A Second Life : ชีวิตที่สอง ฉันต้องสุดยอด

ตอนที่ 109 : กระวนกระวาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,278
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,320 ครั้ง
    23 พ.ค. 61

บทที่ 109 กระวนกระวาย 

 

ตู้มมม!!! 

แรงสั่นสะเทือนจากระเบิดทำให้ตึกทั้งตึกต้องสั่นแทบจะถล่ม ฝุ่นคละคลุ้งไปทั่วอนาบริเวณนี้เต็มไปหมด คนที่อยู่ใกล้แรงระเบิดก็ล้มคะมํ่าไปหลายคน หลังจากช่วยกันพยุงขึ้นมาด้วยกันสำเร็จ 

"จัดแถวแล้วโถมเข้าไป!" กรชัยตระโกนสั่งเสียงดัง ชายฉกรรจ์ติดเกราะกันกระสุนหนักพร้อมกับอาวุธครบมือรีบจัดแถว ไม่ถึง 30 วินาทีก็สามารถเดินโถมเข้าไปได้อย่างเป็นระเบียบ แม้จะดูทุลักทุเลก็ตาม 

"เร็วกว่านี้! ยิงทุกอย่างที่ขวางหน้า! ใครขวาง ฆ่า! ใครต่อต้าน ฆ่า!" กรชัยอัดพลังเสียงลงไปเต็มที่ แววตาประกายฆ่าฟัน พวกชาวแก๊งค์สารเลวพวกนี้ควรฆ่าๆกันตายให้หมด! 

เหล่าลูกน้องของเขาเมื่อได้ยินคำพูดของกรชัยแววตาก็ลุกโชน ทุกคนตระโกนพร้อมกันออกมาว่า 

"ฆ่า ฆ่า ฆ่า ฆ่า ฆ่า!" 

"ไป!!!" กรชัยเอ่ยเพื่อเคลื่อนกองกำลังอีกรอบ จบคำพูดของกรชัยทุกคนก็ทะลวงออกไปอย่างบ้าคลั่ง 

ปํง ปัง ปัง ปัง ปัง 

อ้ากกก! 

เมื่อสิ้นสุดเสียงของปืนก็จะมีคนหลายคนล้มลงไป รวมทั้งคนของกรชัยด้วย แต่กรชัยไม่คิดจะสนว่าใครจะล้มลงไปบ้าง 

"ยิงพวกมัน! ฆ่า! 

"บ้าเอ้ย! พวกมันมีเกราะกันกระสุน!" 

"อ้าก! ข้าโดนยิง เลือด เลือด!" 

"ปกป้องท่านหัวหน้า!" 

ชายหน้าบากออกไปหยิบปืนกลเบายิงสุ่มไป ภายในห้องนั้นมีขนาดใหญ่โต แต่ก็ไม่ได้มากเท่าไหร่นัก ไม่จำเป็นต้องตั้งศูนย์เล็งยิงก็สามารถสาดกระสุนออกไปมั่วๆได้  

ชายหน้าบากยิงคนตายไปสิบกว่าคน แต่ก็แลกมากกับแผลกระสุน โชคดีที่ยิงโดนเพียงถากๆเท่านั้น 

แต่ลูกน้องที่ติดเกราะกันกระสุนหนักนั้นล้มตายไป 20 กว่าคนแล้ว แต่ว่าฝั่งตรงข้ามกลับตายไปเป็นเบื่อ ราวๆ 50 คน 

กรชัยไม่ได้หยิบปืนออกไปสู้กับเขา แต่ทำเพียงบัญชาการ ออกคำสั่งให้ลูกน้องยิงโจมตีไปเรื่อยๆ ลูกน้องบางคนก็หูอื้ออึงไปด้วยเสียงปืน แม้แต่คำสั่งของกรชัยก็ไม่ได้ยิน ทำให้พวกมันตกตายไปด้วยความโง่งม 

