Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 91 : GX ตอนที่ 29 GX

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 343
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    23 ส.ค. 63

ด้านในChateauพวกมาเรียที่นอนสลบจากเเรงสั่นสะเทือนที่ตอนที่พวกเธอกระโดดลงมามาเรียที่ได้เงยมองขึ้นพบร่างนึ่งที่นั่งอยู่บนรถเข็นนั้นก็ดร.นาตาชา


File:Symphogear GX Episode 12 01.png

 

" มะ....ไม่จริงน่า "

 

" ลืมไปเเล้วงั้นเหรอมาเรียมือของเธอนะถูกย้อมไปด้วยเลือด....คิดว่าหลอกตัวเอง โดยการช่วยโลกอย่างงั้นหรอ "

 

"ถึงอย่างนั้น...ฉันน่ะ "

 

" งั้นหรอ....เธอคิดจะช่วยโลกงั้นหรอ....คิดว่ามันจะทำให้บาปที่เธอทำเอาไว้จะหายงั้นหรอ " ระหว่างที่ดร.นาตาชาพูดอยู่จู่ๆได้บีมยิงผ่านมาเรียแต่ก่อนที่กระสุนจะยิงโดนร่างของดร.นาตาชาก็เหมือนมีบางอย่างได้มาปัดกระสุนเอาไว้ก่อนที่มาเรียจขะหันไปมองเจ้าของกระสุนเมื่อกี้คือกรีสนั้นเอง

 

" คาสึมิ "

 

" นั้นนะไม่ใช่ดร.นาตาชาซะหน่อยตั้งสติ....เธอนะได้ตายไปเเล้ว "

 

" ถึงอย่างนั้นเเต่สิ่งทีเธอพูดนะ...เป็นความจริง "

 

ก่อนที่จะเกิดเรื่องไปมากกว่านี้กรีสได้จับมือมาเรียเเละออกวิ่งทันทีพร้อมชิราเบะเเละคิริกะที่วิ่งตามมา

 

" พี่คาสึมินรู้ทางหรอว่าจะไปไหนนะ "

 

" ใครจะไปรู้เหล่า!!!.....แต่ว่าอยู่เฉยๆไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาอยู่ดีไม่ใช่รึไง  "

 


ณ ห้องบัญชาการ

 

มอนิเตอร์ได้ฉายภาพเเสงสีเขียวที่ไปทั่วโลกที่ตอนนี้กำลังค่อยหายไปทีละน้อย


File:Symphogear GX Episode 12 02.png

 

" การล่มลสายของโลกได้เริ่มขึ้นเเล้วครับ "

 

" อีกไม่นานจะเข้าถึงใจกลางเมืองแล้วค่ะ " จู่ๆได้มีภาพนึ่งเป็นภาพของสกายวอยที่เหมือนจะถูกลบหายไปทีละนิด

 

" แม้เเต่สกายวอลยังค่อยๆหายไปด้วยงั้นหรอเนี่ย "

 

" นี้มัน...แผนการขั้นสุดท้าย...อึก " ก่อนที่ร่างเอลฟไนท์จะล้มลงเเต่พ่อของฮิบิกิได้วิ่งเข้ามารับตัวเอาไว้ได้ทัน



" บาดเเผลร้ายเเรงเลยไม่ใช่หรอ.... "

 

" การหยุดเเครอลเป็นหน้าที่ของเรา....เราทนเห็นโลกล่มสลายไม่ได้หรอก "

 

ทางด้านนอกบิลด์กับครอสที่พยายามพุ้งเข้าไปโจมตีมากเเค่ไหนก็ไม่สามารถเข้าถึงตัวของเเครอลได้เลยเเม้ปลายนิ้ว

 

" โธ่เว้ย......ต้องมีสักทางสิ "

 

" ดาวเคราะห์ทั้ง7 บทเพลงทั้ง7 ความสามัคคีแห่งจักรวาลในการเล่นเเร่แปรธาตุนั่นคือ....ความสามัคคีแห่งบทเพลงความสามัคคีเป็นพื้นฐานของความจริงทั้งหมด "

 

" หมายความว่าไงกัน " ซึบาสะได้เอ๋ยถามออกไป

 

" รากฐานของตัวข้าเองก็เหมือนกัน....ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจอะไรเล...ย้อนกลับไปในยุคก่อนประวัติศาสตร์ คำสาปแช่งของลาลา ได้ทำให้มวลมนุษย์ไม่เข้าใจกัน...เพื่อเอาชนะสิ่งนั้นพวกเขาต้องการอีกหนทางนึ่ง การรับรู้โครงสร้างทั้งหมดจะช่วยทำให้ความสามัคคีกับจักรวาลได้เข้าถึงผ่านการเล่นเเร่แปรธาตุพวกเขาพยายามสื่อสารกับโลกผ่านคำต่างๆ"

 

" บทเพลงงั้นหรอ? "

 

" ถูกต้อง....บทเพลงเหล่านั้นถูกสร้างเพื่อเติมเต็มช่องว่างของภาษาสากลที่หายไป "

 

" อย่าบอกนะว่า "

 

" ต้นกำเนิดนั้นได้สูญหายไปในประวัติศาสตร์ที่ไม่มีใครคาดคิด "

 

" ฟีเน่งั้นหรอ? " บิลด์เเละพวกฮิบิกิที่เหมือนจะรู้คำตอบในทันที

 


ทางด้านในChateauวกกรีสที่วิ่งไปโดยไร้จุดหมายปลายทาง

 

" ถ้าหากทางเข้าไปนี้เป็นกับดักละ....พวกเราจะทำไงดีละเดส " คิริกะที่วิ่งเดาไปเรื่อยก่อนที่กรีสที่วิ่งนำอยู่จะหยุดอย่างกระทันหัน

 

" ไม่จริงน่า....นี้แก "

 

" นี้มันเเย่กว่ากับดักอีกนะเนี่ย "

 

" ดอกเตอร์เวล " มาเรียได้เอ๋ยชื่อคนที่นอนกุมท้องทีมีบาดแผลอยู่ตรงหน้า



" อ่า....ไม่อยากให้มาเห็นสภาพหน้าอายเเบบนี้เลย...ตอนนี้ฉันไม่มีเลือดพอที่ควบคุมChateauให้ทำงานเต็มประสิทธิภาพ....ดูเหมือนว่าพวกเราจะหลงมาอยู่ในสนามรบเดียวกันสะเเล้วละ "

 

ไม่กี่นาทีต่อมาด้วยความช่วยเหลือของดร.เวลทำให้ทั้ง4ได้เเบกร่างของดร.เวลมาจนถึงใจกลางสำเร็จ

 

" นี้นะหรอ....ใจกลางที่ควบคุมChateau de Tiffauges "

 

" ถ้าหากทำลายที่นี้ได้....ก็จะหยุดปราสาทบ้านี้ได้สินะ " กรีสที่ปล่อยร่างดร.เวลลงพื้นอย่างไม่ใยดี

 

" ถึงงั้นก็เถอะ.....ก็ไม่สามารถหยุดมันได้หรอกนอกสะจากมันจะทำให้เเค่หลุดการควบคุมก็เท่านั้นเเหละ "

 

" เเล้วต้องทำยังไงละ " ชิราเบะได้หันมาถามกับดร.เวลเเต่ระบบปลอดภัยก็ทำงานเหล่าอรูคานอยท์จำนวนมากได้ล้อมพวกเขาเอาไว้หมด

 

" อย่าลืมสิว่าขณะที่พวกเธอยังอยู่ในนี้โลกด้านนอกก็กำลังจะหายไปอย่าลืมเรื่องนี้ซะละ!!! " ดร.เวลที่วิ่งเข้าไปที่ลูกเเก้วที่เป็นตัวควบคุมทันที

 


ทางด้านนอกโลกที่กำลังค่อยหายไปเรื่อยโดยที่พวกบิลด์ไม่สามารถทำอะไรได้เลยโดยที่มีอีโวลต์ยืนกอดอกมองดูอยู่บนยอดแพนโดร่าทาวเวอร์

 

" โลกกำลังค่อยหายไป.....เอาล่ะนายจะทำยังไงต่อละเซ็นโตะ "

 

" โตเกียวตั้งอยู่บนจุดโฟกัสของเลย์ไลน์ที่ใจกลางของโลก.....ทำมันให้เหมาะเป็นที่ทีจะส่งบทเพลงไปสู่ทั่วโลกจากจุดนี้.....ถึงเเม้จะมีสากยวอลอยู่เเต่ก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร "

 

" นั้นคือเหตุผลที่ทำลายศาลเจ้าของประเทศนี้ที่มีการป้องกันทางวิญญาณสูงสินะ "

