Ice & Snow [bumhyuk] fic.suju

ตอนที่ 7 : I & S 4 .....................(มาต่อแล้วจร้า)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    29 ม.ค. 54




         


I & S 4...



อย่าบอกนะว่าคนที่นอนกะคนอื่นเป็นแกอะ  ซองมินว่าพลางนับเลขไปเรื่อยๆ

จะบ้าตาย....แล้วใครวะเนี้ย  ฮีซอลนั่งกุมขมับอย่างหงุดหงิดอีกครั้ง


"ฮี ซวยโคตรอะแกรู้ไม๊เป็นใคร"  เมื่อนับจนแน่ใจซองมินก้อเอ่ยออกมา
"ชั้น41 แก42 ฮยอกก้อ40 ถัดขึ้นไปก้อ......น่าจะเป็นไอ้สามคนนั้นมั้ง.......เอ่อ  ใคร39หว่า"  ว่าไปก้อนึกไป นึกได้ไม่นานก้อมีเสียงอันคุ้นเคยแต่ไม่คุ้นหู( !! )ดังขึ้นขัดการคิดของฮีซอล
"เสร็จรึยัง.......นานแล้ว"  ร่าวสูงของคิบอมพูดขึ้นและเดินมาหยุดอยู่ตรงร่างบางของฮยอกแจพร้อมกับเพื่อนทั้งสอง
"เฮ้ย.........อย่าบอกนะว่านายเลขที่39หน่ะคิบอม"  ฮีซอลว่าขึ้นอย่างตกใจแล้วหันไปมองความเห็นจากซองมินที่พยักหน้ารับรออยู่แล้ว  "จะบ้าตายจิงๆ"
"ไปได้แล้ว..........."  ไม่ว่าป่าวยังดึงมือฮยอกแจให้เดินตามไปเอากุญแจห้องอีกด้วย  ตามด้วยพวกที่เหลือ

         ................................................................................................................................................

"ชั้นกะซองมินได้ห้อง126แกได้ห้องที่เท่าไหร่ฮยอก"  เมื่อได้กุญแจห้องแล้วฮีซอลก้อถามขึ้นระหว่างเดินมาห้องพัก
"ซองมินอยู่ห้องข้างผมเลย  แต่เสียดายที่ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน"  คยูฮยอนพูดเสร็จก้อยิ้มละลายให้ซองมิน
"ทำไมทำหน้าอย่างนั้นอีกแล้ว  ชั้นไม่ชอบนะมันแปร่งๆ"  ฮีซอลถามขึ้นอีกครั้ง 

 

"
นายห้องที่126ใช่ไม๊"  แล้วชีวอนถามฮีซอลขึ้นบาง
"ใช่ ...... ทำไม....."  ( - _-!!)
"ชั้นกะคยูอยู่ห้อง127 ส่วนไอ้สองคนนั้นห้อง128ไง"  ชีวอนพูดเสียงเรียบ  แต่ .....

"งั้นนายเปลี่ยนกันพวกชั้นได้ไม๊"  ฮีซอลขัดขึ้นทันทีโดยมีซองมินทำหน้าอ้อนวอนคยูฮยอนอีกแรง

"ให้สองคนนั้นเปลี่ยนกับชั้นไม่ดีกว่าหรอ มันจะได้อยู่ตรงกลาง"  ชีวอนพูดพลางยิ้มกวนๆไปให้หนึ่งที
"ก้อดีนะ"  ฮีซอลตอบทันควัน
"จะบ้าหรอชั้นพูดเล่น.....จำไม่ได้หรอว่าห้ามเปลี่ยน  แล้วก้อลงชื่อตามห้องแล้วด้วย"  ชีวอนพูดจบก้อได้รับหน้าหงิกๆงอๆของฮีซอลกับซองมินมาแทน
"อาจารย์มาตรวจตอน4ทุ่มงั้นเดี่ยวอาบน้ำเสร็จจะไปหานะตัวเล็ก"  ซองมินพูดจบก้อเข้าห้องไปทันที
(หึหึ....ตัวเล็กหรอ...........? คิดในใจ)
        ส่วนร่างสูงของคิบอมก้อเปิดประตุแล้วเดินไปหยุดยืนนิ่งอยุ่กลางห้องแล้วหันมามองร่างบางที่เดินตามหลังเข้ามา  ทำให้ร่างบางต้องเดินมาดูแบบงง  แล้วก้อต้องตกใจไปอีกคน 
        จะไม่ให้ตกใจได้ไงก้อทั้งห้องมีเตียงนอนเตียงเดียว  ขนาดก้อไม่ใหญ่อะไรมาก  ทั้งสองหันมามองหน้ากันสหลับกับเตียงทันที  อึ้งสักพักร่างบางก้อตัดสินใจเดินเข้าห้องน้ำไป

