Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 96 : Love Story Serena

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    26 ส.ค. 63

ณ ห้องอพาร์ทเม็นท์ 

ชิราเบะและคิริกะที่นอนอย่ในห้องเดียวกันและถัดมาจากห้องที่พวกเธอนอนไปก็มีสองห้องอยู่ซึ่งห้องนึ่งเป็นของมาเรียแต่เจ้าตัวนั้นทำงานอยู่ที่ลอนดอนจึงเป็นห้องเปล่าและห้องถัดไปนั้นเป็นห้องของเซเรน่าที่เธอนั้นกำลังนอนหลับอยู่จนกระทั้งเธอได้ฝันถึงอะไรบางอย่างเซเรน่าที่ลืมตาขึ้นมาปรากฎว่าตัวเธอในตอนนี้มาอยู่ที่สถาบันวิจัยของF.I.S

" ที่นี่มัน....F.I.Sนิ " เซเรน่าที่ตกใจอย่างมากก่อนที่จะมองไปรอบๆซึ่งรอบๆตัวเธอนั้นเต็มไปด้วยเด็กจำนวนมาก 


" รีเซบเตอร์ชิลเด้น " เซเรน่าที่ยังคงสับสนอยู่นั้นจู่ๆก็เกิดระเบิดขึ้นก่อนที่ภาพทั้งหมดจะตัดไปจนเซเรน่าลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก่อนจะมองดูมือของเธอที่เต็มไปด้วยเลือดพร้อมกับศพๆนึ่งนอนตายอยู่ตรงหน้าของเธอเซเรน่าที่พอมองไปที่ด้านข้างปรากฎเป็นกระจกที่สะท้อนร่างของเธอที่ตอนนี้กลายเป็นไนท์โร๊คก็ทำให้เธอนั้นแทบสติแตกทันที 

"มะ....ไม่จริงนี่ฉัน....ไม่จริง " เซเรน่าที่แทบจะไม่เชื่อสายตาพร้อมกับมือไม้นั้นสั่นไปหมดในขณะที่มือนั้นยังคงสั่นไปมาอยู่นั้นทุกอย่างก็มืดลงและสว่างขึ้นปรากฎร่างของเธอพวกฮิบิกิที่นอนอยู่บนกองเลือดร่วมถึงพวกเซ็นโตะ " ทะ..ทุกคน " เซเรน่าที่มองดูภาพตรงหน้าก่อนจะก้มมองดูมือของเธอที่ไม่ได้เปื้อนเลือดยกเว้นในมือที่ถือมีดอากาโทลัมและเธอที่สวมใส่เกียร์เอาไว้

" ซะ...เซเรน่า " เสียงนึ่งได้เรียกชื่อของเซเรน่าทำให้เธอเงยหน้าไปมองปรากฎว่าเป็นร่างของมาเรียที่เอามือกุ้มท้องที่เต็มไปด้วยเลือดไหลออกมาจำนวนมาก

" พะ....พี่มาเรีย " เซเรน่าที่เรียกพี่สาวของเธอก่อนจะมีกระสุนนึ่งยิงผ่านหน้าเธอเข้ากลางหัวของมาเรียจนล้มลงตรงหน้าและสิ้นใจไป

" ทำงานได้ดีมาก....เซเรน่าจัง " เสียงนึ่งได้กระซิบข้างๆหูเธอจึงหันไปหาก็พบกับร่างอีโวลต์ที่อยู่ข้างๆพร้อมตบไหล่ของเธออย่างพอใจ " ฮ้ะ!? "  เซเรน่าที่ตกใจอย่างมาจนสะดุ้งตื่นขึ้นมาจากเตียงพร้อมเสียงหอบออกมา 

" ฝัน...งั้นเหรอ " 

วันรุ่งขึ้น ณ ลิเดียน เซเรน่าที่มาเรียนลิเดียนตามปกติกับชิราเบะและคิริกะแต่ว่าเธอนั้นกับเอาแต่คิดถึงความฝันนั้นอยู่เรื่อยๆ

" เน่ๆๆๆ....ชิราเบะตอนเย็นนี่กินอะไรกันดีละเดส "

" นั้นสินะ...คิริจังอยากจะกินอะไรละ? "

" อื้มมมม.....ออมเล็ตเดส!! "

" เมื่อคืนพวกเราพึ่งกินไปเองน่า " 

" ง้ะ!!! จริงด้วย "

" ให้ตายเถอะ....แล้วเซเรน่ามื้อเย็นอยากจะกินอะไรงั้นเหรอ? " ชิราเบะที่ได้หันไปถามกับเซเรน่าที่เดินตามหลังมาก่อนจะสังเกตุเห็นสีหน้าของเจ้าตัวที่ดูไม่ดีทำให้เธอหยุดเดินทันที " เซเรน่าโอเครึเปล่า? "

" คะ...ค่ะๆๆๆ " เซเรน่าที่เหมือนพึ่งจะได้สติจึงหันมองไปมา

" เป็นอะไรจริงๆด้วยเดส "

" คือแบบว่า...พอดีว่าเมื่อคืนฝันแปลกๆจนนอนไม่ค่อยหลับนะ " เซเรน่าที่ออกไปพร้อมกับยิ้มออกมาเพื่อไม่ให้ทั้งสองเป็นห่วง

" ฝันแปลกๆเหรอเดส? "

" ถ้าไม่ไหวก็กลับไปพักก่อนก็ได้นะ....เดียวทางนี้จะบอกอาจารย์ให้ "

" ตะ...แต่ว่า "

" อย่างที่ชิราเบะบอกนั้นแหละ....อย่าฝืนจนเกินตัวดีกว่านะเดส "

"  อื้ม...เข้าใจแล้วต้องขอโทษด้วยนะที่ต้องทำให้ลำบากนะ "

" อื้อ ไม่หรอกมาเรียฝากให้พวกเราดูแลเซเรน่าอย่าให้เป็นอะไรไป "

" ต่อให้มาเรียไม่บอกพวกเราก็จะดูแลเซเรน่าเป็นอย่งดีอยู่แล้ว....เพราะพวกเราเป็นเพื่อนกันยังไงละเดส "  

" งั้น.....ฉันไปก่อนนะ " เซเรน่าที่พอได้ยินก็ซาบซึ่งใจก่อนจะโบกมือลาทั้งสองซึ่งพวกเธอก็โบกมือลาและเดินเข้าไปในโรงเรียนต่อ

หลังจากที่ชิราเบะและคิริกะได้เดินจากไปแล้วเซเรน่าเองที่กำลังเดินกลับอาพาร์ทเม็นท์อยู่นั้นก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างเหมือนกับว่ามีใครมองเธออยู่พอเธอหันไปมองก็ไม่มีใครอยู่เลย

" เธอหนีสิ่งที่เคยทำในอดีตไม่ได้หรอก " เสียงนึ่งได้ดังขึ้นมาทำให้เซเรน่านั้นเริ่มเหงื่อแตกพลักโดยทั้งๆที่เธอแค่ยืนอยู่เฉยเท่านั้น 

"  ใครน่ะ? "

" เธอไม่มีทางจะลืมได้หรอก....มือของเธอนะไม่ใส่สะอาดเหมือนที่เธอคิด "

" พอได้แล้ว..... "

" มือของเธอนะได้เปื้อนเลือดไปแล้ว....เลือดของผู้คนบริสุทธิ์ด้วยน้ำมือของเธอ "

" พอได้แล้ว....พอสักที.....พอได้แล้ว!!! " เซเรน่าที่พยายามเอามืออุดหูพร้อมกับความกลัวที่ถาโถมเข้ามาจนสายตาของเธอมองไปมองมาไปหมดจนมาหยุดมองอยู่ตรงหน้าเมื่อสิ่งที่เธอเห็นนั้นคือตัวเธอที่มือหน้าและเสื้อผ้าเต็มไปด้วยเลือดและกำลังยิ้มอยู่

" เธอไม่มีทางหนีฉันไปได้หรอก...เซเรน่า " ตัวเซเรน่าอีกคนที่ยิ้มออกมาด้วยใบหน้าที่สยองขวัญพร้อมกับมือที่เต็มไปด้วยเลือดยื่นมาจับหน้าของเธอก่อนที่สติของเซเรน่าจะเลือนลางพร้อมกับร่างล้มลงและหมดสติไป

" เซเรน่า เซเรน่า เซเรน่า!!! " 

" อะ.....อื้มม " เซเรน่าที่ได้ยินเสียงนึ่งที่พยายามเรียกเธอจนเธอได้สติขึ้นมาก่อนที่เธอจะกวาดสายตามองไปรอบๆทำให้เธอรู้ว่าตอนนี้เธออยู่ในห้องพยาบาลของS.O.N.G " นี่ฉัน " เซเรน่าที่ยันร่างลุกขึ้นมานั่งก่อนที่ประตูจะเปิดออกมาพร้อมกับเซ็นโตะที่เดินเข้ามา

" เซเรน่าได้สติแล้วเหรอ? " เซ็นโตะที่พอเห็นเซเรน่าตื่นแล้วจึงเดินเข้ามาไปหาทันที

" คุณเซ็นโตะทำไมหนูถึง.... "

" ฉันเป็นพามาเองแหละ......พอดีฉันผ่านไปแถวนั้นเห็นคนมุ่งมองอะไรบางอย่างพอเดินเข้าไปดูก็พบเธอหมดสติไป "

" งั้นเองเหรอค่ะ "

" ผลตรวจร่างกายเธอก็ดูโอเคดี....ช่วยบอกหน่อยสิว่าก่อนที่เธอจะหมดสติไปเกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ? "