ผ่านการยิงประทะไม่ถึง 5 นาที ทุกคนภายในห้องก็แทบเกลี้ยง คนของฝั่งหัวหน้าสาขาก็เหลือเพียง 5 คนเท่านั้น ต่างกับฝั่งกรชัยที่ยังมีลูกน้องยืนหยัดอยู่กว่า 40 คน ตกตายไปครึ่งนึง กรชัยแทบไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย เพราะเขาใช้ลูกสมุนเป็นโล่เนื้อ  

"ท่านหัวหน้าสาขา จริงๆข้าก็ไม่ได้อยากทำแบบนี้หรอกนะ...ถ้าหากว่าท่านไม่อยากตายก็ส่งตราประทับตำแหน่งมา...บางทีข้าอาจจะปล่อยท่านไปก็ได้นะ" ชายหน้าบากหัวเราะกร้าว หลังจากที่เห็นว่าสถานการณ์นั้นตกมาเป็นฝั่งเขาเรียบร้อยแล้ว เขาก็เดินออกไปประจันหน้ากับชายจมูกเหยี่ยว 

"ฮึ่มม!! ไอ้หน้าบาก ไอ้ตัวบัดซบ! ข้าอุสาห์เมตตาเก็บแกเข้ามาในแก๊งค์นี้ ทำไมแกต้องทำแบบนี้กับข้า!!!?"  ชายจมูกเหยี่ยวกล่าวออกมาด้วยความเดือดดาล 

"ฮ่าๆๆ ถุ้ย! แกเก็บข้ามาเลี้ยงก็จริง แต่ถ้าแกไม่ขโมยผลงานข้าไป ป่านนี้ข้ามีลูกน้องนับไม่ถ้วนแล้ว" ชายหน้าบากถ่มนํ้าลายอย่างหยาบคายพร้อมกับหัวเราะออกมาด้วยนํ้าเสียงหยาบโลน 

"กรอดด!!" ชายจมูกเหยี่ยวกำหมัดด้วยความโกรธ 

"ฮ่าๆๆ สีหน้าแบบนั้นแหละที่ข้าต้องการจะเห็นจาก'ท่านหัวหน้าสาขา' ของพวกเรา" ชายหน้าบากพยักหน้าด้วยความพอใจ 

"แก ไอ้หน้าบาก!" ชายจมูกเหยี่ยมตอนนี้กรอดจนแทบจะขาดสติไปเรียบร้อยแล้ว ไม่เพียงแต่โดนแย่งลูกน้อง ลูกน้องเขาเขายังโดนฆ่าแทบหมดทุกคน เหลือเพียงไม่ถึงสิบคน เป็นเพราะแผนการของไอ้ชัย! 

"ไอ้ชัย! แกเป็นคนคิดแผนการนี้ใช่ไหม!?" ชายจมูกเหยี่ยวตระคอกใส่กรชัยที่ยินอยู่ไม่ไกลจากเขา 

"อ่าวๆ อะไรกันท่านหัวหน้าสาขา ผมจะทำแบบนั้นไปทำไมกัน...อีกอย่างติดตามท่านมันก็ไม่ได้มีความเติบโตอะไร ผมเลยเลือกอาศัยบุญบารมีของพี่ใหญ่หน้าบากมากกว่า ท่านจะคิดมากไปทำไมกัน" กรชัยยักไหล่ด้วยความไม่ใส่ใจ 

"แก!" ชายจมูกเหยี่ยวตอนนี้ทนไม่ไหวแล้ว จะกรชัยก็ดี จะชายหน้าบากก็ดี วันนี้จะขอยิงพวกมันให้ตายสักคน! 

ชายจมูกเหยี่ยวล้วงไปที่ปืนใต้โต๊ะ ก่อนที่จะควักออกมายิงกรชัย 

ชายหน้าบากคาดไว้แล้วจะมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น แววตาของเขาก็เป็นประกาย แต่ว่ายังช้ากว่าชายจมูกเหยี่ยวไปเพียงก้าวนึง 

ปัง ปัง ปัง! 