    .................................................................................................................................................


เวลาผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมงร่างบางก้อออกมาจากห้องน้ำในชุดนอนสีฟ้าลายลูกเจี๊ยบสีเหลืองแขนสั้นทำให้เห็นแขนที่เล็กและแลดูบอบบางที่ขาวราวหิมะแล้วยังจะกลิ่นหอมๆจากเจ้าตัวกับกลิ่นอ่อนๆของแชมพูที่เพิ่งสระอีก คิบอมจ้องมองร่างบางตาค้างจนคนที่โดนจ้องหันมาจ้องคนจ้องแล้ว
“....ทำไม....” (พูดแล้วโว๊ย....พิกุลร่วงป่าววะเนี้ย) ร่างบางถามคนจ้องทันที
“เอ่อ.....นึกว่าตายคาห้องน้ำ” คิบอมที่ตั้งสติได้รีบกวนกับทันที แล้วรีบเดินเข้าห้องน้ำไป ก่อนที่จะได้ทะเลาะกับคนที่ทำตาขวางนั่งเช็ดผมที่หันมาจ้องเข้าแทน
“มาแล้วๆ...เปิดประตูหน่อยตัวเล็ก” เสียงใสๆของซองมินดังขึ้น ทำให้ร่างบางรีบกุรีกุจรออกไปเปิดประตูทันที
“นอนได้ไม๊...มีเตียงเดียวเนี้ย” ฮีซอลพูดขึ้นเมื่อมองเตียงแล้วหันมามองร่างบางที่ต้องมานอนกับคนอื่นอย่างเป็นห่วง....จะไม่ให้ห่วงได้ยังไงก้อแค่นอนกับพวกเค้ามันยังนอนไม่อยากจะหลับหมุนไปหมุนมานั้นแหละ แล้วนี้มานอนกับคนอื่นมันไม่หน้าห่วงเลยเนอะ.....
“.....เลยทำไง...” ซองมินที่นั่งอยู่ที่โซฟาหน้าทีวีพูดขึ้น
“ไม่นอน...” ร่างบางที่นั่งให้ฮีซอลเช็ดผมให้จนแห้งพูดบ้าง แล้วลุกไปค้นหาของในกระเป๋า
“จะอมไรนักหนา ยังไม่หมดอีกหรอ” ฮีซอลที่คิดว่าร่างบางกำลังหาอมยิ้มมาอมพูดดักขึ้น   ทำให้ร่างบางคิดได้รีบวางเกมส์ที่เอามาให้ซองมินต่อกับทีวีแล้ววิ่งกับไปค้นกระเป๋าหาอมยิ้มอีกรอบ
“ชีโพรงให้กระรอก...”ซองมินพูดขำๆใส่ฮีซอล
“ใครจะไปรู้หล่ะ...แต่มันต้องชี้เล้าให้ไก่สิ”   ฮีซอลพูดพลางมองร่างบางที่ลื้อกระเป๋าหาของกินแล้วหันมาหาซองมิน