" คือว่า...หนู " พอเซเรน่าจะเล่าภาพในตอนนั้นตอนที่เธอเห็นตัวเองอีกคนก็ได้แว่บขึ้นมาในหัวทำให้ตัวของเธอสั่นไปหมดพร้อมกับมองไปพบตัวของเธออีกคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเธอและยิ้มออกมาก่อนที่เซเรน่าจะนิ่งไป

" เซเรน่า? " เซ็นโตะที่เห็นว่าเซเรน่าที่เงียบจนผิดปกติกำลังจะเดินเข้าไปใกล้เพื่อเรียกแต่ก่อนจะถึงเซ็นโตะได้หลบออกมาก่อนที่จะมีบางอย่างพุ้งลงมาปักอยู่จุดที่เขาอยู่เมื่อครู่เซ็นโตะที่มองดูดีๆปรากฎว่าเป็นมีดอากาโทลัม " มีดนั้นมัน "

" อ่าๆๆ.....พลาดไปซะได้ไหวพริบดีจังน่า " เซเรน่าที่ยังนั่งอยู่บนเตียงได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเหมือนเป็นคนละคนก่อนที่เธอจะดึงสายน้ำเกลือออกและลงมาจากเตียงพร้อมกับสวมใส่เกียร์อากาโทลัมพร้อมกับดวงตาของเธอได้กลายเป็นสีแดง

" เซเรน่า "

" คุณเซ็นโตะ คุณเซเรน่าอาการเป็นไงบางฮะ " เอลฟไนท์ที่จู่ก็ได้เข้ามาโดยที่ไม่รู้อะไร

" เอลฟไนท์อย่าเข้ามา!? " เซ็นโตะตะโกนเตือนไม่ทันก่อนที่เซเรน่าจะหันไปมองเอลฟไนท์ที่พึ่งเข้ามาก่อนที่มือของเธอจะปรากฎมีดอากาโทลัม3เล่มในมือพุ้งเข้าใส่เอลฟไนท์ทันที

แต่โชคยังดีที่เซ็นโตะได้วิ่งพุ้งเข้าไปคว้าตัวเอลฟไนท์เอาไว้พร้อมกับทั้งสองได้กระเด็นออกมาจากห้องพยาบาลจากการโจมตีของเซเรน่า

" เอลฟไนท์ไม่เป็นอะไรนะ "

" ฮะ....แต่ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณเซเรน่ากันแน่ "

" ไม่รู้เหมือนกัน....แต่ไม่ว่ายังไงก็ต้องพยายามหยุดเธอให้ได้ " เซ็นโตะได้เงยหน้ามองไปที่เซเรน่าที่ค่อยๆเดินออกมาจากห้องพยายามและหันมาทางเขาเซ็นโตะที่เห็นแบบนั้นก็หยิบบิลด์ไดรฟเวอร์ขึ้นมา " เอลฟไนท์ไปประจำที่ห้องควบคุมเทรนนิ่งรูมหมายเลข1ที "

" มีแผนอะไรแล้วสินะฮะ "

" ไม่หรอก....แต่อย่างน้อยต้องพยายามขัง
ตัวเซเรน่าเอาไว้ให้ได้ "

" แบบนั้นมันอันตรายนะฮะ "

" ไม่ต้องห่วงหรอก......เดียวจะพยายามหาทางรับมือเองรีบไปซะ " เซ็นโตะพูดจบก่อนเซเรน่าได้สร้างมีดจำนวนมากออกมาและยิงพุ้งเข้าโจมตีใส่มาทางที่เซ็นโตะและเอลฟไนท์อยู่ทันที

" แปลงร่าง!! "

[ RABBIT RABBIT! ]

[ ARE YOU READY? OVERFLOW! ]

[ KURENAI NO SPEEDY JUMPER RABBITRABBIT YABEL HAYAI! ]

เซ็นโตะได้แปลงร่างเป็นบิลด์แรบบิทแรบบิทฟอร์มแล้วเข้ารับการโจมตีของเซเรน่าเพื่อป้องกันไม่ให้เอลฟไนท์โดนลูกหลง

" คุณเซ็นโตะ "

" รีบไปเร็วเข้า!!! " บิลด์ได้หันไปบอกกับเอลฟไนท์ก่อนจะเรียกเอาฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ออกมาที่มือพร้อมกับทางฝั่งเซเรน่าได้สร้างมีดจำนวนมากลอยออกมาเต็มด้านหลังของเธอบิลด์ได้ทยอยยิงใส่มีดเหล่านั้นซื้อเวลาให้เอลฟไนท์

ซึ่งเอลฟไนท์ได้รีบวิ่งออกไปที่เทรนนิ่งรูมหมายเลข1ทันทีทางบิลด์ที่เห็นว่าเอลฟไนท์ได้วิ่งออกไปแล้วพร้อมกับเอาฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์กระหน้ำยิงเข้าไล่ยิงมีดอากาโทลัมของเซเรน่าได้ควบคุมเหล่ามีดทั้งหลายพุ้งเข้ามาใส่บิลด์ไม่หยั่ง

บิลด์ได้ใช้ฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์เหวี้ยงฟันปัดมีดจำนวนนึ่งที่พุ้งเข้ามาก่อนที่บิลด์จะวิ่งออกไปเพื่อล่อให้เซเรน่าไล่ตามมาและก็สำเร็จเซเรน่าได้ตามบิลด์ไปพร้อมกับค่อยโจมตีใส่ตลอดทาง

ในระหว่างที่บิลด์พยายามล่อเซเรน่าและปัดการโจมตีอยู่นั้นก็ได้มีเจ้าหน้าที่S.O.N.Gสองคนที่เดินอยู่บนทางเดินโดยไม่รู้อี้โน้อีเน่พอเซเรน่าเห็นก็ได้จะพุ้งเข้าโจมตีด้วยดาบในมือของเธอแต่บิลด์ได้ยืดแขนออกไปและกระชากทั้งสองหลบออกมาได้อย่างฉิวเฉียด

" ไม่เป็นไรนะ รีบหนีไปซะ " บิลด์ได้บอกกับทั้งสองก่อนจะกระโจนพุ้งเข้าใส่จับร่างเซเรน่าเอาไว้แต่เซเรน่าที่เรี่ยวแรงของเธอก็มหาศาลขึ้นมาชกซัดร่างของบิลด์ปลิวกระเด็นกลิ้งไปกับพื้น " อัก....โอ้โห้วว...ทำไมถึงมีแรงขนาดนี้กัน " บิลด์ได้เงยหน้าขึ้นก่อนจะสังเกตุเห็นร่างของเซเรน่าที่ปกคลุมไปด้วยพลังดาวอังคารเหมือนกับอีโวลต์

" คุณเซ็นโตะตอนเรามาถึงห้องควบคุมแล้วฮะ ทางนั้นเป็นไงบางฮะ " เอลฟไนท์ที่มาถึงห้องควบคุมตามที่บิลด์พร้อมติดต่อเข้ามา

" ขอเวลาสัก2นาที...ไม่สิขอนาทีก็พอ " บิลด์ได้ตอบกลับก่อนจะลุกขึ้นแต่ยังไม่ทันได้ทำอะไรเซเรน่าที่ได้ยิงพลังดาวอังคารจากมือซัดร่างของบิลด์จนกระเด็นกลิ้งเป็นครั้งที่2และยังควบคุมมีดที่เคลือบพลังของดาวอังคารพุ้งเข้ามาจะโจมตีใส่บิลด์ที่เผลอ 
" เสร็จกัน!!! " 

บิลด์ที่มองดูมีดอากาโทลัมที่พุ้งเข้ามาด้วยความเร็วสูงและกระชันชิดเกินจึงไม่มีทางทีจะหลบได้แต่ก็ได้มีร่างนึ่งพุ้งเข้ามาและใช้หมัดชกเข้าใส่มีดทั้งสองเล่มด้วยแรงมหาศาลจนทำให้มีดเหล่านั้นแตกสลายไป

" ให้ตายสิ....เสียงเอะอะอะไรอยู่ได้.....แบบนี้ก็นอนไม่หลับพอดีนะสิ " เสียงนึ่งได้บ่นพึมพำออกมาพร้อมกับควันจางไปปรากฎเป็นร่างของอัลเทอร์ฮิบิกิที่บิดข้อมือขวาไปมา


" โทษที่แล้วกันที่รบกวนเวลาพักผ่อนนะ "

" ช่างเถอะเอาเป็นว่าชดใช่ด้วยการเป็นกระสอบทรายให้ฉันหน่อยก็แล้วกัน " อัลเทอร์ฮิบิกิได้หันไปแหย่บิลด์ก่อนจะหันกลับไปมองเซเรน่าที่ค่อยเดินตรงเข้ามาหา " นั้นนะเหรอต้นตอที่มารบกวนการนอนของฉันนะ "

" อัลเทอร์พยายามช่วยเหรอ เซเรน่าให้ไปที่เทรนนิ่งรูมหมายเลย1ที "

" เรื่องกล้วยๆๆ.....แค่นาทีเดียวก็เสร็จแล้ว " อัลเทอร์ฮิบิกิที่ดัดมือไปมาจนเสียงดังกร็อปแกร็บก่อนจะตั้งท่าและพุ้งออกไปเข้าปะทะกับเซเรน่าที่ยิงพลังจากมือส่วนกลับทันทีทางอัลเทอร์ฮิบิกิเองก็หลบการโจมตีเหล่านั้นได้ทั้งหมดจนเข้าประชิดเซเรน่าจากด้านหลังได้สำเร็จ " โทษทีน่าแต่ที่ทำก็เพื่อตัวเธอเองนะ " อัลเทอร์ฮิบิกิที่กล่าวขอโทษเสร็จก็รวบร่วมพลังของเกียร์เอาไว้ที่ฝ่ามือและปล่อยออกไปเป็นกำลังภายในพัดร่างของเซเรน่ากระเด็นออกไป

