[FIC] Black Clover: Saiga Adventure

ตอนที่ 8 : บทที่ 8 : สู่เมืองหลวงแห่งอาณาจักรโคลเวอร์ - เมืองหลวงแห่งอาณาจักร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 863
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 135 ครั้ง
    17 ก.ค. 63

เมื่อไซกะเดินเข้ามาในห้องทานอาหารก็เกิดเรื่องวุ่นวายอยู่สักพักหนึ่ง เพราะดันเข้ามาในร่าสถิตอสูรซึ่งก็ทำให้คนอื่นๆ นอกจากซิสเตอร์ตกใจกันยกใหญ่ แอสต้าก็เกือบที่จะเข้าโจมตีเขาแล้วด้วยซ้ำถ้าเกิดไม่ได้ยูโนะช่วยห้ามเอาไว้ แม้ตอนแรกตัวเขาก็เกือบที่จะใช้เวทมนต์โจมตีไปแล้วก็ตาม ถ้าเกิดว่าตัวเขาไม่สังเกตเป็นชุดที่อีกฝ่ายสวมอยู่ก่อนล่ะก็…

 

ตัวเขาเองก็ไม่อยากจะนึกภาพเท่าไรนัก

 

ตัดกลับมายังเจ้าตัวการที่เห็นท่าทางของทุกคนแล้วก็ลงไปนอนหัวเราะอยู่บนพื้นด้วยความชอบใจ เมื่อหัวเราจนพอใจแล้วไซกะก็ดีดตัวลุกยืนตามเดิมพร้อมกับคลายเวทย์ขงตนเองออก เขากลับมาอยู่ในร่างปกติของตนเองอีกครั้งเว้นแต่ว่าเส้นผมมันยาวขึ้นมากกว่าเดิมอยู่พอสมควร

 

แต่สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะปล่อยมันไว้แบบนั้นไปก่อน เพราะผมยาวแบบในตอนนี้มันก็ดูดีไม่ใช้น้อยเหมือนกัน และเมื่อมันกลายเป็นแบบนี้ก็ต้องคนเปิดประเด็นอยู่แล้ว มันก็ไม่พ้นใครนอกเสียจากเจ้าน้องชายพลังงานเหลือล้นที่วิ่งพรวดเข้ามาถามไถ่พร้อมสายตาเป็นประกายแวววับ แน่นอนว่ารวมไปถึงคนอื่นด้วยที่ก็ยากรู้เหมือนกัน

 

ไซกะเล่าเรื่องทั้งหมดโดยที่ไม่เล่าในส่วนของหญิงสาวปริศนาคนนั้นเอาไว้ และเป็นที่แน่นอนว่าเขาต้องปั้นเรื่องขึ้นมาเกือบทั้งหมด เมื่อเล่าจบคนที่ดูดีใจที่สุดก็คงเป็นหลวงพ่อที่เข้ามาเขย่าตัวเขาอย่างไม่เชื่อหูตนเอง ตัวเขาเองก็แทบไม่เชื่อหูตนเองเหมือนกับคนอื่นว่าลูกบุญธรรมคนนี้จะใช้เวทมนต์ได้เช่นกัน

 

จากนั้นคนที่เข้ามาแสดงความยินดีด้วยก็ไม่พ้นน้องเล็กทั้งสองที่พุ่งกันเข้ามากอดขาของไซกะและทั้งยังพยายามปีนขึ้นมาบนตัวของเขาอีก พอเห็นสายตาอันเป็นประกายด้วยความอยากรู้ของเด็กทั้งสองก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ เขาอุ้มทั้งสองขึ้นมาแล้วเดินไปนั่งประจำที่ของตนเอง

 

“กินข้าวกันก่อนเถอะ เดี๋ยวพี่คนนี้จะแสดงอะไรเจ๋งๆ ให้ดูแล้วกัน!” ไซกะเอ่ยขึ้นมาแล้วยกร่าของน้องเล็กทั้งสองคนไปวางไว้ข้างตน ก่อนที่พวกเขาทุกคนจะเริ่มลงมือทานอาหารเย็นกันมีความสุข

 