“555+++……” แล้วทั้งสองก้อหัวเราะขึ้นพร้อมกัน แล้วก้อมีอันหยุดลงเมื่อหันไปเห็นเจ้าของห้องอีกคนที่เดินออกมาจากห้องน้ำในชุดแสนสบายด้วยกางเกงขาก้วยสีดำกับเสื้อยืดสีขาว
“มาแล้ว....ซองมินมายังจร้า.....อ๊ากกกกกก.....นั้นมันเกมส์นี่เล่นด้วยๆ” คยูฮยอนที่เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับชีวินรีบตะโกนโหวกเหวกถามหาคนอีกห้อง แต่พอเจอเข้ากับสิ่งที่น่าสนใจกว่าก้อวิ่งเข้าใส่ทันควัน
“ใครเอามาวะ...แมร่ง...ว่าไอ้ยาคู้มันติดแล้วนะ มันเอามาแค่PSPเอง แต่นี้เอามาทั้งเครื่องแถมแผ่นอีกเพียบเลยหว่ะ” ชีวอนบ่นพึมพำพร้อมกับหย่อนก้นลงบนโซฟาข้างฮีซอล
“เพื่อนชั้นเอามา...มีไรไม๊” ฮีซอลตอบพร้อมกับตาขวางๆ
“ป่าวหรอก....นี้ฮยอกแจบ้าเกมส์ด้วยหรอ แผ่นเกมส์เพียบเลย”   ชีวอนหยิบแผ่นเกมส์ขึ้นมาดูแล้วกล่าวต่อ
“มันจะเล่นเฉพาะตอบที่มันคิดว่ามันเบื่อหน่ะ” ซองมินตอบกับหลังจากที่ต่อเกมส์เสร็จ(และโดนแย่งเล่น)เป็นที่เรียบร้อย
“ขนาดเบื่อๆนะเนี้ย แผ่นเกมส์เยอะพอๆกันชั้นเลยนะ” คยูฮยอนพูดขึ้นบ้างหลังจากเลือกเกมส์อยู่พักนึง
“ตุบ......ตุบ.....” 
เสียงหล่นของถุงขนมจำนวนหลายถุงที่ถูกโยนลงมากลางวงโดยร่างบางพร้อมกับเจ้าของที่เดินถือกระป๋องอมยิ้มที่มาหยุดนั่งลงตรงปลางเตียงหลังโซฟา(ที่มีเกมส์ต่ออยู่ด้านหน้า)
“เตรียมพร้อมเชอ....” คิบอมที่ลุกจากเก้าอี้ข้างระเบียงมานั่งข้างๆร่างบาง แล้วพูดกวนประสาทพร้อมกับมือที่เตรียมจะหยิบอมยิ้มของร่างบาง
.....เพรี้ยะ......
ร่างบางตีเข้าที่มือของอีกคนที่จะแย่งอมยิ้มของตน…..ขนมมีตั้งเยอะมาแย่งอะไรของเค้าหล่ะ......
“คิบอม....นายอย่าไปแย่งอมยิ้มไอ้ตัวเล็กมันนะ...กินอย่างอื่นเถอะ” ซองมินที่เห็นเหตุการณ์รีบห้ามแทบไม่ทัน...เกือบไปแล้วไม๊หล่ะ เฮ้ย.....
“.....” ร่างสูงเพียงพยักหน้ารับแล้วหันไปมองคนที่นั่งดูดอมยิ้มอยู่ข้างๆอย่างมีความสุข
 