อัลเทอร์ฮิบิกิที่พุ้งเข้าประชิดตัวอีกครั้งและใช้กำลังภายในซัดร่างของเซเรน่าเป็นครั้งที่2จนร่างของเธอปลิวกระเด็นทะลุกำเเพงเข้าไปในเทรนนิ่งรูมหมายเลข1สำเร็จ

" ที่เหลือก็นายแล้วนะเซ็นโตะ "

" อ่า.... " บิลด์ได้เดินตามเข้ามาและเดินผ่านอัลเทอร์ฮิบิกิไปที่กลางห้องเผชิญหน้ากับเซเรน่า " เอลฟไนท์เริ่มทำการSimulation Field สะ " 

" เข้าใจแล้วฮะ " เอลฟไนท์ที่พอได้ยินการติดต่อจากบิลด์ก็เริ่มทำการSimulationจากพื้นที่ห้องสี่เหลี่ยมเปล่ากลายเป็นเมืองขนาดใหญ่

เซเรน่าที่พอเห็นว่ารอบตัวเธอเกิดตึกขึ้นมาจำนวนมากแต่ก็ไม่ได้อะไรเธอได้สร้างมีดออกมาจำนวนมากบินวนล้อมรอบตัวเธอเอาไว้ทั้งหมดก่อนที่เหล่ามีดนั้นจะยิงพลังของดาวอังคารไปร่วมเหนือหัวของเธอจนขยายใหญ่เป็นลูกพลังสีแดงทมิฬขึ้นมาจนเกิดแรงสั่นสะเทือนไปทั่วเทรนนิ่งรูมจนสัญญาณเตือนภัยได้ดังขึ้น

" อะไรกัน.....Phonic Gainของคุณเซเรน่าพุ้งสูงขึ้น? " เอลฟไนท์ที่อยู่ห้องควบคุมที่มองดูมอนิเตอร์ที่ตรวจจับระดับค่าซิมโฟเกียร์สูงขึ้นพร้อมกับเห็นภาพในห้องเทรนนิ่งรูมประกอบไปด้วย

" หล่อนคิดจะระเบิดที่นี่เป็นจุ้นรึไง? เอาไงดีละ" 

" นี่มันเกินกว่าที่คาดการเอาไว้แล้วนะเนี่ย " บิลด์ที่เองที่รู้สึกตกใจกับภาพตรงหน้าจนทำตัวไม่ถูกก่อนจะมองไปที่ร่างของเซเรน่าที่จู่ๆก็ทำท่าทางเหมือนกำลังจะต่อต้าน

" อึก....ไม่เอาหนูนะ.....หนูไม่อยากจะทำร้ายพวกพ้องไปมากกว่านี้แล้ว.... "

" เซเรน่า? "

" หนูไม่อยากจะพราก...กับคนสำคัญอีกต่อไปแล้ว...อึก.....อ้ากกกก!!! " เซเรน่าที่พึมพำกับตัวเองก่อนจะร้องออกมาและแน่นิ่งไปก่อนจะเงยหน้าขึ้นด้วยใบหน้าเรียบนิ่งพร้อมดวงตาสีแดง

" เซเรน่า....ฉันจะช่วยเธอเองไม่ว่ายังไงก็ตาม "

[ GREAT ALL YEAH GENIUS ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

 " บิลด์อัพ!!! "

 

[ KANZEN MUKETSU NO BOTTLE YAROU! BUILD GENIU! SUGEI! MONOSUGEI! ]


これさえ押さえれば大丈夫!―「仮面ライダービルド」劇場版につながる3 ...

 

เซเรน่าที่ไม่รอช้าได้ปล่อยลูกพลังสีแดงขนาดใหญ่เข้าใส่บิลด์โดยทันทีซึ่งทางบิลด์ที่ได้เรียกฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ออกมาก่อนที่แสงทั้ง7สีได้มาร่วมที่มือของบิลด์ปรากฎเป็นบอทเทิลสีรุ้งก่อนจะเอาบรรจุใส่ฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ทันที

[ SYMPHOGEAR MATCH DESU ]

[ SYMPHOGEAR MATCH BREAK ]

บิลด์ได้กระโจนร่างพุ้งเข้าไปหาลูกบอลพลังของเซเรน่าที่ปล่อยออกมาก่อนจะใช้ฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ที่เคลือบด้วยออร่าพลังสีรุ้งฟันตัดจนลูกบอลพลังถูกฝ่าออกเป็นสองส่วนและเกิดระเบิดจนทำลายตึกรอบข้างจนพังพินาศ

[ ONE SIDE GYAKU SIDE ALL SIDE ]

 

[ READY GO? / GENIUS FINISH! ]


" ฮ้ากกกก!!! " บิลด์ได้พุ้งเข้าประชิดตัวเซเรน่าสำเร็จพร้อมไรเดอร์พันส์เข้าใส่ที่คอร์ของเกียร์แล้วปล่อยสสารของจีเนียร์เข้าไปในร่างเซเรน่าจำนวนนึ่งทำให้ดวงตาของเธอที่กลายเป็นสีแดงกลับมาเป็นปกติพร้อมกับคืนร่าง

" จะบุ่มบามเกินไปแล้ว " อัลเทอร์ฮิบิกิได้เดินเข้าไปหาบิลด์ที่ตอนนี้อุ้มร่างอขงเซเรน่าเอาไว้อยู่

" เห้อ....แบบนี่มันหวังโดนพวกคุณเก็นจูโร่บ่นยับแน่ " บิลด์ได้บ่นออกมาพร้อมมองไปรอบเทรนนิ่งรูมที่พังเสียหายอย่างหนักจกาการต่อสู้เมื่อครู่

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาเซเรน่าที่ค่อยลืมตาได้สติอีกครั้งในห้องพักฟื้นซึ่งเซ็นโตะและเอลฟไนท์ที่นั่งดูอาการอยู่พอเห็นว่าตื่นแล้วจึงเดินเข้าไปหา

" คุณเซเรน่าไม่เป็นอะไรนะฮะ "

" เอลฟไนท์จัง...คุณเซ็นโตะ " เซเรน่าที่กรอกสายตาหันไปมองทั้งสองที่มายืนอยู่ข้างๆก่อนจะสังเกตุเห็นแผลบนหน้าของเซ็นโตะ " นี่หนูหรือว่าจะ.... " เซเรน่าที่พอเห็นบาดแผลของเซ็นโตะก็รู้ตัวทันทีว่าเธอทำอะไรลง

" หมายถึงแผลพวกนี้เหรอ..... " เซ็นโตะที่พอดูออกว่าเซเรน่ามองมาที่แผลจึงเข้าไปลูบหัวของเธอ " แผลพวกนี้ไม่ใช่เพราะเซเรน่าหรอกนะ....เพราะฉะนั้นอย่าโทษตัวเองเลย "

" ตะ....แต่ว่า "

" ใช่แล้วฮะ...อย่างที่คุณเซ็นโตะพูดไม่ใช่ความผิดของคุณเซเรน่าเลย.....และตอนนี้เราก็ได้รู้แล้วด้วยว่าสาเหตุที่ทำให้คุณเซเรน่าเป็นแบบนี่เป็นเพราะอะไร "

" จริงเหรอ? "

" จากผลตรวจแล้ว....ต้นตอของอาการของการที่คุณเซเรย่าเห็นภาพหลอนและคลุมคลั่งมาจากจิตใจสำนึกฮะ "

" จิตใต้สำนึก? "

" ที่ผ่านมาตลอดหลายปีเธอถูกอีโวลต์ควบคุมด้วยยีนมาโดยตลอด.....มีความเป็นไปได้ว่าถึงแม้จะโดนชำระล้างไปแล้วแต่มันอาจจะมีเศษเสี้ยวของยีนอีโวลต์อยู่ในจิตใต้สำนึกพร้อมจะกลับมาและควบคุมร่างของเธออีกก็เป็นไปได้ "

" ถ้างั้น....ควรจะทำยังไงดีละ... "

" Direct Feedback System เป็นระบบที่จะสามารถเข้าไปในจิตใต้สำนึกของอีกคนได้....แต่ว่าอุปกรณ์ตอนนี้ยังไม่เสร็จสมบรูณ์เท่าไรฮะ " 

" แล้วพอจะทำให้เสร็จสมบรูณ์เลยได้รึเปล่า? " เซ็นโตะได้หันไปถามกับเอลฟไนท์ซึ่งก็ได้ส่ายหน้าไปมาเป็นคำตอบ

Direct Feedback System นั้นละเอียดอ่อนและอันตรายมาก...ถ้าหากว่าเกิดความพิดพลาดเพียงนิดเดียวละก็....ตัวตนของผู้ที่เข้าไปในจิตใต้สำนึกจะหายไปแบละไม่ได้กลับออกมาอีกเลย " 

" ถ้าหากว่า....มะนมีความเสี่ยงระดับนั้นละก็ใช้เจ้านี้ก็พอ " เซ็นโตะพูดไปพร้อมหยิบบิลด์ไดรฟเวอร์ขึ้นมา