 

" ไม่มีอะไรที่เราทำได้เลยรึไง "

 

" อะ.....อึก....ไม่ว่ายังไงก็ตามก็ไม่ยอมให้ทำลายโลกนี้ได้หรอก " บิลด์ได้ยันตัวลุกขึ้นอีกครั้งถึงเเม้เเทบไจะไม่มีเเรงเหลือเแล้วก็ตาม " เพื่อสร้างโลกทีมีความรักเเละความสงบสุขฉันจะไม่ยอมเเพ้! "

 

"  อย่างที่เซ็นโตะบอกนั้นเเหละ " จู่ๆเสียงมาเรียที่ได้ดังออกมาหูฟังของพวกฮิบิกเเละซึ่งติดต่อมาที่หน้ากากของบิลด์เเละครอสด้วย " ต่อให้ล้มเหลวมากเเค่ไหน.......ก็ต้องมีทางที่สามารถผ่านพ้นไปได้ "

 

" ฮ้ากกกก " คิริกะที่พุ้งกระโดดเข้าไปหลางฝูงของอรูคานอย์เเล้วใช่เคียวของเธอฟันหั่นร่างของพวกมันจนจาดครึ่งท่อนก่อนจะวิ่งไปหาอีกกลุ่ม

 

" เพื่อสิ่งที่พวกเราเชื่อมั่นเเล้ว "

 

" ก็จะขอพยายามจนสุดชีวิตเดส "

 

" เฮ้ย.....ไอดอกเตอร์รีบๆเข้าเซ่ " กรีสได้หันมาตะโกนบอกก่อนจะใช่ทวินเบรคเกอร์แทงทะลวงใส่ร่างอรูคานอยท์ที่เข้ามาพร้อมกัน3ตัวรวดทุ่มลงกับพื้น

 

" ก็บอกเเล้วไงว่าฉันไม่มีเลือดพอนะ....หัดฟังที่คุณอื่นเข้าพูดบางสิไอเจ้าชาวไร่ "

 

" หนวกหูเฟ้ยย " กรีสที่พุ้งเข้าไปดึงร่างของอรูคานอยท์ชนกันเเล้วยิงบีมอัดใส่ทั้งสองรวดเดียวเเต่ได้มีตัวนึ่งพุ้งเข้ามาโดยที่กรีสไม่ทันตั้งตัวเเต่ได้มีกระสุนนึ่งเเล่นทัลุเข้าใส่ร่างจนสลายต่อหน้ากรีส " นี้นาย  "

 

" โทษทีที่มาช้าไอ้มันฝรั่ง " โร๊คที่เอ๋ยเรียกก่อนจะวิ่งพุ้งเข้าใส่เเล้วกระหน้ำยิงใส่อรูคานอยท์เรียงตัวพร้อมใช่สตรีมเบลดไล่ฟัน

 

" ยังมีชีวิตอยู่อีกหรอ....ดอกเตอร์เวลคิดจะทำอะไรนะ " เเครอลได้เปิดกระจกขึ้นเเล้วเห็นดร.เวลที่กำลังทำอะไรสักอย่าง


File:Symphogear GX Episode 12 05.png

 

" ก็เเค่รีโปรเเกรมของChateau...โดยการเข้าไปควบคุมที่คอร์เล่นเเร่แปรธาตุเพื่อให้พลังไหลย้อนกลับเเล้วก็... "

 

" นี้เเกคิดจะให้Chateauใช้พลังสร้างโลกที่ถูกทำลายใหม่งั้นหรอ......ไม่มีทางเป็นไปได้หรอกมีเเต่จะทำให้Chateauทนไม่ไหวเเล้วก็จะ "

 

" ถูกต้องระเบิดยังไงละ......ไม่มีฝ่ายใดฝ่ายนึ่งจะหายไปน่าสนใจดีมั้ยละ "

 

" ดอกเตอร์เวล " มาเรียที่พึ่งจัดการอรูคานอยท์ตรงหน้าก่อนที่ร่างของชิราเบะเเละคิริกะได้กระเด็นลงมานอนตรงหน้าก่อนจะหันไปหาก็คือดร.นาตาช่าได้มาอยู่ตรงหน้าของเธอ " Mom "

 

ทางด้านนอกหลังจากที่เเครอลที่ติดต่อคุยกับดร.เวล

 

" การทำลายโลกจะไม่หยุดลง.....ไม่มีทางยอมให้เกิดขึ้นเเน่ "


" พวกเราจะหยุดเองด้วยพลังและความช่วยเหลือจากเอลฟไนท์จังนี่เเหละ " ฮิบิกิที่ทำท่าจะใช่อิกไนท์เเต่ว่าบิลด์ได้ดึงมือเธอเอาไว้ก่อน

 

" อย่าใช้อิกไนท์เชียวนะ..... "

 

" เอ้ะ "

 

"  ถ้าใช้อิกไนท์.....นั้นจะเป็นการเพิ่มพลังให้เเครอลนะ "  ซึบาสะได้หันมาพูดโดยที่พวกเธอจะถูกเเครอลโจมีรวมถึงบิลด์เเละครอส

 

" ฉันจะจัดการพวกเเก....ให้หมดในทีเดียวเลย " แครอลได้ระเบิดพลังออกเป็นวงกว้างทั้ง4ที่ถูกโจมตีใส่เต็มๆจนร่างกระเด็นลงไปนอนกับพื้นคนละทิศละทาง

 

 

ทางด้านในมาเรียที่เผชิญหน้ากับดร.นาตาช่าอยู่ดีๆร่างกายก็เปลี่ยนเป็นมาเรียที่สวมกังกุงเนียร์สีดำต่อหน้าทุกคน



ก่อนที่ร่างปลอมจะยิงลำเเสงจากหอกกังกุงเเนียร์เข้าใส่มาเรียจนเธอกระเด็นลงไปนอนกับพื้น


" มาเรีย " กรีสได้หันไปมองมาเรียก่อนที่จู่ตรงหน้าของเขากับโร๊คจะปรากฎพลังงานบางอย่างที่ก่อตัวกันก่อนจะปรากฎเป็นร่างนึ่งสวมเกราะสีดำพร้อมดาบไดรเสลสในมือ



"  อะไรกัน...ไอ้อัศวินนั้น " โร๊คได้ทักขึ้นมาก่อนที่อัศวินสีดำนั้นจะวิ่งพุ้งเข้าและใช้ดาบในมือเข้าฟาดฟันใส่จนโร๊คปลิวกระเด็นออกไป


" ไอ้หนวด " กรีสได้หันไปมองตามโร๊คก่อนจะรู้สึกถึงบางอย่างก็ได้เอาทวินเบรคเกอร์ยกขึ้นมาป้องกันดาบเอาไว้


" ฉันคือฟีเน่....ใช้แล้วคนที่รู้จักในนามของจุดจบ "

 

" งั้นเองหรอ...แกก็คือฉัน... " มาเรียที่ค่อยลุกขึ้นช้าๆเเล้วมองไปทีตัวเธอที่อยู่ตรงหน้า " ทีเกิดมาจากความ

ผิดพลาดของพวกเราที่เกิดขึ้นในอดีต "

 

" แต่ว่าประวัติศาสตร์ที่มืดมิดนั้นจะถูกเขียนขึ้นใหม่อีกครั้ง " คิริกะที่ยันตัวเองด้วยเคียวของเธอ

 

" ก่อนที่Chateauจะระเบิดจะต้องเอาชนะความผิดพลาดของตัวเองให้ได้"



[ Shin no seigi seotta ima dore dake ano kotoba ga...? Kizutsuku kara shinzu koto wo akirameteta ano hibi... Kakinokoxa naku koto sae nigekakuxa tegami wa... Koko ni sa uwa gake fumishimete "Arigatō" wo kakugo e to ]

 

ชิราเบะที่พุ้งเข้าไปพร้อมใบเลื้อยเข้าปะทะกับหอกก่อนจะถูกปัดออกจนร่างกระเด็นออกมาเเละคิริกะที่กระโดดพุ้งลงมาฟันเเต่มาเรียกังกุงเนียรืได้กระโดดหลบออกมา

 

" ฮ้ากกกก " มาเรียได้วิ่งพุ้งเข้ามาใส่ใช่ดาบสั้นฟาดฟันเข้าใส่ผ้าคลุมที่พุ้งเข้ามาโจมตีก่อนจะกระโดดออกมา

 

" คุณมาเรียช่วยเอาเครื่องสื่อสารให้กับดอกเตอร์เวลทีฮะ "

 

" ว่าไงนะ "

 