 
……………………………………………………
 
“ซองมินชั้นง่วงแล้วไปนอนกัน” ฮีซอลที่งัวเงียเต็มทนตบบ่าเรียกอีกคนให้กลับห้อง
“อืม จะสี่ทุ่มแล้วด้วยเดี๋ยวจารย์มาตรวจ...ไปนอนแล้วนะตัวเล็ก” ซองมินพูดพลางมองนาฬิกาแล้วลากฮีซอลที่เดินงัวเงียเซไปเซมาใกล้ล้นกลับห้องแต่ก้อไม่ลืมหันมาลาร่างบาง
“ ไอ้คู้ไปห้องดีกว่าเดี๋ยวจารย์เป็นเรื่องแน่” ชีวอนหันมาทักคยูฮยอนที่เอาเป็นเอาตายอยู่กับเกมส์ที่ตอนนี้แข่งอยู่กับฮยอกแจ
“เดี๋ยวดิวะ เกมนี้จบก่อนใกล้ชนะแล้ว...แป๊บเดียว”   คยูฮยอนตอบกลับโดยไม่หันไปมองคนถามเลย
“ฮยอกแจชั้นถามจิงๆเถอะนะ.......นายเล่นเกมแค่เวลานายเบื่อจิงๆหรอ” ชีวอนถามร่างบางอย่างสงสัยหลังจากนั่งดูการเล่นเกมมาสักพัก
“.........” ไม่ตอบเป็นคำพูดมีเพียงการพยับหน้ารับเช่นเดิม
“แต่นายเล่นเก่งพอๆกันไอ้ยาคู้เลยนะ ขนาดชั้นเล่นกับมันออกจะบ่อยยังแทบไม่เคยชนะมันเลย” ชีวอนพูดต่อโดยที่คยูฮยอนหันมามองแบบเคืองนิดๆ
“แต่ถ้านายเล่นบ่อยๆนายต้องเก่งก่วามันแน่ๆ ขนาดตอนนี้นายยังชนะมันมากกว่าเลย” ชีวอนยังคงพูดต่อไปโดยไม่ได้หันไปมองสายตากินเลือดกินเนื้อที่ส่งมาจากคยูฮยอนเลย
“นายสอนชั้นมั้งดิ...” ชีวอนเขยิบเข้าไปชิดจนแทบจะเกยร่างบางเข้าไปเลื่อยๆ
“อะ....ไอ้ม้าตรูว่า ระ...เรารีบไปนอนกันดีกว่า...ไปเถอะ” คยูฮยอนที่นั่งจ้องคนที่พูดแกมว่าตนอยู่ก้อหันไปเจอเข้ากับสายตาอาฆาตๆของใครบางคนที่มอง(จ้อง)มาทางชีวอนไม่หยุดจึงรีบสะกิดชวนเพื่อนพร้อมกับพยักหน้าให้หันไปมอง
“อะ...เออๆ...กลับก้อได้...ไปนะฮยอกแจ” เมื่อหันไปมองก้อต้องรีบลุกตามคยูฮยอนออกไปทันทีแต่ก้อไม่ลืมทักบอกร่างบาง




........................................................................................................................................................



(มาต่อแล้วจร้า.....ขอโทษทีที่หายไปนาน)


เล่นเก่งหนิ     คิบอมเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินลงมานั่งข้างๆ

เล่นไหม...   ฮยอกแจที่หลุดออกมาจากโลกของเกมหันมาเห็นอีกชีวิตในห้อง  จึงเอ่ยถามและมีที่ยื่นจอยเกมอีกอันไปให้

ไม่นอน....   ถามสั้นๆเนื่องจาดูท่าร่างบางจะไม่เยียดกายลงบนเตียงนอนแม้แต่นิด  เมามันกันการนั่งหน้าจอเป็นอย่างเดียว  และคำถามก้อเป็นผลเมื่อหัวน้อยๆของฮยอกแจขยับขึ้นลงเป็นเชิงบอกกลับว่าใช่

งั้นเตรียมแพ้....   คิบอมพูดขึ้นแล้วจัดการเลือกเกมในฝ่ายของตน

....ฝันสิ.....   ร่างบางที่ได้ยินดังนั้นมีอาการไม่ยอมเช่นกัน  เลือกเสร็จก้อบุกทันที่

 

      การเล่นเกมต่างๆของทั้งคู่ดำเนินไม่เอยๆแบบไม่มีใครถอดถอยและไม่มีวี่แววว่าจะยุติลง  โดยเปลี่ยนกันแพ้เปลี่ยนกันชนะไปมา  แม้นแต่เวลายังไม่มีใครสนใจ  จนกระทั้ง

 



.......................................................................................



     ก๊อกๆ........