" ไรเดอร์ซิสเต็ม....จริงด้วยสิถ้าหากเอาระบบไรเดอร์ซิสเต็มทำการซัพพอร์ตกับDirect Feedback Systemละก็อาจจะทำให้สมบรูณ์ได้ก็ได้ฮะ " เอลฟไนท์ที่เข้าใจที่เซ็นโตะจะสื่อก็หัวแล่นทันที " เราขอยืมไดรฟเวอร์สักแปปนึ่งได้มั้ยฮะ รับรองจะทำให้สมบรูณ์ให้ได้เลยฮะ "

" ตามสบายเลย รบกวนด้วย  " เซ็นโตะได้ยื่นไดรฟเวอร์กับเอลฟไนท์ก่อนที่เธอจะรีบวิ่งออกไปทำให้ภายในห้องเหลือเพียงแค่เซ็นโตะกับเซเรน่าเพียงสองคนเท่านั้น

" คุณเซ็นโตะหนูนะ....ต้องขอโทษจริงๆค่ะ "

" บอกไปแล้วไง....ว่ามันไม่ใช่ความผิดของเธอหรอก " เซ็นโตะที่ยังคงยืนยันคำเดิมพร้อมกับลากเก้าอี้มานั่งข้างเตียง " เซเรน่าเธอนะคือพวกพ้องคนสำคัญของพวกเรา ไม่ว่ายังไงฉันก็จะต้องช่วยเธอให้ได้ เพราะงั้นอย่าโทษตัวเองอีกเลยนะ " เซ็นโตะที่ได้พูดเกลียกล่อมพร้อมกับยื่นมือไปลูบหัวของเซเรน่าอย่างอ่อนโยนจนเธอได้ปล่อยน้ำตาที่อดกลั้นเอาไว้ออกมาและเข้ากอดเซ็นโตะเอาไว้แน่น

" อึก...ฮึก.... "

เวลาล่วงเลยผ่านไป10นาทีกว่าๆหลังจากที่เซเรน่าได้ระบายความทุกทรมาณออกมาทั้งหมดเซ็นโตะก็ได้พามาที่ห้องทดลองของเอลฟไนท์ที่ตอนนี้มีเก้าอี้สองตัวตั้งอยู่พร้อมกับตรงกลางระหว่างเก้าอี้มีอุปกรณ์เล่นแร่แปรธาตุตั้งเอาไว้อยู่

" นี่คืออุปกรณ์ที่ว่าฮะ " เอลฟไนท์ได้ยื่นอุปกรณ์แว่นมอบให้กับเซเรน่าและเซ็นโตะ " ที่เราทำได้มากสุดก็ได้แค่นี่แหละฮะ เราได้ดัดแปลงไดรฟเวอร์ให้ซัพพอร์ตกับอุปกรณ์เพื่อการนั้นจำเป็นต้องใช้จีเนียสบอทเทิลของคุณเซ็นโตะเป็นกุญแจสำหรับเดินเครื่อง....แต่ว่าก็ยังอันตรายอยู่ดีเพราะงั้นระวังตัวให้ดีๆนะฮะ "

" อ่า...เข้าใจแล้ว " เซ็นโตะได้บิลด์ไดรฟเวอร์ที่มีสายเชื่อมต่อกับอุปกรณ์แว่นในมือหลังจากที่เตรียมตัวเรียบร้อยเซเรน่าและเซ็นโตะที่นั่งบนเก้าอี้คนละตัวพร้อมสวมอุปกรณ์แว่นเอาไว้ทางเซ็นโตะเองก็ได้สวมบิลด์ไดรฟเวอร์เป็นที่เรียบร้อย

" ทำการเชื่อมต่อสมองใน 3 2 1 " เอลฟไนท์ได้ให้สัญญาณก่อนที่เซ็นโตะจะเอาจีเนียสบอทเทิลใส่ลงไปในไดรฟวเรอืทำให้เกิดปฏิกิริยาพอเอลฟไนท์ที่เห็นค่าพลังงานของเครื่องเพิ่มขึ้นก็ได้ทำการเปิดเครื่อง

เซ็นโตะที่ได้หลับตาลงพร้อมกับเสียงอุปกรณ์ที่สวมอยู่ทำงานก่อนจะได้สติอีกทีคือร่างกำลังล่วงลงไปในความมืดที่ไร้ก้นบึ่งอยู่พักนึ่งก่อนที่ภาพจะตัดไปชั่ววูบเซ็นโตะที่ตอนนี้กำลังสับสนและพยายามกวาดสายตาไปรอบๆ

" ที่นี่....ที่ไหนนะ " เซ็นโตะได้ยันตัวลุกขึ้นจากพื้นซึ่งพอสังเกตุดีๆแต่หันไปเซ็นโตะกับต้องตกใจเมื่อตรงหน้าของเขาสัตว์ตัวเล็กๆที่มีขนปุกปุ่ยยืนอยู่บนผลึกสีชมพู


" เย้ยยย.....ตะ...ตัวอะไรนะ กระรอกเหรอหรือว่าหนูแฮมสเตอร์แฟนซี? "

" ฉันไม่ใช่กระรอกหรือหนูแฮมสเตอร์ทั้งนั้นและเจ้าบ้า!!! "

" เห้ย!!! พูดได้ด้วย? " เซ็นโตะตกใจทันที่เมื่อเห็นสิ่งมีชีวิตตัวเล็กได้เอ๋ยปากด่าตัวเองจนแทบล้มลงไปกองกับพื้น

" ชื่อของฉันคือเวค.....เป็นตัวตนที่ค่อยดูแลปกป้องจิตใต้สำนึกของเซเรน่า นายเองก็แนะนำตัวมาสะมาเรียกคนอื่นว่าตัวแบบนี้เสียมารยาทนะรู้มั้ย! "

" อ้ะ...ครับผมคิริว เซ็นโตะเรียกเซ็นโตะก็ได้คราบฝากเนื้อฝากตัวด้วย....ใช่สะที่ไหนละ!!!....แต่เดียวก่อนนะผู้ดูแลงั้นเหรอ....เดียวสินี่มันหมายความว่าไงนะ? นี่มันเกินหลักวิทยาศาสตร์จะอธิบายไปแล้วนะ " เซ็นโตะได้รีบลุกขึ้นมาตะคอกใส่เวคทันทีจนตัวของเวคที่ตัวเล็กแทบปลิวตกผลึกสีชมพูที่เป็นที่ยืน

" จะเสียงดังทำไมกันละ...ให้ตายสิ ว่าแต่นายนะเข้ามาทำอะไรในนี้เดิมทีมนุษย์นะไม่มีทางทีจะเข้ามาจิตใต้สำนึกได้นิ "

" เอิ่มอ่อ....ก็แบบว่าใช้หลักกรเล่นแร่แปรธาตุเข้ามาละมั้ง...จริงสินี่ไม่ใช่เวลาจะมาเถียงตัวจิ้วอย่างนายแล้วต้องรีบจัดการให้เสร็จ "

" ที่นายหมายถึงคือยืนอีโวลต์ใช่มะ "

" ช่ายๆๆ...เอ้ะนายรู้จักงั้นเหรอ? "

" หึหึ...หื้มของมันแน่อยู่แล้ว....ก็ฉันคือผู้ดูแลนิน่า "

" แล้วพอจะรู้รึเปล่าว่ามันอยู่ที่ไหน...ถ้าหากไม่จัดการกับมันเซเรน่าก็จะ "

" ถ้าอยากจะไปหามันอยู่จุดลึกที่สุดของจิตใต้สำนึก....การจะไปได้ต้องฝ่าผ่านความทรงจำมากมายของเซเรน่ามันเป็นที่ทีอันตรายมาก "

" ถึงแบบนั้นฉันก็ต้องไป.....เพื่อเซเรน่า "

" ใจกล้าเด็ดเดียวจริง....ฉันจะไปกับนายด้วยถ้าหากฉันและนายร่วมพลังกันได้ละก็จะต้องจัดการมันได้แน่เพื่อเซเรน่า "

"  โอ้ววว "

หลังจากที่เซ็นโตะและเวคได้ทำการเป็นพันธมิตรเพื่อช่วยเหลือเซเรน่าเป็นลานกว้างของห้องทดลองที่มีห้องควบคุมอยู่ข้างบนก่อนที่จากห้องเปล่าก็เต็มไปด้วยเหล่าเด็กมากมายจำนวนมาก

" เด็กๆพวกนี้หรือว่าจะเป็นรีเซบเตอร์ชิลเด้น " เซ็นโตะที่เดินไปทั่วห้องเพื่อสำรวจไปเรื่อยๆก็ได้พบเด็กสองคนที่หน้าตาคุ้นเคยยืนอยู่ด้วยกัน

" ชิราเบะ คิริกะ " เซ็นโตะได้เดินตรงเข้าไปหาเด็กทั้งสองเขาที่พยายามจะยื่นมือเข้าไปสัมผัสแต่พอมือไปถึงตัวของชิราเบะดันทะลุผ่านไปเฉยๆทำเอาเซ็นโตะเห็นก็ตกใจอย่างมาก 

" นายนะไม่สามรถแตะต้องสิ่งของต่างเหล่านี้ได้.....หรือจะให้พูดอีกอย่างก็นี่มันก็เป็นเพียงแค่ภาพที่สะท้อนมาจากความทรงจำของเซเรน่าเท่านั้นเอง "

เซ็นโตะที่พอจะเข้าใจก่อนจะหันไปมองที่อื่นๆเพื่อตามหาตัวของเซเรน่าต่อทันทีจนเดินไปได้สัพักก็พบกับมาเรียที่อยู่ท่ามกลางเหล่าเด็กที่อยู่ที่นี่เช่นกัน

