิ่งเงียบก่อนที่จะพูดคำว่า 'เพื่อน' ออกไป 

ความจริงแล้วเอลิซ่ารู้สึกหวั่นไหวไม่น้อยที่เห็น 'เพื่อน' ของกรชัยมีรูปโฉมที่งดงามถึงขนาดนี้ ไม่รู้ว่าเขาเอาเวลาไหนไปทำความรู้จักกับหญิงรูปงามทั้งสองคน 

"เราสัมผัสได้ถึงพลังที่แปรปรวนของเด็กหนุ่มคนนี้ เรากับลูกสาวจึงตามมา" หวังซือหยวนคำนึงเล็กน้อยก่อนที่จะพูดออกไปด้วยนํ้าเสียงนิ่งเรียบ 

"พลัง?...มันคืออะไร" เอลิซ่าพึมพึมออกมา คราวนั้นกรชัยก็พูดว่า 'พลัง' ของเขานั้นไม่มั่นคงออกมา  

หรือว่าเขาเป็นมนุษย์ดัดแปลงจากองค์กรลับจริงๆ....? 

เอลิซ่าสะบัดหัวออกไล่ความคิดไร้สาระออกไป มีแต่คนปัญญาอ่อนเท่านั้นแหละที่จะเชื่อว่ากรชัยเป็นมนุษย์ดัดแปลงจากองค์กรลับ วิทยาการของมนุษย์ในตอนนี้อย่างมากก็แค่สร้างขาเทียมเท่านั้น จะมีปัญญาถึงการดัดแปลงมนุษย์ได้อย่างไร 

...ความจริงเธอก็เป็นแฟนพันธ์แท้มนุษย์ดัดแปลงนะ  

"พลัง...มันคือพลัง พลังจากชีวิต พลังจากลมหายใจ พลังจากจิตอันเข้มแข็ง...จนกลายเป็นพลังปราณ หวังซือหยวนละสายตาจากเอลิซ่าไปมองกรชัยที่นั่งขัดสมาธิอยู่ตรงนั้น 

"พลังปราณ?" เอลิซ่ารู้สึกงุนงง อะไรคือพลังปราณกัน ไม่ใช่เรื่องพวกนี้เป็นแค่เรื่องที่ถูกเขียนเข้ามาในนิยายเพื่อให้มันสนุกขึ้นไม่ใช่หรอกหรือ? มันมีไว้เพื่อเขียนเติมเต็มจินตนาการของผู้อ่านและผู้เขียนเท่านั้น ตั้งแต่เกิดมาเธอพึ่งได้เห็นสิ่งแปลกประหลาดพวกนี้ 

"ถูกแล้ว พลังปราณ เรื่องที่ท่านในเห็น...ที่เด็กหนุ่มคนนี้กำลังทำอยู่คือการรวบรวมพลังปราณที่กระจัดกระจายไม่เป็นระเบียบในร่างกายของเขาให้เข้าที่...หากไม่สำเร็จ สถานเบาคือพิการ" หวังซือหยวนพูดเบาๆ เอลิซ่ารู้สึกงุนงง  

อะไรนะ สถานเบาคือพิการ? 

"แล้วถ้าเป็นสถานหนักละ?" เอลิซ่าโพล่งถามออกมาด้วยความสงสัย 

"เขาจะกลับสู่วัฎสงสาร..." หวังซือหยวนตอบ เอลิซ่าขมวดคิ้วจนกลายเป็นปมเดียว 

วัฎสงสาร? ไม่ใช่ตายหรือยังไง? 