ชั้นเอง  เข้าไปนะ   แล้วเสียงของฮีซอลก้อดังขึ้น  ตามด้วยการเปิดประตูเดินเข้าไปทันที  และตกท้ายด้วยซองมินที่เดินตามหลังมา  หลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยหลังฮีซอล

ไอ้บ้า  นี้เล่นกันทั้งคืนเลยหรอ....ไปอาบน้ำเลยนะนี้จา7 โมงแล้วจะได้กินข้าว   ฮีซอลว่าแล้วหยิบจอยเกมออกจากมือของทั้งสองว่างลง  แล้วยืนกอดอกใช้สายตาไล่อีกรอบ

คิบอมก้ออาบไปนะ  ส่วนฮยอกไปอาบห้องมิน  ยิ่งอาบช้าๆอยู่ด้วย   ซองมินว่างพรางยื่นกุญแจห้องตนให้ฮยอกแจ  ก่อนจะนั่งลงหน้าเกมแล้วยื่นจอยอีกอันให้ฮีซอล

 

    
     ผ่านไปสิบกว่านาทีคิบอมก้อออกมาจากห้องน้ำแล้วมองดูเพื่อนร่วมห้อง(เรียน)สองคนเล่นๆ บ่นๆกันไปมาในขณะเล่นเกม  มือของร่างสูงก้อเช็ดหัวของตนให้แห้งไป

     และผ่านไปอีกสิบกว่านาทีผมของคิบอมที่ตอนนี้แห้งจนไม่รู้จะแห้งยังไงแล้ว   แต่ก้อยังไม่มีวี่แววว่าคนที่ไปอาบน้ำห้องข้างๆจะกลับเข้ามาสักที 


หลับคาห้องน้ำแล้วมั๊ง    คิบอมที่หลุกหลิกๆ  พูดขึ้นให้อีกสองคนได้ยิน  เผื่อจะได้ไปดูเพื่อนบ้าง

อีกพักนึงแหละคิบอมไม่ต้องห่วง   ฮยอกหน่ะอาบน้ำไม่ต่ำกว่าครึ่งชั่วโมงแต่คงรีบแล้วหล่ะมั๊งเอาเสื้อผ้าไปด้วย   ซองมินที่รู้เวลาดีว่าฮยอกแจใช้เวลาในการเข้าไปอยูในห้องน้ำนานแค่ไหนเอ่ยตอบให้คนในห้องเข้าใจ   สักพักร่าบางก้อเดินเข้ามาในชุดสีขาวเหมือนกันกับผิวของคนใส่ด้วยกางเกงสีขาวขาเดปพอดีตัวที่ทำให้รู้ว่าคนๆนี้ขาเล็กเพียงใด  กับเสื้อสีขาวแขนยาวและใส่ทับมาด้วยเสื้อกักสีดำ  ดูแล้วไม่ว่าใครมองก้อบอกได้คำเดียวกันว่าน่ารัก  แต่ก้อเท่ได้เหมือนกันในสายตาของสาวๆ

ดีแล้วที่ใส่แขนยาว  งั้นเราไปกินของกันได้แล้ว  ฮีซอลที่ว่าจอยเกมลงเดินมาดึงฮยอกแจออกไปจากห้องทันที

อ๊ะ....นิกว่าไปแล้วจะเคาะเรียกพอดี  ซีวอนที่อยู่หน้าห้องพอดีพูดขึ้นแต่ท่ามือก้อเกือบจะเคาะเข้าที่หัวของคนเปิดอยู่เหมือนกัน  ดีที่เอาลงมาจับท้ายทอยทันก่อนที่ฮีซอลจะเงยมาเห็น

งั้นไปกินเข้ากันดีกว่า...ปะซองมิน   คยูฮยอนที่เห็นซองมินก้อเดินเข้ามาจับมือแล้วเดินนำออกไป  ตามด้วยซีวอนที่ดึงฮีซอลออกไปบ้างจึงทำให้มือที่จับร่างบางอยู่หลุดออก  แต่ฮยอกแจก้อเดินตามไปโดยที่มีร่างสูงของคิบอมเดินอยู่ข้างๆ

 

 
สองคนนั้นมาช่วยชั้นแจกนมหน่อย   เสียงอาจารย์คนหนึ่งดังขึ้นเรียกให้คิบอมกับฮยอกแจที่เดินตามอีกสี่คนที่เข้าห้องอาหารไปแล้วไม่ทันให้มาช่วยตนแจกของให้กับนักเรียนที่รับประทานอาหารเสร็จแล้ว