"  มาเรียถ้างั้น...ใกล้ก็ต้องมีเซเรน่าอยู่แน่ " เซ็นโตะที่พอเหนม1าเรียก็รีบกวาดสายตาเพื่อมองหาเซเรน่าและก็พบจริงๆ

" เซเรน่า!!! " เซ็นโตะที่พอเห็นร่างของเซเรน่าก็รีบวิ่งเข้าไปหาทันทีแต่ก่อนจะไปถึงตัวก็ได้มีเปลวไฟที่พุ้งขึ้นมาจากพื้นรอบๆตัวจนเกิดเปลวเพลิงลุกไหม้พร้อมเสียงสัญญาณเตือนภัยดังสนั่นขึ้นไปทั่วพอเซ็นโตะตั้งสติก็พบกับร่างของเซเรน่าที่สวมใส่เกียร์ยืนประจันหน้าอยู่กับเนฟิลิมอยู่เพียงลำพัง

" เหมือนกับตอนนั้นเลย.... " เซ็นโตะที่ได้นึกถึงตอนที่เขานั้นได้มองเห็นภาพในอดีตของตัวเองที่กำลังทับซ้อนกับเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ตรงหน้า

[ Gatrandis Babel Ziggurat Edenal Emustolronzen Fine El Beloaris I Gatrandis Babel Ziggurat Edenal Emustolronzen Fine El Zizzl ]

 

สิ้นเสียงบทเพลงของเซเรน่าก็ได้เกิดระเบิดรุนเเรงมหาศาลจนความเสียหายเข้ามาถึงภายในห้องวิจัยจนทัศนิยภาพทั้งหมดปกคลุมไปด้วยสีขาวทั้งหมดเเม้เเต่เซ็นโตะเองก็ต้องยกมือขึ้นมาบังภาพตัดมาอกทีเข้าทียืนอยู่ห้องทดลองทีตอนนี้มีเป็นซากกลางกองเพลิงร่างของเซเรน่าได้หันมามองพร้อมเลือดที่ดสงตาและปากไหลออกมา

เป็นภาพที่สยดสยองเกินจะบรรยายแต่เซ็นโตะที่เคยเห็นมาก่อนแล้วนั้นก็ไม่ได้เป็นอะไรจนกระทั้งภาพได้ตัดหายไปปรากฎเป็นช่วงเวลาที่เพลิงสงบลงร่างของเซเรน่าที่นอนบาดเจ็บหายใจแผ่วเบาอยู่ใต้ซากของห้องทดลองที่กำลังทรมาณอยุ่จนกระทั้งซากเหล่านั้นได้ถูกปัดออกไปด้วยพลังบางอย่างเซเรน่าที่ตอนนี้สติเริ่มเลื่อนลางได้มองไปที่ผู้มาใหม่ที่ยืนอยู่

" ว่าไงละ....จะตายอยู่ในนี้หรือว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไป....จงเลือกมาซะ "

" ยะ...อยาก...มี....ชี...วิต " เซเรน่าได้ตอบคำถามนั้นด้วยน้ำเสียงที่แทบไม่มีแรงจะเปล่งเสียงก่อนที่ร่างนั้นจะช่วยพาเธอออกมาจากซากโดยที่ทุกการกระทำนั้นเซ็นโตะมองเห็นทุกอย่างว่าคนทีช่วยเหลือเซเรน่าก็คือบลัดสตาร์ค 

ณ ฐานทัพของเฟาส์

เซเรน่าที่ตอนนี้อยู่ในหลอดแก้วทดลองซึ่งที่เต็มไปด้วยของเหลวสีเขียวที่มีส่วนผสมของลิ้งเกอร์และเนบิวล่าแก็สสูงโดยที่เธอจะต้องอยู่ภายในหลอดแก้วทดลองนั้นเป็นเวลากว่าหลายชั่วโมงพอหลังจากที่ออกมาจากหลอดแก้วก็ถูกพวกการ์เดี้ยนเข้าทำร้ายอยู่บ่อยครั้งเพื่อเพิ่มฮาซาร์ดเลเวลจนร่างกายสะบักสะบอมไปหมด

" ฮาซาร์ดเลเวล 3.5 3.6 ยังไม่พอจงโกรธเกรี้ยวและเคียดแค้นให้มากกว่านี่เสะ " บลัดสตาร์คได้ตะโกนตะคอกใส่เซเรน่าที่นอนโดนซ้อมอยู่แบบนั้นและทรมาณสารพัดเพื่อที่จะเพิ่มฮาซาร์ดเลเวลยิ่งนานวันเข้าก็ยิ่งทำให้สภาพจิตใจของเซเรน่ายิ่งแย่ขึ้นเรื่อยๆจากเด็กสาวนิสัยอ่อนโยนค่อยมีนิสัยที่เงียบขรึมเย็นชาขึ้น

" น่างสงสารจริงๆ....เด็กตัวแค่นี่แต่กับต้องเจออะไรแบบนี้เนี่ย "

" ตลอดเวลาที่ผ่านมา....เซเรน่าต้องทนทุกข์ทรมาณมาโดยตลอดเลยงั้นเหรอ " เซ็นโตะที่ได้แต่ยืนมองดูสภาพของเซเรน่าที่ค่อยเปลี่ยนไปเรื่อยๆโดยที่ไม่สามารถทำอะไรได้จนกระทั้งวันที่เซเรน่าได้เปลี่ยนไปอย่างสมบรูณ์ก็มาถึง

หลังจากที่เซเรน่าได้รับเนบิวล่าแก็สกับลิ้งเกอร์เข้าไปก็ถึงคราวที่กาณืเดี้ยนจะเข้ามาซ้อมแต่วันนี้เป็นฝ่ายของเซเรน่าที่เข้าจัดการการ์เดี้ยนทั้งหมดด้วยมือเปล่า

" บราโว่ๆๆๆ.....สุดยอดไปเลยจริงๆเท่านี้ฮาซาร์ดเลเวลก็6.0แล้ว " บลัดสตาร์คได้ปรบมือชมเชยให้ก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาเซเรน่าช้าๆ " จงเคียดแค้นพี่สาวของเธอเธอให้มากขึ้น จงเคียดแค้นผู้คนที่ถอดทิ้งไม่เห็นค่าในตัวเธอสะ " บลัดสตาร์คพูดจบก็ได้เอามือไปจับที่หัวของเซเรน่าก่อนที่จะปล่อยยีนบางส่วนเข้าไปควบคุมยึดร่างของเซเรน่าโดยตรงทันที

ก่อนที่ภาพทุกอย่างจะหายไปเหลือไว้เพียงแค่ความมืดมิดพร้อมแสงที่ปรากฎขึ้นพร้อมกับร่างของเซเรน่าที่นอนอยู่บนพื้นที่เป็นแอ่งน้ำในสภาพที่เกียร์เสียหายอย่างหนัก

" เซเรน่า!!! "เซ็นโตะกับเวคกำลังจะวิ่งเข้าไปหาแต่ไม่ทันทีเขาจะขยับแม้แต่ก้าวเดียวก็ได้มีกระสุนนึ่งยิงเข้ามาดักเอาไว้พอหันไปตามวิถีกระสุนที่ยิงมาก็พบกับเซเรน่าอีกคนที่ดวงตาเป็นสีแดงพร้อมชุดที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด " เซเรน่าอีกคนงั้นเหรอ? "

" ไม่...นั้นไม่ใช่เซเรน่าแกสินะที่เป็นตัวการ "

" ถูกต้อง...ต้นตอทุกอย่างก็คือตัวฉันเอง ฉันคือตัวตนที่กำเนิดจากยีนของอีโวลต์และค่อยเจิบโตอยู่ภายใต้จิตสำนึกของหล่อน "

" งั้นก็ดีเลย...คราวนี้แหละฉันจะจัดการกับแกแล้วปลดปล่อยเซเรน่าสะ " เซ็นโตะได้หยิบเอาจีเนียสบอทเทิลขึ้นมาเตรียมจะแปลงร่าง

" แกจะทำอะไรได้ทั้งๆที่ตัวนายในตอนนั้นยังไม่สามารถช่วยเด็กคนนี้ได้เลยแม้แต่น้อย....เอาแต่ปล่อยให้หล่อนนั้นทนทุกข์ทรมาณอยู่เพียงคนเดียว " เซเรน่าตัวปลอมได้พูดแทงใจดำใส่เซ็นโตะคำพูดเหล่านั้นเป็นดังเข้มพันเล่มได้แทงเสียดสีเข้ามาหัวใจของเซ็นโตะทำให้มือที่ถือจีเนียสบอทเทิลได้สั่นขึ้นมา

" เซ็นโตะ ตั้งสติหน่อยสิ " เวคที่พอเห็นอาการของเซ็นโตะก็พยายามตะโกนบอกเพื่อเรียกสติกลับมาเซเรน่าตัวปลอมที่เห็นแบบนั้นก็ยิ้มออกมา

" ตัวฉันในอดีตไม่สามารถที่จะช่วยเซเรน่าได้......เพราะงั้นคราวนี้แหละฉันจะช่วยให้ได้!!! " เซ็นโตะได้สลัดความรู้สึกเหล่านั้นออกไปและได้เสียบลงบิลดไดรฟเวอร์ทันที

[ GREAT ALL YEAH GENIUS ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

 " แปลงร่าง!!! "

 

[ KANZEN MUKETSU NO BOTTLE YAROU! BUILD GENIU! SUGEI! MONOSUGEI! ]

高音質】仮面ライダービルド Kamen Rider Build ジーニアスフォーム ...