" เราจะสู้ในเส้นทางของเรา "

 

[ Mirai wa ima no mukō janaku Norikoeta kako no saki ni aru Tomodachi ni oshierareta furēzu

"Yoake tsugeru kane no ne wa narihibiki wataru nda" to ]

 

" ดอกเตอร์ " มาเรียได้โยนเครื่องสื่อสารส่งไปในก่อนที่ดร.เวลจะหันมารับ

 

" ช่วยเอาไปวางไว้ที่ตัวควบคุมของChateauด้วย....จะทำการซัพพอร์ตให้ฮะ "

 

" น่าตื่นเต้นดีนิ....แต่ว่าจะทำได้เเน่หรอ " ดร.เวลที่ทำตามได้วางเครื่องสื่อสารกับเเทนควบคุมเเลละมันได้ลิ้งกัน

ทำให้ส่งข้อมูลไปที่ห้องบัญชาการทางฝั่งเอลฟไนท์เเละปรากฎโฟโตเฟียร์ขึ้นมา

 

" จริงด้วย....โฟโตสเฟียร์สินะ " โอกาว่าที่นึกเเผนโต้กลับได้เเล้วจึงพูดขึ้นมา

 

"ถ้าหากเราใช้เเผนที่เลย์ไลน์ในการวิเคราะห์เเล้วละก็.....สามารถควบคุมจากตรงนี้ได้ค่ะ  "

 

" ฟูจิทากะ "

 

" รับทราบได้เวลาใช้ของทีระลึกจากดร.นาตาช่าทีทิ้งไว้ให้เเล้ว....จะพากลับมาให้ได้ครับ "

 

" พวกเราจะช่วยวิเคราะห์จากทางนี้เองฮะ.....ช่วยเปิดการทำงานทุกอย่างChateau....ด้วยฮะ "

 

[ Tsumugi aete kanade aete wakachi aete yokatta...

Agaki kitta kono kotae ni rinto tatte hokorou...

Kyō kono hi no yūki no tame umarete kita ki ga suru...

Tenkū e mai tobe kono omoi Kiseki wo hōseki ni xe]

 

" ฉันจะต้องเอาชนะความผิดพลาดด้วยตัวเองให้ได้....ชิราเบะ คิริกะออกไปช่วยคนอื่นข้างนอกซะ " มาเรียที่ตั้งใจจะจะสู้เพียงลำพังก่อนที่หอกกังกุงเนียร์จะพุ้งเข้ามาหาเธอเเต่คิริกะเเละชิราเบะได้เข้ามาหยุดเอาไว้

 

" พวกเรา3คน "

 

" จะเอาชนะไปด้วยกันเดส "

 

[ Kokoro wo tsunagi tabidatou

Min'na ga matsu ano hoshi e to

Omoide wo ranpu ni tomoshi

Tsugi no sekai de deattara Issho ni mata koe sakasou]

 

" ขอบคุณนะทั้ง2คน.... " มาเรียได้กล่าวขอบคุณทั้งสองก่อนจะหันไปหาดร.เวล " ดอกเตอร์พวกเราจะปกป้องจนสุดชีวิต...เพราะงั้นโลกขึ้นอยู่กับดอกเตอร์เเล้ว "

 

" หึ พวกนั้นดูท่าทางจะไฟติดแล้วสินะ " กรีสที่ได้หันไปมองพวกมาเรียที่เข้าต่อสู้กับมาเรียร่างปลอมอยู่ก่อนที่อัศวินสีดำจะกระโจนเข้ามาแต่ก็ถูกโร๊คเอาเนบิวล่าสตรีมกันยิงซัดเข้าใส่ในระยะประชิดจนกระเด็นลงไปนอนกับพื้น


" ถ้างั้นพวกเราเองก็จะยอมพวกนั้นไม่ได้เหมือนกัน "


" อ่า..... "  


กลไกของChateauทั้งหมดทำงานเเละเริ่มจะทนรับพลังมหาศาลที่อยู่ข้างในไม่ไหวจนเริ่มจะทะลักพลังมหาศาลออกทำให้ทางด้านนอกเห็นได้ชัดเจนโดยเฉพาะแครอลที่ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก



" หยุดนะ....อย่ามาขว้างทางของฉันนะ....อย่านะ!!! " เเครอลที่รีบบินพุ้งเข้าไปหา


[ GREAT ALL YEAH GENIUS ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

" บิลด์อัพ "

 

[ KANZEN MUKETSU NO BOTTLE YAROU! BUILD GENIU! SUGEI! MONOSUGEI! ] 


บิลด์ได้เปลี่ยนเป็นจีเนียสฟอร์มและพุ้งเข้าไปขัดขว้างแครอลเอาไว้พร้อมกับครอสทำให้แครอลต้องหันไปรับมือกับบิลด์และครอสแทน

 

ทางด้านในมาเรียที่เข้าต่อสู้กับตัวเองอย่างสุดฝีมือก่อนเธอจะกระเด็นออกมา

 

" ฮ้ากกกกก " กรีสได้พุ้งเข้ามากระหน้ำโจมตีใส่อัศวินสีดำที่เหวี้ยงดาบไดเสลฟที่ปกคลุมด้วยออร่าสีดำทมิฬฟันเข้าใส่จนร่างกรีสปลิวกระเด็นออกมาก่อนที่โร๊คจะเอาสตรีมเบลดเข้าฟันใส่ด้านหลังของอัศวินสีดำทีเผลอจนทรุดลงไปกับพื้น


อัศวินสีดำก็ได้หันกลับมาเหวี้ยงดาบฟันใส่เข้าที่ร่างของโร๊คจนกระเด็นลงไปนอนกับพื้นก่อนที่อัศวินสีดำจะใช้ดาบในมือแทงร่างโร๊คกรีสได้เข้ามากระโจนล็อคคอของอัศวินสีดำเอาไว้


" เห้ย.....อย่าลืมกันแบบเน่สิ.....ไอ้เศษสังกะสี " กรีสได้พูดกรอกหูก่อนจะเอาทวินเบรคเกอร์กระหน้ำยิงซัดจนร่างอัศวินทรุดลงไปนอนกับพื้นก่อนที่ร่างของกรีสกระเด็นออกมายืนอยู่ข้างๆ " เน่ไม่ใช่เวลามานอนหรอกนะไอ้หนวด "


" หนวกหูน่า....แค่รอจังหวะเท่านั้นเอง
โจมตีรวดเดียวเลย "


" อ่า "


[ SCRAP FINISH ]


[ CRACK UP FINISH ]


กรีสและโร๊คได้วิ่งพุ้งเข้าไปกระโดดไรเดอร์คิกส์เข้าใส่ขณะเดียวกันทางด้านอัศวินสีดำได้ลุกขึ้นก่อนจะรวบพลังเอาไว้ที่ดาบในมือและยิงออกไปทำให้การโจมตีของทั้งสองต่างผสานปะทะกันไปมา


ไม่นานทั้งสองก็ทะลวงการโจมตีของอัศวินสีดำพุ้งเข้าไปไรเดอร์คิกส์ถึงตัวได้สำเร็จจนร่างของอัศวินสีดำได้โดนซัดกระเด็นออกมานอกห้องพร้อมกับกรีสและโร๊คก่อนที่ร่างอัศวินสีดำนั้นจะสลาหายไปเหลือเพีนงแค่ดาบไดเสลฟเท่านั้นแต่ด้วยระเบิดจากการโจมตีเมื่อครู่ทำให้เพดานถล่มลงมาปิดทางเอาไว้ทำให้ทั้งสองได้ถูกแยกออกมากับพวกมาเรีย


[ Kotoba dake ja tarinai Kimochi wo onpu ni nosete Tsudzurou gosenfu e Tashika ni ima wo ikita to Sā...! Arittake no uta wo Rasuto retā ni xe... ]

 

" เน่...พวกเธอ...หน่อย " กรีสที่พยายามพังเข้าไปเเต่ก็ไม่มีทีท่าจะขยับเลยเเม้เเต่น้อยโร๊คที่พยายามช่วยอีกเเรงก็ไม่ไหว

 

" คาสึมิ....นายกับเก็นโทคุไปช่วยคนข้างนอกซะ!!! "

 

 " อย่ามาล้อเล่นน่า.....ฉันไม่ปล่อยพวกเธอเเน่...ถ้าจะไปก็ไปด้วยกันสิ!!! " กรีสที่พยายามออกเเรงต่อยด้วยพลังทั้งหมดก็ไม่ทำให้หินเขยือนเเม้เเต่ก่อนเดียว " ไอ้หนวด.....อย่ามั่วเเต่ยืนเฉยๆสิ "