ชายจมูกเหยี่ยวนั้นสมกับเป็นหัวหน้าสาขา สามารถยิงปืนที่อยู่ในระยะเพียง 30 เมตรได้อย่างแม่นยำ กระสุนทั้งหมดพุ่งตรงมายังกรชัย 

แววตาของกรชัยเป็นประกาย แต่ไม่คิดจะหลบการกระทำนั้นเลยแม้แต่น้อย เกร็งลมปราณต้านกระสุนปืนสุดชีวิต 

อ้อก!! 

กรชัยทรุดตัวลงไปทันที 

"น้องชัย!!" ชายหน้าบากรํ่าร้องออกมาด้วยนํ้าเสียงตื่นตระหนก ก่อนที่จะรีบใช้ปืนกลเบาในมือกระหนํ่ายิงชายจมูกเหยี่ยวด้วยความเกรี้ยวกราดทันที 

"อ้อก! ฮ่า ฮ่า ฮ่า...." ชายจมูกเหยี่ยวหัวเราะด้วยนํ้าเสียงแหบแห่งก่อนที่จะสิ้นใจไปในที่สุด ชายหน้าบากสั่งให้ลูกน้องของเขา ฆ่าทุกคนที่เหลือให้หมด ก่อนที่จะไปดูอาการของกรชัย 

"เฮ้ย! น้องชัย น้องชัย!" ชายหน้าบากเขย่าตัวกรชัยที่นอนจมกองเลือดอยู่ 

"พี่ใหญ่ พี่ใหญ่..." กรชัยพูดด้วยนํ้าเสียงแหบแห้ง 

"พี่อยู่นี้แล้วน้องชัย" ชายหน้าบากมองดูแผลจากกระสุนปืนที่ปรากฎอยู่บนร่างกายแล้วยิ้มเครียดไม่ได้ ชายจมูกเหยี่ยวนี้จะมีฝีมือการยิงปืนที่น่าหวาดกลัวเกินไปแล้ว 

กระสุนปืนของชายจมูกเหยี่ยวนั้นเป็นกระสุนประเภทพิเศษ สามารถทะลวงเกราะเบาได้อย่างสบาย ต่อให้กรชัยสวมเกราะเบาอีกชั้นก็กันกระสุนของชายจมูกเหยี่ยวไม่ได้ 

กระสุนนั้นทะลวงปอดและกระเพราะอาหารของกรชัยไป อย่างมากกรชัยก็มีลมหายใจอีกไม่กี่นาทีก่อนที่จะสิ้นลม 

"พี่ใหญ่...แค่กๆ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องนั้น ผมรู้ว่าผมกำลังจะตาย แค่กๆ" กรชัยพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงแหบแห้ง 

"น้องชัย.." ชายหน้าบากรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก ในตอนนั้นเขาควรจะหยุดชายจมูกเหยี่ยวได้ทันเวลา แต่กลับลำพองตัวไม่เห็นใครอยู่ในสายตา แม้จะรู้แล้วว่าหัวหน้าสาขาจะทำการยิงใครสักคน แต่ไม่สามารถหยุดได้ทันเวลา 

"แค่กๆ พี่ใหญ่ อย่าพึ่งพูดอะไร น้องคนนี้มีเรื่องจะขอร้องพี่ใหญ่.. 

"อะไรหรอน้องชัย พูดมาสิ พูดมาเลย" ชายหน้าบากค่อยพูด 

"สัญญากับน้องคนนี้ว่าพี่จะครอบครองแก๊งค์หลิวนี้ สยบพวกมันทุกคน พี่จะต้องกลายเป็นหัวหน้าแก๊งค์ให้ได้" กรชัยพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงอ่อนแรง แต่ก็เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นในตัวของชายหน้าบาก 