[ BAT! ]

 

" ไอโลหิต " 

 

[ MIST MATCH  BAT B-B-B-BAT FIRE! ]


night rogue | Tumblr

" เวคฝากเซเรน่าด้วย "

" ไว้ใจฉันได้เลย " เวคได้รับคำก่อนจะพุ้งเข้าไปหาเซเรน่าทันทีก่อนที่บิลด์และไนท์โร๊คที่ต่างฝ่ายต่างก็จับจ้องใส่กันและกัน

บิลด์และไนท์โร๊คต่างวิ่งพุ้งเข้าแลกหมัดใส่กันและกันจนกระเด็นถอยไปคนละก้าวแต่ว่าทางของไนท์โร๊คที่ร่างปกคบุมไปด้วยพลังของอีโวลต์ได้พุ้งเข้าไปด้วยเร็วสูงซัดหมัดเข้าที่กลางอกของบิลด์เต็มๆก่อนจะเอาทรานสตรีมกันยิงอัดซ้ำจนบิลด์กระเด็นออกมา

" เซเรน่า นี่ เซเรน่าขอร้องละได้สติสักทีสิ " เวคที่บินมาถึงตัวเซเรน่าก็พยายามเขย่าแขนเพื่อเรียกสติของเซเรน่ากลับมา

ขณะเดียวกันทางด้านของไนท์โร๊คได้พุ้งเข้าใส่บิลด์พร้อมใช้สตรีมเบลดที่เคลือบพลังของอีโวลต์เอาไว้ฟันใส่แต่บิลด์ก็ได้เรียกฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ออกมาขึ้นมาป้องกันเอาไว้ได้ทันก่อนจะหันปากกระบอกยิงส่วนกลับทันทวงทีทำให้ไนท์โร๊คต้องดีดตัวออกมาเพื่อหลบกระสุนของบิลด์ทันก่อนจะหยิบเอาสตรีมเบลดร่วมกับทรานสตรีมกันเป็นสตรีมไรเฟิลทางบิลด์ได้เอาฟูลฟูลบอทเทิลบรรจุใส่ลงฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์และเล่งไปที่ไนท์โร๊ค

[ RIFE MODE / FULL BOTTLE STEAM ATTACK ]

[ FULL FULL MATCH DESU / FULL FULL MATCH BREAK ] 

ทั้งสองต่างยิงกระสุนโจมตีเข้าปะทะกันไปมากันตรงกลางแต่ทางไนท์โร๊คที่ได้ปล่อยพลังจากร่างเพิ่มพลังการโจมตีสูงมากขึ้นจนปัดการโจมตีของบิลด์ออกไปแล้วซัดร่างของบิลด์นั้นปลิวกระเด็นลงไปนอนกับพื้น

" แบบนี้ชักไม่สวยแล้วสิ!? "

" แค่เศษเสี้ยวของยีนแท้ๆ....ไม่คิดเลยว่าจะพลังเยอะขนาดนี้ " บิลด์ที่ตกใจกับพลังของไนท์โร๊คก่อนจะโดนกระชากขึ้นมา

" คนอย่างแกไม่มีทางที่จะช่วยเด็กนั้นได้หรอก.....หล่อนจะต้อจมดิ่งไปกับความผิดของตัวเองจนสูญเสียความเป็นตัวเอง.....เมื่อถึงตอนนั้นฉันจะได้กลับมามีตัวตนอีกครั้ง!!! " ไนท์โร๊คพูดจบก็ได้ปล่อยพลังช็อตใส่ร่างของบิลด์ไปทั่วร่างจนคืนร่าง

" อะ...อัก...อึก!! "

ทางด้านของเอลฟไนท์ที่ค่อยดูชีพจรของทั้งสองก่อนที่จะเห็นท่าทางของเซ็นโตะที่นอนอยู่เริ่มรู้สึกทรมาณขึ้นมา

" คุณเซ็นโตะ.... " เอลฟไนท์ที่พอเห็นว่าเซ็นโตะเริ่มมีอาการจึงตั้งใจจะตัดการเชื่อมต่อแล้วดึงกลับมาแต่อัลเทอร์ฮิบิกิได้จับมือห้ามเอาไว้ทำให้เธอหันไปหา " คุณอัลเทอร์ "

" เชื่อมั่นในตัวของเซ็นโตะสิ " อัลเทอร์ฮิบิกิได้พูดออกไปก็ทำให้เอลฟไนท์นั่นกลับมาเชื่อใจตัวเซ็นโตะอีกครั้ง

" นั้นสินะฮะ "

กลับมาทางด้านเซ็นโตะที่กระเด็นกลิ้งไปกับพื้นพร้อมทั้งตัวเต็มไปด้วยบาดแผลมากมายแต่ถึงงั้นเซ็นโตะก็กัดฟันพยายามจะลุกขึ้นก่อนจะถูกไนท์โร๊คเอาทรานสตรีมกันยิงเข้าที่ขาจนเข่าทรุดลงไปกับพื้นพร้อมยิงเข้าที่ไหล่ขวาอีกนัดนึ่ง

" อ้ากกก.....อึก "

" เห้นายนะพอได้แล้ว....ถ้าสู้มากกว่านี้มีหวังได้ตายจริงๆแน่!!! " เวคที่พอเห็นสภาพของเซ็นโตะที่ไม่ไหวแล้วแต่ก็ยังพยายามจะลุกขึ้นยืนอีกครั้ง

" หยุดต่อต้านได้แล้ว....ปล่อยให้ฉันยึดร่างนี้โดยสมบรูณ์สะเถอะ "

" บอกไปแล้วไง....ไม่ว่ายังไง...ฉันก็จะช่วยเซเรน่า.....ให้ได้ " เซ็นโตะที่พยายามเปล่งเสียงพูดพร้อมกับเอามือมากุ้มแผลที่หัวไหล่เอาไว้ก่อนจะกัดฟันพูดออกมาดังๆ " เซเรน่า....ฉันรู้นะว่าเธอยังอยู่ตรงนั้น...ยอมปล่อยให้เป็นแบบนี้ดีแล้วแน่เหรอ!!! เธอนะไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวสักหน่อยทั้งฉัน มาเรีย ทุกๆคนต่างอยู่เคียงข้างเธอเสมอทั้งตอนนี้และจากนี้ไป!!! " 

" ตะโกนเท่าไรก็เปล่าประโยชน์....หล่อนไม่มีวันตื่นขึ้นมาหรอก " 

" ฉันเชื่อมั่นในตัวของเธอ....เพราะงั้นลืมตาตื่นขึ้นมาได้แล้วเซเรน่า!! " เซ็นโตะได้ตะโกนออกมาสุดเสียงก่อนที่ไนท์โร๊คจะเหนียวไกยิงแต่เวคก็ได้พุ้งเข้ามาขัดขว้างเอาไว้แต่ด้วยที่ตัวของเวคไม่ได้มีพลังอะไรบางจึงได้แค่ป่วนไนท์โร๊คได้ไม่นานก่อนที่เวคจะโดนไนท์โร๊คจับและปล่อยพลังออกมาเพียงเล็กน้อยเพื่อช็อตร่างของเวคต่อหน้าของเซ็นโตะ

ไนท์โร๊คที่พอเห็นว่าเวคนั้นต่อต้านไม่ได้แล้วจึงโยนทิ้งลงกับพื้นก่อนที่เซ็นโตะจะรีบขยับเข้าไปหา

" เจ้าบ้า ตัวเล็กแค่นี่ยังจะไปสู้อีก "

" อย่ามาว่าคนอื่นว่าบ้า....ทั้งๆที่ตัวเองก็บ้าไม่แพ้อยู่แล้วสิ " เวคที่ด่าสวนเซ็นโตะทำเอาทั้งคู่ต่างหลุดหัวเราะออกมาทันทีก่อนที่ไนท์โร๊คจะหันทรานสตรีมกันเล่งเตรียมจะปิดบัญชีจู่ๆมีดอากาโทลัมสองเล่มพุ้งเข้าโจมตีใส่ไนท์โร๊คก่อนจนต้องรีบกระโดดหลบออกมา พร้อมกับเสียงฝีเท้านึ่งได้เดินมาหยุดยืนอยู่ข้างๆกับเซ็นโตะคือเซเรน่าที่สภาพเกียร์กลับมาเป็นปกติไม่เหมือนกับก่อนหน้าที่เห็น 

" ในที่สุดก็ตื่นสักทีนะ "

" หิหิ...โทษทีน่าคะคราวนี้ตัวเอกไม่ใช่คุณเซ็นโตะแต่เป็นหนูต่างหาก " 

" อ่าา.....เอาสะเถียงไม่ออกเลย....ถ้างั้นก็รีบๆจัดการเจ้านั้นให้มันจบๆเถอะ " เซ็นโตะที่โดนเซเรน่าที่ยืนคำพูโของตัวเองเคยพูดเอาไว้ส่วนกลับจนถึงกับหมดแรงนั่งลงกับพื้นโดยดี

" ค่ะ "

" เซเรน่า.... "

" เธอน่ะค่อบปกป้องฉันจากข้างในมาโดยตลอดเลยใช่มั้ย ขอบใจมากนะ "  เซเรน่าได้หันไปมองเวคพร้อมยิ้มออกมาด้วยใบหน้าที่แสนอบอุ่น " เดียวจะรีบทำให้จบเอง "

[ Dareka no tame no Hikari ni nareru no nara…to Chīsana hāto ga furueru ]

เซเรน่าได้เรียกเหล่ามีดจำนวนมากออกมาก่อนจะควบคุมให้พุ้งเข้าโจมตีใส่ไนท์โร๊คที่ยืนอยู่ตรงหน้าทันทีแต่ไนท์โร๊คได้ใช่สตรีมกันกระหน้ำยิงสกัดเหล่ามีดที่พุ้งเข้ามาไม่หยุดหย่อนจนข้างล่างเปิดโล่ง