ระหว่างที่ทุกคนกำลังทานอาหารเย็นกันก็มีการพูดคุยกันตามปกติ แต่คนที่ต้องคอยตอบคำถามของคนอื่นมากที่สุดก็คงไม่พ้นไซกะที่หายตัวไปฝึกตลอดหกเดือนที่ผ่านมา ตัวเขาก็เข้าใจบรรยากาศแบบนี้อยู่แล้ว เพราะว่าตนเองนั้นเล่นหายตัวไปแบบไม่ได้บอกใครเลย

 

อย่างน้อยก็ยกเว้นหลวงพ่อเพียงคนเดียวล่ะนะ

 

เมื่อทานข้าวเย็นเสร็จเรียบร้อยแล้วทุกคนก็แยกย้ายกันไปอาบน้ำกัน น้องเล็กอย่างโฮลโลก็เอาแต่ถามว่าเมื่อไรจะแสดงเวทมนต์ให้ดู ตัวไซกะเองก็บอกว่าก่อนนอนเดี๋ยวจะโชว์ให้ดูเอง หลังจากอาบน้ำและจัดการธุระส่วนตัวเรียบร้อยกันหมดแล้วทั้งหมดก็มารวมตัวกันอยู่ที่ห้องนอน

 

“พี่ไซกะไหนล่ะๆ” เจ้าโฮลโลตัวน้อยถามออกมาพร้อมกับดึงแขนของผู้เป็นพี่ด้วยความตื่นเต้น เพราะว่านี่เป็นครั้งแรกที่ตัวเขาเพิ่งรู้ว่าพี่ชายคนโตก็ใช้เวทมนต์ได้เหมือนกัน

 

“รีบร้อนจังเลยนะ” ไซกะตอบกลับมาพลางลูบหัวของน้องเล็กด้วยความเอ็นดู “ช่วยถอยออกไปสักหน่อยแล้วกันนะ ฝากด้วยนะยูโนะ”

 

“ครับ” ยูโนะรับปากแล้วอุ้มตัวโฮลโลออกมา การที่ไซกะบอกกับตนเช่นนี้นั้น นอกจากจะต้องคอยระวังเจ้าตัวเล็กแล้วก็ต้องคอยระวังเหตุไม่คาดฝันด้วย

 

เปาะ!

 

สิ้นเสียงดีดนิ้วของไซกะก็กริมมัวร์สีดำที่เน็บไว้ตรงเอวก็ลอยขึ้นมาซึ่งมันก็สร้างความตื่นเต้นให้กับแอสต้าพอสมควร เพราะว่ากริมมัวร์ของพี่ชายนั้นมีสีเหมือนกับของตนมาก ยูโนะเองก็ให้ความสนใจกับกริวมัวร์มากด้วยเช่นกัน แนซที่นั่งอยู่เงียบๆ เองก็คอยมองอยู่ตลอด คนสุดท้ายอย่างโฮลโลก็ตาลุกวาวเมื่อเห็นกริมมัวร์ของพี่คนโต

 

เวทมนต์ร้อยอสูร : อสูรอัญเชิญ บาเกะเนโกะ

 

หน้าของกริมมัวร์พลิกไปอย่างรวดเร็วจนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่หน้าหนึ่ง ทันใดนั้นก็มีแมวตัวกระโดดออกมามาจากหน้ากระดาษมายืนอยู่ตรงหน้าของไซกะ ซึ่งมันสร้างเสียฮือฮาให้หมู่น้องชายของเขาได้เป็นอย่างดี โฮลโลนั้นลุกจากตักของยูโนะแล้ววิ่งเข้ามาหาไซกะทันที

 

“ว้าว! แมวล่ะๆ” โฮลโลเอ่ยขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นพลางจ้องมองเจ้าแมวดำที่กำลังเดินขึ้นไปนั่งอยู่บนตักของไซกะ

 

“เฮอะ! มันก็แค่แมวไม่ใช่รึไง” แนซที่มองดูอยู่ก็เอ่ยขึ้นมา เขาไม่เข้าใจเลยว่าแค่เรียกแมวออกมานี่มันน่าตกใจตรงไหน

 

“นั่นสิ ไม่เห็นมีอะไรพิเศษตรงไหนเลย” แอสต้าที่เข้ามามองดูเจ้าแมวใกล้ๆ ก็เอ่ยขึ้นมาด้วยเช่นกัน ตัวเขาพยายามมองดูเพื่อหาดูแตกต่างของมัน แต่สุดท้ายก็ไม่พบอะไรเลยแม้แต่น้อย