 

โร๊คที่ยืนมองกรีสนิ่งโดยที่ไม่ได้ทำอะไรทำให้กรีสที่โมโหกว่าเดิมเเละพยายามใช่ทวินเบรคเกอร์เจาะเข้าไป

 

" คุณคาสึมิ.....คุณนะ...ยังมีหน้าที่อย่างอื่นไม่ใช่หรอค่ะ " ชิราเบะได้พูดขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม

 

" ใช่เเล้วละเดส.......นำโฮคุโตะกลับคืนมาและกำจัดอีโวลต์ไม่ใช่หรอเดส " คิริกะที่พูดขึ้นมาอีกคนซึ่งกรีสที่ได้ยินอยู่ข้างนอกกำหมัดในมือเเน่น

 

" การที่ได้ยืนอยู่บนเวทีเดียวกับซึบาสะ มันสนุกมากเลยล่ะ....ถ้าหากว่าได้ทำกันอีกละก็.....ก็อยากจะร้องด้วยกันเหมือนกับคืนนั้น " มาเรียที่จู่ก็ได้พูดผ่านหูฟังของเธอทำให้ทุกคนที่อยู่ข้างนอกได้ยินทั้งหมด

 

" มาเรีย...พูดอะไรของเธอนะ " ซึบาสะที่ได้ยินคำพูดเหล่านั้นก็ถึงกับช็อคเหมือนเธอกำลังลำลา


" คานาเดะ...ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆก็ตาม...แต่การที่เธอมาเป็นผู้จัดการของฉันมันทำให้ฉันสุนกมากเลยละ "


" ยัยบ้า.....อย่ามาพูดแบบนี้และทิ้งกันสิ....ยังมีงานมากมายให้เธอทำอีกเยอะแยะเลย!! " คานาเดะที่ได้ยินก็ได้กำหอกกังกุงเนียร์ในมือ

 

" การได้ต่อสู้ เเล้วก็ร่วมสนุกไปกับรุ่นพี่คริสเป็นอะไรที่สุดยอดมากเลยล่ะ...หนูนะค่อยมองดูอยู่ตลอดเลยเดส "คิริกะที่ได้พูดถึงคริสซึ่งเจ้าตัวก็ได้ยินเช่นกัน

 

" ถ้าเป็นเธอละก็.....ต้องทำได้เเน่....ไม่สิต้องทำได้อยู่เเล้ว "

 

" ขอโทษด้วยนะค่ะ.....ที่ว่าคุณในตอนนั้นรู้สึกอยากจะขอโทษมาตลอดเลยล่ะ " ชิราเบะที่ได้กล่าวขอโทษกลับฮิบิกิ

 

" เรื่องนั้นนะช่างมันเถอะ...เพราะงั้น "


" เซเรน่า....พี่ขอโทษนะทั้งที่พวกเราได้กลับมาอยู่ด้วยกันแล้วแท้ๆ.....แต่กลับต้องจากกันอีกแล้วพี่เนี่ยเป็นพี่ที่ไม่ดีเลยจริงๆ " 


" ไม่ใช่สักหน่อย....พี่มาเรียนะเป็นพี่สาวที่หนูภูมิใจที่สุดเลยละ " เซเรน่าได้กล่าวออกมาพร้อมกับพยายามกลั่นน้ำตาแต่ก็ไม่อยู่จนไหลออกมาอาบแก้มทั้งสอง


Chateauที่เหมือนจะเริ่มเกิดการทะลักของพลังออกมาเเต่ละจุดมากขึ้นเรื่อยๆแครอลที่พยายามจะเข้าไปเพื่อจะหยุดการทำลายแต่บิลด์ที่พยายามวิ่งไต่ไปตามตึกและโจมตีเข้าใส่แครอลจนร่างของเธอปลิวกระเด็นไปกระแทกกับตึกข้างๆ


" ฮ้ากกกกก!!!! " บิลด์ได้เรียกฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ออกมาที่มือและยิงเข้าซ้ำใส่ร่างของแครอลที่ยังคาอยู่ที่ตึกไปนึ่งนัดแต่เธอก็ได้ยิงโต้ตอบกลับใส่จนร่างของบิลด์กระเด็นไปบนพื้นก่อนที่จะได้ยินเสียงของพวกมาเรียผ่านอุปกรณ์สื่อสาร

 

" คุณเซ็นโตะถึงเเม้สิ่งทีคุณได้บอกกับฉันว่าอยากจะสร้างโลกทีมีความรักเเละความสงบสุขนั้นก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน....แต่ว่าช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันทำให้ฉันรู้สึกถึงมันได้เเล้วละค่ะ " รอบบนี้เป็นเสียงของชิราเบะ

 

" ได้เรียนรู้เรื่องต่างๆมากมาย.....เเถมสนุกกับทุกสิ่งที่เข้ามาคุณเซ็นโตะฝากโลกเเละจัดการอีโวลต์ให้ได้นะเดส "


" เซ็นโตะ....ต้องขอบคุณนายมาเลยนะ.....ที่ทำให้ฉันก้าวเดินต่อไปได้.....เเละทำให้ฉันได้พบเห็นผู้คนมากมาย "

บิลด์ที่ได้ยินเสียงของมาเรียจากเครื่องสื่อสารในหน้ากากก็นิ่งเงียบไปพร้อมกำหมัดเเน่ " ฝากดูแลเซเรน่าให้ฉันด้วยละ "

 

" อย่านะ...ขอร้องละอย่ามาขัดขว้างฉันกับปะป๋าน่า!!! " เเครอลที่เริ่มคร้ำครวญอยู่กลางอากาศ

 

ซึ่งทางเอลฟไนท์ที่ปากแผลเริ่มฉีกเเละเลือดที่ยังไหลออกมาอย่างต่อเนื่องเเต่ก็กัดฟันเพื่อที่จะทำหน้าที่ของตน

 

" เรานะ....เราจะการเล่นเเร่แปรธาตุปกป้องโลกนี้ให้ได้.....ไม่ยอมให้แครอลทำลายหรอก "

 

[ Egao no namida ga ī Setsu ni Shirabe Tsuranuite Sā...! Akatsuki e no Ibu wo Yomi utae! SERENADE!! ]

 

มาเรียเเละชิราเบะกับคิริกได้เอาซิมโฟเกียร์บอทเทิลของเเต่ละใส่เข้าไปทีอาเมอร์เกียร์ของเเต่ละคนทำให้ร่างกายของพวกเธอมีออร่าสีขาว ชมพูเเละสีเขียวทีร่างกาย

 

[ FULL BOTTLE AIRGETLAM BREAK / FULL BOTTLE SHUSHAGANA BREAK / FULL BOTTLE IGALIMA BREAK ]

 

ชิราเบะเเละคิริกะได้พุ้งเข้าโจมตีใส่พร้อมกันสอด้านทำให้หอกกังกุงเนียร์กระเด็นหลุดมือก่อนที่มาเรียจะเอาดาบสั้นติดตั้งกับเกียร์ที่เเขนซ้ายของเธอเเละกระโดดพุ้งเข้าไปแต่ร่างตรงหน้าคือเซเรน่าน้องสาวของเธอ

 

" น้องสาวของฉันยังมีชีวิตอยู่และจะใช้ชีวิตในส่วนของฉัน....แกนะมันก็แค่ของปลอม!!!! " มาเรียที่ได้เข้าฟันใส่ร่างของเซเรน่าอย่างไม่ลังเล

 

" หยุดนะ!!! " สิ้นเสียงเเครอลเธอก็ได้ทำการยิงด้วยพลังเต็มกำลังใส่Chateauจนทะลุก่อนจะระเบิดล่วงล้นใส่ตึกแฝดจนคาอยู่เเบบนั้นเเละสภาพของทั่วโลกที่ถูกลบไปได้กลับมาเหมือนเดิมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

 

ทางด้านห้องบัญชาการที่ตอนนี้ได้เปลี่ยนมาใช่พลังงานสำรองเนื่องจากพลังงานหลักได้ใช่ไปจนหมด

 

" เปลี่ยนมาใช้พลังงานสำรอง และกู้ข้อฒุลเรียบร้อยเเล้วครับ"

 

" เเต่ว่าพวกคุณมาเรีย "

 

" พวกเรานะ....ไม่มีทางทีจะสร้างความสงบสุขโดยไม่มีผู้เสียสละได้เลยงั้นหรอ "

 

 

ทางด้านนอกเเครอลที่ยืนมองดูChateauที่เธออุตส่าห์สร้างขึ้นมาที่ตอนนี้กลายเป็นซากอย่ตรงหน้า

 