จนเปิดโอกาสให้เซเรน่าพุ้งเข้าไปโจมตีไนท์โร๊คในระยะประชิดด้วยดาบในมือไนท์โร๊คได้ยกสตรีมเบลดขคึ้นมากันเอาไว้ก่อนจะระเบิดพลังออกมาจนซัดร่างของเซเรน่ากระเด็นออกมา

[ Tanoshiku waraeru Kono mainichi ga Atarimae dato Kanjirareru yō ni…ne ]

" ต่อต้านไปก็เท่านั้น.....อย่างแกไม่มีทางลบเลื่อนในสิ่งที่แกเคยนทำเอาไว้ได้หรอก " ไนท์โร๊คที่พูดไปเพื่อให้เซเรน่าไขว้เขวพร้อมกระหน้ำฟันใส่ไม่ยั่งทำให้เซเรน่าได้แต่ป้องกันการโจมตีเอาไว้ก่อนที่ไนท์โร๊คจะร่วมพลังทั้งหมดเอาไว้ที่ทรานสตรีมกันและยิงอัดเข้าใส่ร่างของเซเรน่าในระยะประชิดจนร่างปลิวกระเด็นลงไปนอนกับพื้นอย่างหมดสภาพ

" เซเรน่า!! "

" อะ....อึก " เซเรน่าที่กัดฟันพยายามลุกขึ้นอีกครั้งทำเอาไนท์โร๊คตกใจเมื่อเห็นเซเรน่ายังกลับมาลุกขึ้นได้อีกครั้ง

" ยังมีแรงจะลุกขึ้นมาอีกงั้นเหรอ....ถ้างั้นการโจมตีต่อไปจะทำให้จบเลยค่อยดู " ไนท์โร๊คได้รวบร่วมพลังทั้งหมดเอาไว้ที่ทรานสตรีมกันและยิงเข้าใส่เซเรน่าทันทีจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัว

" เซเรน่า! " เวคที่ได้บินลอยพุ้งเข้าไปก่อนะที่จะควบคุมผลึกสีชมพูที่ตัวเองใช้ยื่นมาตลอดเข้าป้องกันการโจมตีของไนท์โร๊คเอาไว้

" คุณเวค? "

" เซเรน่าถึงเวลาแล้วละ.....ที่ฉันและเธอจะร่วมเป็นนึ่งเดียวก้าวข้ามอดีตของเธอไปด้วยกัน "

" อื้ม " เซเรน่าได้พยักหน้าตอบก่อนที่เวคจะบินมาอยู่ข้างหน้าของเซเรน่าพร้อมกับร่างกายและผลึกที่ป้องกันการโจมตีของไนท์โร๊คอยู่ได้ส่องแสงขึ้นมาก่อนจะมีปฏิกิรยากับคอร์ของเกียร์จนเกิดคลื่นแสงสีขาวปัดเป่าการโ๗มตีของไนท์โร๊คให้หายไป

" อะไรกันนะ แสงเนี่ย? "

แสงสว่างสีขาวที่ปกคลุมไปทั่วบริเวณก่อนที่แสงนั้นจะค่อยเข้ามาร่างที่ร่างเล็กที่ยืนอยู่ตรงหน้าของก่อนที่แสงที่ปกคลุมร่างจะสลายหายไปปรากฎเกียร์อากาโทลัมรวมกับเวคจนให้กำเนิดเกียร์เกรพเนียขึ้นมา

" เกียร์อากาโทลัมเปลี่ยนไปแล้ว " เซ็นโตะที่ประหลาดใจหลังจากเห็นเกียร์ของเซเรน่า

" ต่อให้เปลี่ยนเกียร์แค่ไหน....ผลก็เหมือนเดิม!! " ไนท์โร๊คได้กางปีกออกและบินทะยานไปบนฟ้าและพุ้งเข้ามาพร้อมบินควงไปมาจนเป็นสว่านเข้าโจมตีเซเรน่าแต่การโจมตีนั้นก็ถูกป้องกันด้วยผลึกสีชมพู " อะไรกัน "

[ " Akiramenai tsuyosa ni axa wa yadoru" Kata wo yoseai kanzen janai kara koso Kono "ima" wo iki tsukuxai Hakanaki isshun dakara ]

เซเรน่าได้รวบร่วมพลังทั้งหดเอาไว้ที่ฝ่ามือจนปรากฎเป็นผลึกลูกบาศก์สีชมพูพร้อมกระดองที่อยู่รอบตัวของเธอได้เปิดกางออกมาเป็นปีกทั้ง6พร้อมกับละอองแสงที่เกิดจากการสยายปีกได้และลูกบาศก์ได้เปิดออกเปลี่ยนสภาพแวดล้อมบริเวณจากที่มืดมิดกลายเป็นทุ่งดอกไม้หลากสีพร้อมภูเขา

" อะไรกันนะ? "

[ Inochi wa karen ni moete Sei naru chikara tsugau uta e to Kagayaku yume ni ]

ไนท์โร๊คที่กำลังตกใจก่อนจะเงยหน้าขึ้นข้างบนพบเหล่าลูกบาศก์จำนวนมากก่อนที่เหล่าลูหบาศก์จะตกโปรยลงมาจากฟ้าทับร่างของไนท์โร๊คทั้งหมดก่อนที่มันจะร่วมกันเป็นลูกบาศก์เพียงอันเดียวมาอยู่ในมือของเซเรน่าก่อนที่ลูกบาศก์ในมือของเธอนั้นจะแยกสลายหายไปพร้อมกับร่างของไนท์โร๊คที่อยู่ข้างใน

Symphogear Serena Cadenzavna Eve GIF - Symphogear SerenaCadenzavnaEve Animation GIFs

" จบ....แล้วสินะ " เซ็นโตะที่พอเห็นว่าการต่อสู้จบลงก็ผ่อนคล้ายลงทันทีก่อนที่เกียร์ของเซเรน่าจะกลับมาเป็นอากาโทลัมเหมือนเดิมพร้อมร่างของเวคที่นั่งอยู่บนลูกบาศก์ลอยอยู่ตรงหน้าก่อนที่เซ็นโตะจะเดินเข้าไปหา

" ขอบคุณมากนะค่ะ....ที่เชื่อมั่นในตัวของหนูจนวินาทีสุดท้าย " เซเรน่าที่หันไปพูดขอบคุณกับเซ็นโตะพร้อมกับก้มหัวขอบคุณอีกครั้ง

" ฉันเองก็ต้องขอโทษด้วย.....ที่ผ่านมาฉันไม่สามารถจะช่วยเธอได้เลยขอโทษจริงๆ " คราวนี้เป็นฝ่ายของเซ็นโตะก้มหัวขอโทษทันทีนั้นทำให้เซเรน่าตกใจก่อนจะยิ้มออกมา

" ถือว่าพวกเราเจ๊ากันนะคะ " เซเรน่าได้พูดออกมาทำให้เซ็นโตะที่ได้ยินก็ยิ้มออกมาเช่นกัน

" ถึงเวลาที่ทั้งสองคนต้องกลับได้แล้วละ " เวคได้พูดขึ้นทำให้เซ็นโตะและเซเรน่าได้หันไปหา

" พวกเราจะได้เจอนายอีกรึเปล่า " เซ็นโตะได้ถามกับเวคที่ยืนกอดอกอยู่

" อื้มม...ถ้าตามทฤษฎีคงไม่แหละ.....แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็มั่นใจว่าหากเป็นนายละก็จะต้องดูแลเซเรน่าแทนทีฉันได้อย่างดีแน่ เพราะงั้นรักษาสัญญาทีว่าจะปกป้องเซเรน่าแทนที่ฉันให้ได้ "

" ดูพูดเข้าสิ....เลวร้ายสุดเลยแหะ อ่า...เข้าใจแล้วละฉันสัญญา " เซ็นโตะได้ยื่นมือไปออกไปขอจับมือซึ่งเวคก็ได้ยื่นมือไปจับถือว่าเป็นคำมั่นสัญญาของทั้งสอง

"  คุณเวค... "

" เซเรน่า... "

" ตลอดหลายปีที่ผ่านมา.....ทุกช่วงเวลาที่ฉันทุกข์ทรมาณทุกๆคืนฉันจะฝันถึงทุ้งดอกไม้พวกนี้....แต่ตัวคุณที่อยู่เป็นเพื่อนเล่นให้กับฉันเสมอมาต้องขอขอบคุณจริงๆนะคะ " เซเรน่าที่กล่าวทั้งน้ำตาก่อนจะดึงร่างของเวคที่อยู่บนลูกบาศก์มากอดซึ่งเวคที่ไม่ทันได้ตั้งตัวหลังจากได้รับอ้อมกอดของเซเรน่าไปตัวเขาก็เริ่มมีน้ำตาไหลออกมาจากความรู้สึกดีใจ


" เท่านี้...ฉันวางใจได้แล้วละ เธอเป็นอิสระจากทุกสิ่งแล้วเซเรน่าจงไปใช้ชีวิตอย่างมีความสุข "  เวคที่ใช้มือเล็กของเขาค่อยลูบหลังของเซเรน่าเบาๆ " โปรดจำเอาไว้ว่าฉันจะค่อยมองดูเซเรน่าอยู่เสมอไม่ว่าจะในความฝันหรือจิตใต้สำนึกก็ตาม "

" อะ...อื้มม "