 

มีเพียงคนเดียวที่นิ่งเงียบอยู่ก็คือยูโนะที่มองเห็นละอองแสงบางอย่างที่ลอยอยู่รอบตัวของเจ้าแมวตัวนั้นด้วยความสนใจ ตอนแรกเขาติดว่าไซกะจะโชว์เวทมนต์ประเภทธาตุธรรมชาติเหมือนกับของตน แต่มันกลับกลายเป็นการเรียกแมวดำออกมาแทน ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้ว่ามันเป็นเวทมนต์ประเภทไหน

 

แต่ชื่อของเวทมนต์นั้นก็ชวนสงสัยมากพอสมควร ตัวเขาก็เพิ่งเคยได้ยินชื่อ อสูรอัญเชิญ เป็นครั้งแรกด้วย

 

“นึกว่าจะตื่นเต้นมากกว่านี้นะเนี่ย!” ไซกะเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับยิ้มอย่างมีเลศนัย และนั่นมันก็ทำให้ยูโนะคิ้วกระตุกขึ้ันมา ทางคนต่างแดนก็ไม่ได้สนใจอะไรแล้วก้มลงไปมบอกบางอย่างกับบาเกะเนโกะ “ช่วยทีนะสหาย”

 

“รับทราบแล้วเหมียว!” เจ้าแมวดำที่นนอนอยู่บนตักก็ตอบกลับมาอย่างหน้าตาเฉยสร้างความตกใจให้กับเหล่าน้องชายของไซกะได้เป็นอย่างดี “เอาล่ะ! เราขอแนะนำตัวสักหน่อยแล้วกัน ตัวเรานั้นมีชื่อ ไม เป็นเป็นอสูรอัญเชิญของนายท่านไซกะ ยินดีที่ได้รู้จักนะเหมียว!”

 

เมื่อการทักทายของไมจบลงไปก็เกิดความเงียบปกคลุมไปทั่วห้องนอน ไซกะมองดูท่าทางของเหล่าน้องชายก็รู้สึกพอใจเป็อย่างมาก ตอนนี้เรียกได้ว่าแผนการหลอกให้ตกใจครั้งที่สองก็ประสบผลสำเร็จเป็นที่เรียบร้อย

 

“ดูเหมือนพวกเขาจะตกใจน่าดูเลยนะเหมียว!” ไมเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับเดินไปหยุดตรงหน้าของยูโนะ “ยกเว้นเจ้าที่สงบนิ่งจนน่าประหลาดใจเลยล่ะนะ”

 

แปะ! แปะ! แปะ! แปะ!

 

“วันนี้ก็พอเท่านี้ก่อนแล้วกัน ขอบใจมาที่มาช่วยนะสหาย” ไซกะปรบมือเรียกสติของเหล่าน้องชายพร้อมกับเรียกไมให้กลับเข้าไปในกริมมัวร์ของตนเอง

 

เมื่อไมกลับเข้าไปแล้วน้องเล็กทั้งสามยกเว้นยูโนะก็แข็งค้างไปราวกับจิตหลุดออกไปจากร่าง นับว่าเวทมนต์อสูรอัญเชิญของเขานั้นประสบความสําเร็จอย่างสวยงาม ผ่านไปสักพักทั้งหมดก็รู้สึกตัวอีกครั้งราวกับว่าเมื่อครู่สมองของพวกเขาหยุดทำงานไปครู่หนึ่งซึ่งทำให้ไทกะรู้สึกขบขันไม่ใช่น้อย

 

“แมวตัวนั้นผู้ได้ด้วยเหรอ!!!” แอสต้าเพิ่งจะที่รู้สึกตัวก็ร้องตะโกนออกมาพร้อมกับพุ่งเข้ามาเขย่าตัวผู้เป็นพี่ด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เห็น “สุดยอดเกินไปแล้ว! นี่มันเป็นเวทมนต์แบบไหนกันครับ!”

 

คนอื่นเข้าจะนอนไม่หลับก็เพราะนายนี่แหละ!

 

เมื่อเห็นว่าเจ้าน้องคนนี้เสียงดังมากไปก็ทำการฟาดกริมมัวร์ลงไปที่กลางกระหม่อมของแอสต้าอย่างแรงจนอีกฝ่ายหน้าประแทกพื้นห้องไป และหวังว่าสมองของเจ้าน้องบ้าจะมีรอยหยักสมองเพิ่มมาอกสักหน่อย

 

แอ๊ก!