"จะบอกว่าเขาจะตายทันทีหรอ?" เอลิซ่าถามออกมาด้วยความกระวนกระวาย หวังซือหยวนหันมามองตาของเธอก่อนที่จะพยักหน้าเบาๆ 

"ถูกแล้ว พลังในเมื่อรวบรวมพลังไม่สำเร็จ หรือมีความผิดพลาดเกิดขึ้น เขาจะตายในทันที...แต่ไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงไป เขายังสามารถควบคุมมันได้ เพียงแต่อาจจะทรมาณไปบ้าง" หวังซือหยวนหันไปมองหวังเสี่ยวจ้าวก่อนที่จะพูดกับลูกสาวของเธอว่า 

"ลูกไปถ่ายพลังให้เขาเสียหน่อย...ทำตามที่แม่เคยบอกเอาไว้ 

พูดจบคำหวังเสี่ยวจ้าวก็พยักหน้า ก่อนที่จะทรุดตัวนั่งลงด้านหลังของกรชัย ก่อนที่จะใช้ฝ่ามือประกบแผ่นหลังอันแข็งแกร่งของเขา ปรากฎไอเย็นสายหนึ่งครอบคลุมตัวของกรชัยไว้อย่างนุ่มนวล 

"นั่นมัน...." เอลิซ่าอ้าปากค้า เบิกตาโต เหตุการณ์ด้านหน้าราวกับเล่นมายากล แต่ก็เห็นชัดๆว่าเด็กสาวคนนี้ไม่ได้ทำอะไรนอกเสียจากเอามือไปประทับด้านหลังของกรชัยเท่านั้น 

"ลูกสาวของเรานั่งรถเข็นมาตั้งแต่อายุ 8 ขวบ เราเดินทางรอบโลกเพื่อหาหมอที่ดีที่สุดเพื่อมารักษาลูกสาวของเรา แต่ก็ต้องผิดหวัง แต่เมื่อเดือนก่อนเราได้มีโอกาสพบพานกับเด็กหนุ่มผู้นี้....เขาเป็นหมอที่มีฝีมือยอดเยี่ยมที่สุดที่ข้าเคยเห็น" หวังซือหยวนอธิบายออกมาอย่างช้าๆ  

เอลิซ่าได้ยินพูดของหวังซือหยวนก็แสดงสีหน้าสงสัยออกมา เธอพยายามจับความรู้สึกจากนํ้าเสียงของหญิงงามผู้นี้ แต่กลับไม่สามารถรู้สึกได้อะไรสักอย่าง คลายกับมีหมอกปกคลุมเอาไว้ 

"เขาเป็นใครกันแน่?" เอลิซ่ายิ่งคิดยิ่งรู้สึกวิงเวียนศีรษะ ยิ่งฟังคำพูดของหวังซือหยวน เธอยิ่งรู้สึกกรชัยอยู่ห่างออกจากเธอ คล้ายกับว่าเขากับเธออาศัยอยู่คนละโลกกัน 

ความรู้สึกเวิ้งว้างนี้มันยากที่จะอธิบายนัก.... 

หวังซือหยวนมองหน้าเอลิซ่าแว่บหนึ่ง ประกายตาของหวังซือหยวนผ่านแว่บเข้ามาในดวงตา ราวกับพบเห็นในสิ่งที่ต้องการจะรู้แล้ว ก่อนที่จะพูดออกมาว่า 

"เราไม่สามารถบอกได้...ท่านจำเป็นต้องถามเขาด้วยตนเอง 

"งั้นหรือ...นํ้าเสียงของเอลิซ่าพลันท้อแท้ขึ้นเล็กน้อย หวังซือหยวนเมื่อจะสามารถรู้ได้ว่าเอลิซ่ากำลังคิดอะไรอยู่ เธอปรายตามองเอลิซ่าก่อนที่จะพูดว่า 

"พวกเราแม้จะเป็นคนที่แตกต่างจากพวกท่าน แต่พวกเราก็มีความรู้สึกเหมือนมนุษย์ปุถุชนธรรมดา พวกเราเศร้าเวลาสูญเสีย พวกเราสุขยามที่เจอเรื่องดี พวกเราร้องไห้ในยามเจ็บปวด...เด็กหนุ่มคนนี้เป็นคนดี ท่านก็น่าจะรู้ดีแก่ใจ" 

เอลิซ่าหันขวับไปมองหวังซือหยวนอย่างมีความหมาย ประกายตาที่หม่นหมองของเธอกลับมาสว่างสไวเช่นเคย เธอนิ่งเงียบไปสักครู่ก่อนที่จะพูดออกมาเบาๆว่า 

"ขอบคุณ... 