" ปราสาทของฉัน.....ความปราถนาของฉัน "

 

โร๊คเเละกรีสที่ได้เดินมารวมกลุ่มกับพวกฮิบิกิที่ตอนนี้กำลังร้องไห้กับการจากไปของเพื่อนที่ไม่มีวันได้เจอกันซึ่งเขาเองก็เจ็บปวดเหมือนกันเเต่ทางบิลด์ที่เจ็บใจมากที่สุด


" ฮึก....อึก...ฮึก " เซเรน่าได้แต่คร้ำครวญร้องไห้ออกมาโดยมีอัลเทอร์ฮิบิกิค่อยปลอบอยู่ข้างๆ


" บ้าที่สุด "

 

" ทุกคน... "

 

" โธ่เว้ย.....ทำไมกัน "

 

" ฮ้ากกกก!!! " ซึบาสะที่เเทงคาตานะตัวเองปักลงพื้นพร้อมระบายอารมณ์โกรธเศร้าเสียใจลงไปทั้งหมด " นี้ไงละคำตอบของเธอ อนาคตของแกนะ คือการได้เห็นปราสาทหลังนี้พังทลายไงละ!!! "

 

" พอเเค่นี้เถอะ....แครอล...นี้นะไม่ใช่สิ่งที่ปะป๊าของพวกเราต้องการหรอกนะ " เสียงเอลฟไนท์ที่ดังออกมาทำเอาเเครอลได้ตาเบิกกว้าง " ตอนนี้ที่เขาถูกเผาทั้งเป็นสิ่งที่เขาต้องการนะ....คือมองดูโลกใบนี้ต่างหากละ "

 

" เเล้วไงละ....ฉันรู้อยู่เเล้ว....ฉันไม่มีสิทธิ์จะเเก้เเค้นรึไงกัน....แล้วฉันฉันจะไม่สามาถทำลายโลกนี้เพื่อปะป๊าไม่ได้รึไง!! " เเครอลที่ตะโกนออกมาสุดเสียงพร้อมความในจใจของเธอทั้งหมด  " ปะป๊านะ....ได้บอกให้เราออกไปหาคำตอบเองไม่ใช่รึไงกัน "

 

" เรื่องนั้นนะ " เอลฟไนท์ที่น้ำตาของเธอได้ไหลออกมาก่อนที่พ่อของฮิบิกิจะเดินเข้าไปหา

 

" คุณพ่อของพวกเธอนะ.....ได้บอกสิ่งสำคัญอะไรเอาไว้ไม่ใช่หรอ? " พ่อของฮิบิกิที่พูดผ่านร่างของเอลฟไนท์ได้ยิน " เมื่อกาลเวลาเเห่งความสัมพันธ์ได้จบลง....น่าจะพูดในสิ่งที่ต้องการที่สุดไม่ใช่หรอ "

 

" ปะป๋า...ต้องการจะบอกอะไรพวกเรากันเเน่ "

 

" นั้นละคือสิ่งทีเราต้องหาคำตอบ "

 

" เป้าหมายสุดท้ายของนักเล่นเเร่แปรธาตุ...คือการสื่อสารเเละความสามัคคีเพื่อให้เข้าใจโลกเเละอยู่ร่วมกัน "

 

" ความสามัคคีงั้นหรอ...จะบอกให้ยอมรับโลกที่ปฏิเสธปะป๊าอย่างงั้นหรอ...ไม่ได้บอกสักหน่อย....ปะป๊าไม่เคยพูโเเบบนั้นเลย "

 

" คำตอบนั้นนะฉันจะตอบเอง "  บิลด์ที่จู่ๆได้พูดขึ้นทำให้เเครอลหันไปหา " การให้อภัยทุกอย่าง นั้นละคือคำตอบละพ่อของพวกเธอต้องการให้อภัยกับโลกใบนี้กับทุกสิ่งที่ได้ทำลงไป "

 

Chateau de Tiffauges ถูกทำลาย....แล้วก็หายไปพร้อมกับอนาคตที่จะทำลายอย่างสมบรูณ์....ถ้างัั้นฉันจะทำลายปัจจุบันทิ้งสะ " เเครอลได้พูโเเล้วหันมาพร้อมร่างที่มีออร่าสีเหลืองออกมา

 

" ไมได้นะ....ขืนทำเเบบนั้นความทรงจำของปะป๊าได้หายไปหรอก "

 

" คิดจะทำลายความทรงจำของตัวเองเพื่อระเบิดพลังทั้งหมดออกมางั้นหรอ " อัลเทอร์ฮิบิกิได้เงยหน้าขึ้นมองดูพลังของเเครอลที่ไหลออกมา

 

" เเครอลจะทำอะไรนะ "

 

" แก้เเค้นไงละ " เเครอลได้ระเบิดพลังออกมาจนทำให้ทุกคนกระเด็นไปคนละทางยกเว้นบิลด์และฮิบิกิ " การเเก้เเค้นคือทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน "

 

" เปลวไฟเเห่งความเเค้นงั้นหรอ.......คิดเผาผลาญความทรงจำตัวเองได้รึไงนะ " ซึบาสะที่ยันตัวลุกขึ้นช้าจาการโจมตีเมื่อครู่

 

" เอลฟไนท์นะไม่ได้ต้องการจะเเก้เเค้นเลย "

 

" ความปราถนาของเอลฟไนท์จังนะ..... " ฮิบิกิที่ลุกขึ้นเอามือเเตะที่คอร์ของเกียร์ที่หน้าอก

 

" คิดจะใช่อิกไนท์งั้นหรอ? " คริสได้หันไปถามเเต่ฮิบิกิที่กัดฟันเเน่นอย่างเจ็บใจ

 

" ใช่มันเลย.... " บิลด์ได้พูดขึ้นก่อนจะลุกเดินเข้ามาหาทั้งสามพร้อมครอส กรีสเเละโร๊ค

 

" เเต่ว่า "

 

" นั้นนะคือพลังที่เอลฟไนท์ได้มอบให้เพราะฉะนั้น......จงใช้มันหยุดเเครอลเถอะ " 


ก่อนที่ฮิบิกิ ซึบาสะ และคริสได้จะใช้งานอิกไนท์แครอลได้ยิงโจมตีมาใส่พวกเธอทันทีแต่ว่าการโจมตีนั้นกลับถูกเหล่ากระจกพุ้งเข้ามาเบียงสะท้อนการโจมตีนั้นออกไปพร้อมกระสุนเพลิงสีแดงได้ยิงเข้าโจมตีใส่แครอลไม่ทันตั้งตัวทำให้เธอรับการโจมตีเข้าไปเต็มๆ


" การโจมตีนั้นมัน...และกระจกนั้น " ฮิบิกิได้ตกใจก่อนที่จะมีร่างนึ่งได้ลอยลงมายืนอยู่ตรงหน้าของเธอซึ่งก็คือมิคุที่สวมใส่เกียร์เอาไว้อยู่


" ไม่ยอมให้ทำร้ายฮิบิกิได้หรอก "


 


" มิคุ? "


"  ไม่ได้แค่มีฮินะหรอกนะ " เสียงนึ่งได้พูดขึ้นทำให้ทุกคนหันไปมองก็พบกับยูมิ ชิโอริและคุริโยะที่สวมใส่เมก้าวาเรนุสเอาไว้อยู่



"  เอ้...ทุกคนได้สติแล้วงั้นเหรอ "  ฮิบิกิที่ตกใจอยากมากที่เห็นพวกยูมิที่มาด้วยจึงเข้าไปหา


" หึหึ....ไหนๆก็ไหนๆแล้วก็ขอเป็นพระเอกแบบอนิเมะสักหน่อยจะเป็นอะไรไป "


" พวกเราองตัดสินใจแล้วว่าจะช่วยพวกคุณทาจิบานะอีกแรงนึ่งค่ะ "


" ให้พวกเราร่วมสู้ด้วยเถอะบิกกี้ "


" ทุกคน....ขอบคุณนะ " ฮิบิกิที่ได้ยินแบบนั้นก็ดีใจจนร้องไห้ออกมาก่อนที่อัลเทอร์ฮิบิกิจะเดินเข้ามาแตะไหล่ของเธอเบาๆพร้อมพยักหน้าให้ก่อนจะหันไปมองพวกยูมิซึ่งพวกเธอก็ยิ้มให้กับเธอเช่นกัน


" เอาล่ะ....ลุยกันเถอะทุกคน "

 

" ไม่มีอะไรจะเสียเเล้วนิน่า "

 

" ถึงไหนถึงกันเลย "

 