 

ทว่าไซกะนั้นดันกะแรงผิดไปจนทำให้สันกริมมัวร์ที่ฟาดลงไปนั้นทำให้เจ้าน้องชายหลับกลางอากาศไปเสียแล้ว เจ้าคนฟาดมองดูผลงานของตนเองโดยที่มีเม็ดเหงื่อไหลออกมาตามใบหน้าพลางคิดไปว่ามันจะตายรึเปล่านะ

 

เมื่อเห็นว่าพอหอมปากหอมคอแล้วก็สั่งให้น้องทุกคนไปนอนเดี๋ยวเขาจะต้องไปจัดของส่วนตัวของตนเองเสียก่อน ส่วนแอสต้าเขาก็แบกไปว่างไว้บนที่นอนแล้วปลีกตัวออกไปจากห้องนอนเพื่อไปจัดของส่วนตัวและก็แวะไปหายาทาแก้ปวดให้เจ้าเด็กผมสีถ่านด้วย

 

เช้าวันใหม่มาถึงพร้อมกับร่างของสองน้องชายลุกพรวดขึ้นมาร่าวกับติดสปริง หลังจากที่จุดการธุระเสร็จเรียบร้อยพวกเขาก็ไปร่ำลาซิสเตอร์และหลวงพ่อ เว้นเพียงแต่พี่คนโตที่ออกไปยืนรออยู่ข้างนอกก่อนแล้ว เมื่อเห้นว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้วสามพี่น้องก็ออกเดินทางสู่เมืองหลวงทันที

 

ซิลเตอร์ลิลลี่เฝ้ามองดูทั้งสามพลางย้อนนึกไปถึงช่วงเวลาที่ผ่านมา ตัวเธอรู้จักสองคู่หูมาตั้งแต่ยังเล็กจนมาถึงตอนนี้ที่พวกเขาเติบโตขึ้นพอที่จะก้าวเกินไปข้างหน้าได้แล้ว แม้ไซกะจะมาอยู่ที่โบสถ์นี้เพียงไม่นานก็เกิดมีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นรอบตัวของเด็กหนุ่มคนนี้เสมอไม่ว่าจะดีหรือร้าย และเธอก็หวังว่าเขาจะสามารถดูแลน้องทั้งสองคนได้ในยามที่พวกเขาต้องการ

 

==========

 

ระหว่างการเดินทางสามพี่น้องเองก็มีคุยกันบ้างเป็นแก้เบื่อกันไป แอสต้าดูมีความตื่นเต้นเป็นอย่างมากเมื่อตนกำลังจะได้เข้าเมืองเป็นครั้งแรก ยูโนะแม้จะไม่ได้แสดงท่าทางอะไรมากมายเท่าไรแต่ผู้เป็นพี่ก็สามารถมองเห็นความตื่นเต้นจากสายได้ชัดเจน ส่วนตัวของไซกะนั้นก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษเท่าไรนัก

 

มันก็ไม่ต่างไปจากตอนไปท่องโลกข้างนอกเท่าไร… มั้งนะ

 

เดินกันมาสักพักใหญ่ก็พบว่าพระอาทิยต์อยู่เหนือหัวแล้วซึ่งมันก็สมควรกับเวลาอาหารกลางวันแล้ว ไซกะหันไปสั่งน้องทั้งสองไปล่าสัตว์หรือหาพวกผลไม้มาเดี๋ยวตนจะเป็นคนจัดการก่อไฟทำอาหารเอง หลังจากทั้งสองมาก็เริ่มจัดแจงทำอาหารเที่ยงง่ายๆ อย่างปลาย่างโดยมีผลไม้เป็นของหวานตบท้ายและก็เริ่มออกเดินทางต่อทันที

 

หลายวันผ่านไปโดยที่ในระหว่างทางก็มีเหตุการณ์มากม่ายเกิดขึ้นซึ่งมันก็ไม่ได้เหนือบ่ากว่าแรงของสามพี่น้องแห่งโบสถ์แม้แต่น้อย ผสมไปกับคำพูดของผู้เป็นพี่ที่ค่อยช่วยกระตุ้นเป็นครั้งคราวก็ทำให้การเดินทางไปเมืองหลวงกลายเป็นการเดินทางฝึกฝนไปซะอย่างนั้น อย่างน้อยมันก็เป็นการอุ่นเครื่องสำหรับการทดสอบที่กำลังจะมาถึง