ยังไม่ได้กินข้าวหรอ  แต่ช่วยชั้นก่อนนะแป๊บเดียว   อาจารย์(ใจร้ายไม่หฮยอกกินข้าว)คนเดิมที่เรียกหันมาพูดเชิงถามเพราะเห็นว่าเหมือนทั้งสองจะเพิ่งลงมาจากห้องพัก

   ทั้งสองแจกนมให้กันเพื่อนที่เดินออกมาจากห้องอาหาร  โดยที่ทุกคนที่รับของจากทั้งสองแทบจะกีดร้องดังๆก่อนจะรับของจากมือร่างบางและร่างสูงที่เป็นคนฮอตของโรงเรียนทั้งคู่ที่ยากนักกับการได้สัมผัส

แจกกันไปก่อนนะ  ชั้นจะไปดูความเรียบร้อยก่อนเดี๋ยวมา   เมื่อทั้งสองแจกกันได้สักพักอาจารย์(ที่นักเรียนไม่มารับของจากมือแต่ไปรับจากทั้งสอง)บอกทั้งคู่แล้วเดินออกไปทิ้งให้ทั้งสองแจกกันเอง

 

 

เอ่อ.....ฮยอกแจครับ  อาจารย์ทงเฮเรียกพบที่หอประชุมครับ   ชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งวิ่งมาบอกร่างบางที่ยังคงยืนแจกของอยู่กับร่างสูงอยู่

   ร่างบางพยักหน้าตอบรับแล้วตัดสินใจวิ่งกลับขึ้นไปบนห้องก่อนจะไปหาทงเฮ

 

คิบอมนายไปกินข้าวเถอะชั้นแจกเอง  พอดีอาจารย์ฝากมาบอกหน่ะ   ชายหนุ่มคนเดิมบอกกับคิบอมเมื่ออาจารย์ที่สั่งตนบอกให้มาทำหน้าที่แทนทั้งสองเพื่อให้ทั้งสองไปกินข้าวแต่ก่อนหน้านั้นก้อโดนทงเฮสั่งให้มาตามฮยอกแจไปพบ

   คิบอมจึงตัดสินใจเดินเข้าไปร่วมทานอาหารกับอีกสี่คนที่อยู่ด้านในนานแล้ว

 

..........ยังไม่ได้กินข้าวเลย ไปอีกแล้วหรอ..............

 

 










เอาไปแค่นี้ก่อนนะ

เดี๋ยวมันเป็นเหมือนคราวก่อนจะไม่ได้อ่านกัน

ลุ้นกันไปก่อนว่าจะมีไรต่อ

แต่อย่าลืมที่ไรเตอร์ไว้นะ  นิดๆ หน่อยๆ



ไรเตอร์จะบอกว่า

ตรูอยากฆ่าระบบเว็บทิ้ง

ทำไมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ไรเตอร์พิมพ์ต่อจนจบตอนนี้แล้วนะ

แต่ไอ้เว็บบ้าจะเอารูปเกมลง

มันดันโหลดอยู่นั้นแหละ

ปาไปเปนชั่งโมง

โมโหมากๆเลยอะ

แล้วที่กู้ไม่ได้เพราะไรเตอร์พิมพ์สด

ไม่ได้พิมพ์ผ่านเวิร์ด  ไม่ได้บันทึกด้วย

ตรูอยากร้องไห้(ร้องแล้วด้วย)

ตรูอยากระเบิดคอมฯ




ขอโษทุกคนด้วยนะ

แล้วไรเตอร์จะรีบเอามาลงให้

ไม่เกินอาทิตย์นี้แน่นอน

ไรเตอร์สัญญา

ขอโทษจิงๆนะ

111 ความคิดเห็น

  1. #105 tokay (@maketokay) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2554 / 08:23
     ไรเตอร์ใจเย็นๆ


    #105
    0
  2. #84 pimhyuk (@pimkunt) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2554 / 14:28
    ใจเย็น คุณน้อง อย่าเพิ่งทำลายของใช้จำเป็น นะ 5555