" อิกไนท์โมดูล ทำงาน!!!! " ทั้งสามได้ตะโกนออกมาพร้อมกดใช่อิกไนท์โหมดขั้นที่2ก่อนที่เกียร์ของพวกเธอเป็นสีดำเเละออร่าสีขาวได้ออกมาจากร่างของพวกเธอ

 

[ FULL BOTTLE GUNGNIR BREAK / FULL BOTTEL AME NO HABAKIRI SLASH/ FULL BOTTLE ICHIAVL ATTACK ]

  

" เซเรน่า " คานาเดะได้หันไปมองเรีกยเซเรน่าได้ยันตัวเองลุกขึ้น


" ค่ะ.....เพื่อมาเรีย คุณชิราเบะและคุณคิริกะก็ด้วย "


" พวกเราจะหยุดเธอให้ได้ "


[ FULL BOTTLE GUNGNIR BREAK / FULL BOTTLE AIRGETLAM BREAK / FULL BOTTLE SHENSHOJIN BOMBA ]


อัลเทอร์ฮิบิกิและเซเรน่าและมิคุได้นำซิมโฟเกียร์บอทเทิลของตัวเองรวมเข้ากับอาร์เมอร์เกียร์ของพวกเธอจนปรากฎออร่าสีส้มและสีขาว สีม่วงปกคลุมร่างของทั้งสามเอาไว้พร้อมกับคานาเดะเปลี่ยนสภาพเกียร์ให้อยู่ในร่างบริซินกาเมนเกียร์


" ฉันนะ....ไม่มีทางเเพ้ใครเเน่!!! " ครอสที่ได้ปล่อยพลังแม็กม่าออกมาจากร่างกายเคลือบร่างของเขาเอาไว้

 

" ฉันจะเผาไหม้เปลวเพลิงในจิตใจ....แล้วจัดการเเกซะ!!! "

 

" จงสังเวย......เพื่อความถูกต้องซะ!!! "

 

ทางด้านในห้องบัญชาการที่ทำการเช็คระบบอิกไนท์ให้ปลอดภัยกับกับพวกฮิบิกิโดยที่พ่อของฮิบิกิที่ค่อยดูเเลเอลฟไนท์ที่ตอนนี้หมดสติไปเเล้ว

 

" อิกไนท์ โมดูล 2ใน3 ได้ถูกเปิดใช่งานงานระบบความปลอดภัยเเล้วครับ "

 

" กำลังเปลี่ยนเฟสPhase Nigred ไปเฟส Albedoค่ะ "

 

" ลดความเสี่ยงต่อร่างกายด้วยการใช้ซิมโฟเกียร์บอทเทิลงั้นหรอ? แถมในเวลาเดียวก็ใช้มันเพิ่มพลังให้กับอิกไนท์ไปด้วย "

 

" ฮ้ากกกกก!!!!  " ฮิบิกิได้พุ้งเข้าไปพร้อมกับบิลด์และชิโอริโจมตีใส่ด้านหน้าเเต่เเครอลกางบาเรียก่อนที่จะปัดทั้งสามกระเด็นอัดกับตึก

 

ซึบาสะ ครอส คูริโยะเเละกรีสได้พุ้งเข้าทั้งสามมุมเเต่ก็ถูกพลังของเเครอลดันร่างกระเด็นออกไปคริสได้ใช้เเกทลิ้งกระหน้ำยิงใส่พร้อมกับโร๊คที่ใช่เนบิวล่าสตรีมกันโหมดไรเฟิลยิงสนับสนุนและยูมิได้ง้างธนูในมือของเธอยิงกระสุนเพลิงสีแดงและมิคุกับเซเรน่าได้ยิงเลเซอร์สีม่วงและสีขาวเข้าใส่

 

ก่อนที่คานาเดะเเละอัลเทอร์ฮิบิกิที่เข้าโจมตีประกบข้างพร้อมครอสเเละกรีสกระหน้ำใส่ไม่ยั่งเเต่แครอลที่กางบาเรียป้องกันการโจมตีของทั้ง4เอาไว้

 

" หึ...ก็เเค่พลังดิบเถื่อน.....ช่างน่ารังเกียจสะจริง!!! " เเครอลที่เพียงเเค่สะบัดมือก็ทำให้ทั้ง4กระเด็นออกไปคนละทาง

 

บิลด์ได้วิ่งเข้าไปหาเเครอลพร้อมหลบการโจมตีของเเครอลด้วยความเร็วก่อนจะกระโดดเข้าไปหาเเครอลตรงๆพร้อมง้างหมัดพุ้งเข้าไปก่อนที่เเครอลจะยิงพลังอัดใส่เเต่ก็ไม่เห็นบิลด์อยู่เเล้วก่อนจะหันมาใช้สายฮาฟตรึงร่างเอาไว้โดยที่หมัดของบิลด์เฉียดหน้าเเครอลไปนิดเดียว

 

" ถึงเเม้พลังเเละความเร็วจะเพิ่มขึ้น.....แต่ก็เอาชนะฉันไม่ได้หรอก!!! "

 

" อ้ากกกก " บิลด์ที่ถูกแครอลระเบิดพลังอัดใส่จนร่างกระเด็นพุ้งอัดกับตึกจนเกิดเป็นหลุมเเล้วร่างล่วงตกลงพื้น

 

" ถึงเวลาจบสักที...... "

 

[ Ā, shūen e no kanon ga kaoru Satsuriku no fukuin ni chihedo to chire Bibunshi reberu made kaibō xe Hangyaku wo eigō ni tatsuru ]

 

แครอลที่เริ่มร้องเพลงออกมาเเละพลังของเธอก็ยังคงเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆจนทำให้พวกบิลด์ที่มองดูอยู่ต้องช็อค

 

" ยังจะ...เพิ่มพลังได้อีกงั้นหรอ " ครอสที่รู้สึกกลัวถึงพลังของเเครอล

 

" สัตว์ประหลาดชัดๆ " กรีสที่พยายามลุกขึ้นเเต่ก็ไม่มีเเรงพอจนล้มลงอีกครั้ง

 

" ระดับมันต่างกันเกินไป " โร๊คที่นอนหงายหอบอยู่กับพื้นได้พูดขึ้นมา


" ไม่เหมือนในอะนิเมะเลยนิน่า " ยูมิได้ย่นออกมาพร้อมกระหน้ำยิงโจมตีใส่แครอลพร้อมกับมิคุและเซเรน่าก่อนที่แครอลจะหันมายิงพลังเข้าใส่ทั้งสามจนปลิวกระเด็นออกไป


" นี่หล่อนจะมีPhonic Gainเยอะแค่ไหนกันเนี่บ " คริสที่ดันตัวลุกขึ้นก่อนที่ฮิบิกิจะกัดฟันจนยืนขึ้นมาได้อีกครั้ง

 

[ RuLuRiRa...uchū ga katamuki RuRuRiRa...taiyō ga kōru Genocide&Genocide Ketsueki itteki nokorazu  Zōo to chikara de kakimushiru  Furue ojiyo...sekai no kuzureru love song ]

 

" ถ้างั้นละก็ " ฮิบิกิได้เอามือจับที่คอร์ก่อนจะเริ่มทำการปลดระบบป้องกันของอิกไนท์ออกพร้อมกับซึบาสะเเละคริส

 

" ปลดระบบ All Safeties Release!!! " สิ้นเสียงของทั้งสามพลังของเเครอลที่ถูกยิงออกมาเป็นลูกพลังขนาดใหญ่เข้าปะทะเเต่เหมือนมีอะไรกันดันพลังเอาไว้นั้นก็คือทั้ฮิบิกิที่พยายามยันพลังของเเครอลเอาไว้

 

" ฮ้ากกกกกก!!!!! "

 

ค่าวัดระดับความอันตรายของอิกไนท์ของทั้งสามได้พุ้งสูงจนเกินไปขั้นเรียบร้อย

 

" ตอนนี้ย้ายมาอยู่ในขั้นสุดท้าย Rubedoแล้ว "

 

[ Kiseki nado korosu to chikatta noda  Omoide nado mijin mo yaki kexe ]

 

" จะต้องเอาชนะยัยนั้นด้วย อิกไนท์ให้ได้ " คริสที่กัดฟันพยายามใช่พลังทั้งหมดยันพลังตรงหน้าเอาไว้

 

" ต้องนำมารวมจุดๆเดียวเเล้วใช่โฟนิคเก็นนี้ซัดออกไปในทีเดียวเลย....ทาจิบานะ "

 

S2CA Tri-Bust....ฮ้ากกกกก....อัก.....อ้าาาาา!!! "

 

" แบบนี้ร่างกายได้เเตกเป็นเสี่ยงๆเเน่ "