ชายหน้าบากมองดูแววตาของกรชัยแล้วพยักหน้าอย่างมั่นคง 

"พี่ใหญ่สัญญา" ชายหน้าบากพูดออกมา 

"ขอบคุณมากพี่ใหญ่ น้องเล็กคนนี้อย่างเห็นพี่ใหญ่อยู่บนจุดสูงสุดมาตลอด...พี่ใหญ่จำเอาไว้ อย่าไว้ใจพวกจากสาขาหลัก พวกมันจะขยํ้าพี่ใหญ่เมื่อมีโอกาส แผนการต่างๆผมเขียนวางไว้ใต้หมอนแล้ว ภายใน 2 ปีพี่จะสามารถทำสำเร็จอย่างแน่นอน 

"น้องชัย..."ชายหน้าบากเริ่มนํ้าตารื้น 'น้องชัยรู้อยู่แล้วว่าตัวเองจะตาย เลยทำแบบนี้เพื่อเรา...' 

"อย่างสุดท้ายที่ผมจะขอ...ไปฝังศพของผมอยู่ใต้ต้นมะขามฝั่งตะวันออก...ขอหลุมไม่ลึกนะพี่ใหญ่" กรชัยพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงแหบแห้งก่อนที่จะหยุดหายใจไปในที่สุด 

ชายหน้าบากกลั้นนํ้าตาเอาไว้ แม้จเขาจะอยู่กับกรชัยในช่วงสั้นๆ แต่กรชัยกลับสอนเขาทุกอย่าง ให้เขาใช้สติปัญญาในการแก้ไข ความรู้สึกของลูกผู้ชายมันยังถูกแบกไว้อยู่ด้านหลังของชายหน้าบาก ชายหน้าบากทำความเคารพของกรชัยเป็นครั้งสุดท้าย  

ลูกน้องทั้งหมดเมื่อเห็นกรชัยตายก็ไม่ได้เศร้าสร้อยเท่าไหร่นัก เพราะคนในแก๊งค์หลิวตายแทบจะทุกวัน การตายของกรชัยที่เป็นเพียงหัวหน้าที่พูดคุยกันแค่เดือนกว่าๆไม่นับว่าเป็นความสัมพันธ์แน่นแฟ้นอะไร แต่ก็ยังทำความเคารพร่างของกรชัยเช่นกัน 

ชายหน้าบากสั่งให้คนเก็บกวาดตึกแห้งนี้เรียบร้อยก่อนที่จะแบกร่างอันไร้ลมหายใจของกรชัยออกไปด้วยความโศกเศร้า 

เขาสั่งให้คนขุดหลุมขนาดเท่าตัวของกรชัยเอาไว้ ก่อนที่จะค่อยๆฝังร่างของกรชัยเอาไว้ ชายหน้าบากมองดูหน้าตาของกรชัยเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะถมดินลงไปกลบร่างของกรชัย ก่อนที่ชายหน้าบากจะพาคนกลับไปยังสถานที่ของๆตน 

ชายหน้าบากมองดูมือทั้งสองข้าง นึกถึงแววตาของกรชัยที่มองมายังตน เขากำมือแน่นๆ มองไปยังทางที่ฝังศพของกรชัยเป็นครั้งสุดท้าย ปากพึมพัมออกมาว่า 

"ไม่ต้องห่วงน้องชัย พี่คนนี้จะกลายเป็นหัวหน้าแก๊งค์หลิวให้ได้..." 

 

 

 

ใต้ต้นมะขามแห่งนึง 

"ฮ่า! ไอ้บ้าเอ้ย ก็บอกให้ฝังไม่ลึก ลึกชิบหายเลยโว้ย" เด็กหนุ่มคนนึงผุดขึ้นมาจากพื้น บ่นออกมาด้วยนํ้าเสียงป่อดแป่ด นั่นคือกรชัยนั้นเอง 

ในตอนที่เขาโดนยิงนั้น กระสุนได้ทะลวงร่างของเขาไปแน่นอน บาดแผลจากกระสุนนั้นไม่อาจปิดโดยง่าย เขาปล่อยให้เลือดของเขาไหลทะลักออกมาราวกับเขื่อนแตก เพื่อตบตาของชายหน้าบาก ในตอนนั้นกรชัยได้ปิดกลั้นลมหายใจเอาไว้ บังคับให้ร่างกายตัวเองอยูในสภาพกึ่งตาย คล้ายกับสภาวะจำศีล  