 

ไซกะและน้องชายทั้งสองมองไปยังภาพเบื้อหน้าคือเมืองหลวงของอาณาจักรโคลเวอร์ที่ตั้งอยู่บนยอดเขาสูงที่เป็นเป้าหมายในการเดินทาง แสงยามเช้าส่องสว่างอยู่ด้านหลังทำให้เงาของภูกเขาทอดยาวมาถึงจุดที่ยืนอยู่โดยมีสายลมพัดผ่านไป นัยน์ตาสรมรกตจ้องมองไปยังเมืองหลวงแห่งอาณาจักรต่างแดน ก่อนที่จะเอามือตบไปที่หลังของน้องทั้งสอง

 

“พวกเรามาถึงแล้วนะ” ไซกะเอ่ยพร้อมกับยิ้มให้น้องทั้งสองคน “เรารีบไปกันเถอะ วันนี้ยังมีเรื่องที่ต้องเจอกันอีกเยอะ”

 

“ไม่ต้องห่วงไปหรอกครับ! เดี๋ยวจะแสดงฝีมือจักรพรรดิจอมเวทย์ในดูเอง!!” แอสต้าตอบมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจแล้วออกวิ่งนำหน้าไปก่อน

 

“ก็หวังว่ามันจะเป็นแบบนั้นนะ” ยูโนะเอ่ยขึ้นพร้อมยิ้มออกมาเมื่องเห็นท่าทางของคู่แข็งของตนแล้วจากนั้นก็หันมาทางผู้เป็นพี่ “ผมเองก็จะทำให้เต็มที่เหมือนกัน”

 

ไซกะไม่ได้ตอบอะไรไปนอกจากส่งรอยยิ้มให้แต่ก็อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นไปยีหัวเล่นผมสีดำของน้องชาย ทางผู้ที่โดนก็จ้องกับมาด้วยสีหน้าไม่พอใจเท่าไรนักพลางคิดว่าพี่ยังเห็นตนเองเป็นเด็กน้องอยู่อย่างนั้นเหรอ

 

“ฉันผ่านอะไรมาเยอะกว่านายนะ ฮา! ฮ่า! ฮ่า!” ไซกะตอบกลับไปอย่างอารมณ์ดีแล้วก็เดินลงไปเนินทันทีโดยที่มีน้องชายหน้านิ่งของตนเดินตามลงมากด้วย

 

การทดสอบที่กำลังจะมีถึงนั้นเต็มไปด้วยผู้คนจากทั่วทุกสารทิศของอาณาจักรที่อยากจะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของอัศวินจอมเวทย์กันทั้งนั้น นับว่าศัตรูของสามพี่น้องนั้นมีมากมายนักและพวกเขาเหล่านั้นก็พร้อมที่จะจัดการพี่น้องแห่งโบสถ์เกือบสุดขอบอาณาจักรอย่างไม่ลังเล

==============================================================================

กว่าจะกลับมาเดินเรื่องนี้ต่อก็นานพอสมควรเลยนะเนี่ยยย

ตอนต่อไป การปะทะกันของคนต่างแดนทั้งสอง เย้!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 135 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

89 ความคิดเห็น

  1. #43 Aekieiezaaaa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 13:41
    ต่อๆๆๆๆ
    #43
    0
  2. #42 S2O3 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 12:47

    ในที่สุดก็มาแล้วววววววววว
    #42
    0
  3. #41 Phonthawan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 07:33
    ขออีกกกกกปป
    #41
    0
  4. #40 rapmonni (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 01:58
    รอค่าาาาา
    #40
    0
  5. #39 ma20001 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 01:57

    ง้าาาสนุก
    #39
    0
  6. #37 hayajihajime (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 22:15

    ไรท์กลับมาแล้วว
    #37
    0
  7. #36 roronri (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 21:44

    น้ำตาจิไหล ไรกลับมาอัพแล้ว
    #36
    0
  8. #35 x0802615486 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 21:40
    รออ่าน
    #35
    0