" ปล่อยพลังออกไปให้เต็มที่เลย! " บิลด์ได้เดินมาข้างๆพร้อมใช้มือยันอีกเเรงพร้อมพลังของจีเนียสได้ปล่อยออกมาเเละอีกด้านครอสที่วิ่งเข้ามาระเบิดพลังเเม็กม่าออกมาเเล้วช่วยอีกเเรง

 

" เรื่องบ้าพลัง.....มันต้องเป็นฉันไม่ใช่พวกเธอสักหน่อย " ครอสได้ตะโกนออกมาทำให้กรีสเเละโร๊คได้หันไปมอง

 

" ยัยพวกนั้น.....บ้าบิ้นจริงๆ " โร๊คที่นอนมองดูทั้งสามที่ยังคงต้านพลังของเเครอลเอาไว้

 

" ที่หนักกว่านี้ก็คือเจ้าสองคนนั้นให้ตายสิ....แบบนี้พวกเราก็คงจะนอนเฉยๆไม่ได้เเล้วสิเนอะไอ้หนวด!!!! "

" หุบปากน่า....ไอ้มันฝรั่ง "

กรีสและโร๊คที่วิ่งไปอีกเเรงพร้อมร่างที่ระเบิดพลังออกมาช่วยอีกเเรงถึงเเม้พวกเขาจะรวมมือกันก็ไม่มีทีท่าจะสามารถดันกลับไปได้เลยเเม้เเต่น้อย


" งั้นพวกเราเองก็ " มิคุได้กางวงแหวนกระจกด้านหลังของเธอก่อนจะชาร์จพลังของเกียร์จนถึงขีดสุดพร้อมกับอัลเทอร์ฮิบิกิ คานาเดะและเซเรน่าได้ส่งถ่ายพลังเพิ่มพลังในการโจมตีของของมิคุ


" พวกเราเองก็ด้วย " ยูมิได้ก้าวออกมาก่อนจะง้างธนูในมือชาร์จเอาไว้โดยมีชิโอริและคูริโยะจับหลังของเธอเอาไว้ร่วมพลังไปที่ธนูของยูมิก่อนที่เธอยิงพลังออกไปพร้อมกับฝั่งของมิคุ

 

" ถึงเเม้ว่าพวกเเกจะรวมพลังกันเเค่ไหนก็ไร้ประโยชน์....เพลงของฉันนะ มีพลังทำลายล้างยิ่งกว่าสุดยอดบทเพลงเเละมากกว่าPhonic Gain7พันเท่าน่ะ!!!! "

 

เเครอลได้ทำการเพิ่มพลังพลังโจมตีจนสูงสุดจนซัดร่างของพวกบิลด์ทุกคนจนปลิวกระเด็นเเละเกิดระเบิดเป็นวงกว้างทำให้เกิดความเสียหายอย่างรุนเเรงร่างของพวกฮิบิกิที่นอนหมดสภาพไม่เป็นท่าไม่ต่างจากบันโจ คาสึมิ และเก็นโทคุที่ถึงกับหลุดจากการแปลงร่าง

 

" ช่างง่ายจริงๆ....ฮ่าห์ๆๆๆ "

 

ทางเซ็นโตะที่นอนอยู่ใกล้กับเเครอลที่สุดก็กำหมัดพยายามยันตัวลุกอีกครั้งพร้อมสภาพที่บาดเจ็บหนักพร้อมหอบไปหมดเเละเลือดจากมุมปากทีหน้าผากโดยที่เเครอลได้หันไปมองพอดี

 

" เป็นเเค่มนุษย์ธรรมดาเเท้ๆ.......ทำไมยังลุกขึ้นได้อีกละ "

 

" ไม่ว่าจะล้มเหลวสักเเค่ไหน......หรือจะต้องล้มกี่ครั้งก็จะลุกขึ้น...เพื่อสร้างโลกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก...และความสันติสุข "

 

"  เเต่ว่าเเก......คงต้องตายตรงนี้ละน่า " เเครอลที่เอาสายพินรวมกันที่มือจนกลายเป็นสว่านเเล้วได้บินพุ้งเข้าใส่เซ็นโตะที่ไม่ตอนนี้ไม่อยู่ในสภาพที่จะทำอะไรได้

 

" เซ็นโตะ!!! " บันโจที่ตะโกนออกมา

 

" คุณเซ็นโตะ!! "  ฮิบิกิที่จะโกนขึ้นมาอีกคนก่อนที่ปลายสว่านจะทะลุร่างของเซ็นโตะอัลเทอร์ฮิบิกิได้พุ้งเข้ามาและใช้อาร์เมอร์เกียร์ที่แขนขวาของเธอชกออกไปกันการโจมตีของแครอลเอาไว้


" อึก..... " อัลเทอร์ฮิบิกิได้กัดฟันต้านการโจมตีของแครอลเอาไว้จนอามเมอร์เกียร์ของเธอค่อยๆเริ่มร้าวขึ้นเรื่อยๆ "อัก.....อึก...ฮ้ากกกกก!!!! " อัลเทอร์ฮิบิกิได้งัดพลังที่เหลือทั้งหมดออกมาจนเลือดไหลจากปากและดวงตาทั้งสองจนออร่าสีส้มได้มารวมที่หมัดขวาของเธอก่อนที่อามเมอร์เกียร์ที่แขนขวาแตกสลายออกไปแล้วชกเข้าไปที่สว่านของแครอลจนค่อยพุลายหายไปแล้วชกเข้าเข้าไปที่หน้าของแครอลเต็มแรงจนร่างปลิวกระเด็นไปกระแทกอัดกับซากตึกใกล้ๆ


อัลเทอร์ฮิบิกิที่จู่เข่าทรุดลงไปกับพื้นพร้อมกับคืนร่างพร้อมกับหอบไปมาจนร่างจะล้มลงพื้นแต่เซ็นโตะก็ได้คว้าร่างเอาไว้ก่อน


" เน่....แข็งใจเอาไว้ก่อน "


" ให้ตายสิ....เป็นฮีโร่แท้ๆ....แต่ไม่ระวังตัวเลยนะ " อัลเทอร์ฮิบิกิได้นินทาใส่ต่อหน้าเซ็นโตะพร้อมกับรอยยิ้ม


" ก็นะ...ขอบใจที่ช่วยนะ "

 

" หน่อย...ทำได้แสบนักนะ " แครอลได้เดินออกมาจากซากตึกด้วยสีหน้าที่โกรธเกรี้ยวอย่างมากแต่ก่อนที่เธอจะได้ทำอะไรก็มีเสียงเพลงได้ดังขึ้นมาทำให้ทุกคนต่างสงสัย

 

Gatrandis Babel Ziggurat Edenal Emustolronzen Fine El Beloaris ]


เสียงบทเพลงที่ขับร้องออกมาจากด้านหลังของพวกฮิบิกิก็คือมาเรีย ชิราเบะเเละคิริกะที่อยู่ร่างอิกไนท์กำลังร้องเพลงออกมาทำเอาพวกเซ็นโตะก็หันไปมองตาม



" พี่มาเรีย!! " เซเรน่าที่พอเห็นมาเรียก็ตะโกนขึ้นมาด้วยความดีใจ


" พวกเธอ...ปลอดภัยงั้นหรอ? " บันโจได้ถามออกมาก่อนมาเรียจะหันไปมามองพร้อมหยักหน้าให้

 

หลังจากChateauถูกทำลายภายในก็ถูกทำลายอย่างไม่เหลือสภาพเดิมเหมือนก่อนหน้านี้มาเรียที่นอนสลบอยู่ค่อยได้สติลืมตาขึ้นและมองไปรอบทำให้รู้ว่าเธอนั้นยังมีชีวิตอยู่

 

" นะ...นี่เรายังไม่ตายงั้นเหรอ "

 

" มาเรีย...มาเรีย " ชิราเบะที่เหมือนจะพยายามเขย่าร่างของมาเรียจนในที่สุดเธอก็ได้ลุกขึ้นมานั่งด้วยสภาพที่ดูมึนงงอยู่

 

"  ชิราเบะเหรอ...แล้วคิริกะละ? "

 

" มาเรีย!!! " เสียงคิริกะได้ดังออกมาก่อนจะทำให้เธอหันไปหาพบร่างดร.เวลที่ถูกซากทับครึ่งร่าง



" อะ...อ่าา " ดร.เวลที่ตอนนี้ร่างกายอ่อนเเอจากเสียเลือดมากเเถมยังกระดูกหลายส่วนหักจากการที่ปราสาทถล่มทัยร่างของเขา

 