หลังจากที่บอกลากันเสร็จเซ็นโตะก็ได้ออกมาจากจิตใต้สำนึกสำเร็จและได้ช่วยเหลือเซเรน่าเอาไว้ได้ทำให้เวลาล่วงเลยจนเกือบตกเย็นเซ็นโตะได้ขับมอเตอร์ไซค์มาจอดที่อพาร์ทเม็นที่เซเรน่าอยู่พร้อมกับเดินขึ้นไปส่งถึงหน้าประตูห้อง

" คุณเซ็นโตะต้องขอโทษด้วยที่สร้างความเดือดร้อนให้ทั้งวันแบบนี้นะคะ "

" ไม่ต้องคิดมากหรอก....ที่ฉันทำไปก็เพื่อช่วยเธอนั้นแหละ "

" นั้นสินะไม่ใช่แค่ครั้งนี้...แม้แต่ตอนที่ช่วยฉันในศึกชิงเองก็ด้วย ถ้าหากว่าไม่ได้เจอกับคุณเซ็นโตะป่านนนี้ฉันคงได้เข่นฆ่าผู้คนไปมากกว่านี้อีกแน่ "

" เซเรน่า..... " เซ็นโตะที่มองดูเซเรน่าได้ที่ก้มหน้ามองมือของเธอเองจนเซ็นโตะได้เข้าไปลูบหัวของเธอเบาๆอย่างอ่อนโยน " เธอนะไม่จำเป็นต้องทุกข์ทรมาณอีกแล้วละ "

" ค่ะ " 

ระหว่างที่บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นอยู่นั้นประตูห้องก็เปิดออกโดยที่มีชิราเบะและคิริกะได้ออกมาจากห้อง

" อ่าา เซเรน่ากลับมาสักที่หายไปไหนมานะเดส "

" พวกเราเป็นห่วงมากเลยนะ "

ทั้งสองที่พอเห็นเซเรย่าก็รีบเข้าไปหาด้วยความเป็นห่วงทันทีทำเอาเซเรน่าตกใจไปเล็กน้อยพร้อมกับแอบหันไปมองเซ็นโตะที่ยืนกอดอกมองอยู่

" อ่ะ พี่เซ็นโตะนิน่าเดส "

" ทำไมพี่ชายถึงอยู่เซเรน่าได้ละ " ชิราเบะได้มองจิกใส่เซ็นโตะเพื่อพยายามเค้นคำตอบเช่นเดียวกับคิริกะที่กอดเซเรน่าเอาไว้ก็ต้องจ้องมาด้วยเช่นกันจนเซ็นโตะที่เห็นท่าทางแบบนั้นถึงกับสะดุ้งไปเล็กน้อย

" อะ...อ่า ก็แค่ระหว่างทางเจอเซเรน่าที่บอกว่ารู้สึกไม่ค่อยดีก็อาสาพาไปเที่ยวเล่นเพื่อผ่อนคลายนะ "

" แน่ใจเหรอค่ะ/เดส " ทั้งสองที่พูดออกมาพร้อมเพรียงจนยิ่งทำให้เซ็นโตะสะดุ้งเป็นครั้งที่2ก่อนจะหันไปมองเซเรน่าเพื่อขอความช่วยเหลือ

" เรื่องจริงนะทั้งสองคน...อีกอย่างคนที่ขอก็เป็นหนูเองด้วย 
"

" ถ้าเซเรน่าพูดแบบนั้นละก็จะยอมเชื่อก็ได้ค่ะ " ชิราเบะที่พอได้ยินจากปากของเซเรน่าก็สงบสติลง

" นั้นสิน่าเดส....จริงๆสิไหนๆๆพี่เซ็นโตะก็มาแล้วมาทานข้าวเย็นด้วยกันเถอะเดส ชิราเบะวันนี้ทำแฮมเบิร์กมาเกินด้วย "

" จริงด้วยพี่ชายก็มากินด้วยกันเถอะ "

" เอิ่ม...คือแบบว่าฉันรู้สึกเกรงใจนะ " 

" ไม่เป็นไรหรอกเดส.....ไปเถอะๆๆๆ " คิริกะที่ได้ดึงมือของเซ็นโตะข้างนึ่งพร้อมกับชิราเบะที่ดึงอีกข้างพาเซ็นโตะเข้าไปในห้องจนในที่สุดเซ็นโตะก็มานั่งจนได้

" เดียวขอจัดโต๊ะแปปนึ่งนะค่ะ " ชิราเบะได่บอกกับเซ็นโตะก่อนจะเดินเข้าไปในครัว " คิริจังชช่วยที่สิ "

" ได้เลยเดส "

" เห้อออ.....สุดท้ายก็เรียกว่าพี่ชายไปจนได้ถ้าคาซึมิมาได้ยินมีหวังได้ตายแน่ " เซ็นโตะที่พอถูกชิราเบะและคิริกะเรียกเป็นพี่ชายก็รู้สึกไม่ค่อยชินขึ้นมาก่อนที่เซเรน่าจะเดินมาพร้อมชา

" นี่ค่ะ ชา "

" อื้ม...ขอบใจนะ "

" คือว่ามีสิ่งนึ่งที่หนูอยากให้คุณเซ็นโตะด้วยคะ " 

" หื้ม...อะไรเหรอ? " เซ็นโตะที่พึ่งกระดกดื่มชาเสร็จก่อนจะรู้วึกถึงบางอย่างที่มาสัมผัสที่แก้มเบาก่อนจะมองเห็นเงาจากทีวีคือเห็นเป็นว่าเซเรน่าที่เป็นคนยื่นหน้าเข้ามาหอมแก้มข้างซ้ายจนเซ็นโตะหน้าแดงขึ้นมา

" นี่ถือว่าเป็นคำขอบคุณที่ช่วยหนูเอาไว้นะคะ....พี่เซ็นโตะ " เซเรน่าที่พูดพร้อมกับยิ้มออกมาก่อนจะทิ้งให้เซ็นโตะสตั้นอยู่คนเดียวที่โซฟา " นี่ชิราเบะ คิริกะมีอะไรให้ช่วยมั้ย "

" ละ....เลวร้ายที่สุด....เอิ่ก" เซ็นโตะที่ตอนนี้ได้แต่หน้าแดงก่อนจะหมดเรี่ยวหมดแรงนั่งหมดสภาพไปเพราะการโ๗มตีของเซเรน่าที่รวดเร็วจนไม่ทันตั้งตัวพร้อมหันไปเล่ห์มองเซเรน่าที่ที่ท่ากำลังสุนกหลังจากที่ได้ทำไป 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น

  1. #175 Zukuwoz (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 21:48
    หน่วย A.I.M.S ขอจับกุมคุณ คิริว เซ็นโตะ ขอหาพรากผู้เยาว์ //ฟูวะไม่ได้กล่าว. แต่คาสึมิเป็นคนแจ้ง
    #175
    0
  2. #174 Ark 1 (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 17:16

    "หน่วยA.I.M.S ขอทำการเข้าจับกุมคิริว เซนโตะข้อหาล่วงละเมิดทางเพศเยาวชน" ฟูวะพูด

    "เดี๋ยวๆนายเป็นใครกันแล้วA.I.M.Sนี้คืออะไรอะ" เซนโตะพูด

    "จะลองดีใช่ไหม Rampage bullet อากกกกกก" ฟูวะพูดจบก็ทำการงัดคีย์

    "งัดแบบนั้นชาตินี้คงออกหรอก" เซนโตะพูด

    "ไม่มี!!!!! อะไร!!!!! ที่ฉัน!!!!!! งัดไม่ได้!!!!!!!!!!!!" ฟูวะพูดเสร็จตัวคีย์ก็กางออก

    "อะไรกัน!!!" เซนโตะตกใจอย่างมาก

    "Allrise kamen rider kamen rider แปลงร่าง!!!!" ฟูวะพูดก่อนจะยิงกระสุนออกไป

    "Fullshot rise gathering round rampage gathering mammoth cheetah hornet tiger polarbear scorpion shark kong falcon wofe" ฟูวะแปลงร่างเป็นแรมเพจแกทลิ้ง

    "เดียวๆๆๆๆก่อนสิมีไรค่อยพูดค่อยจากันนะ" เซนโตะพูดพร้อมกางแมนชีนบิลด์เพื่อเตรียมหนี

    "บดขยี้ power rampage speed rampage element rampage all rampage rampage all blast fever เอาไปกิน!!!!!!!!!!!" ฟูวะยิงท่าไม้ตายสูงสุดออกไป

    "ไม่อยู่แล้ว!!!!!!!!!!!!" เซนโตะพูดก่อนจะรีบขับแมนชีนบิลด์อย่างไม่คิดชีวิต

    "ชิ หนีไปได้หรอ" ฟูวะพูด



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 26 สิงหาคม 2563 / 17:19
    #174
    3
    • #174-2 Linkvrians(จากตอนที่ 96)
      26 สิงหาคม 2563 / 19:56
      น้องครับถ้าจะเล่นแบนี้แนะนำ ให้เอาชื่อและตามด้วย : หน้าประโยคดีกว่านะมันอ่านแล้วแปลกๆส่วนกริยาก็ให้เติม // ก่อน โอเคนะ
      #174-2
    • #174-3 Ark 1(จากตอนที่ 96)
      26 สิงหาคม 2563 / 19:58
      อ๋อได้ครับจะปรับปรุงครับ
      #174-3
  3. #173 Save (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 10:21

    เหลือคนสุดท้ายแล้วอัลเทอร์ฮิบิกิจะมีโมเม้นอะไรหวานๆกับเซ็นโตะหรือไม่

    #173
    0