ชายหน้าบากเมื่อสังเกตว่าเขาตายแน่นอนจึงไม่มีท่าทีจะช่วยเหลือ ยิ่งเข้าทางของกรชัย  

เด็กหนุ่มตะเกียกตะกายขึ้นมาจากหลุมศพ นั่งพักอยู่ชั่วครู่ ก่อนที่จะนำศพที่มีรูปร่างคล้ายเขา สลับเสื้อผ้าเสร็จ กรชัยก็นำศพของชาวแก๊งค์ผู้นี้ลงไปฝังแทนเขา 

"แค่นี้ก็น่าจะพอมั้ง" กรชัยเช็ดเหงื่อที่ไหลโชก ใบหน้าของเขานั้นขาวซีด เลือดของเขาได้ไหลออกมาเยอะเกินไป เขาแทบจะเป็นลมเพราะเสียเลือดมากแล้ว 

"ทำไมต้องข้าต้องลงทุนไปรับกระสุนด้วยวะ....เจ็บชิบหายไอ้บ้าเอ้ย" กรชัยซี้ดปากออกมาด้วยความเจ็บปวด กระสุนได้ทะลวงกระเพาะอาหารและปอดของเขา ทะลวงจนแทบแหลกเละ ยังดีที่กรชัยมีลมปราณ สามารถประคองอาการได้อย่างง่ายดาย 

"จะยังไงแผนก็เดินตามที่เราคิด งานนี้เสียเวลา แต่ก็คุ้มค่าวะ" กรชัยค่อยลุกขึ้นมาเดินโซซัดโซเซ ยัดโอสถเข้าปากสองสามเม็ด 

"ตอนนี้เราอยู่ตรงนี้ไม่ได้นาน มันอาจจะมีคนมาตรวจสอบ เราไปจากตรงนี้ดีกว่า" กรชัยตัดสินใจก่อนที่จะเดินออกจากบริเวณแห่งนี้ 

"โอ้ย! เหนื่อยโว้ย!" กรชัยหอบหายใจ มือของเขาสั่นสะท้าน ขาข้างนึงราวกับมีลูกตุ้มได้ถ่วงนํ้าหนักเอาไว้พันชั่ง 

เด็กหนุ่มนั่งพักหอบหายใจ เขาค่อยเดินอย่างยากลำบากไปในที่สถานที่ปิดแห่งนึง เขาหยิบมือถือออกมา ใช้ความพยายามเป็นอย่างในการกดเบอร์โทร ก่อนที่จะโทรออกไป 

 

 

 

เอลิซ่าตอนนี้พึ่งจะอาบนํ้าเสร็จ กำลังจะเข้านอนแต่หัวคํ่า หลังจากเช็คงานทั้งหมดว่าเรียบร้อยเป็นไปตามแผน ในขณะที่หัวกำลังจะถึงหมอน กลับมีเบอร์โทรเข้ามา 

เธอมองด้วยความแปลกใจ ก่อนที่จะหยิบมือถือขึ้นมาดู ในใจบ่นพึมพัมว่า 

'ใครโทรมาหาเราเวลานี้? ไม่ใช่เราบอกทุกคนแล้วเหรอว่านี้เป็นเวลาพักผ่อน' 

แต่เมื่อเห็นเบอร์ที่โทรมาเอลิซ่ากลับกลืนคำพูดนั้นลงไปทันที 

กรชัยโทรมาหาเธอ! 