" ดอกเตอร์ เวล "  มาเรียได้เดินเข้าไปหาดร.เวลโดยทีมีจิโอยืนมองอยู่ข้างหลัง

 

"โทษด้วยที่ฉันไม่สามารถช่วยเขาไว้ได้ "

 

" ดูเหมือนว่า.....จะยังไม่ตายสินะ "

 

" หรือว่านายจะ.... "

 

" ที่ทำไปก็เเค่ให้พวกเธอ.....ไปเล่าวีรกรรมเรื่องราวของฉันให้โลก...ได้รู้ "  ดร.เวลที่เงยหน้าขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม "  เอาล่ะ...รีบไปซะสิ...ไปเเสดงความน่าสมเพชให้โกลได้รับรู้....รึว่าเธอจะร้องไห้เหมือนเด็กอีกละ"

 

ดร.เวลได้หยิบบางอย่างขึ้นมาเป็นการ์ดข้อมูลบางอย่างให้มาเรีย

 

" นั้นมัน "

 

" ความรักไงละ "

 

" ทำไมถึงเป็นความรักกัน "

 

" ซิมโฟเกียร์นะ.....ไม่ได้เป็นเครื่องมือที่กำเนิดปาฏิหาริย์เพียงอย่างเดียวหรอกนะ....ถ้าหากเธอต้องการพลังละก็ยื่นมือมารับไปซะ " มาเรียได้ยื่นมามารับก่อนที่เรี่ยวเเรงสุดท้ายของเขาได้หมดลงจนมือตกลงพื้น " มาเรีย...ตอนนี้ผมนะเป็นวีรบุรษรึยังนะ "

 

" อ่า.....นายในตอนนี้นะเป็นวีรบุรษเเล้วละ " มาเรียได้ตอบออกมาทำให้ดร.เวลได้ยิ้มออกมาก่อนจะก้มหน้าลงไปพร้อมเเน่นิ่งไปไม่มีวันตื่น " เป็นวีรบุรุษที่เลวที่สุดเลยละ " มาเรียได้หันหลังพูดใส่ก่อนจะเดินจากไป

 

กลับมาปัจจุบันทั้ง6ก็ได้ร้องสุดยอดบทเพลงออกมาผสานกันพร้อมกับคานาเดะ มิคุและเซเรน่าอยู้ด้วยโดยมี เซ็นโตะเเละพวกบันโจและพวกยูมิยืนมองอยู่ยืนมองอยู่

 

[ Gatrandis Babel Ziggurat Edenal Emustolronzen Fine El Zizzl ]

 

" คิดว่าของพรรค์นั้นจะหยุดฉันได้งั้นหรอ!!!! " เเครอลได้ระเบิดพลังมหาศาลออกมาอีกครั้งเเล้วยิงเข้าใส่พวกฮิบิกิทันที

 

" ฮ้ากกกกก.......S2CA Hexa-Conversion...ฉันจะใช้กังกุงเนียร์รับพลังเอาไว้เอง "

 

" ฉันจะใช้อาร์กาโทลัม...ช่วยควบคุมอีกเเรงเอง "

 

" แบบนี้ไม่มีทางที่จะเพิ่มPhonic Gainมากพอแน่ " เซ็นโตะที่ครุ่นคิดด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดก่อนจะนึกอะไรออกจึงหยิบจีเนียสบอทเทิลขึ้นมา " ถ้าเป็นจีเนียสแล้วทำเหมือนกับเมื่อกี้ละก็ "  

 

[ GREAT ALL YEAH GENIUS ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

" อัก......อ้ากกก " เซ็นโตะที่วิ่งฝ่าเข้าไปพร้อมเกิดปฏิกิริยาจาการเเปลงร่างเล็กน้อย " แปลงร่าง!!! "

 

[ KANZEN MUKETSU NO BOTTLE YAROU! BUILD GENIU! SUGEI! MONOSUGEI! ]

 

" ค้นพบ.....สมการเเห่งชัยชนะเเล้ว "

 

บิลด์ได้วิ่งฝาพลังของเเครอลเข้าไปก่อนที่ซิมโฟเกียร์ทั้งหมดจากอาร์เมอร์เกียร์ทุกคนร่วมถึงของอัลเทอร์ฮิบิกิที่นอนหมดสติอยู่พวกยูมิเองได้หลอมรวมกันเป็นบอทเทิลสีรุ้งมาอยู่ที่มือของบิลด์ได้ต่อยสะท้านกับพลังของเเครอล

 

[ ONE SIDE GYAKU SIDE ALL SIDE ]

 

[ READY GO? ]

 

[ GENIUS FINISH! ]

 

บิลด์ได้ยันค่อยๆเข้าไปหาเเครอลช้าๆพร้อมร่างของบิลด์ได้ปล่อยส่วนประกอบของจีเนียสหลังไหลออกมาจนในที่สุดบอทเทิลสีรุ้งได้ในมือได้ดูดซับพลังการโ๗มตีของแครอลเอาไว้ทั้งหมด

 

" บ้าน่า...เจ้าหมอนั้นกำลังดูดPhonic Gainของเราไปงั้นหรอ "

 

" นี้เเหละคือปาฏิหาริย์สุดท้ายของพวกเราฮิบิกิ......รับนี้ไปซะ " บิลด์ได้หันมาพร้อมเอาบอทเทิลสีรุ้งอันบรรจุลงไปในฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์

 

[ FULL BOTTLE MATCH DESU ]

 

[ FULL BOTTLE MATCH BREAK!!!! ]

 

บิลด์ได้เหนียวไกยิงออกไปเป็นเป็นพลังงานสีรุ้งเข้าใส่ร่างทั้ง9คนทันที

 

"  Genetetor….X-Drive!!!! " ฮิบิกิได้รับพลังมาก่อนจะงัดขึ้นไปบนฟ้าเเปรเปลี่ยนพายุพลังงานสีรุ้งเมฆที่เคยมืดครึ่มได้หายไปปรากฎเเสงสว้างทั้ง9ดวงได้ลงมา

 

SZS-GX: Xdrive Transformation -Gif by tiranodragon3

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น

  1. #146 Save (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 16:34

    ถ้าตามในความคิดของผมถ้าเซ็นโตะไรเดอร์คิกใส่อสูรสิงโตจงพุ่งสู่อวกาศแล้วโดนแรงระเบิดไปด้วยผมว่าคงไม่รอดนะคับอยากเห็นตอนจบแบบอื่นนะคับอย่างเช่นบิลด์ไรเดอร์คิกใส่อสูรสิงโตจงระเบิดแล้วสัญญาณของบิลด์หายไปแล้วเวลาผ่านไปหลายชั่วโมงแล้วหลังจากนั่นพวกฮิบิกิมาเยี่ยมเอลฟไนท์ที่อยู่โรงพยาบาลเสร็จแล้วกลับบ้านกันหมดแล้วเอลฟไนท์ตื่นขึ้นมาแล้วเจอกับแครอลที่ได้ศูนย์เสียความทรงจำและคุยอะไรนิดหน่อยแล้วรวมร่างกันและเครื่องวัดชีพจรก็ได้นิ่งลงเป็นสัญญาณให้พวกฮิบิกิรวมถึงพวกบันโจมาด้วยแล้วประตูห้องเข้ามาแล้วได้เห็นคนที่อยู่ตรงหน้าคือแครอลแต่ไม่ใช้ก็คือเอลฟไนท์นั่นเองฮิบิกิเข้ามากอดด้วยความดีใจก็จะหน้าเศร้าแล้วได้ยิ่งเสียงของใครบางคนแล้วคนที่อยู่ตรงหน้าประตูก็คือเซ็นโตะนั่นเองหลังจากที่ได้รู้ว่าคนที่พาแครอลมาโรงพยาบาลนั่นก็คือเซ็นโตะนั่นเองแล้วพอพวกทุกคนได้ยิ่งแบบนั้นพวกฮิบิกิก็ได้พุ่งเข้ามากอดเซ็นโตะแบบแรงและฮิบิกิที่ดีใจจนร้องไห้ออกมาถ้าจบแบบนี้แล้วคงเป็นอะไรที่ฟินดีนะคับ

    (ป.ล.ถ้าของมากเกินไปก็ต้องขออภัยจริงๆครับ!!)

    #146
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #146-2 Linkvrians(จากตอนที่ 91)
      2 สิงหาคม 2563 / 19:20
      แบบนั้นก็ไม่ต่างจากตอนจบของซีซั่นแรกเลยนะ
      #146-2
  2. #145 moswiwat (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 15:17

    เดี๋ยวมีคนถามว่าจิโอมายัง ไรท์!! แก้ด่วน

    #145
    0