    ในที่สุดบอมกะฮยอก ก็ได้คุยกันซะทีนะ

    สู้ๆ นะไรเตอร์น้อย......^______^
    #84
    0
  3. #79 plussii (@plussii) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มกราคม 2554 / 22:26

    ดีนะที่ซีวอนหยุดมือทันเกือบโดนเจ๊แล้วมั้ยล่ะ

    เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์ค่ะ^^

    #79
    0
  4. #76 leebul (@leebul) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มกราคม 2554 / 12:31
    5555

    bul bul มาอัพแล้วโว้ย

    (ไมเมิงต้องชื่อเหมือนกรูด้วยวะ)


    ไมทำงี้ว่ะ
    แค่นี้ไก่น้อยกรูก็แห้งแล้ว
    แล้วมาต่อเรว เรวนะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 28 มกราคม 2554 / 12:31
    #76
    0
  5. #73 MEDUSA (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มกราคม 2554 / 19:56
    555



    เล่นเกมกันทั้งคืนเลยเหรอ หึๆๆๆ



    คิบอมเป็นห่วงย๊อกชิมิ อิอิ
    #73
    0
  6. #72 leebul (@leebul) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มกราคม 2554 / 15:01
    คุนเพื่อน
    เมิงมาอัพไวไวจิ
    รอคอยมานานแล้วนะ

    เป็นไรป่าวเนี้ย
    รอคอยๆ
    ไม่มา บุกบ้านแน่
    #72
    0
  7. #62 BumHyukSJ (@bumhyuksj) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2553 / 21:02
    วอนลืมทักอะไรอ่ะ

    บอมหึงชิมิชิมิ

    555
    #62
    0
  8. #61 MEDUSA (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2553 / 08:39
    เล่นเกมเวลาเบื่อ หรือ เล่นเปนอาชีพกันแน่จ้า ฮยอก จ๋า



    หึๆๆๆ บอมหึงๆๆ



    ไรเตอร์ สู้ๆ นะ



    อย่าเพิ่งระเบิดคอม นะ ^____^
    #61
    0
  9. วันที่ 14 พฤศจิกายน 2553 / 15:12
    ฮยอกแจเวลาเบื่อ
    เล่นเกมส์เป็นกิจเลย

    คิบอมคืดจะแย้ง
    อมยิ้มฮยอกแจ

    คิดได้ไงกัน
    โดนตีเลย
    #60
    0
  10. #59 plussii (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2553 / 21:30
    อึนฮยอกเล่นเกมเก่งกว่าคยูฮยอนอีกหรอเนี่ย

    คิบอมมีหึงอึนฮยอกด้วยนะนี่รู้ตัวรึเปล่า

    #59
    0
  11. #57 bastree (@bastree) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2553 / 19:18
    อีฮยอกแจฉลาดเป็นกรด ฮ่าๆๆๆ
    ชนะคยูได้ด้วย เอิ้กๆ บอมหึงหรอเนี่ย
    #57
    0
  12. วันที่ 12 พฤศจิกายน 2553 / 17:51
    มีเตียงเดียว
    ต้องแบ่งกันนอนแล้ว

    แล้วฮยอกแจเข้าไป
    ในห้องน้ำทำไมอ่ะ
    #56
    0
  13. #55 Chicky_love (@pbummie) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2553 / 23:35
    ทำใจคะไรเตอร์

    เว็บนิสัยตรงข้ามกะชื่อจริงๆ

    ถึงว่าทำไมไรเตอร์มาลงน้อยจัง
    #55
    0
  14. #54 bastree (@bastree) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2553 / 17:35
    จะรอดมั้ยเนี่ย
    น้ำแข็งคงเกาะเต็มห้องเลย
    ไม่พูดกันสักคำ
    #54
    0
  15. #53 MEDUSA (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2553 / 16:02
    555



    บอกแล้วว่าต้องนอน กะคิบู นั่นแหล่ะ



    เตียงเดี่ยวด้วยยย หุๆๆๆ (ได้กันแน่ๆ)
    #53
    0