"เรื่องเล็กน้อย" หวังซือหยวนส่ายหน้าเบาๆ 

"ทำไมคุณต้องบอกเรื่องนี้กับชั้น....?" เอลิซ่าถามออกมา หวังซือหยวนปรากฎแววตาว่างเปล่าชั่วครู่ ก่อนที่จะหันหน้ามามองเอลิซ่าแล้วตอบไปว่า 

"เรารู้สึกว่าท่านกับเราคล้ายคลึงกัน..." หวังซือหยวนตอบ 

หวังเสี่ยวจ้าวลืมตามองทั้งสองคนสนทนากันเล็กน้อย แววตาของเธอประกายตามองไปยังมารดาด้วยความขอบคุณ ก่อนที่จะหลับตาลงไปแล้วเพ่งสมาธิช่วยเหลือกรชัยต่อไป 

"...." เอลิซ่านิ่งเงียบ ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป 

"ถ้าไม่โชคร้าย ภายในหนึ่งสัปดาห์เขาก็น่าจะตื่นขึ้นได้....เรากับลูกสาวคงต้องของรบกวนท่านสักระยะด้วย" หวังซือหยวนพูดออกมาเบาๆ เอลิซ่าพยักหน้าเข้าใจ เธอมองกรชัยด้วยแววตาเป็นห่วงอย่างไม่ปิดบังความรู้สึกเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะหลับตาพักผ่อนไป 

 

 

 

'เชี่ยเอ้ย! ทำไมสองแม่ลูกมาโผล่ที่นี้ได้ไงวะ' กรชัยนั้นบ่นขึ้นมาในใจ จริงๆแล้วเขานั้นสัมผัสไม่ได้ว่าแม่ลูกนั้นมาหาเขา แต่เมื่อเขาได้หวังเสี่ยวจ้าวมาช่วยแผ่ไอเย็นแล้ว เขากลับได้สติเล็กน้อย จึงสามารถฟังบทสนทนาของเอลิซ่าและหวังซือหยวนได้ 

'ทำไมบรรยากาศมันดูอึดอัดจังวะ...ทำไงดีวะ?' กรชัยรู้สึกอับจนหนทางเป็นครั้งแรก ไม่รู้ว่าควรต้องทำยังอย่างไร จนทำให้พลังในร่างกายที่เริ่มสงบแล้ว ประทุขึ้นมาอีกครั้ง 

'อ้อค! งั้นก็ต้องเนียนสิวะ ทำเป็นเนียนเข้าญาณเลย ฮิฮิ พี่นี้มันโคตรอัจฉริยะจริงๆโว้ยยย น้องหนูหวังเสี่ยวจ้าวมือนุ่มจุงเบยยย ฮิฮิ อยู่แบบนี้สักอาทิตย์เลยโว้ยยย' คิดในใจไปมาพลังก็ประทุจนเขาแทบสลบอีกรอบ 

'แอ้ก...!' 





***************************************

วันนี้ไปกินข้าวครับ ขับมอไซไปจอดตากแดดร้อนๆ ทิ้งไว้ 30 นาที

พอกลับมานั่งเบาะรถมอไซ ซี้ดเลยครับ

รู้เรื่องเลย 55555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.394K ครั้ง

8,246 ความคิดเห็น

  1. #7682 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 11:54

    ไรท์ รีบเปิดจุดชีพจร ให้กรชัย เพิ่มอีกเยอะๆ จิครับ # แต่ก่อนอื่น คงต้องอธิบายให้เอลิซ่าเข้าใจอะไรบ้างสักหน่อยมั้ง