นี้เป็นเวลาเดือนกว่าๆที่เธอแทบจะติดต่อกรชัยไม่ได้สักครั้ง แต่มาตอนนี้กรชัยกลับเป็นคนติดต่อเธอมาเอง อีกใจก็ดีใจที่กรชัยโทรมา แต่อีกใจก็ขุ่นเคืองที่กรชัยไม่ได้บอกว่าเขาทำอะไรอยู่ ถึงหายไปเป็นเดือน 

คิดก็ส่วนคิด แต่มือของเธอก็รับเบอร์ของกรชัยโดยที่เธอไม่รู้ตัว 

"อ่า...สวัสดีตอนคํ่าครับคุณเอลิซ่า นึกว่าคุณจะไม่รับสายผมแล้วนะครับเนี้ย..." ปลายสายพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงอ่อนแรง เอลิซ่าถึงกับขมวดคิ้ว 

"สวัสดียามคํ่าค่ะคุณกรชัย คุณนี้ก็พูดเล่นไป ทำไมดิชั้นจะไม่รับสายคุณกันละ...ว่าแต่คุณโทรมามีเรื่องอะไรหรือปล่าวคะ?" เอลิซ่าข่มความอยากรู้ทั้งหมดไป 

"อืม...พอดีเลยครับ ผมอยากให้คุณมาหาผมตอนนี้หน่อย...คุณว่างหรือปล่าว แค่กๆๆ.." กรชัยไอออกมาด้วยนํ้าเสียงเจ็บปวด 

"ค่ะ? ดิชั้นว่างค่ะ" เอลิซ่าแม้จะอยากพักผ่อนแต่เสียงไออันอ่อนแรงทำให้เธอรู้สึกตื่นตัวขึ้นมาทันใด 

"ขอบคุณมากครับ เดี๋ยวผมส่งที่อยู่ของผมไปในตอนนี้...คุณช่วยรีบมาหน่อยนะครับ ผมคงจะประคองสติได้ไม่นานนัก" กรชัยพูดจบก็ตัดสายไปในทันที  

หัวใจของเอลิซ่าตอนนี้สั่นระรัวด้วยความกังวล คำพูดและนํ้าเสียงของกรชัยในวันนี้ทำให้เธอนึกถึงกรชัยในตอนที่เขามีบาดแผลเต็มตัว 

เมื่อถึงตอนนั้นเธอก็กระวนกระวายแทบตายแล้ว  

เธอลุกขึ้นมาทันที ไปคว้าเสื้อผ้าที่พอดีตัวของกรชัยเข้ากระเป๋า รีบกระโจนขึ้นรถยนต์ ดูแผนที่กรชัยส่งมาให้เธอ เหยียบคันเร่งจนมิด เครื่องยนต์ดังกระหึ่มไปทั่วทั้งเมือง เหลือเพียงแค่ฝุ่นที่ตามหลังรถของเธอมาเท่านั้น 

 

 

 

กรชัยหลังจากส่งที่อยู่แล้วก็มองดูมันด้วยความงุนงง  

"หรือว่าเราจะใช้คำพูดผิดไปหว่า....เออๆเอาเถอะๆ ข้าแค่อยากเห็นอะไรที่มันจรรโลงตาเร็วๆเท่านั้นเองนี้หว่า" กรชัยบ่นอุบอิบพร้อมกับเก็บโทรศัพท์มือถือไป 

 

 

 



****************************** 

สวัสดีครับ ไรท์เอง วันนี้ก็ออกมาเขียนที่หอสมุดเหมือนเดิม โคตรฟินเบย มีแต่สาวๆให้มอง อิอิ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.32K ครั้ง

8,246 ความคิดเห็น

  1. #7680 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 11:43

    แผนการสุดยอดไปเลย # แต่แอบเคืองแทนเอลิซ่า โทรมาเฉพาะตอนขอความช่วยเหลือ ชิชิ

    #7680
    0
  2. #7046 Englishup (@Englishup) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:03

    กำลังจะซึ่ง แต่ก็ไม่ซะงั้น

    #7046
    0
  3. #7037 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 09:36

    ขอบคุณครับ

    #7037
    0
  4. #7034 ง่วงทั้งวัน (@Minerrian) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 03:09
    เวลาเจ็บมาเรียกแต่กู ผล.เอลิซ่าไม่เคยกล่าวไว้ 5555
    #7034
    0
  5. #6951 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 00:12
    555555555