    #7682
    0
  2. #7377 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 17:01
    ตายแน่เอ็ง 55555
    #7377
    0
  3. #7095 104139116 (@104139116) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 21:33
    จะตายก็เพราะคิดลามกนี่แหละ..555
    #7095
    0
  4. #7093 วิโรจน์ ศรเพชร (@virost) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 19:30
    มอไซส่วนมากเขาก็กลัวไข่สุกแบบนี้แหละ 555+
    #7093
    0
  5. #7091 kay30 (@kay30) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 19:03
    สม..ดีไม่ตายอิอิ
    #7091
    0
  6. วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 01:35
    ขอบคุณครับ
    #7047
    0
  7. #7044 tanyaporn-k (@tanyaporn-k) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 16:59
    ทานข้าวเสร็จ ได้ทานไข่ปิ้งต่อ อิอิอิ
    #7044
    0
  8. #7042 แปด' สิงหา (@puisukontar) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 16:30
    เป็นไงหละ สมน้ำหน้าอิกร
    #7042
    0
  9. วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 14:52

    ไรต์ไข่ไหม้มั้ยครัช อิอิ

    #7040
    0
  10. #7039 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 10:04

    ขอบคุณครับ

    #7039
    0
  11. #7036 Bank2986 (@Bank2986) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 09:26
    ขอบคุณมากครับผม
    #7036
    0
  12. #7035 monny2202 (@monny2202) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 08:52
    สมน้ำหน้าแกแล้วกร คิดแต่เรื่องอย่างนี้ =3=!
    #7035
    0
  13. #7033 ไอ้บ้่า 500 (@zero2piece) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 02:17
    คลายคลึงที่ว่าคืออายุเข้าเลข3-4แล้วใช่ไม 555+ ลูกได้แต่ยิ้มพอใจที่แม่ออกตัวให้ลูกได้ลัวกับเขาซะที
    #7033
    0
  14. #7032 dlsomc (@dlsomc) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 02:07
    ขอบคุณคับ
    #7032
    0
  15. #7031 theeraphan29 (@theeraphan29) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 02:04
    คิดอกุศลทีพลังแตกเลย555สมกับเป็นกรชัย
    #7031
    0
  16. #7030 .•:*´Lenna`*:•. (@koystar) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 01:46
    อกุศลจนจิตแตกซาน เฮ้อ กรชัยนี่มันกรชัยจริงๆ
    #7030
    0
  17. #7029 fewnar01 (@fewnar01) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 00:46
    สนุกมาแเลย แต่เสียอย่างเดียว เดี้ยวนี้คำจำกัดความของพระเอกหลุดโลกมาก โชคดี เจ้าแผนการ แล้วก็หื่นที่มากเกินไปขนาดเด็ก? จนเดียวนี้พระเอกก็เลวเหมือนกับตัวร้ายเลย
    #7029
    0
  18. #7028 น้ำ (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 00:02

    เราชอบเอลิซ่ามาก นางเหมาะกับบทนางเอก. ไรท์เลิกเอาผู้หญิงมาให้กรม่อเหอะ นี่มันเยอะเกินไปแล้ววววว. รึไรท์ต้องการให้รีดไปเผาบ้าน. ฮุๆๆๆ

    #7028
    0
  19. #7027 Lovechenju (@Lovechenju) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 00:01
    เฮ้อ..เหนื่อยใจกะพระเอกเราจริงๆ 5555
    #7027
    0
  20. #7026 ที่ระบายสีน้ำ (@kikapu33779) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 23:55
    เอลิซ่าเป็นห่วงขนาดนี้ ยังหน้าหม้ออีกนะ....
    #7026
    0
  21. วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 22:58
    เอลิซ่าาาาาาา
    #7025
    0
  22. #7024 Aodkringdingdong (@Aodkringdingdong) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 22:16
    สุกรึยังครับ 555
    #7024
    0
  23. #7023 ThaipaKing (@ThaipaKing) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:30
    -.-ตัวเอกตอนไหนจะเสียซิง แม่มมีผู้หญิงเข้าหาสะเกือบทุกที่
    #7023
    0
  24. #7022 loveforeverjk35 (@loveforeverjk35) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:24
    555ไรท์นั่นมันเป็นเรื่องปกติ
    #7022
    0
  25. #7021 furfetir (@patitta) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:18
    โอ๊ยย นี่มันกรชัยจริงๆ 5555
    #7021
    0