    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #6951
    0
  6. #6940 N T P (@nothingnessntpBG) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 21:53
    สนุกมากครับ
    #6940
    0
  7. #6893 theeraphan29 (@theeraphan29) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 13:33
    เรียกเมียมาดูแล555
    #6893
    0
  8. #6892 วิโรจน์ ศรเพชร (@virost) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 08:36
    เฮ่อ ชักอยากไปห้องสมุดบางแล้ว ไปอ่านหนังสือจริงจริ้ง(เสียงสูงปรี๊ด)
    #6892
    0
  9. วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 08:21
    มันกลับมาเป็นเหมือนเดิมละสินะ 55555
    #6891
    0
  10. วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 03:18
    เพิ่งเห็นว่ากลับมา ยินดีต้อนรับกลับน้าาา //อิกร เหมือนเดิมเลยนะเอ็งงงง
    #6890
    0
  11. #6888 อ้นคุง_ (@aonkung30) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 00:02

    เเลวววว

    #6888
    0
  12. #6887 เลซี่เคซี่ (@moneyneko) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 23:57
    อยากเจอเอลิซ่าเร็วสินะกร 5555 สู้ๆนะคะ รออ่านต่อ
    #6887
    0
  13. วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 21:31
    บางทีก็เบื่อความกรชัย แอ๊บใส คือจะจริงจังกับเอลิซ่าก็กล้าๆหน่อยมั้ย แมนๆไปเลย ทำงานด้วย ชอบคุณด้วย คือถ้าแอ๊บไม่รู้เรื่อง แต่กะเอาเปรียบทางนั้น ทั้งการใกล้ชิด มี skinship หรือ เอะอะเรียกให้มาหา อยากเห็น อยากเจอ แค่เพราะหื่นหรืออะไรงี้ รู้สึกว่าเอาเปรียบผู้หญิงมากเกินไปครับ ปูทางมาแบบนี้ จะรู้สึกไม่ค่อยดีกับตัวละครนี้เท่าไหร่นะครับ
    #6886
    0
  14. #6885 OPTGODWING (@chayuthkongsukc) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 20:48
    -หื่นเอ๊ย
    #6885
    0
  15. #6884 Bank2986 (@Bank2986) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 20:13
    ขอบคุณมากครับผม
    #6884
    0
  16. #6883 22710 (@22710) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 20:04
    ขอบคุณมากครับ
    #6883
    0
  17. #6882 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 19:54

    เจ้าชัยหลอกเอลิซ่าอีกแล้ว หุหุ

    #6882
    0
  18. #6881 cefah31 (@cefah31) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 19:41
    ตราประทับตำแหน่ง ฟังแล้วแปลกๆ
    ใช้ว่าตราประจำตำแหน่งก้อพอมั้งครับ
    #6881
    0
  19. #6880 ShoWW (@ShoWW) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 19:40
    ใครหื่นกว่ากันไรท์กับกร
    #6880
    0
  20. #6878 ทัชชัย งามสง่า (@assassin4tion) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 19:24
    ถ้าเอลิซ่าไม่ใช่เมียหลวงนี่มีเคืองอ่ะบอกเลย
    #6878
    0
  21. #6877 0000 (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 19:20

    ไรท์ จะให้ผมลองแนะนำเมนูอาหารให้อีกมั้ย?/-กรก็ส่วน-กร ไรท์ก็ส่วนไรท์

    .

    นั่งจิบชายามเย็นต่อปาย

    #6877
    0
  22. #6876 ไอ้บ้่า 500 (@zero2piece) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 19:11
    เมียหลวงต้องคนนี้แหละ
    #6876
    0
  23. วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 18:33
    อิกรหื่นเพราะไรท์แน่ๆ
    #6875
    1
  24. #6874 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 18:22
    กร รรรรรรร!!! อิเลว ฮ่าๆๆๆๆ
    #6874
    0
  25. #6873 uาeต้uไม้ (@maddogmike) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 18:12

    ขอบคุณครับ

    #6873
    0